Rehefa avy mandinika ny tantara isika manomboka amin’ny 1863 ka hatramin’ny fotoan’ny farany tamin’ny 1989, ao anatin’ny tontolon’ireo fahavetavetana efatra ao amin’ny Ezekiela toko faha-valo, izay maneho ireo taranaka efatra amin’ny Advantisma, dia hampitodika ny saintsika amin’ilay fitomboan’ny fahalalana izay novahana tamin’ny 1989 isika. Io fitomboan’ny fahalalana io dia mikasika ireo andininy enina farany ao amin’ny Daniela toko faha-iraika ambin’ny folo. Tamin’ny 1989, ny vondrona madinikanay nianatra ny Sabata dia nahita ireo tsipiky ny fanavaozana ao amin’ny faminanian’ny Baiboly, izay resahin’ny Future for America matetika, ary izay mametraka ny filaharan’ny fisehoan-javatra ao amin’ny tsipiky ny fanavaozana rehetra; izany kosa no ahafahan’ny mpianatry ny faminaniana mampihatra ny metodôlôjian’ny ranonorana farany hoe “tsipika manaraka tsipika.”

Tao anatin’ny taona vitsivitsy (1992), dia nanoratra taratasy fandalinana momba ireo andininy enina farany ao amin’ny Daniela toko faha‑iraika ambin’ny folo aho. Natao ho fahafaham-poko manokana io taratasy io, satria tsy nanana fahafahana na fikasana hampiely ampahibemaso izany fianarana izany aho. Tamin’ny 1994, dia tafapaka tao amin’ny ministera adventista iray mizaka tena io taratasy io, ary tamin’ny 1995, dia nivoaka tao amin’ny gazetiboky isam-bolana navoakan’izany ministera izany ny andian-dahatsoratra iraika ambin’ny folo momba ireo andininy enina farany ao amin’ny Daniela toko faha‑iraika ambin’ny folo. Vitsy ihany ireo fanondroana manokana ny Daniela toko faha‑iraika ambin’ny folo ao amin’ny asa soratrin’ny Fanahin’ny Faminaniana, ary ilay lehibe indrindra amin’izy rehetra dia tonga fototra afovoan-kevitra nanamafy ny maha-marina ny fampiharana napetrako momba ireo andininy ireo.

“Tsy manam-potoana ho very isika. Misy fotoan-tsarotra miandry antsika eo anoloantsika. Mihetsiketsika amin’ny fanahin’ny ady izao tontolo izao. Tsy ho ela dia hiseho ireo trangan-javatra mampahory voalaza ao amin’ny faminaniana. Efa saika tonga amin’ny fahatanterahany tanteraka ny faminaniana ao amin’ny Daniela toko faha-11. Maro amin’ny tantara izay efa nitranga ho fanatanterahana izany faminaniana izany no haverina indray. Ao amin’ny andininy faha-30 dia misy fahefana iray voalaza fa ‘halahelo, [Daniela 11:30–36 nalaina teny.]’”

“Hisy toe-javatra mitovy amin’izay voafaritra ao amin’ireo teny ireo no hitranga.” Manuscript Releases, laharana faha-13, 394.

Mazava i Sister White fa ny taona 1798 no “fotoan’ny farany.”

“Fa amin’ny andron’ny farany, hoy ny mpaminany, dia ‘maro no hivezivezy etsy sy eroa, ary hitombo ny fahalalana.’ Daniela 12:4.... Hatramin’ny taona 1798 dia voavaha ny tombo-kasen’ny bokin’i Daniela, nitombo ny fahalalana ny faminaniana, ary maro no nanambara ny hafatra manetriketrika momba ny fitsarana efa akaiky.” The Great Controversy, 356.

Ny andininy faha-efapolo ao amin’ny Daniela toko faha-iraika ambin’ny folo dia manomboka amin’izao teny izao: “Ary amin’ny andro farany.”

Ary amin’ny fotoan’ny farany dia hifanehatra aminy ny mpanjakan’ny atsimo; ary ny mpanjakan’ny avaratra ho avy hamely azy tahaka ny tadio, amin’ny kalesy, sy amin’ny mpitaingin-tsoavaly, ary amin’ny sambo maro; dia hiditra any amin’ny tany izy ka handrava sy handalo. Daniela 11:40.

Miharihary, na dia tsy misy aza ny fanamafisana mivantana avy amin’ny Fanahin’ny faminaniana, fa ny andininy faha-efapolo no manamarika ny fiandohan’ny filaharan-javatra izay nanomboka tamin’ny 1798. Ireo zava-nitranga ireo dia mitarika ho amin’ny fifaranan’ny fotoam-pitsarana ho an’ny olombelona; fa ny andininy voalohany ao amin’ny toko faha-roa ambin’ny folo ao amin’i Daniela dia milaza hoe: “Ary amin’izany andro izany dia hitsangana Mikaela,” ary mazava ny fanambaran’i Rahavavy White fa rehefa mitsangana Mikaela dia mifarana ny fotoam-pitsarana ho an’ny olombelona.

“‘Amin’izany andro izany dia hitsangana Mikaela, ilay Andriana lehibe izay miaro ny zanaky ny firenenao; ary hisy andro fahoriana, izay tsy mbola nisy tahaka azy hatrizay nisian’ny firenena ka mandra-pahatongan’izany andro izany; ary amin’izany andro izany dia hovonjena ny olonao, dia izay rehetra hita voasoratra ao amin’ny boky.’ Daniela 12:1.

“Rehefa mifarana ny hafatry ny anjely fahatelo, dia tsy miangavy ho an’ireo mponina meloka amin’ny tany intsony ny famindram-po. Efa nahavita ny asany ny vahoakan’Andriamanitra. Efa nandray ‘ny ranonorana farany’ izy ireo, dia ‘ny famelombelomana avy eo anatrehan’ny Tompo,’ ary voaomana ho amin’ilay ora mampahory eo anoloany izy. Mirotoroto etsy sy eroa any an-danitra ny anjely. Misy anjely iray miverina avy etỳ an-tany manambara fa vita ny asany; efa nentina teo amin’izao tontolo izao ny fitsapana farany, ary izay rehetra naneho ny tenany ho mahatoky amin’ny didy masina dia efa nandray ‘ny fanombohan-kasen’Andriamanitra velona.’ Ary amin’izany Jesosy mitsahatra amin’ny fanelanelanany ao amin’ny fitoerana masina any ambony. Asandrany ny tanany, ary amin’ny feo mahery no ilazany hoe: ‘Vita;’ ary ny antokon’ny anjely rehetra dia manaisotra ny satro-boninahiny, raha manao izao fanambarana manetriketrika izao Izy: ‘Izay tsy marina, aoka mbola tsy marina ihany izy; ary izay maloto, aoka mbola haloto ihany izy; ary izay marina, aoka mbola ho marina ihany izy; ary izay masina, aoka mbola ho masina ihany izy.’ Apokalypsy 22:11. Efa voatsara ny raharaha rehetra, na ho amin’ny fiainana na ho amin’ny fahafatesana.” Ny Hery Mifanandrina, 613.

Ny andininy faha-efapolo amin’ny Daniela toko faha-iraika ambin’ny folo dia manomboka amin’ny taona 1798; ary ao amin’ny andininy faha-dimy amby efapolo, rehefa tonga amin’ny farany ny mpanjakan’ny avaratra (ny fahefana papaly), ka tsy misy hanampy azy, dia mifarana ny fotoam-pitsapana ho an’ny olombelona; fa ny andininy manaraka dia milaza hoe: “Ary amin’izany andro izany,” ka izany no amaritany ilay “fotoana” aseho ao amin’ny andininy teo aloha, dia ny andininy faha-dimy amby efapolo amin’ny Daniela toko faha-iraika ambin’ny folo. Ny mpanjakan’ny avaratra (ny fahefana papaly) dia tonga amin’ny farany amin’ny fifaranan’ny fotoam-pitsapana ho an’ny olombelona.

Noho izany, ny tantaran’ireo andininy enina farany ao amin’ny Daniela toko faha-iraika ambin’ny folo dia manondro filaharan-javatra iray izay manomboka amin’ny 1798 ary mifarana amin’ny famaranana ny fotoam-pahasoavana ho an’ny olombelona. Fony mbola velona Rahavavy White, dia mazava ho azy fa efa lasa teo amin’ny tantara ny taona 1798. Raha nilaza izy fa “ny faminaniana ao amin’ny toko faha-iraika ambin’ny folo ao amin’ny Daniela dia saiky tonga amin’ny fahatanterahany tanteraka,” dia tsy maintsy tantara mitranga aorian’ny 1798 sy alohan’ny hitsanganan’i Mikaela ihany no tondroiny. Dia lazainy manokana koa fa “betsaka amin’ny tantara izay efa nitranga ho fahatanterahan’ity faminaniana ity no haverina indray,” ka amin’izany dia ampianariny ny mpianatry ny faminaniana fa ny tantara farany ao amin’ny Daniela toko faha-iraika ambin’ny folo, izay “saiky tonga amin’ny fahatanterahany tanteraka,” dia efa naseho mialoha tamin’ny alalan’ny tandindona ao amin’ny ampahany hafa amin’ireo tantara aseho ao amin’ny Daniela toko faha-iraika ambin’ny folo.

Raha vao manasongadina io fanalahidy ara-paminaniana izay tena manan-danja indrindra io izy, dia avy eo mitanisa ny andininy telopolo ka hatramin’ny enina amby telopolo, ary milaza hoe: “Hitranga ny toe-javatra mitovy amin’izay voasoritra ao amin’ireo teny ireo.” Ny tsindrimandry dia nanome fanalahidy ho an’ireo mpianatra ny faminaniana izay naniry hahatakatra ny fahatanterahana farany ny Daniela iraika ambin’ny folo. Io fanalahidy io dia izao: ny tantaran’ireo andininy enina farany ao amin’ny Daniela iraika ambin’ny folo dia mifanandrify amin’ny tantara aseho ao amin’ny andininy telopolo ka hatramin’ny enina amby telopolo. Be dia be ny fahazavana azo avy amin’io fanambarana io, nefa izay ilaina hodinihina eto dia izao: ao amin’ny Daniela iraika ambin’ny folo andininy iraika amby telopolo, dia esorina “ny isan’andro.”

Mba hahatakatra araka ny tokony ho izy ny tantara izay maneho ny filaharan’ireo fisehoan-javatra mitondra ho amin’ny famaranana ny fotoam-pitsapana ho an’ny olombelona, dia tsy maintsy manana fahatakarana marina momba ny “isan’andro” ny mpianatra ny faminaniana. Raha ny andininy fahiraika amby telopolo no manondro ny fanesorana ny asa fanompoan’i Kristy ao amin’ny fitoerana masina, na raha izy no manondro ny fanesorana ny fanompoan-tsampy, dia tena zava-dehibe tokoa ny mahatakatra izany, raha maniry ny hahatakatra araka ny tokony ho izy ny tantara mifanandrify izay nolazain-dRahavavy White raha nanoratra izy hoe: “Hiseho ny toe-javatra mitovy amin’ireo voasoritra ao amin’ireto teny ireto.”

Mazava ho azy fa tsy nahafantatra ny fahatanterahan’ny andininy faha-efapolo ao amin’i Daniela toko faha-iraika ambin’ny folo ho manondro ny firodanan’ny Firaisana Sovietika tamin’ny taona 1989 ny Advantisma Laodiseana; nefa io andininy io tokoa no manondro ireo zava-nitranga ireo. Ho an’izay naniry hahatakatra marina ny fitomboan’ny fahalalana ara-paminaniana izay tonga niaraka tamin’ny fahatanterahan’ny andininy faha-efapolo tamin’ny 1989, dia tonga fahamarinana ankehitriny ny fahatakarana marina ny amin’“ny isan’andro.” Tamin’ny fiandohan’ny taonjato faha-roapolo, dia zava-dehibe izany fahatakarana marina izany, satria anisan’ny ampahany tena ilaina tamin’ireo fahamarinana fototra nampiasain’ny Tompo hampiorina tamin’ny alalan’i William Miller izy.

Saingy nandritra ny folo taona sy tapany voalohany tamin’ny taonjato faharoapolo dia fiheverana protestanta satana, izay milaza fa ny “isan’andro” dia maneho ny asan’i Kristy ao amin’ny fitoerany masina, no fiheverana vitsy an’isa, ka tsy mendrika ny hamelana adihevitra momba ny fahamarinana fa ny “isan’andro” dia tandindon’ny fanompoan-tsampy akory hatomboka aza izany. Izany no antony handrenesanao avy amin’ireo mpanavao tantara laodiseana fa ny resaka momba ny “isan’andro” dia “tsy tokony hatao ho fanontaniana fitsapana,” na koa hoe “ny resaka momba ny ‘isan’andro’ dia tsy tokony hohetsiketsika.” Ny zavatra avelan’ireo mpanavao tantara foana rehefa mitarika ny tsy nahita fianarana amin’ity adihevitra manokana ity izy ireo, dia ilay fepetra izay napetraky ny tsindrimandry mandrakariva momba io raharaha io. Ity andalan-teny manaraka ity dia natokana ho an’i Elder Haskell.

Ny Loholona Haskell no nitarika ny fiarovana ny fahatakarana marina momba ny “isan’andro,” nanohitra ny fanafihan’i Prescott sy Daniells tamin’ny folo taona voalohany sy faharoa tamin’ny taonjato faha-roapolo. Tandremo tsara, fa tsy milaza mihitsy i Sister White fa diso ny fahatakaran’i Haskell ny amin’ny “isan’andro”; ny toromarika omeny azy fotsiny dia ny tsy hamelana ny fanelingelenana hitohy, satria tsy tian’ny Tompo homena sehatra mitohy ireo fahavalon’ny fahamarinana (Prescott sy Daniells), mba hanohizany manosika ny fampianarany diso. Ao amin’io andalan-teny io dia anariny i Haskell noho ny amin’“ilay tabilao”, ary ny tabilao resahina dia ilay tabilao 1843. Naverin’i Haskell navoaka ilay tabilao 1843 ho vavolombelona tao amin’izany fifandirana izany. Nefa tsy hoe naveriny navoaka fotsiny ilay izy, fa nampidiriny teo amin’ny faran’ny tabilao koa ilay andalan-teny avy amin’i Sister White, izay ilazany hoe: “ny tabilao 1843 dia notarihin’ny tànan’ny Tompo ary tsy tokony hovaina.” Rehefa mamaky io andalan-teny io ianao, dia isao ny isan’ny nilazany hoe: “amin’izao fotoana izao.”

“‘Efa voatendry hilaza aminareo aho hoe: Aoka tsy hisy fanontaniana hatsangana amin’izao fotoana izao ao amin’ny Review izay hahatonga ny sain’ny olona ho voahozongozona.... Tsy manam-potoana isika ankehitriny hidirana amin’ny adihevitra tsy ilaina, fa tokony handinika amim-pahatsorana ny filàna hitadiavana ny Tompo isika mba hahazoana fiovam-po marina eo amin’ny fo sy eo amin’ny fiainana. Tokony hisy ezaka hentitra hatao mba hahazoana ny fanamasinana ny fanahy sy ny saina.’”

“Efa nomena ahy ny fampitandremana mikasika ny filàna hitandremantsika firaisan-tsaina eo anoloana. Zava-dehibe ho antsika amin’izao fotoana izao izany. Amin’ny maha-olona antsika tsirairay avy dia mila miasa amim-pitandremana fatratra isika.

“Nanoratra ho an’i Loholona Prescott aho, nilaza taminy fa tsy maintsy mitandrina fatratra izy mba tsy hampiditra lohahevitra ao amin’ny Review izay mety ho toy ny manondro lesoka teo amin’ny fanandramana niainantsika taloha. Nolazaiko taminy fa ity raharaha izay inoany fa nisy fahadisoana natao ity dia tsy fanontaniana lehibe sady fototra, ary raha omena lanja manokana ankehitriny izany, dia hanararaotra izany ny fahavalontsika ka hanao tendrombohitra amin’ny zavatra kely.”

“Ho anao koa no ilazako fa io lohahevitra io [NY MOMBAMOMBA NY “ISAN’ANDRO” AO AMIN’NY DANIELA 8.] dia tsy tokony hotohina amin’izao fotoana izao. Tsia, ry rahalahiko, tsapako fa amin’izao fotoan-tsarotra eo amin’ny fanandramantsika izao dia tsy tokony haparitaka ilay tabilao izay efa nampanonta anao indray. Efa nanao fahadisoana ianao tamin’ity raharaha ity. Satana dia miasa amin-kafanam-po mafy mba hampisy raharaha izay hiteraka fisafotofotoana. Misy ireo izay ho faly indrindra hahita ny mpitoritenintsika hiditra amin’ny ady hevitra amin’ity fanontaniana ity, ary hataony ho zava-dehibe izany.”

“Voaray torolalana aho fa, momba izay mety holazaina amin’ny andaniny sy ny ankilany amin’ity fanontaniana ity, ny fahanginana amin’izao fotoana izao no fahaiza-miteny indrindra. Satana dia mitily izay fotoana ahafahany miteraka fisarahana eo amin’ireo mpitory sy mpanompon’Andriamanitra lohalaharana eto amintsika. Fahadisoana ny namoaka ilay tabilao raha tsy efa afaka niara-nivory ianareo rehetra ka nifanaraka momba izany raharaha izany. Tsy nanao tamim-pahendrena ianareo tamin’ny nampisongadina lohahevitra iray izay tsy maintsy hiteraka adihevitra sy hamoaka hevitra samihafa, satria ny antsipiriany rehetra dia hohenjanina ka hampitondraina heviny izay tsy hitondra afa-tsy fahavoazana ho an’ny asa. Efa ampy izay ataontsika amin’ny fiatrehana ireo filazana tsy marina ataon’ireo izay efa naneho porofo ny fahavononany hitondra vavolombelona mandainga.” Manuscript Releases, volume 9, 106, 107.

Tao amin’ny lahatsoratra teo aloha dia nofaritantsika fa nilaza i Ellen White fa ireo izay nanandratra ny antson’ny ora fitsarana dia nanana ny fahatakarana marina momba ny “isan’andro”, ary ny fiheveran’i Prescott sy Daniells fa ny “isan’andro” dia maneho ny asa fanompoan’i Kristy ao amin’ny fitoerana masina dia avy tamin’i Satana. Nananatra an’i Haskell izy noho ny namelany ny fifandirana hitohy, fa tsy noho ny toerany mikasika ny fahamarinan’izay asehon’ny “isan’andro”. Tamin’izany fotoana izany dia mbola nino ny fahatakaran’ny mpisava lalana momba ny “isan’andro” ny maro an’isa, ary ny zava-dehibe kokoa, ilay andininy ao amin’ny Daniela toko faha-iraika ambin’ny folo, izay tsy maintsy haseho mazava amin’ny fanokafana azy amin’“ny fotoana farany” tamin’ny 1989, dia mbola am-polony taona maro tany aoriana. Tamin’izany fotoana izany (1989), dia ilaina ny maha-zava-dehibe ny fahatakaran-diso marina momba ny “isan’andro”. Ny mpanavao hevitra dia mandrakariva mamela ny fepetra napetrak’i Ellen White, izay voafetra ho amin’io vanim-potoana manokana io, tsy ho ao anatin’ny loviany feno angano. Isao ny fanamarihana momba ny fotoana ao amin’ity andalan-teny manaraka ity.

“Manana teny holazaiko amin’i Rahalahy Butler, Loughborough, Haskell, Smith, Gilbert, Daniells, Prescott, ary amin’izay rehetra nazoto nanosika ny heviny momba ny dikan’ilay hoe ‘ny isan’andro’ ao amin’ny Daniela 8 aho. Tsy tokony hatao fanontaniana fitsapana izany, ary ny fikorontanana nateraky ny nanaovana azy ho toy izany dia tena nampalahelo tokoa. Niteraka fisafotofotoana izany, ary ny sain’ny sasany tamin’ireo rahalahintsika dia voasarika hiala tamin’ilay fandinihana amim-pitandremana izay tokony ho natokana ho amin’ny asa izay notarihin’ny Tompo fa tokony hatao amin’izao andro izao ao amin’ny tanànantsika. Nahafaly ny fahavalo lehibe amin’ny asantsika izany.

“Ny fahazavana nomena ahy dia izao: tsy tokony hisy zavatra hatao hampitombo ny fikorontanana momba ity fanontaniana ity. Aoka tsy hoentina ao amin’ny lahatenintsika izany ka hovelarina ho toy ny raharaha manan-danja lehibe. Misy asa lehibe eo anoloantsika, ary tsy manana na dia ora iray ho very hiala amin’ny asa tena ilaina tokony hatao isika. Aoka hofehezintsika amin’ny fanolorana ampahibemaso ireo laharan’ny fahamarinana lehibe izay ananantsika fahazavana mazava ny ezaka ataontsika.”

“Aoka hotarihiko ny sainareo ny vavaka farany nataon’i Kristy, araka ny voasoratra ao amin’ny Jaona 17. Maro ny lohahevitra izay azontsika resahina,—fahamarinana masina, mahazaha toetra, sady tsara tarehy amin’ny fahatsorany. Amin’ireny no aoka hifantohanareo amin’ny fahamatoram-panahy lalina. Fa aoka tsy hampidirina amin’izao fotoana izao ny amin’ ‘ilay isan’andro,’ na lohahevitra hafa izay hampipoitra fifandirana eo amin’ny rahalahy; fa izany dia hanemotra sy hanakantsakana ny asa izay irin’ny Tompo hampifantohan’ny sain’ny rahalahintsika amin’izao fotoana izao. Aoka isika tsy hampihetsi-po adihevitra izay hampiseho fahasamihafan-kevitra miharihary, fa aleo kosa havoakantsika avy amin’ny Teny ny fahamarinana masina momba ny fitakiana mamatotra ataon’ny lalàn’Andriamanitra.

“Ny mpitandrina antsika dia tokony hikatsaka ny haneho ny fahamarinana amin’ny fomba mahasoa indrindra. Araka izay tratra, aoka samy hilaza zavatra iray ihany ny rehetra. Aoka ho tsotra ny toriteny, ka hifantoka amin’ireo lohahevitra lehibe izay mora takarina. Rehefa hitan’ny mpitandrina rehetra ny tsy maintsy hanetren-tenany, dia afaka hiara-miasa aminy ny Tompo. Mila hibebaka indray isika ankehitriny, mba hahafahan’ny anjelin’Andriamanitra miara-miasa amintsika, ka hametraka fahatsapana masina ao an-tsain’ireo izay iasantsika.”

“Isika dia tsy maintsy miray hina ao anatin’ny fatoran’ny firaisan-tsaina tahaka an’i Kristy; amin’izay dia tsy ho zava-poana ny fisasarantsika. Aoka hisintona mitovy ny tady, ary aoka tsy hisy fifandirana hampidirina. Asehoy ny herin’ny fahamarinana mampiray, ary izany no hamela fiantraikany mahery eo amin’ny sain’ny olona. Ao amin’ny firaisan-kina no misy ny hery.

“Tsy fotoana izao hanasongadinana ireo tsy fitoviana madinika tsy misy lanjany. Raha misy sasany izay tsy manana firaisana velona sy mafy amin’ny Tompo maneho amin’izao tontolo izao ny fahalemen’ny fanandramana kristianiny, dia hararaotin’ireo fahavalon’ny fahamarinana izay manara-maso antsika akaiky izany, ka ho voasakana ny asantsika. Aoka samy hikolokolo fahalemem-panahy ny rehetra, ary hianatra lesona avy Aminy izay malemy fanahy sady manetry tena ao am-po.

Ny momba ny “fanompoam-pivavahana isan’andro” dia tsy tokony hiteraka fihetsiketsehana tahaka izay efa natao. Noho ny fomba nitondran’ny olona teo amin’ny andaniny sy ny ankilany amin’ity raharaha ity, dia nipoitra ny ady hevitra ary naterak’izany ny fisafotofotoana.

“Ny fihetsik’i Rahalahy Larry Smith tamin’ny famoahana taratasy kely iray mirakitra fanamelohana ny rahalahiny sy ny finoany dia tsy nankatoavin’Andriamanitra. Ary amin’i Loholona Prescott no ilazako hoe: Tsy nametraka enta-mavesatra taminao ny Tompo momba izao raharaha izao.

“Nalahelo aho nahare fa i Elder Daniells, na dia nahafantatra aza fa nisy tsy fitovian-kevitra momba io raharaha io teo amin’ireo rahalahintsika mpitarika, dia mbola nanosika izany raharaha izany ho lohalaharana, araka ny natao tany amin’ny toerana sasany.

“Ny rahalahintsika sasany hafa dia tsy notarihin’ny fahendrena, ary tsy nandinika tamim-pahazavana avy amin’ny antony mankany amin’ny vokatra momba ny vokatry ny ezaka nataony hanohanany ny heviny mikasika ny fanazavana ny amin’ny ‘fanatitra isan’andro.’ Raha mbola misy izao toe-javatra misy tsy fitovian-kevitra momba io raharaha io izao, dia aoka tsy hasongadina izany. Aoka hitsahatra ny fifandirana rehetra. Amin’ny fotoana tahaka izao, ny fahanginana no fahaiza-miteny.”

“Ny adidin’ny mpanompon’Andriamanitra amin’izao andro izao dia ny hitory ny Teny any an-tanàna. Tonga Kristy mba hamonjy fanahy, ary isika, amin’ny maha-mpizara ny fahasoavany antsika, dia mila mampahafantatra ny mponina amin’ireo tanàna lehibe ny fahalalana ny fahamarinany mahavonjy.” Pamphlets, laharana faha-20, 11, 12.

Rahalahy Larry Smith, izay noresahiny, dia tezitra indrindra noho io toe-javatra io, satria bokin-drainy, Daniel and the Revelation, no tian’i Prescott sy Daniells hosoratana indray mba hanovana izay nosoratany momba ny “ny isan’andro.” Rahalahy Smith dia niaro ny fahamarinana, ary koa ny rainy. Mamaritra io fifanolanana io imbetsaka izy amin’ny teny hoe: “amin’izao fotoana izao,” ary manakaiky ny farany dia hoy izy: “Raha mbola misy izao toetry ny tsy fitovian-kevitra momba ity lohahevitra ity, dia aoka tsy hatao misongadina izany.” Ny oniversite rehetra ao amin’ny Advantisma izay mampianatra ny “ny isan’andro” ankehitriny dia mampianatra ny fomba fijery satanika. Mazava ho azy fa tsy mitovy amin’ny toe-javatra tamin’izany andro izany ny toe-javatra ankehitriny.

Ny taranaka faharoan’ny Advantisma dia nanomboka tamin’ny fikomiana tamin’ny taona 1888, ary niorina teo anivon’ny fitarihana ny spiritisma. Izany toe-javatra izany no nanokatra ny varavarana ho an’ny fandrosoan’ny fitaka spiritistika lehibe kokoa, izay hitondra tontolo iray feno fifanilihana sy fisarahana, raha nanapa-kevitra ny hampiroborobo izay noheveriny manokana ho fahamarinana ireo lehilahy teo amin’ny toerana feno andraikitra. Lehilahy toa an-dry Daniells, Prescott ary Kellogg dia tonga mariky ny tantara izay nanondroan’i Ezekiela izay hataon’ireo loholona fito-polo, “ireo anti-panahin’ny taranak’Isiraely”, dia izay “ataony ao amin’ny maizina, samy ao an-tranon’ny sariny avy? fa hoy izy: Tsy mahita anay Jehovah.”

Tamin’izany taranaka izany, ireo iraky ny hafatry ny taona 1888 dia samy very lalana tao anatin’ireo adihevitra, fisafotofotoana ary spiritisma izay nandrakotra ireo loholona fitopolo an’i Ezekiela, izay nandoko sampy teo amin’ny rindrin’ny tempoly sy teo amin’ny rindrin’ny sainy. Nesorina ny asan’ny fahasalamana noho ny spiritisman’i Kellogg, kanefa ireo mpanavao tantara ao amin’ny Advantisma Laodiseana kosa mitarika ny tsy nahita fianarana hino fa nisy karazana fandresena nivoaka avy tao amin’ny korontana tamin’io taranaka io. Nisy tantara mifanitsy tamin’ny andron’ny Mpitsara, izay ny famintinana ny tantaran’ny Mpitsara dia mifanaraka tanteraka amin’ity vanim-potoana ity, satria ny andininy farany ao amin’ny Mpitsara dia milaza hoe:

Tamin’izany andro izany dia tsy nisy mpanjaka teo amin’ny Isiraely; samy nanao izay hitany fa marina teo imasony avy ny olona rehetra. Mpitsara 21:25.

Hasehonay amin’ireto lahatsoratra ireto, nahoana ny tantaran’ny Mpitsara no mifanandrify amin’ny tantaran’ny taranaka faharoan’ny Advantisma; kanefa tokony homarihina fa, rehefa dinihina ny tantaran’ny Advantisma Laodikiana, ny tantara mora azo dia natolotr’ireo izay manatanteraka fanovàn-tantara. Azo antoka fa tsy tian-dRahavavy White hohakorontanina tao anatin’izany tantara izany ny momba ilay “isan’andro,” kanefa raha ny marina dia vitsy an’isa kely tamin’ireo lehilahy izay nolazainy fa notarihin’ny “anjely izay noroahina avy tany an-danitra” no nomena sehatra ampahibemaso hampiroborobo ny heviny diso. Nefa ny milaza fa Rahavavy White dia mba nanohana velively ny hevitra hoe mety ihany ny mitahiry fahadisoana, dia mifanohitra tanteraka amin’izay ninoany indrindra.

“Rahalahy, amin’ny maha-irak’i Kristy ahy dia mampitandrina anareo aho mba hitandrina amin’ireo raharaha an-tsisiny ireo, izay mirona hampivily ny saina hiala amin’ny fahamarinana. Ny fahadisoana dia tsy mba tsy mampaninona velively. Tsy manamasina na oviana na oviana izany, fa mitondra fisafotofotoana sy fisarahana mandrakariva. Mampidi-doza mandrakariva izany. Manana fahefana lehibe eo amin’ny saina ny fahavalo, raha tsy voaaro tsara amin’ny alalan’ny vavaka sy tsy miorina mafy ao amin’ny fahamarinan’ny Baiboly.” Testimonies, boky faha-5, 292.

Hanohy ity fianarana ity isika ao amin’ny lahatsoratra manaraka.

“Tsy manam-potoana ho very isika. Misy andro sarotra eo anoloantsika. Mihetsiketsika amin’ny fanahin’ny ady izao tontolo izao. Tsy ho ela dia hiseho ireo toe-javatra mampahory izay voalaza tao amin’ny faminaniana. Efa saika tonga amin’ny fahatanterahany feno ny faminaniana ao amin’ny Daniela toko faha-iraika ambin’ny folo. Betsaka amin’ny tantara izay efa nitranga ho fahatanterahan’io faminaniana io no haverina indray. Ao amin’ny andininy faha-telopolo dia misy hery iray voalaza fa ‘dia halahelo izy ka hiverina, sady ho tezitra amin’ny fanekena masina; dia hanao izany izy; eny, hiverina aza izy ka hihaino izay mahafoy ny fanekena masina. Ary hisy miaramila hijoro eo anilany, ka handoto ny fitoerana masina, dia ny fiarovana, ary hanaisotra ny fanatitra isan’andro, sady hametraka ny fahavetavetana mahatonga fandravana. Ary izay manao ratsy amin’ny fanekena dia hofitahiny amin’ny fandokafana; fa ny olona izay mahalala ny Andriamaniny kosa dia hahery ka hanao zavatra lehibe. Ary izay manan-tsaina amin’ny olona dia hampianatra ny maro; kanefa ho lavon-tsabatra sy afo sy fahababoana ary fandrobana andro maro izy. Ary raha lavo izy, dia hovonjena amin’ny famonjena kely; nefa maro no hiray aminy amin’ny fandokafana. Ary ny sasany amin’izay manan-tsaina dia ho lavo, mba hizahan-toetra azy sy hanadio azy ary hampahafotsy azy hatramin’ny andro farany; fa mbola ho amin’ny fotoana voatendry ihany izany. Ary ny mpanjaka hanao araka izay sitrapony; dia hanandra-tena sy hanandratra tena ambonin’ny andriamanitra rehetra izy, sady hiteny zava-mahagaga hanohitra an’Andriamanitry ny andriamanitra; ary hambinina izy mandra-pahatanteraky ny fahatezerana; fa izay voatendry dia tsy maintsy ho tanteraka.’ Daniela 11:30–36.”

“Toe-javatra mitovitovy amin’izay voafaritra amin’ireo teny ireo no hitranga. Hitantsika ny porofo fa i Satana dia haingana dia haingana eo am-pahazoana ny fifehezana ny sain’ny olombelona izay tsy manana ny fahatahorana an’Andriamanitra eo anoloany. Aoka hovakin’ny rehetra sy ho fantany ny faminaniana ato amin’ity boky ity, fa ankehitriny isika dia miditra ao amin’ilay andro fahoriana izay voalaza hoe:”

“‘Ary amin’izany andro izany dia hitsangana Mikaela, ilay andriana lehibe, izay miaro ny zanaky ny firenenao; ary hisy andro fahoriana, izay tsy mbola nisy toy izany hatrizay nisian’ny firenena ka mandra-pahatongan’izany andro izany; ary amin’izany andro izany dia hovonjena ny firenenao, dia izay rehetra hita voasoratra ao amin’ny boky. Ary maro amin’ireo izay mandry ao amin’ny vovoky ny tany no hifoha, ny sasany ho amin’ny fiainana mandrakizay, ary ny sasany ho amin’ny henatra sy fanamavoana mandrakizay. Ary izay hendry dia hamirapiratra tahaka ny famirapiratan’ny lanitra; ary izay mitondra ny maro ho amin’ny fahamarinana dia ho tahaka ny kintana mandrakizay doria mandrakizay. Fa ianao kosa, ry Daniela, afeno ny teny, ary asio tombo-kase ny boky mandra-pahatongan’ny andro farany; maro no hivezivezy etsy sy eroa, ary hitombo ny fahalalana.’ Daniela 12:1–4.” Manuscript Releases, laharana faha-13, 394.