Aloin’ny hifaranan’ny fotoam-pahasoavana dia esorin’ny Liona avy amin’ny firenen’i Joda ny tombo-kase amin’ilay tsiambaratelo ara-paminaniana farany, ary ny hendry no mahafantatra ny fitomboan’ny fahalalana izay vokarin’izany fanesorana ny tombo-kase izany. Vavolombelona roa ao amin’ny Apokalypsy no mampahazava ampahany amin’izay voaseho rehefa esorina amin’izany fotoana izany ny tombo-kase.
Ity no fahendrena. Aoka izay manana fahalalana hanisa ny isan’ny bibidia; fa isan’olona izany; ary ny isany dia enin-jato sy enim-polo ary enina. … Ary ity no saina izay manana fahendrena. Ny loha fito dia tendrombohitra fito, izay ipetrahan-dravehivavy. Apokalypsy 13:18, 17:9.
Ilay “fahefana farany izay hiady amin’ny fiangonana sy ny lalàn’Andriamanitra, dia naseho tamin’ny tandindon’ny bibidia manana tandroka tahaka ny an’ny zanak’ondry,” dia i Etazonia. Izy no fanjakana fahenina ao amin’ny faminanian’ny Baiboly, ary ny firafitry ny fanjakany dia ilay firafitra ihany (sary) izay nananan’ny fanjakana fahadimy ao amin’ny faminanian’ny Baiboly. Tonga fanjakana isehoan’ny Fiangonana manjaka amin’ny Fanjakana izy, ary avy eo dia manery ny tany rehetra hanaiky izany fandaminana izany indrindra. Ny fitambaran’ny Fiangonana sy ny Fanjakana dia hivelatra tanteraka ao Etazonia amin’ilay lalàna Alahady izay ho avy tsy ho ela.
Ny “sarin’ilay bibidia” dia maneho io endriky ny Protestantisma nihemotra tamin’ny finoana io, izay hivoatra rehefa hitady ny fanampian’ny fahefana sivily ireo fiangonana protestanta mba hampiharana an-tery ny foto-pampianarany. Ny “mariky ny bibidia” dia mbola miandry famaritana. The Great Controversy, 445.
Ny sarin’ilay bibidia sy ny mariky ny bibidia dia tandindona roa samy hafa, nefa amin’ny lalàna alahady no ahatongavan’ny sarin’ilay bibidia amin’ny fivoarany feno.
“Ny fanerena ny fitandremana ny Alahady ataon’ny fiangonana Protestanta dia fanerena ny fanompoam-pivavahana amin’ny fahefana papaly—dia ny bibidia. Izay, satria mahafantatra ny fitakian’ny didy fahefatra, no misafidy hitandrina ny Sabata sandoka fa tsy ny Sabata marina, dia manolotra fanajana ho an’ilay fahefana izay avy aminy irery no anomezana izany baiko izany. Kanefa amin’io asa mihitsy io, dia ny fanerena adidy ara-pivavahana amin’ny alalan’ny fahefana sivily, no hananganan’ny fiangonana ny tenany ho sary an’ilay bibidia; noho izany, ny fanerena ny fitandremana ny Alahady any Etazonia dia ho fanerena ny fanompoam-pivavahana amin’ilay bibidia sy ny sariny.” The Great Controversy, 448, 449.
Amin’ny lalàn’ny Alahady, dia rava tanteraka ny Lalàm-panorenan’i Etazonia, ary misaraka tanteraka amin’ny fahamarinana ilay firenena. Avy eo, eo ambanin’ny fifehezana tanterak’i Satana, i Etazonia dia manery izao tontolo izao handray ilay rafitra iray ihany amin’ny Fiangonana sy ny Fanjakana izay vao avy naorina tao Etazonia. Ny fitondram-panjakana maneran-tany dia ny Firenena Mikambana, ary ny fiangonana romana no Fiangonana manjaka amin’izany fifandraisana izany.
“Ny tany dia feno tafio-drivotra sy ady ary fifandirana. Kanefa eo ambanin’ny loha iray—ny fahefan’ny papa—dia hiray ny vahoaka mba hanohitra an’Andriamanitra amin’ny alalan’ny tenan’ireo vavolombelony.” Testimonies, boky faha-7, 182.
Ny rafitry ny Fiangonana sy ny Fanjakana izay aseho ho sarin’ilay bibidia ao amin’ny faminaniana dia firaisana telo sosona ihany koa, dia ny dragona sy ny bibidia ary ny mpaminany sandoka. Ireo mpanjaka folo ao amin’ny Apokalypsy fahafito ambin’ny folo, izay loha fahafito, dia maneho ny herin’ny dragona.
“Ny mpanjaka sy ny mpanapaka ary ny governora dia nametraka tamin’ny tenany ny mariky ny antikristy, ary aseho ho ilay dragona izay mandeha hiady amin’ny olomasina—dia amin’ireo izay mitandrina ny didin’Andriamanitra sy manana ny finoan’i Jesosy.” Testimonies to Ministers, 38.
Ny “mpanjaka folo” dia maneho ny Firenena Mikambana, izay ny fivavahany dia spiritisma, ary ny fivavahan’ilay mpaminany sandoka dia Protestantisma nihemotra tamin’ny finoana, ary ny fivavahan’ilay bibidia dia Katolisisma, izay spiritisma fotsiny rakofam-pisehoana ho Kristianisma.
“Amin’ny alalan’ny didy manan-kery izay mampihatra ny fanorenana ny Fahefan’ny Papa ka mandika ny lalàn’Andriamanitra, dia hanapaka tanteraka ny tenany tsy hifandray amin’ny fahamarinana ny firenentsika. Rehefa hanatsotra ny tànany hiampita ny hantsana ny Protestantisma mba hihazona ny tànan’ny fahefana romana, rehefa izy hihoatra ny hantsana lalina mba hifampitantana amin’ny Spiritisma, rehefa, eo ambanin’ny herin’io firaisana avo telo heny io, ny firenentsika handà ny foto-kevitra rehetra ao amin’ny Lalàm-panorenany amin’ny maha-fitondrana protestanta sy repoblikana azy, ary hanao fepetra hampielezana ny lainga sy ny famitahan’ny papa, dia ho fantatsika amin’izay fa tonga ny fotoana hisehoan’ny fiasan’i Satana mahagaga, ary efa akaiky ny farany.” Testimonies, boky faha-5, 451.
Amin’ny lalàn’ny Alahady no tanteraka ny firaisana telo sosona an’ilay dragona sy ilay bibidia ary ilay mpaminany sandoka. Amin’izany fotoana izany dia terenin’i Etazonia izao tontolo izao hanaiky ny fitondram-panjakana tokana maneran-tany an’ny Firenena Mikambana, satria atsipy ao anatin’ny krizy lehibe izao tontolo izao amin’ny lalàn’ny Alahady, rehefa mitondra fitsarana amin’i Etazonia ny finoana silamo noho ny fampiharana ny fivavahana amin’ny masoandro. Ary avy eo Satana dia miseho ho Kristy, ary raha terenin’i Etazonia izao tontolo izao hanaiky ilay firaisan’ny fiangonana sy ny fanjakana ho iray maneran-tany, dia tereny koa izao tontolo izao hanaiky ny Alahady ho andro fitsaharana. Ilay dingam-pitsapana mitovy amin’izay efa nitranga tany Etazonia dia ampiharina amin’izao tontolo izao manontolo avy eo.
“Ny firenena vahiny dia hanaraka ny ohatry ny Etazonia. Na dia izy aza no mitarika eo aloha, dia mbola ho tonga amin’ny olontsika any amin’ny faritra rehetra amin’izao tontolo izao izany krizy izany.” Testimonies, volume 6, 395.
Ny fitsipika fa ny fihemorana ara-pivavahan’ny firenena dia arahina faharavan’ny firenena, dia mihatra amin’ny firenena tsirairay rehefa manaiky ny andron’ny masoandro ho androm-pivavahana izy. Ny krizy miha-mahery vaika no ilay “ora iray” anjakan’ireo mpanjaka folo miaraka amin’ny papa, dia ilay “lehilahin’ny fahotana”. Nifanaraka izy ireo hanolotra ny fanjakany fahafito ho eo ambanin’ny fahefana papaly, satria voatarika hino fa ilaina ny fahefana ara-môralin’ny papasy mba hampiray izao tontolo izao hiatrika ny ady miha-mahery vaika atao amin’ny Islamo. Tamin’ny 1798, ny Firenena Mikambana dia mbola tsy tonga teo amin’ny tantara.
Ary ny tandroka folo izay hitanao dia mpanjaka folo, izay mbola tsy nandray fanjakana; nefa handray fahefana tahaka ny mpanjaka mandritra ny ora iray miaraka amin’ilay bibidia. Ireo dia miray saina, ka hanolotra ny heriny sy ny fahefany ho an’ilay bibidia. Ireo dia hiady amin’ny Zanak’ondry, ary ny Zanak’ondry no handresy azy; fa Izy no Tompon’ny tompo sy Mpanjakan’ny mpanjaka; ary izay miaraka Aminy dia voantso sy voafidy ary mahatoky. Apokalypsy 17:12–14.
Tahaka ny efa fahita mandrakariva tamin’ny papa, ny mpanjaka no hanome ny fahefana ho an’ny papa mba hanatanterahany ny fanenjehana ny vahoakan’Andriamanitra, ary ireo mpanjaka folo no miady amin’ny Zanak’ondry, nefa manao izany izy ireo noho ny baikon’ilay “lehilahin’ny ota.” Ilay “lehilahin’ny ota” koa no ilay “lehilahy” izay hazonin’ny fiangonana fito ao amin’ny Isaia toko fahaefatra.
Ary amin’izany andro izany dia vehivavy fito no hisambotra lehilahy iray ka hanao hoe: Hihinana ny mofonay ihany izahay, ary hitafy ny fitafianay ihany; aoka ihany izahay hantsoina amin’ny anaranao, mba hanesorana ny fahafaham-barakanay. Amin’izany andro izany ny Solofon’i Jehovah dia ho tsara tarehy sy be voninahitra, ary ny vokatry ny tany dia ho mendrika sy kanto ho an’izay afa-nandositra amin’ny Isiraely. Isaia 4:1, 2.
Ny “vehivavy fito” dia maneho fa ny fahefana papaly (ilay lehilahin’ny ota) no mifehy ny fiangonana rehetra ambonin’ny tany, tahaka ny ifehezany ny firenena rehetra koa. Ny “fahafaham-baraka” izay irian’ny fiangonana ialana dia ilay “fahafaham-baraka” ateraky ny fandavana ny fitakiana hivavaka amin’ny Alahady. Ireo mahatoky amin’ny fitandremana ny Sabata dia henjehina noho ny fahatokiany, ary ny finoana silamo koa handà ny hitandrina ny andron’ny masoandro. Ny fifanarahana izay alamin’i Etazonia eo amin’ny fahefana papaly sy ny Firenena Mikambana dia izao: ny fahefana ara-môralin’ilay lehilahin’ny ota no ilaina hitarika izao tontolo izao hanaiky ny ady atao amin’ny finoana silamo mba hampiorenana fiadanana ambonin’ny tany.
Fa ny amin’ny andro sy ny fotoana, ry rahalahy, dia tsy ilainareo hanoratako aminareo. Fa ianareo ihany no mahalala tsara fa ny andron’ny Tompo dia ho avy tahaka ny mpangalatra amin’ny alina. Fa raha mbola hilaza izy hoe: Fiadanana sy filaminana, dia ho tonga tampoka aminy ny fandringanana, tahaka ny fanaintainana mahazo ny vehivavy bevohoka; ary tsy ho afa-mandositra izy. Fa ianareo kosa, ry rahalahy, tsy ao amin’ny maizina, ka hahatongavan’izany andro izany aminareo tahaka ny mpangalatra. Ianareo rehetra dia zanaky ny mazava sy zanaky ny andro; isika tsy an’ny alina, na an’ny maizina. 1 Tesaloniana 5:1–5.
Ny hafatry ny faminaniana ao amin’ny Baiboly hoe “fiadanana sy fandriampahalemana”, izay aseho mandrakariva ho hafatra sandoka, dia tsy misy heviny afa-tsy amin’ny vanim-potoana izay tsy misy fiadanana sy fandriampahalemana. Tsy misy antony hitondrana hafatra hoe “fiadanana sy fandriampahalemana”, raha misy tokoa ny fiadanana sy ny fandriampahalemana. Esorin’ny finoana silamo ny fiadanana sy ny fandriampahalemana rehetra. Ny “fandringanana tampoka” ampifandraisina amin’io hafatra sandoka io dia fandringanana miha-mitombo, fa tahaka ny an’“ny vehivavy” eo am-pahoriana hiteraka izany. Ny fihomboan’ny fanaintainan’ny fiterahana voalohany tamin’ny Loza fahatelo dia ny 11 Septambra 2001.
Ao amin’ireo andalana ara-paminaniana momba an’i Elia sy Jaona Mpanao Batisa no anehoana ny fitaka ataon’ny fahefan’ny papa. Rehefa niverina tany Samaria Ahaba mba hampandre an’i Jezebela fa ny Andriamanitr’i Elia no Andriamanitra marina, satria nampidina afo avy tany an-danitra Izy, dia tsapan’i Ahaba tamin’izay fa namitaka azy i Jezebela momba ny fankahalany an’i Elia. Izany fankahalana sy fitaka izany ihany koa no naseho rehefa nampanantena ny antsasaky ny fanjakany i Heroda tamin’ny lanonana nahaterahany ho an’i Salome. Zanakavavin’i Herodiasy i Salome, koa i Heroda no dragona, i Herodiasy no papa, ary i Salome no mpaminany sandoka.
Ao amin’ilay tantara, ny hery mamitaka tao amin’ny dihin’i Salome dia nampiasaina hitarihana an’i Heroda (ireo mpanjaka folo) hanolotra ny antsasaky ny fanjakany ho an’ny fiangonana iray (vehivavy). Ilay vehivavy (Salome) dia teo ambanin’ny fitarihan-dreniny (Katolisisma), ary i Heroda dia nahatsapa tara loatra fa ny toe-tsain’i Herodiasy tamin’i Jaona dia mitovy amin’ny an’i Jezebela tamin’i Elia. Amin’ireo tranga roa ireo, dia tsy maintsy maty ireo mpitandrina ny Sabata.
Ny finoana silamo dia manaisotra tsikelikely nefa haingana ny fiadanana sy ny filaminana amin’ny tany manontolo, ary amin’ny fanaovany izany dia mampiray ny olombelona hanohitra ny finoana silamo. Ny ady mampiakatra haingana ataon’ny finoana silamo dia maneho ilay tohan-kevitra ampiasaina hananganana ny sarin’ilay bibidia maneran-tany amin’ny andro farany. Ny fitaka entina amin’izao tontolo izao (ireo mpanjaka folo) dia entin’i Etazonia (Salome), ary mahatonga izao tontolo izao hino fa tsy maintsy miray hina izy ireo hanohitra ny finoana silamo, kanefa tara loatra vao hitany fa fitaka fotsiny ilay fandaminana, izay natao hampiasaina hanenjehana ireo mpitandrina ny Sabata. Anisan’ny antony mahatonga ireo mpanjaka folo hankahala ilay vehivavy janga izany fitaka izany, na dia tamin’izy ireo teo ambanin’ny fanerena aza no nanaovany fanekena hanome azy ny fanjakany fahafito.
Ary ny tandroka folo izay hitanao teo amin’ilay bibidia, ireo no hankahala ilay janga ka hanao azy ho lao sy miboridana, ary hihinana ny nofony, sady handoro azy amin’ny afo. Fa Andriamanitra no nametraka tao am-pony ny hanatanteraka ny sitrapony, sy hifanaraka, ary hanolotra ny fanjakany ho an’ilay bibidia, mandra-pahatanteraky ny tenin’Andriamanitra. Apokalypsy 17:16, 17.
Ny globalista ao amin’ny Firenena Mikambana dia tsy ireo “mpanjaka” eto an-tany fotsiny ihany, fa aseho koa ho “mpivarotra”, ka izany no anehoana fa ny globalista dia ahitana hery ara-politika sy ara-toekarena. Ny antony nitondran’ilay anjely tamin’i Jaona ny fahitana ao amin’ny Apokalypsy toko fahafito ambin’ny folo sy fahavalo ambin’ny folo dia ny hampiseho amin’i Jaona ny fitsarana an’ilay vehivavy janga lehibe, dia i Tyro. Samy misaona ny fahafatesan’ny papa ireo sokajy roa tonta amin’ny globalista.
Koa ho tonga ao anatin’ny indray andro ny lozany, dia fahafatesana sy fisaonana ary mosary; ary hodorana amin’ny afo izy ka ho levona tanteraka; fa mahery ny Tompo Andriamanitra, Izay mitsara azy. Ary ny mpanjakan’ny tany, izay nijangajanga taminy sy niara-niaina tamin’ny fahafinaretana nihoa-pampana taminy, dia hitomany azy sy hisaona azy, raha mahita ny setroky ny fandoroana azy, ka hijanona lavitra noho ny tahotra ny fijaliany, sady hiteny hoe: Indrisy! indrisy! ry Babylona tanàna lehibe, ry tanàna mahery! fa tonga tao anatin’ny ora iray ny fitsarana anao. Ary ny mpivarotra amin’ny tany dia hitomany sy hisaona azy; fa tsy misy olona mividy ny entany intsony. Apokalypsy 18:8–11.
Samy mijoro eny lavitra eny avokoa na ny mpivarotra na ny mpanjaka, ka miantso hoe: “Indrisy, indrisy.” Ny teny hoe “indrisy” amin’ny teny Grika dia nadika hoe “loza” ao amin’ny toko fahavalo ao amin’ny Apokalypsy.
Ary hitako, sady reko, ny anjely iray nanidina teo afovoan’ny lanitra ka niteny tamin’ny feo mahery hoe: Lozabe, lozabe, lozabe ho an’ny mponina ambonin’ny tany noho ny amin’ny feon’ny trompetra sisa, izay hotsofina amin’ireo anjely telo! Apokalypsy 8:13.
Ny Loza telo dia maneho ny Trompetra fahadimy sy fahenina ary fahafito, ary tandindon’ny finoana silamo izany. Ny mpanjaka sy ny mpivarotra ary ny tompon-tsambo dia samy miantso hoe: “Indrisy, indrisy,” intelo ao amin’ny toko fahavalo ambin’ny folo.
Ary ny mpanjakan’ny tany, izay nijangajanga sy niara-niaina tamin’ny fahafinaretana be taminy, dia hitomany azy sy hitaraina noho ny aminy, raha mahita ny setroky ny firehetany izy, ka hijoro lavitra noho ny fahatahorana ny fampijaliana azy, hanao hoe: Indrisy, indrisy, ry Babylona tanàna lehibe, ry tanàna mahery! fa tao anatin’ny ora iray dia tonga ny fitsaranao. … Ireo mpivarotra izany zavatra izany, izay nampanan-karena azy, dia hijoro lavitra noho ny fahatahorana ny fampijaliana azy, sady mitomany sy midradradradra, Ary manao hoe: Indrisy, indrisy, ilay tanàna lehibe, izay nitafy rongony fotsy madinika sy volomparasy ary jaky, sady voaravaka volamena sy vato soa ary perila! Fa tao anatin’ny ora iray dia tonga tsinontsinona ny harena lehibe toy izany. Ary ny lehiben-tsambo rehetra sy izay rehetra mandeha an-tsambo, ary ny tantsambo, mbamin’izay rehetra mivelona amin’ny ranomasina, dia nijoro lavitra, Ary niantso raha nahita ny setroky ny firehetany ka nanao hoe: Tanàna iza no mitovy amin’ity tanàna lehibe ity! Ary nanipy vovoka tamin’ny lohany izy ka niantso, sady nitomany sy nidradradradra, nanao hoe: Indrisy, indrisy, ilay tanàna lehibe, izay nampanan-karena izay rehetra nanana sambo teny an-dranomasina noho ny haren’ny vidiny! fa tao anatin’ny ora iray dia natao lao izy. Apokalypsy 18:9-10, 15–19.
Ny “ora” anatanterahana ny fitsarana ny papa, dia ilay “ora” ao amin’ny Apokalypsy toko faha-11, izany hoe ilay “oran’ilay horohoron-tany lehibe”; ary maneho ny fe-potoanan’ny lalàn’ny Alahady izay manomboka amin’ny lalàn’ny Alahady any Etazonia ka mitohy mandra-pitsanganan’i Mikaela sy hikatonan’ny fotoam-pahasoavan’ny olombelona. Ireo globalista izay nankahala ilay vehivavy janga, nefa mbola nanaiky hanome ny fanjakany ho azy mandritra ny ora iray, dia tsy vitan’ny hoe mamerina in-telo hoe: “Loza, loza” (indrisy, indrisy), fa manontany koa hoe: “Inona no tanàna tahaka ity tanàna lehibe ity?” Izany fanontaniana izany koa no napetrany tao amin’ny bokin’i Ezekiela.
Dia hampandre ny feony hanohitra anao, ary hitomany mafy izy, ary hanipy vovoka eo ambonin’ny lohany; hivalampatra ao anatin’ny lavenona izy. Ary hanao ny tenany ho sola tanteraka noho ny aminao izy, ka hisikina lamba fisaonana, ary hitomany anao amin’ny fangidian’ny fo sy amin’ny fidradradradrana mangidy. Ary eo amin’ny fidradradrarany dia hihira fisaonana noho ny aminao izy ka hitomany anao hoe: Iza no tanàna tahaka an’i Tyro, tahaka ilay rava eo afovoan’ny ranomasina? Raha nivoaka avy tany amin’ny ranomasina ny varotrao, dia nahafa-po firenena maro ianao; ny habetsahan’ny harenao sy ny entam-barotrao no nampanan-karena ny mpanjakan’ny tany. Amin’ny andro haharavanao any an-dranomasina, any amin’ny lalina ao amin’ny rano, dia ho lavo ao anatinao ny varotrao sy ny olonao rehetra. Ho talanjona aminao ny mponina rehetra amin’ny nosy, ary ny mpanjakany ho raiki-tahotra indrindra; ho very hevitra ny tarehiny. Ny mpivarotra eny amin’ny firenena dia hisioka anao; ho zava-mahatahotra ianao, ary tsy ho ao intsony mandrakizay. Ezekiela 27:30–36.
Ezekiela dia manondro ilay tanàna ho “Tyro,” izay “rava eo afovoan’ny ranomasina?” Isaia, raha miresaka ny vehivavy janga avy any Tyro (Tyro), izay ilay vehivavy janga lehibe ao amin’ny Apokalypsy koa, izay ny fiangonana Katolika, dia manondro azy koa ho ilay tanàna manome satroboninahitra.
Moa va izao no tanàna niravoravoanao, izay fahagolany dia hatramin’ny andro fahiny? Ny tongony ihany no hitondra azy ho any lavitra hitoetra amin’ny maha-vahiny azy. Iza no namolavola izao fikasana izao hanohitra an’i Tyro, ilay tanàna mpanome satro-boninahitra, izay andriana ny mpivarony, ary manan-kaja amin’ny tany ny mpanao raharahany? Jehovah, Tompon’ny maro, no efa nikasa izany, mba handoto ny fiavonavonan’ny voninahitra rehetra sy hampietry ho fanamavoana ny manan-kaja rehetra amin’ny tany. Isaia 23:7–9.
Ny fahefana maha-papa no “tanàna voasatro-boninahitra,” fa izy no mitaky hipetraka ho mpanjakavavy eo ambonin’ilay firaisana telo sosona.
Izay nanomezany voninahitra ny tenany sy niainany tamin’ny fahafinaretana, dia omenareo azy araka izany ny fampijaliana sy ny alahelo; fa hoy izy anakampo: Mipetraka ho mpanjakavavy aho, ary tsy mpitondratena, ka tsy hahita alahelo mihitsy. Apokalypsy 18:7.
Hoy Ezekiela fa tanteraka “eo afovoan’ny ranomasina” ny fitsarana ny vehivavy janga, ao amin’ny fitomaniany ny amin’i Tyro.
Ary tonga tamiko indray ny tenin’i Jehovah nanao hoe: Ankehitriny, ry zanak’olona, manaova hira fisaonana ny amin’i Tyro. … Ny sambon’i Tarsisy nihira ny aminao teo amin’ny tsenanao; ary feno ianao sady natao be voninahitra indrindra teo afovoan’ny ranomasina. Ny mpivoy anao nitondra anao ho any amin’ny rano lalina; ny rivotra avy any atsinanana namaky anao teo afovoan’ny ranomasina. Ezekiela 27:1, 2, 25, 26.
Ny “rivotra avy any atsinanana” no mitondra fitsarana amin’ilay vehivavy janga ao Tyro, ilay tanàna mpanome satroboninahitra, ary ny “rivotra avy any atsinanana” dia tandindon’ny finoana silamo. Ny ady entin’ireo mpanjaka folo hanohitra ny finoana silamo no mandrava ny fahefana maha-papa amin’ny andro farany. Ny fahatsapan’ireo mpanjaka folo fa voafitaka izy ireo dia miteraka tahotra ao am-pony koa.
Tsara toerana indrindra, fifalian’ny tany rehetra, ny tendrombohitra Ziona, eo amin’ny ilany avaratra, tanànan’ilay Mpanjaka lehibe. Andriamanitra dia fantatra ao an-dapany ho fiarovana mafy. Fa, indro, nivory ny mpanjaka, niara-nandalo izy. Nahita izany izy ka gaga; raiki-tahotra izy ka nandositra faingana. Horohoro no nahazo azy tany, ary fanaintainana tahaka ny an’ny vehivavy mihetsi-jaza. Mamaky ny sambon’i Tarsisy amin’ny rivotra avy any atsinanana Hianao. Araka izay efa rentsika no efa hitanay ao an-tanànan’i Jehovah, Tompon’ny maro, dia ao an-tanànan’Andriamanitsika: hampiorenin’Andriamanitra mandrakizay izany. Sela. Salamo 48:2–8.
Ny mpanandratra ny fanatontoloana dia nijery ny fanjakan’Andriamanitra, araka ny asehon’ny tanànan’i Jerosalema, nefa nifidy an’i Babylona, “ilay tanàna lehibe,” ho lohany. Rehefa mitsara an’ilay tanàna lehibe Andriamanitra, dia mitomany sy misaona izy ireo raha mahatsapa fa very, satria ilay tanàna lehibe izay nofidiny dia vaky eo afovoan’ny ranomasina noho ny ady nentin’ny silamo taminy (ny rivotra avy any atsinanana). Ary ady miha-mafy tsikelikely izany ady izany, fa toy ny vehivavy marary hiteraka izany.
Ang kaharian ng Diyos na kanilang inusig dahil sa kapapahan ay inilarawan sa Daniel kabanata 2, kung saan tayo’y pinabatid na sa “mga kaarawan ng mga haring ito [globalist],” itatatag ng Diyos ang Kaniyang walang hanggang kaharian.
Ary amin’ny andron’ireo mpanjaka ireo no hananganan’Andriamanitry ny lanitra fanjakana izay tsy ho levona mandrakizay; ary tsy havela ho an’ny firenena hafa izany fanjakana izany, fa hanorotoro sy handevona ireo fanjakana rehetra ireo izy, ary izy no haharitra mandrakizay. Daniela 2:44.
Ninoan’ireo Millerita fa niaina tao amin’ny “andron’ireo mpanjaka ireo” izy ireo, nefa ireo mpanjaka folo ao amin’ny Apokalypsy fahafito ambin’ny folo dia mbola tsy tonga teo amin’ny tantara akory; eny tokoa, vao manomboka miseho eo imason-tsika ankehitriny izy ireo. Marina ireo Millerita, saingy voafetra ny fahitany. Ny fanjakan’Andriamanitra izay atsangana amin’ny andron’ireo mpanjaka ao amin’ny Apokalypsy fahafito ambin’ny folo sy fahavalo ambin’ny folo, dia ny vanim-potoanan’ny ranonorana farany.
“Hitako fa ny zavatra rehetra dia mibanjina mafy sy manolotra ny sainy amin’ilay krizy mananontanona eo anoloany. Ny fahotan’Isiraely rehetra dia tsy maintsy entina eo anatrehan’ny fitsarana mialoha. Ny ota rehetra dia tsy maintsy ekena ao amin’ny fitoerana masina, dia hiroso ny asa. Tsy maintsy atao ankehitriny izany. Ny sisa tavela amin’ny andron’ny fahoriana dia hiantso hoe: Andriamanitro ô, Andriamanitro ô, nahoana no nafoinao aho?”
“Ny orana farany dia ho tonga amin’izay madio—ary amin’izany fotoana izany dia handray izany avokoa ny rehetra tahaka ny tamin’ny taloha.
“Rehefa mamaha ny anjelin’ny efatra, dia hanorina ny fanjakany Kristy. Tsy misy mandray ny ranonorana farany afa-tsy izay manao izay rehetra azony atao. Hanampy antsika Kristy. Samy afaka ny ho mpandresy ny olona rehetra amin’ny fahasoavan’Andriamanitra, amin’ny alalan’ny ran’i Jesosy. Liana amin’io asa io ny lanitra manontolo. Liana koa ny anjely.” Spalding and Magan, 3.
Amin’ny andro iavian’ny ranonorana fara, rehefa alefan’ireo anjely ny rivotra efatra, dia amin’ny “andron’ireo mpanjaka ireo” no anorenan’i Kristy ny fanjakany. Mandroso tsikelikely ny ranonorana fara, ary nanomboka nitsifotra tamin’ny 11 Septambra 2001, raha tonga teo amin’ny tantara ny Loza fahatelo, kanefa notazonina avy hatrany ny fahatezeran’ireo firenena. Mitohy mihamafy hatrany izany, mandra-pahatongan’ny lalàna Alahady any Etazonia, rehefa mitondra faharavan’ny firenena. Izany fitsarana miha-mitombo izany dia mbola mitohy avy eo, raha manaraka ny ohatr’i Etazonia ny firenena hafa rehetra, ka noho izany dia iharan’ny fitsarana mitovy. Miha-mafy izany mandra-pifaran’ny androm-pahasoavana. Mandroso tahaka ny vehivavy miteraka izy.
Ho tohizantsika ao amin’ny lahatsoratra manaraka ny fandinihana ny amin’ilay fahavalo, izay avy amin’ny fito.
“Raha mbola izay milaza ny fahamarinana ihany no manompo an’i Satana, dia hanapaka ny fijeriny an’Andriamanitra sy ny lanitra ny aloky ny helo avy aminy. Ho tahaka ireo izay efa namoy ny fitiavany voalohany izy. Tsy hahita ny zava-misy mandrakizay izy. Izay nomanin’Andriamanitra ho antsika dia aseho ao amin’ny Zakaria, toko faha-3 sy faha-4, ary 4:12–14 hoe: ‘Dia namaly indray aho ka nanao taminy hoe: Inona moa ireto sampan-kazo oliva roa ireto, izay amin’ny alalan’ny fantsona volamena roa no amoahany avy amin’ny tenany ny diloilo volamena? Dia namaly izy ka nanao tamiko hoe: Tsy fantatrao va izay hevitr’ireto? Ary hoy izaho: Tsia, tompoko. Dia hoy izy: Ireo no voahosotra roa, izay mitsangana eo anilan’ny Tompon’ny tany rehetra.’”
“Tompo dia feno loharano sy hery rehetra. Tsy manam-pahabangana amin’ny fitaovana Izy. Noho ny tsy fahampian’ny finoantsika, ny firaiketantsika amin’ny tany, ny tenintsika mora vidy, ary ny tsi-finoantsika, izay miseho amin’ny resatsika, no iangonan’ny aloka maizina manodidina antsika. Kristy tsy aseho amin’ny teny na amin’ny toetra ho Ilay tena mahate-ho-tia indrindra sady ambony indrindra noho ny iray alina. Rehefa afa-po ny fanahy manandratra ny tenany ho amin’ny zava-poana, dia kely ihany no azon’ny Fanahin’i Jehovah atao ho azy. Ny fahitantsika fohy dia mahita ny aloka, nefa tsy mahatazana ny voninahitra any an-dafin’izany. Ny anjely no mihazona ny rivotra efatra, izay aseho ho toy ny soavaly masiaka mitady hiala ka hirohotra manerana ny tavan’ny tany rehetra, mitondra fandringanana sy fahafatesana eo amin’ny lalany.”
“Moa va isika hatory eo amin’ny sisin-tanin’ny tontolo mandrakizay mihitsy? Moa va isika ho donto sy mangatsiaka ary maty? Endrey, enga anie ka hananantsika ao amin’ny fiangonantsika ny Fanahy sy fofon’Andriamanitra, tsofina ao amin’ny olony, mba hahafahany mitsangana amin’ny tongony ka ho velona. Mila mahita isika fa tery ny lalana, ary ety ny vavahady. Kanefa rehefa mandalo amin’ilay vavahady ety isika, dia tsy manam-petra ny sakany.” Manuscript Releases, volume 20, 217.