Andriamanitra tsy miova mandrakizay, ary noho izany dia tsaraina eo amin’ny taranaka fahefany ny Advantisma.
“‘Ary niantso ilay lehilahy nitafy rongony, izay nitondra ny fitoeran-dranomainty teny anilany Izy; ary hoy Jehovah taminy: Mandehana mamakivaky ny afovoan’ny tanàna, dia mamakivaky ny afovoan’i Jerosalema, ka asio famantarana eo amin’ny handrin’ny olona izay misento sy mitaraina noho ny fahavetavetana rehetra atao eo afovoany. Ary tamin’ny hafa kosa dia hoy Izy teo an-tsofiko: Mandehana manaraka azy mamakivaky ny tanàna, ka mamonoa; aza aoka ny masonareo hiantra, ary aza mamindra fo ianareo; vonoy tokoa ny antitra sy ny tanora, ny zatovovavy sy ny ankizy madinika ary ny vehivavy; fa aza manakaiky olona iray akory izay misy ilay famantarana aminy; ary atombohy eo amin’ny fitoerako masina. Dia natombony tamin’ireo loholona izay teo anoloan’ny trano izany.’”
“Jesosy dia efa hiala eo amin’ny seza famindrampo ao amin’ny fitoerana masina any an-danitra mba hitafy ny fitafian’ny famaliana sy handatsaka ny fahatezerany amin’ny fitsarana amin’ireo izay tsy namaly ny fahazavana nomen’Andriamanitra azy. ‘Satria tsy tanterahina haingana ny didim-pitsarana amin’ny asa ratsy, dia feno tokoa ny fon’ny zanak’olombelona ao aminy hanao ratsy.’ Raha tokony ho nalefaky ny faharetana sy ny fandeferana lehibe nasehon’ny Tompo taminy izy, ireo izay tsy matahotra an’Andriamanitra sy tsy tia ny fahamarinana dia manamafy ny fony amin’ny làlany ratsy. Kanefa misy fetra na dia ny fandeferan’Andriamanitra aza, ary maro no mihoatra indrindra ireo sisintany ireo. Efa nihoatra ny fetran’ny fahasoavana izy, ka noho izany dia tsy maintsy miditra an-tsehatra Andriamanitra sy manamarina ny voninahiny.”
Momba ny Amorita dia hoy ny Tompo: “Amin’ny taranaka fahefatra no hiverenany aty indray; fa ny heloky ny Amorita mbola tsy tonga amin’ny fahafenoany.” Na dia niavaka aza io firenena io noho ny fanompoan-tsampiny sy ny fahalotoany, dia mbola tsy nofenoiny ny kapoakany ny helony, ary Andriamanitra tsy mbola hanome baiko ny handringanana azy tanteraka. Tokony hahita ny fanehoana mazava ny herin’Andriamanitra ny vahoaka, mba tsy hananany fialan-tsiny. Ny Mpahary feno fangorahana dia vonona handefitra amin’ny helony mandra-pahatongan’ny taranaka fahefatra. Ary amin’izay, raha tsy hita ny fiovana ho amin’ny tsara kokoa, dia hihatra aminy ny fitsarany.
“Amin’ny fahitsiana tsy mety diso dia mbola mitana fitanana an-tsoratra amin’ny firenena rehetra Ilay Tsy Manam-petra. Raha mbola atolotra miaraka amin’ny antso ho amin’ny fibebahana ny famindram-pony, dia hitoetra misokatra io kaonty io; fa rehefa tonga amin’ny ambaratonga voafaritr’Andriamanitra ny tarehimarika, dia manomboka ny fanompoan’ny fahatezerany. Mikatona ny kaonty. Mitsahatra ny fahari-po avy amin’Andriamanitra. Tsy misy intsony ny fitalahoana famindrampo ho azy ireo.”
“Ny mpaminany, raha nibanjina nidina namakivaky ny taonjato maro, dia nahita teo anoloan’ny fahitany izao fotoana izao. Ny firenena amin’izao vanim-potoana izao dia efa nandray famindram-po tsy mbola nisy toa azy. Ny voafantina indrindra amin’ny fitahian’ny lanitra dia nomena azy; nefa fiavonavonana mitombo, fitiavam-bola, fanompoan-tsampy, fanamavoana an’Andriamanitra, ary tsy fankasitrahana manambany no voasoratra hanohitra azy. Faingana izy ireo no manakatona ny kaontiny amin’Andriamanitra.
“Fa izay mampangovitra ahy dia izao zava-misy izao: ireo izay nanana ny fahazavana sy ny tombontsoa lehibe indrindra dia efa voatondraky ny faharatsiana manjaka. Voataonan’ireo tsy marina manodidina azy, maro, eny, na dia amin’ireo izay milaza ho manana ny fahamarinana aza, no efa nangatsiaka, ka voatariky ny onja maheryn’ny ratsy. Ny fanesoana miely patrana atao amin’ny toe-panahy araka an’Andriamanitra marina sy ny fahamasinana dia mitarika ireo izay tsy mifikitra akaiky amin’Andriamanitra hahavery ny fanajany ny lalàny. Raha nanaraka ny fahazavana sy nankatò ny fahamarinana tamin’ny fo izy ireo, dia ho vao mainka sarobidy taminy io lalàna masina io, indrindra rehefa atao tsinontsinona sy ariana. Arakaraka ny isehoan’ny tsy fanajana ny lalàn’Andriamanitra mazava kokoa no vao mainka isongadinan’ny tsipika mampiavaka ireo mpitandrina azy sy izao tontolo izao. Mitombo ny fitiavana ny didy avy amin’Andriamanitra amin’ny sokajy iray, araka ny itomboan’ny fanamavoana azy amin’ny sokajy iray hafa.
“Efa manakaiky haingana ny krizy. Ny tarehimarika miha-mitombo haingana dia mampiseho fa saiky tonga ny fotoana hamangian’Andriamanitra. Na dia tsy mirona hanasazy aza Izy, dia hanasazy ihany, ary tsy ho ela. Izay mandeha eo amin’ny mazava dia hahita famantarana ny loza mananontanona; nefa tsy tokony hipetraka amim-pahanginana izy, ka hiandry amim-pitondrana tsy miraharaha ny fandringanana, sady mampionona ny tenany amin’ny finoana fa hiaro ny olony Andriamanitra amin’ny andron’ny famangiana. Lavitra izany. Tokony hahatsapa izy ireo fa adidiny ny miasa amim-pahazotoana mba hamonjy ny hafa, sady mibanjina an’Andriamanitra amin’ny finoana mafy mba hahazoana fanampiana. ‘Ny vavaka mahery sy mafana ataon’ny marina dia mahavita be.’”
“Ny lalivain’ny toe-panahy araka an’Andriamanitra dia tsy mbola very tanteraka ny heriny. Amin’ny fotoana izay hahalehibe indrindra ny loza mananontanona sy ny fahakivian’ny fiangonana, ilay antokon’olom-bitsy izay mijoro ao amin’ny mazava dia hisento sy hitomany noho ny fahavetavetana atao eo amin’ny tany. Kanefa indrindra kokoa no hiakaran’ny fivavahany ho an’ny fiangonana, satria ny mpikambana ao aminy dia manao araka ny fanaon’izao tontolo izao.
Ny vavaka mafana ataon’ireto olom-bitsy mahatoky ireto dia tsy ho foana. Rehefa mivoaka ny Tompo amin’ny maha-mpamaly faty Azy, dia ho tonga koa Izy amin’ny maha-mpiaro Azy ny amin’izay rehetra nitahiry ny finoana tamin’ny fahadiovany sy niaro ny tenany tsy ho voaloton’izao tontolo izao. Amin’izany fotoana izany no nampanantenain’Andriamanitra hamaly ny olom-boafidiny izay miantso Aminy andro aman’alina, na dia maharitra miandry aza Izy ny amin’izy ireo.
Ny baiko dia izao: “Mandehana mamakivaky ny afovoan’ny tanàna, dia mamakivaky ny afovoan’i Jerosalema, ka asio marika eo amin’ny handrin’ny olona izay misento sy mitaraina noho ny fahavetavetana rehetra atao eo afovoany.” Ireo izay nisento sy nitomany ireo dia efa nitory ny tenin’ny fiainana; nananatra sy nanolo-tsaina ary nifona tamin-kafanam-po izy. Ny sasany izay efa nanala baraka an’Andriamanitra dia nibebaka ka nanetry ny fony teo anatrehany. Kanefa ny voninahitry ny Tompo dia efa niala tamin’ny Isiraely; na dia mbola maro aza no nanohy ny fombam-pivavahana, dia tsy teo ny heriny sy ny fanatrehany.” Testimonies, boky faha-5, 207–210.
Ny fanoharana momba ny fitsaran’Andriamanitra izay tondroin’i Rahavavy White ao amin’io andalan-teny io dia ny fitsarana nentina tamin’ny tanànan’i Jerosalema, izay amin’ny andro farany dia ny fiangonana Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito. Tanteraka amin’ny lalàna alahady ny fitsarana, satria eo no ametrahana ny tombokasen’Andriamanitra sy ny mariky ny bibidia. Ny toko fahavalo ao amin’i Ezekiela dia manondro fahavetavetana efatra miha-mitombo. Ny andininy voalohany dia manasongadina fa ny fahitana dia tokony ho takarina eo anoloan’ny hifaranan’ny fotoam-pahasoavana, amin’ny fanondroana ny andro fahadimin’ny volana fahenina amin’ny taona fahenina.
Tsy nila nisy nilàna ny nampidiran’i Ezekiela izany teboka fanondroana ara-tantara izany. Azony nosoratana tsotra izao hoe: “Ary izao no niseho, raha nipetraka tao an-tranoko aho, ary nipetraka teo anatrehako ny loholon’i Joda, dia nilatsaka tamiko teo ny tanan’i Jehovah Tompo.” Ny nampidirany ilay fanondroana ny andro mialoha ny “666” dia fanondroana ara-paminaniana ho an’ireo mpianatra ny faminaniana. Ilay fanondroana ho an’ireo izay mahazo ny fandresena amin’ny isan’ny anaran’ilay bibidia, dia mahalala ny “666” ho singa iray ao amin’ny Fanambaran’i Jesosy Kristy, izay esorina ny tombo-kaseny fotoana fohy alohan’ny hifaranan’ny fotoam-pahasoavana. Fantatr’izy ireo izany satria izy ireo no olon’Andriamanitra, izay, araka an’i Petera, “taloha dia tsy olon’Andriamanitra.”
Ao amin’ny 1 Petera toko faharoa, ireo olona izay ankehitriny no olon’Andriamanitra dia “efa nanandrana fa tsara fanahy ny Tompo.” Ireo no ireo izay ara-paminaniana “nihinana” ny tenin’Andriamanitra, mifanohitra amin’ireo izay nandà tsy hihinana ny tenin’Andriamanitra. Ny mpaminany rehetra dia miresaka ny amin’ny andro farany, ary ao amin’ny Jaona toko fahenina, Jesosy dia nanome izao hafatra izao fa ny mpianany dia tsy maintsy mihinana ny nofony sy misotro ny rany. Ao amin’io toko io, ireo mpianatra izay nandà tsy hihinana ny nofony sy hisotro ny rany dia nanao izany tao amin’ny andininy faha-enina amby enim-polo.
Hatramin’izany andro izany dia maro tamin’ny mpianany no nihemotra ka tsy niara-nandeha taminy intsony. Jaona 6:66.
Ny hendry izay mihinana ny nofon’i Kristy sy misotro ny rany amin’ny andro farany dia mahatakatra fa Kristy, amin’ny maha-Palmoni Azy, no Ilay Mpanisa Mahagaga, ary fantany ny soniany rehefa aseho izany. Ny isa hoe “665,” ao amin’ny andininy fanokafana ao amin’ny Ezekiela toko fahavalo, dia eo ho hitan’izay rehetra maniry hahita, ka manondro farafahakeliny teboka ara-paminaniana roa lehibe izany. Ny voalohany dia izao: tokony ho azo amin’ny heviny ho mandrakotra vanim-potoana iray mialoha ny lalàna alahady ilay hafatra. Ny faharoa dia izao: ny isa hoe “666” dia hita ao amin’ny iray amin’ireo andininy roa monja ao amin’ny bokin’ny Apokalypsy izay voafaritra amin’ny filazana fa ny “hendry” no hahatakatra izany amin’ny andro farany.
Eto ny fahendrena. Izay manan-tsaina aoka hanisa ny isan’ny bibidia; fa isan’olona izany; ary ny isany dia enin-jato sy enimpolo amby enina. Apokalypsy 13:18.
Ny “hendry” izay mahatakatra ny fitomboan’ny fahalalana amin’ny andro farany, rehefa voavaha ny Fanambaran’i Jesosy Kristy, dia hahafantatra fa zava-dehibe amin’ny faminaniana ny “666,” satria efa nahazo fandresena tamin’io isa io izy ireo. Koa i Ezekiela, ao amin’ny toko fahavalo, dia mampiditra fikomiana mihamitombo, izay asehon’ny fahavetavetana efatra mitombo. Ny farany dia manondro ny adala ho miankohoka amin’ny masoandro, ka izany no manamarika ny fitsarana an’i Jerosalema (Advantisma), amin’ny andro farany. Izany fitsarana izany dia mitranga amin’ny taranaka fahefatra. Ireo fahavetavetana efatra dia tandindon’ireo taranaka efatra amin’ny Advantisma Laodiseana.
Ny taranaka voalohany dia nanomboka tamin’ny 1863, niaraka tamin’ny fikomiana nanohitra ny fianianan’i Mosesy momba ny “impito”. Dimy amby roapolo taona tatỳ aoriana dia niseho ny fikomiana tamin’ny 1888. Iray amby telopolo taona tatỳ aoriana dia nitranga ny fikomiana tamin’ny 1919, izay asehon’ny bokin’i W. W. Prescott, “The Doctrine of Christ”. Valo amby telopolo taona taorian’izany, tamin’ny 1957, dia nitranga ny fikomiana asehon’ny boky hoe “Questions on Doctrine”. Ankehitriny isika dia hanomboka hampiseho ny antony ifanarahan’ireo mari-dalana efatra ireo amin’ireo fahavetavetana efatra ao amin’ny Ezekiela toko fahavalo.
Tamin’ny 1863, ny Advantisma Laodiseana dia nampiditra tabilao vaovao hanoloana ireo tabilao roa izay fahatanterahan’ny didy ao amin’ny Habakoka toko faharoa hoe: “soraty ny fahitana ka ataovy mazava eo ambonin’ny tabilao.” Nesorin’ny tabilao 1863 tao amin’ilay sary faminaniana ny “fotoana fito”, izay teo amin’ireo tabilao masina roa niaraka tamin’ny 1260, 1290 ary 1335. Ao amin’ny Habakoka, ny didy dia nanambara fa ireo tabilao (amin’ny endriny maro) dia havoaka amin’ny fomba izay hahafahan’“izay mamaky azy mihazakazaka.” Tena lavitra ny tena nokendrena ilay tabilao 1863, ka nilàna taratasy fanazavana natokana hiaraka aminy. Tsy azo natao ny nijery ny tabilao 1863 ka “hihazakazaka” raha tsy nisy taratasy fanampiny niaraka taminy.
Dia namaly ahy, ka nanao hoe: Soraty ny fahitana, ary ataovy mazava tsara eo amin’ny vato fisaka, mba hahazakazaka izay mamaky azy. Habakoka 2:2.
Ny tabilao tamin’ny 1863 dia sandoka natao hanakonana ny tena izy, tahaka izay hitan’i William Miller tao amin’ny nofiny. Ireo tabilao masina roa ireo no tandindon’ny fanekena nataon’i Kristy tamin’ny vahoaka izay vao nandray ny toerany ho ilay tandroka protestanta marina an’ilay bibidia avy amin’ny tany. Ireo tabilao roa ireo dia naneho tandindon’ny fifandraisana amin’ny fanekena teo amin’ny Millerita sy Kristy, izay tonga tampoka tao amin’ny tempoliny tamin’ny 1844, ary rehefa tonga Izy, dia tonga tamin’ny maha-Iraky ny Fanekena Azy. Ny Isiraely fahiny dia maneho ny Isiraely maoderina, ary rehefa nentin’i Kristy nivoaka avy tao amin’ny fanandevozan’i Egypta ny Isiraely fahiny, dia naneho mialoha ny fotoana izay hitondrany ny Isiraely maoderina hivoaka avy ao amin’ny fanandevozan’ny fitondrana papaly nandritra ny arivo sy roanjato ary enimpolo taona izany. Imbetsaka Rahavavy White no manamafy ireo tantara roa ireo ho tantara mifanandrify.
“Eo amintsika no mamirapiratra ny fitambaran’ny fahazavan’ireo taonjato lasa. Ny firaketana ny fanadinoan’ny Isiraely dia voatahiry ho fanazavana antsika. Amin’izao vanim-potoana izao dia naninjitra ny tànany Andriamanitra mba hanangona ho Aminy vahoaka avy amin’ny firenena rehetra sy ny fokom-pirazanana ary ny samy hafa fiteny. Tamin’ny hetsika momba ny fiavian’i Kristy dia niasa ho an’ny lovany Izy, tahaka ny niasany ho an’ny Isiraely tamin’ny nitarihany azy ireo hiala avy tany Egypta. Tamin’ilay fahadisoam-panantenana lehibe tamin’ny taona 1844 dia notsapaina ny finoan’ny olony, tahaka ny nitsapana ny an’ny Hebreo teo amin’ny Ranomasina Mena.” Testimonies, volume 8, 115, 116.
Rehefa nanao fanekena tamin’ny Isiraely fahiny ny Tompo, dia nanome takela-bato roa Izy mba hanehoana ny fifandraisan’ny fanekena. Rehefa nanao fanekena tamin’ny Isiraely maoderina ny Tompo, dia nanome takela-bato roa Izy mba hanehoana ny fifandraisan’ny fanekena. Ny takela-bato roan’ny Didy Folo dia tandindon’ny takela-bato roan’i Habakoka. Nomeny azy ireo ireo takela-bato roa ireo fotoana fohy taorian’ny fiampitana ny Ranomasina Mena, izay ampifandraisin-dRahavavy White amin’ilay fahadisoam-panantenana lehibe tamin’ny 1844. Fotoana fohy taorian’ny 1844, eo amin’ny lafiny tantara ara-paminaniana, dia namoaka ny takela-bato faharoa ny Tompo. Ny Isiraely fahiny dia natao ho mpitahiry ny lalàn’Andriamanitra, ary ny Isiraely maoderina kosa dia natao ho mpitahiry tsy ny lalàn’Andriamanitra ihany, fa ireo fahamarinana ara-paminaniana lehibe ireo koa.
«Andriamanitra dia niantso ny fiangonany amin’izao andro izao, tahaka ny niantsoany ny Isiraely fahiny, mba hijoro ho fahazavana eo amin’ny tany. Tamin’ny alalan’ny antsin’ny fahamarinana mahery, dia nosarahiny tamin’ireo fiangonana sy tamin’izao tontolo izao izy ireo, tamin’ny alalan’ny hafatry ny anjely voalohany sy faharoa ary fahatelo, mba hitondrany azy ireo ho amin’ny fifanakaikezana masina Aminy. Izy no nanao azy ireo ho mpitahiry ny lalàny ary nanankina taminy ireo fahamarinana lehibe momba ny faminaniana ho an’izao fotoana izao. Tahaka ireo tenin’Andriamanitra masina izay nankinina tamin’ny Isiraely fahiny, ireo dia fitokisana masina tsy maintsy hampitaina amin’izao tontolo izao.» Testimonies, boky faha-5, 455.
Ny Didy roa voalohany dia manambara ny fankahalan’Andriamanitra ny fanompoan-tsampy, ary ao amin’ireo Didy roa voalohany ireo Izy dia milaza fa ny fitsarana dia tanterahina hatramin’ny taranaka fahatelo sy fahefatra, satria ambarany fa Andriamanitra saro-piaro Izy.
“Tsy ho an’ny tombontsoan’ny Hebreo ihany no nanaovana ny fanambaràna ny lalàna tamin’izany fotoana izany. Nomen’Andriamanitra voninahitra izy ireo tamin’ny nanaovany azy ho mpiambina sy mpitahiry ny lalàny, nefa notanana ho fitokisana masina ho an’izao tontolo izao manontolo izany. Ny fitsipiky ny Didy Folo dia voaomana hifanaraka amin’ny olombelona rehetra, ary nomena ho fanabeazana sy fitondrana ny rehetra izany. Didy folo, fohy, feno, ary manam-pahefana, no mandrakotra ny adidin’ny olona amin’Andriamanitra sy amin’ny namany; ary miorina amin’ilay foto-kevitra lehibe sy fototra dia ny fitiavana avokoa izany rehetra izany. ‘Tiava an’i Jehovah Andriamanitrao amin’ny fonao rehetra sy amin’ny fanahinao rehetra sy amin’ny herinao rehetra ary amin’ny sainao rehetra; ary ny namanao tahaka ny tenanao.’ Lioka 10:27. Jereo koa ny Deoteronomia 6:4, 5; Levitikosy 19:18. Ao amin’ny Didy Folo no anehoana amin’ny an-tsipiriany ireo foto-kevitra ireo, ary ampiharina amin’ny toe-java-misy sy ny zava-misy iainan’ny olona.”
“Aza manana andriamani-kafa hitoetra eo anatrehako ianao.”
“I Jehovah, ilay Mandrakizay, Ilay misy amin’ny Tenany, tsy noforonina, izay Izy tenany no Loharano sy Mpitahiry ny zavatra rehetra, dia Izy irery ihany no manan-jo hahazo ny fanajana sy ny fiankohofana ambony indrindra. Voarara ny olombelona tsy hanome amin’ny zavatra hafa rehetra ny toerana voalohany eo amin’ny fitiavany na eo amin’ny fanompoany. Na inona na inona ankamamiantsika ka mampihena ny fitiavantsika an’Andriamanitra na manelingelina ny fanompoana tokony ho Azy, dia izany no ataontsika ho andriamanitra.”
“Aza manao sarin-javatra voasokitra ho anao, na endriky ny zavatra rehetra izay any an-danitra ambony, na izay etỳ ambonin’ny tany ambany, na izay any anaty rano ambanin’ny tany; aza miankohoka eo anatrehany, na manompo azy.”
“Ny didy faharoa dia mandrara ny fanompoana an’Andriamanitra marina amin’ny alalan’ny sary na endrika mitovy aminy. Firenena jentilisa maro no nilaza fa ny sariny dia tandindona na marika fotsiny izay anompoana ny Andriamanitra, kanefa Andriamanitra dia efa nanambara fa ota izany fanompoana izany. Ny fiezahana haneho Ilay Mandrakizay amin’ny zavatra ara-nofo dia hampihena ny fiheveran’ny olona an’Andriamanitra. Ny saina, rehefa avily hiala amin’ny fahatanterahana tsy manam-petra an’i Jehovah, dia ho voasarika amin’ny voary fa tsy amin’ny Mpahary. Ary arakaraka ny nampidinana ny fiheverany an’Andriamanitra no hihasimba kokoa ny olona.”
“‘Izaho Jehovah Andriamanitrao dia Andriamanitra saro-piaro.’ Ny fifandraisana akaiky sy masina misy eo amin’Andriamanitra sy ny olony dia aseho amin’ny endriky ny fanambadiana. Koa satria ny fanompoan-tsampy dia fijangajangana ara-panahy, dia mety tsara ny iantsoana ny tsy fankasitrahan’Andriamanitra azy hoe fialonana.” Patriarchs and Prophets, 305, 306.
Ny fialonan’Andriamanitra dia miseho indrindra manoloana ny fanompoan-tsampy, ary tsy kisendrasendra ny maha-“sarin’ny fialonana” ilay fahavetavetana voalohany ao amin’ny Ezekiela toko faha-valo.
Ary izao no niseho tamin’ny taona fahenina, tamin’ny volana fahenina, tamin’ny andro fahadimin’ny volana, raha nipetraka tao an-tranoko aho, ary nipetraka teo anatrehako ny loholon’ny Joda, dia nilatsaka teo amboniko teo ny tànan’i Jehovah Tompo. Dia nijery aho, ary, indro, nisy tahaka ny endrika afo: hatramin’ny endriky ny andilany midina dia afo; ary hatramin’ny andilany miakatra dia tahaka ny famirapiratana, toy ny lokon’ny ambera. Ary naninjitra izay tahaka ny endriky ny tànana Izy ka nandray ahy tamin’ny volon-dohako iray; ary nentin’ny Fanahy niakatra teo anelanelan’ny tany sy ny lanitra aho ka nentiny tamin’ny fahitan’Andriamanitra ho any Jerosalema, teo amin’ny varavaran’ny vavahady anatiny izay miatrika ny avaratra; izay nisy ny fitoeran’ilay sarin’ny fahasaro-piaro, izay mampahasaro-piaro. Ary, indro, teo ny voninahitr’Andriamanitry ny Isiraely, araka ny fahitana izay efa hitako tany amin’ny lemaka. Dia hoy Izy tamiko: Ry zanak’olona, asandrato ankehitriny ny masonao mankany avaratra. Dia nasandratro nankany avaratra ny masoko, ary, indro, teo avaratry ny vavahadin’ny alitara teo amin’ny fidirana ilay sarin’ny fahasaro-piaro. Ezekiela 8:1–5.
Ny sarin’ny fahasaro-piaro no voalohany amin’ireo fahavetavetana efatra mihamafy misesy izay naseho tamin’i Ezekiela. Ny sarin’ny fahasaro-piaro dia maneho ny fiandohan’ny taranaka voalohany amin’ireo taranaka efatra amin’ny fikomiana mihamafy misesy ao amin’ny Advantisma. Ny taranaka voalohany dia nanomboka tamin’ny taona 1863.
Hanohy ity fianarana ity ao amin’ny lahatsoratra manaraka isika.
“Ny tsirairay tamin’ireo mpaminany fahiny dia tsy dia niteny loatra ho an’ny androny manokana, fa ho an’ny androntsika kosa, ka ny faminaniany dia manan-kery ho antsika. ‘Ary izany zavatra rehetra izany dia nanjo azy ho fanoharana; ary voasoratra izy ireny ho fampitandremana ho antsika, izay tratrin’ny faran’izao tontolo izao.’ 1 Korintiana 10:11. ‘Tsy ho an’ny tenany, fa ho antsika no nanompoany izany zavatra izany, izay voalaza aminareo ankehitriny amin’ny alalan’ireo izay nitory ny filazantsara taminareo tamin’ny Fanahy Masina nirahina avy any an-danitra; dia zavatra irin’ny anjely hotazanina fatratra izany.’ 1 Petera 1:12....”
“Ny Baiboly dia nanangona sy namatotra niaraka ny harenany ho an’ity taranaka farany ity. Ireo zava-nitranga lehibe rehetra sy ireo raharaha manetriketrika ao amin’ny tantaran’ny Testamenta Taloha dia efa niverina, ary mbola miverina ao amin’ny fiangonana amin’izao andro farany izao.” Selected Messages, boky 3, 338, 339.