Ny toko voalohany ao amin’i Daniela dia maneho ny tantaran’ny anjely voalohany sy faharoa hatramin’ny 11 Aogositra 1840 ka hatramin’ny 22 Oktobra 1844. Ny toko fahefatra ao amin’i Daniela koa dia miresaka ny tantaran’ny anjely voalohany sy faharoa hatramin’ny 723 talohan’i K. ka hatramin’ny 22 Oktobra 1844. Mazava ho azy fa tsy azo tsapain-tanana izany raha tsy amin’ny alalan’ny fomba fiasan’ny ranonorana farany atao hoe “tsipika mifanindry amin’ny tsipika.”
I Nebokadnezara, ao amin’ny toko fahefatra, dia tandindona ara-paminaniana tena saro-dalina. Zava-dehibe ny mampahatsiahy ny tenantsika izay asehony rehefa manomboka mandinika ny fanokafana ny fahitana momba ny Reniranon’i Ulai isika ao amin’ny tantaran’i William Miller. Ny nofy faharoan’i Nebokadnezara, tahaka ny nofy faharoan’i William Miller ihany, dia naneho ny “fotoana fito” ao amin’ny Levitikosy enina amby roapolo, izay kofehy ara-paminaniana manenona ny bokin’i Daniela manontolo ho iray. Rehefa nandika ny nofin’i Nebokadnezara ao amin’ny toko fahefatra i Daniela, dia nampitandrina azy ny amin’ny fitsarana ho avy izy, ary tamin’ny fanaovany izany dia naneho mialoha ny hafatry ny anjely voalohany izay tonga teo amin’ny tantara tamin’ny “fotoan’ny farany” tamin’ny 1798.
Rehefa tonga ny fitsarana izay efa nampitandreman’i Nebokadnezara fa ho avy, dia naneho mialoha ny 22 Oktobra 1844 izany, izay nanombohan’ny fitsarana famotopotorana. Ao amin’ny toko fahefatra, na ny hafatra fampitandremana nomen’i Daniela, na ny fahatongavan’ny fitsarana mifandray amin’ilay hafatra fampitandremana, dia samy nasehon’ny teny hoe “ora”. Ny “oran” ny fitsaran’i Nebokadnezara dia nisolo tena ny “oran” ny fitsaran’Andriamanitra ao amin’ny hafatry ny anjely voalohany. Naneho mialoha koa izany ny “oran” ny didy alahady, rehefa manomboka ny fitsarana fampiharana ataon’Andriamanitra. Ny ampahany ao amin’ny Daniela toko fahefatra izay maneho ny fahatongavan’ny hafatry ny anjely voalohany tamin’ny 1798, sy ny fahatongavan’ny anjely fahatelo tamin’ny 22 Oktobra 1844, izay asongadin’ny teny hoe “ora,” dia averina avy eo ary velarina bebe kokoa. Ny teknikan’ny famerimberenana sy fanitarana dia teknika ara-paminaniana izay miseho miverimberina ao amin’ny faminaniana, indrindra ao amin’ny bokin’i Daniela.
Rehefa tonga tamin’ilay “ora” fitsarana Nebokadnezara, dia nanomboka ny “fotoana fito,” izay fitsarana nihatra taminy; ary amin’ny maha-mpanjakan’ny avaratra azy, dia nisolo tena ny fitsarana nentina tamin’ny fanjakan’ny Isiraely tany avaratra tamin’ny 723 tal. J.K. izy. Nomena fon’ny biby izy, ary ny biby dia fanjakana ao amin’ny faminaniana ara-Baiboly; ary hatramin’ny 723 tal. J.K. ka hatramin’ny 1798, dia nisolo tena ireo endrika roa amin’ny fanompoan-tsampy izay lohahevitra resahina matetika ao amin’ny bokin’i Daniela izy.
Nandritra ny roa arivo sy enimpolo amby enin-jato andro, izay maneho roa arivo sy enimpolo amby enin-jato taona, dia nisolo tena ny hery mpandrava jentilisa izy; ary avy eo, nandritra ny roa arivo sy enimpolo amby enin-jato andro hafa, izay tandindon’ny roa arivo sy enimpolo amby enin-jato taona, dia nisolo tena ny hery mpandrava papaly izy. Iray ihany ny fototry ny hery mpandrava roa tonta, satria ny papalisma dia tsy inona fa ny jentilisma mitafy ny fanekena ho Kristianisma.
Tamin’ny “faran’ny andro”, izay famantarana voafaritra ao amin’ny Daniela toko faha-roa ambin’ny folo, ka maneho ny “fotoan’ny farany” tamin’ny 1798, dia naverina taminy ny fanjakany. Ny fanambaran’ny Daniela 4 sy ny Fanahin’ny Faminaniana dia manondro fa, rehefa naverina taminy ny fanjakany tamin’ny “faran’ny andro”, dia olona niova fo izy. Avy eo dia tonga famantarana ara-paminaniana momba ny fahamarinana lehibe efatra izy. Tonga rohy ara-paminaniana eo amin’ny herin’ilay dragona, dia ny fanompoan-tsampy, izay nasehony tao amin’ny tapany voalohan’ny “fito andro” azy, sy ny herin’ilay bibidia, izay nasehony tao amin’ny tapany farany amin’ny “fito andro” azy. Amin’ny maha-famantarana an’ireo hery roa ireo azy, sady mijoro ho fanjakana naverina tamin’ny laoniny tamin’ny 1798, dia maneho koa ny hery fahatelo mpandrava (ilay mpaminany sandoka) izy, izay tokony hanjaka mandritra ny fitopolo taona ara-paminaniana, raha mbola hadino ilay vehivavy janga tao Tyro. Amin’ny maha-mpanjakan’i Babylona azy, Nebokadnezara dia maneho ny rohy ara-paminaniana eo amin’ireo hery telo izay ho tonga Babylona maoderina amin’ny andro farany, ary avy eo no hitondra izao tontolo izao ho amin’i Armagedona.
Izy koa dia nisolo tena ny fahaterahan’i Etazonia ho ilay bibidia avy amin’ny tany, izay nanomboka tamin’ny 1798 toy ny zanak’ondry, voasary an’ohatra tamin’ny alalan’ny fanandramany niova fo. Tamin’izany ihany koa dia nisolo tena ireo tandroka roa teo amin’ilay bibidia avy amin’ny tany izy, dia ny Repoblikanisma sy ny Protestantisma, izay nisolo tena ny herin’i Etazonia, ary izany no nahafahany tonga firenena nahazo fitia indrindra teto amin’izao tontolo izao. Kanefa tamin’ny faran’ireo taona fitopolo an’ohatra dia haseho ho Repoblikanisma nihemotra sy Protestantisma nihemotra ireo tandroka roa ireo, ka samy hozaraina ho sokajy roa avy ny tandroka tsirairay. Ny tandroky ny Repoblikanisma dia ahitana ny antoko Demôkraty izay mandika ampahibemaso ireo foto-kevitra masina ao amin’ny Lalàmpanorenana, sy ny antoko Repoblikana izay milaza ho mpiaro sy tompondakan’ny Lalàmpanorenana, nefa raha ny marina kosa mandà ireo foto-kevitra masina ao amin’ny Lalàmpanorenana, sady mifidy fomban-drazana sy fomba amam-panao hampisolo toerana ireo foto-kevitra ao anatin’io antontan-taratasy masina io.
Ny antoko roa dia nanehoana tandindona tamin’ny Sadoseo sy ny Fariseo tamin’ny andron’i Kristy. Ny fanahin’ny Sadoseo sy ny Fariseo dia hiseho koa ao amin’ny tandroky ny Protestantisma mpihemotra, ka ny antokon’olona iray hanohana ny fanompoam-pivavahana amin’ny Alahady, ary ny iray kosa ny fanompoam-pivavahana amin’ny Sabata. Ny toe-panahin’i Nebokadnezara rehefa niova fo tamin’ny “faran’ny andro,” tamin’ny 1798, dia mampiseho araka ny tokony ho izy an’i Etazonia, ary ny tandroka roa amin’ilay bibidia avy amin’ny tany. Ireo tandindona telo rehetra—dia ilay bibidia avy amin’ny tany sy ny tandrony roa—dia voatendry hiova avy amin’ny zanak’ondry ho amin’ny dragona.
I Nebokadnezara, tamin’ny fiafaran’ireo “fotoana fito”-ny, dia naneho ny rohy izay nampahafantatra ny fanjakany ara-bakiteny, dia Babylona, ho tandindon’i Babylona ankehitriny amin’ny andro farany, izay voaforon’ny dragona sy ny bibidia ary ny mpaminany sandoka. Izy koa dia naneho ireo singa ara-paminaniana telo asehon’ilay bibidia avy amin’ny tany manana tandroka roa, izay miova avy amin’ny zanak’ondry ho tonga dragona mandritra ireo fitopolo taona an’ohatra izay anadinoana ilay vehivavy janga avy any Tyro. Lalina hevitra ny hoe ny fanjakany ara-bakiteny no fanjakana indrindra izay tandindon’ilay fanjakana manjaka mandritra ny fitopolo taona an’ohatra.
Ny tandindon’i Nebokadnezara ao amin’ny toko fahefatra dia tsy maintsy apetaka eo ambonin’ny toko voalohany. Rehefa ampiharina izany, dia mampivondrona ny mari-panondro amin’ny tantaran’ny Millerita izany, ary manamarina fahamarinana maromaro ao amin’ny fahitana ny ony Ulai izay novahana tamin’izany fotoana izany. Ny fanorenana sy andry afovoan’ny hetsika Millerita dia ny fanontaniana sy ny valiny ao amin’ny Daniela toko faha-valo, andininy faha-telo ambin’ny folo sy faha-efatra ambin’ny folo. Izao no fanontaniana: “Mandra-pahoviana no haharetan’ny fahitana ny amin’ny fanatitra isan’andro sy ny fahadisoana mampandringana, izay manolotra samy ny fitoerana masina sy ny tafika hohitsakitsahin’ny tongotra?”
Amin’ireo teny an-jatony, raha tsy an’arivony, izay nampiana tao amin’ny Baiboly, dia ny teny nampiana hoe “fanatitra” ihany no lazain’ny tsindrimandry fa tsy anisan’ny lahatsoratra. Rehefa esorina araka ny tokony ho izy io teny io, dia asehony mazava fa “ny isan’andro sy ny fahadisoana” dia hery roa samy hafa mampahory sy mandrava. Rahavavy White dia milaza mazava fa ny teny hoe “fanatitra” dia nampian’ny fahendren’olombelona ka tsy mihatra amin’ilay lahatsoratra, ary ao amin’io andalan-teny io ihany koa dia ambarany fa marina ny Millerita tamin’ny namantarany fa “ny isan’andro” dia ny fanompoan-tsampy. Ny voambolana ara-pitsipi-pitenenana ao anatin’ilay fanontanian’ny andininy faha-telo ambin’ny folo dia nofaritan’i Kristy tamim-pitandremana tamin’ny alalan’ny asa soratr’i Rahavavy White, ary rehefa tarihina araka ireo lahatsoratra sy ireo toromarika nampian’ny tsindrimandry, dia izao ny fanontaniana: “Mandra-pahoviana no haharetan’ny fahitana momba ireo hery roa mandrava, dia ny fanompoan-tsampy sy ny fahefana papaly, izay hanitsakitsaka na ny fitoerana masina na ny olon’Andriamanitra?”
Koa rehefa apetraka eo amin’ny “fotoan’ny farany”, amin’ny 1798, i Nebokadnezara dia misolo tena lehilahy iray niova fo, ary noho izany dia maneho ny “hendry” izay hahatakatra ny andry afovoany sy ny fanorenana iorenan’ny Advantisma. Ny fiovam-pony no mamaritra ireo “hendry” izay mahatakatra ny “fitomboan’ny fahalalana” izay novahana tombo-kase tamin’izany fotoana izany; nefa ny tandindona ara-paminaniana momba azy manokana kosa dia mampiseho mivantana ny tantara izay foto-kevitry ny fanontaniana hoe: “mandra-pahoviana no haharetan’ny fahitana momba ny fahefana mandrava an’ny fanompoan-tsampy sy ny fahefana papaly, izay hanitsakitsaka ny vahoakan’Andriamanitra (ny tafika), sy ny fitoerany masina?” Amin’ny maha-tandindon’ny “virijina hendry” izay mahatakatra ny “fitomboan’ny fahalalana” azy, dia misolo tena an’i William Miller izy, satria i Miller no tandindon’ireo izay “hendry” tao amin’ny tantara izay nanomboka tamin’ny “fotoan’ny farany”, tamin’ny 1798.
I Nebokadnezara dia tandindon’ny mariky ny lalana amin’ny “fotoanan’ny farany”, ary rehefa ampitahaina amin’ny toko voalohany izy, dia maneho koa ny fahatongavan’ny anjely voalohany tamin’izany fotoana izany, satria ao amin’ny toko fahefatra, ny “ora” izay nanoloran’i Daniela ny hafatra fampitandremana ho an’i Nebokadnezara no manamarika ny fotoana nahatongavan’ny anjely voalohany, ary izany dia tamin’ny 1798. Ny “ora” nahatongavan’ny fitsaran’i Nebokadnezara dia naneho ny “ora” nanombohan’ny fitsarana famotopotorana ataon’Andriamanitra tamin’ny 22 Oktobra 1844. Ny mariky ny lalana vokarin’ny tandindona momba an’i Nebokadnezara ao amin’ny toko fahefatra dia 723 tal. J.K., 538, 1798 (ny fotoanan’ny farany), ary ny 22 Oktobra 1844.
Ny mari-pamantarana eo amin’ny tantaran’ny Millerita ao amin’ny Daniela toko voalohany dia manomboka amin’i Joiakima, izay tandindon’ny fampaherezana ny hafatra voalohany izay efa tonga tamin’ny “fotoanan’ny farany” tamin’ny 1798. Ny fampaherezana ny hafatra voalohany, asehon’i Joiakima, dia manamarika ny 11 Aogositra 1840. Ny fandresena an’i Joiakima no manomboka ny fitondran’i Babylona naharitra fito-polo taona, izay mifarana amin’ny didin’i Kyrosy. Ny toko voalohan’ny Daniela dia manondro fizahan-toetra misy dingana telo, aseho amin’ny maha-fitsapana ara-tsakafo azy, arahina fitsapana hita maso, izay miafara amin’ny fitsapana famantarana. Ireo fitsapana telo ireo dia maneho ny 11 Aogositra 1840, rehefa nidina avy tany an-danitra ilay anjely mahery, izay tsy iza fa Jesosy Kristy, nitondra boky kely iray izay tokony “hohanin’ny” olon’Andriamanitra tamin’izany fotoana izany, tahaka an’i Daniela sy ireo zatovolahy telo mendrika izay nifidy hihinana sakafo avy amin’ny voan-javamaniry, fa tsy ny sakafo avy amin’i Babylona.
Ny fizahan-toetra faharoa tamin’izany fizotran-javatra izany dia naneho ny fisehoan’ny fandavan’ireo fiangonana protestanta ny hafatr’i Miller (ny hafatry ny anjely voalohany), ka tamin’izany no nahitana mazava ny fahasamihafana teo amin’ny hetsika Millerita sy ireo fiangonana protestanta izay nanomboka tamin’izay ny anjara asany ara-paminaniana amin’ny maha-Protestantisma nihemotra azy. Ny fahasamihafana teo amin’ireo antokona roa ireo dia niharihary tahaka ny nahitana an’i Daniela sy ireo tovolahy telo mendrika ho tsara tarehy kokoa sy matavy kokoa ny nofony noho ny fihinanany ny hanina avy any an-danitra, fa tsy ny sakafo babiloniana. Izany fahasamihafana izany dia voamarika tamin’ny faran’ny taona ara-Baiboly 1843 (19 Aprily 1844), rehefa tonga ny fotoana fiandrasana ao amin’ny fanoharana ny amin’ny virijina folo.
Ny fitsapana fahatelo, izay ilay fitsapana famantarana faratampony, dia naneho ny 22 Oktobra 1844, rehefa, taorian’ny telo taona, tonga ilay “ora” izay nanamelohan’i Nebokadnezara tenany ka nanambarany an’i Daniela sy ireo tanora mendrika telo ho “avo folo heny” noho ny olon-kendrin’i Babylona. Ny fametrahana ny Daniela toko fahaefatra eo ambonin’ny toko voalohany dia mamoaka ireo marika manan-danja amin’ny tantara Millerita, miainga amin’ny “fotoan’ny farany” tamin’ny 1798; ny fanomezam-pahefana ny hafatry ny anjely voalohany tamin’ny 11 Aogositra 1840; ny fahadisoam-panantenana voalohany tamin’ny 19 Aprily 1844; ary ny fahadisoam-panantenana lehibe tamin’ny 22 Oktobra 1844.
Ankoatra ny famantarana ireo maripamantarana manokana ao amin’ny tantaran’ny Millerita, ireo toko roa ireo, rehefa atambatra “didy anampy didy,” dia maneho ny hafatry ny anjely voalohany, manondro ireo hery roa mpandrava izay lohahevitry ny fotopampianarana miorina amin’ny roa arivo sy telon-jato andro, ary koa ny fizahan-toetra amin’ny dingana telo ao amin’ny Daniela roa ambin’ny folo, izay miseho mandrakariva rehefa voaseala ny bokin’i Daniela.
Izy ireo koa dia mampahafantatra fa Nebokadnezara, amin’ny maha-tandindon’ny hendry azy tamin’ny 1798, miaraka amin’ny nofy faharoa nananany ao amin’ny toko fahefatra, dia misolo tena an’i William Miller, izay ny hetsika natsangany no hiafara ho tandroka protestanta marina. Ny asan’i William Miller, izay maneho ireo fahamarinana fototra iorenan’ny Advantisma, dia aseho eo ambonin’ny takela-bato roa an’i Habakoka, ary Andriamanitra no nitarika tamin’ny fanamboarana ireo takela-bato masina roa ireo.
Nisy fahamarinana ara-paminaniana maromaro izay tsy hitan’i Miller araka ny tokony ho izy, satria ny toerana nijoroany teo amin’ny tantara ara-paminaniana dia tsy namela azy hahafantatra fa misy fahefana telo mpandrava; tsy ny fanompoan-tsampy ihany (ilay dragona), tsy ny fahefam-papa ihany (ilay bibidia), fa koa ny Protestanta nihemotra tamin’ny finoana (ilay mpaminany sandoka). Araka ny fitondran’Andriamanitra, ireo fahatakarana ara-paminaniana nananan’i Miller, izay voafetran’ny toerana nijoroany teo amin’ny tantara, dia tsy naseho teo amin’ireo vato fisaka roa masina ao amin’i Habakoka.
Ny nofy faharoan’i Nebokadnezara ao amin’ny toko fahefatra amin’ny Daniela dia maneho ny nofy faharoan’i William Miller. Samy miresaka ny amin’ny “fotoana fito” izy roa, ary ny nofin’i Miller dia manondro ny fandavana ny asany izay nanomboka tamin’ny 1863 ka nitombo hatrany mandra-pahatongan’ny Antso tamin’ny Misasakalina. Samy mifarana amin’ny fanjakana iray tafaverina amin’ny laoniny aorian’ny vanim-potoanan’ny fampielezana izy roa. Noho izany antony izany, hodinihintsika aloha ny nofy faharoan’i Miller, alohan’ny handinihantsika mivantana ny fahitana ny amin’ny Renirano Ulai izay novahana tombo-kase tamin’ny 1798.
“Nanonofy aho fa Andriamanitra, tamin’ny tànana tsy hita, dia nandefa tamiko vata kely iray voakaly tamin’ny fomba mahavariana, tokony ho folo santimetatra ny halavany ary enina santimetatra ny sakany, vita tamin’ny hazo ebony sy perla voapetaka tamin’ny fomba kanto. Nisy fanalahidy nifatotra tamin’ilay vata. Dia noraisiko avy hatrany ilay fanalahidy ka nosokafako ilay vata; ary, noho ny hagagako sy ny fahatairako, dia hitako fa feno karazan-javatra sarobidy isan-karazany sy habe samihafa izy: vatosoa, diamondra, vato soa, ary vola madinika volamena sy volafotsy amin’ny habe sy sandany rehetra, voalamina tsara tarehy tao amin’ny toerany avy ao anatin’ilay vata; ary raha voalamina tahaka izany izy ireo, dia namerina taratra hazavana sy voninahitra izay ny masoandro ihany no azo ampitahaina aminy.
„நான் மட்டும் இந்த அதிசயமான காட்சியை அனுபவிப்பது என் கடமையல்ல என்று எண்ணினேன்; அதன் உள்ளடக்கத்தின் ஜொலிப்பு, அழகு, மதிப்பு ஆகியவற்றால் என் இருதயம் அளவில்லா மகிழ்ச்சியால் நிரம்பியிருந்த போதிலும். ஆகையால், அதை என் அறையின் நடுப்பகுதியில் இருந்த ஒரு மேசையின் மேல் வைத்து, விருப்பமுள்ள யாவரும் வந்து, இந்த வாழ்க்கையில் மனிதன் கண்டதிலேயே மிக மகிமையுள்ளதும் மிக ஜொலிப்பானதுமான காட்சியைப் பார்க்கலாம் என்று அறிவித்தேன்.
“Nitombo niditra ny olona, tamin’ny voalohany vitsy izy, nefa nitombo ka tonga vahoaka betsaka. Raha vao nijery tao anatin’ilay vata firavaka izy ireo tamin’ny voalohany, dia gaga sy niantsoantso noho ny hafaliana. Fa rehefa nitombo ny mpijery, dia samy nanomboka nanelingelina ireo firavaka ny rehetra, ka namoaka azy hiala tao amin’ilay vata sy nanaparitaka azy teo ambonin’ny latabatra. Dia nanomboka nieritreritra aho fa hotakin’ny tompony amiko indray ilay vata sy ireo firavaka; ary raha avelako hiparitaka izy ireny, dia tsy ho azoko averina hapetraka amin’ny toerany tao anatin’ilay vata intsony tahaka ny teo aloha; ary tsapako fa tsy ho hainy na oviana na oviana ny hiatrika ny andraikitra ampamoahina ahy aho, satria ho lehibe loatra izany. Dia nanomboka nifona tamin’ny olona aho mba tsy hikasika azy ireny, na hanala azy ao anatin’ilay vata; nefa arakaraka ny nifonako no vao mainka nanaparitahany azy; ary ankehitriny dia toa naparitany eran’ny efitrano rehetra izy ireny, teny amin’ny gorodona sy teo ambonin’ny fanaka rehetra tao amin’ny efitrano.”
Dia nahitako avy eo fa teo anivon’ny firavaka tena izy sy ny vola madinika tena izy izay efa naeliny dia natsipiny niparitaka koa ny habetsahana tsy tambo isaina amin’ny firavaka sandoka sy vola madinika hosoka. Tena nirehitra mafy ny fahatezerako noho ny fitondran-tenany ambany sy ny tsy fankasitrahany, ka nananatra sy nanome tsiny azy ireo aho noho izany; nefa arakaraka ny nananarako azy no vao mainka nampielezany teo anivon’ny tena izy ireo firavaka sandoka sy vola madinika hosoka.
“Dia tezitra mafy tao amin’ny fanahiko ara-nofo aho tamin’izay ka nanomboka nampiasa hery ara-nofo handroahana azy ireo hivoaka ny efitrano; nefa raha mbola nandroraaka ny iray aho, dia nisy telo hafa indray niditra ka nitondra loto sy potipoti-javatra sy fasika ary karazan-fako isan-karazany, mandra-pandrakofany ireo tena firavaka rehetra sy ireo diamondra ary ireo vola madinika, ka tsy hita maso intsony izy rehetra. Novakivakiny koa ny vata fitahirizako ka naeliny teny amin’ny fako izany. Nieritreritra aho fa tsy nisy olona nijery ny alaheloko na ny hatezerako. Kivy sy very fanantenana tanteraka aho, dia nipetraka ka nitomany.
«Raha nitomany sy nisaona toy izany aho noho ny fahaverezako lehibe sy ny adidy iandraiketako, dia nahatsiaro an’Andriamanitra aho ka nivavaka mafy mba handefasany fanampiana ho ahy. Niaraka tamin’izay dia nivoha ny varavarana, ary nisy lehilahy iray niditra tao an-trano; dia niala tao avokoa ny olona rehetra, ary izy, nitana borosy famafana vovoka teny an-tanany, dia nanokatra ny varavarankely ka nanomboka namafa ny vovoka sy ny fako hiala tao an-trano. »
“Niantso taminy aho mba hifehy tena, fa nisy vatosoa sarobidy niparitaka teny amin’ny korontam-bato.
Hoy izy tamiko hoe: “Aza matahotra”, fa izy no “hikarakara azy ireo.”
“Dia, raha mbola nifafa ny vovoka sy ny fako, ny firavaka sandoka sy ny vola madinika hosoka, dia samy niakatra ka nivoaka tamin’ny varavarankely tahaka ny rahona, ary ny rivotra nitondra azy ireny lasa. Tao anatin’izany fikorontanana izany dia nakimpiko vetivety ny masoko; nony nosokafako indray izy, dia efa lasa avokoa ny fako rehetra. Ny vatosoa sarobidy, ny diamondra, ny vola madinika volamena sy volafotsy, dia niparitaka be nanerana ny efitra manontolo.”
Dia avy eo dia nametraka teo ambonin’ny latabatra vata iray Izy, lehibe lavitra sady tsara tarehy kokoa noho ilay teo aloha, ary novangiany tamin’ny tanany feno ireo firavaka, ireo diamondra, ireo vola madinika, ka nariany tao anatin’ilay vata, mandra-paha-tsy nisy na dia iray aza tavela, na dia tsy lehibe noho ny lohan’ny fanjaitra aza ny sasany tamin’ireo diamondra.
“Dia kemudian memanggil aku untuk ‘datang dan lihat.’”
“Nijery tao anatin’ilay vata aho, nefa nanjelanjelatra ka nahadona ny masoko ny zavatra hitako. Namirapiratra impolo heny noho ny voninahiny taloha izy ireo. Nihevitra aho fa efa nohosorana tamin’ny fasika teo ambanin’ny tongotr’ireny olona ratsy fanahy ireny, izay nampiely azy sy nanitsakitsaka azy ho amin’ny vovoka. Voalamina tamin’ny filaharana tsara tarehy tao anatin’ilay vata izy rehetra, samy teo amin’ny toerany avy, tsy nisy soritra hita tamin’ny fisasarana nataon’ilay lehilahy izay nanipy azy tao. Niantso mafy aho noho ny hafaliana tokoa, ary izany antso izany no nampifoha ahy.” Early Writings, 81–83.
Hodinihintsika ao amin’ny lahatsoratra manaraka ny nofin’i Miller.
Ity manaraka ity dia fampidirana ny nofy faharoan’i William Miller, nosoratan’i James White tamin’izy namoaka ny nofin’i Miller tao amin’ny Advent Herald.
“Ity nofy manaraka ity dia navoaka tao amin’ny Advent Herald, mihoatra ny roa taona lasa izay. Tamin’izany dia hitako fa nanamarika mazava ny fanandramantsika teo aloha momba ny Fiavian’i Kristy fanindroany izany, ary nomen’Andriamanitra io nofy io ho soa ho an’ny ondry aman’osy miely patrana.”
“Anisan’ny famantarana ny fanatonan’ilay andro lehibe sy mahatahotra an’i Jehovah, dia napetrak’Andriamanitra ny nofy. Jereo Joela 2:28–31; Asan’ny Apostoly 2:17–20. Mety ho avy amin’ny fomba telo ny nofy; voalohany, ‘avy amin’ny hamaroan’ny raharaha.’ Jereo Mpitoriteny 5:3. Faharoa, izay eo ambanin’ny fanahin-dratsy sy ny fitaka ataon’i Satana dia mety hanana nofy noho ny heriny miasa aminy. Jereo Deoteronomia 8:1–5; Jeremia 23:25–28; 27:9; 29:8; Zakaria 10:2; Joda 8. Ary fahatelo, Andriamanitra dia nampianatra mandrakariva, ary mbola mampianatra ny olony bebe kokoa na latsaka amin’ny alalan’ny nofy, izay tonga amin’ny asan’ny anjely sy ny Fanahy Masina. Izay mijoro ao amin’ny mazava madio amin’ny fahamarinana dia hahafantatra rehefa omen’Andriamanitra nofy izy; ary ny toy izany dia tsy ho voafitaka na ho voatarika ho amin’ny lalan-diso amin’ny nofy sandoka.”
“‘Ary hoy Izy hoe, Henoy ankehitriny ny teniko; raha misy mpaminany eo aminareo, Izaho Jehovah dia hampahafantatra ny tenako aminy amin’ny fahitana, ary hiresaka aminy amin’ny nofy.’ Nomery 12:6. Hoy Jakoba: ‘Ilay Anjelin’i Jehovah dia niteny tamiko tamin’ny nofy.’ Genesisy 31:2. ‘Ary Andriamanitra nankeo amin’i Labana Syriana tamin’ny nofy alina.’ Genesisy 31:24. Vakio ny nofin’i Josefa, [Genesisy 37:5–9], ary avy eo ny tantara mahaliana momba ny fahatanterahan’izany tany Egypta. ‘Tany Gibeona Jehovah dia niseho tamin’i Solomona tamin’ny nofy alina.’ 1 Mpanjaka 3:5. Ilay sariolona lehibe sady manan-danja indrindra ao amin’ny toko faharoa amin’i Daniela dia nomena tamin’ny nofy, ary koa ireo biby efatra, sns., ao amin’ny toko fahafito. Raha nitady handringana ny Mpamonjy mbola zaza i Heroda, dia nampitandremana tamin’ny nofy Josefa mba handositra ho any Egypta. Matio 2:13.”
“‘Ary izao no hiseho amin’ny andro farany, hoy Andriamanitra: handatsaka ny Fanahiko amin’ny nofo rehetra Aho; ary ny zanakareo lahy sy ny zanakareo vavy haminany, ary ny zatovonareo hahita fahitana, ary ny antitrareo hanonofy nofy.’ Asan’ny Apostoly 2:17.”
“Ny fanomezam-pahasoavan’ny faminaniana, amin’ny alalan’ny nofy sy ny fahitana, dia eto no vokatry ny Fanahy Masina, ary amin’ny andro farany dia haseho ampy tsara ka ho famantarana. Iray amin’ireo fanomezam-pahasoavan’ny fiangonan’ny filazantsara izany.
«Ary Izy nanome ny sasany ho apostoly; ary ny sasany ho MPAMINANY; ary ny sasany ho evanjelista; ary ny sasany ho mpiandry sy mpampianatra; ho fanatanterahana ny fahamasinan’ny olona masina, ho amin’ny asan’ny fanompoana, ho fampandrosoana ny tenan’i Kristy.» Efesiana 4:11–12.
“‘Ary Andriamanitra efa nametraka ny sasany ao amin’ny fiangonana, voalohany apostoly, faharoa MPAMINANY,’ sns. 1 Korintiana 12:28. ‘Aza manamavo ny FAMINANIANA.’ 1 Tesaloniana 5:20. Jereo koa Asan’ny Apostoly 13:1; 21:9; Romana 7:6; 1 Korintiana 14:1, 24, 39. Ny mpaminany na ny faminaniana dia ho fampandrosoana ny fiangonan’i Kristy; ary tsy misy porofo azo entina avy amin’ny tenin’Andriamanitra fa tokony hifarana izy ireny alohan’ny hifaranan’ny evanjelista sy ny mpiandry ary ny mpampianatra. Fa hoy ilay mpanohitra: ‘Efa maro loatra ny fahitana sy nofy sandoka ka tsy azoko atokisana ny zavatra toy izany.’ Marina fa Satana dia manana ny hosoka ataony. Efa nanana mpaminany sandoka mandrakariva izy, ary azo antoka fa tokony hanantena izany isika ankehitriny amin’ity ora farany amin’ny famitahany sy ny fandreseny ity. Izay mandà ny fanambarana manokana toy izany satria misy ny sandoka, dia afaka mandeha lavidavitra kokoa amin’ny fahamarinana mitovy ihany ka mandà fa Andriamanitra dia mba nanambara ny tenany tamin’ny olombelona tamin’ny nofy na fahitana, satria efa nisy mandrakariva ny sandoka.”
“Ny nofy sy ny fahitana no fitaovana izay nanambaran’Andriamanitra ny tenany tamin’ny olona. Tamin’ny alalan’izao fitaovana izao no nitenenany tamin’ny mpaminany; napetrany eo anivon’ny fanomezam-pahasoavan’ny fiangonan’ny filazantsara ny fanomezam-pahasoavan’ny faminaniana, ary nampidiriny ho isan’ireo famantarana hafa amin’ny ‘ANDRO FARANY’ ny nofy sy ny fahitana. Amena.
“Ny tanjoko tamin’ireo fanamarihana etsy ambony dia ny hanaisotra ny fanoherana amin’ny fomba araka ny Soratra Masina, ary hanomana ny sain’ny mpamaky ho amin’izay manaraka.” James White.