Ny fijoroana vavolombelon’ny fikomian’i Jeroboama dia tantaran’ny fizaràn’i Isiraely fahiny ho firenena roa ihany koa. Ny fanjakana avaratra, izay nahitana foko folo, dia nantsoina hoe Isiraely, na indraindray hoe Efraima, ary ny fanjakana atsimo dia nantsoina hoe Joda. Tamin’ny andron’i Ezekiela, efa fanjakana roa nandritra ny taona maro io fanjakana io, ary ao amin’ny toko fahafito amby telopolo dia nomena faminaniana i Ezekiela izay nanambara fa ireo fanjakana roa ireo dia ho tonga firenena iray indray. Izany faminaniana izany dia tanteraka teo amin’ny tantara tany am-piandohan’ilay biby avy amin’ny tany (Etazonia), ary tanteraka farany amin’ny fiafaran’i Etazonia, satria i Jesosy dia mandrakariva maneho ny faran’ny zavatra iray amin’ny alalan’ny fiandohan’ny zavatra iray.
Ny fikomian’i Jeroboama tamin’ny fotoana nizaràna an’i Isiraely ho fanjakana roa dia maneho fikomiana iray tany am-piandohan’i Etazonia, ary koa amin’ny faran’i Etazonia. Ny fikomiana eo am-piandohana sy eo amin’ny fiafaran’i Etazonia dia ahitana ny fanakambanana fanjakana roa. Ny Apokalypsy toko faha‑valo ambin’ny folo, araka ny notanisaina matetika avy amin’ny asa soratr’i Rahavavy White ato amin’ireto lahatsoratra ireto, dia maneho antso roa ho an’ny fiangonana. Ireo firenena roa izay atambatra mandritra ny ora iatrehan’ny krizin’ny lalàna alahady dia ny iray hetsy sy efatra arivo amby efatra alina, ary ny andian’ondrin’Andriamanitra hafa izay mbola ao Babylona.
Ny firenena roa izay natambatra tao amin’ny tantara Millerita dia i Joda sy Efraima. Natambatra izy ireo rehefa nifarana tsirairay avy ny fahatezerana tamin’ireo fanjakana roa ireo, tamin’ny 1798 aloha ary avy eo tamin’ny 1844. Ny teny hoe “ary koa” ao amin’ny Ezekiela toko fahafito amby telopolo dia mamela antsika ho azo antoka ny amin’io fampiharana io. Ny teny hoe “ary koa” dia midika hoe mametraka ny hafatra manaraka ny “ary koa” eo ambonin’ny hafatra izay nialoha ny teny hoe “ary koa.”
Ary tonga tamiko indray ny tenin’i Jehovah nanao hoe: Ary ianao, ry zanak’olona, makà tapa-kazo iray ho anao, ka soraty eo aminy hoe: Ho an’i Joda sy ny zanak’Isiraely namany; dia makà tapa-kazo iray koa, ka soraty eo aminy hoe: Ho an’i Josefa, dia ny tapa-kazon’i Efraima, sy ny taranak’Isiraely rehetra namany; ary ampiraiso ho tapa-kazo iray ireo, ka aoka ho iray eo an-tananao izy. Ezekiela 37:15–17.
I Ezekiela dia mampihatra ilay foto-kevitra ara-paminaniana momba ny famerimberenana sy fanitarana rehefa milaza izy hoe: “ary koa.” I Ezekiela dia tokony haka tehina roa, ny iray ho an’i Joda ary ny iray ho an’i Efraima, ary haka ilay faminaniana aseho amin’ireo tehina roa ka hametraka izany eo ambonin’ilay faminaniana teo aloha. Ilay fanoharana ara-paminaniana teo aloha dia nanomboka tao amin’ny andininy voalohany, rehefa nentina ho any amin’ny lohasahan’ny taolana maina maty i Ezekiela.
Tonga tamiko ny tànan’i Jehovah ka nentiny nivoaka tamin’ny Fanahin’i Jehovah aho, ary napetrany teo afovoan’ny lohasaha izay feno taolana; dia nampandaloviny nanodidina azy ireny aho; ary, indro, maro dia maro no teo amin’ilay lohasaha malalaka; ary, indro, maina dia maina ireny. Dia hoy Izy tamiko: Ry zanak’olona, moa mahazo velona va ireo taolana ireo? Ary izaho namaly hoe: Tompo Jehovah ô, Hianao no mahalala. Dia hoy indray Izy tamiko: Maminania amin’ireto taolana ireto ka lazao aminy hoe: Ry taolana maina, henoy ny tenin’i Jehovah. Izao no lazain’i Tompo Jehovah amin’ireto taolana ireto: Indro, hampiditra fofonaina ao anatinareo Aho, dia ho velona ianareo; ary hasiako hozatra ianareo, hampitomboiko nofo ianareo, hosaronako hoditra ianareo, ary hasiako fofonaina ao anatinareo, dia ho velona ianareo; ary ho fantatrareo fa Izaho no Jehovah. Koa naminany araka izay nandidiana ahy aho; ary raha mbola naminany aho, dia nisy feo, ary indro, nisy fihorohoroana, ka niara-niangona ny taolana, samy tamin’ny taolany avy. Ary raha nijery aho, indro, nisy hozatra sy nofo naniry taminy, ary ny hoditra nanarona azy teo amboniny; nefa tsy nisy fofonaina tao aminy. Dia hoy Izy tamiko: Maminania amin’ny rivotra, maminania, ry zanak’olona, ka lazao amin’ny rivotra hoe: Izao no lazain’i Tompo Jehovah: Avia avy amin’ny rivotra efatra, ry fofonaina, ka tsofy amin’ireto voavono ireto mba ho velona izy. Koa naminany araka izay nandidiany ahy aho, dia niditra tao aminy ny fofonaina, ka velona izy ary nitsangana tamin’ny tongony, dia tafika lehibe indrindra. Dia hoy Izy tamiko: Ry zanak’olona, ireto taolana ireto dia ny taranak’Isiraely rehetra; indro, hoy izy: Maina ny taolanay, ary very ny fanantenanay; tapitra izahay. Koa maminania ka lazao aminy hoe: Izao no lazain’i Tompo Jehovah: Indro, ry oloko, hovohako ny fasanareo, ary hampiakatra anareo hiala ao amin’ny fasanareo Aho, ka hampiditra anareo ho any amin’ny tanin’ny Isiraely. Ary ho fantatrareo fa Izaho no Jehovah, raha vohako ny fasanareo, ry oloko, ka ampakariko hiala ao amin’ny fasanareo ianareo; ary homeko ny Fanahiko ianareo, dia ho velona; ary hapetrako amin’ny taninareo ihany ianareo; dia ho fantatrareo fa Izaho Jehovah no nilaza izany ka nahatanteraka azy, hoy Jehovah. Ezekiela 37:1–14.
Hatramin’ny fiandohan’ireo lahatsoratra ireo indrindra dia nasehonay fa ny lohasahan’ny taolana maina dia maneho ny vahoakan’Andriamanitra amin’ny andro farany, ary ny hafatry ny rivotra efatra izay mampitsangana azy eo ambonin’ny tongony ho tafika lehibe dia ny hafatry ny Antso amin’ny Misasakalina, izay manondro ny finoana silamo amin’ny Loza fahatelo. Sister White dia manondro ireo taolana ho vahoakan’Andriamanitra.
“Apetrako ny peniko ka asandratro amin’ny vavaka ny fanahiko, mba hitsokan’ny Tompo amin’ny olony izay nihemotra, izay tahaka ny taolana maina, mba ho velona izy.” General Conference Bulletin, February 4, 1893.
Nasehonay tamin’ireo lahatsoratra teo aloha isika fa diso ny hafatra ara-paminaniana izay nanondro ny 18 Jolay 2020, ary io fanambarana sandoka io no nanamarika ny fahatongavan’ny fahadisoam-panantenana voalohany sy ny fotoana fiandrasana ao amin’ny fanoharana ny amin’ireo virijina folo. Na dia ara-dalàna aza ny fanambarana ny fotoana tamin’ny vanim-potoana Millerita, taorian’ny 1844 dia tsy hisy intsony hafatra hafa hifototra amin’ny fotoana. Rehefa nanao ny fanambarana ny 18 Jolay 2020 ny Future for America, dia niverina nihodina nankany amin’ny tantara iray izay nanaovana ny fanambarana ny fotoana ho zavatra azo ekena izy ireo, ary tamin’izany no nanotany, ka novonoina teny an-dalamben’ilay tanàna lehibe ao amin’ny Apokalypsy toko faha‑iraika ambin’ny folo izy ireo. Maty teny an-dalambe, dia nila hatsangana amin’ny maty izy ireo avy eo, tahaka ireo vavolombelona roa rehefa afaka telo andro sy tapany.
“Ny taolana maina dia mila tsofin’ny Fanahy Masin’Andriamanitra, mba hahafahany mihetsika, toy ny amin’ny alalan’ny fitsanganana amin’ny maty.” Bible Training School, 1 Desambra 1903.
Tamin’ireo lahatsoratra teo aloha dia nasehontsika fa ny hafatry ny rivotra efatra, izay manangana amin’ny maty ireo vavolombelona roa, dia ny hafatry ny silamo ao amin’ny Loza fahatelo, ary fa io hafatra io dia ny hafatry ny Antso Mamatonalina amin’ny andro farany. Hoy i Ezekiela: “ankoatra izany,” ary tamin’izany no nanamarihany fa mandritra ny tantara izay maneho ny fitoriana ny Antso Mamatonalina dia tehina roa, ny iray aseho ho Efraima ary ny iray ho Joda, no tokony hampiraisina ka ho tonga firenena iray. Ny fanoharana momba ny virijina folo dia tanteraka amin’ny andro farany, “araka ny soratra indrindra,” tahaka ny nanatanterahany izany teo amin’ny tantaran’ny Millerita. Tamin’ny vanim-potoana izay nanatanterahana ny Antso Mamatonalina tao amin’ny tantaran’ny Millerita, ary indray amin’ny fahatanterahany amin’ny andro farany, dia nisy sy mbola hisy “tehina roa” hampiraisina ho iray.
Ny tapa-kazo roa dia naneho ny fanjakana avaratra (Efraima) sy ny fanjakana atsimo (Joda) tamin’ny Isiraely fahiny. Efa nasehontsika koa fa i William Miller dia natao tandindon’i Elia, ary fa nandritra ny telo taona sy tapany nisian’ny hain-tany dia nankany amin’ilay mpitondratena tao Zarefata Elia.
Ary tonga taminy ny tenin’i Jehovah nanao hoe: Mitsangàna, mandehana any Zarefata, izay an’i Sidona, ka mitoera any; indro, efa nandidy mpitondratena any Aho hamelona anao. Dia nitsangana izy ka nankany Zarefata. Ary rehefa tonga teo am-bavahadin’ny tanàna izy, indro, teo ilay vehivavy mpitondratena nanangona kitay; dia niantso azy izy ka nanao hoe: Masìna ianao, analao rano kely amin’ny siny aho hosotroiko. Ary raha nandeha haka izany ravehivavy, dia niantso azy indray izy ka nanao hoe: Masìna ianao, itondray sombi-mofo kely eny an-tananao aho. Fa hoy izy: Raha velona koa Jehovah Andriamanitrao, tsy manana mofo aho, fa lafarinina eran-tànana ihany no ao anaty barìka, ary menaka kely no ao anaty tavoara; koa indro, manangona tapa-kazo roa aho, mba hidirako ka hahandroako izany ho anay mianaka, dia hohaninay, ka dia ho faty izahay. Ary hoy Elia taminy: Aza matahotra; mandehana, ataovy araka izay nolazainao; kanefa manaova mofo kely aloha amin’izany ho ahy, ka ento aty amiko; ary rehefa afaka izany, dia manaova ho anao sy ny zanakao. Fa izao no lazain’i Jehovah, Andriamanitry ny Isiraely: Tsy ho lany ny lafarinina ao anaty barìka, ary tsy ho ritra ny menaka ao anaty tavoara mandra-pahatongan’ny andro izay handatsahan’i Jehovah ranonorana amin’ny tany. Dia nandeha ravehivavy ka nanao araka ny tenin’i Elia; ary nihinana izy sy Elia mbamin’ny ankohonany andro maro. 1 Mpanjaka 17:8–15.
Ny “andro maro” ao amin’ilay andalan-teny dia ireo telo taona sy tapany izay nitadiavan’i Ahaba an’i Elia, ary naneho ireo arivo sy roanjato sy enim-polo taona nisian’ny fanenjehana nataon’ny papa. Momba ireo “andro maro” nisian’ny fanenjehana nataon’ny papa, dia hoy Jesosy:
Ary raha tsy hohafohezina izany andro izany, dia tsy hisy nofo hovonjena; fa noho ny amin’ny olom-boafidy dia hohafohezina izany andro izany. Matio 24:22.
I Ellen White mivantana dia manondro ny fanambaran’i Jesosy momba ny hoe “ireo andro ireo” ho ilay vanim-potoanan’ny fanenjehana nataon’ny fahefana papaly.
“Ny fanenjehana ny fiangonana dia tsy nitohy nandritra ny fe-potoana manontolo amin’ireo taona 1260. Andriamanitra, noho ny famindram-pony tamin’ny olony, dia nanafohy ny fotoana nandalovan’izy ireo tamin’ny fizahan-toetra mirehitra. Raha nilaza mialoha ny amin’ilay ‘fahoriana lehibe’ izay hanjo ny fiangonana ny Mpamonjy, dia hoy Izy: ‘Ary raha tsy hohafohezina izany andro izany, dia tsy hisy nofo hovonjena; fa noho ny olom-boafidy dia hohafohezina izany andro izany.’ Matio 24:22. Tamin’ny alalan’ny herin’ny Fanavaozana no nitsaharan’ny fanenjehana talohan’ny taona 1798.” The Great Controversy, 266, 267.
Ny “andro maro” izay nanohanana an’i Elia tamin’ny alalan’ilay mpitondratena dia ireo ihany koa no “andro maro” amin’ny fanenjehana nataon’ny fahefana papaly izay nofaritan’i Daniela.
Ary izay manan-tsaina amin’ny vahoaka dia hampianatra ny maro; nefa ho lavon-tsabatra izy, sy ho lanin’ny afo, sy ho babo, ary ho robaina, mandritra ny andro maro. Ary rehefa lavo izy, dia hovelomina amin’ny fanampiana kely; nefa maro no hiray aminy amin’ny fihatsaram-belatsihy. Ary ny sasany amin’izay manan-tsaina dia ho lavo, mba hizahan-toetra azy, sy hanadio azy, ary hampahafotsy azy, mandra-pahatongan’ny andro farany; satria mbola ho amin’ny fotoana voatendry ihany izany. Daniela 11:33–35.
Ny “fotoan’ny farany,” izay ihany koa no “fotoana voatendry” ao amin’ireo andininy, dia ny taona 1798, ary izany no nanamarika ny fiafaran’ny fanenjehana nataon’ny fahefana papaly, araka ny efa naseho mialoha tamin’ny alalan’ny andron’i Elia niaraka tamin’ilay mpitondratena tao Zarefata. Ao amin’izany tantara izany, ilay mpitondratena, izay maneho fiangonana tsy manambady, dia nofaritana ho ny fiangonana tany an-efitra ao amin’ny toko faha-roa ambin’ny folo amin’ny bokin’ny Apokalypsy. Nanangona tapa-kazo roa izy, tsy tapa-kazo iray na tapa-kazo folo, fa roa. Nandidiana i Ezekiela haka tapa-kazo roa, ny iray ho an’ny fanjakan’i Israely avaratra ary ny iray ho an’ny fanjakan’i Israely atsimo, ka hampiray azy ireo mba ho tapa-kazo iray. Ireo fanjakana roa ireo dia samy efa naely nandritra ny roa arivo sy dimy zato ary roapolo taona, nefa ny teny fikasan’Andriamanitra dia ny hanangonany azy ireo. Ilay vehivavy dia nanangona ireo tapa-kazo roa izay tokony hampiraisina, ary nanao izany izy “mandra-pahatongan’ny andro andefasan’i Jehovah ranonorana amin’ny tany.”
Ny andro izay nandefasan’ny Tompo ny “orana” dia nanamarika ny Antso Antsasak’alina teo amin’ny tantaran’ny Millerita, izay tonga tamin’ny famaranana azy ny 22 Oktobra 1844, rehefa tonga tampoka tao amin’ny tempoly izay naoriny nanomboka tamin’ny 1798 (faran’ny fahatezerana voalohany), ka hatramin’ny 22 Oktobra 1844 (faran’ny fahatezerana farany), ny Iraky ny Fanekena. Tamin’izany vanim-potoana izany no nahatanterahan’ny hafatry ny Antso Antsasak’alina, izay aseho amin’ny fanoharana ataon’i Ezekiela momba ny lohasahan’ny taolana, raha natambatra ireo tehina roa an’ny fanjakana avaratra sy atsimo mba ho firenena iray, eo ambanin’ny mpanjaka iray; fa ny 22 Oktobra 1844, Kristy dia tonga teo anatrehan’ny Ray ka nandray fanjakana.
“Ny fihavian’i Kristy amin’ny maha-Mpisoronabe antsika Azy ho any amin’ny fitoerana masina indrindra, ho fanadiovana ny fitoerana masina, araka ny aseho ao amin’ny Daniela 8:14; ny fihavian’ny Zanak’olona ho eo amin’ny Fahagola Indrindra, araka ny aseho ao amin’ny Daniela 7:13; ary ny fihavian’ny Tompo ho ao amin’ny tempoliny, araka ny nambaran’i Malakia mialoha, dia samy fanoritsoritana ny zava-nitranga iray ihany; ary izany koa dia aseho amin’ny fihavian’ny mpampakatra ho amin’ny fampakaram-bady, araka ny nofaritan’i Kristy tao amin’ny fanoharana ny amin’ny virijina folo, ao amin’ny Matio 25.” The Great Controversy, 426.
Nahazo fanjakana Kristy tamin’ny 22 Oktobra 1844, araka izay aseho ao amin’ny Daniela.
Nahita tao amin’ny fahitana tamin’ny alina aho, ary, indro, nisy anankiray tahaka ny Zanak’olona avy niaraka tamin’ny rahon’ny lanitra, ka tonga teo amin’ny Fahagola indrindra, ary nentiny hanatona teo anatrehany Izy. Dia nomena Azy ny fanapahana sy ny voninahitra ary ny fanjakana, mba hanompoan’ny firenena rehetra sy ny jentilisa ary ny samy hafa fiteny rehetra Azy; ny fanapahany dia fanapahana mandrakizay izay tsy ho levona, ary ny fanjakany dia fanjakana izay tsy horavana. Daniela 7:13, 14.
Rehefa atambatra ny tehina roa an’i Ezekiela, dia mpanjaka iray no hanjaka aminy.
Ary Davida mpanompoko no ho mpanjaka hanapaka azy; ary samy hanana mpiandry ondry iray ihany izy rehetra; handeha amin’ny fitsarako koa izy, hitandrina ny lalàko, ary hanaraka izany. Ary honina ao amin’ny tany izay nomeko an’i Jakoba mpanompoko izy, dia ilay nitoeran’ny razanareo; ary honina ao izy, dia izy sy ny zanany ary ny zafikeliny mandrakizay; ary Davida mpanompoko no ho andrianany mandrakizay. Ezekiela 37:24, 25.
Mifanaraka samy izy ny mpaminany rehetra, ary i Davida mpanjaka dia i Kristy izay tonga teo anatrehan’ny Ray tamin’ny 22 Oktobra 1844 ka nandray fanjakana izay efa voaangona avy tamin’ireo hazo roa, dia ny Isiraely (ny fanjakana avaratra) sy ny Joda (ny fanjakana atsimo). Nifarana nandritra ny enina amby efa-polo taona, hatramin’ny 1798 ka hatramin’ny 1844, ny fanaparitahana ireo fanjakana roa ireo, raha nanangana tempoly izay efa lao sy nohitsakitsahina i Kristy. Rehefa nanangana ny tempoly Izy, dia tonga tampoka tao amin’ny tempoliny avy eo Izy amin’ny maha-Iraky ny Fanekena Azy, ho fahatanterahan’ny Malakia toko fahatelo. Mifanaraka amin’izany zava-misy izany i Ezekiela, fa mifanaraka samy izy ny mpaminany rehetra.
Ary Davida mpanompoko no ho mpanjaka hanjaka aminy; ary izy rehetra hanana mpiandry ondry iray ihany; ary handeha araka ny fitsarako izy, hitandrina ny didiko, ka hanatanteraka izany. Ary honina ao amin’ny tany izay nomeko an’i Jakoba mpanompoko izy, dia ilay nonenan’ny razanareo; ary honina ao aminy izy, dia izy sy ny zanany ary ny zanak’ireo zanany mandrakizay; ary Davida mpanompoko no ho lehibeny mandrakizay. Ary hanao fanekem-pihavanana aminy Aho; fanekena mandrakizay no ho aminy izany; ary hampitoetra azy Aho sy hampitombo azy, ary hametraka ny fitoerako masina eo afovoany mandrakizay. Ary ny tranolay hitoerako koa ho eo aminy; eny, Izaho ho Andriamaniny, ary izy ho oloko. Ezekiela 37:24–27.
Kristy no manangana ny tempoly.
Ary mitenena aminy hoe: Izao no lazain’i Jehovah, Tompon’ny maro: Indro ny Lehilahy, ilay atao hoe Ny Solofo; ary hitsimoka avy amin’ny fitoerany Izy, ka Izy no hanorina ny tempolin’i Jehovah; dia Izy tokoa no hanorina ny tempolin’i Jehovah; ary hitondra ny voninahitra Izy, sady hipetraka sy hanapaka eo ambonin’ny seza fiandrianany; ary ho mpisorona eo ambonin’ny seza fiandrianany Izy; ary ny fisainan’ny fiadanana dia ho eo amin’izy roroa. Ary ny satroboninahitra dia ho an’i Helema sy Tobia sy Jedaia ary Hena, zanak’i Zefania, ho fahatsiarovana ao amin’ny tempolin’i Jehovah. Ary izay any lavitra dia ho avy ka hanorina ao amin’ny tempolin’i Jehovah, ary ho fantatrareo fa Jehovah, Tompon’ny maro, no naniraka ahy ho atỳ aminareo. Ary izao no ho tanteraka, raha mihaino tsara ny feon’i Jehovah Andriamanitrareo hianareo. Zakaria 6:12–15.
Kristy no RANTSANA, ary Izy no nanambara fa raha noravan’izy ireo ny tempoliny, dia hatsangany indray ao anatin’ny telo andro izany; ka namaly ny Jiosy hoe: Enina amby efapolo taona no nanaovana ny tempoly.
Dia namaly ny Jiosy ka nanao taminy hoe: Famantarana inona no asehonao aminay, satria manao izao zavatra izao ianao? Jesosy namaly ka nanao taminy hoe: Ravao ity tempoly ity, ary hatsangako indray izy ao anatin’ny telo andro. Dia hoy ny Jiosy: Enina amby efa-polo taona no nanaovana ity tempoly ity, ka ianao va hanangana azy ao anatin’ny telo andro? Jaona 2:18–20.
I Kristy no niresaka ny amin’ny tenany ao amin’io andalan-tSoratra Masina io; kanefa ny mpaminany rehetra dia miresaka bebe kokoa ny amin’ny andro farany noho ny andro izay niainany. Ny fitsanganan’i Kristy tamin’ny andro fahatelo dia naneho ny fitsanganan’ireo taolana maina tamin’ny fotoana nandatsahana ny Fanahy Masina tao amin’ny Antso Mamatonalina. Ny ranonorana izay foto-kevitry ny fijoroana ho vavolombelon’i Elia dia naseho nandritra ny fara tampon’ny fifanandrinany tamin’ny mpaminanin’i Bala sy Astarta. Tamin’izany no nanehoana fa ny Andriamanitr’i Elia no Andriamanitra marina, ary koa fa i Elia no mpaminany marina.
Tamin’ny fahatongavan’ilay fahadisoam-panantenana voalohany dia naseho fa efa tonga mpaminany sandoka ny Protestanta, araka ny tandindon’ireo mpaminanin’i Bala sy Astarta. Tamin’izay no nanombohan’ny fotoan’ny fiandrasana, ary izany no nitarika ho amin’ny hafatry ny Antso Mamatonalina, izay nitarika an’i Kristy ho avy tampoka ao amin’ny tempoliny. Ny Antso Mamatonalina dia asehon’ny hafatr’i Ezekiela izay mampitsangana ny taolana ho tonga tafika lehibe mahery. Ary koa, nandritra izany fotoana izany (enina amby efapolo taona), dia tsy maintsy natambatra ho iray ireo hazo roa mba hahatonga firenena iray, eo ambanin’ny mpanjaka iray.
Dia tonga tamiko indray ny tenin’i Jehovah nanao hoe: Ary ianao, ry zanak’olona, maka tapa-kazo iray ho anao, ka soraty eo amboniny hoe: Ho an’i Joda sy ho an’ny zanak’Isiraely namany; avy eo dia maka tapa-kazo iray hafa, ka soraty eo amboniny hoe: Ho an’i Josefa, dia ny tapa-kazon’i Efraima, sy ho an’ny taranak’Isiraely rehetra namany; ary ampiraiso izy roa ireo mba ho tapa-kazo iray ihany; ka ho tonga iray eo an-tananao izy. Ary rehefa hiteny aminao ny zanaky ny firenenao hoe: Tsy hasehonao anay va izay tianao hambara amin’izao? dia lazao aminy hoe: Izao no lazain’i Jehovah Tompo: Indro, halaiko ny tapa-kazon’i Josefa, izay eo an-tanan’i Efraima, mbamin’ny firenen’Isiraely namany, ka hataoko aminy izany, dia amin’ny tapa-kazon’i Joda, ary hataoko tapa-kazo iray izy, ka ho iray eo an-tanako izy. Ary ny tapa-kazo izay hanoratanao dia ho eo an-tananao eo anatrehan’ny masony. Ary lazao aminy hoe: Izao no lazain’i Jehovah Tompo: Indro, halaiko ny zanak’Isiraely avy any amin’ny jentilisa, izay nalehany, ary hangoniko avy amin’ny lafiny rehetra izy ka hoentiko ho any amin’ny taniny izy; ary hataoko firenena iray amin’ny tany, eo ambonin’ny tendrombohitry ny Isiraely, izy; ary mpanjaka iray no ho mpanjaka ho azy rehetra; ary tsy ho firenena roa intsony izy, sady tsy hizara ho fanjakana roa intsony na oviana na oviana; ary tsy handoto tena intsony amin’ny sampiny izy, na amin’ny zava-betaveta ataony, na amin’ny fahadisoany akory aza; fa hovonjeko hiala amin’ny fonenany rehetra izay nanotany azy izy, ary hodioviko; ka dia ho oloko izy, ary Izaho ho Andriamaniny. Ezekiela 37:15–23.
Ny tsorakazo roa izay nangonin’ilay mpitondratena mialoha ny ranonorana avy amin’i Elia tamin’ny Antsoantso amin’ny Misasakalina, dia ny fanjakana avaratra sy atsimon’ny Isiraely izay efa niparitaka ka tokony hangonina ho firenena iray tamin’ny 22 Oktobra 1844, rehefa nanomboka ny Andro Fanavotam-pahotana tandindona tanteraka, fa ny teny fikasana dia hoe amin’izany andro izany Andriamanitra “hanadio azy.” Ny fanadiovana, izay maneho ny Fitsarana Famotopotorana, dia nanomboka tamin’izany fotoana izany. Io fanangonana ny tsorakazo roa io dia tsy maintsy takarina araka ny tokony ho izy, satria Andriamanitra mandrakariva mampiseho ny faran-javatra iray amin’ny fiandohan-javatra iray.
Ny taona 1844 no nifaranan’ireo fanjakana roa tamin’ny Isiraely, satria tamin’izany fotoana izany dia efa tonga fanjakana iray izy ireo, dia ny Isiraely ara-panahy, ary hatreo dia tsy maintsy ho firenena iray ihany izy. Io tantara io dia nasehon’ny tantara teo am-piandohana fony izy ireo tonga firenena roa, dia ny tantaran’ny fikomian’i Jeroboama.
Ny tantaran’ny rafitra fivavahana sandoka natsangan’i Jeroboama dia tsy maintsy aseho koa amin’ny faran’ny fanjakany. Ny fikomian’i Arona tany am-piandohan’i Isiraely fahiny sy ny fikomian’i Jeroboama tany am-piandohan’ny fanjakana avaratra dia maneho ny fikomiana tamin’ny 1863, ary ny 1863 dia tsy takatra mazava raha tsy rehefa ny faran’ny fanjakan’i Jeroboama, araka ny asehon’ny fampiraisana ny tehina roa, dia apetraka koa eo ambonin’ny 1863. Amin’izay vao hita mazava fa ny 1863 dia aseho ho taranaka izay nanangana sarin’ny fialonana.
Hanohy ity fandalinana ity isika ao amin’ny lahatsoratra manaraka.
“Fa tsy amin’izao tontolo izao ihany no mihatra ity fanoharana ny amin’ny taolana maina ity, fa amin’ireo koa izay efa notahina tamin’ny fahazavana lehibe; fa izy ireo koa dia tahaka ny taolam-paty any an-dohasaha. Manana ny endrik’olona izy, dia ny rafitry ny tena; nefa tsy manana fiainana ara-panahy izy. Kanefa ny fanoharana dia tsy mamela ny taolana maina hifamatotra fotsiny ho endrik’olona; fa tsy ampy raha misy firindran’ny rantsam-batana sy ny bika aman’endrika. Tsy maintsy mamelona ny tena ny fofon’aina, mba hahafahany mitsangana mahitsy sy miroso amin’ny asa. Ireo taolana ireo dia maneho ny taranak’Isiraely, dia ny fiangonan’Andriamanitra, ary ny fanantenan’ny fiangonana dia ny hery mamelombelon’ny Fanahy Masina. Tsy maintsy mitsoka amin’ny taolana maina ny Tompo, mba ho velona izy.”
“Ny Fanahin’Andriamanitra, miaraka amin’ny heriny mamelombelona, dia tsy maintsy ho ao amin’ny olombelona rehetra, mba hiasa avokoa ny hozatra sy ny taolan-tehezana ara-panahy rehetra. Raha tsy misy ny Fanahy Masina, raha tsy misy ny fofonain’Andriamanitra, dia misy fahatoran’ny fieritreretana sy fahaverezan’ny aina ara-panahy. Maro amin’izay tsy manana aina ara-panahy no manana ny anarany ao amin’ny lisitry ny fiangonana, nefa tsy voasoratra ao amin’ny bokin’ny fiainan’ny Zanak’ondry izy. Mety ho tafaray amin’ny fiangonana izy, nefa tsy tafaray amin’ny Tompo. Mety hazoto amin’ny fanatanterahana karazana adidy voafaritra izy, ary mety hoheverina ho olona velona; kanefa maro no isan’ireo izay manana ‘anarana ho velona ianao, nefa maty.’”
“Raha tsy misy fiovam-po marina ataon’ny fanahy ho amin’Andriamanitra; raha tsy mamelona ny fanahy ho amin’ny fiainana ara-panahy ny fofon’aina manan’aina avy amin’Andriamanitra; raha tsy tarihin’ny foto-kevitra teraky ny lanitra ireo izay milaza tena ho mpampianatra ny fahamarinana, dia tsy nateraky ny voa tsy mety lo izay velona sy maharitra mandrakizay izy. Raha tsy matoky ny fahamarinan’i Kristy ho hany antoka ho azy izy; raha tsy maka tahaka ny toetrany ka miasa amin’ny fanahiny, dia mitanjaka izy, tsy mitafy ny akanjon’ny fahamarinany. Matetika ny maty no atao ho velona; fa ireo izay miasa ho amin’izay antsoiny hoe famonjena araka ny heviny manokana, dia tsy manana an’Andriamanitra miasa ao anatiny mba haniry sy hanao araka izay sitraky ny fahatsarany.”
“ဤလူတန်းစားကို ယေဇကျေလသည် ရူပါရုံ၌ မြင်ခဲ့သော အရိုးခြောက်များ၏ ချိုင့်ဝှမ်းဖြင့် ကောင်းစွာ ကိုယ်စားပြုထားသည်။” Review and Herald, January 17, 1893.