Mahagaga ny tandindon’i Nebokadnezara ao amin’ny toko fahefatra. Ny “fotoana fito” nanjo azy dia naneho mialoha ireo vanim-potoana izay nanitsahan’ny fanompoan-tsampy (ny isan’andro) sy ny fahefana papa (ny fahadisoana mahavery) ny fitoerana masina sy ny tafika.
Ary reko ny olo-masina iray niteny; ary nisy olo-masina iray hafa nilaza tamin’ilay olo-masina anankiray izay niteny hoe: Mandra-pahoviana no haharetan’ny fahitana ny amin’ny fanatitra isan’andro sy ny fahadisoana mahatsiravina, mba hanolorana ny fitoerana masina sy ny antokon’ny miaramila mba hohitsakitsahina? Daniela 8:13
Ang pagpakanaug sa “maingon man sa balaang puloy-anan ug sa panon,” nga namatikdan sa bersikulo trese, nagrepresentar sa “pito ka mga panahon” nga mao ang ulahi sa duha ka mga kapungot sa Dios; ug ang “pito ka mga panahon” ni Nabucodonosor nagrepresentar sa “pito ka mga panahon” nga mao ang nahauna sa mga kapungot sa Dios, apan silang duha ginarepresentar sa profesiya ingon nga mao ra ang usa ka linya.
Ary hovelariko ambonin’i Jerosalema ny famolain’i Samaria sy ny fitolanjan’ny taranak’i Ahaba; ary hofafako Jerosalema tahaka ny famafan’ny olona lovia, ka hofafany izy sady avadiny ambony ambany. 2 Mpanjaka 21:13.
Daniel toko faha-valo, andininy faha-telo ambin’ny folo, dia miresaka ny tsipika faharoan’ny fahatezeran’Andriamanitra, araka izay nampiharina tamin’ny fanjakana atsimon’i Joda, nanomboka tamin’ny 677 BC. Ny “impito” an’i Nebokadnezara dia maneho ny tsipika voalohan’ny fahatezeran’Andriamanitra, araka izay nampiharina tamin’ny fanjakana avaratr’i Isiraely, nanomboka tamin’ny 723 BC. Ny “impito” an’i Nebokadnezara dia maneho ny arivo sy roan-jato sy enimpolo taona izay nanitsakitsahan’ny fanompoan-tsampy ny fitoerana masina sy ny tafika, narahin’ny arivo sy roan-jato sy enimpolo taona izay nanitsakitsahan’ny fahefan’ny papa ny fitoerana masina sy ny tafika.
Ny Fapaly dia tsy inona fa fanompoan-tsampy voasaron’ny fiekem-pinoana kristiana. “Fanompoan-tsampy natao batisa”, raha azo ambara toy izany. Tsy misy na inona na inona maneho an’i Kristy na ny Kristianisma ao amin’ny Katolisisma. Nianatra izany zava-misy izany izao tontolo izao tamin’ny tantaran’ny Vanim-potoana Maizina, nefa hatramin’ny 1798 dia hadinon’izao tontolo izao izany. Mitovy fo amin’ny fanompoan-tsampy ny fahefana maha-papa. Mitovy tanteraka ny fivavahana sy ny fombafomban’ireo fivavahana ireo. Ny fitsarana “fito andro” nanjo an’i Nebokadnezara dia nahitana ny nanomezana azy ny fon’ny bibidia. Ny fon’ny bibidia izay nomena azy dia ilay fo izay naneho ny fivavahan’ny fanompoan-tsampy, na fanompoan-tsampy miharihary izany na fanompoan-tsampy miafina ao ambanin’ny endriky ny Katolisisma. Sister White dia manondro fa Satana no dragona ao amin’ny Apokalypsy toko faharoa ambin’ny folo, nefa amin’ny heviny faharoa dia i Roma mpanompo sampy izany.
“Koa na dia i Satana aza no tondroin’ilay dragona voalohany indrindra, dia tandindon’i Roma jentilisa koa izy amin’ny heviny faharoa.” The Great Controversy, 439.
Ilay bibidia izay nasehon’i Nebokadnezara nandritra ny “fotoana fito” dia ilay bibidian’ilay dragona nandritra ny arivo amby roa-jato sy enimpolo andro, ary avy eo dia ilay bibidian’ny Katolisisma nandritra ny arivo amby roa-jato sy enimpolo andro hafa koa. Amin’ny faran’ireo andro ireo, Nebokadnezara dia tandindon’i Etazonia, izay amin’ny farany dia ilay mpaminany sandoka. Ara-paminaniana, Nebokadnezara dia naneho ilay dragona sy ilay bibidia ary ilay mpaminany sandoka, izay hery mitambatra telo mandrafitra an’i Babylona ara-panahy, sady izy ireo no mitarika izao tontolo izao ho any Hara-magedona. Nebokadnezara dia maneho an’i Babylona ara-bakiteny, ary amin’ny fanaovany izany dia nampiasaina ho tandindon’ireo hery telo rehetra mandrafitra an’i Babylona ara-panahy amin’ny andro farany izy.
Mba hahafantarana ny tandindona vao notondroina dia zava-dehibe ny mametraka aloha an’i Nebokadnezara ao amin’ny taona 1798, rehefa tafaverina ny fanjakany amin’ny faran’ny “fotoana fito.” Hiorenantsika ao amin’ny Daniela toko fahefatra io marika io, alohan’ny hanombohantsika handroso amin’ny alalan’ny toko amin’ny fomba voalamina kokoa.
Tamin’ny “andro farany” tamin’ny 1798 dia nofafana ny tombo-kasen’ny bokin’i Daniela, ary tamin’izany dia tanteraka ny tanjony amin’ny fanolorana fahazavana mitombo izay hitsapa sy hanadio ary hamoaka antokon’olona mpivavaka roa. Ny fanokafana ny bokin’i Daniela no manamarika ny fiandohan’ilay fizotry ny fitsapana misy dingana telo, izay miorina amin’ireo fahamarinana naseho tamin’izany fotoana izany.
Ary hoy Izy hoe: Mandehana amin’ny lalanao, ry Daniela; fa ny teny dia voahidy sy voaisy tombo-kase mandra-pahatongan’ny andro farany. Maro no hodiovina sy hohamasinina ary hosedraina; fa ny ratsy fanahy kosa hanao ratsy ihany; ary tsy hisy amin’ny ratsy fanahy hahafantatra; fa ny hendry no hahafantatra. Daniela 12:9, 10.
Ny tanjona ara-paminaniana amin’ny fanesorana ny tombo-kasen’ilay boky, izay ahitana ny bokin’i Daniela sy ny bokin’ny Apokalypsy, dia ny hitsapa ny taranaka velona mandritra ny tantara izay anesorana ny tombo-kasen’ilay boky. Ao amin’ny Daniela toko faharoa ambin’ny folo, dia misy faminaniana ara-potoana telo izay voafaritra. Ny voalohany dia ny arivo sy roanjato ary enimpolo taona izay hielezan’ny herin’ny vahoaka masina.
Fa ianao kosa, ry Daniela, akatòny ny teny, ary asio tombo-kase ny boky hatramin’ny andro farany; maro no hihazakazaka erỳ sy eroa, ary hitombo ny fahalalana. Ary izaho Daniela nijery, ka, indro, nisy roa hafa nitsangana, ny iray tety amoron’ny ony, ary ny iray taty an-dafin’ny amoron’ny ony. Ary ny iray nilaza tamin’ilay lehilahy nitafy lamba rongony, izay teo ambonin’ny ranon’ny ony hoe: Mandra-pahoviana no ho tonga ny faran’ireo zava-mahagaga ireo? Ary reko ilay lehilahy nitafy lamba rongony, izay teo ambonin’ny ranon’ny ony, raha nanandratra ny tanany ankavanana sy ny tanany ankavia ho any an-danitra izy, ka nianiana tamin’Ilay velona mandrakizay fa ho amin’ny andro iray sy andro roa ary tapany izany; ary rehefa vitany ny hanaparitaka ny herin’ny vahoaka masina, dia ho tanteraka ireo zavatra rehetra ireo. Daniela 12:4–7.
Ny fe-potoana ara-paminaniana roa hafa ao amin’ny toko faha-roa ambin’ny folo dia arivo sy roanjato sy sivifolo andro ary arivo sy telonjato sy dimy amby telo-polo andro.
Ary reko ihany, nefa tsy azoko; dia hoy izaho: Tompoko ô, ahoana no hiafaran’ireo zavatra ireo? Ary hoy izy: Mandehana amin’ny alehanao, ry Daniela; fa voahidy sy voaisy tombo-kase ny teny mandra-pahatongan’ny fotoanan’ny farany. Maro no hodiovina sy hofotsiana ary hotsapaina; fa ny ratsy fanahy kosa hanao ratsy ihany; ary tsy hisy amin’ny ratsy fanahy hahafantatra; fa ny hendry no hahafantatra. Ary hatramin’ny fotoana hanesorana ny fanatitra isan’andro sy hananganana ny fahavetavetana mampahafoana, dia hisy arivo sy roanjato sy sivifolo andro. Sambatra izay miandry ka mahatratra ny arivo sy telonjato sy dimy amby telo-polo andro. Daniela 12:8–12.
Ao amin’ireo andininy ireo, ny “fotoan’ny farany” dia resahina indroa sady faritana ho ilay fotoana hanesorana ny tombo-kase amin’ny tenin’i Daniela. Ny teny izay resahin’ny famahana tombo-kase amin’ny “fotoan’ny farany” dia ireo vanim-potoana ara-paminaniana telo, dia ny arivo sy roan-jato ary enimpolo (fotoana iray, fotoana roa, ary antsasaky ny fotoana), ny arivo sy roan-jato sy sivifolo, ary ny arivo sy telon-jato sy dimy amby telopolo. Ny roa amin’ireo vanim-potoana telo ireo dia faritana ho “andro.” Ny roa amin’ireo telo ireo dia nifarana tamin’ny 1798, ary ny fahatelo dia nifarana tamin’ny faran’ny taona 1843 mihitsy. Amin’ny faran’ny taona 1843 mihitsy izany, fa hoy ny andininy: “sambatra izay miandry ka tonga amin’ny…”
Ny teny hoe “cometh” dia midika hoe mikasika. Sambatra araka izany izay miandry, sady mikasika koa ny andro voalohany amin’ny 1844. Ny fotoana niandrasana ao amin’ny fanoharana ny amin’ireo virijina folo dia nanomboka tamin’ilay fahadisoam-panantenana voalohany teo amin’ny tantaran’ny Millerita, ary izany fahadisoam-panantenana izany dia tonga tamin’ny andro farany indrindra tamin’ny 1843, ary ny andro farany indrindra tamin’ny 1843 dia mikasika ny andro voalohany indrindra amin’ny 1844. Ny fitahiana avy amin’ny fiandrasana dia nanomboka rehefa nanomboka ny fotoana niandrasana tamin’ilay fahadisoam-panantenana voalohany.
Mbola betsaka kokoa no tokony horesahina ao amin’ireo andininy ireo, nefa ny hevitra dinihintsika eto dia ny anjara asa ara-paminanian’i Daniela. Ny tanjon’ny bokin’i Daniela, izay asehon’i Daniela ao amin’io andalana io, dia ny hiteraka dingam-pitsapana misy ambaratonga telo rehefa voavaha ny tombo-kasen’ilay boky. Nolazaina tamin’i Daniela mba handeha amin’ny lalany mandra-pahatongan’ny andro farany, amin’izay fotoana izay no hovalana ny tombo-kasen’ilay boky. Ny famaranana ny toko dia manasongadina izay hitranga rehefa tonga ny andro farany.
Fa mandehana amin’ny lalanao ianao mandra-pahatongan’ny farany; fa hiala sasatra ianao, ary hitsangana amin’ny anjaranao amin’ny faran’ny andro. Daniela 12:13.
Ny bokin’i Daniela dia tokony hijoro amin’ny anjarany amin’ny faran’ny andro ara-paminaniana ao amin’i Daniela.
“Rehefa omenin’Andriamanitra asa manokana hotanterahina ny olona iray, dia tsy maintsy mijoro amin’ny anjara sy ny toerana voatendry ho azy izy tahaka an’i Daniela, vonona hamaly ny antson’Andriamanitra, vonona hanatanteraka ny fikasany.” Manuscript Releases, volume 6, 108.
Tamin’ny fotoanan’ny farany tamin’ny 1798, dia nitsangana teo amin’ny anjarany i Daniela, izay aseho ao amin’ny andininy faha-telo ambin’ny folo hoe “amin’ny faran’ny andro.” Ny fiafaran’ny fandroahana an’i Nebokadnezara nandritra ny “impito” no manondro ny 1798, satria nifarana izany “amin’ny faran’ny andro.”
Ary tamin’ny faran’ireo andro ireo, izaho Nebokadnezara dia nanandratra ny masoko ho amin’ny lanitra, ary niverina tamiko ny fahalalako; dia nisaotra ny Avo Indrindra aho ka nidera sy nanome voninahitra Ilay velona mandrakizay, izay fanapahany dia fanapahana mandrakizay, ary ny fanjakany dia hatramin’ny taranaka fara mandimby: Ary ny mponina rehetra etỳ ambonin’ny tany dia heverina ho tsinontsinona; ary manao araka ny sitrapony Izy eo amin’ny tafiky ny lanitra sy eo amin’ny mponina etỳ ambonin’ny tany; ary tsy misy mahatahiry ny tanany, na mahazo milaza aminy hoe: Inona no ataonao? Tamin’izany andro izany indrindra dia niverina tamiko ny saiko; ary noho ny voninahitry ny fanjakako dia niverina tamiko ny haja sy ny famirapiratako; ary nitady ahy ny mpanolotsaiko sy ny lehibeko; dia niorina tao amin’ny fanjakako aho, ary fahalehibeazana mihoatra no nampiana tamiko. Koa ankehitriny izaho Nebokadnezara dia midera sy manandratra ary manome voninahitra ny Mpanjakan’ny lanitra, izay fahamarinana avokoa ny asany rehetra, ary fitsarana ny lalany; ary izay mandeha amin’ny fireharehana dia hainy ampietrena. Daniela 4:34–37.
Ny teny hoe “faran’ny andro” dia manambara ny andron’ny farany tamin’ny 1798. Tamin’izany Nebokadnezara dia naorina tao amin’ny fanjakany, izay tsy ilay tantaran’ireo biby momba ny fanompoan-tsampy sy ny fahefana papaly intsony. Tamin’izay fotoana izay, Nebokadnezara dia nisolo tena lehilahy iray niova fo tanteraka, ary tamin’izany no nisoloany tena ilay bibin’ny tany ao amin’ny faminanian’ny Baiboly izay nanomboka nanjaka tamin’ny 1798, ary nanomboka tahaka ny zanak’ondry izy, na dia voatendry hiteny tahaka ny dragona aza nony farany. Izy dia misolo tena ilay bibin’ny tany izay hanjaka mandritra ny fitopolo taona ara-panoharana ho fahatanterahan’i Isaia toko faha-telo amby roapolo, tahaka ny nanjakan’ny fanjakany ara-bakiteny nandritra ny fitopolo taona ara-bakiteny. “Tsy misy lesoka mihitsy” ny tandindona.
I Nebokadnezara dia maneho rohy ara-paminaniana eo amin’ireo hery telo aseho ao amin’ny Apokalypsy toko faha-roa ambin’ny folo sy faha-telo ambin’ny folo. Any ireo dia amantarina ho ilay dragona sy ilay bibidia avy amin’ny ranomasina ary ilay bibidia avy amin’ny tany. Ao amin’ny Apokalypsy toko faha-enina ambin’ny folo kosa dia amantarina ho ireo hery telo izay mitarika izao tontolo izao ho any Hara-magedona izy ireo. Ny “fotoana fito” nahazo an’i Nebokadnezara dia mampifamatotra an’ireo bibidia telo ireo, satria Babilona ara-bakiteny dia maneho an’i Babilona ara-panahy, ary ilay tsipika iray ihany amin’ny faminaniana izay hita ao amin’ny bokin’i Daniela dia tohizana ao amin’ny bokin’ny Apokalypsy, satria ireo boky roa ireo dia mifampahatonga ho amin’ny fahatanterahana.
I Nebokadnezara dia maneho an’i 1798 ho rohy ara-paminaniana eo amin’ny dragona sy ny bibidia ary ny mpaminany sandoka. Ny taona 1798 no “fotoan’ny farany” ho an’ny hafatry ny anjely voalohany sy ny tantara Millerita. Nentina i William Miller hametraka ny rafitra ara-paminaniany manontolo teo ambonin’ny fahafantarany ny dragon’ny fanompoan-tsampy sy ny bibidian’ny Katolisisma, nefa tsy hitany ho ilay bibidia avy amin’ny tany sy mpaminany sandoka i Etazonia. Azony natao ny nahita ny tantara talohan’ny “fotoan’ny farany” tamin’ny 1798, saingy mbola hoavy ny hoavy. Amin’ny “fotoan’ny farany” tamin’ny 1989, vao ho fantatra avokoa ireo hery telo ireo.
Ny fanokafana ny fahafantarana ara-paminaniana momba ilay dragona sy ilay bibidia tamin’ny 1798 dia asehon’ny Ony Ulai ao amin’ny toko fahafito, fahavalo ary fahasivy. Ny fanokafana ny fahafantarana ara-paminaniana momba ilay dragona sy ilay bibidia ary ilay mpaminany sandoka tamin’ny 1989 dia asehon’ny Ony Hiddekel ao amin’ny toko fahafolo, fahiraika ambin’ny folo ary faharoa ambin’ny folo. Nebokadnezara dia maneho ny hetsiky ny anjely voalohany izay tonga tamin’ny 1798, ary izy dia tandindon’i Belsazara, izay maneho ny hetsiky ny anjely fahatelo izay tonga tamin’ny 1989. Noho izany antony izany, ny nofy faharoan’i Nebokadnezara, ao amin’ny toko fahefatra, dia maneho ny hafatry ny anjely voalohany.
Ny “fotoana fito” an’i Nebokadnezara dia nifarana tamin’“ny fotoan’ny farany” tamin’ny 1798, tamin’ny fahatongavan’ny hafatra fampitandremana momba ny fitsarana ho avy. Amin’“ny faran’ny andro,” dia lehilahy niova fo izy, ka noho izany dia maneho ny tandroka Repoblikana amin’ilay bibin’ny tany, tamin’izay mbola tahaka ny zanak’ondry izy. Mandritra izany fotoana izany koa dia maneho ny tandroka Protestanta Filadelfiana amin’ilay bibin’ny tany izy.
Amin’ny maha-mpanjaka voalohan’i Babylona azy, izy dia tandindon’i Belsazara, ilay mpanjaka farany tao Babylona. Ny fitsarana azy dia naneho mialoha tamin’ny alalan’ny fitsarana an’i Nimroda, ary avy eo kosa dia naneho mialoha ny fitsarana an’i Belsazara. Ny fitsarana azy dia nisolo tena ny fanokafana ny fitsarana famotopotorana tamin’ny 22 Oktobra 1844.
Nebokadnezara mpanjaka, ho an’ny firenena rehetra sy ny jentilisa ary ny samy hafa fiteny rehetra, izay monina ambonin’ny tany rehetra: Ho hamaroina aminareo anie ny fiadanana. Tsara tamiko ny hanambara ny famantarana sy ny fahagagana izay efa nataon’Andriamanitra Avo Indrindra tamiko. Endrey ny halehiben’ny famantarany! ary endrey ny herin’ny fahagagany! Ny fanjakany dia fanjakana mandrakizay, ary ny fanapahany dia hatramin’ny taranaka fara mandimby. Izaho Nebokadnezara dia nionona tao an-tranoko sady niadana tao an-dapako; nahita nofy aho ka natahotra, ary ny eritreritro teo am-pandriako sy ny fahitana tao an-dohako dia nampitebiteby ahy. Daniela 4:1–5.
Ny nofy dia nampatahotra an’i Nebokadnezara, ary ny tandindon’ilay nofy dia maneho ny filazantsara mandrakizain’ny anjely voalohany, izay mandidy ny olona mba “hatahotra an’Andriamanitra.”
Ary hitako anjely iray koa nanidina teo afovoan’ny lanitra, nanana ny filazantsara mandrakizay hotorina amin’izay monina ambonin’ny tany sy amin’ny firenena rehetra sy ny fokom-pirenena sy ny samy hafa fiteny ary ny olona rehetra, nanao tamin’ny feo mahery hoe: Matahora an’Andriamanitra, ary omeo voninahitra Izy; fa tonga ny andro fitsarany; ary miankohofa eo anatrehan’Ilay nanao ny lanitra sy ny tany sy ny ranomasina ary ny loharanon-drano. Apokalypsy 14:6, 7.
Ny filazantsara mandrakizay dia hafatra misy dingana telo: ny dingana voalohany, araka ny asehon’ilay anjely voalohany, dia ny hatahotra an’Andriamanitra; ny dingana faharoa dia ny hanome voninahitra Azy; ary ny fahatelo dia asehon’ny ora fitsarany. Ny hoe “voninahitra” dia maneho ny toetra, ary ilay “andeha hidina” faharoa ao amin’ny tantaran’ny fikomian’i Nimroda no toerana izay nanadihadiana ny toetran’ilay tanàna sy ilay tilikambo. Fitsarana famotorana izany. Ny fitambaran’ny fiangonana sy ny fanjakana no sarin’ny bibidia, ary ny dingana faharoan’i Nimroda dia ny fanehoana ny sarin’ny bibidia; nefa ny dingana faharoan’ny filazantsara mandrakizay kosa dia miteraka fanomezam-boninahitra ny toetran’Andriamanitra, fa tsy an’i Nimroda.
Ny tahotr’i Nebokadnezara dia tandindon’ny fitsapana voalohany, tahaka ny safidin’i Daniela tsy hihinana ny sakafon’i Babylona, satria natahotra an’Andriamanitra i Daniela. Tonga teo amin’ny tantara tamin’ny taona 1798 ilay anjely voalohany, ary taorian’izany dia nomena hery tamin’ny 11 Aogositra 1840. Ny nofin’i Nebokadnezara dia mametraka ny fahatongavan’ny hafatra voalohany amin’ny fotoan’ny farany, tamin’ny taona 1798.
Nanonofy izay nampahatahotra ahy aho, ary ny hevitro teo am-pandriako sy ny fahitan’ny lohako dia nampahory ahy. Koa nanao didy aho hampidirana eo anatrehako ny hendry rehetra tany Babylona, mba hampahafantariny ahy ny hevitr’ilay nofy. Dia niditra ny mpanao ody, ny mpanandro, ny Kaldeana ary ny mpisikidy; ary nolazaiko teo anatrehan’ireo ny nofy; nefa tsy nampahafantariny ahy ny heviny. Fa nony farany dia tonga teo anatrehako Daniela, izay atao hoe Belsazara araka ny anaran’ny andriamanitro, ary ao aminy ny fanahin’ny andriamanitra masina; ary teo anatrehany dia nolazaiko ny nofy ka hoy aho: Ry Belsazara, lehiben’ny mpanao ody, satria fantatro fa ny fanahin’ny andriamanitra masina dia ao aminao, ary tsy misy zava-miafina mahasahiran-tsaina anao, ambarao amiko ny fahitan’ny nofy izay hitako sy ny heviny. Daniela 4:5–9.
Ny fahatongavan’ny hafatra voalohany tamin’ny andro farany tamin’ny 1798, izay asehon’ny tahotr’i Nebokadnezara, no manamarika ny fotoana izay tokony hanokafana ny bokin’i Daniela.
Fa ianao, ry Daniela, akatòny ny teny, ary asio tombo-kase ny boky mandra-pahatongan’ny andro farany; maro no hihazakazaka etsy sy eroa, ary hitombo ny fahalalana. … Ary hoy Izy: Mandehana amin’ny lalanao, ry Daniela; fa mihidy sy voaisy tombo-kase ny teny mandra-pahatongan’ny andro farany. Maro no hodiovina sy ho fotsy ary hosedraina; fa ny ratsy fanahy hanao ratsy ihany; ary tsy hisy amin’ny ratsy fanahy hahafantatra; fa ny hendry no hahafantatra. Daniela 12:4, 9, 10.
Rehefa novahana ny bokin’i Daniela tamin’“ny andro farany”, dia nantsoina ny olona mba ho avy sy handinika ny fitomboan’ny fahalalana, ary io antso io tamin’ny farany dia niteraka sokajin’ny mpivavaka roa. Ny sokajy iray tsy nahazo, ary ny sokajy iray hafa nahazo. Ny olon-kendrin’i Babylona, izay aseho ho “ny mpanao ody, ny mpanandro, ny Kaldeana, ary ny mpisikidy”, dia tsy nahazo, fa Daniela kosa nahazo. Ny “olon-kendry” babyloniana dia tsy nahazo, ka noho izany dia maneho ny ratsy fanahy. Daniela kosa nisolo tena ny hendry.
Hitohy amin’ny lahatsoratra manaraka isika ao amin’ny Daniela toko faha-efatra.
“Ireo izay tsy mahatoky amin’ny asan’Andriamanitra dia tsy manana foto-kevitra mafy; ny antony manosika azy tsy manana toetra izay hitondra azy hifidy ny marina amin’ny toe-javatra rehetra. Ny mpanompon’Andriamanitra dia tokony hahatsapa mandrakariva fa eo ambanin’ny mason’Ilay Tompony izy. Ilay nijery ny fanasana masina nolotoina nataon’i Belsazara dia eo ihany koa ao amin’ireo andrim-panjakantsika rehetra, ao amin’ny biraon’ny mpivarotra, ao amin’ny atrikasa manokan’ny tsirairay; ary ilay tanana tsy misy ra dia manoratra tokoa ny tsy fitandremanareo, tahaka ny nanoratany ny fitsarana mahatahotra tamin’ilay mpanjaka mpiteny ratsy an’Andriamanitra. Ny fanamelohana an’i Belsazara dia voasoratra tamin’ny teny afo hoe: ‘Efa nolanjaina tamin’ny mizana hianao ka hita fa latsa-danja’; ary raha tsy mahatanteraka ny adidy nomen’Andriamanitra anareo ianareo, dia izany ihany koa no ho fanamelohana anareo.” Messages to Young People, 229.