Ny toko fahavalo ao amin’ny Ezekiela dia iray amin’ireo toko faminaniana mora takarina indrindra ao amin’ny Soratra Masina. Manana fiandohana mazava tsara io toko io.

Ary tamin’ny taona fahenina, tamin’ny volana fahenina, tamin’ny andro fahadimin’ny volana, raha nipetraka tao an-tranoko aho, ary ny loholon’i Joda nipetraka teo anatrehako, dia nilatsaka tamiko teo ny tànan’i Jehovah Tompo. Ezekiela 8:1.

Ny fahitana dia manana fiafarana mazava ao amin’ny toko fahiraika ambin’ny folo.

Ary aoriana, ny Fanahy dia nanandratra ahy ka nitondra ahy tamin’ny fahitana, tamin’ny Fanahin’Andriamanitra, ho any Kaldea, ho any amin’ireo babo. Dia niala tamiko ny fahitana izay efa hitako. Ary nolazaiko tamin’ireo babo ny zavatra rehetra izay nasehon’i Jehovah ahy. Ezekiela 11:24, 25.

Ny fahitana ao amin’ny toko fahavalo dia manomboka amin’ny andro fahadimy, amin’ny volana fahenina amin’ny taona fahenina, iray andro monja mialoha ny hifanarahan’ny daty amin’ny “666”; ary marina tokoa fa ny fahitana dia momba ny lalàn’ny Alahady, izay mariky ny bibidia, izay ny isany dia isan’ilay “lehilahin’ny ota,” sady isan’ilay fanjakana fahavalo izay avy amin’ny fito. Izay mahazo fandresena amin’ny isa “666” dia mandray ny tombo-kasen’Andriamanitra; ary ao amin’ny toko fahasivy, ny tombo-kasen’Andriamanitra dia apetraka eo amin’ny olony mahatoky amin’ny andro farany.

Ary hitako nisy famantarana hafa tany an-danitra, lehibe sady mahagaga, dia anjely fito nitondra ny loza fito farany; fa ao amin’ireo no ahatanterahan’ny fahatezeran’Andriamanitra. Ary hitako toy ny ranomasina fitaratra mifangaro afo; ary ireo izay naharesy ny bibidia sy ny sariny sy ny mariny ary ny isan’ny anarany dia nitsangana teo ambonin’ny ranomasina fitaratra, nitana ny lokangan’Andriamanitra. Ary mihira ny fihiran’i Mosesy, mpanompon’Andriamanitra, sy ny fihiran’ny Zanak’ondry izy ireo ka manao hoe: Lehibe sady mahagaga ny asanao, Tompo Andriamanitra Tsitoha ô; marina sy mahatoky ny lalanao, ry Mpanjakan’ny olomasina. Apokalypsy 15:1–3.

Talohan’ny hifaranan’ny fotoam-pahasoavana indrindra (fa ny anjely fito mitondra ny loza fito farany dia handatsaka ny fahatezeran’Andriamanitra ao amin’ny toko manaraka ao amin’ny Apokalypsy), dia aseho mazava ny mombamomba ny vahoakan’Andriamanitra amin’ny andro farany. Efa nahazo ny fandresena tamin-javatra efatra izy ireo. Ny teny nadika hoe fandresena dia midika hoe mandresy tanteraka. Nandresy ny bibidia sy ny sarin’ny bibidia ary ny mariky ny bibidia ary ny isan’ny anarany ny mahatoky. Tafiditra ao anatin’izany fandresena izany koa ny fahafantarany izay asehon’ireo tandindona efatra ireo. Ampahany tena kely amin’ny olona ihany no mahalala marina izay tena asehon’ireo tandindona ara-paminaniana efatra ireo.

Taloha dia nahafantatra izao tontolo izao fa ny fahefana papaly no ilay mpijangajanga ao Babylona ao amin’ny toko fahafito ambin’ny folo, kanefa araka izay nambaran’ny Tenin’Andriamanitra dia hadino, nandritra ny tantaran’i Etazonia, ny fahatakarana ilay mpijangajanga avy any Tyro izay mijangajanga amin’ireo mpanjakan’ny tany. Ny hahazo fandresena amin’ilay bibidia dia midika hoe mizara araka ny marina ny tenin’ny fahamarinana amin’ny fanamarinana fa ilay bibidia ao amin’ny faminanian’ny Baiboly dia ny fahefana papaly. Ao amin’ny toko manaraka avy hatrany dia ny dragona sy ny bibidia ary ny mpaminany sandoka no mitarika izao tontolo izao ho any Hara-magedona, ary ny mahatokin’Andriamanitra amin’ny andro farany dia tsy maintsy mahalala hoe iza ireo hery telo ireo.

Ary ny anjely fahenina dia nandraraka ny loviany teo amin’ilay ony lehibe Eofrata; ary ritra ny ranony, mba homanina ny lalan’ireo mpanjaka avy any atsinanana. Ary hitako fa nisy fanahy maloto telo tahaka ny sahona nivoaka avy tamin’ny vavan’ilay dragona sy avy tamin’ny vavan’ilay bibidia ary avy tamin’ny vavan’ilay mpaminany sandoka. Fa fanahin’ny demonia ireo, manao fahagagana, izay mivoaka ho any amin’ny mpanjakan’ny tany sy izao tontolo izao rehetra izao, mba hanangona azy ho amin’ny adin’ilay andro lehiben’Andriamanitra Tsitoha. Indro, avy tahaka ny mpangalatra Aho. Sambatra izay miambina sy mitandrina ny fitafiany, fandrao mandeha mitanjaka izy ka ho hitan’ny olona ny henany. Ary nangoniny ho eo amin’ny tany atao amin’ny teny Hebreo hoe Hara-magedona izy. Apokalypsy 16:12–16.

Ny fandresena ny bibidia dia ny fandresena amin’ny fahazoana tsara hoe iza marina ny bibidia. Ilay andalan-teny vao notanisaina dia manambara fitahiana ho an’izay miambina sy mitahiry ny fitafiany, kanefa amin’ny loza fahenina dia efa mihidy tanteraka ho an’ny olona rehetra ny fotoam-pitsapana. Rehefa mitsangana Mikaela, dia mikatona ny fotoam-pitsapan’ny olombelona, ary avy eo no araraka ny loza fito farany. Tsy misy fomba hanovana fitafiana intsony rehefa mihidy ny fotoam-pitsapana, nefa misy fampitandremana mifandray amin’ny loza fahenina. Izany fampitandremana izany dia mifandray amin’ny fananana fahatakarana marina ny bibidia alohan’ny hifaranan’ny fotoam-pitsapana, ary raha tsy manana izany fahatakarana izany ianao, dia ho very aminao ny fitafian’ny fahamarinan’i Kristy alohan’ny hifaranan’ny fotoam-pitsapana.

“Ireo izay tonga very hevitra amin’ny fahazoany ny teny, ka tsy mahita ny hevitry ny antikristy, dia hametraka ny tenany tokoa eo anilan’ny antikristy. Tsy misy fotoana intsony ankehitriny ho antsika hifangaro amin’izao tontolo izao. Daniela dia mijoro eo amin’ny anjarany sy eo amin’ny toerany. Ny faminanian’i Daniela sy i Jaona dia tsy maintsy ho azo. Mifampandika izy ireo. Manolotra amin’izao tontolo izao fahamarinana izay tokony ho fantatry ny olona rehetra izy ireo. Ireo faminaniana ireo dia tokony ho vavolombelona eo amin’izao tontolo izao. Amin’ny fahatanterahany amin’izao andro farany izao, dia hanazava ny tenany izy.” Kress Collection, 105.

Raha tsy mahatakatra ny olona iray fa ny antikristy dia ny papa, dia hiafara amin’ny fiorenana eo anilan’ny papa izy, na araka ny nosoratan’i Jaona, handeha mitanjaka izy ka hampiharihary ny fahamenarany. Ny hahazo ny fandresena amin’ilay bibidia dia ny mahatakatra fa ilay bibidia dia ny fahefan’ny papa, sy izay rehetra ambara momba ny fahefan’ny papa. Izay mahazo ny fandresena ka mahatakatra fa ny papa no lehilahin’ny ota, dia mila mahatakatra fa ny sarin’ny papa dia maneho ny foto-kevitry ny firaisan’ny fiangonana sy ny fanjakana, ka ny fiangonana no mifehy izany fifandraisana izany.

Ao amin’ny bokin’i Daniela, ny firafitry ny bibidia, izay fitambaran’ny fiangonana sy ny fanjakana, dia aseho ho fandikan-dalàna mahatonga faharavana. Ny fandikan-dalàna dia ota, ary ny ota izay mamorona ilay bibidia papaly dia rehefa atolotry ny mpanjaka ho eo ambanin’ny fahefana papaly ny heriny. Amin’ny fanaovana izany dia mijangajanga ara-panahy izy ireo, izay no fandikan-dalàna mahatonga faharavana ao amin’i Daniela, sy ny sarin’ny bibidia ao amin’i Jaona.

Ny fahazoana fandresena amin’ny sarin’ny papa dia ny fahatakarana, amin’ny alalan’ny Tenin’Andriamanitra, fa i Etazonia no manangana voalohany io fifandraisana io, ary manamafy izany amin’ilay lalàna alahady ho avy tsy ho ela, ary avy eo manery izao tontolo izao manontolo hanaiky izany fifandraisana izany ihany.

Ny fifandraisana misy eo amin’ny fiangonana sy ny fanjakana izay hoterena amin’ny tany amin’ny alalan’i Etazonia dia ahitana ny fitondram-panjakana tokana maneran-tany (ny Firenena Mikambana), miditra ao anatin’ny firaisana amin’ny papa, izay hery mifehy ao anatin’ireo fandaminana ireo. Ny handresy ny sarin’ny bibidia dia ny mahatakatra, amin’ny alalan’ny Teny faminanian’Andriamanitra, fa ny sarin’ny bibidia dia maneho indrindra ireo zavatra ireo.

Ny fandresena ny bibidia sy ny sarin’ny bibidia dia mahatafiditra ny fahazoana ny hevitry ny mariky ny fahefan’ilay bibidia (ny papa).

Ny mariky ny bibidia dia ny fitandremana ny Alahady amin’ny fanerena ho Sabatan’Andriamanitra. Mba hahazoana fandresena amin’ilay marika dia ilaina ny mahatakatra fa ny fanompoam-pivavahana amin’ny Alahady dia fanompoam-pivavahana amin’ny masoandro, ary tsy inona izany fa fanompoam-tsampy jentilisa an’i Bala. Tafiditra ao anatin’izany fandresena izany ny fahamarinana fa tsy misy olona mandray ny mariky ny bibidia mandra-pampiharana azy amin’ny olona amin’ny fanerena.

“Fa ny Kristiana tamin’ny taranaka lasa dia nitandrina ny Alahady, tamin’ny fiheverana fa tamin’izany no nitandremany ny Sabatan’ny Baiboly; ary amin’izao fotoana izao dia mbola misy Kristiana marina ao amin’ny fiangonana rehetra, tsy ankanavaka ny fiombonana romana katolika, izay mino amim-pahatsorana fa ny Alahady no Sabata voatendrin’Andriamanitra. Eken’Andriamanitra ny fahatsoram-po amin’ny fikasan’izy ireo sy ny fahitsiany eo anatrehany. Fa rehefa hampiharina amin’ny alalan’ny lalàna ny fitandremana ny Alahady, ary hampahazavaina amin’izao tontolo izao ny amin’ny adidy hitandrina ny Sabata marina, dia izay rehetra handika ny didin’Andriamanitra mba hankato ny didy iray izay tsy manana fahefana ambony noho ny an’i Roma ihany, dia hanome voninahitra ny fahefan’ny papa mihoatra noho Andriamanitra. Manome voninahitra an’i Roma sy ny fahefana mampanjaka ny didy naorin’i Roma izy. Miankohoka amin’ilay bibidia sy ny sariny izy. Rehefa lavin’ny olona amin’izany fotoana izany ilay fanorenana izay nambaran’Andriamanitra ho famantarana ny fahefany, ary omem-boninahitra kosa ny izay nofidin’i Roma ho mariky ny fiandrianany, dia hanaiky amin’izany ny famantarana ny firaiketany amin’i Roma izy ireo—‘ny mariky ny bibidia.’ Ary tsy mandra-pahaseho mazava eo anatrehan’ny olona toy izany ny raharaha, ka entina hisafidy eo amin’ny didin’Andriamanitra sy ny didin’olona izy, vao ireo izay mbola manohy ny fandikan-dalàna no handray ‘ny mariky ny bibidia.’” The Great Controversy, 449.

Izay mahazo ny fandresena amin’ilay bibidia sy ny sarin’ilay bibidia ary ny mariky ny bibidia dia tsy maintsy mahazo fandresena koa amin’ny isan’ny anarany. Tamin’ilay vanim-potoana teo amin’ny tantara, fony tsy mbola hadino ilay vehivavy janga tao Tyro, dia fantatry ny tontolo protestanta fa ny fahefan’ny papa no antikristy. Fantatr’izy ireo fa i Paoly no nanondro ny fahefan’ny papa ho “ilay ratsy fanahy”, “ny lehilahin’ota”, “ny zava-miafin’ny heloka” ary “ny zanaky ny fahaverezana; Izay manohitra sy manandra-tena ho ambonin’izay rehetra atao hoe Andriamanitra, na izay ivavahana; ka dia mipetraka ao amin’ny tempolin’Andriamanitra tahaka ny Andriamanitra izy, mampiseho ny tenany ho Andriamanitra.” Fa ankehitriny dia efa hadino ilay vehivavy janga lehibe tao Tyro.

Tamin’ny vanim-potoana lasa dia nisy fampiharana samihafa momba ny isopsephy, na gematria, izay naneho fa ny isa “666” dia naneho ara-pamantarana ny fahefan’ny papa. Ohatra malaza amin’izany ny hoe eo amin’ny satro-boninahitry ny papa no voasoratra ny teny hoe Vicarius Filii Dei. Ny hoe Vicarius Filii Dei, izay midika hoe “Solontenam-panjakan’ny Zanak’Andriamanitra”, ary noho izany dia manondro ny fitakiany hoe mipetraka ao amin’ny tempolin’Andriamanitra izy, ka milaza ny tenany ho Andriamanitra. Ny litera latina amin’ny hoe Vicarius Filii Dei dia mitovy amin’ny isa eninjato sy enimpolo amby enina.

Ilay bibidia, izay hery papaly, dia fantatra amin’ny alalan’ny isany, ary ny isany dia “666”; nefa ilay lehilahin’ny ota dia naratra mafy nahafaty tamin’ny taona 1798, ka efa hadino. Amin’ny andro farany dia tsy maintsy ho sitrana io ratra nahafaty io, ary ny fanasitranana io ratra nahafaty io no manambara fa i Etazonia aloha no mamorona sary ho an’ilay bibidia ao amin’ny fireneny manokana, ary avy eo manery izao tontolo izao hanao toy izany koa.

Ny sarin’izao tontolo izao momba ny bibidia dia sady roa sosona no telo sosona. Ara-paminaniana dia roa sosona izy, satria fitambaran’ny fiangonana sy ny fanjakana no mandrafitra azy; nefa telo sosona izy, satria ny dragona sy ny bibidia ary ny mpaminany sandoka no mandrafitra azy. Rehefa tafapetraka ny firaisana telo sosona an’ireo hery mihitsy izay hitarika izao tontolo izao ho any Hara-magedona, dia izy ireo no ho ilay bibidia izay fanjakana fahavalo, izay avy amin’ny fito, ary izy koa no ho firaisana telo sosona an’ilay fanjakana fahenina. Ny isan’ny anaran’ilay bibidia amin’ny andro farany dia indray “666,” satria maneho fanjakana telo izy, izay samy anisan’ilay fanjakana fahenina avokoa.

Ny hahazoana fandresena amin’ilay bibidia sy ny sariny sy ny mariny ary ny isan’ny anarany dia ny fahatakarana ilay ankamantatra hoe: “ny fahavalo dia avy amin’ny fito”, izay zava-miafina ao amin’ny Daniela toko faharoa, izay nivavahan’i Daniela mba ho azony. Singa iray ao amin’ny Fanambaran’i Jesosy Kristy izany, izay voasokatra tsy ho ela mialoha ny hifaranan’ny fotoam-pahasoavana, satria, araka ny nolazain’i Jaona, “efa akaiky ny andro.” Noho izany antony izany, izay mahazo izany fandresena izany dia aseho ho miaraka amin’ireo anjely izay mandatsaka ny loza, satria izy ireo no mahazo ny fandresena, na ny fahatakarana ara-paminaniana ilaina, tsy ho ela mialoha ny hifaranan’ny fotoam-pahasoavana.

Ireo izay mahatakatra fa ny Fanambaran’i Jesosy Kristy dia voasokatra tsy ela mialoha ny hifaranan’ny fotoam-pahasoavana, ary fa ny isa hoe “666” dia singa iray ao anatin’izany fahitana izany, dia tsy ho diso anjara hahita fa ny fahitan’i Ezekiela ao amin’ny toko fahavalo dia manomboka amin’ny andro fahadimy (izay andro mialoha ny andro fahenina), amin’ny volana fahenina amin’ny taona fahenina. Amin’ny faran’ny toko fahavalo dia lehilahy dimy amby roa-polo no miankohoka amin’ny masoandro, ary ny toko fahasivy no manondro ireo izay mandray ny tombo-kasen’Andriamanitra.

Ny toe-javatra iorenan’ny fahitana dia ny mariky ny bibidia sy ny tombokasen’Andriamanitra, ary misokatra io fahitana io fotoana fohy mialoha ny hifaranan’ny fotoam-pahasoavana amin’ny lalàn’ny Alahady, araka ny asehon’ny tandindona amin’ny isa hoe “666.” Kanefa ny fiafaran’ny fotoam-pahasoavana izay lazaina fa hitranga amin’ny lalàn’ny Alahady any Etazonia dia tsy ny fiafaran’ny fotoam-pahasoavan’ny olombelona rehetra, fa ny fiafaran’ny fotoam-pahasoavana ho an’ny Advantista mitandrina ny Andro Fahafito ihany.

Ny fahitana dia aseho ho mitranga ao Jerosalema, izay tandindon’ny fiangonana Advantista mitandrina ny Andro Fahafito. Amin’ny lalàn’ny Alahady any Etazonia, ny Advantista mitandrina ny Andro Fahafito ihany no antokon’olona izay, eo no ho eo amin’izany fotoana izany, tazonina ho tompon’andraikitra amin’ny fahazavan’ny Sabata.

“Raha naseho taminao ny fahazavan’ny fahamarinana, ka nampiseho ny Sabatan’ny didy fahefatra, ary nanambara fa tsy misy fototra ao amin’ny Tenin’Andriamanitra ho an’ny fitandremana ny Alahady, nefa mbola mifikitra amin’ilay sabata sandoka ihany ianao, ka mandà tsy hanamasina ny Sabata izay antsoin’Andriamanitra hoe: ‘androko masina,’ dia mandray ny mariky ny bibidia ianao. Rahoviana no mitranga izany?—Rehefa mankatò ny didy aman-dalàna izay mandidy anao hitsahatra amin’ny asa amin’ny Alahady sy hivavaka amin’Andriamanitra ianao, nefa fantatrao fa tsy misy teny akory ao amin’ny Baiboly mampiseho fa ny Alahady dia zavatra hafa noho ny andro fiasana tsotra, dia manaiky handray ny mariky ny bibidia ianao, ary mandà ny tombo-kasen’Andriamanitra. Raha mandray izany marika izany eo amin’ny handrinay na eo amin’ny tananay isika, dia tsy maintsy hihatra amintsika ny fitsarana nambara hamelezana ny tsy mankatò. Fa ny tombo-kasen’Andriamanitra velona kosa dia apetraka amin’izay mitandrina amin’ny feon’ny fieritreretany ny Sabatan’ny Tompo.” Review and Herald, 27 Aprily 1911.

Ny fahitana ao amin’ny bokin’i Ezekiela toko faha-valo ka hatramin’ny toko faha-iraika ambin’ny folo dia manondro ny tantara mitondra mankany amin’ny famaranana ny fotoam-pahasoavana ho an’i Jerosalema. Aseho ho toy ny mitranga iray andro monja mialoha ny hahatongavan’ny isa “666” izany, ary ny toko faha-valo dia manambara fikomiana mihamafy ao anatin’i Jerosalema izay mifarana amin’ny fiondrehan’ireo lehilahy mpitarika amin’ny masoandro, ka amin’izany dia mandray ny mariky ny bibidia izy ireo.

Ny toko fahasivy dia maneho anjely iray mandalo manerana an’i Jerosalema (ka izany no manondro fandrosoana misesy), ary mametraka tombo-kase amin’ny antokona olona iray mialoha ny anjelin’ny fandringanana izay avy eo mamono izay rehetra tsy manana ny tombo-kase. Samy maneho tantara miandalana mitondra ho amin’ny lalàna alahady ireo toko roa ireo, izay andohalehan’ny antokona olona iray mankatò ny masoandro, ary ny iray kosa mandray ny tombo-kasen’Andriamanitra. Avy eo dia esorina hiala ao Jerosalema ny ratsy fanahy, satria ny lalàna alahady no mampisaraka ny ratsy fanahy sy ny hendry.

Ny fanisiana tombo-kase izay aseho ao amin’ny Ezekiela toko fahasivy dia io fanisiana tombo-kase io ihany izay aseho ao amin’ny Apokalypsy toko fahafito.

“Raha ho avy ny toe-javatra tahaka izao, dia fitsarana mahatahotra tokoa no hihatra amin’izao tontolo meloka izao; aiza no ho fialofan’ny vahoakan’Andriamanitra? Hanao ahoana no hiarovana azy ireo mandra-pahafatin’ny fahatezerana? Hitan’i Jaona ireo singan-javaboary—horohoron-tany, tafio-drivotra, ary ady ara-politika—aseho ho voafehin’ny anjely efatra. Ireo rivotra ireo dia voafehy mandra-pitenin’Andriamanitra hamotsorana azy. Eo no misy ny fiarovana ny fiangonan’Andriamanitra. Ny anjelin’Andriamanitra no manatanteraka ny baikony, mitana ny rivotry ny tany mba tsy hitsoka amin’ny tany, na amin’ny ranomasina, na amin’ny hazo iray akory aza, mandra-panisy tombo-kase eo amin’ny handrin’ny mpanompon’Andriamanitra. Ilay anjely mahery dia hita miakatra avy any atsinanana (na avy amin’ny fiposahan’ny masoandro). Io anjely faran’izay mahery io dia mitana eo an-tanany ny tombo-kasen’Andriamanitra velona, na an’Ilay hany mahay manome aina, izay mahay manoratra eo amin’ny handrina ny marika na soratra, dia Ilay izay homena ny tsy fahafatesana, dia ny fiainana mandrakizay. Ny feon’io anjely ambony indrindra io no nanana fahefana hibaiko ireo anjely efatra hitana ny rivotra efatra mandra-pahatanterak’izao asa izao, ary mandra-panomezany ny baiko hamotsorana azy.”

“Ireo izay mandresy izao tontolo izao sy ny nofo ary ny devoly no ho ireo ankasitrahana izay handray ny tombo-kasen’Andriamanitra velona. Ireo izay tsy madio tanana, izay tsy madio fo, dia tsy hanana ny tombo-kasen’Andriamanitra velona. Ireo izay mikasa hanota ka manatanteraka izany dia holalovana fotsiny. Ireo ihany, izay eo amin’ny toetrany manoloana an’Andriamanitra no mameno ny toeran’ireo izay mibebaka sy miaiky ny fahotany amin’ilay Andro Lehiben’ny Fanavotana tandindona-mifanandrify, no ho fantarina sy hasiana marika ho mendrika ny fiarovan’Andriamanitra. Ny anaran’ireo izay mibanjina sy miandry ary miambina tsy miovaova ny fisehoan’ny Mpamonjiny—amin-kafanam-po sy faniriana lehibe kokoa noho ireo miandry ny maraina—dia ho isaina miaraka amin’ireo izay voaisy tombo-kase. Ireo izay, na dia manana ny fahazavan’ny fahamarinana rehetra mamirapiratra amin’ny fanahiny aza, ka tokony hanana asa mifanaraka amin’ny finoana izay ambarany, nefa voafitaky ny ota, manangana sampy ao am-pony, manimba ny fanahiny eo anatrehan’Andriamanitra, ary mandoto ireo izay miombona aminy amin’ny ota, dia hofafana tsy ho ao amin’ny bokin’ny fiainana ny anarany, ka havela ao amin’ny haizin’ny sasakalina, tsy manana menaka ao amin’ny fitondrany miaraka amin’ny jirony. ‘Fa ho anareo izay matahotra ny Anarako no hiposahan’ny Masoandron’ny Fahamarinana, sady misy fanasitranana ao amin’ny elany.’”

“Ity fanisiana tombokase ny mpanompon’Andriamanitra ity dia io ihany no naseho tamin’i Ezekiela tao amin’ny fahitana. Jaona koa dia vavolombelon’ity fanambarana mampitolagaga indrindra ity. Nahita ny ranomasina sy ny onja mirohondrohona izy, ary ny fon’ny olona reraka noho ny tahotra. Hitany ny tany nihozongozona, ary ny tendrombohitra nafindra ho ao afovoan’ny ranomasina (izay mitranga ara-bakiteny), ny ranony mirohondrohona sy misamboaravoara, ary ny tendrombohitra mihozongozona noho ny firongatry ny rano. Naseho taminy ny areti-mandringana, ny valanaretina, ny mosary ary ny fahafatesana, ka samy nanatanteraka ny iraka mahatsiraviny.” Testimonies to Ministers, 445.

Ny fanisiana tombo-kase ny efatra arivo sy iray hetsy sy efatra alina ao amin’ny Apokalypsy toko faha-fito dia aseho koa ao amin’ny Ezekiela toko faha-sivy, ary ny anjely mpanisy tombo-kase dia ilay anjely mahery indrindra, izay miakatra avy any atsinanana. Ireo izay very, izay voafafa ao amin’ny bokin’ny fiainana ny anarany, dia aseho ho toy ny tsy manana “solika ao anatin’ny fanakany mbamin’ny jirony.” Ny sokajy roa ao amin’ny fahitana ao amin’ny Ezekiela toko faha-valo ka hatramin’ny faha-iraika ambin’ny folo dia ireo virijina hendry sy adala ao amin’ny Matio dimy amby roapolo, ary noho izany dia Advantista izy ireo.

“Ang talinghaga ng sampung dalaga sa Mateo 25 ay naglalarawan din ng karanasan ng mga taong Adventista.” The Great Controversy, 393.

Nambaran’i Sister White mazava tsara fa ny Jerosalema ao amin’ny fahitan’i Ezekiela dia ny Advantisma:

“Ny tena vahoakan’Andriamanitra, izay manana ao am-pony ny fanahin’ny asan’ny Tompo sy ny famonjena ny fanahy, dia hijery mandrakariva ny ota araka ny tena toetrany, dia ny maha-ota azy tokoa. Ho eo mandrakariva amin’ny lafin’ny fiatrehana amim-pahamarinana sy amim-pahitsiana ny fahotana izay mora manembantsembana ny vahoakan’Andriamanitra izy ireo. Indrindra fa amin’ny asa famaranana ho an’ny fiangonana, amin’ny fotoanan’ny fanisiana tombo-kase ny iray hetsy sy efatra amby efapolo arivo izay hijoro tsy manan-tsiny eo anoloan’ny seza fiandrianan’Andriamanitra, dia ho tsapany lalina indrindra ny tsy fahamarinana ataon’ny vahoaka milaza tena ho an’Andriamanitra. Izany dia asehon’ny fanoharana ataon’ny mpaminany momba ny asa farany, eo ambanin’ny sarin’ireo lehilahy samy mitana fiadiana famonoana eny an-tanany. Ny lehilahy iray teo afovoan’izy ireo dia nitafy lamba rongony, sady nanana fitoeran-dranomainty fanoratana teo anilany. ‘Ary hoy Jehovah taminy: Mandehana mamaky ny afovoan’ny tanàna, dia ny afovoan’i Jerosalema, ka asio marika eo amin’ny handrin’ny olona izay misento sy mitaraina noho ny fahavetavetana rehetra atao eo afovoany.’” Testimonies, boky faha-3, 266.

Ny fahitan’i Ezekiela ao amin’ny toko fahavalo ka hatramin’ny fahiraika ambin’ny folo dia miresaka mivantana ny tantaran’ny Advantisma mitondra hatreo amin’ny lalàn’ny Alahady sy eo amin’izany fotoana izany. Izy io dia mampahafantatra ireo sokajin’ny mpivavaka roa izay ao anatin’i Jerosalema (Advantisma), ary mifamatotra ara-paminaniana amin’ny Fanambaran’i Jesosy Kristy izay vahana tombo-kase mialoha indrindra ny hifaranan’ny fotoam-pahasoavana, satria ny filazany voalohany dia mametraka ny isa “666” ao anatin’ny tandindona ara-paminaniana. Amin’ny fanaovana izany dia mampahafantatra ny iray amin’ireo zavatra efatra izay tsy maintsy handresen’ny hendry amin’ny andro farany izy, ary ireo zavatra efatra ireo dia ampahany amin’ny fahazavan’ilay fahavalo izay “avy amin’ny fito”. Ny Apokalypsy toko fahadimy ambin’ny folo koa dia mampahafantatra fa ireo izay mahazo ny fandresena amin’ireo lafin-javatra efatra tandindon’ny fahefam-papa dia mihira ny fihiran’i Mosesy sy ny Zanak’ondry.

Amin’izany andro izany, hoy Isaia ao amin’ny toko fahafito amby roapolo, dia hihira ny hiran’ny tanim-boaloboka ny marina amin’ny andro farany, izay hira nohirain’ny Zanak’ondry fony Izy nandeha teo amin’ny olona ka mampahafantatra vahoaka voafidy iray izay ilaozana, raha mbola misy vahoaka voafidy vaovao fidina. Izany hira izany dia hirain’“ny hendry” amin’ny andro farany mandritra ny fanombohan-kase ao amin’ny Ezekiela sivy sy Apokalypsy fito. Ny fahitan’i Ezekiela ao amin’ny toko valo ka hatramin’ny iraika ambin’ny folo dia anisan’izany hira izany mihitsy.

Hotohizantsika ity fianarana ity ao amin’ny lahatsoratra manaraka.

“Ny tena vahoakan’Andriamanitra, izay manana ao am-po ny fanahin’ny asan’ny Tompo sy ny famonjena ny fanahy, dia hijery mandrakariva ny ota araka ny tena toetrany, dia amin’ny maha-ota azy tokoa. Ho eo mandrakariva amin’ny lafin’ny fiatrehana amim-pahamarinana sy amim-pahitsiana ny fahotana izay mora manjo ny vahoakan’Andriamanitra izy. Indrindra indrindra amin’ny asa famaranana ho an’ny fiangonana, amin’ny andro fanisiana tombo-kase ny iray hetsy sy efatra alina sy efatra arivo, izay hijoro tsy manan-tsiny eo anoloan’ny seza fiandrianan’Andriamanitra, no hahatsapany lalina indrindra ny ratsy ataon’ny vahoakan’Andriamanitra izay milaza ny tenany ho Azy. Izany dia asehon’ny fanoharana nataon’ny mpaminany momba ny asa farany eo ambanin’ny endriky ny lehilahy samy mitondra fitaovam-pamonoana eny an-tanany. Nisy lehilahy iray teo aminy nitafy lamba rongony, sady nanana fitoeran-dranomainty fanaon’ny mpanoratra teo anilany. ‘Ary hoy Jehovah taminy: Mandehana mamaky ny afovoan’ny tanàna, dia ny afovoan’i Jerosalema, ka asio marika eo amin’ny handrin’ny olona izay misento sy mitaraina noho ny fahavetavetana rehetra atao eo afovoany.’”

“Iza no mijoro ao amin’ny filan-kevitry Andriamanitra amin’izao fotoana izao? Moa va ireo izay saika manala tsiny ny fahadisoana eo amin’ny vahoakan’Andriamanitra izay milaza Azy, ary izay mimonomonona ao am-pony, raha tsy atao miharihary aza, manohitra ireo izay mananatra ny ota? Moa va ireo izay mijoro hanohitra azy ireny ka miombom-pihetseham-po amin’ireo izay manao ratsy? Tsia tokoa! Raha tsy mibebaka izy ka miala amin’ny asan’i Satana, dia ny famoretana ireo izay mitondra ny enta-mavesatry ny asa sy ny fanohanana ireo mpanota ao Ziona no ataony; ary tsy mba handray ny mariky ny fankatoavan’Andriamanitra amin’ny fanisiana tombo-kaseny na oviana na oviana izy. Ho lavo amin’ilay fandringanana ankapoben’ny ratsy fanahy izy, izay asehon’ny asan’ireo lehilahy dimy mitondra fiadiana famonoana. Mariho tsara ity hevitra ity: Ireo izay mandray ny marika madio an’ny fahamarinana, izay voasokitra ao aminy amin’ny herin’ny Fanahy Masina, asehon’ilay marika ataon’ilay lehilahy mitafy rongony fotsy madinika, dia ireo ‘misento sy mitaraina noho ny fahavetavetana rehetra atao’ ao amin’ny fiangonana. Lehibe tokoa ny fitiavany ny fahadiovana sy ny haja ary ny voninahitr’Andriamanitra, ary mazava loatra ny fahitany ny maha-be indrindra ny fahotan’ny ota, ka aseho ho toy ny ao anatin’ny fijaliana mafy izy, eny, misento sy mitaraina mihitsy aza. Vakio ny toko fahasivy ao amin’i Ezekiela.”

“Fa ny famonoana faobe ankapobeny an’izay rehetra tsy mahita toy izany ny fifanoherana lehibe misy eo amin’ny ota sy ny fahamarinana, ary tsy mahatsapa tahaka ireo izay mijoro ao amin’ny filankevitr’Andriamanitra ka mandray ny marika, dia voalaza ao amin’ny didy nomena ireo lehilahy dimy nitondra fiadian’ny famonoana hoe: ‘Mandehana manaraka azy mamakivaky ny tanàna, ka mamonoa; aza avela hiantra ny masonareo, na mamindrà fo akory ianareo: vonoy tsy misy ankanavaka ny antitra sy ny tanora, ny tovovavy, ny zaza madinika, ary ny vehivavy: fa aza manakaiky olona iray izay misy ny marika eo aminy; ary atombohy eo amin’ny fitoerako masina.’ Testimonies, boky faha-3, 266, 267.