Nilaza i Sister White fa rehefa harodana ireo trano lehibe tao New York City, dia ho tanteraka ny Apokalypsy toko faha-18, andininy 1 hatramin’ny 3.

Ary rehefa afaka izany zavatra izany, dia nahita anjely iray hafa nidina avy tany an-danitra aho, nanana fahefana lehibe; ary nohazavain’ny voninahiny ny tany. Ary niantso mafy tamin’ny feo mahery izy ka nanao hoe: Rava Babylona lehibe, rava izy, ka tonga fonenan’ny demonia sy fitoeran’ny fanahy maloto rehetra ary tranom-borona ho an’ny vorona maloto sy ankahalaina rehetra. Fa ny firenena rehetra dia nisotro tamin’ny divain’ny fahatezeran’ny fijangajangany, ary ny mpanjakan’ny tany dia nijangajanga taminy, ary ny mpandranto amin’ny tany dia tonga nanan-karena noho ny haben’ny zava-tsoa mahafinaritra azy. Apokalypsy 18:1–3.

Tamin’ny 11 Septambra 2001, dia efa nijangajanga tamin’ny fiangonana romana ireo “mpanjakan’ny” tany. Taorian’ny Ady Lehibe Faharoa, ny Filoha Harry S. Truman no voalohany, tamin’ny 1951, nanendry masoivoho ho any Vatikana. Nolavin’ny Kongresin’i Etazonia tsy misy fihambahambana ny fikasany hanorina fifandraisana ara-politika amin’ny fitondrana papaly, nefa tsy toy izany kosa rehefa am-polony taona tatỳ aoriana ny Filoha Ronald Reagan, tamin’ny 1984, nanendry masoivoho ho any Vatikana. Tamin’ny 2001, dia efa nijangajanga tamin’i Vatikana ny firenena rehetra tamin’ny fananganana fifandraisana ara-diplomatika tamin’ilay vehivavy janga avy any Tyro.

Tamin’ny 11 Septambra 2001 dia nisotro ny divain’ny fahatezeran’ny fijangajangany avokoa ny “firenena” rehetra. Ny divain’i Babylona dia maneho ireo karazam-pahadisoana samihafa rehetra atolotry ny fahefana papaly, nefa ilay karazana divay tokana manokana voatondro ao amin’ireo andininy ireo dia ny divain’ny fahatezeran’ny fijangajangany. Ny fahatezeran’ny fahefana papaly dia ny fanenjehany ireo izay tsy ifanarahany hevitra aminy. Tanterahiny izany fanenjehana izany amin’ny alalan’ny fampiasany ny fahefan’ny fanjakana hanao ny asa malotony. Ny divain’ny fahatezerany dia ilay tavoahangy manokan’ny fahadisoany izay maneho ny fihetsika fampiasana ny fanjakana hanohitra ireo izay heveriny ho mpivadi-pinoana.

Tamin’ny vanim-potoana nanomboka ny 11 Aogositra 1840 ka hatramin’ny 22 Oktobra 1844, ny Advantisma Millerita, izay efa nantsoina hivoaka avy tao amin’ny Vanim-potoanan’ny Haizina, ary izay nosarahina tamin’ireo fiangonana protestanta izay tamin’izany no tonga zanakavavin’i Roma, dia tonga ilay tandroka protestanta marina teo amin’ilay bibidia avy amin’ny tany izay vao nipoitra. I Petera dia mamantatra ny toetran’ireo olon’Andriamanitra vao nofidina ireo amin’ny maha-firenena azy.

Fa ianareo kosa dia taranaka voafidy, fisoronana mpanjaka, firenena masina, vahoaka voatokana ho fananany; mba hanehoanareo ny fiderana Ilay niantso anareo hiala tamin’ny maizina ho amin’ny fahazavany mahagaga; ianareo izay taloha tsy firenena, fa ankehitriny dia vahoakan’Andriamanitra; izay tsy nahazo famindram-po, fa ankehitriny dia efa nahazo famindram-po. 1 Petera 2:9, 10.

Tamin’ny 11 Septambra 2001, ny fiangonana Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito dia efa nanao izany sahady, ary matetika nampiasa ny rafitra pôlitikan’ny governemantan’i Etazonia mba hanafihana ireo izay noheveriny ho mpivadi-pinoana. Ela be talohan’ny 2001, ny Advantista dia efa nisotro tamin’ilay divay manokana avy any Babylona izay maneho ny fampiasana ny fahefan’ny fanjakana hanafihana ireo izay noheveriny ho mpivadi-pinoana.

Efraima dia tandindon’ny fikomian’i Jeroboama sy ny fanjakana avaratr’i Isiraely, ary Isaia dia manomboka ny toko faha‑valo amby roapolo amin’ny firesahana ny fiangonana Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito ho mpimamo ao Efraima.

Loza ho an’ny satroboninahitry ny fireharehana, dia ireo mamo ao Efraima, izay ny hakanton’ny voninahiny dia voninkazo malazo, izay eo an-tampon’ny lohasaha lonaka an’ireo resin-divay! Indro, Jehovah manana iray mahery sy matanjaka, izay tahaka ny tafio-drivotra misy havandra sy tafiotra mandringana, tahaka ny safo-drano avy amin’ny rano mahery mihoatra, no hanjera izany amin’ny tany amin’ny tànana. Ny satroboninahitry ny fireharehana, dia ireo mamo ao Efraima, dia hohitsahin’ny tongotra; ary ny hakanton’ny voninahitra, izay eo an-tampon’ny lohasaha lonaka, dia ho tonga voninkazo malazo sady ho tahaka ny voankazo masaka aloha loatra alohan’ny fahavaratra; izay raha vao hitan’izay mijery azy, dia mbola eo an-tànany ihany no laniny avy hatrany. Amin’izany andro izany Jehovah, Tompon’ny maro, no ho satroboninahitry ny voninahitra sy fehiloha tsara tarehy ho an’ny sisa amin’ny olony, ary ho fanahin’ny fitsarana ho an’izay mipetraka hitsara, sy ho hery ho an’izay mampiverina ny ady ho eo am-bavahady. Fa ireny koa dia nivily noho ny divay, ary very lalana noho ny toaka mahery; ny mpisorona sy ny mpaminany dia nivily noho ny toaka mahery, safotry ny divay izy, very lalana noho ny toaka mahery; diso amin’ny fahitana izy, tafintohina amin’ny fitsarana. Fa feno loany sy fahalotoana ny latabatra rehetra, ka tsy misy fitoerana madio. Isaia 28:1–8.

Tonga tamin’ny 11 Septambra 2001 ny Loza fahatelo, ary tonga teo amin’ilay “satroboninahitra” izy, izay maneho ny fitarihan’ireo “mpisotro mamo ao Efraima.” Tsy namely ny foiben’ny fiangonana tany Maryland tamin’ny fiaramanidina feno solika izany, nefa nanamarika ny tsy fahafahan’izy ireo mamantatra fa ny fahatongavan’ny finoana silamo amin’ilay Loza fahatelo no fiandohan’ny hafatry ny ranonorana farany an’ilay anjely fahatelo. Izany no fiandohan’ilay hafatra sy asa izay tena ambaran’izy ireo fa natsangana mba hotorina. Izy ireo dia aseho ho tsy ny satroboninahitra ihany, izay maneho fitarihana, fa ho ny “satroboninahitry ny fireharehana” koa, ka amin’izany dia fantarina ho iray amin’ireo sokajin’olona mpivavaka roa izay nateraka taloha sy mbola ateraky ny adihevitra ao amin’ny Habakoka toko faharoa. Tamin’ny 11 Septambra 2001, ny mpiambina ao amin’i Habakoka dia nandray ny toerany teo amin’ny ady teo am-bavahady.

Ny vavahadin’i Jerosalema no toerana nanatanterahana ny fifandraisan’ny mponin’i Jerosalema. Ny ady teo am-bavahady dia maneho ilay “adi-hevitra” ao amin’ny toko teo aloha ao amin’i Isaia, izay nanomboka tamin’ny andron’ny rivotra avy any atsinanana (andron’ny Islamo). Ireo sokajin’ny mpivavaka roa ao amin’i Habakoka ao amin’ilay andalan-teny dia asehon’ny satroboninahitra roa. Ireo mpimamo ao Efraima, izay efa tamin’izany fotoana izany no nampiasa ny fahefan’ny fanjakana handresena ny heviny nanoloana ireo izay noheveriny ho mpivadi-pinoana, dia ampitahaina amin’ny satroboninahitry ny Tompon’ny maro. Rehefa aseho ho Tompon’ny maro i Kristy, dia tandindon’ny asany amin’ny maha-Mpitari-tafiky ny tafiny Azy izany. Ny ady eo am-bavahady dia ilay ady asehon’ny adi-hevitra momba ny teolojia marina sy diso.

Tsy ny fitarihan’ny Fihaonambe Foibe ihany no aseho ho toy ny mpimamo amin’i Efraima, fa ny mpisorona koa (ny asa fanompoana pastôraly), ary ny mpaminany koa (ireo teolojiana sy mpanabe) dia nivily lalana noho ny zava-pisotro mahery. Araka ny lazain’i Isaia ao amin’ny andininy fanokafana ny faminaniany, dia ny fiangonana manontolo izany.

Ny fahitan’i Isaia, zanak’i Amoza, izay hitany ny amin’i Joda sy Jerosalema tamin’ny andro nanjakan’i Ozia sy Jotama sy Ahaza ary Hezekia, mpanjakan’ny Joda. Mihainoa, ry lanitra, ary mandrenesa, ry tany; fa Jehovah no niteny hoe: Zanaka no notezaiko sy notezaiko lehibe, nefa izy nikomy tamiko. Ny omby mahalala ny tompony, ary ny boriky mahalala ny fihinanam-bilon’ny tompony; fa ny Isiraely tsy mahalala, ny oloko tsy mihevitra. Indrisy, firenena mpanota, olona vesaran-keloka, taranaky ny mpanao ratsy, zanaka mpanao ratsy! Efa nahafoy an’i Jehovah izy, efa nampahatezitra ny Iray Masin’ny Isiraely, efa nihemotra izy. Nahoana no mbola hokapohina ihany ianareo? Mbola hiodina bebe kokoa ihany ianareo; ny loha rehetra marary, ary ny fo rehetra reraka. Isaia 1:1–5.

Marary ny firenena mpanota, ary efa nihoatra ny fotoana izay mbola azo omena fanafody hanova ny fony sy ny sainy izy. Lazain’i Isaia fa ny mamo dia efa nivoaka niala tamin’ny làlana, ary i Jeremia no manondro io làlana io ho “làlana fahiny.” Tamin’ny 11 Septambra 2001 no nanomboka nilatsaka ny ranonorana farany, ary i Jeremia dia manambara fa rehefa mandeha amin’ny làlana fahiny isika, izay ilay “làlana” efa nialan’ny mamo, dia eo no ahitantsika ny fitsaharan’ny ranonorana farany.

Izao no lazain’i Jehovah hoe: Mijanòna eo amin’ny làlana ianareo, ka jereo, ary anontanio ny amin’ny lalana fahiny, izay misy ny lalana tsara; ary mandehana eo aminy, dia hahita fitsaharana ho an’ny fanahinareo ianareo. Nefa hoy izy: Tsy handeha eo izahay. Ary nametraka mpiambina ho aminareo koa Aho ka nanao hoe: Mihainoa ny feon’ny anjomara. Nefa hoy izy: Tsy hihaino izahay. Koa mihainoa, ianareo firenena, ary fantaro, ry fiangonana, izay ao aminy. Mihainoa, ry tany: indro, Izaho hitondra loza amin’ity firenena ity, dia ny vokatry ny fisainany, satria tsy nihaino ny teniko izy, na ny lalàko aza, fa nolaviny. Jeremia 6:16–19.

Ny mamo ao Efraima dia efa nivily tamin’ny 11 Septambra 2001, ary efa nitodika “nianavaratra nihemotra” izy ireo tamin’ny 1863, raha nanomboka ny dingan’ny fandavàna ny “lalana fahiny.” Ao amin’ny “lalana fahiny” no ahitana ny fitsaharana sy ny famelombelomana avy amin’ny ranonorana farany, ary izany ranonorana izany dia nanomboka tamin’ilay fotoana indrindra nanononana ny “Loza” taminy. Ny “Loza” fahatelo avy amin’ny Islamo dia tsy takatry ny satroboninahitry ny fireharehan’i Efraima, satria efa nandà tsikelikely ireo fahamarinana fototra izay mamantatra ny anjara asan’ny Islamo ao amin’ny faminaniana izy ireo. Jeremia dia manambara fa tamin’izany fotoana izany ny Tompo dia nanangana mpiambina, dia ireo mpiambina resahin’i Habakoka, ary izy ireo dia nitory tamin’ny mamo ao Efraima, tao amin’ny ady teo am-bavahady, fa tokony hihaino ny feon’ny trompetra izy. Ilay “Loza” fahatelo izay tonga tamin’ny 11 Septambra 2001 dia ny Trompetra fahafito.

Nomarihin’i Isaia fa: “Lasa mivily lalana noho ny fisotroana mahery izy; diso fahitana izy, ary tafintohina amin’ny fitsarana. Fa ny latabatra rehetra dia feno loany sy fahalotoana, ka tsy misy toerana madio.” Ny latabatra sandoka, izay nampidirina tamin’ny 1863, izay nanala ny “fito heny,” ary nitaky taratasy fanazavana hiaraka aminy, dia maneho ny sandokan’ireo latabatra masina roa ao amin’i Habakoka; nefa ny “latabatra” sandoka izay nampiasain’ireo mpimamo dia feno loany, ary diso fahitana izy. Ny mpiambina ao amin’i Habakoka sy Jeremia dia nasaina, teo amin’ny adihevitra momba ny fomba fiasa, hanoratra ny “fahitana” eo ambonin’ny “latabatra”; kanefa ny latabatra sandokan’ilay mpimamo kosa dia mampiseho fahitana diso.

Raha tsy misy fahitana, dia very ny vahoaka; fa sambatra izay mitandrina ny lalàna. Ohabolana 29:18.

Nolavin’ny mamoan’i Efraima ny lalàn’Andriamanitra, kanefa ny tontolon-kevitry ny “adi-hevitra,” dia ny ady eo am-bavahady, dia ny lalàna ara-paminanian’Andriamanitra, araka izay asehon’ny fomba fiasa napetraka tao amin’ny hetsiky ny anjely voalohany sy fahatelo. Rehefa voapetrak’i Isaia ao amin’ny andininy valo voalohany amin’ny toko fahavalo amby roapolo ny toe-javatra iresahany, dia avy eo izy no mamantatra ny fomba fiasa izay ilay ranonorana farany, ary ambarany manokana fa ireo mamo ireo no “olona mpaniratsira, izay manapaka” “ao Jerosalema.”

Iza no hampianariny fahalalana? ary iza no hampahafantariny ny fampianarana? Izay nofongorana tamin’ny ronono sy nosarahana tamin’ny nono. Fa didy no atao ambonin’ny didy, didy ambonin’ny didy; andalana ambonin’ny andalana, andalana ambonin’ny andalana; etỳ kely, ary erỳ kely; fa amin’ny molotra miakanakana sy amin’ny fiteny hafa no hitenenany amin’ity firenena ity. Izy no nilazany hoe: Ity no fitsaharana hampitsaharana ny sasatra; ary ity no famelombelomana; nefa tsy nety nihaino izy. Koa ny tenin’i Jehovah dia tonga taminy ho didy ambonin’ny didy, didy ambonin’ny didy; andalana ambonin’ny andalana, andalana ambonin’ny andalana; etỳ kely, ary erỳ kely; mba handehanany ka hianjerany mihemotra, dia ho torotoro sy ho voafandrika ary ho voasambotra. Koa henoy ny tenin’i Jehovah, ianareo lehilahy mpaniratsira izay manjaka amin’ity firenena izay any Jerosalema ity. Satria ianareo nanao hoe: Efa nanao fanekena tamin’ny fahafatesana izahay, ary tamin’ny fiainan-tsi-hita no nifanaovanay; raha mandalo ny loza manafotra, dia tsy hahatratra anay izany; fa ny lainga no nataonay fialofana, ary teo ambanin’ny fitaka no niafenanay; koa izao no lazain’ny Tompo Jehovah: Indro, Izaho mametraka ao Ziona vato ho fanorenana, dia vato voasedra, vato fehizoro sarobidy, fanorenana mafy orina; izay mino dia tsy hietry handositra. Ny fitsarana koa hataoko ho famolaina, ary ny fahamarinana ho firaka fandrefesana; ary ny havandra hamafa ny fialofan’ny lainga, ary ny rano hanafotra ny fitoerana fiafenana. Ary ho foana ny fanekenareo tamin’ny fahafatesana, ary tsy haharitra ny fifanarahanareo tamin’ny fiainan-tsi-hita; raha mandalo ny loza manafotra, dia hotsahivina amin’izany ianareo. Isaia 28:9–18.

Ny “ady hevitra” eto dia faritana amin’izao teny izao: “iza no hampianariny fahalalana? ary iza no hampahafantariny ny fampianarana?” Ny hoe “iza” dia miresaka amin’ireo izay mety ho mpianatra, nefa ny lohahevitra dia ny fahazoana ny fampianarana, izay fahalalana. Rehefa voavaha ny bokin’i Daniela, dia misy fitomboan’ny fahalalana, izay maneho fitomboan’ny fahatakarana ireo fahamarinan’ny Tenin’Andriamanitra. Ny teny hoe “fampianarana” dia midika fitambarana finoana, foto-kevitra, fampianarana, na fitsipika izay mandrafitra rafitra manokana iray amin’ny fisainana na vatan-kevitra iray amin’ny fahalalana. Mba hahatakarana ireo “fampianarana” ara-Baiboly dia ilaina ny fomba fiasa ara-Baiboly iray hanorenana izany vatan-kevitry ny fahalalana izany.

Ny fomba fiasa dia voafaritra hoe: “didy mifanindry amin’ny didy, didy mifanindry amin’ny didy; andalana mifanindry amin’ny andalana, andalana mifanindry amin’ny andalana; kely etỳ, ary kely erỳ.” Ny fomba fiasa izay namantarana ny 11 Septambra 2001 ho fahatongavan’ny “Loza” fahatelo dia miorina amin’ny fampiarahana ny andalana ara-paminanian’ny “Loza” voalohany amin’ny andalana ara-paminanian’ny “Loza” faharoa, izay manome vavolombelona roa momba ny andalan’ny “Loza” fahatelo. Izany fomba fiasa izany no fitsapana ny “ady hevitra” izay mamoaka sokajin’ny mpivavaka roa, satria “ny tenin’i Jehovah dia tonga taminy hoe didy mifanindry amin’ny didy, didy mifanindry amin’ny didy; andalana mifanindry amin’ny andalana, andalana mifanindry amin’ny andalana; kely etỳ, ary kely erỳ; mba handehanany ka hihemotra, dia ho torotoro sy ho voafandrika ary ho voasambotra.”

Ny fahatafintohinana dimy an’ireo lehilahy mpaniratsira izay mitondra an’i Jerosalema dia maneho ireo virijina dimy adala. Mazava tsara fa fitsapana izany fomba fiasa izany; fa ireo mpimamo ao Efraima dia nandà ny lalana fahiny nambaran’i Jeremia, tsy nety nihaino ny fampitandreman’ny trompetran’ny mpiambina, namokatra latabatra sandoka, ary nanao fanekena tamin’ny fahafatesana; tamin’izay fotoana izay indrindra no nanaovan’ireo izay nitondra ny satroboninahitry ny Tompon’ny maro tao amin’ny adin’ny vavahady fanekem-piainana.

Tamin’ny 11 Septambra 2001, dia nanomboka nilatsaka ny ranonorana aoriana, izay ny fitsaharana sy ny famelombelomana; ary nanomboka ny fanombohan-kase ny efatra arivo amby efatra alina amby iray hetsy. Izany no nanombohan’ny adihevitra momba ny fomba fiasan’ireo mpisotro mamon’ny Efraima, sy ny fomba fiasa asehon’ilay iraka Elia. “Maro” no ho lavo miaraka amin’ireo mpisotro mamon, fa ny vitsy izay hofidiana dia ireo izay miandry an’i Jehovah.

Fa ny Tompo niteny tamiko toy izao tamin’ny tanana mahery, ka nampianatra ahy mba tsy handeha amin’ny lalan’ity firenena ity, nanao hoe: Aza milaza hoe: Fikambanana miafina, ny amin’izay rehetra holazain’ity firenena ity hoe: Fikambanana miafina; ary aza matahotra izay atahorany, na mivadi-po noho ny tahotra. Ny Tompon’ny maro no hamasino; ary aoka Izy no hatahoranareo, ary aoka Izy no hangovitanareo. Dia ho fitoerana masina Izy; nefa ho vato mahatafintohina sy vatolampy mahatafintohina ho an’ny taranak’Isiraely roa tonta, ary ho fandrika sy ho harato ho an’ny mponina any Jerosalema. Ary maro eo aminy no ho tafintohina, ka ho lavo sy ho torotoro, ary ho voafandrika sy ho voasambotra. Fehezo ny teni-vavolombelona, asio tombo-kase ny lalàna eo amin’ny mpianatro. Ary izaho hiandry ny Tompo, Izay manafina ny tavany amin’ny taranak’i Jakoba, ary Izy no antenaiko. Isaia 8:8–17.

Isaia dia azo antoka tokoa fa mifanaraka amin’ny teniny ihany, ka ireo maro lavo ao amin’ny toko fahavalopolo amby roapolo dia ireo ihany no lavo ao amin’ny toko faha-valo. Ao amin’ny toko faha-valo dia hitantsika fa amin’ny andron’ny famehezana no isehoan’ny fahalavoan’izy ireo, izay nanomboka tamin’ny 11 Septambra 2001. Ny fampitandremana ao amin’ny toko faha-valo dia ny tsy handehanana amin’ny “lalan’”ity firenena ity, satria izy ireo no nandà tsy handeha tamin’ny lalan’i Jeremia, dia ny lalan’ny fahagola, izay itoeran’ny hafatry ny ranonorana farany. Ireo izay lavo ao amin’ny toko faha-valo dia ireo izay matoky ny fikambanam-pihavanana, izay maneho ny divay manokana an’i Babylona, sady maneho koa ny firaisan-kina misy eo amin’ny fiangonana sy ny fanjakana mba hanohitra ireo heverina ho mpivadi-pinoana. Izay mahatonga azy ireo ho tafintohina ao amin’ny toko faha-valo dia ny vato mahatafintohina, izay maneho ilay fandavana voalohany indrindra ny fahamarinana fototra tamin’ny 1863, dia ny “impito” ao amin’ny Levitikosy faha-enina amby roapolo, izay nolavin’ireo “mpanao trano” tamin’ny 1863. Tamin’izany fandavana izany dia niverina tamin’ny fomba fiasan’ny Protestanta nihemotra izy ireo mba handavana ny hafatra nomen’ny anjely an’i William Miller.

Ao amin’ny toko fahavalo amby roapolo, ny fandavana ny vato no miteraka ny fitsarana amin’ilay loza manafotra, izay tandindon’ny Baiboly ny mariky ny bibidia izay manomboka amin’ny lalàn’ny Alahady any Etazonia, ary avy eo manafotra izao tontolo izao manontolo. Amin’ny lalàn’ny Alahady dia ho foana tsy hisy ny fanekena izay nataon’ny fiangonana Advantista tamin’ny “fahafatesana” sy ny “helo”. Amin’ny famafana ny faneken’ny mpisotro mamo avy amin’i Efraima tamin’ny fahafatesana, dia hesorina ny “fialofany amin’ny lainga”. Ny “fialofana amin’ny lainga” dia asehon’ny apostoly Paoly ho ilay lainga izay mitondra famitahan-kery, ary ilay famitahan-kery izay araraka amin’ireo lehilahy mpaniratsira izay manjaka ao Jerosalema dia valin’ny fankahalany ny fahamarinana.

Dia ilay ho avy araka ny fiasan’i Satana, amin’ny hery rehetra sy famantarana ary fahagagana mandainga, ary amin’ny fitaka rehetra avy amin’ny tsi-fahamarinana ho an’izay very; satria tsy nandray ny fitiavana ny marina izy mba hovonjena. Ary noho izany dia hampandehanin’Andriamanitra fahadisoam-panantenana mahery izy, mba hinoany lainga; mba hohelohina avokoa izy rehetra izay tsy nino ny marina, fa nankasitraka ny tsi-fahamarinana. Fa izahay kosa dia tsy maintsy misaotra an’Andriamanitra mandrakariva noho ny aminareo, ry rahalahy malalan’ny Tompo, satria ianareo no nofidin’Andriamanitra hatramin’ny voalohany ho amin’ny famonjena amin’ny fanamasinan’ny Fanahy sy ny finoana ny marina; ary ho amin’izany no niantsoany anareo tamin’ny filazantsaranay, mba hahazoanareo ny voninahitry ny Tompontsika Jesosy Kristy. Koa amin’izany, ry rahalahy, miorena tsara, ary tano ny fampianarana izay nampianarina anareo, na tamin’ny teny, na tamin’ny epistilinay. 2 Tesaloniana 2:9–15.

Ny “fialofan’ny lainga”, izay niteraka ny “fahadisoam-panantenana mahery”, dia mitondra amin’ny farany ny famaizana ateraky ny lalàn’ny Alahady izay ho avy tsy ho ela. Ny apostoly Paoly dia manondro ny sokajin’olona izay tsy tia ny fahamarinana, ary koa ny sokajy izay hamasinina amin’ny fahamarinana, ka amin’izany dia manondro ireo sokajy roa ao amin’ny adihevitra ao amin’ny Habakoka toko faharoa. Ao amin’ny toko fahasivy amby roa-polo, Isaia dia manomboka amin’ny famerimberenana indroa ny teny hoe Ariel, izay anarana hafa iantsoana an’i Jerosalema.

Loza ho an’i Ariela, ho an’i Ariela, ilay tanàna nitoeran’i Davida! Ampio taona isan-taona; aoka hamono fanatitra izy. Isaia 29:1

Ny fampitomboana ara-tandindona ny hoe “Ariela” (tanànan’i Jerosalema) dia melohin’ny “loza” indray. Ny famonoana fanatitra “isan-taona” dia maneho ny fikomiana miandalana izay nanomboka tamin’ny 1863. Ny andininy manaraka dia manoritra ny fitsarana izay hihatra amin’ny fiangonana Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito ao anatin’ny vanim-potoanan’ny krizin’ny lalàn’ny Alahady. Ao amin’ny andininy faha-sivy dia aseho ny “fahagagana”, izay manasongadina ny adihevitra momba ny metodôlôjia, sady mampahafantatra koa ny toetry ny fikomian’ny Advantisma ho singa iray ao amin’ny hafatry ny Antso Amin’ny Mamatonalina, izay ampifandraisina koa amin’ny anjely faharoa araka ny asehon’ny fampitomboana ny hoe “Ariela” ao amin’ny andininy voalohany.

Mijanòna, ka gaga; miantsoa mafy, eny, mitaraina mafy: mamo izy, nefa tsy avy amin’ny divay; miraparapa izy, nefa tsy avy amin’ny zava-pisotro mahamamo. Fa Jehovah efa nandatsaka taminareo ny fanahin’ny torimaso lalina, ary efa nanakimpy ny masonareo Izy; ny mpaminany sy ny mpanapaka anareo ary ny mpahita dia efa nosaronany. Ary ny fahitan-javatra rehetra dia tonga aminareo tahaka ny tenin’ny boky voaisy tombo-kase, izay atolotry ny olona amin’izay mahay mamaky teny ka lazaina hoe: Vakio ity, masìna ianao; ary hoy izy: Tsy mahay aho, fa voaisy tombo-kase izany; ary ny boky dia atolotra amin’izay tsy mahay mamaky teny ka lazaina hoe: Vakio ity, masìna ianao; ary hoy izy: Tsy mahay mamaky teny aho. Koa hoy Jehovah: Satria ity firenena ity manatona Ahy amin’ny vavany sy manome voninahitra Ahy amin’ny molony, nefa ny fony efa nampanalaviny Ahy, ary ny fahatahorany Ahy dia didin’olona nianarany ihany, dia, indro, mbola hanao asa mahagaga eto amin’ity firenena ity Aho, dia asa mahagaga sy fahagagana; fa ho levona ny fahendren’ny olony hendry, ary hafenina ny fahalalan’ny olony manan-tsaina. Isaia 29:9–14.

Tao amin’ilay “adi-hevitra” izay voarakitra ao amin’ny toko fahafito amby roa-polo, sady maneho ny fifanandrinan’ny fomba fiasa marina sy ny fomba fiasa diso, ny fahamamoan’ireo lehilahy mpaniratsira izay manjaka ao Jerosalema dia aseho ho fahajambana izay manakana ny fitarihan’ny Advantisma tsy hahatakatra ilay boky voaisy tombo-kase. Ny bokin’i Daniela sy ny Apokalypsy dia boky iray ihany, ary ny ampahany amin’ilay boky izay voavaha tombo-kase mialoha indrindra ny hifaranan’ny fahasoavana dia ny Fanambaran’i Jesosy Kristy. Ao anatin’izany ny zava-miafina momba ilay “fahavalo, nefa avy amin’ny fito”. Izy io no asehon’ilay “zava-miafina” nomena an’i Daniela ho takany ao amin’ny toko faharoa. Izy io no “tantara miafina” momba ny Kotrokorana Fito. Izy no hafatr’i Islaman’ilay “Loza” fahatelo, ary ny hafatry ny “Antso amin’ny Mamatonalina”.

Ny bokin’i Daniela sy Apokalypsy dia omena ireo izay nasehon’ny Synedriona tamin’ny andron’i Kristy, izay maneho rafitra fitarihana iray milaza fa manohana sy miaro ny fahamarinan’Andriamanitra, nefa amin’ny farany mandray anjara amin’ny fanomboana ny Fahamarinana. Ny rafitra asehon’ny Synedriona dia ireo mpaniratsira izay manapaka an’i Jerosalema. Omena azy ireo ilay boky voaisy tombo-kase, ary ny valinteniny miavaka sy feno fianarana ary ara-pahaizana momba ny hevitry ny boky dia izao: tsy mahavaky azy izy, satria voaisy tombo-kase izany. Avy eo dia omena an’ilay ondry aman’osy izay nofanina hanaraka ireo voatokana ho mpitarika ihany ilay boky mitovy; ary ny valintenin’izy ireo dia hoe tsy hahatakatra izany izy raha tsy lazain’ireo mpaniratsira izay manapaka an’i Jerosalema, dia ny Synedriona amin’ny andro farany, aminy izay heviny.

Ny fomba fiasa izay nomena an’i William Miller, ary avy eo an’i Future for America, dia mariky ny dian-tantara ara-paminaniana. Marika iray izy io izay manondro fanontaniana fitsapana momba ny fiainana sy ny fahafatesana. Raha tsy misy ny fomba fiasa marina, ny hafatry ny ranonorana farany dia “toy ny tenin’ny boky voaisy tombo-kase.” Raha tsy misy ny hafatry ny ranonorana farany, dia tsy azo tanterahina ny fanandramana vokarin’izany hafatra izany. Izany fomba fiasa izany dia ny fizotry ny fampitohizana tsipika ara-paminaniana ambonin’ny tsipika ara-paminaniana, avy etỳ ao amin’ny Baiboly, ary erỳ ao amin’ny Baiboly. Ny adihevitra momba ny fomba fiasa dia nanomboka tamin’ny fotoana nanomezana hery ny hafatra voalohany, na teo amin’ny tantaran’ny fiandohana na teo amin’ny tantaran’ny fiafaran’ny andro farany.

Tany amin’ny fiandohan’ny tantaran’ny hetsika Millerita dia nanomboka tamin’ny 11 Aogositra 1840 ny adihevitra, ary naverina indray izany tamin’ny faran’io tantara io, tamin’ilay vanim-potoana izay nifindran’ny hetsika Millerita Filadelfiana ho amin’ny hetsika Millerita Laodiseana. Nanomboka indray ny adihevitra tao amin’ny tantaran’ny hetsika Laodiseana an’ilay anjely fahatelo tamin’ny 11 Septambra 2001, ary haverina indray izany amin’ny faran’io hetsika io rehefa mifindra avy amin’ny hetsika Laodiseana an’ilay anjely fahatelo ho amin’ny hetsika Filadelfian’ireo efatra arivo amby efatra alina sy iray hetsy. Tamin’ny fitsapana tany am-piandohan’ny Millerita, sy tamin’ny fitsapana any am-paran’ny Millerita, dia naseho tamin’ny alalan’ny metodôlôjian’ny iraka Elia ny fitsapana. Jesosy, amin’ny maha-Alfa sy Omega Azy, dia maneho mandrakariva ny farany amin’ny alalan’ny fiandohana.

Ny fomba fiasa amin’ny fametrahana tsipika ambonin’ny tsipika no hampiasaintsika ankehitriny eo am-panohizantsika ny fandinihantsika ny Daniela toko fahaefatra sy faha dimy ao amin’ny lahatsoratra manaraka.

“Tsy misy manana hafatra marina mamaritra ny fotoana hiavian’i Kristy, na ny fotoana tsy hiaviany. Matokia fa Andriamanitra tsy manome fahefana na iza na iza hilaza fa hanemotra ny fihaviany i Kristy mandritra ny dimy taona, folo taona, na roapolo taona. ‘Koa aoka hianareo ho vonona koa; fa amin’izay ora tsy ampoizinareo no hihavian’ny Zanak’olona’ (Matio 24:44). Izany no hafatsika, dia ilay hafatra mihitsy izay ambaran’ireo anjely telo manidina eo afovoan’ny lanitra. Ny asa tokony hatao ankehitriny dia ny mampaneno ity hafatra farany momba ny famindram-po ity ho an’izao tontolo lavo izao. Fiainam-baovao no avy any an-danitra ka mandray fananana ny vahoakan’Andriamanitra rehetra. Nefa hisy fisarahana ao amin’ny fiangonana. Antoko roa no hiseho. Ny vary sy ny tsimparifary dia hiara-maniry mandra-pahatongan’ny fijinjana.”

“Ho lalina kokoa sy hihamatanjaka kokoa ny asa mandra-pahatongan’ny faran’ny andro indrindra. Ary izay rehetra mpiara-miasa amin’Andriamanitra dia hiady mafy indrindra ho amin’ny finoana izay efa natolotra indray mandeha ho an’ny olona masina. Tsy hamily azy hiala amin’ny hafatra ankehitriny izy ireo, izay efa manazava ny tany amin’ny voninahiny. Tsy misy na inona na inona mendrika iadian-kevitra afa-tsy ny voninahitr’Andriamanitra. Ny Vatolampy mandrakizay ihany no vatolampy haharitra. Ny fahamarinana araka izay ao amin’i Jesosy no fialofana amin’izao andron’ny fahadisoana izao….”

“Efa tanteraka, andalana miampy andalana, ny faminaniana. Arakaraka ny ijoroantsika mafy orina eo ambanin’ny sainan’ny hafatry ny anjely fahatelo no hiharihary kokoa amintsika ny faminanian’i Daniela; fa ny Apokalypsy no famenon’i Daniela. Arakaraka ny handraisantsika amin’ny fahafenoana kokoa ny fahazavana atolotry ny Fanahy Masina amin’ny alalan’ireo mpanompon’Andriamanitra voatokana no hiseho lalindalina kokoa sy azo antoka kokoa, eny, mafy orina tahaka ny seza fiandrianana mandrakizay, ny fahamarinan’ireo faminaniana fahiny; ka ho azontsika antoka fa niteny ny olon’Andriamanitra araka ny nitarihin’ny Fanahy Masina azy. Tsy maintsy ho eo ambanin’ny herin’ny Fanahy Masina ny olona mba hahatakatra ny fanambaran’ny Fanahy tamin’ny alalan’ny mpaminany. Tsy nomena ho an’izay nilaza ireo faminaniana ireo akory ireo hafatra ireo, fa ho antsika izay velona eo afovoan’ireo toe-javatra ahatanterahany.”

“Tsy hahatsapa aho fa afaka maneho ireo zavatra ireo, raha tsy nomen’ny Tompo ahy ity asa ity hatao. Misy hafa koa ankoatra anao, ary tsy iray na roa monja, izay tahaka anao ka mihevitra fa manana fahazavana vaovao, ary vonona tanteraka hanolotra izany amin’ny vahoaka. Nefa mahafaly an’Andriamanitra raha ekeny ny fahazavana izay efa nomena ka handehanany ao anatiny, ary hampiorenany ny finoany amin’ny Soratra Masina, izay manohana ny foto-kevitra notanan’ny vahoakan’Andriamanitra nandritra ny taona maro. Ny filazantsara mandrakizay dia tsy maintsy torina amin’ny alalan’ny olombelona. Isika dia tokony hanakoako ny hafatry ny anjely izay aseho ho manidina eo afovoan’ny lanitra, miaraka amin’ny fampitandremana farany ho an’izao tontolo lavo izao. Raha tsy antsoina haminany isika, dia antsoina hino ny faminaniana, ary hiara-miasa amin’Andriamanitra amin’ny fanomezana fahazavana ho an’ny sain’ny hafa. Izany no ezahinay atao.” Selected Messages, boky 2, 113, 114.