Ny andalan-teny nodinihintsika tao amin’ilay lahatsoratra teo aloha dia nilaza fa “ilay firotsahana lehibe avy amin’ny Fanahy Masina” ao amin’ny Apokalypsy toko faha-valo ambin’ny folo “dia tsy ho tonga mandra-pahazoantsika vahoaka iray nohazavain-tsaina, izay mahalala amin’ny fanandramana ny dikan’ny hoe mpiara-miasa amin’Andriamanitra.” Fa izao no teny fikasana: rehefa “manana fanokanan-tena feno, amin’ny fo manontolo, ho amin’ny fanompoana an’i Kristy isika, dia hankasitraka izany zava-misy izany Andriamanitra amin’ny firotsahan’ny Fanahiny tsy misy fetra.” Ny famaritana ilay “firotsahana lehibe” dia manambara fa misy firotsahana kely kokoa koa (fandrefesana iray).

Tamin’ny 11 Septambra 2001 no nidinan’ilay anjely mahery ao amin’ny Apokalypsy toko faha-valo ambin’ny folo, nefa “ny ampahany lehibe indrindra amin’ny fiangonana” tamin’izany fotoana izany, ary mbola “tsy mpiara-miasa amin’Andriamanitra” hatramin’izao. Eo anelanelan’ny 11 Septambra 2001 sy ny fotoana anambaran’Andriamanitra fa misy vondrona iray izay tonga amin’ny “fanokanan-tena feno sy amin’ny fo manontolo ho amin’ny fanompoana an’i Kristy,” dia “refesina” ny ranonorana farany, mitranga ny fitsaran’ny velona, ary manomboka amin’ny ankohonan’Andriamanitra ny fitsarana.

Apokalypsy toko fahavalo ambin’ny folo dia manondro feo roa, izay ampahafantarin-dRahavavy White amintsika ho antso roa ho an’ny fiangonana. Ny feo faharoa (antso) dia ilay antso hivoahana avy ao Babylona izay mitranga amin’ilay lalàn’ny Alahady ho avy tsy ho ela. Tonga tamin’ny 11 Septambra 2001 ny feo voalohany. Ilay firotsahan’ny Fanahy Masina izay nanomboka tamin’izany dia “voafetra araka ny fatra”, satria Kristy dia tsy maintsy nanadio aloha ny vahoaka izay handrotsahany ny Fanahy Masina amin’ny farany “tsy misy fetra”, raha nanandratra azy ireo ho faneva tamin’ny ora nisian’ilay horohoron-tany lehibe Izy. Io antokon’olona io dia nila nodiovina talohan’ny nanenoan’ny feo faharoan’ny Apokalypsy toko fahavalo ambin’ny folo, satria izy ireo no ho ireo izay hanambara izany hafatra izany.

Tamin’ny fahadisoam-panantenana voalohany tamin’ny lohataonan’ny taona 1844, dia tonga Protestanta nihemotra ny Protestanta, ary ireo mahatoky izay nahita ny tenany tao amin’ny fotoana fiandrasana tamin’izany, no naneho ny tempolin’ireo izay teo aloha tsy olon’Andriamanitra. Tamin’ny 11 Septambra 2001, dia nidina ilay anjely mahery ao amin’ny Apokalypsy valo ambin’ny folo, ary nanomboka ny dingana voalohany amin’ny fanadiovana sy fananganana ny tempolin’Andriamanitra amin’ny andro farany, ary nanomboka izany tamin’ny fizahan-toetra ny Advantisma Laodiseana. Tamin’ny 18 Jolay 2020, dia nanomboka ny dingana faharoa amin’ny fizotran’ny fizahan-toetra. Tamin’ny batisan’i Kristy dia nanomboka ny fizotran’ny fisarahana an’i Isiraely fahiny, satria tamin’izany Kristy no nifidy ireo mpianatra voalohany, izay fototry ny tempoly kristiana izay naoriny tao amin’izany tantara izany.

Tany am-piandohan’ny asa fanompoany naharitra telo taona sy tapany, Kristy dia nanadio ny tempoly, izay nantsoiny hoe “tranon’ny Rainy,” ary tamin’ny faran’ny asa fanompoany, rehefa nodioviny fanindroany sy farany ny tempoly, dia izao no fanambaràna nataony: “indro, avela ho foana aminareo ny tranonareo.” Ny vahoakan’ny fanekena teo aloha dia nolalovany, ary ny vahoakany amin’ny fanekena vaovao dia naorina ho “Tempoliny”. Amin’ny lalàn’ny Alahady dia ho foana ny rafitra iombonan’ny fiangonana Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito.

Hoy ny mpaminany hoe: “Ary hitako fa, indro, nisy anjely iray koa nidina avy tany an-danitra, nanana fahefana lehibe; ary nazava tamin’ny voninahiny ny tany. Ary niantso mafy tamin’ny feo mahery izy ka nanao hoe: Rava! rava Babylona lehibe, ka tonga fonenan’ny demonia” (Apokalypsy 18:1, 2). Io no hafatra io ihany izay nomen’ny anjely faharoa. Rava Babylona, “satria nampisotroiny ny firenena rehetra ny divain’ny fahatezeran’ny fijangajangany” (Apokalypsy 14:8). Inona izany divay izany?—Ny fampianaran-disony. Nomeny an’izao tontolo izao sabata sandoka ho solon’ny Sabatan’ny didy fahefatra, ary naveriny indray ny lainga izay nolazain’i Satana voalohany tamin’i Eva tany Edena—dia ny tsy fahafatesan’ny fanahy araka ny maha-izy azy. Fahadisoana maro mitovy amin’izany no naeliny patrana hatraiza hatraiza, “mampianatra ny didin’olona ho foto-pampianarana” (Matio 15:9).

“Rehefa nanomboka ny asa fanompoam-bahoaka nataon’i Jesosy, dia nodioviny ny Tempoly ho afaka amin’ny fanimbazimbana masina feno fahavetavetana. Anisan’ny asa farany indrindra tamin’ny fanompoany ny fanadiovana fanindroany ny Tempoly. Toy izany koa, amin’ny asa farany fampitandremana izao tontolo izao, dia antso roa miavaka no atao amin’ny fiangonana. Ny hafatry ny anjely faharoa dia hoe: ‘Rava Babylona, rava, ilay tanàna lehibe, satria izy no nampisotro ny firenena rehetra ny divain’ny fahatezeran’ny fijangajangany’ (Apokalypsy 14:8). Ary ao amin’ny antso mafy amin’ny hafatry ny anjely fahatelo dia re ny feo avy any an-danitra manao hoe: ‘Mivoaha aminy, ry oloko, mba tsy hiray ota aminy hianareo, ary mba tsy handray ny lozany. Fa ny fahotany efa tafakatra hatrany an-danitra, ary Andriamanitra efa nahatsiaro ny helony’ (Apokalypsy 18:4, 5).” Review and Herald, 6 Desambra 1892.

Ny fanadiovana voalohany ny tempoly dia mifanaraka amin’ny feo voalohany ao amin’ny Apokalypsy toko faha-valo ambin’ny folo, ary ny feo faharoa dia ilay antso mafy izay miantso ny ondry hafa an’Andriamanitra hivoaka avy ao Babylona. Ny andininy voalohany ka hatramin’ny fahatelo dia tanteraka tamin’ny nandrodanana ireo trano lehibe tao New York City. Izany dia nitranga tamin’ny 11 Septambra 2001, ary natao ny fanadiovana voalohany ny tempoly, na ilay antso voalohany amin’ny antso roa ho an’ny fiangonana. Ny antso voalohany dia nanomboka tamin’ny batisan’i Kristy, raha nidina avy tany an-danitra ny Fanahy Masina ary nanomboka ny fitsapana ho an’ny Isiraely fahiny. Tamin’ny 11 Aogositra 1840, dia natao tamin’ny hetsika Millerita ny fanadiovana voalohany ny tempoly, na ilay antso voalohany amin’ny antso roa ho an’ny fiangonana.

Tamin’izany andro izany dia nanomboka ny ranonorana farany sy ny fanisiana tombo-kase ny iray hetsy sy efatra alina sy efatra arivo, niaraka tamin’ireo toe-javatra farany amin’ny Fitsarana Famotopotorana. Ao anatin’ireo toe-javatra farany ireo dia aseho ny asan’i Kristy ho famafana ny fahotan’ny mahatoky ao amin’ny bokin’ny fahotana, na koa ho famafana ny anaran’ireo izay milaza tena ho Kristiana hiala ao amin’ny bokin’ny fiainana. Io vanim-potoana io no vanim-potoanan’ny famafazan’ny ranonorana farany, satria Andriamanitra dia handatsaka ny Fanahy Masina tsy amin’ny fetra ihany rehefa madio ny fiangonana. Amin’ny lalàn’ny Alahady, ny fandatsahana ny Fanahy Masina dia ho tsy amin’ny fetra.

“Inona no ataonareo, ry rahalahy, eo amin’ilay asa lehibe fanomanana? Izay miray amin’izao tontolo izao dia mandray ny volavolan’izao tontolo izao ka miomana handray ny mariky ny bibidia. Fa izay tsy matoky ny tenany, izay manetry tena eo anatrehan’Andriamanitra ary manadio ny fanahiny amin’ny fankatoavana ny fahamarinana, ireo no mandray ny volavolan’ny lanitra ka miomana handray ny tombo-kasen’Andriamanitra eo amin’ny handriny. Rehefa mivoaka ny didy ka apetaka ny marika, dia hitoetra madio sy tsy misy pentina mandrakizay ny toetrany.” Testimonies, boky faha-5, 216.

“Ny asan’ny Fanahy Masina dia ny handresy lahatra izao tontolo izao ny amin’ny ota sy ny fahamarinana ary ny fitsarana. Tsy misy fomba ahafahan’izao tontolo izao ampitandremana afa-tsy amin’ny fahitana ireo izay mino ny fahamarinana hohamasinina amin’ny alalan’ny fahamarinana, ka miaina araka ny foto-kevitra ambony sy masina, mampiseho amin’ny heviny avo sy manandratra ny tsipika mampisaraka mazava tsara ny eo amin’ireo izay mitandrina ny didin’Andriamanitra sy ireo izay manitsakitsaka izany eo ambanin’ny tongony. Ny fanamasinan’ny Fanahy no manamarika ny fahasamihafana eo amin’ireo izay manana ny tombo-kasen’Andriamanitra sy ireo izay mitandrina andro fitsaharana sandoka. Rehefa tonga ny fitsapana, dia haseho mazava tsara izay atao hoe mariky ny bibidia. Izany dia ny fitandremana ny Alahady. Ireo izay, rehefa avy nandre ny fahamarinana, mbola manohy mihevitra ity andro ity ho masina, dia mitondra ny sonian’ilay lehilahin’ota, izay nihevitra ny hanova ny andro sy ny lalàna.” Bible Training School, 1 Desambra 1903.

Isaia dia manondro ny “andron’ny rivotra avy any atsinanana,” izay antsoiny koa hoe “rivotra mahery,” izay sakanana (ajanona), ho ilay fotoana anombohan’“ny fandrefesana.”

Amin’ny fatra, raha mampitsiry azy Izy, dia hiady hevitra aminy Hianao; ferany ny rivotra mafy amin’ny andro isehoan’ny rivotra avy any atsinanana. Koa amin’izany no hanesorana ny helok’i Jakoba; ary izao no vokatra rehetra ho fanafoanana ny fahotany: raha ataony tahaka ny vato sokay voatorotoro ny vato rehetra amin’ny alitara, dia tsy haharitra intsony ny ala masina sy ny sarin-javatra voasokitra. Kanefa ny tanàna mimanda dia ho lao, ary ny fonenana ho foana sy havelan-tahaka ny efitra; ao no hihinanan’ny zanak’omby, ary ao no handriany sy handevonany ny rantsany. Raha malazo ny rantsany, dia hotapahina ireny; avy ny vehivavy ka handoro azy amin’ny afo; fa firenena tsy manam-pahalalana izy; koa izay nanao azy dia tsy hamindra fo aminy, ary izay namorona azy dia tsy haneho fitia aminy. Ary amin’izany andro izany dia hikapoka ny Tompo hatrany amin’ny lakandranon’ny ony ka hatramin’ny reniranon’i Egypta; ary hangonina tsirairay ianareo, ry zanak’Israely. Ary amin’izany andro izany dia hotsofina ny trompetra lehibe, ka ho avy izay efa saika ho levona tany amin’ny tany Asyria sy ireo voaroaka tany amin’ny tany Egypta, ary hiankohoka eo anatrehan’i Jehovah any an-tendrombohitra masina any Jerosalema. Isaia 27:6–13.

Ny “rivotra avy any atsinanana” no hery mandentika ny “sambon’i Tarsisy” sy mitondra fitsarana amin’ilay vehivavy janga, dia i Tyro. Ny “rivotra avy any atsinanana” no hery mahatonga ny mpanjaka hatahotra. Ny “rivotra avy any atsinanana” no nitondra ilay loza antsoina hoe “fahamaizana” tamin’i Egypta, izay niteraka ny fito taona nahatonga mosary, raha i Josefa sy Farao kosa nampiditra izao tontolo izao manontolo (Egypta) ho amin’ny fanandevozana; ary ny “rivotra avy any atsinanana” ihany koa no nitondra ny “valala” izay nandany ny zavatra rehetra nandritra ny fanafahana avy tany Egypta. Islam no “rivotra avy any atsinanana.”

Ny hetsika fanavaozana ao amin’ny faminanian’ny Baiboly dia mampiorina fa ny hetsika fanavaozana tsirairay dia samy manana ny lohaheviny manokana. Ny lohahevitry ny hetsika fanavaozan’ny iray hetsy sy efatra alina amby efatra arivo dia ny finoana silamo. Tamin’ny 11 Septambra 2001, ny finoana silamo amin’ny Loza fahatelo dia nanafika ilay bibidia avy amin’ny tany, ary George W. Bush, “ilay faharoa”, dia nametraka avy hatrany fameperana tamin’ny “rivotra avy any atsinanana.” Tamin’izany tranga izany, araka ny voarakitr’i Rahavavy White, rehefa naondana ireo trano lehibe tao New York City, dia tanteraka ny Apokalypsy toko faha-18, andininy 1 ka hatramin’ny 3. Ireo andininy telo ireo dia maneho ny feo voalohany amin’ireo feo roa ao amin’ny Apokalypsy toko faha-18. Ny feo faharoa dia hita ao amin’ny andininy faha-4, ary izany no manondro ny antso hivoaka avy ao Babylona, izay manomboka amin’ny lalàn’ny Alahady any Etazonia. Ny finoana silamo amin’ny loza fahatelo dia sakanan’ireo anjely efatra ao amin’ny Apokalypsy toko faha-7, raha mbola asiana tombo-kase kosa ilay iray hetsy sy efatra alina amby efatra arivo.

“Ny Tompo Andriamanitra dia Andriamanitra saro-piaro, kanefa mahari-po amin’ny fahotana sy ny fandikan-dalàn’ny olony amin’ity taranaka ity Izy. Raha nandeha tamin’ny fisainany ny olon’Andriamanitra, dia ho nandroso ny asan’Andriamanitra, ary ny hafatry ny fahamarinana dia ho nentina tany amin’ny firenena rehetra monina etỳ ambonin’ny tany manontolo. Raha nino Azy ny olon’Andriamanitra ka mpankatò ny teniny, raha nitandrina ny didiny izy, dia tsy ho tonga nanidina namakivaky ny lanitra ny anjely nitondra ny hafatra ho an’ireo anjely efatra izay hamoaka ny rivotra mba hitsoka amin’ny tany, niantso hoe: Tano, tano ny rivotra efatra mba tsy hitsoka amin’ny tany mandra-panisy tombo-kase ny mpanompon’Andriamanitra eo amin’ny handriny. Fa satria ny olona dia tsy mankatò, tsy mahay misaotra, tsy masina, tahaka ny Isiraely fahiny, dia nohalavaina ny andro mba hahafahan’ny rehetra mandre ny hafatra farany momba ny famindram-po ambara amin’ny feo mahery. Voasakana ny asan’ny Tompo, nahemotra ny fotoan’ny fanisiana tombo-kase. Maro no tsy mbola nandre ny fahamarinana. Nefa homen’ny Tompo azy ireo ny fotoana handrenesany sy hiovany fo, ary handroso ny asa lehibe ataon’Andriamanitra.” Manuscript Releases, boky faha-15, 292.

Ireo voaisy tombo-kase dia voaisy tombo-kase alohan’ny lalàna alahady, fa ny izao tontolo izao dia tsy maintsy ampitandremana ihany, ary noho izany antsoina hivoaka avy ao Babylona, amin’ny fahitany lehilahy sy vehivavy ao anatin’ny krizin’ny lalàna alahady mitondra ny tombo-kasen’Andriamanitra. Ny fanisiana tombo-kase ny iray hetsy efatra alina sy efatra arivo dia nanomboka tamin’ny 11 Septambra 2001, saingy nahemotra ny fotoana fanisiana tombo-kase.

Ny mpaminany rehetra dia miresaka amin’ny taranaka farany, ary io andalan-teny io dia ampiharina mivantana amin’ny taranaka farany. Tao amin’io taranaka farany io dia tsy “nandeha tamin’ny fisainany” ny olon’Andriamanitra, ary noho izany antony izany dia nosakanana sy nahemotra ny andron’ny fanisiana tombo-kase. Nahemotra sy nosakanan’ilay bibidia niakatra avy tamin’ny lavaka tsy hita noanoa ao amin’ny Apokalypsy toko faha-iraika ambin’ny folo izany, ilay namono ireo mpaminany roa. Io bibidia io, tamin’ny andron’ny Revolisiona frantsay, dia tsy finoana an’Andriamanitra, ary tandindon’ilay hetsika tsy mino an’Andriamanitra nampidirin’ireo izay nampiditra ny “woke-ism” izany, izay ankehitriny dia miatrika izao tontolo izao, tao anatin’ny hetsika Future for America; ary avy eo ny Future for America dia nitsahatra tsy handeha tamin’ny fisainan’Andriamanitra ka namela ny fitaoman’ireo izay nampandroso ny fandaharan’asany maoderina momba ny firaisan’ny samy lehilahy na samy vehivavy, niaraka tamin’ny hafa izay nampandroso ny fametrahana fotoana, mba hanakana ny andron’ny fanisiana tombo-kase.

“Maro amin’izay efa nambara tamiko no mifanesika ao an-tsaiko, ka zara raha fantatro ny fomba hanehoana izany. Kanefa tsy mahazo mangina aho. Tezitra ny Tompo amin’ireo olona izay manandratra ny tenany hitondra ny namany, sy hanatanteraka drafitra izay efa nomelohan’ny Fanahy Masina. Mihoatra noho izay azoko ambara no fahagagako noho ny tsy fahafahanareo mamantatra fa tsy Andriamanitra no nanangana ireo lehilahy ireo. Tokony hampangovitra anareo io lamina vaovao io, fa tsy nahazo ny fankatoavan’ny lanitra izy.”

“Ny fo voajanahary dia tsy tokony hampiditra ny foto-keviny efa voaloto sy manimba ao amin’ny asan’Andriamanitra. Tsy tokony hisy fanakonana ny foto-kevitry ny finoantsika. Ny hafatry ny anjely fahatelo dia tsy maintsy ambara amin’ny feo mafy amin’ny alalan’ny olon’Andriamanitra. Tsy maintsy hitombo ho amin’ilay antso mafy izany. Ny Tompo dia manana fotoana voatendry hamaranany ny asa; fa rahoviana izany fotoana izany? Rehefa hivoaka ho vavolombelona amin’ny firenena rehetra ny fahamarinana izay tsy maintsy torina ho an’izao andro farany izao, dia ho avy amin’izay ny farany. Raha mahazo miditra ao amin’ny tempolin’Andriamanitra mihitsy ny herin’i Satana, ka mandamina ny zavatra araka izay itiavany azy, dia hohalavaina ny fotoana fiomanana.”

“Ity no zava-miafin’ny fihetsiketsehana natao hanoherana ireo lehilahy izay nirahin’Andriamanitra hitondra hafatry ny fitahiana ho an’ny vahoakany. Nankahalaina ireo lehilahy ireo. Nohamavoina ireo lehilahy sy ny hafatr’Andriamanitra, tahaka indrindra an’i Kristy tenany izay nankahalaina sy nohamavoina tamin’ny fiaviany voalohany. Ireo lehilahy teo amin’ny toerana maha tompon’andraikitra dia naneho ireo toetra izay nasehon’i Satana. Nitady hifehy ny sain’ny olona izy ireo, hitondra ny fisainany sy ny talentany eo ambanin’ny fahefan’olombelona. Nisy ezaka natao hampanaiky ny mpanompon’Andriamanitra ho eo ambanin’ny fifehezan’olona izay tsy manana ny fahalalana sy ny fahendren’Andriamanitra, na traikefa eo ambanin’ny fitarihan’ny Fanahy Masina. Nateraka ireo foto-kevitra izay tsy tokony ho nahita masoandro velively. Tokony ho nofongorana vantany vao niaina ny fofonaina voalohan’ny ainy ilay zaza tsy ara-dalàna. Ny olombelona voafetra dia niady tamin’Andriamanitra sy ny fahamarinana ary ireo irak’Andriamanitra nofidin’ny Tompo, ka nanohitra ny asan’izy ireo tamin’ny alalan’ny fomba rehetra sahin’izy ireo nampiasaina. Masìna ianareo, diniho izay hatsaram-panahy na hery soa nipoitra avy tamin’ny fahendrena sy ny drafitr’ireo izay nanamaivana ny hafatr’Andriamanitra, ary tahaka ny mpanora-dalàna sy ny Fariseo, dia nanamavo ireo lehilahy indrindra izay nampiasain’Andriamanitra hitondrana ny fahazavana sy ny fahamarinana izay nilain’ny vahoakany.” The 1888 Materials, 1525.

Ang panahón ng pagtatatak na nagsimula noong Setyembre 11, 2001, ay nahadlangan sapagkat pinahintulutang makapasok ang mga kinatawan ni Satanas sa “mismong templo ng Dios.” Ang usaping dapat makita rito ay na mula 1798 hanggang 1844, ang templong Millerita ay itinayo, at noong Oktubre 22, 1844, ang sugo ng tipan ay biglang pumaroon sa kaniyang templo. Ang templo at ang hukbo ay nayurakan ng kapapahan sa loob ng isang libo at dalawang daan at animnapung taon, at nang tanggapin ng kapapahan ang nakamamatay na sugat nito ay sinimulan ni Cristo ang gawain ng pagtatayo ng templong Millerita, at ang sagisag ng templo ay ang bilang na apatnapu’t anim, sa ilang saksi.

Tamin’ny 11 Aogositra 1840, dia nidina ilay anjely ao amin’ny Apokalypsy toko faha‑folo, ary nanomboka ny fitsarana ny Protestantisma. Averina amin’ny litera tsirairay izany tantara izany.

Ao amin’ny Soratra Masina, ny “rivotra avy any atsinanana” no mampilentika ny sambon’i Tarsisy sy mampianjera an’i Tyro, ilay tanàna lehibe, ary mahatonga ny mpanjaka sy ny mpivarotra hiantso in-telo hoe: “Loza, loza” (indrisy, indrisy). Fa ao amin’ny andalan-tenin’i Isaia izay saintsainintsika, ny andron’ny “rivotra avy any atsinanana” dia ny andro izay “ampitsaharan’Andriamanitra ny rivotra mahery.” Ao amin’io andalan-teny io dia voageja ny “rivotra avy any atsinanana”, mba tsy hanakana ny asan’ny anjely fahatelo; asa izay tanterahina mandritra ny fotoanan’ny ranonorana farany. Ao amin’io andalan-teny io, ny lohahevitra momba ilay “rivotra avy any atsinanana” izay voageja dia manondro ny ranonorana farany, ny asan’ny anjely fahatelo, ary ny fanangonana ireo zanak’Andriamanitra hafa izay any Babylona. Amin’izany vanim-potoana izany, ny anjely efatra dia mihazona ny rivotra efatra mandritra ny fotoanan’ny fanisiana tombo-kase ny iray hetsy sy efatra arivo amby efatra alina.

Ary rehefa afaka izany zavatra izany, dia nahita anjely efatra nitsangana teo amin’ny vazan-tany efatra aho, nihazona ny rivotra efatry ny tany, mba tsy hisy rivotra hitsoka amin’ny tany, na amin’ny ranomasina, na amin’ny hazo akory aza. Ary nahita anjely iray hafa niakatra avy any atsinanana aho, nanana ny tombo-kasen’Andriamanitra velona; ary niantso tamin’ny feo mahery izy ho amin’ireo anjely efatra izay nomena fahefana hanimba ny tany sy ny ranomasina, nanao hoe: Aza manimba ny tany, na ny ranomasina, na ny hazo, mandra-pamehezantsika tombo-kase eo amin’ny handrin’ny mpanompon’Andriamanitsika. Apokalypsy 7:1–3.

Ny fampitsaharana ny “rivotra avy any atsinanana,” ny fihazonana ireo “firenena tezitra,” ary ny fihazonana ireo “rivotra efatra” dia samy miseho avokoa mandritra ny ranonorana farany; fa amin’ny vanim-potoanan’ny ranonorana farany no ametrahana ny tombo-kasen’Andriamanitra eo amin’ny olony. Ireo rivotra efatra izay sakanan’ireo anjely efatra dia tandindon’ny finoana silamo.

“Ny anjely dia mihazona ny rivotra efatra, aseho ho toy ny soavaly tezitra mitady hiala sy hirohotra hamakivaky ny tavan’ny tany manontolo, mitondra fandringanana sy fahafatesana eo amin’ny lalany.

“Hatory eo an-tsisin’ny tontolo mandrakizay va isika? Ho domelina sy hangatsiaka ary ho faty va isika? Endrey, enga anie ka hananantsika ao amin’ny fiangonantsika ny Fanahy sy fofonain’Andriamanitra, tsofina ao amin’ny olony, mba hitsanganany amin’ny tongony ka ho velona izy. Mila mahita isika fa ety ny lalana, ary tery ny vavahady. Fa rehefa mandalo amin’ilay vavahady tery isika, dia tsy manam-petra ny halehibeny.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

Hodinihintsika bebe kokoa ireo zava-misy ireo ao amin’ny lahatsoratra manaraka, fa amin’“ny andron’ireo mpanjaka ireo”, izay asehon’ny fanjakana fahavalo ao amin’ny faminanian’ny Baiboly, ka “avy amin’ny fito” fanjakana, no anorenan’Andriamanitra fanjakana mandrakizay.

Ary amin’ny andron’ireo mpanjaka ireo no hananganan’Andriamanitry ny lanitra fanjakana izay tsy ho rava mandrakizay; ary tsy havela ho an’ny firenena hafa izany fanjakana izany, fa hanorotoro sy handringana ireo fanjakana rehetra ireo izy, ary haharitra mandrakizay. Koa satria hitanao fa nisy vato voakapa avy tamin’ny tendrombohitra tsy tamin-tànana, ary izany no nanorotoro ny vy sy ny varahina sy ny tanimanga sy ny volafotsy ary ny volamena, dia efa nampahafantarin’Andriamanitra lehibe tamin’ny mpanjaka izay zavatra hiseho any aoriana; ary marina ny nofy, ary azo antoka ny heviny. Daniela 2:44, 45.