Voaporofo tamin’ny alalan’ny vavolombelona maromaro fa, ao amin’ny tantara sy ao amin’ny faminaniana, i Roma dia miseho mandrakariva ho fahavalo, sady isan’ny fito. Ny ankamantatra ara-paminaniana ao amin’ity tandindona ity dia ampahany amin’izay vahan’ny Liona avy amin’ny firenen’i Joda tombo-kase, mialoha indrindra ny hifaranan’ny androm-pahasoavana. Tsy miova na oviana na oviana Kristy, ary tao amin’ny Fahadisoam-panantenana Voalohany sy Lehibe teo amin’ny tantaran’ny Millerita, dia nanambara fahamarinana iray Izy izay nanazava ny zava-miafin’ny fahadisoam-panantenana.

Taorian’ny Fahadisoam-panantenana Voalohany teo amin’ny tantaran’ny Millerites, dia nesoriny ny tanany tamin’ny fahadisoana iray tao amin’ny tarehimarika sasany naseho teo amin’ny tabilao 1843. Io fahadisoana io no naneho ny tsy fahazoana ara-paminaniana izay niteraka ny Fahadisoam-panantenana. Nentina tamin’ny farany ho amin’ny andiana fahatakarana maro ny Millerites, ka ireo no nametraka tamin’ny fomba mafy orina ny daty fiaingan’ny roa arivo sy telon-jato andro. Rehefa nanana teboka fiaingana mafy orina izy ireo, izay nifototra indrindra tamin’ny datin’ny hazo fijaliana, dia hitany fa ilay porofo ara-paminaniana ihany izay efa nampiasainy hamantarana ny taona 1843, dia tena nanondro tsy ny taona 1844 ihany, fa ny andro marina mihitsy aza, dia ny 22 Oktobra 1844.

Taorian’ny Fahadisoam-panantenana faharoa sy Lehibe, dia naneho indray ny Tompo fahamarinana iray izay namaly ireo olana ara-paminaniana rehetra nateraky ny fanambarany diso fa ny 22 Oktobra 1844 no Fiavian’i Kristy Fanindroany. Nosokafan’ny Tompo ny momba ny fitoerana masina sy ireo fahamarinana mifandray aminy, ka nohazavaina ny Fahadisoam-panantenana Lehibe.

“Amin’ny maha-vahoaka antsika dia tokony ho mpianatra mazoto ny faminaniana isika; tsy tokony hitsahatra isika mandra-pahazoantsika fahalalana mazava momba ny raharahan’ny fitoerana masina, izay aseho ao amin’ny fahitan’i Daniela sy Jaona. Ity lohahevitra ity dia manazava indrindra ny toerana sy ny asa iantsorohantsika amin’izao fotoana izao, ary manome antsika porofo tsy azo ivalozana fa Andriamanitra no nitarika antsika tamin’ny fanandramana efa nolalovantsika. Manazava ny fahadisoam-panantenantsika tamin’ny taona 1844 izany, ka mampiseho amintsika fa ny fitoerana masina hodiovina dia tsy ny tany, araka ny noheverintsika, fa Kristy kosa tamin’izany no niditra tao amin’ny efitra masina indrindra ao amin’ny fitoerana masina any an-danitra, ary any Izy no manatanteraka ny asa famaranana amin’ny raharaham-pisoronany, ho fanatanterahana ny tenin’ilay anjely tamin’i Daniela mpaminany hoe: ‘Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed.’”

“Ny finoantsika momba ny hafatry ny anjely voalohany sy faharoa ary fahatelo dia marina. Ireo marika lehibe efa nodiavintsika dia tsy azo hozongozonina. Na dia mety hiezaka handrovitra azy hiala amin’ny fotony aza ny tafiky ny helo, ka hifaly amin’ny fiheverana fa nahomby izy, dia tsy mahomby anefa izy. Ireo andrin’ny fahamarinana ireo dia mijoro mafy tahaka ny havoana mandrakizay, tsy voahozongozon’ny ezaka rehetra ataon’ny olona miaraka amin’izay ataon’i Satana sy ny tafiny. Betsaka no azontsika ianarana, ary tokony handinika lalandava ny Soratra Masina isika mba hahitana raha izany tokoa ireo zavatra ireo. Ankehitriny ny olon’Andriamanitra dia tokony hampifantoka ny masony amin’ny fitoerana masina any an-danitra, izay anohizan’ilay Mpisoronabentsika Lehibe ny fanompoana farany ao amin’ny asan’ny fitsarana,—izay anaovany fifonana ho an’ny vahoakany.” Review and Herald, 27 Novambra 1883.

Ny fahadisoam-panantenan’ny mpianatra tamin’ny fanomboana an’i Kristy tamin’ny hazo fijaliana dia niorina tamin’ny fahatakarana diso ny amin’ilay fanjakana izay haorin’i Kristy teo amin’ny hazo fijaliana. Tao amin’ny asa fanompoan’i Jaona Mpanao-batisa sy ny apostoly Paoly no nisian’ny asa fanondroana fa ny fitantanana an’i Isiraely ara-bakiteny sy ny fitoerana masina eto an-tany ara-bakiteny dia efa nifindra ho amin’i Isiraely ara-panahy sy ny fitoerana masina any an-danitra ara-panahy. Ny Liona avy amin’ny firenen’i Joda dia manazava mandrakariva ny fahadisoam-panantenana amin’ny “hendry.” Ny fanazavana ny ankamantatra ara-paminaniana momba an’i Roma izay “fahavalo, nefa avy amin’ny fito”, dia anisan’ny asa tanterahin’ny Liona avy amin’i Joda mba hanazavana ny fahadisoam-panantenana tamin’ny 18 Jolay 2020.

Hitan’ny Millerita ho i Roma no fanjakana fahefatra ao amin’ny faminanian’ny Baiboly, ary hitany ny fahasamihafana misy eo amin’ny fanompoan-tsampy sy ny fahefana papaly, nefa tsy hitany i Roma papaly ho fanjakana fahadimy ao amin’ny faminanian’ny Baiboly. Fotoana fohy taorian’ny 1844, dia hitan’ireo mpisava lalana fa i Etazonia no fanjakana manaraka ao amin’ny faminanian’ny Baiboly.

Izany fanekena izany dia aseho eo amin’ilay tabilao navoakan’ireo mpisava lalana tamin’ny 1850, nefa ny fahafahan’izy ireo mamantatra ny sary feno maneho ireo fanjakana ao amin’ny faminanian’ny Baiboly, araka ny aseho ao amin’ny Apokalypsy toko fahafito ambin’ny folo, dia nihoatra noho izay takatry ny sainy, satria nanomboka nirenireny tany an-efitr’i Laodikia izy ireo taorian’ny nandavany ny “fito andro” tamin’ny 1863.

“Ny tantaran’ny Isiraely fahiny dia fanoharana manaitra ny amin’ny fanandramana taloha nolalovan’ny antokon’ny Advantista. Andriamanitra no nitarika ny olony tao amin’ny hetsika momba ny fiavian’i Kristy, tahaka ny nitarihany ny zanak’Isiraely nivoaka avy tany Egypta. Tamin’ilay fahadisoam-panantenana lehibe dia notsapaina ny finoan’izy ireo, tahaka ny nitsapana ny an’ny Hebreo teo amin’ny Ranomasina Mena. Raha mbola natoky ny tànana nitarika izay efa niaraka taminy tamin’ny fanandramany taloha ihany izy ireo, dia ho nahita ny famonjen’Andriamanitra. Raha izay rehetra niara-niasa tamin-kiray teo amin’ny asa tamin’ny 1844 ka nandray ny hafatry ny anjely fahatelo sy nitory izany tamin’ny herin’ny Fanahy Masina, dia ho niasa tamin-kery lehibe niaraka tamin’ny ezaka nataony ny Tompo. Ho nisy riaka fahazavana lehibe nalatsaka tamin’izao tontolo izao. Efa taona maro lasa izay no ho voataitra mialoha ny mponin’ny tany, ho vita ny asa famaranana, ary ho tonga Kristy ho fanavotana ny olony.

“Tsy sitrapon’Andriamanitra ny hivezivezen’ny Isiraely efa-polo taona tany an-efitra; ny faniriany dia ny hitondra azy mivantana ho any amin’ny tanin’i Kanana sy hampiorina azy eo, ho vahoaka masina sy sambatra. Kanefa ‘tsy nahazo niditra izy noho ny tsi-finoana.’ Hebreo 3:19. Noho ny fihemorany sy ny fivadihany dia ringana tany an-efitra izy, ary natsangana kosa ny hafa hiditra ao amin’ny Tany Nampanantenaina. Toy izany koa, tsy sitrapon’Andriamanitra ny mba haharitra ela toy izao ny fiavian’i Kristy, ary ny vahoakany hijanona taona maro toy izao eto amin’ity tontolon’ny ota sy ny fahoriana ity. Fa ny tsi-finoana no nampisaraka azy tamin’Andriamanitra. Ary satria nandà tsy hanao ny asa izay notendreny azy izy, dia natsangana ny hafa hitory ny hafatra. Noho ny famindram-pony amin’izao tontolo izao dia ahemotr’i Jesosy ny fiaviany, mba hananan’ny mpanota fahafahana handre ny fampitandremana sy hahita ao aminy fialofana, dieny mbola tsy haidina ny fahatezeran’Andriamanitra.” Ilay Ady Lehibe, 458.

James sy Ellen White dia samy nanondro fa nivadika ho amin’ny hetsik’i Laodikia ilay hetsika tamin’ny taona 1856, ary ao amin’ilay andalan-teny teo aloha dia ambarany fa “raha izay rehetra niara-niasa tamim-piraisan-tsaina tamin’ny asa tamin’ny 1844 no nandray ny hafatry ny anjely fahatelo sy nanambara izany tamin’ny herin’ny Fanahy Masina, dia ho niasa tamin-kery lehibe niaraka tamin’ny ezaka nataon’izy ireo ny Tompo.” Avy eo dia hoy izy: “Toy izany koa,” ny “fihemorana sy ny fivadiham-pinoana” izay nasehon’ny Isiraely fahiny, no nahatonga ny Isiraely fahiny “ho levona tany an-efitra.” Io andalan-teny io dia manondro fa ny Advantisma Laodikiana dia nanomboka nirenireny tany an-efitra tamin’ny vanim-potoana mbola nahavelona ireo izay nanambara ny hafatry ny Fitomaniana Amin’ny Misasakalina.

Amin’izao andro izao, ireo teolojiana (ireo manam-pahaizana) dia mamantatra fampiharana isan-karazany ho an’ny Apokalypsy toko faha‑17, izay na avy amin’ny fomba fiasa antsoina hoe futurisma noforonin’ny Zezoita, na avy amin’ireo fanao teolojika simba an’ny Protestanta niodina. Tena tsotra ny tandindona ao amin’ny Apokalypsy 17. Efa fantatsika ireo tandindona ilaina, koa hiverina amin’ireo fanjakana aseho ao isika ka hampifanaraka azy amin’ireo fanjakana ao amin’ny Daniela toko faha‑2, fa i Jesosy dia mandrakariva maneho ny faran’ny zavatra iray amin’ny alalan’ny fiandohan’izany zavatra izany.

Ary misy mpanjaka fito: efa lavo ny dimy, ary ny iray eo ihany, ary ny anankiray mbola tsy tonga; ary rehefa tonga izy, dia tsy maintsy haharitra vetivety ihany. Ary ilay bibidia izay teo, nefa tsy eo, dia izy ihany no fahavalo, sady avy amin’ny fito, ary mankany amin’ny fandringanana. Ary ny tandroka folo izay hitanao dia mpanjaka folo, izay mbola tsy nandray fanjakana; fa mandray fahefana tahaka ny mpanjaka mandritra ny ora iray miaraka amin’ilay bibidia. Apokalypsy 17:10–12.

Ao amin’ny andininy fahatelo, dia nafindra ara-panahy ho amin’ny taona 1798 i Jaona. Tamin’izany toerana fijerena eo amin’ny tantara izany dia nolazaina taminy fa nisy fanjakana dimy izay efa lavo sahady. Ireo fanjakana ireo dia Babylona, Medo-Persia, Gresy, Roma jentilisa ary Roma papaly. Tsy nahavaha io andalan-teny ao amin’ny toko fahafito ambin’ny folo io i William Miller, satria tsy nahafantatra izy fa fanjakana miavaka amin’i Roma jentilisa i Roma papaly. Kanefa io filaharana io dia resahina ao amin’ny toko faharoa ambin’ny folo sy fahatelo ambin’ny folo ao amin’ny Apokalypsy, satria ilay dragona ao amin’ny toko faharoa ambin’ny folo dia naneho an’i Roma jentilisa, ilay bibidia niakatra avy tamin’ny ranomasina ao amin’ny toko fahatelo ambin’ny folo dia ny fahefana papaly, ary ilay bibidia avy amin’ny tany dia i Etazonia. Ny Rahavavy White dia manondro mazava ireo bibidia telo ireo ho ny dragona sy ny bibidia ary ny mpaminany sandoka. Tamin’ny fanolorany ny fijoroany ho vavolombelona dia asehony ny filaharan’ireo fanjakana, ary mifanaraka amin’ny fampiharana ataontsika ny Apokalypsy fahafito ambin’ny folo izany filaharana izany.

“Eo ambanin’ny tandindon’ny dragona mena lehibe iray sy ny bibidia tahaka ny leoparda ary ny bibidia manana tandroka tahaka ny an’ny zanak’ondry no nanehoana tamin’i Jaona ireo fitondram-panjakana ety an-tany izay indrindra hirotsaka amin’ny fanitsakitsahana ny lalàn’Andriamanitra sy ny fanenjehana ny olony. Mitohy ny ady mandra-pahatongan’ny faran’ny andro. Ny olon’Andriamanitra, izay voatondro amin’ny alalan’ny vehivavy masina iray sy ny zanany, dia naseho ho vitsy an’isa indrindra. Amin’ny andro farany dia sisa ihany no mbola nisy. Ireo no lazain’i Jaona ho ‘izay mitandrina ny didin’Andriamanitra sy manana ny filazan’i Jesosy Kristy.’”

“Tamin’ny alalan’ny fanompoan-tsampy, ary avy eo tamin’ny alalan’ny Fanjakana papaly, dia nampiharin’i Satana ny heriny nandritra ny taonjato maro mba hamongorana tsy ho etỳ ambonin’ny tany ny vavolombelon’Andriamanitra mahatoky. Ny mpanompo sampy sy ny papista dia notarihin’ilay fanahin’ny dragona iray ihany. Tsy nisy hafa tamin’izy ireo afa-tsy izao: ny Fanjakana papaly, izay nanao fihamboana ho manompo an’Andriamanitra, no fahavalo nahafaty olona kokoa sy lozabe kokoa. Tamin’ny alalan’ny asan’ny Romanisma no nanagadran’i Satana an’izao tontolo izao. Ny fiangonan’Andriamanitra izay nilaza tena ho Azy dia voafafa ho isan’ireo andian’ity fitaka ity, ary nandritra ny arivo taona mahery dia niaritra teo ambanin’ny fahatezeran’ilay dragona ny vahoakan’Andriamanitra. Ary rehefa ny Fanjakana papaly, izay nesorina taminy ny heriny, dia voatery nitsahatra tamin’ny fanenjehana, dia hitan’i Jaona fa nisy hery vaovao niakatra mba hamerina ny feon’ilay dragona sy hampandroso hatrany ilay asa feno habibiana sy fitenenan-dratsy an’Andriamanitra ihany. Io hery io, ilay farany izay hiady amin’ny fiangonana sy ny lalàn’Andriamanitra, dia naseho tamin’ny tandindon’ny bibidia iray nanana tandroka tahaka ny zanak’ondry.”

“Kanefa ny fanaovana sary hentitra ataon’ny pensilihazo ara-paminaniana dia mampiseho fiovana eo amin’ity sehatra milamina ity. Ilay bibidia manana tandroka tahaka ny zanak’ondry dia miteny amin’ny feon’ny dragona, ary ‘mampiasa ny fahefana rehetra ananan’ilay bibidia voalohany eo anatrehany.’ Ny faminaniana dia manambara fa hilaza amin’izay monina ambonin’ny tany izy mba hanao sarin’ilay bibidia, ary fa ‘ataony handray marika eo amin’ny tanany ankavanana, na eo amin’ny handriny, ny olona rehetra, na ny madinika na ny lehibe, na ny manankarena na ny mahantra, na ny afaka na ny andevo; ary mba tsy hisy olona hahazo hividy na hivarotra, afa-tsy izay manana ny marika, na ny anaran’ilay bibidia, na ny isan’ny anarany.’ Koa amin’izany dia manaraka ny dian’ny Fanjakana Papaly ny Protestantisma.” Signs of the Times, November 1, 1899.

Ao amin’ny fehintsoratra voalohany amin’ilay andalana farany, Rahavavy White dia manondro an’i Roma jentilisa, Roma papaly, ary Etazonia ho “fitondram-panjakana etỳ an-tany.” Ao amin’ny fehintsoratra faharoa dia ambarany fa nifandimby ireo fitondram-panjakana, rehefa hoy izy: “amin’ny alalan’ny fanompoan-tsampy, ary avy eo amin’ny alalan’ny Fanjakana papaly,” ary “rehefa ny Fanjakana papaly, izay nesorina ny heriny, dia noterena hitsahatra amin’ny fanenjehana, dia hitan’i Jaona ny hery vaovao iray niakatra mba hamerina ny feon’ilay dragona, sy hanohy ilay asa masiaka sy fitenenan-dratsy an’Andriamanitra ihany.” Tsy nijanona teo anefa izy, fa ao amin’ny fehintsoratra fahatelo dia ambarany fa i Etazonia no hanery fanjakana hafa iray hiorina amin’izao tontolo izao manontolo. Hoy izy: “Ilay bibidia manana tandroka tahaka ny an’ny zanak’ondry dia miteny amin’ny feon’ny dragona, ary ‘mampihatra ny fahefana rehetra an’ilay bibidia voalohany eo anatrehany.’ Ny faminaniana dia manambara fa izy no hilaza amin’izay monina ambonin’ny tany mba hanao sarin’ilay bibidia.”

Ny Apokalypsy toko faha-roa ambin’ny folo sy faha-telo ambin’ny folo dia manondro an’i Roma jentilisa, Roma papaly, i Etazonia, ary ny sarin’ilay bibidia eran-tany, izay atsangan’i Etazonia. Ny famaritana ny “sarin’ilay bibidia” dia ny fampiraisana ny Fiangonana sy ny Fanjakana, ary raha atsangana ho an’izao tontolo izao manontolo ny sarin’ilay bibidia, araka izany famaritana izany dia manambara fa amin’ny andro farany dia hisy fitondram-panjakana tokana eran-tany hapetraka an-tery amin’ny tany rehetra. Ny fanjakana dia hahitana Fanjakana sy Fiangonana, ka ny Fiangonana no hanapaka eo amin’ny fifandraisan’izy ireo. Ny Apokalypsy toko faha-roa ambin’ny folo sy faha-telo ambin’ny folo dia manondro fanjakana efatra mifandimby, ary ireo fanjakana ireo ihany no aseho ao amin’ny toko faha-fito ambin’ny folo, ary koa ao amin’ny Daniela toko faharoa.

Tamin’ny taona 1798, dia hitan’i Jaona fa efa lavo ny fanjakana dimy voalohany ao amin’ny faminanian’ny Baiboly, ary fa tamin’ny 1798 dia nisy fanjakana iray tamin’izany fotoana izany. Ny fanjakana ao amin’ny faminanian’ny Baiboly izay nanomboka tamin’ny 1798 dia ilay bibidia avy amin’ny tany ao amin’ny Apokalypsy toko faha-telo ambin’ny folo, izay nanomboka tahaka ny zanak’ondry, nefa niafara tamin’ny fitenenana tahaka ny dragona. I Etazonia no fanjakana fahenina manana tandroka roa ao amin’ny faminanian’ny Baiboly, izay manaraka ny fanjakana fahadimy dia Babylona ara-panahy, izay efa nahazo ratra mahafaty. Ny fanjakana fahadimy dia Babylona ara-panahy, izay efa nasehon’ny fanjakana voalohany, dia Babylona ara-bakiteny, mialoha. Ny fanjakana fahenina manana tandroka roa dia efa nasehon’ireo sandry roa volafotsy mialoha.

Tamin’ny taona 1798 dia mbola hisy fanjakana iray ho avy amin’ny ho avy, satria tamin’ny taona 1798 dia “mbola tsy tonga ny anankiray.” Rehefa tonga teo amin’ny tantara io fanjakana fahafito io, dia “haharetan’ny fotoana fohy” ihany. Ny fanjakana fahadimy dia nahazo ratra mahafaty, ny fanjakana fahenina dia nanana tandroka roa, ary ny fanjakana fahafito kosa dia maharitra mandritra ny fotoana fohy ihany. Ny toe-javatra ao amin’ilay andininy dia mampahafantatra fa ny fanjakana fahafito dia asehon’ireo “mpanjaka folo”, satria rehefa tonga fanjakana ireo “mpanjaka folo”, dia manjaka “ora iray” ihany izy, ary ny “ora” iray dia “fotoana” fohy. Rehefa manjaka ireo “mpanjaka folo”, dia miara-manjaka amin’ilay bibidia mandritra ilay “ora iray” izy.

Ary ny tandroka folo izay hitanao dia mpanjaka folo, izay mbola tsy nandray fanjakana hatramin’izao; nefa mandray fahefana tahaka ny mpanjaka mandritra ny ora iray miaraka amin’ilay bibidia. Apokalypsy 17:12.

Ny “tandroka folo” dia ny fanjakana fahafito, nefa miara-manapaka amin’ilay bibidia mandritra ny “ora iray” izy ireo. Ny “ora iray” dia ny vanim-potoanan’ny krizin’ny lalàna Alahady izay manomboka amin’ilay lalàna Alahady ho avy tsy ho ela any Etazonia. Manaiky hiara-manapaka amin’ilay bibidia izy ireo, satria terena hanao izany amin’ilay mpanjaka voalohany, dia i Etazonia. Sister White, ao amin’ilay andalan-teny vao notononintsika, dia manondro fa ny fahefana farany hanenjika ny olon’Andriamanitra dia ilay bibidia avy amin’ny tany.

“Jaona dia nahita hery vaovao niakatra mba hanako ny feon’ilay dragona sy hanohy ilay asa feno habibiana sy fanevatevana an’Andriamanitra. Io hery io, izay farany hiady amin’ny fiangonana sy ny lalàn’Andriamanitra, dia naseho tamin’ny tandindona ho bibidia manana tandroka tahaka ny an’ny zanak’ondry.” Signs of the Times, November 1, 1899.

Ny fanjakana farany amin’ny faminanian’ny Baiboly dia entina amin’ny alalan’ny fitaka tanterahin’i Etazonia, amin’ny maha-Mpaminany sandoka azy. Nanomboka toy ny zanak’ondry izany fanjakana izany tamin’ny 1798, nefa amin’ny andro farany dia manery izao tontolo izao hanaiky ny sarin’ilay bibidia maneran-tany izy, izay araka ny famaritana azy dia fitambaran’ny Fiangonana sy ny Fanjakana, ka ny Fiangonana no mifehy izany fifandraisana izany. Izany fanjakana izany koa dia amantarana azy ho firaisana telo sosona.

Ny Protestanta any Etazonia no ho lohalaharana amin’ny faninjirana ny tanany hiampita ny hantsana ka hihazona ny tanan’ny Spiritisma; hiampita ny lavaka mangitsokitsoka izy mba hifampitantana amin’ny fahefana romana; ary eo ambanin’ny herin’ity firaisana telo sosona ity, ity firenena ity dia hanaraka ny dian’i Roma amin’ny fanosihosena ny zon’ny fieritreretana. The Great Controversy, 588.

Ny firaisana telo sosona dia ny firaisan’ny dragona sy ny bibidia ary ny mpaminany sandoka, izay ao amin’ny Apokalypsy toko fahaenina ambin’ny folo no mivoaka ho any amin’ny mpanjakan’ny tany ka mitarika izao tontolo izao ho any Armagedona.

Ary hitako fa nisy fanahy maloto telo, tahaka ny sahona, nivoaka avy tamin’ny vavan’ilay dragona sy tamin’ny vavan’ilay bibidia ary tamin’ny vavan’ilay mpaminany sandoka. Fa fanahin’ny demonia ireny, manao famantarana mahagaga, sady mandeha ho any amin’ny mpanjakan’ny tany sy izao tontolo izao rehetra izao mba hanangona azy ho amin’ny ady amin’ilay andro lehibe an’Andriamanitra Tsitoha. Apokalypsy 16:13, 14.

Ny “fahefana romana” dia ny fahefam-papa, ilay bibidia sy ny fanjakana fahadimy ao amin’ny faminanian’ny Baiboly izay nahazo ratra mahafaty. Ny “Protestanta” dia maneho an’i Etazonia, ilay mpaminany sandoka, ary ny fanjakana fahenina sady farany ao amin’ny faminanian’ny Baiboly. Ny “fampianarana momba ny fanahy” dia ny Firenena Mikambana, ilay dragona ary ilay fanjakana izay manaiky hiara-manjaka mandritra ny ora iray miaraka amin’ilay bibidia. Io firaisana telo sosona io dia tanteraka mandritra ilay “ora iray” izay ilay “ora” an’ilay “horohorontany lehibe” ao amin’ny Apokalypsy toko fahairaika ambin’ny folo, izay ilay lalàn’ny Alahady ho avy tsy ho ela.

“Ka amin’ny alalan’ny didy manery ny fananganana ny Fanjakana papa, ka mandika ny lalàn’Andriamanitra, dia hisaraka tanteraka amin’ny fahamarinana ny firenentsika. Rehefa haninjitra ny tanany hiampita ny hantsana ny Protestantisma mba hihazona ny tanan’ny fahefana romana, rehefa hihoatra ny lavaka mangitsokitsoka izy mba hifandray tanana amin’ny Spiritisma, rehefa, eo ambanin’ny herin’ity firaisana telo sosona ity, ny firenentsika handà ny foto-kevitra rehetra ao amin’ny Lalàmpanorenany amin’ny maha-governemanta protestanta sy repoblikana azy, ary hanao fepetra ho amin’ny fampielezana ny lainga sy ny fitaka papaly, dia amin’izany no ahafantarantsika fa tonga ny fotoana hisehoan’ny asan’i Satana mahagaga, ary efa akaiky ny farany.” Testimonies, boky faha-5, 451.

Ao amin’ny toko faharoa ao amin’ny Daniela, Babylona, ilay fanjakana voalohany amin’ny faminanian’ny Baiboly izay asehon’ny loha volamena, dia tandindon’i Babylona ara-panahy, ilay fanjakana fahadimin’ny faminanian’ny Baiboly. Ny fanjakana roa tonta an’ny Medianina sy Persiana, ny soroka sy sandry volafotsy, ilay fanjakana faharoa amin’ny faminanian’ny Baiboly ao amin’ny Daniela 2, dia maneho ilay bibidia avy amin’ny tany manana tandroka roa, dia Etazonia, ilay fanjakana fahenin’ny faminanian’ny Baiboly. Ny varahina amin’ilay sariolona ao amin’ny Daniela 2, izay maneho an’i Gresy, ilay fanjakana fahatelo amin’ny faminanian’ny Baiboly, dia maneho ny Firenena Mikambana, ilay loha fahafito izay maharitra “ora iray”, ary izay manaiky handray toerana ao amin’ilay firaisana telo sosona an’ny dragona sy ny bibidia ary ny mpaminany sandoka.

Ny fanjakana vy ao amin’ny Daniela toko faharoa, ilay fanjakana fahefatra ao amin’ny faminanian’ny Baiboly, dia maneho ilay fanjakana fahavalo, izay avy amin’ny fito. Roma mpanompo sampy ara-bakiteny, ilay fanjakana fahefatra, dia maneho an’i Roma maoderina, izay fanjakana voaorina amin’ny firaisan’ny Fiangonana sy ny Fanjakana, ka ny Fiangonana no manjaka amin’izany fifandraisana izany. Telo sosona ny toetran’izany fanjakana izany, satria ny mpanjaka lehibe indrindra amin’ireo “mpanjaka folo” dia ilay fanjakana fahenina, izay ilay bibidia avy amin’ny tany. Ilay fanjakana fahenina dia Ahaba, izay nanambady an’i Jezebela. Ilay fanjakana fahenina, rehefa aseho ao amin’ny firaisany telo sosona, dia Roma maoderina, izay nialohavan’ilay fanjakana fahadimy, dia Roma papaly, izay nialohavan’ilay fanjakana fahefatra, dia Roma mpanompo sampy.

Ny Millerita dia i Roma ihany no hitany ho fanjakana fahefatra sady farany. Fantatr’izy ireo fa roa sosona ny toetrany, nefa tsy nahita fanjakana ara-nofo hafa hanaraka azy izy. Ny fanjakana fahefatra dia i Roma jentilisa, izay nialoha an’i Roma papa, dia ny fanjakana fahadimy; ary izany kosa dia arahin’i Roma maoderina, dia ny fanjakana fahenina. Ny fanjakana fahenina no fahatelo amin’ireo fisehoan’i Roma telo.

Ny firaisana telo sosona misy ny dragona sy ny bibidia ary ny mpaminany sandoka dia i Roma maoderina sady koa i Babylona Lehibe, izay sitrana ny feriny mahafaty. Ny Etazonia, ny Firenena Mikambana ary ilay vehivavy janga avy any Tyro no misolo tena ny fanjakana fahavalo sy farany; kanefa izy telo ireo dia samy mpiara-dia ao amin’ilay firaisana telo sosona an’ny fanjakana fahenina, izay no hery farany “hiady amin’ny fiangonana sy ny lalàn’Andriamanitra.”

Etazonia dia ampahatelon’ny fanjakana fahenina. Ny Firenena Mikambana, amin’ny maha-ampahany azy amin’ilay firaisana telo sosona, dia ampahatelon’ny fanjakana fahenina koa; ary ny papa koa dia ampahatelon’ny fanjakana fahenina. Amin’ity ambaratonga ity, ny isa ho an’i Etazonia dia ENINA, ary ny isa ho an’ny Firenena Mikambana dia ENINA, ary ny isan’ny papa dia ENINA. Ilay firaisana telo sosona dia maneho ny isan’ny olona iray, dia ilay “olona ota”, ary ny isany dia ENINA-ENINA-ENINA.

Inty no fahendrena. Izay manan-tsaina aoka izy hanisa ny isan’ny bibidia; fa isan’olona izany; ary ny isany dia enin-jato sy enim-polo ary enina. Apokalypsy 13:18.

Ny fanjakana fahenina sady farany izay misaraka dia i Etazonia, nefa mamitaka izao tontolo izao izy, fa izy no Mpaminany sandoka.

Ary izy mampihatra ny fahefana rehetra ananan’ilay bibidia voalohany eo anatrehany, ka mampiankohoka ny tany sy izay monina eo aminy hiankohoka amin’ilay bibidia voalohany, izay sitrana tamin’ilay feriny nahafaty azy. Ary manao famantarana lehibe izy, dia mampidina afo avy any an-danitra ho amin’ny tany eo imason’ny olona aza; ary mamitaka izay monina ambonin’ny tany amin’ny alalan’ireo fahagagana izay nomena fahefana azy hatao eo anatrehan’ilay bibidia, ka milaza amin’izay monina ambonin’ny tany mba hanao sarin’ilay bibidia, izay voan’ny ratra tamin’ny sabatra nefa velona ihany. Apokalypsy 13:12–14.

Ny “fahefan’ilay bibidia voalohany eo anatrehany” dia maneho ny fahefana izay nomen’ny mpanjakan’i Eoropa ny papauté, nanomboka tamin’i Clovis tamin’ny taona 496. Mampiasa ny heriny ara-tafika i Etazonia, miaraka amin’ny heriny ara-toekarena, mba hamitahana sy hanerena izao tontolo izao. Terena hanompo ny papauté izao tontolo izao amin’ny alalan’ny fampiharana ny fitsaohana ny Alahady ataon’i Etazonia. Manao fahagagana lehibe i Etazonia amin’ny fampidinana afo, (mariky ny hafatra), hidina avy any an-danitra, izay hotanterahina amin’ny alalan’ny Lalam-baovao Ambony indrindra, izay maneho ny fivoarana feno amin’ny fanasana atidoha sy ny propagandy, izay fisehoan’ny fanovan-tsaina amin’ny endriny maoderina. Noho ny krizy mihamafy izay entin’ny Islamy amin’ny tany, eo am-panatanterahany ny anjara asany amin’ny fampahatezerana ny firenena, dia voafitaka izao tontolo izao hanaiky ny rafitra maneran-tany amin’ny fitambaran’ny Fiangonana sy ny Fanjakana, izay ahitana ny dragona sy ny bibidia ary ny mpaminany sandoka.

Rehefa milaza ny andininy faha-valo ambin’ny folo ao amin’ny Apokalypsy toko faha-telo ambin’ny folo hoe isao ny isan’ilay bibidia, dia ireo hery telo miara-mivondrona mandrafitra ny fanjakana fahenina sady farany no tondroin’izany isa izany. Rehefa apetraka izany fanjakan’ny 666 izany, dia ho fahatanterahan’ilay ankamantatra ara-paminaniana milaza fa avy amin’ny fito ny mpanjaka fahavalo. Izany ankamantatra ara-paminaniana izany dia anisan’ny fahamarinana voaseha rehefa manokatra ny Apokalypsin’i Jesosy Kristy ny Liona avy amin’ny firenen’i Joda.

Noho izany, ny ankamantatry ny fanjakana farany, izay ilay fanjakana fahenina in-telo, sady Babylona ara-panahy izay hadino nandritra ny fito-polo taona an’ohatra, ary i Roma maoderina, sady koa ilay sarin’ny bibidia maneran-tany, izay nasehon’ilay fanjakana voalohany, dia Babylona, sy ilay fanjakana fahefatra, dia i Roma jentilisa, dia vavolombelona indroa no anamarinana azy amin’ny fanondroana fa ny “hendry” no hahatakatra izany fahamarinana izany; fa ny ankamantatry ny 666 dia miorina amin’izay manana fahendrena, tahaka ny ankamantatry ny mpanjaka fahavalo izay avy amin’ny fito.

Eto no fahendrena. Izay manan-tsaina aoka izy hanisa ny isan’ny bibidia; fa isan’olona izany; ary enin-jato sy enim-polo ary enina ny isany. Apokalypsy 13:18.

Ary indro ny saina izay manana fahendrena. Ny loha fito dia tendrombohitra fito, izay ipetrahan-dravehivavy. Apokalypsy 17:9.

Ny fanokafana ny fanambaran’i Jesosy Kristy dia takatry ny “hendry”, fa tsy ny ratsy fanahy. Samy momba ireo izay manana “fahalalana” avokoa ireo firesahana roa momba ny fahendrena ao amin’ny bokin’ny Apokalypsy, ary izay takatry ny “hendry” dia ny “fitomboan’ny fahalalana”. Ny “fitomboan’ny fahalalana” izay Fanambaran’i Jesosy Kristy dia ny fanambarana fa ny fanjakana fahavalo, izay ilay fanjakana telo sosona an’ny 666, dia aseho koa ao amin’ny Daniela toko faharoa, fa ny firavaka sarobidin’ny nofin’i Miller dia tsy maintsy hamirapiratra avo folo heny kokoa amin’ny andro farany.

Hohizantsika ao amin’ny lahatsoratra manaraka ity fandalinana ity.

Ao amin’ny Apokalypsy no anehoana ireo zavatra lalina momba an’Andriamanitra. Ny anarana mihitsy izay nomena ireo pejiny voaingam-panahy, hoe “ny Apokalypsy,” dia manohitra ny filazana fa boky voaisy tombo-kase ity. Ny fanambarana dia zavatra ambarambara. Ny Tompo mihitsy no nanambara tamin’ny mpanompony ny zava-miafina voarakitra ato amin’ity boky ity, ary ny fikasany dia ny mba hovelarina ho amin’ny fandalinan’ny rehetra izany. Ny fahamarinany dia atokana ho an’ireo izay miaina amin’ny andro farany amin’ny tantaran’ity tany ity, ary koa ho an’ireo izay niaina tamin’ny andron’i Jaona. Ny sasany amin’ireo seho aseho ao amin’ity faminaniana ity dia efa lasa, ny sasany kosa ankehitriny no mitranga; ny sasany mampiseho ny famaranana ny ady lehibe eo amin’ny herin’ny maizina sy ny Andrianan’ny lanitra, ary ny sasany manambara ny fandresena sy ny fifalian’ny voavotra ao amin’ny tany natao vaovao.

“Aoka tsy hisy hihevitra, satria tsy hainy hazavaina ny hevitry ny tandindona tsirairay ao amin’ny Apokalypsy, fa tsy mahasoa azy ny mandinika ity boky ity amin’ny fiezahana hahalala ny hevitry ny fahamarinana raketiny. Ilay Iray izay nanambara ireo zava-miafina ireo tamin’i Jaona dia hanome ho an’izay mikatsaka ny fahamarinana amim-pahazotoana santatra ny amin’ny zavatra any an-danitra. Ireo izay misokatra ny fony handray ny fahamarinana dia hatao mahazo ny fampianarany, ary homena azy ny fitahiana nampanantenaina ho an’izay ‘mihaino ny tenin’ity faminaniana ity ka mitandrina izay zavatra voasoratra ao anatiny.’”

“Eo amin’ny Apokalypsy no ifamenoan’ny boky rehetra ao amin’ny Baiboly sy iafaran’izy ireo. Eto no ahitana ny famenon’ny bokin’i Daniela. Ny iray dia faminaniana; ny iray kosa fanambarana. Ny boky izay nasiana tombo-kase dia tsy ny Apokalypsy, fa ilay ampahany amin’ny faminanian’i Daniela izay mifandray amin’ny andro farany. Nandidy ilay anjely hoe: ‘Fa ianao kosa, ry Daniela, afeno ny teny, ary asio tombo-kase ny boky mandra-pahatongan’ny andro farany.’ Daniela 12:4.” Asan’ny Apostoly, 584, 585.