Ny toko faha-valon’i Ezekiela dia maneho fahavetavetana efatra mitombo, izay misolo tena ny taranaka efatry ny Advantisma Laodiseana. Ny fikomiana tamin’ny 1863 dia namokatra sandoka ho solon’ireo takelaka roan’i Habakoka, tahaka ny namokaran’i Arona sary sandokan’ny fahasaro-piaro tamin’ny zanak’omby volamenany, tamin’io fotoana indrindra io izay nanoloran’Andriamanitra tamin’i Mosesy ny takelaka roan’ny Didy Folo. Raha vao nanomboka ny asan’ny fanesorana ireo fahamarinana fototra ny Advantisma Laodiseana, araka izay aseho ao amin’ny nofin’i William Miller, dia nanomboka nandà ny fahefan’ny Baiboly ny fitarihan’ny taranaka voalohany, ary avy eo ny Fanahin’ny Faminaniana. Nitombo hatramin’ny teboka iray ny fikomiana, ka tonga teo amin’ny tantarany, fotoana fohy talohan’ny 1888, ny spiritisma nataon’i Kellogg (pantheisma).
Tamin’ny fikomiana tamin’ny 1888, dia tonga tamin’ny sehatra iray ny spiritisma izay asehon’ireo efitranon’ny sary an’ohatra ao amin’i Ezekiela, ka nolavina ireo iraka avy any Minneapolis, sy ny mpaminanivavy, ary na dia ny Fanahy Masina aza.
“Hitantsika tao amin’ny fanandramantsika fa rehefa mandefa taratry ny fahazavana avy amin’ny varavarana misokatra ao amin’ny fitoerana masina ho amin’ny olony ny Tompo, dia manetsika ny sain’ny maro Satana. Kanefa tsy mbola tonga ny farany. Hisy ireo izay hanohitra ny fahazavana sy hanitsakitsaka ireo izay nataon’Andriamanitra ho fantsony hampitana fahazavana. Ny zavatra ara-panahy dia tsy fantarina ara-panahy. Ny mpiambina tsy nitandrina ny diany hifanaraka amin’ny fitarihan’Andriamanitra misokatra tsikelikely, ary ny hafatra sy ireo iraka tena avy any an-danitra dia atao tsinontsinona.
“ഹിമ്പിhaoka avy amin’ity fivoriana ity ny lehilahy izay milaza fa mahalala ny fahamarinana, kanefa manangona manodidina ny fanahiny ny fitafiana tsy voatenona tamin’ny fanenomana any an-danitra. Ny fanahy izay noraisiny teto dia hoentiny miaraka aminy. Mangovitra aho noho ny amin’ny hoavin’ny asantsika. Izay tsy manaiky eto amin’ity toerana ity ny porofo nomen’Andriamanitra dia hiady amin’ireo rahalahiny izay ampiasain’Andriamanitra. Hataony mafy indrindra izany, rehefa ho tonga ny fahafahana izay ahafahany mampandroso sy manohy hatrany ilay karazam-piadiana efa nataony hatramin’izay. Ireo lehilahy ireo dia hanana fahafahana ho resy lahatra fa niady tamin’ny Fanahy Masin’Andriamanitra izy. Ny sasany ho resy lahatra; ny hafa kosa hifikitra mafy amin’ny fanahiny ihany. Tsy ho faty amin’ny tena izy ireo ka hamela an’i Jesosy Tompo hiditra ao am-pony. Ho voafitaka bebe kokoa hatrany izy ireo, mandra-paha-tsy ahafahany mamantatra ny fahamarinana sy ny fahitsiana. Izy ireo, eo ambanin’ny fanahy hafa, dia hiezaka hametraka eo amin’ny asa endrika iray izay tsy hankatoavin’Andriamanitra; ary hiezaka haneho eo amin’ny asany ny toetran’i Satana izy ireo amin’ny fandraisana fahefana hifehy ny sain’ny olombelona, ary amin’izany no hifehezany ny asan’Andriamanitra sy ny raharahany.”
“Raha nifady sy nivavaka ary nanetry ny fony teo anatrehan’Andriamanitra ny rahalahintsika tamin’io fivoriana io, ka nipetraka tamim-pitoniana mba handinika ny Soratra Masina niaraka, dia ho nomena voninahitra Andriamanitra. Kanefa ny fanahin’ny fitsarana an-tendrony izay nentina tao amin’io fivoriana io no nanidy ny varavarana ho an’ny fitahiana sarobidy indrindra avy amin’Andriamanitra, ary izay nanana izany fanahy izany dia tsy ho eo amin’ny toerana mahasoa hahita ny fahazavana raha tsy mibebaka eo anatrehan’Andriamanitra izy ka mahatsapa amin’ny ampahany ny halehiben’ny nanatonany ny fanaovana tsinontsinona ny Fanahy Masina sy ny fananana fanahy hafa.” The 1888 Materials, 832.
Taorian’ny taona 1888, i Sister White dia “nangovitra noho ny amin’ny hoavin’ny” fiangonan’Andriamanitra sy ny asany. Hitany fa io fivoriana io dia hiteraka ady ara-panahy mitohy eo amin’ireo lehilahy izay mpitarika ny Adventisma Laodiseana, ary ny adihevitra momba “ny isan’andro” dia porofo fa tanteraka tamin’io taranaka io indrindra ny faminaniany. Nisy ady notanterahin’ireo lehilahy izay tsy “nanaiky ny porofo nomen’Andriamanitra” hanamafisana ny “hafatra sy iraka nalefitry ny lanitra,” ary ireo lehilahy ireo dia niady tamin’“ny Fanahy Masin’Andriamanitra.” Ny taranaka faharoa dia nijery raha nodoran’ny afon’ny fitsaran’Andriamanitra ho rava tanteraka ny trano famoaham-boky sy ny toeram-pitsaboana.
“Androany aho dia naharay taratasy avy tamin’i Elder Daniells mikasika ny fandravana tamin’ny afo ny biraon’ny Review. Malahelo indrindra aho raha mandinika ny fatiantoka lehibe ho an’ny asa. Fantatro fa izao dia fotoana mampahory indrindra ho an’ireo rahalahy miandraikitra ny asa sy ho an’ireo mpiasa ao amin’ny birao. Miara-mijaly amin’izay rehetra mijaly aho. Kanefa tsy gaga tamin’izany vaovao mampalahelo izany aho, satria tao amin’ny fahitana tamin’ny alina dia efa nahita anjely iray nijoro aho, nitana sabatra toy ny afo natsotra teo ambonin’i Battle Creek. Indray andro, tamin’ny antoandro, raha mbola teo an-tanako ny peniko, dia very saina aho, ary toa hitako io sabatry ny lelafo io nivily aloha tamin’ny lafiny iray, dia avy eo tamin’ny lafiny iray hafa. Toa nifandimby ny loza noho ny loza, satria nohamavoina Andriamanitra tamin’ny fisainan’olombelona izay natao hanandratra sy hanomezam-boninahitra ny tenany.”
“Anio maraina izao dia voatosika tamin’ny vavaka mafana aho mba hitarihan’ny Tompo izay rehetra mifandray amin’ny biraon’ny Review and Herald hanao fikarohana amim-pahazotoana, mba hahitany izay tsy niraharahiany ireo hafatra maro nomen’Andriamanitra.
“Fotoana vitsy lasa izay dia nangataka ny torohevitro ny rahalahy tao amin’ny biraon’ny Review momba ny fananganana trano iray hafa. Tamin’izany aho dia nilaza fa raha ireo izay nankasitraka ny hanampiana trano iray hafa ao amin’ny biraon’ny Review and Herald no nahita mialoha ny ho avy, raha azony jerena izay hitranga ao Battle Creek, dia tsy hisy fanontaniana aminy ny amin’ny fananganana trano iray hafa any. Hoy Andriamanitra: ‘Natao tsinontsinona ny teniko; ary hihodina Aho ka handrava indray.’”
“Tamin’ny Fivoriambe Lehibe, izay natao tao Battle Creek tamin’ny taona 1901, dia nomen’ny Tompo ny olony porofo fa niantso ho amin’ny fanavaozana Izy. Voatsindry tao an-tsaina izany, ary voakasika ny fo; nefa tsy tontosa ny asa lalina sy feno. Raha toa ireo fo mafy loha ka torotoro tamin’ny fibebahana teo anatrehan’Andriamanitra tamin’izany, dia ho hita ny iray amin’ireo fanehoana lehibe indrindra ny herin’Andriamanitra izay efa hita hatramin’izay. Nefa tsy nomem-boninahitra Andriamanitra. Tsy nohenoina ny fanambaràn’ny Fanahiny. Tsy nisaraka tamin’ireo fanao izay tena nifanohitra tamin’ny foto-kevitry ny fahamarinana sy ny fahitsiana, izay tokony hotandrovina mandrakariva ao amin’ny asan’ny Tompo, ny olona.”
“Ny hafatra ho an’ny fiangonana ao Efesosy sy ho an’ny fiangonana ao Sardisy dia efa naverimberin’Ilay manome ahy fampianarana ho an’ny olony. ‘Soraty ho amin’ny anjelin’ny fiangonana ao Efesosy; Izao no lazain’Izay mihazona ny kintana fito eo an-tànany ankavanana, Izay mandeha eo afovoan’ny fanaovan-jiro volamena fito; Fantatro ny asanao sy ny fisasaranao ary ny faharetanao, ary tsy zakanao izay ratsy fanahy; ary efa nozahanao ireo milaza ny tenany ho apostoly, nefa tsy izy, ka hitanao fa mpandainga izy; ary niaritra ianao, sady manam-paharetana, ary niasa noho ny anarako, ka tsy reraka. Kanefa manana alahelo aminao Aho, satria efa nilaozanao ny fitiavanao voalohany. Koa tsarovy izay nahalavoana anao, dia mibebaha, ary ataovy ny asa voalohany; fa raha tsy izany, dia ho avy aminao faingana Aho ka hanaisotra ny fanaovan-jironao hiala amin’ny fitoerany, raha tsy mibebaka ianao.’ Apokalypsy 2:1–5.”
“‘Ary soraty ho an’ny anjelin’ny fiangonana any Sardisy hoe; Izao no lazain’Ilay manana ny Fanahy fito avy amin’Andriamanitra sy ny kintana fito: Fantatro ny asanao, fa manana anarana ho velona ianao, nefa maty. Miambena, ary ampaherezo izay sisa tavela, izay efa ho faty; fa tsy hitako tanteraka eo anatrehan’Andriamanitra ny asanao. Koa tsarovy izay nandraisanao sy renareo, ary tano mafy izany, ka mibebaha. Koa raha tsy miambina ianao, dia ho tonga aminao tahaka ny mpangalatra Aho, ary tsy ho fantatrao izay ora hihaviako aminao.’ Apokalypsy 3:1–3.
“Hitantsika ny fahatanterahan’ireo fampitandremana ireo. Tsy mbola nisy fotoana nahatanterahan’ny Soratra Masina tamin’ny fomba hentitra kokoa noho izao.”
“Ny olombelona dia mety hanorina trano voaomana amin’ny fitandremana fatratra indrindra, trano tsy azon’ny afo idirana; nefa fikasihan-tanan’Andriamanitra iray monja, pitik’afo iray monja avy any an-danitra, dia handrava sy hanala tsy hisy intsony ny fialofana rehetra.
“Nanontaniana aho raha manana torohevitra homena. Efa nomeko sahady ny torohevitra izay nomen’Andriamanitra ahy, tamin’ny fanantenana hisorohana ny fidinan’ny sabatra mirehitra izay nihantona teo ambonin’i Battle Creek. Ary ankehitriny dia tonga izay natahorako—ny vaovao momba ny fahamaizan’ny tranoben’ny Review and Herald. Rehefa tonga io vaovao io, dia tsy gaga aho, ary tsy nanan-kolazaina. Izay tsy maintsy nolazaiko tsindraindray ho fampitandremana dia tsy nisy vokany afa-tsy ny nanamafy ireo izay nandre, ary ankehitriny dia izao ihany no azoko lazaina: Malahelo aho, tena malahelo indrindra aho, fa nilaina ny nahatongavan’izao kapoka izao. Efa nomena fahazavana ampy. Raha natao araka izany izany, dia tsy ho nilaina ny fahazavana fanampiny.” Testimonies, boky faha-8, 97–99.
Ny taranaka faharoan’ny Advantisma dia tsy fandresena, ary ho fahatanterahan’ny Ezekiela toko fahavalo, dia mbola nitohy nihamafy ihany ny fikomiana.
“Amin’ny alalan’ny hafatra voasoratra sy amin’ny afo no nanambaran’ny Tompo fa tiany hiala ao Battle Creek ny olony. Enga anie Andriamanitra hanampy antsika hihaino ny feony. Tsy misy heviny amintsika va fa nodoran’ny afo ka levona ireo andrim-panjakana roa lehibe ananantsika tao Battle Creek? Mety hilaza ianareo hoe: ‘Kanefa ny Sanitarium vaovao dia manana marary maro.’ Eny; nefa na dia an’arivony maro aza ny marary any, dia tsy izany no ho porofo manohana ny fanorenan’ny olontsika trano ao Battle Creek sy ny hipetrahany ao.”
“Mitombo ny fakam-panahy. Lavin’ny olona ny fahazavana izay nalefan’Andriamanitra ao amin’ny Testimonies of his Spirit, ary ny noforonin-tsainy sy ny drafiny manokana no fidiny. Hanohy hampisaraka ny tenany amin’Andriamanitra va ny olona? Tsy maintsy haneho ny tsy fankasitrahany amin’ny fomba mbola mazava kokoa noho izay efa nataony va Izy?” Pamphlets, SpTB06, 45.
Nifidy ny “tetik’asany sy ny fikasany avy amin’ny tenany ihany” ny olona, araka izay asehon’ireo loholona fitopolo tao amin’ny efitranon’ny sarin-javatra ao amin’ny Ezekiela toko faha-valo, izay nilaza hoe: “Tsy mahita antsika Jehovah.” Nanangana mpaminanivavy ny Tompo ary nomeny azy “fahitana misokatra” nandritra ny efapolo taona katroka, hatramin’ny 1884. Napetrany teo ambonin’io fanomezam-pahasoavana io ny soniany, fa Izy no nanome azy ary Izy no namarana azy tao amin’ny tanàna atao hoe Portland, ary nomeny nandritra ny efapolo taona izany. Fotoana fohy talohan’ny nitsaharan’ny “fahitana misokatra” dia nanomboka nandrava tsikelikely ny fahefan’ny Baiboly sy ny Fanahin’ny Faminaniana ireo lehilahy antitra tamin’ny 1881 sy 1882. Dia nifarana tamin’ny 1884 ny “fahitana misokatra,” ary tao anatin’ny efa-taona dia naverina indray tamin’ny Fihaonambe Lehibe tamin’ny 1888 ny fikomian’i Kora, Datana ary Abirama.
Ny fikomiana tamin’ny 1888 dia niteraka fitomboan’ny fikomiana, ka nahitana ny fitsabahan’Andriamanitra mivantana teo amin’ny tantaran’ny Advantista Laodikia, rehefa nodorany ny asan’ny famoaham-boky sy ny asan’ny fahasalamana. Nefa ireo fitsarana mivantana ireo dia tsy nahasakana ny fikomiana izay efa nandeha. Tamin’ny 1919 dia nisy Fihaonambe momba ny Baiboly natao, izay i William Warren Prescott, iray tamin’ireo mpikomy lehibe tamin’ny taranaka faharoa, ilay teolojiana nofanina tany amin’ny anjerimanontolon’ny Protestanta niodina, no mpitarika voalohany tamin’ny fampiroboroboana ilay fomba fijery satanika izay nilaza fa “ny isan’andro,” dia maneho ny asan’i Kristy ao amin’ny fitoerana masina, ka nanao famelabelarana maromaro.
Ny tantara dia nanamarika fa tamin’io fihaonambe momba ny Baiboly tamin’ny 1919 io, Prescott dia nanolotra filazantsara iray izay nahitana ny fanesorana ny foto-pampianarana rehetra amin’ny hafatra ara-paminaniana nentin’ny Millerita. Niezaka mihitsy aza izy hanaisotra ny roa arivo sy telon-jato andro, nefa tsy nahavita izany. Kanefa dia filazantsara iray izay tena foana tanteraka amin’ny fahatakarana ara-paminanian’ny Millerita no nasehony. Nolavina tamin’ilay fivoriana ny filazantsarany, nefa na izany aza dia nanapa-kevitra ireo mpitarika jamba ireo haka ny andiam-panolorany ka hamolavola azy ho boky mitondra ny lohateny hoe, The Doctrine of Christ. Io boky io no tonga famantarana ny fahatongavan’ny taranaka fahatelo amin’ny Advantisma Laodiseana.
Io boky io dia maneho filazantsara hafa noho ny filazantsaran’ny Millerita ao amin’ny Habakoka toko faharoa, ary ampahafantarin’i Paoly antsika fa ny filazantsara hafa dia tsy filazantsara akory.
Gaga aho fa ianareo dia vetivety toy izao no miala amin’Ilay niantso anareo ho amin’ny fahasoavan’i Kristy ka mankany amin’ny filazantsara hafa; nefa tsy hafa izany; fa misy sasany izay mampikorontana anareo ka te hanova ny filazantsaran’i Kristy. Kanefa na izahay, na anjely avy any an-danitra aza, no mitory filazantsara hafa aminareo noho izay efa notorinay taminareo, aoka ho voaozona izy. Araka izay efa nolazainay teo aloha, dia izao no lazaiko indray ankehitriny: Raha misy olona mitory filazantsara hafa aminareo noho izay efa noraisinareo, aoka ho voaozona izy. Galatiana 1:6–9.
Ny taranaka fahatelo amin’ny Advantisma dia asehon’ilay fahavetavetana fahatelo ao amin’i Ezekiela, izay ahitana ireo vehivavy mitomany an’i Tamoza. I Tamoza dia andriamanitra mesopotamiana iray nifandray tamin’ny fahavokarana sy ny tsingerin’ny zavamaniry. Indraindray i Tamoza dia naseho ho mpiandry ondry na tovolahy iray, mifamatotra amin’ny fiovan’ny fizaran-taona sy ny fitomboan’ny vokatra. Ny fahafatesan’i Tamoza sy ny fitsanganany tamin’ny maty tatỳ aoriana dia nifamatotra tamin’ny tetiandrom-pambolena. Araka ny anganom-pinoana, i Tamoza dia maty na nanjavona nandritra ny volana fahavaratra, izay noheverina ho fanehoana ny fahamainana sy ny fahalovan’ny zavamaniry amin’ny vanim-potoana mafana sy maina. Ny fitomaniana noho i Tamoza dia fombam-pisaonana izay nahitana fitarainana noho ny fahafatesany na ny fanjavonany nandritra ny volana fahavaratra, ary narahin’ny fifaliana noho ny fitsanganany tamin’ny maty, izay naneho ny fanavaozana ny zavamaniry sy ny fiainam-pambolena.
Ny fitomaniana noho i Tamoza dia maneho hafatry ny ranonorana fara izay sandoka, ary izany no nanehoan’ny filazantsaran’i W. W. Prescott. Ny fanesorana ny fanorenana ara-paminaniana, izay nanomboka tamin’ny fikomiana tamin’ny 1863, dia tonga tamin’ny teboka iray tamin’ny 1919, ka namelan’ny Advantisma Laodiseana ny filazantsara sandoka hiorina. Io filazantsara sandoka io dia niorina tanteraka teo ambonin’ny fomba fanao ara-pampianaran’ny Protestantisma nihemotra tamin’ny finoana. W. W. Prescott no mpandrafitra azy tany am-boalohany, ary tahaka an’i William Miller, ny filazantsaran’izy roa lahy dia samy niorina teo amin’ny fahatakarany fototra momba “ny isan’andro,” ao amin’ny bokin’i Daniela. Samy aseho ao amin’ny andalan-tenin’ny 2 Tesaloniana ireo filazantsara roa ireo, izay nahitan’i Miller voalohany fa “ny isan’andro” dia naneho ny fanompoan-tsampy. Ao amin’io andalan-teny io dia misy antokon’olona iray asehon’i Miller, izay manaiky ny fahamarinana nasehon’i Paoly, ary antokon’olona hafa iray izay tsy manana fitiavana ny fahamarinana.
Ao amin’ny andro farany, dia misy antokona iray, asehon’i Miller, izay “mahalala” sy mandray ny ranonorana farany; ary misy antokona iray hafa kosa, asehon’i Prescott, izay mandray fitaka mahery. Ny fitaka mahery izay raisiny dia miorina amin’ny filazantsara sandoka, izay tsy filazantsara akory, ary izany no manondro hafatra sandokan’ny ranonorana farany. Koa ny fahavetavetana fahatelo ao amin’i Ezekiela dia ireo vehivavy (fiangonan’ny Adventisma Laodiseana), mitomany an’i Tamoza. Ny ranomasony amin’ny fahavaratra (orana) dia natao hamoaka ny vokatry ny fijinjana.
Ny fanavahana misy eo amin’ny karazany roa amin’ny hafatry ny ranonorana farany dia manenika ny Baiboly sy ny Fanahin’ny Faminaniana. Miverimberina ny fanondroan’ny Baiboly fa sakanana amin’ny vahoaka tsy mankatò ny ranonorana.
Hoy izy hoe: Raha misy lehilahy mandroaka ny vadiny, ka miala aminy izy ary lasa an’ny lehilahy hafa, moa hiverina aminy indray va izy? Tsy ho voaloto indrindra va izany tany izany? Kanefa ianao efa nijangajanga tamin’ny olon-tiana maro; nefa miverena amiko indray ianao, hoy Jehovah. Asandrato ny masonao ho amin’ny fitoerana avo, ka jereo izay tsy nanaovanao firaisana. Teny an-dalana no nipetrahanao niandry azy, tahaka ny Arabo any an-efitra; ary efa nandoto ny tany tamin’ny fijangajanganao sy tamin’ny faharatsianao ianao. Koa izany no nanaovana sakana ny ranonorana, ary tsy nisy ranonorana farany; ary nanana handrin’ny vehivavy janga ianao, ka tsy nety ho menatra. Jeremia 3:1–3.
Ny Advantisma Laodiseana dia nanomboka nijangajanga tamin’ny 1863, ary hatramin’izay dia notazonina ny ranonorana. Mandà ny ho menatra noho ny fikomiany izy ireo, ary izany tsy fanetren-tena izany no miteraka handrin’ny vehivavy janga, ary ny vehivavy janga ao amin’ny faminanian’ny Baiboly dia ny fahefana papaly. Ao amin’ny taranaka fahatelo no tanterahina ny asa farany fanomanana hiankohoka eo anatrehan’ny mariky ny vehivavy janga avy any Roma. Ny fanomanana ho amin’ny taranaka fahefatra dia tanterahina ao amin’ny taranaka fahatelo, amin’ny alalan’ny hafatra sandoka momba ny ranonorana fara. Tahaka ny fikomiana tamin’ny 1863, sy ny fikomiana tamin’ny 1888, ny fikomiana tamin’ny 1919 dia mifanaraka amin’ny 11 Septambra 2001, satria tamin’ny fotoana nirodanan’ireo trano tao New York City no nidinan’ilay anjely mahery ao amin’ny Apokalypsy toko faha-valo ambin’ny folo, ary nanomboka ny ranonorana fara marina.
“Ny ranonorana farany dia hirotsaka amin’ny vahoakan’Andriamanitra. Anjely mahery iray no hidina avy any an-danitra, ary ny tany rehetra dia hazavain’ny voninahiny.” Review and Herald, 21 Aprily 1891.
Rehefa nanomboka nilatsaka ny orana farany, ny anti-panahy tamin’ny Advantisma Laodiseana dia tsy nahafantatra izany ho ny orana farany, satria efa voasaina tamin’ny hafatry ny orana farany sandoka izy ireo, izay asehon’i Ezekiela amin’ny vehivavy mitomany an’i Tamoza, ary amin’ny fampiharana dia hafatry ny fiadanana sy filaminana.
“Ireo ihany izay miaina araka ny fahazavana ananany no handray fahazavana lehibe kokoa. Raha tsy mandroso isan’andro isika eo amin’ny fanehoana amin’ny fiainana ireo hatsaran-toetra kristiana miasa, dia tsy ho fantatsika ny fisehoan’ny Fanahy Masina ao amin’ny ranonorana farany. Mety milatsaka amin’ny fo manodidina antsika rehetra izany, nefa isika tsy hahafantatra na handray izany.” Testimonies to Ministers, 507.
Tsy ho hain’ireo mpiambina ny vahoaka ny nahafantatra ny fahatongavan’ny orana farany, satria ny filazantsara sandokany momba ny orana farany sandoka dia nandà ny fisian’izay mety ho fanehoana ny herin’Andriamanitra tahaka izay efa nisy tamin’ny andro fahiny.
“Hisy fanehoana mahagaga ny herin’Andriamanitra ao amin’ny fiangonana; nefa tsy hiasa amin’ireo izay tsy nanetry tena teo anatrehan’ny Tompo izany, sy tsy nanokatra ny varavaran’ny fo tamin’ny fiaiken-keloka sy ny fibebahana. Amin’ny fanehoana izany hery izany, izay manazava ny tany amin’ny voninahitr’Andriamanitra, dia zavatra iray ihany no ho hitany, izay heveriny ao anatin’ny fahajambany ho mampidi-doza, zavatra izay hanaitra ny tahony, ka hihamafy izy hanohitra izany. Satria tsy miasa araka ny heviny sy ny zavatra andrasany ny Tompo, dia hanohitra ny asa izy. ‘Nahoana,’ hoy izy, ‘no tsy tokony hahafantatra ny Fanahin’Andriamanitra izahay, nefa efa tao amin’ny asa nandritra ny taona maro?’—Satria tsy namaly ny fampitandremana sy ny fifonana tao amin’ny hafatr’Andriamanitra izy, fa niteny tamim-paharetana hoe: ‘Manankarena aho, sady nitombo fananana, ka tsy misy zavatra ilaiko.’ Ny talenta sy ny traikefa maharitra dia tsy hahatonga ny olona ho fantson’ny fahazavana, raha tsy mametraka ny tenany eo ambanin’ny taratra mamirapiratr’ilay Masoandron’ny Fahamarinana izy, ary antsoina sy voafidy ary voaomana amin’ny fanomezam-pahasoavan’ny Fanahy Masina. Raha hanetry tena eo ambanin’ny tànana mahery an’Andriamanitra ny olona izay mikarakara zava-masina, dia hasandratry ny Tompo izy. Hataony olona mahay manavaka izy—olona manan-karena amin’ny fahasoavan’ny Fanahiny. Ny toetra mafy sy tia tena ananany, ny ditrany, dia ho hita eo amin’ny fahazavana mamirapiratra avy amin’Ilay Fahazavan’izao tontolo izao. ‘Ho avy faingana atỳ aminao Aho, ka hanaisotra ny fanaovan-jiro eo amin’ny toerany, raha tsy mibebaka ianao.’ Raha mitady ny Tompo amin’ny fonao rehetra ianao, dia ho hitanao Izy.” Review and Herald, December 23, 1890.
Ny loholon’i Ezekiela toko faha-valo dia nanaiky filazantsaran’ny fiadanana sy filaminana tamin’ny taona 1919, ary rehefa tonga ny 11 Septambra 2001 dia naseho ny vokatry ny fikomiana nitombo hatrany tamin’ny tsy fahaizany namantatra ny fahatongavan’ny ranonorana farany. Ao amin’ny tantara izay nanomboka tamin’ny fotoan’ny farany tamin’ny 1989, dia naverin’Andriamanitra tamin’ny antsipiriany tanteraka ny hetsika Millerita. Miller dia tandindon’i Elia, ary i Elia dia efa nilaza mazava tamin’i Ahaba fa tsy hisy ranonorana, afa-tsy amin’ny tenin’i Elia.
Hohamafisintsika ao amin’ny lahatsoratra manaraka ny fandinihantsika ny taranaka fahatelon’ny Advantisma.
“Ny saranga izay tsy malahelo noho ny fihemoran’ny tenany eo amin’ny lafiny ara-panahy, na tsy mitomany noho ny fahotan’ny hafa, dia havela tsy hanana ny fanombohan’Andriamanitra. Ny Tompo dia maniraka ny irany, dia ireo lehilahy mitana fiadiana famonoana eny an-tànany hoe: ‘Manaraha azy hamakivaky ny tanàna, ka mamonoa; aoka tsy hiantra ny masonareo, ary aza mamindra fo ianareo: vonoy tanteraka ny antitra sy ny tanora, na ny virijiny, na ny zaza madinika, na ny vehivavy; nefa aza manakaiky izay olona misy marika; ary atomboy eo amin’ny fitoerako masina. Dia natombony tamin’ireo loholona izay teo anoloan’ny trano izany.’”
“Eto no hitantsika fa ny fiangonana—ny fitoeran’Andriamanitra masina—no voalohany nahatsapa ny kapoky ny fahatezeran’Andriamanitra. Ireo anti-panahy, dia ireo izay nomen’Andriamanitra fahazavana lehibe ka nijoro ho mpiambina ny tombontsoa ara-panahin’ny vahoaka, dia namadika ny fitokisana napetraka taminy. Noraisiny ny toerana hoe tsy mila manantena fahagagana isika sy ny fanehoana mazava ny herin’Andriamanitra tahaka ny tamin’ny andro fahiny. Niova ny fotoana. Ireo teny ireo no mampahery ny tsi-finoan’izy ireo, ka hoy izy: Tsy hanao soa Jehovah, ary tsy hanao ratsy koa Izy. Mamindra fo loatra Izy ka tsy hamangy ny olony amin’ny fitsarana. Koa ‘Fiadanana sy filaminana’ no antso ataon’ny olona izay tsy hanandratra intsony ny feony tahaka ny trompetra mba hampiseho amin’ny olon’Andriamanitra ny fahadisoany sy amin’ny taranak’i Jakoba ny fahotany. Ireo alika moana izay tsy nety nivovo no ireo hahatsapa ny famaliana marina ataon’Andriamanitra tafintohina. Ny lehilahy, ny zatovovavy, ary ny zaza madinika dia samy ho ringana miaraka avokoa.”
“Ny fahavetavetana izay nampisento sy nampitomany ireo mahatoky dia izay ihany no azon’ny mason’olombelona voafetra fantarina; kanefa lavitra noho izany, ireo fahotana ratsy indrindra, dia ireo izay nampirehitra ny fahasaro-piaron’ilay Andriamanitra madio sy masina, no tsy nambara. Ilay Mpandinika lehibe ny fo mahalala ny fahotana rehetra atao mangingina ataon’ireo mpanao ratsy. Tonga mahatsiaro ho voaaro ao anatin’ny fitakosany ireo olona ireo, ary noho ny fahari-po asehony dia manao hoe: Tsy mahita ny Tompo; ary avy eo dia manao toy ny hoe efa nahafoy ny tany Izy. Nefa Haharihary ny fihatsarambelatsihin’izy ireo Izy, ary hasehony eo anatrehan’ny hafa ireo fahotana izay notandreman’izy ireo mafy dia mafy hafenina.”
“Tsy misy fahambonian-toerana, voninahitra, na fahendrena araka izao tontolo izao, tsy misy toerana eo amin’ny raharaha masina, izay hiaro ny olona tsy hahafoy ny foto-kevitra rehefa avela ho amin’ny fony mamitaka izy. Ireo izay noheverina ho mendrika sy marina dia miseho ho lohandohan’ny fikomiana sy ohatra amin’ny tsy firaharahana ary amin’ny fanararaotana ny famindram-pon’Andriamanitra. Tsy handefitra intsony amin’ny lalan-dratsiny Izy, ary amin’ny fahatezerany dia hifanaraka aminy tsy amin-kiantra.”
“Amin’ny fisalasalana no anesoran’ny Tompo ny fanatrehany amin’ireo izay efa notahiana tamin’ny fahazavana lehibe sy izay efa nahatsapa ny herin’ny teny teo amin’ny fanompoana nataony tamin’ny hafa. Izy ireo dia mpanompony mahatoky fahiny, nomena tombon-tsoa tamin’ny fanatrehany sy ny fitarihany; nefa niala taminy izy ka nitarika ny hafa ho amin’ny fahadisoana, ka noho izany dia tafiditra eo ambanin’ny tsy fankasitrahan’Andriamanitra.” Testimonies, volume 5, 211, 212.