Ny tantaran’ny Amorita dia ampiasaina mba hanehoana ny fotoana izay hanatanterahana ny fahatezeran’Andriamanitra amin’ny Advantisma Laodiseana. Sister White dia manondro fa ny fotoana voatendrin’Andriamanitra hanatanterahana ny saziny dia mitovy amin’ny amin’ny andro farany, rehefa voaisy tombo-kase ny iray hetsy sy efatra amby efatra alina, tahaka ny tamin’ny fotoana nampidin’Andriamanitra ny fahatezerany tamin’ny Amorita. Hoy izy: “Na dia” nalaza aza ny firenen’ny Amorita “noho ny fanompoan-tsampiny sy ny fahalotoany, dia tsy mbola nameno ny kapoaky ny helony izy... Ilay Mpahary be famindram-po dia vonona handefitra ny heloky ny Amorita mandra-pahatongan’ny taranaka fahefatra. Ary raha tsy nisy fiovana hita ho amin’ny tsara kokoa, dia hihatra aminy ny fitsarany. Amin’ny fahitsiana tsy mety diso dia mbola mitana kaonty amin’ny firenena rehetra Ilay Tsy Manam-petra. Raha mbola atolotra ny famindram-pony miaraka amin’ny antso ho amin’ny fibebahana, dia mbola hisokatra io kaonty io; fa rehefa mahatratra ny habetsahana iray izay efa nofaritan’Andriamanitra ireo tarehimarika, dia manomboka ny fanompoan’ny fahatezerany. Mihidy ny kaonty. Mitsahatra ny fahari-po avy amin’Andriamanitra.”
I Sister White dia mampifandray mazava tsara ny fanompoana isehoan’ny fahatezeran’Andriamanitra manohitra ny Advantisma Laodiseana, ao anatin’ny fanoharana omen’i Ezekiela momba ny fanisiana tombo-kase ny iray hetsy sy efatra alina sy efatra arivo, ho manomboka rehefa feno ny kapoakany heloka, ary tonga amin’ny fahafenoany io kapoaka io amin’ny taranaka fahefatra. Izany vaovao rehetra izany dia aseho ao anatin’ny tontolon’ny fahitana izay natomboka tao amin’ny toko fahavalo, izay maneho fahavetavetana efatra miha-mitombo.
Dia hoy Izy tamiko hoe: Ry zanak’olona, atòny ankehitriny ny masonao mankany avaratra. Dia natòko ny masoko mankany avaratra, ka indro, teo avaratry ny vavahadin’ny alitara, teo amin’ny fidirana, no nisy io sarin’ny fialonana io. Ary hoy koa Izy tamiko: Ry zanak’olona, hitanao va izay ataon’ireo? dia ireo fahavetavetana lehibe ataon’ny taranak’Isiraely eto, mba hahatonga Ahy hiala lavitra ny fitoerako masina? Kanefa mitodiha indray ianao, fa mbola hahita fahavetavetana lehibe kokoa aza. Dia nentiny teo amin’ny varavaran’ny kianja aho; ary nony nijery aho, indro, nisy lavaka teo amin’ny manda. Dia hoy Izy tamiko: Ry zanak’olona, boroahy ankehitriny ny manda. Ary rehefa noboroahiko ny manda, indro, nisy varavarana. Ary hoy Izy tamiko: Midira, ka jereo ny fahavetavetana ratsy izay ataony eto. Dia niditra aho ka nahita; ary indro, ny sarin’ny biby mandady isan-karazany rehetra sy ny biby maloto mahavetaveta ary ny sampy rehetra an’ny taranak’Isiraely dia voasokitra manodidina teo amin’ny manda. Ary nisy olona fito-polo tamin’ny loholon’ny taranak’Isiraely nijoro teo anoloan’ireo; ary Jaazania zanak’i Safana nitsangana teo afovoany, samy nitana fitondrana emboka manitra teny an-tànany avy izy rehetra; ary niakatra ny rahona matevin’ny emboka manitra. Dia hoy Izy tamiko: Ry zanak’olona, hitanao va izay ataon’ny loholon’ny taranak’Isiraely ao amin’ny maizina, samy ao amin’ny efitranon’ny sariny avy? Fa hoy izy: Tsy hitan’i Jehovah isika; efa nahafoy ny tany Jehovah. Hoy koa Izy tamiko: Mitodiha indray ianao, fa mbola hahita fahavetavetana lehibe kokoa izay ataony. Dia nentiny teo amin’ny varavaran’ny vavahadin’ny tranon’i Jehovah izay nitodika nianavaratra aho; ary, indro, nisy vehivavy nipetraka teo nitomany an’i Tamoza.
Dia nanao tamiko hoe: Efa hitanao va izany, ry zanak’olona? Miverena indray, fa mbola hahita fahavetavetana lehibe noho ireny ianao. Ary nentiny ho eo amin’ny kianja anatiny amin’ny tranon’i Jehovah aho; ary, indro, teo am-baravaran’ny tempolin’i Jehovah, teo anelanelan’ny lavarangana fidirana sy ny alitara, dia nisy lehilahy tokony ho dimy amby roa-polo, ny lamosiny nitodika nankamin’ny tempolin’i Jehovah, ary ny tavany nitodika nankany atsinanana; ary niankohoka tamin’ny masoandro tany atsinanana izy. Dia hoy Izy tamiko: Efa hitanao va izany, ry zanak’olona? Moa zavatra madinika amin’ny taranak’i Joda va ny manao ny fahavetavetana izay ataony eto? Fa nofenoany herisetra ny tany, ary niverina indray izy hampahatezitra Ahy; ary, indro, apetany eo amin’ny orony ny sampan-kazo. Koa Izaho koa dia hiasa amin’ny fahatezerana mirehitra: ny masoko tsy hiantra, ary tsy hamindra fo Aho; ary na dia hiantso mafy eo an-tsofiko aza izy, dia tsy hohenoiko. Ezekiela 8:5–18.
Taorian’ny nanehoana tamin’i Ezekiela ny fahavetavetana voalohany, dia ny fananganana ny sarin’ny fialonana teo amin’ny fidirana amin’ny vavahadin’ny alitara, dia nampahafantarina azy fa mbola haseho aminy ny fahavetavetana lehibe noho ny sarin’ny fialonana aza. Ny fahavetavetana faharoa dia asehon’ireo efitra miafina, izay anoloran’ny mpitarika, aseho amin’ny endriky ny loholona, vavaka, asehon’ny ditin-kazo manitra, sady anambarany fa efa nahafoy ny tany Jehovah ary tsy mahita azy ireo Izy. Nefa nampahafantarina an’i Ezekiela fa mbola hahita fahavetavetana lehibe noho ireo aza izy.
Ny fahavetavetana fahatelo dia aseho amin’ny hoe “vehivavy mitomany an’i Tamoza,” nefa mbola misy fahavetavetana lehibe noho izany ihany; fa ny fahavetavetana fahefatra dia manondro fitarihana misy lehilahy dimy amby roapolo miankohoka amin’ny masoandro, ary ny lamosiny mitodika any amin’ny tempoly.
Ao amin’ny fahavetavetana fahefatra dia ambara fa “ireo anti-panahy,” “dia nameno ny tany tamin’ny herisetra, ary niverina nampahatezitra Ahy indray; ary, indro, napetrany eo amin’ny orony ny rantsankazo.” Ny “andro fampahatezerana” dia ilay andro anombohan’ny fanompoan’Andriamanitra amin’ny fahatezerana, tahaka ny nitranga tamin’ny Isiraely fahiny, fony izy nandà ny hafatra nentin’i Josoa sy Kaleba momba ny Tany Nampanantenaina. Ny fandavana ny hafatry ny fanombohana tombo-kase no manamarika fa feno ny kapoaky ny helok’i Jerosalema. Josoa sy Kaleba dia maneho ny antokon’olona vitsy, dia ireo vitsy mahatoky izay misento sy mitomany noho ny fahavetavetana ao amin’ny fiangonana sy eo amin’ny tany.
Dia niankohoka tamin’ny tany teo anatrehan’ny fiangonana rehetra, dia Mosesy sy Arona. Ary Josoa, zanak’i Nona, sy Kaleba, zanak’i Jefone, izay isan’ireo nisafo ny tany, dia nandrovitra ny fitafiany; ary niteny tamin’ny olona rehetra tamin’ny fiangonan’ny Zanak’Isiraely izy ka nanao hoe: Ny tany izay nodiavinay mba hisafoana azy dia tany tsara indrindra tokoa. Raha sitraky ny Tompo isika, dia hampiditra antsika ho any amin’izany tany izany Izy ka hanome azy ho antsika, dia tany tondra-dronono sy tantely. Fa aza mikomy amin’ny Tompo ianareo, ary aza matahotra ny olona amin’ny tany; fa ho hanintsika izy; efa niala taminy ny fiarovany, ary momba antsika ny Tompo; koa aza matahotra azy ianareo. Kanjo nasain’ny fiangonana rehetra hotoraham-bato izy roa lahy. Dia niseho tao amin’ny tabernakelin’ny fiangonana teo anatrehan’ny Zanak’Isiraely rehetra ny voninahitry ny Tompo. Ary hoy ny Tompo tamin’i Mosesy: Mandra-pahoviana no hampahatezitra Ahy izao firenena izao? ary mandra-pahoviana no tsy hinoany Ahy, na dia eo aza ny famantarana rehetra izay nasehoko teo aminy? Hamely azy amin’ny areti-mandringana Aho ka handroaka azy tsy ho lova, ary hanao anao ho firenena lehibe sy mahery noho izy Aho. Nomery 14:5–12.
Ny “fampahatezerana” nateraky ny mpikomy ao amin’ny Nomery, ary koa ao amin’i Ezekiela, dia miorina amin’ny fandavan’ilay mpikomy tsy hanaiky ny “famantarana” izay efa naseho. Ny “famantarana” nolavina tamin’ny andron’i Mosesy dia ireo “famantarana” izay naneho tandindona ny fisehoan’ny herin’Andriamanitra teo amin’ny tantaran’ny Millerita. Nampahatezitra an’Andriamanitra ny Isiraely fahiny tamin’ny fandavany ireo “famantarana” ny fisehoan’ny heriny teo amin’ny tantarany fototra. Amin’ny fotoanan’ny fanisiana tombo-kase ny iray hetsy sy efatra amby efatra alina, ny Isiraely maoderina koa dia mandà (manodina ny lamosiny amin’) ilay tantara fototra mihitsy izay tokony ho “famantarana” hahafahany “hamantatra” ny fiverimberenan’ny tantaran’ny Antso Mamatonalina, izay averina amin’ny andro farany.
Avelan’Andriamanitra ho hitan’ireo mpikomy ny fiverenan’ny fanehoana ny herin’Andriamanitra, fa io fiverenan’ny fanehoana ny herin’Andriamanitra io no tsy ny ranonorana farany ihany, fa ilay fahamarinana izay ho namonjy azy ireo koa raha toa ka isan’ireo izay tia ny fahamarinana izy.
Ny famantarana ireo fahavetavetana efatra ao amin’ny Ezekiela toko faha-valo ho mariky ny taranaka efatra amin’ny Adventisma Laodiseana dia anisan’ny hafatra voavaha tombo-kase izay asehon’ny Liona avy amin’ny firenen’i Joda amin’ny andro farany. Ny taranaka voalohany dia nanomboka tamin’ny fikomiana tamin’ny 1863, ary dimy amby roa-polo taona tatỳ aoriana, tamin’ny 1888, dia tonga ny fikomiana izay nanamarika ny fiandohan’ny taranaka faharoa tamin’ny mariky ny efi-trano miafina. Iraika amby telopolo taona tatỳ aoriana, tamin’ny 1919, ny famoahana ny boky nosoratan’i W. W. Prescott mitondra ny lohateny hoe, The Doctrine of Christ, no nanamarika ny fiandohan’ny taranaka fahatelo, izay nasehon’i Ezekiela ho vehivavy mitomany an’i Tamôzy. Valo amby telopolo taona taorian’izany, tamin’ny 1957, tamin’ny famoahana ny boky, Questions on Doctrine, dia tonga ny taranaka fahefatra izay manondro ny fotoana hiodinan’ireo mpikomy hanohitra ny hafatra fanisiana tombo-kase izay mipoitra avy any atsinanana, ka hiankohoka amin’ny masoandro.
Hanomboka handinika ny taranaka faharoa amin’ny fikomian’ny Advantisma Laodiseana izay tonga tamin’ny Fivoriambe Lehibe tao Minneapolis tamin’ny taona 1888 isika. Zava-dehibe ny mahatsiaro fa ireo fahavetavetana efatra rehetra ao amin’i Ezekiela dia miseho ao Jerosalema; ary na dia maneho tantara miandalana amin’ny fikomiana aza izy ireo, dia ny fikomiana mitranga ao anatin’ilay tanàna izay misolo tena ny Advantisma Laodiseana amin’ny andro farany hatrany no resahiny.
“Toy ny iray amin’ireo famantarana ny fandravana an’i Jerosalema, dia efa nilaza Kristy hoe: ‘Ary hisy mpaminany sandoka maro hitsangana ka hamitaka ny maro.’ Nitsangana tokoa ireo mpaminany sandoka, namitaka ny olona ary nitondra vahoaka betsaka ho any an-efitra. Ireo mpanao majika sy mpamosavy, izay nilaza fa manana hery mahagaga, dia nitaona ny olona hanaraka azy ho any amin’ny fitokana-monin’ny tendrombohitra. Kanefa io faminaniana io dia nolazaina koa ho an’ny andro farany. Io famantarana io dia nomena ho famantarana ny Fiavian’i Kristy Fanindroany. Na dia amin’izao fotoana izao aza dia misy kristy sandoka sy mpaminany sandoka mampiseho famantarana sy fahagagana mba hamitahana ny mpianany. Moa tsy rentsika va ny antso hoe: ‘Indro, any an-efitra Izy’? Moa tsy an’arivony no efa nivoaka nankany an-efitra, nanantena hahita an’i Kristy? Ary avy amin’ireo fiangonana an’arivony izay ilazan’ny olona fa mifandray amin’ny fanahin’ny maty, moa tsy re ankehitriny va ny antso hoe: ‘Indro, Izy any an’efitra miafina’? Izany indrindra no filazana avoakan’ny spiritisma. Fa inona no lazain’i Kristy? ‘Aza mino izany. Fa tahaka ny helatra mivoaka avy any atsinanana ka miposaka hatrany andrefana, dia ho tahaka izany koa ny fihavian’ny Zanak’olona.’” Ilay Fitiavana Mandrakizay, 631.
Ny efitra miafina dia tandindon’ny spiritisma, ary ny fahavetavetana faharoa ao amin’ny toko fahavalon’i Ezekiela faha-valo dia miseho ao anatin’ny tempoly, izay nametahana mangingina sary araka ny nofo teo amin’ny rindrina.
Koa niditra aho ka nahita; ary indro, ny endriky ny zava-mandady rehetra sy ny biby vetaveta ary ny sampy rehetra tao amin’ny taranak’Isiraely dia voasoritra manodidina teo amin’ny rindrina. Ary nisy lehilahy fito-polo tamin’ny loholon’ny taranak’Isiraely nitsangana teo anoloan’ireo, ary Jaazania, zanak’i Safana, nitsangana teo afovoan’izy ireo, samy nitana ny fitondrana fandoroany ditin-kazo manitra teny an-tànany avy; ary niakatra ny rahona matevin’ny emboka manitra. Dia hoy Izy tamiko: Ry zanak’olona, efa hitanao va izay ataon’ny loholon’ny taranak’Isiraely ao amin’ny maizina, samy ao amin’ny efitranon’ny sarin-javany avy? fa hoy izy: Tsy hitan’i Jehovah izahay; efa nahafoy ny tany Jehovah. Ezekiela 8:10–12.
Ezekiela dia mahita “ny sampin’ny taranak’Israely, voasoritra eo amin’ny rindrin’ny fitoerana masina,” nefa lazaina mazava aminy fa io fikomiana io dia miseho koa ao anatin’ny “efi-tranon’ny sary” ananan’ny loholona tsirairay avy. Ny fikomiana ao anatin’ny tempoly ara-bakiteny dia manondro ny fikomiana ao anatin’ny tempolin’olombelona.
“Tamin’ny fanadiovana ny tempoly hiala amin’ireo mpividy sy mpivarotra avy amin’izao tontolo izao, Jesosy dia nanambara ny iraka nampanaovina Azy, dia ny hanadio ny fo ho afaka amin’ny fahalotoan’ny ota,—amin’ireo faniriana araka ny nofo, ireo filàna feno fitiavan-tena, ireo fahazarana ratsy, izay manimba ny fanahy. Malakia 3:1–3 notsongaina.” Ilay Fitiavan’Andriamanitra, 161.
Ny fahavetavetana faharoa dia naneho fisehoan’ny faharatsiana, tao anatin’ny fiangonana, ary tao amin’ny sain’ireo loholona izay tokony ho mpiambina ny fiangonana. Ny faharatsiana naseho teo dia ny faharatsian’ny spiritisma. Tamin’ny andron’i Noa, rehefa ratsy avokoa ny fisainan’ny fon’ny olona rehetra, dia efa nahafeno ny kapoakany ny heloka nataon’ny olona talohan’ny safodrano.
Ary hitan’Andriamanitra fa lehibe ny faharatsian’ny olona tambonin’ny tany, ary ny fisainana rehetra ao am-pony dia ratsy ihany mandrakariva. Genesisy 6:5.
Ny taranaka faharoa dia manondro ny fotoana nidiran’ny spiritisma tao amin’ireo mpitarika tao Jerosalema, ary koa tao amin’ny rafitra iombonan’ny Adventisma Laodikeana. Izay nataon’“ireo loholon’ny taranak’Isiraely” “tamin’ny maizina,” “tao” amin’ny “efi-tranony” feno “sary,” dia manambara fa “ratsy ihany no fisaintsainana rehetra ao am-pon’”izy ireo. Mazava ny tenin’i Rahavavy White fa ny fandravana an’i Jerosalema dia tandindon’ny faran’izao tontolo izao, ary ny fijoroana ho vavolombelon’ny safo-drano tamin’ny andron’i Noa dia tandindon’ny faran’izao tontolo izao koa. Amin’ny andro farany, ireo izay mandà tsy hohamasinina amin’ny fahamarinana dia resin’ny spiritisma, araka izay asehon’ny fahavetavetana faharoa ao amin’ny Ezekiela toko faha-valo.
Ny fahavetavetana faharoa ao amin’i Ezekiela dia maneho ny fikomiana izay tonga tamin’ny 1888, ary tonga famantarana ny taranaka faharoa; kanefa mihoatra noho izany aza, ny 1888, sy izay rehetra asehony na izay asehon’izany, dia naverina tamin’ny 11 Septambra 2001. Sister White dia manondro mazava fa tamin’ny 1888 no nidinan’ilay anjely mahery ao amin’ny Apokalypsy toko faha-18, ary noho izany io tantara io dia maneho ny fotoana izay tokony handravana ireo trano lehibe tao New York City amin’ny fikasihan’Andriamanitra, ary tokony ho tanteraka ny Apokalypsy 18:1–3.
“Ny tsy fahavononana hahafoy ireo hevitra efa voarain’ny saina mialoha, sy handray izao fahamarinana izao, no fototry ny ampahany lehibe tamin’ny fanoherana naseho tany Minneapolis hanohitra ny hafatry ny Tompo tamin’ny alalan’ireo Rahalahy Waggoner sy Jones. Tamin’ny famporisihana izany fanoherana izany dia nahomby Satana tamin’ny fanakanana ny olontsika, amin’ny ampahany lehibe, tsy handray ilay hery manokana avy amin’ny Fanahy Masina izay nirin’Andriamanitra fatratra homena azy. Ny fahavalo dia nisakana azy tsy hahazo izany fahombiazana izany izay mety ho azy teo amin’ny fitondrana ny fahamarinana ho amin’izao tontolo izao, araka ny nitorian’ny apostoly izany taorian’ny andron’ny Pentekosta. Ilay fahazavana izay hanazava ny tany rehetra amin’ny voninahiny dia notoherina, ary noho ny nataon’ny rahalahintsika ihany dia voatazona lavitra tsy ho tonga amin’izao tontolo izao tamin’ny ambaratonga lehibe izany.” Selected Messages, boky 1, 235.
Ny tantaran’ny 1888 dia nanome ny ohatra momba ny fandavana ny hafatry ny ranonorana farany izay tonga tamin’ny 11 Septambra 2001. Ny 1888 dia tandindon’ny taranaka faharoan’ny Advantista Laodiseana, izay asehon’ny fahavetavetana faharoa ao amin’i Ezekiela, ary ny tantara ao anatin’izany dia manondro fikomiana iray izay noendrikendrehin’ireo loholona fito-polo ao amin’i Ezekiela. Ny fikomian’izy ireo dia naneho ny spiritisma, ary nifanandrify tamin’ny famenoana ny kapoakan’ny fotoam-pitsarana tamin’ny andron’i Noa. Ny fandavana ny hafatra dia nampiseho ny fandavan’ny mpitondra ny hafatry ny ranonorana farany, izay natao hamantarana ny fahatongavan’ny Loza fahatelo avy amin’ny Silamo.
“Ang huling ulan ay ibubuhos sa bayan ng Diyos. Isang makapangyarihang anghel ang bababa mula sa langit, at ang buong lupa ay liliwanagan ng kaniyang kaluwalhatian.” Review and Herald, Abril 21, 1891.
Ny fitarihana izay nandà ny hafatra tamin’ny 1888 dia nanamarika mialoha ny fandavana ny hafatry ny Islam tamin’ny 11 Septambra 2001, nefa Andriamanitra dia mikasa hamoaka fanehoana hery izay ho hitan’ireo mpitarika ireo ho ampahany amin’ny fitsarany azy. Ny fanehoana ny herin’ny ranonorana farany dia miseho amin’ny faran’ny vanim-potoanan’ny fanisiana tombo-kase. Nanomboka tamin’ny 11 Septambra 2001 izany, saingy tonga amin’ny tampony amin’ny faran’ireo telo andro sy tapany ao amin’ny Apokalypsy iraika ambin’ny folo, rehefa tonga ilay “horohoron-tany lehibe”.
Ny hafatry ny taona 1888 dia ny hafatry ny Laodikia, ilay antso farany ho an’ny vahoaka voafidy taloha izay tamin’izany fotoana izany dia teo am-pandalovana sy hialana.
“Ny hafatra nomena antsika tamin’ny alalan’i A. T. Jones sy E. J. Waggoner dia ny hafatr’Andriamanitra ho an’ny fiangonana Laodikia, ary loza ho an’izay rehetra milaza fa mino ny fahamarinana nefa tsy mampitaratra amin’ny hafa ireo taratra nomen’Andriamanitra.” The 1888 Materials, 1053.
Ny hafatry ny taona 1888 dia nisolo tena ilay hafatra izay nanambara fa, rehefa noravana tamin’ny 11 Septambra 2001 ny trano lehibe tao New York City, dia tsy maintsy homena ny fiangonan’i Laodikia ny fijoroana vavolombelona mahitsy; ary io fijoroana vavolombelona mahitsy io dia ny hafatry ny finoana silamo momba ny Lozam-pahoriana fahatelo, izay, rehefa tsofina amin’ny vahoaka nihemotra, dia manana hery hitondra azy ireo ho amin’ny fiainana tahaka ny tafika lehibe.
“Tokony hitondrana fijoroana mahitsy ho an’ny fiangonantsika sy ny andrim-panjakantsika, mba hampifoha ireo izay matory.”
“Rehefa inoana sy ankatoavina ny tenin’ny Tompo, dia hisy fandrosoana tsy miova sy mitohy. Aoka isika izao hahita ny filàntsika lehibe. Tsy mahazo mampiasa antsika ny Tompo mandra-pitsoka aina ao amin’ny taolana maina Izy. Izao no teny izay reko nolazaina: ‘Raha tsy misy ny fivezivezen’ny Fanahin’Andriamanitra lalina eo amin’ny fo, raha tsy misy ny heriny manome aina, dia tonga taratasy maty ny fahamarinana.’” Review and Herald, November 18, 1902.
Ny taona 1888 dia manamarika ny fiandohan’ny taranaka faharoan’ny Advantisma, nefa koa manolotra tsipika faminaniana izay mifanaraka amin’ny andro farany. Tamin’ny 11 Septambra 2001, Andriamanitra dia nitarika ny olona izay nifidy ny hanaiky fa ny fanafihan’ny Islamo tamin’ilay bibidia avy amin’ny tany dia fahatanterahan’ny faminaniana hiverina amin’ny lalana fahiny. Ny olon’Andriamanitra dia nila niverina tamin’ireo firavaka sarobidin’i William Miller sy nampianarina ny amin’ireo fahamarinana fototra izay nahitana ny fahatanterahan’ny Loza voalohany sy faharoa, izay indray nanorina ny fahatongavan’ny Loza fahatelo tamin’izany fotoana izany. Raha vao niverina tamin’ireo lalana fahiny ireo olona ireo, dia notarihina hahita ny fahamasinan’ireo takelaka roa an’i Habakoka izy ireo.
Ny fikomiana tamin’ny taona 1863 nanohitra ny vato fisaka roa an’i Habakoka, izay firavakan’i Miller sady fototry ny Advantisma koa, dia tandindon’ny fikomiana iray izay naverina tamin’ny 11 Septambra 2001; fa indray mandeha indray, nomena fotoana ny fitarihan’ny Advantisma Laodiseana mba hanandratra ny firavakan’i Miller, na handà azy ireo. Ireo taranaka efatra rehetra ao amin’ny Advantisma izay aseho ao amin’ny Ezekiela toko fahavalo, dia samy misolo tena koa ny fikomian’ny Advantisma Laodiseana tamin’ny 11 Septambra 2001.
Hanohy hamantarana ny taranaka faharoan’ny Adventisma Laodiseana isika ao amin’ny lahatsoratra manaraka.
“Andriamanitra dia namorona ny olona tamin’ny firaiketam-po izay mahay mandray ny zava-misy mandrakizay. Ireo firaiketam-po ireo dia tokony hotehirizina ho madio sy masina, afaka amin’ny zavatra rehetra avy amin’izao tontolo izao. Kanefa ny olombelona dia nanala ny mandrakizay tsy ho isan’ny fiheviny intsony. Andriamanitra, Ilay Alfa sy Omega, ny fiandohana sy ny fiafarana, Ilay mitana eo am-pelatanany ny anjaran’ny fanahy rehetra, dia hadino. Nihevitra ny tenany ho mahery amin’ny fahalalana ny olona, ka nampietry ny tenany ho amin’ny ambaratonga ambany indrindra eo imason’Andriamanitra.”
“Ny sain’ny olombelona dia tonga araka ny tany. Raha tokony haneho ny dian’ny maha-Andriamanitra izy, dia ny dian’ny maha-olombelona no asehony. Ao amin’ny efitranony no ahitana ny sarin’ny tany. Ireo fanaon-dratsy mampietry izay nanjaka tamin’ny andron’i Noa, ka nametraka ny mponina tamin’izany andro izany tsy hanana fanantenana famonjena intsony, dia hita ankehitriny.” Signs of the Times, December 18, 1901.