Ny fikomian’ny Advantisma Laodiseana tamin’ny 1863 dia naseho mialoha tamin’ny ozona nambara momba ny fanorenana indray an’i Jeriko.
Ary tamin’izany andro izany Josoa dia nampianiana azy hoe: Ho voaozona eo anatrehan’i Jehovah izay olona hitsangana ka hanorina ity tanàna Jeriko ity; amin’ny lahimatoany no hametrahany ny fanorenany, ary amin’ny zandriny indrindra no hananganany ny vavahadiny. Josoa 6:26.
Ny fikomian’ny Advantisma Laodikiana tamin’ny 1863 dia naseho mialoha tamin’ny fandavan’ireo mpanao trano ny vato fehizoro.
Hoy Jesosy taminy hoe: Tsy mbola novakinareo va tao amin’ny Soratra Masina hoe: Ny vato izay nolavin’ny mpanao trano, dia io no tonga vato fehizoro; avy tamin’ny Tompo izany, ary mahagaga eo imasonay? Koa amin’izany dia lazaiko aminareo fa halaina aminareo ny fanjakan’Andriamanitra ka homena firenena izay mamoa ny voany. Matio 21:42, 43.
Ny fikomian’ny Advantisma Laodikiana tamin’ny 1863 dia naneho mialoha tamin’ilay zanak’omby volamena nataon’i Arona.
Fa hoy izy ireo tamiko hoe: Manaova andriamanitra ho anay, izay hialoha anay; fa raha ny amin’ity Mosesy ity, ilay lehilahy nitondra anay niakatra hiala avy tany amin’ny tany Egypta, dia tsy fantatray izay nanjo azy. Ary hoy izaho taminy: Izay rehetra manana volamena, aoka hanaisotra izany izy. Dia nomeny ahy izany; ka natsipiko tao amin’ny afo, ary nivoaka ity zanak’omby ity. Ary rehefa hitan’i Mosesy fa nitanjaka ny olona; (fa Arona no nampitanjaka azy ho amin’ny fahafaham-baraka teo anatrehan’ny fahavalony). Eksodosy 32:23–25.
Ny fikomian’ny Advantisma Laodiseana tamin’ny 1863 dia efa naseho mialoha tamin’ny alalan’ny zanak’omby volamena roa nataon’i Jeroboama.
Raha miakatra hanao fanatitra ao an-tranon’i Jehovah any Jerosalema ity firenena ity, dia hiverina indray ho amin’ny tompony, dia amin’i Rehoboama mpanjakan’ny Joda, ny fon’ity firenena ity; ka hovonoiny aho, ary hiverina indray ho amin’i Rehoboama mpanjakan’ny Joda izy. Koa dia naka saina ny mpanjaka ka nanao zanak’omby volamena roa, ary hoy izy taminy: Be loatra aminareo ny miakatra any Jerosalema; indreo andriamanitrao, ry Isiraely, izay nitondra anao niakatra avy tany amin’ny tany Egypta. Ary ny anankiray napetrany tao Betela, ary ny anankiray kosa nataony tao Dana. 1 Mpanjaka 12:27–29.
Ny fikomian’ny Advantisma Laodiseana tamin’ny 1863 dia efa nanehoana tandindona tamin’ilay mpaminany avy any Joda izay maty teo anelanelan’ny boriky sy ny liona.
Ary rehefa nihinana mofo izy, sy rehefa avy nisotro, dia nasiany lasely ho azy ny boriky, dia ho an’ilay mpaminany izay nampodiny niverina. Ary rehefa lasa izy, dia nifanena taminy teny an-dalana ny liona ka namono azy; ary ny fatiny dia natsipy teo amin’ny lalana, ary ny boriky nijanona teo anilany, ary ny liona koa nijanona teo anilan’ny faty. 1 Mpanjaka 13:23, 24.
Ny fikomian’ny Advantisma Laodiseana tamin’ny 1863 dia nasehon’ny tandindon’ny fitsapana fahafolon’ny Isiraely fahiny, izay nanamarika ny fiandohan’ny fivezivezeny tany an-efitra.
Fa araka ny fahavelomako, dia ho feno ny voninahitry ny Tompo ny tany rehetra. Satria ireo lehilahy rehetra izay nahita ny voninahitro sy ny fahagagana nataoko tany Egypta sy tany an-efitra, nefa efa naka fanahy Ahy impolo izao ka tsy nihaino ny feoko, dia tsy hahita mihitsy ny tany izay nianianako tamin’ny razany; eny, tsy hisy na iray aza amin’izay nampahatezitra Ahy hahita izany. Fa Kaleba mpanompoko kosa, satria nanana fanahy hafa tao aminy izy ka nanaraka Ahy tamin’ny fony rehetra, dia izy no hampidiriko any amin’ny tany izay nalehany; ary ny taranany no handova izany. Nomery 14:21–23.
Ny apostoly Paoly dia nampianatra:
Ary izao zavatra rehetra izao dia nanjo azy ireny ho fianarana amin’ny alalan’ny ohatra; ary voasoratra izany ho fananarana ho antsika, izay tratrin’ny faran’izao tontolo izao. 1 Korintiana 10:11.
Raha naneho hevitra momba io foto-kevitra ara-paminaniana io i Sister White, dia hoy izy:
“Ny tsirairay tamin’ireo mpaminany fahiny dia tsy niresaka loatra ho an’ny androny, fa ho an’ny androntsika kosa, ka manan-kery ho antsika ny faminaniany. ‘Ary izany zavatra rehetra izany dia nanjo azy ho fanoharana; ary voasoratra ho fananarana antsika izany, dia isika izay tratran’ny faran’izao tontolo izao.’ 1 Korintiana 10:11. ‘Tsy ho an’ny tenany, fa ho antsika, no nanompoany tamin’ny amin’izany zavatra izany, izay voalaza aminareo ankehitriny amin’ny alalan’ireo nitory ny filazantsara taminareo tamin’ny Fanahy Masina nirahina avy tany an-danitra; dia zavatra irin’ny anjely hojeren-dalina izany.’ 1 Petera 1:12....”
“Ny Baiboly dia nanangona sy namatotra ho iray ireo harenany ho an’ity taranaka farany ity. Ny zava-nitranga lehibe rehetra sy ireo raharaha manetriketrika teo amin’ny tantaran’ny Testamenta Taloha dia efa niverina, ary mbola miverina, ao amin’ny fiangonana amin’izao andro farany izao.” Selected Messages, boky 3, 338, 339.
Ny hafatry ny orana farany, araka an’i Isaia, dia hafatra iray; fa asehony fa handà tsy hihaino izany ny ratsy fanahy, ary faritany ho “didy mifanindry amin’ny didy” izany hafatra izany.
Iza no hampianariny fahalalana? ary iza no hampahafantariny ny fampianarana? Ireo izay efa voasara-nono tamin’ny ronono sy nesorina tamin’ny nono. Fa didy tsy maintsy ampiana didy, didy ampiana didy; andalana ampiana andalana, andalana ampiana andalana; etỳ kely, ary erỳ kely: Fa amin’ny molotra mibadabadaka sy amin’ny fiteny hafa no hitenenany amin’ity firenena ity. Ireo izay nilazany hoe: Ity no fitsaharana izay hampitsaharanareo ny reraka; ary ity no famelombelomana; kanefa tsy nety nihaino izy. Fa ny tenin’i Jehovah dia tonga taminy ho didy ampiana didy, didy ampiana didy; andalana ampiana andalana, andalana ampiana andalana; etỳ kely, ary erỳ kely; mba handehanany ka hianjerany miamboho, dia ho torotoro sy ho voafandrika ary ho azo. Isaia 28:9–13.
Amin’ireo tsipika enina vao nofaritantsika ireo, ary mazava ho azy fa misy koa ny hafa izay tsy mbola notondrointsika, ny iray dia manasongadina ny taona 1863 ho fiafaran’ny fizahan-toetra nandroso tsikelikely izay nitarika ho amin’ny firenirenena tany an-efitra. Ny roa dia manasongadina vahoakan’ny fanekena taloha izay nolalovana ka nosoloina vahoaka voafidy vaovao. Ny iray dia manamarika ozona noho ny fanorenana indray zavatra iray izay nokasaina havela ho rava sy nilaozana teo ambanin’ny ozon’Andriamanitra araka izay toetrany, ary ny iray hafa dia manamarika ozona noho ny fiverenana any amin’izay toerana nandraràna anao tsy haleha. Ny roa dia manome ohatra amin’ny sandoka momba ireo vato fisaka roa amin’ny Didy Folo, izay naneho ireo vato fisaka roa ao amin’i Habakoka.
Ny zanak’omby volamena nataon’i Arona sy Jeroboama dia maneho sarin’ny fialonana sandoka, izay naneho ny tabilao sandoka tamin’ny 1863. Rehefa atambatra, ny vavolombelona roa, dia i Arona sy Jeroboama, dia mampianatra fa ny latabatra roan’i Habakoka dia maneho latabatra iray, tahaka indrindra ny fomba anehoan’ny latabatra roa misy ny Didy Folo ny lalàn’Andriamanitra iray. Rehefa miaraka izy ireo, dia tonga marika iray, izay voaforon’ny roa rehefa atambatra. Ny firafitry ny faminaniana mitovy amin’ny an’ny latabatra roan’ny lalàn’Andriamanitra dia hita ao amin’ny latabatra roan’i Habakoka, ary miaraka, ny sandoka nataon’i Arona sy Jeroboama dia miresaka io toe-javatra ara-paminaniana io.
Ny taranaka voalohan’ny Advantisma dia naseho an’ohatra tamin’ny alalan’ny sarin’ny fahasaro-piaro ao amin’ny Ezekiela toko faha-valo. Ny fahitana izay manomboka amin’ny andro fahadimy, amin’ny volana fahenina amin’ny taona fahenina, ao amin’ny Ezekiela toko faha-valo, dia mitohy ao amin’ny toko faha-sivy, izay anehoana ny fanisiana tombo-kase ny iray hetsy sy efatra arivo amby efatra alina. Rehefa miresaka ny fanoharana momba ny fanisiana tombo-kase ao amin’ny toko faha-sivy, Rahavavy White dia mampiditra ilay toetra maha-izy an’Andriamanitra izay manondro fa amin’ny taranaka fahatelo sy fahefatra no itsaran’Andriamanitra ireo izay tsy mankatò. Koa izany no ampidirany ny fahamarinana mifandray mivantana amin’ny didy faharoa, dia ilay didy mandrara ny fiankohofana amin’ny sampy, tahaka ny zanak’omby volamena an’i Arona sy i Jeroboama.
“Dia niantso ilay lehilahy nitafy lamba rongony, izay nanana fitoeran-dranomainty teny anilany; ary hoy Jehovah taminy: Mandehana mamaky ny afovoan’ny tanàna, dia mamaky ny afovoan’i Jerosalema, ka asio marika eo amin’ny handrin’ny olona izay misento sy mitomany noho ny fahavetavetana rehetra atao eo afovoany. Ary tamin’ny hafa kosa dia hoy Izy teo an-tsofiko: Mandehana manaraka azy mamaky ny tanàna, ka mamonoa; aoka ny masonareo tsy hamindra fo, ary aza miantra; vonoy tanteraka ny antitra sy ny tanora, ny zazavavy sy ny ankizy madinika ary ny vehivavy; fa aza manakaiky olona iray izay misy ny marika eo aminy; ary manomboka amin’ny fitoerako masina. Dia nanomboka tamin’ny loholona izay teo anoloan’ny trano izy ireo.”
«Jesosy dia efa hiala eo amin’ny seza famindrampo ao amin’ny fitoerana masina any an-danitra, mba hitafy fitafian’ny famaliana ary handatsaka ny fahatezerany amin’ny alalan’ny fitsarana amin’izay tsy namaly ny fahazavana nomen’Andriamanitra azy. “Satria tsy tanterahina faingana ny didim-pitsarana amin’ny asa ratsy, dia izany no mahatonga ny fon’ny zanak’olombelona ho tapa-kevitra tanteraka hanao ratsy.” Koa raha tokony halefaky ny faharetana sy ny fandeferana maharitra nasehon’ny Tompo taminy izy, dia ireo izay tsy matahotra an’Andriamanitra sady tsy tia ny fahamarinana no manamafy ny fony amin’ny lalana ratsiny. Kanefa misy fetra na dia amin’ny fandeferan’Andriamanitra aza, ary maro no efa mihoatra ireo fefy ireo. Efa nandika ny fetran’ny fahasoavana izy, ka noho izany dia tsy maintsy miditra an-tsehatra Andriamanitra ka manamarina ny voninahiny.»
Momba ny Amorita dia hoy ny Tompo: “Amin’ny taranaka fahefatra no hiverenany aty indray; fa tsy mbola feno ny heloky ny Amorita.” Na dia niavaka aza io firenena io noho ny fanompoan-tsampiny sy ny fahalotoany, dia tsy mbola nahafeno ny kapoaky ny helony izy, ka tsy mbola hanome baiko ny handringanana azy tanteraka Andriamanitra. Tokony hahita ny hery maha-Andriamanitra aseho amin’ny fomba miharihary ny vahoaka, mba tsy hisy fialan-tsiny ho azy. Ilay Mpamorona be indrafo dia vonona handefitra amin’ny helony mandra-pahatongan’ny taranaka fahefatra. Ary raha tsy hita ny fiovana ho amin’ny tsara kokoa amin’izany, dia hihatra aminy ny fitsarany.
“Ny Iray tsy manam-petra dia mbola mitana fitanana an-tsoratra momba ny firenena rehetra amin’ny fahamarinan-toetra tsy mety diso. Raha mbola atolotra miaraka amin’ny antso ho amin’ny fibebahana ny famindram-pony, dia hitoetra misokatra izany fitanana izany; fa rehefa mahatratra ny fetra voatendrin’Andriamanitra ireo tarehimarika, dia manomboka ny fanompoan’ny fahatezerany. Mihidy ny fitanana. Mitsahatra ny fahari-pon’Andriamanitra. Tsy misy intsony ny fitalahoana famindrampo ho azy ireo.”
“Ny mpaminany, raha nibanjina ny taranaka mifandimby mandritra ny taona maro, dia naseho teo anoloan’ny fahitany izao fotoana izao. Ny firenena amin’izao andro izao dia nandray famindram-po tsy mbola nisy toy izany. Ny tsara indrindra amin’ny fitahian’ny lanitra dia nomena azy; nefa ny fireharehana mitombo, ny fitiavam-bola, ny fanompoan-tsampy, ny fanamavoana an’Andriamanitra, ary ny tsy fankasitrahana mendrika indrindra dia voasoratra ho fiampangana azy. Faingam-pandeha ny fanakatonany ny kaontiny amin’Andriamanitra.”
“Kanefa izay mampangovitra ahy dia izao zava-misy izao: ireo izay nanana ny fahazavana sy ny tombontsoa lehibe indrindra dia voaloton’ny faharatsiana manjaka. Noho ny fitaoman’ireo tsy marina manodidina azy, maro, eny, na dia amin’ireo izay milaza ho mitana ny fahamarinana aza, no nanjary nangatsiaka ka voatariky ny onjan-dratsy mahery. Ny fanesoana iombonana atao amin’ny toe-panahy araka an’Andriamanitra marina sy ny fahamasinana dia mitarika ireo izay tsy mifikitra akaiky amin’Andriamanitra ho very ny fanajany ny lalàny. Raha nanaraka ny fahazavana sy nankatò ny fahamarinana tamin’ny fo izy ireo, dia vao mainka ho sarobidy taminy ity lalàna masina ity rehefa atao tsinontsinona sy afoy toy izany. Arakaraka ny isehoan’ny tsy fanajana ny lalàn’Andriamanitra miharihary kokoa no vao mainka mampiavaka mazava kokoa ny sisin-tany manasaraka ireo mpitandrina azy sy izao tontolo izao. Ny fitiavana ireo didy masina dia mitombo amin’ny sokajy iray arakaraka ny fitomboan’ny fanamavoana azy amin’ny sokajy iray hafa.”
“Antomotra haingana ny krizy. Ny tarehimarika izay mihabetsaka fatratra dia mampiseho fa efa antomotra ny fotoana hamangian’Andriamanitra. Na dia tsy te-hanazy aza Izy, dia hanasazy tokoa, ary izany dia haingana. Izay mandeha eo amin’ny mazava dia hahita famantarana ny loza manatona; nefa tsy tokony hipetraka amim-pahanginana izy ireo, amin’ny fiandrasana tsy miraharaha ny fandringanana, ka hampionona ny tenany amin’ny finoana fa hiaro ny olony Andriamanitra amin’ny andro famangiany. Lavitra izany. Tokony ho tsapan’izy ireo fa adidiny ny miasa amim-pahazotoana mba hamonjy ny hafa, sady mibanjina an’Andriamanitra amin’ny finoana mafy mba hahazoana fanampiana. ‘Ny fivavaky ny marina, raha mafana sady mahery, dia mahavita be.’”
“Ny lalivain’ny toe-panahy araka an’Andriamanitra dia tsy mbola very tanteraka ny heriny. Amin’ny fotoana izay lehibe indrindra ny loza sy ny fahaketrahan’ny fiangonana, ny antokon’olona madinika izay mijoro ao amin’ny mazava dia hisento sy hitomany noho ny fahavetavetana atao eo amin’ny tany. Kanefa indrindra indrindra dia hiakatra ny vavak’izy ireo ho an’ny fiangonana, satria ny mpikambana ao aminy dia manao araka ny fanaon’izao tontolo izao.
“Tsy ho very maina ny vavaka mafana ataon’ireto vitsy mahatoky ireto. Raha mivoaka ny Tompo amin’ny maha-mpamaly heloka Azy, dia ho avy koa Izy amin’ny maha-Mpiaro an’izay rehetra nitahiry ny finoana ho amin’ny fahadiovany sy niaro ny tenany tsy ho voaloton’izao tontolo izao. Amin’izany fotoana izany no nampanantenan’Andriamanitra fa hamaly ny azy voafidiny, izay mitaraina Aminy andro aman’alina, na dia maharitra mitoetra amin’ny fandeferana aminy aza Izy.”
Ny didy dia izao: “Mandehana mamaky eo afovoan’ny tanàna, dia eo afovoan’i Jerosalema, ka asio marika eo amin’ny handrin’ireo lehilahy izay misento sy mitaraina noho ny fahavetavetana rehetra atao eo afovoany.” Ireo izay nisento sy nitomany ireo dia efa nitory ny tenin’ny fiainana; nananatra sy nanolo-tsaina ary nifona mafy izy. Ny sasany izay efa nanala baraka an’Andriamanitra dia nibebaka ka nanetry ny fony teo anatrehany. Fa ny voninahitry ny Tompo efa niala tamin’ny Isiraely; na dia mbola nitana ny endriky ny fivavahana aza ny maro, dia tsy tao ny heriny sy ny fanatrehany.” Testimonies, boky faha-5, 207–210.
Mba hizara tsara ny fahitan’ny fanisiana tombo-kase araka ny nambaran’i Ezekiela, dia tena ilaina ny mahafantatra ireo taranaka efatra ao amin’ny Advantisma. Sister White dia manomboka ny andalan-teny nofidintsika amin’ny firesahana mivantana ny Ezekiela toko fahasivy, ary ilay ampahany nofidintsika koa dia mifarana amin’ny firesahana mivantana ny Ezekiela toko fahasivy. Ao amin’ilay andalan-teny dia hoy izy momba an’i Ezekiela: “Ny mpaminany, nijery nidina namakivaky ny taona maro, dia nahita mialoha tao amin’ny fahitany izao fotoana izao.” Hitan’i Ezekiela ireo toe-javatra mitranga mandritra ny fanisiana tombo-kase ny iray hetsy sy efatra arivo sy efatra alina.
Tao amin’ilay lahatsoratra teo aloha dia nampifandraisinay tamin’ny andalan-teny telo manokana avy amin’ny Fanahin’ny Faminaniana fa ireo “mamo amin’i Efraima” ao amin’i Isaia, izay aseho ao amin’ity andalan-teny ity ho ny “anti-panahy”, ary izay samy maneho ny fitarihana ao Jerosalema (Advantisma) ao amin’ireo andalan-teny roa ireo, dia tsy mahita fa hisy fanehoana mahery vaika ny herin’Andriamanitra tahaka ny tamin’ny taona taloha. Ao amin’ity andalan-teny ity, ilay tena fanehoana ny herin’Andriamanitra izay lavin’izy ireo tsy ho hita no hitranga ho anisan’ny fitsarana masina izay entina aminy, satria voalaza fa, “ny olona dia hahita ny herin’Andriamanitra aseho amin’ny fomba miavaka, mba tsy hananany fialan-tsiny.”
Ny Advantisma Laodiseana dia mandà tsy hahita ny fanehoan’ilay ranonorana farany izay nanomboka nitsoriaka tamin’ny 11 Septambra 2001, nefa hahita ny fara tampon’izany rotsak’orana izany izy ireo rehefa averina amin’ny andro farany ny hafatry ny Antso Mamatonalina. Izany hafatra izany dia ny Silamo amin’ny Loza fahatelo. Moa tsy ny fitarihan’ny Isiraely fahiny, izay vao avy nanombo ny Mesiany, no nijery raha nandatsahana ny Fanahy Masina tamin’ny Pentekosta?
Ny andininy dia manondro ny fiangonana, izay araka ny votoatin-kevitra dia asehon’i Ezekiela ho i Jerosalema; ary ireo mambra ao anatin’ny fiangonana (Jerosalema) dia ampitahaina amin’ny “vondrona kely,” izay fantatra koa ho ireo “mandeha eo amin’ny mazava,” ary izy no “vitsy mahatoky.” Mampianatra ny Baiboly fa “maro” no antsoina, nefa “vitsy” no voafidy. Ny lohahevitry ny andininy dia ahitana ny fahatezeran’Andriamanitra izay ampitondraina amin’ny olony. Ny vahoaka no nitondra ny fitsarana ho amin’ny tenany, nefa Andriamanitra dia mazava tsara amin’ny fanamafisany fa ny anjeliny no manatanteraka ny asa fandringanana. Tsy mba mandainga Andriamanitra, ary efa nampanantena Izy fa Izy no mamangy ny heloky ny olona hatramin’ny taranaka fahatelo sy fahefatra. Ny fanomezana ny fanatanterahana ny fitsarana ho an’iza na iza afa-tsy Andriamanitra dia fandavana ny toetrany, ary fanondroana fa mpandainga Izy.
Ity andalan-teny ity dia manambara fa rehefa manomboka mandalo ao Jerosalema ireo anjely mpandringana ao amin’i Ezekiela, dia amin’izay no “anombohan’ny fanompoan’ny fahatezerany.” Ny fahatezeran’Andriamanitra dia manomboka amin’i Jerosalema, izay fiangonany, dia ny Advantisma Laodiseana.
Fa tonga izao ny fotoana izay tsy maintsy hanombohan’ny fitsarana amin’ny tranon’Andriamanitra; ary raha amintsika no anombohany aloha, hanao ahoana ny faran’izay tsy manaiky ny filazantsaran’Andriamanitra? 1 Petera 4:17.
Ny fahatezeran’Andriamanitra dia tanterahin’ny anjelin’Andriamanitra, ary rehefa manomboka ny asany ireo, dia omena baiko izy hoe: “mamonoa,” ny rehetra, ary “aoka tsy hiantra ny masonareo, na hamindra fo ianareo: vonoy avokoa ny antitra sy ny tanora, na ny zazavavy, na ny zaza madinika, na ny vehivavy: fa aza manakaiky izay lehilahy rehetra misy marika; ary atombohy eo amin’ny fitoerako masina.” Ny fahatezeran’Andriamanitra dia tanterahin’ny anjely masina, ary ny teboka tianay ho marihina eto dia izao: ny fanombohan’ny asa fanompoan’Andriamanitra amin’ny fahatezerana dia tanterahina amin’ny taranaka fahefatra.
Hotohizantsika ao amin’ny lahatsoratra manaraka ity fianarana ity.
Ary amin’ny andron’ny fanati-pahafatesan’i Jehovah dia hiseho izao: hovaliako ny andriana sy ny zanaky ny mpanjaka ary izay rehetra mitafy fitafiana hafahafa. Ary amin’izany andro izany koa dia hovaliako izay rehetra mitsambikina eo ambonin’ny tokonam-baravarana, dia izay mameno ny tranon’ny tompony amin’ny herisetra sy ny fitaka. Ary amin’izany andro izany, hoy Jehovah, dia hisy feon’ny fitarainana avy eo amin’ny vavahadin-trondro, sy fidradradradrana avy amin’ny tanàna faharoa, ary fianjerana mafy avy eny amin’ny havoana. Midradradradrà, ianareo mponina ao Maktesy ô, fa ripaka ny olona mpivarotra rehetra; ringana avokoa izay rehetra mitondra volafotsy. Ary amin’izany andro izany dia hiseho izao: hotadiaviko amin’ny fanilo i Jerosalema, ka hovaliako ny olona izay mipetraka tsy mihetsika ao amin’ny sedimentany, dia izay manao anakampo hoe: Jehovah tsy hanao soa, ary tsy hanao ratsy koa. Zefania 1:8–12.