Ny taranaka faharoan’ny Advantisma Laodikeana dia tonga tamin’ny taona 1888, ary io taranaka io dia aseho ara-panoharana ao amin’ny Ezekiela toko faha-valo, ho fahavetavetana faharoa, izay asehon’ny “efi-tranon’ny sariny.”
Dia niditra aho ka nahita; ary indro, ny endriky ny zava-mandady rehetra, sy ny biby vetaveta, ary ny sampy rehetra an'ny taranak'Isiraely, voasoritra manodidina teo amin'ny rindrina. Ary nisy lehilahy fito-polo tamin'ny loholon'ny taranak'Isiraely nitsangana teo anatrehany, ary Jaazania zanak'i Safana nitsangana teo afovoany; samy nitana ny fitondrana emboka manitra teny an-tanany avy izy rehetra; ary niakatra ny rahona matevin'ny emboka manitra. Dia hoy Izy tamiko: Ry zanak'olona, efa hitanao va izay ataon'ny loholon'ny taranak'Isiraely ao amin'ny maizina, samy ao amin'ny efitranon'ny sariny avy? fa hoy izy: Tsy hitan'i Jehovah isika; efa nahafoy ny tany Jehovah. Ezekiela 8:10–12.
Efitranon’ny sary an-tsaina no maneho ireo tsiambaratelo ratsy ao anatin’ny fon’ireo izay aseho ho loholona fahiny, ary izany faharatsiana izany indrindra no nentiny niditra, tsy tao amin’ny efitranon’ny sainy ihany, fa tao amin’ny efitranon’ny fitoeran’Andriamanitra koa.
Aza mihinana ny mofon’izay manana maso ratsy, ary aza maniry ny hanina matsiro eo anoloany; fa tahaka izay heveriny ao am-pony no maha-izy azy: “Mihinàna sy misotroa,” hoy izy aminao; nefa ny fony tsy momba anao. Ohabolana 23:6, 7.
Ny faharatsian’ireo efitranon’ny sary an-tsaina dia voasoratra eo amin’ny mandan’ny tempoly sy eo amin’ny mandan’ny sain’ireo loholona. Ireo efitra miafina feno sary an-tsaina ao amin’ny fahavetavetana faharoa ao amin’ny Ezekiela toko faha-valo dia maneho ny taranaka faharoan’ny Advantisma Laodiseana, ary amin’ireo fahavetavetana efatra, ny fahavetavetana faharoa no omena fotoana bebe kokoa hanamafisana fikomiana iombonana, na dia ireo fahavetavetana efatra aza dia aseho ho tanterahin’ireo lehilahy izay tokony ho mpiambina ny vahoaka.
“Napetraka tamin’ireo izay ‘misento sy mitaraina noho ny fahavetavetana rehetra atao’ ny mariky ny fanafahana. Ankehitriny dia mivoaka ilay anjelin’ny fahafatesana, izay aseho ao amin’ny fahitan’i Ezekiela amin’ireo lehilahy mitondra fiadian’ny famonoana, izay nomena izao didy izao: ‘Vonoy tsy misy indrafo ny antitra sy ny tanora, ny tovovavy, ny zaza madinika ary ny vehivavy; fa aza manakaiky izay lehilahy manana ny marika; ary atombohy eo amin’ny fitoerako masina.’ Hoy ny mpaminany: ‘Dia natombony tamin’ireo anti-panahy izay teo anoloan’ny trano izany.’ Ezekiela 9:1–6. Ny asan’ny fandringanana dia manomboka eo amin’ireo izay nilaza ho mpiambina ara-panahin’ny vahoaka. Ireo mpiambina sandoka no voalohany ho lavo. Tsy misy hiantra na hamela. Lehilahy, vehivavy, tovovavy ary zaza madinika no miara-maty.” The Great Controversy, 656.
Ny fikomiana izay manamarika ny fahatongavan’ny taranaka faharoa dia ampifandraisina manokana amin’ny fitarihan’ny Advantisma Laodiseana, araka ny fahatanterahany tamin’ny fivorian’ny Fihaonambe Lehibe tamin’ny taona 1888 tany Minneapolis. Asehon’ny fitenenana hoe “loholon’ny taranak’Israely” izany, ary koa amin’ny hoe “lehilahy fito-polo.” Loholona fito-polo no nifandray tamin’ny asan’i Mosesy, ary ny antokon’ny mpianatr’i Jesosy faharoa dia nisy lehilahy fito-polo. Ny “fito-polo” dia maneho fitarihana, tahaka ny ataon’ny hoe “ny loholona.” Ny fahavetavetana faharoa dia mametraka fanamafisana fanampiny eo amin’ny fitarihana, ary amin’izany dia apetrany eo amin’ny fahavetavetana ny fanamafisana ho mifandray amin’ny fikomiana iarahan’ny fitarihana amin’ny maha-vondrona azy.
Teo afovoan’ireo loholona fahiny fitopolo no nijoroan’i “Jaazania zanak’i Safana.” Ny anarana hoe “Jaazania” dia midika hoe “ren’Andriamanitra”, ary izy no misolo tena fitarihana iray izay nikomy tamin’ilay fotoana indrindra izay nitenenan’Andriamanitra, satria nandre an’Andriamanitra izy, nefa tsy nety nihaino, fa nilaza izy fa efa nahafoy ny olony Andriamanitra, ary tsy hitan’Andriamanitra izay nitranga tao amin’ireo efi-trano miafina. Jaazania dia “zanak’i Safana,” ary ny anarana hoe “Safana” dia midika hoe “manafina”. Ny sehatry ny taranaka faharoa dia misolo tena fikomian’ny mpitarika izay nikomy tamin’ilay fotoana indrindra izay nitenenan’Andriamanitra, ary nino izy ireo fa tsy hitan’Andriamanitra na tsy raharahainy ny nataony.
Nosoratan’i Ranabavy White fa naseho taminy ny resadresaky ny fitarihan’ny Advantisma Laodiseana nandritra ny Fivoriambe Lehibe tamin’ny taona 1888. Tamin’ny Fivoriambe Lehibe 1888 dia nasehon’Andriamanitra an-dRanabavy White ny fivorian’ireo mpitondra, izay nataon’izy ireo samy irery rehefa nihevitra izy fa tsy nihaino Andriamanitra. Tao, tao anatin’ny tsiambaratelon’ny efitranony, no nitenenany ratsy an-dRanabavy White sy ny zanany lahy ary ny Loholona Jones sy Waggoner. Nino izy ireo fa afaka niteny malalaka, satria tsy hitan’Andriamanitra tao amin’ny fonenany manokana izy; nefa nasehon’Andriamanitra tamin’ilay mpaminanivavy ireo resaka ireo indrindra. Tao anatin’ny fivoriana iombonana izy ireo, ary araka ny tsindrimandry dia nandre ny hafatry ny ranonorana farany, kanefa tsy nety nihaino.
Inona no niteraka fitarihana iray izay naneho fikomiana mibaribary toy izany tamin’ny 1888, ka noharin’i Rahavavy White tamin’ny fikomian’i Kora, Datana ary Abirama?
“Rehefa hazavain’ny Fanahy Masina ianao, dia ho hitanao araka ny maha-izy azy avokoa izany faharatsiana rehetra tany Minneapolis izany, araka ny fijerin’Andriamanitra azy. Raha tsy hahita anao intsony aho eto amin’ity izao tontolo izao ity, dia aoka ho fantatrao tsara fa mamela anao aho ny alahelo sy ny fahoriana ary ny vesatry ny fanahy izay nentinao tamiko tsy amin’antony akory. Kanefa noho ny amin’ny fanahinao, noho ny amin’Ilay maty ho anao, dia tiako ho hitanao sy hiekenao ny fahadisoanao. Niaraka tokoa ianao tamin’ireo izay nanohitra ny Fanahin’Andriamanitra. Efa nanananao ny porofo rehetra nilainao ianao fa ny Tompo dia niasa tamin’ny alalan’ny Rahalahy Jones sy Waggoner; nefa tsy noraisinao ny mazava; ary rehefa avy nankamamy ireo fihetseham-po ireo sy niteny teny hanohitra ny fahamarinana ianao, dia tsy vonona ny hiaiky fa efa nanao ratsy, fa ireo lehilahy ireo dia nanana hafatra avy tamin’Andriamanitra, ary ianao dia nanamaivana ny hafatra sy ireo mpitondra hafatra.”
“Tsy mbola nahita mihitsy aho teo anivon’ny vahoakantsika fiheveran-tena ho ampy sy mafy orina toy izany, mbamin’ny tsy fahavononana handray sy hanaiky ny mazava, tahaka izay naseho tany Minneapolis. Naseho tamiko fa tsy hisy na dia iray aza tamin’ireo antokon’olona izay nitaiza sy nitahiry ny toe-panahy naseho tamin’izany fivoriana izany hahazo indray fahazavana mazava hanavahana ny hasarobidin’ny fahamarinana izay nalefa taminy avy any an-danitra, mandra-panetreny ny fireharehany sy hibabohany fa tsy ny Fanahin’Andriamanitra no nanosika azy, fa ny sainy sy ny fony dia feno fitsarana an-tendrony. Naniry ny Tompo hanatona azy ireo, hitahy azy, ary hanasitrana azy amin’ny fihemorany; nefa tsy nety nihaino izy. Ny fanahy iray ihany no nanosika azy, dia ilay fanahy izay nanentana an’i Kora sy Datana ary Abirama. Ireo lehilahy ireo teo amin’ny Isiraely dia tapa-kevitra ny hanohitra ny porofo rehetra izay hampiseho fa diso izy, ary nandroso hatrany hatrany tamin’ny lalan’ny tsy fankatoavany mandra-pahatongan’ny maro ho voasarika hiala ka hampiray tena aminy.”
“Iza moa ireo? Tsy ireo malemy, tsy ireo tsy mahalala, tsy ireo tsy nohazavaina. Tao anatin’izany fikomiana izany dia nisy andriana roa-jato sy dimam-polo, malaza teo amin’ny fiangonana, lehilahy nalaza. Inona no vavolombelony? ‘Masina ny fiangonana rehetra, samy masina avokoa izy rehetra, ary Jehovah dia eo aminy: koa nahoana ianareo no manandra-tena ho ambonin’ny fiangonan’i Jehovah?’ [Nomery 16:3]. Rehefa levona teo ambanin’ny fitsaran’Andriamanitra Kora sy ireo namany, dia tsy hitan’ny vahoaka izay voafitany ny tanan’i Jehovah tao amin’izany fahagagana izany. Ny ampitso maraina dia niampanga an’i Mosesy sy Arona ny fiangonana rehetra ka nanao hoe: ‘Ianareo no namono ny vahoakan’i Jehovah’ [Andininy 41], ary namely ny fiangonana ny areti-mandringana, ka maherin’ny efatra ambin’ny folo arivo no levona.
“Rehefa nikasa hiala tao Minneapolis aho, dia nitsangana teo anilako ny anjelin’i Jehovah ka nanao hoe: ‘Tsy izany; fa manana asa hataonao amin’ity toerana ity Andriamanitra. Manao indray ny fikomian’i Kora sy Datana ary Abirama ny olona. Efa napetrako amin’ny toerana sahaza anao ianao, nefa ireo izay tsy ao amin’ny mazava dia tsy hanaiky izany; tsy hihaino ny fijoroanao ho vavolombelona izy; kanefa homba anao Aho; ny fahasoavako sy ny heriko no hanohana anao. Tsy ianao no tsinontsinoaviny, fa ny iraka sy ny hafatra izay alefako ho amin’ny oloko. Naneho fanamavoana ny tenin’i Jehovah izy. Efa nohamafisin’i Satana ny masony ka navozony ny fitsarany; ary raha tsy hibebaka amin’izany fahotany izany ny fanahy rehetra, dia izany fahaleovantena tsy nohamasinina izany, izay manao tsinontsinona ny Fanahin’Andriamanitra, no hahatonga azy handeha ao amin’ny maizina. Hesoriko amin’ny toerany ny fanaovan-jiro, raha tsy mibebaka sy miova fo izy, mba hahazoako manasitrana azy. Nohamaizininy ny masony ara-panahy. Tsy tiany hanehoan’Andriamanitra ny Fanahiny sy ny heriny; fa manana fanahy maneso sy rikoriko amin’ny teniko izy. Ny fahamaivanan-tsaina sy ny filalaovana sy ny vazivazy ary ny hatsikana dia fanaony isan’andro. Tsy napetrany hitady Ahy ny fony. Mandeha amin’ny pitik’afo natsangany ihany izy, ary raha tsy mibebaka dia handry amin’ny fahoriana. Izao no lazain’i Jehovah: Mitoera eo amin’ny toeram-piandrasanao amin’ny adidy; fa Izaho momba anao, ka tsy handao anao na hahafoy anao.’ Ireo teny avy amin’Andriamanitra ireo dia tsy sahiko natao tsinontsinona.”
“Ny fahazavana dia namirapiratra tao Battle Creek tamin’ny taratra mazava sy mamirapiratra; nefa iza tamin’ireo izay nandray anjara tamin’ilay fivoriana tao Minneapolis no tonga teo amin’ny fahazavana ka nandray ireo haren-tsarobidin’ny fahamarinana izay nalefan’ny Tompo taminy avy any an-danitra? Iza no nandeha nifanaraka tsikelikely tamin’ny Mpitarika, dia Jesosy Kristy? Iza no nanao fiaikena feno ny hafanam-pony diso, ny fahajambany, ny fialonany sy ny fiahiahiana ratsy, ny fanoherany ny fahamarinana? Tsy nisy na iray akory; ary noho ny tsy firaharahiany ela ny hanaiky ny fahazavana dia efa namela azy ireo ho lavitra izany; tsy nitombo tamin’ny fahasoavana sy tamin’ny fahalalana an’i Kristy Jesosy Tompontsika izy ireo. Tsy nandray ny fahasoavana nilaina izy, izay mety ho azony, ary izay ho nahatonga azy ho lehilahy mahery teo amin’ny fanandramana ara-pivavahana.”
Ny toeran-kevitra noraisina tany Minneapolis dia toa sakana tsy hay resena, izay tamin’ny ambaratonga lehibe dia nanidy azy ireo niaraka tamin’ny mpisalasalà, ny mpanontany, ary ny mpandà ny fahamarinana sy ny herin’Andriamanitra. Rehefa tonga ny krizy hafa, ireo izay efa ela no nanohitra porofo voaangona ambonin’ny porofo dia hosedraina indray amin’ireo teboka izay nahalavo azy tamin’ny fomba niharihary dia niharihary, ary ho sarotra aminy ny handray izay avy amin’Andriamanitra sy handà izay avy amin’ny herin’ny maizina. Koa izany no antony maha-lalana tokana azo antoka ho azy ireo ny handehanana amin’ny fanetren-tena, hanao lalana mahitsy ho an’ny tongony, fandrao ny malemy no hivily hiala amin’ny làlana. Misy fahasamihafana lehibe tokoa ny amin’izay iarahantsika, na amin’ny olona miara-mandeha amin’Andriamanitra sy mino ary matoky Azy, na amin’ny olona manaraka ny fahendreny heveriny ho azy, ka mandeha amin’ny pitik’afo natsangany ihany.
“Ny fotoana sy ny fitandremana ary ny fisasarana izay nilaina mba hanoherana ny herin’ny fitaoman’ireo izay niasa nanohitra ny fahamarinana dia fatiantoka mahatsiravina; satria efa ho taona maro no nety ho nialohantsika tamin’ny fahalalana ara-panahy; ary fanahy maro dia maro no nety ho nampidirina tao amin’ny fiangonana raha ireo izay tokony ho nandeha tao amin’ny mazava no nanohy hahalala an’i Jehovah, mba hahalalany fa ny fiposahany dia voaomana tahaka ny maraina. Kanefa rehefa be dia be toy izany ny fisasarana tsy maintsy laniana ao anatin’ny fiangonana mihitsy mba hanoherana ny herin’ny fitaoman’ireo mpiasa izay nijoro toy ny manda granita nanohitra ny fahamarinana alefan’Andriamanitra ho an’ny olony, dia avela ao anatin’ny haizina somary lalina izao tontolo izao.
“Nikasa an’Andriamanitra fa ny mpiambina dia tokony hitsangana ka, amin’ny feo miray, hamoaka hafatra hentitra, hanome feo mazava sy voafaritra tsara ny trompetra, mba hahafahan’ny vahoaka rehetra mirohotra ho amin’ny toeram-piasany sy manatanteraka ny anjara asany amin’ilay asa lehibe. Dia ny hazavana mahery sy mazava avy amin’ilay anjely hafa izay midina avy any an-danitra, manana hery lehibe, no ho nameno ny tany tamin’ny voninahiny. Taona maro no nihemorantsika; ary ireo izay nitsangana tamin’ny fahajambana ka nanakantsakana ny fandrosoan’ilay hafatra mihitsy izay nokasain’Andriamanitra hivoaka avy amin’ny fivoriana tao Minneapolis tahaka ny jiro mirehitra, dia mila manetry ny fony eo anatrehan’Andriamanitra ka mahita sy mahatakatra ny fomba nanakanana ny asa noho ny fahajamban-tsainy sy ny hamafin’ny fony.” Manuscript Releases, volume 14, 107–111.
Inona moa no namokatra fitarihana iray izay naneho fikomiana niharihary toy izany tamin’ny 1888, ka nampitovin’i Sister White tamin’ny fikomian’i Kora, Datana ary Abirama? Tsy isalasalana fa ny valiny dia mitoetra ao amin’ny fikomiana tamin’ny 1863, izay nanomana ny lalana ho amin’izay nolazaina tamin’i Ezekiela fa ho fahavetavetana mbola lehibe kokoa aza. Ny fandavana ny “fito heny” ao amin’ny Levitikosy faha-26, sy ny fampidirana tabilao sandoka, dia hiteraka ny tsy maintsy hanohanana ilay sandoka tamin’ny 1863. Araka izany, i Miller dia hijery ny firavany hiparitaka sy hosaronan’ny fako ary firavaka sy vola madinika sandoka. Hoy ny fitenenana araka izao tontolo izao: “ny mpandresy no manoratra ny tantara.”
Na dia tsy izy akory aza no mpandresy, dia nandany fotoana sy ezaka ireo mitarika ny fiangonana Adventista Laodiseana mba hanangana fitantarana ara-tantara izay manohana ilay fikomiana nitombo nandritra ireo taranaka efatra, amin’ny fikasana hametraka izany fikomiana izany ao anatin’ny hazavana lavitra tokoa amin’ny tena tantara voarakitry ny anjely any an-danitra. Ny fanavaozana tantara dia toetra famantarana mampiavaka ny Zezoita ao amin’ny Fiangonana Katolika, ary ny fanodikodinana ara-tantara dia efa fanao mahazatra sy antom-piveloman’ny mpahay tantara Adventista Laodiseana. Izay soratan’ireo “mpahay tantara” Adventista Laodiseana amin’izao andro izao momba ny fivorian’ny Fihaonambe Jeneraly tao Minneapolis dia ohatra klasika amin’ny fanodikodinana ara-tantara.
Mety nisy vitsivitsy tamin’ireo mpikomy avy tamin’io fivoriana io no nibebaka tatỳ aoriana, nefa ny fisian’ny tranga an-kanavaka dia tsy manafoana ny fitsipika. Nasaina nijanona sy handrakitra ny fivoriana i Rahavavy White, satria naverina indray ny fikomian’i Kora, Datana ary Abirama. Ho an’ireo mpahay tantara Advantista ny manangana ny fijoroana ho vavolombelona manodidina ny hoe takatra sa tsy takatra ny hafatry ny fahamarinana amin’ny finoana, nolavina sa tsy nolavina, na noraisina tatỳ aoriana, dia fialàna amin’ilay fijoroana ho vavolombelona nomen’ny tsindrimandry momba ny fikomiana iray izay naseho mialoha tamin’i Kora, Datana ary Abirama.
Iza tamin’ireo mpikomy telo ireo no asehon’ny firaketan’i Mosesy fa nibebaka tatỳ aoriana ka nekena hiverina indray ho amin’ny fitarihana niaraka tamin’i Mosesy?
“I Kora, ang nangungunang espiritu sa kilusang ito, ay isang Levita, mula sa angkan ni Kohath, at pinsan ni Moises; siya ay isang taong may kakayahan at impluwensiya. Bagaman itinalaga sa paglilingkod sa tabernakulo, siya ay naging hindi nasisiyahan sa kaniyang kalagayan at naghangad sa dangal ng pagkasaserdote. Ang pagkakaloob kay Aaron at sa kaniyang sambahayan ng tungkuling saserdotal, na dati’y nauukol sa panganay na anak ng bawat sambahayan, ay nagbunga ng paninibugho at di-kasiyahan, at sa loob ng ilang panahon ay lihim na sinasalungat ni Kora ang kapamahalaan nina Moises at Aaron, bagaman hindi pa siya nangangahas sa anumang hayag na gawa ng paghihimagsik. Sa wakas ay nabuo sa kaniyang isip ang mapangahas na panukalang pabagsakin kapuwa ang kapangyarihang sibil at ang panrelihiyong kapamahalaan. Hindi siya nagkulang sa paghahanap ng mga kakampi. Malapit sa mga tolda ni Kora at ng mga Kohatita, sa dakong timog ng tabernakulo, naroon ang kampamento ng lipi ni Ruben, at ang mga tolda nina Dathan at Abiram, na dalawang prinsipe ng liping ito, ay malapit sa kay Kora. Ang mga prinsiping ito ay agad na nakiisa sa kaniyang mapag-ambisyong mga balak. Bilang mga inapo ng panganay na anak ni Jacob, inangkin nila na ang kapangyarihang sibil ay sa kanila nauukol, at ipinasiya nilang makibahagi kay Kora sa mga karangalan ng pagkasaserdote.
“Nankasitrahan’ny toe-panahin’ny vahoaka ny tetik’i Kora. Tao anatin’ny fangidian’ny fahadisoam-panantenany dia niverina indray ny fisalasalany fahiny sy ny fialonany ary ny fankahalany, ka dia notoriny tamin’ny mpitarika maharitra saina indray ny fitarainany. Tsy nitsahatra very tsy nahita ny zava-misy ny Isiraelita, dia izany fa teo ambanin’ny fitarihan’Andriamanitra izy. Nohadinoiny fa ny Anjelin’ny fanekena no mpitarika azy tsy hita maso, fa ny fanatrehan’i Kristy, izay voasarona tao amin’ny andrin’ny rahona, no nandeha teo alohany; ary avy taminy no nandrainan’i Mosesy ny toromarika rehetra nomena azy.
“Tsy nety hanaiky ny didim-pitsarana mahatsiravina izay nilaza fa tsy maintsy ho faty any an-efitra izy rehetra, ka noho izany dia vonona izy ireo hihazona izay rehetra mety ho fialan-tsiny hinoany fa tsy Andriamanitra no nitarika azy, fa Mosesy, ary izy no nanambara ny lozany. Ny ezaka tsara indrindra nataon’ilay lehilahy malemy fanahy indrindra teto ambonin’ny tany dia tsy nahasakana ny tsy fankatoavan’ity vahoaka ity; ary na dia mbola teo anoloan’izy ireo aza ny mariky ny tsy fankasitrahan’Andriamanitra noho ny fiviliany teo aloha, dia ny filaharany potika sy ny isan’izy ireo nihena, dia tsy nandray lesona tao am-po izy ireo. Nandresy azy indray ny fakam-panahy.” Patriarchs and Prophets, 395, 396.
Ny Advantisma Laodiseana dia nanomboka tamin’ny taona 1856, ary tamin’ny 1863 dia tonga fiangonana Advantista Laodiseana voasoratra ara-dalàna izy. Araka izay efa nodinihina tao amin’ireo lahatsoratra teo aloha, dia tsy misy fijoroana ara-pahamarinana avy amin’ny tsindrimandry milaza fa hovonjena mihitsy i Laodisea. Tsy azo vonjena izy raha tsy mibebaka amin’ny toetrany, ka manaiky ny fanandramana asehon’i Filadelfia. I Laodisea dia vahoaka iray tsaraina, amin’ny fandroahana azy hiala amin’ny vavan’ny Tompo. Amin’ny maha-fiangonana Laodiseana azy, ny tsindrimandry dia manambara fa ny fiangonana dia voatendry hirenireny any an-efitra tahaka ny nataon’ny Isiraely fahiny.
Iza tamin’ireo mpikomy tao amin’ny Isiraely fahiny no nirenireny tany an-efitra efapolo taona, ary avy eo niditra tao amin’ny Tany Nampanantenaina? Tsy nisy na dia fanahy iray akory aza; ary ny firenirenian’izy ireo dia tandindon’ny firenirenian’ny Isiraely ankehitriny.
Ny fikomian’i Kora sy Datana ary Abirama (izay nanondro mialoha ny fikomiana tamin’ny 1888), dia niorina tamin’ny tsy fahavononany hanaiky ny fitsarana natao tamin’ny vahoaka izay nanendry azy hirenireny efapolo taona tany an-efitra. Ny fikomiana tamin’ny 1888 kosa dia niorina tamin’ny fandavan’ny fitarihana ny fanambarana izay nanondro azy ho Laodikia sy nanendry azy hirenireny taona maro kokoa tany an-efitra noho ny tsy fankatoavany.
“Ny hafatra nomena antsika tamin’ny alalan’i A. T. Jones sy E. J. Waggoner dia hafatr’Andriamanitra ho an’ny fiangonana Laodikia, ary loza ho an’izay rehetra milaza fa mino ny fahamarinana nefa tsy mampitaratra amin’ny hafa ireo taratra nomen’Andriamanitra.” The 1888 Materials, 1053.
Ireo lehilahy fahiny, izay tokony ho mpiambina ny vahoaka tamin’ny taona 1888, dia nihevitra fa “manan-karena sy mitombo fananana”. Hodinihintsika ao amin’ny lahatsoratra manaraka izay niteraka izany toe-javatra izany talohan’ny 1888.
“Ny fanahiko dia malahelo indrindra mahita fa haingana tokoa ny aneken’ny sasany, izay efa nandray ny mazava sy ny fahamarinana, ny fitaka ataon’i Satana ka voasariky ny fahamasinana sandoka. Rehefa mivily miala amin’ireo mari-pamantarana napetraky ny Tompo mba hahafahantsika mahatakatra ny toerantsika araka izay voatondro ao amin’ny faminaniana ny olona, dia mizotra ho any amin’izay tsy fantany izy.”
“Manontany tena aho raha mba azo sitranina mihitsy ny fikomiana tena izy. Halalino ao amin’ny Patriarchs and Prophets ny fikomian’i Kora, Datana, ary Abirama. Nivelatra io fikomiana io ka nahatafiditra olona mihoatra noho ny roa lahy. Lehilahy roanjato sy dimampolo, andrianan’ny fiangonana, lehilahy nanan-daza, no nitarika izany. Antsoy amin’ny anarany marina ny fikomiana, ary ny fihemorana amin’ny finoana amin’ny anarany marina; ary dia hevero fa ny fanandraman’ny vahoakan’Andriamanitra fahiny, miaraka amin’ireo lafiny rehetra mahatafintohina ao aminy, dia voasoratra tamim-pahitsiana mba hitoetra ao amin’ny tantara. Hoy ny Soratra Masina: ‘Ireo zavatra ireo … dia voasoratra ho fananarana antsika, izay tratrarin’ny faran’izao tontolo izao.’ Ary raha misy lehilahy sy vehivavy manana ny fahalalana ny fahamarinana nefa tafasaraka lavitra amin’Ilay Mpitari-dalany Lehibe ka handray ilay mpitarika lehiben’ny fihemorana amin’ny finoana ary hiantso azy hoe Kristy Fahamarinantsika, dia satria tsy nilentika lalina tao amin’ny harenan-tsiokan’ny fahamarinana izy. Tsy hainy ny manavaka ny akora sarobidy amin’ny akora tsy misy vidiny.”
“Vakio ny fampitandremana izay nomena be dia be ao amin’ny Tenin’Andriamanitra momba ireo mpaminany sandoka izay ho avy miaraka amin’ny hevi-diso entiny, ka raha azo atao aza dia hamitaka ny olom-boafidy indrindra. Noho ireo fampitandremana ireo, nahoana no tsy avahan’ny fiangonana ny sandoka sy ny tena izy? Izay rehetra voatarika vilana toy izany na tamin’ny fomba ahoana na tamin’ny fomba ahoana dia tokony hanetry tena eo anatrehan’Andriamanitra, ka hibebaka amin-kitsim-po, satria mora loatra no nitondrana azy ho amin’ny fahadisoana. Tsy navahany ny feon’ilay Mpiandry marina tamin’ny an’ny vahiny. Aoka izay rehetra tahaka izany handinika indray ity toko amin’ny zavatra niainany ity.”
“Nandritra ny mihoatra ny antsasaky ny zato taona dia nanome fahazavana ny olony tamin’ny alalan’ny testimonian’ny Fanahiny Andriamanitra. Rehefa afaka izany fotoana rehetra izany, moa ve avela ho an’olom-bitsy sy ny vadiny ny hanala ny fitaka teo imason’ny fiangonan’ny mpino manontolo, ka hanambara an-dRamatoa White ho mpisandoka sy mpamitaka? ‘Ny voany no hahafantaranareo azy.’”
“Ireo izay mahay tsy miraharaha ny porofo rehetra izay nomen’Andriamanitra azy, ka manova izany fitahiana izany ho ozona, dia tokony hangovitra noho ny fiarovan’ny fanahiny manokana. Hesorina hiala amin’ny toerany ny fanaovanjiro-ny, raha tsy mibebaka izy. Efa nanevatevana ny Tompo. Ny fenitry ny fahamarinana, dia ny hafatry ny anjely voalohany sy faharoa ary fahatelo, dia navela hitaritarika ao amin’ny vovoka. Raha avela hanary lalana ny vahoaka amin’izany fomba izany ny mpiambina, dia hampamoahan’Andriamanitra fanahy sasany noho ny tsy fahampian’ny fahaiza-manavaka maranitra hahafantarana ny karazan-tsakafo nomena ny ondriny.”
“Nisy ny fivadiham-pinoana, ary navelan’ny Tompo hivoatra ny raharaha tahaka izany fahiny mba hanehoana ny fahamoran’ny fitarihana ny olony ho amin’ny fahadisoana rehefa miankina amin’ny tenin’olona izy fa tsy mandinika ny Soratra Masina ho an’ny tenany, tahaka ireo Bereana mendri-kaja, mba hahitana raha marina tokoa izany zavatra izany. Ary navelan’ny Tompo hitranga ny zavatra tahaka izao mba homena fampitandremana fa hisy zavatra tahaka izany hiseho.
“Ny fikomiana sy ny fihemorana amin’ny finoana dia ao anatin’ilay rivotra iainantsika mihitsy. Ho voakasik’izany isika, raha tsy amin’ny finoana no hanantonantsika ny fanahintsika tsy manan-kery amin’i Kristy. Raha mora fitahina toy izao ny olona ankehitriny, ahoana no haharetany, raha i Satana hanao ny tenany ho Kristy ka hanao fahagagana? Iza no tsy ho voahozongozon’ny fanehoany diso amin’izany andro izany—milaza tena ho Kristy, kanefa Satana ihany no mitondra ny toetran’i Kristy, sady toa manao ny asan’i Kristy? Inona no hitàna ny vahoakan’Andriamanitra tsy hanolotra ny fankatoavany ho an’ireo kristy sandoka? ‘Aza manaraka azy.’”
“Tokony ho takatra mazava tsara ny foto-pampianarana. Ireo lehilahy ekena hitory ny fahamarinana dia tsy maintsy hiorim-paka tsara; amin’izay dia hahatohitra ny tafio-drivotra sy ny rivo-doza ny sambony, satria ny vatofantsika no mihazona azy mafy. Hitombo ny fitaka, ary isika dia tsy maintsy hiantso ny fikomiana amin’ny anarany marina. Tokony hijoro isika ka hitafy ny fiadian’Andriamanitra manontolo. Amin’izao ady izao dia tsy olombelona ihany no atrehintsika, fa fanapahana sy fahefana koa. Fa tsy nofo aman-dra no iadiantsika. Aoka hovakina amim-pitandremana sy amim-pahatsapana lalina ao amin’ny fiangonantsika ny Efesiana 6:10–18.” Notebook Leaflets, 57, 58.