Isika dia miatrika ny fifanandrifian’ny fihetsik’ireo anjely voalohany sy fahatelo, mba hahatakarantsika bebe kokoa izay asehon’ny fitomboan’ny fahalalana ara-tandindona rehefa voahaisotra ny tombo-kaseny amin’ny fotoan’ny farany. Miezaka isika haneho fa izany dia maneho fisondrotry ny fahamarinana izay miafara amin’ny fara tampony amin’ny maha-oram-baratra farany azy, dia ny hafatry ny Antso amin’ny Misasakalina. Amin’ny maha-tandindona azy, ny “fitomboan’ny fahalalana” dia nalaina avy ao amin’ny bokin’i Daniela, ary ao no amaritana azy ho fahalalana ara-paminaniana izay mizaha toetra sy mamokatra karazana mpivavaka roa.
Ary hoy Izy nanao hoe: Mandehana amin’ny lalanao, ry Daniela; fa mihidy sy voaisy tombo-kase ny teny ambara-pahatongan’ny andro farany. Maro no hodiovina sy hatao fotsy ary hotsapaina; fa ny ratsy fanahy kosa hanao ratsy ihany; ary tsy hisy amin’ny ratsy fanahy hahafantatra; fa ny hendry no hahafantatra. Daniela 12:9, 10.
Tamin’ny taona 1989 dia novahana ny “fitomboan’ny fahalalana” izay haneho amin’ny farany karazana mpivavaka roa. Ireo karazana roa ireo dia aseho ao anatin’ny tontolon-kevitra momba ny fifandraisany amin’ny hafatry ny ranonorana farany. Ny ratsy fanahy dia tsy mahafantatra na mandray ny ranonorana farany, fa ny hendry kosa no manao izany. Noho izany dia tsy mahita ny fotoana anombohan’ny ranonorana farany hilatsaka ny ratsy fanahy, ary nanomboka nilatsaka izany rehefa tezitra ny firenena tamin’ny 11 Septambra 2001. Efa niresaka tamin’ny fitarihan’ny Advantisma Laodiseana izahay, araka izay aseho ao amin’ny Ezekiela toko faha-valo sy faha-sivy, ary koa ao amin’ny Isaia toko faha-valo amby roapolo. Ao amin’ny Isaia, ny “olona mpaniratsira” dia “nanao ny lainga” ho “fialofany” ary “niery” “teo ambanin’ny fitaka.”
Koa henoinareo ny tenin’i Jehovah, ianareo lehilahy mpaniratsira izay manjaka amin’ity firenena eto Jerosalema ity. Satria hoy ianareo: Efa nanao fanekena tamin’ny fahafatesana izahay, ary tamin’ny fiainan-tsi-hita no nifanaovanay; raha mandalo ny famaizana manafotra, dia tsy hahatratra anay izany; fa ny lainga no nataonay fialofana, ary ny fitaka no nierezanay. Isaia 28:14, 15.
Ny lehilahy fahiny tao Jerosalema amin’ny andro farany dia tsy mahazaka ny fitsapana ny amin’ny “fitsaharana sy famelombelomana”, izay asehon’ny fomba fandalinana hoe “tsipika anampy tsipika”, ka izany no ahafahan’ny hendry mamantatra ny oram-baratra farany amin’ny andro farany, amin’ny alalan’ny fanoharana ara-tantara momba ny oram-baratra farany ao amin’ny tantaran’ny Millerita. Ny toetra ara-paminaniana ananan’ireo “lehilahy mpaneso” izay asongadin’i Isaia ao amin’ilay andalan-teny, dia ny lainga sy ny fitaka izay niafenany sy nataony fialofana. Koa noho izany, mifandray amin’ny fitsapana ny hafatry ny oram-baratra farany (ilay fitsaharana sy famelombelomana izay tsy nety nohenoiny), dia efa nandray lainga ireo lehilahy fahiny tao Jerosalema.
Ny hafatry ny ranonorana farany dia tonga miaraka amin’ny adihevitra, araka izay aseho ao amin’ny toko faharoan’i Habakoka, rehefa manontany an’Andriamanitra ilay mpiambina eo hoe inona no havaliny ao amin’ny “adihevitry” ny tantarany, satria ny teny hoe “nananatra” ao amin’ny andininy voalohany amin’ny toko faharoa dia midika hoe “niady hevitra tamin’ny”.
Hijoro eo amin’ny toeram-piambenako aho, ary hijanona eo ambonin’ny tilikambo; ary hiambina aho mba hahita izay holazainy amiko, sy izay havaliko raha anariny aho. Habakoka 2:1.
Ny hendry, mandritra ny adihevitra momba ny ranonorana farany, dia maneho ireo fahamarinana aseho ho vatosoan’i Miller, izay ihany koa no fahamarinana fototra izay nofaritan’ny Millerita, natsangany, ary nasehony. Ireo fahamarinana ireo dia aseho ho Kristy, ilay Vatolampin’ny taona rehetra.
“Aoka izay mijoro ho mpitily avy amin’Andriamanitra eo ambonin’ny mandan’i Ziona ho olona mahatazana ny loza mialoha ny vahoaka,—olona mahay manavaka ny fahamarinana sy ny fahadisoana, ny fahitsiana sy ny tsy fahitsiana.
“Tonga ny fampitandremana: Tsy misy na inona na inona tokony havela hiditra izay hampikorontana ny fanorenan’ny finoana izay efa nanorenantsika hatramin’ny nahatongavan’ny hafatra tamin’ny 1842, 1843, ary 1844. Tao anatin’io hafatra io aho, ary hatramin’izay dia nijoro teo anatrehan’izao tontolo izao aho, mahatoky amin’ny mazava izay nomen’Andriamanitra antsika. Tsy mikasa ny hanala ny tongotray hiala eo ambonin’ny sehatra izay nametrahana azy izahay, raha nitady ny Tompo isan’andro tamin’ny vavaka mafana fo, nikatsaka fahazavana. Heverinareo va fa hahafoy ny mazava izay nomen’Andriamanitra ahy aho? Tokony ho tahaka ny Vatolampin’ny Mandrakizay izany. Izy no efa nitari-dalana ahy hatramin’ny nanomezana azy.” Review and Herald, 14 Aprily 1903.
Ny lehilahy fahiny dia mitondra hafatry ny ranonorana aoriana sandoka, izay asehon’i Isaia ho “lainga” sy fitaka. Ao amin’ny Ezekiela toko faha-valo no ahitana ny tantara izay manondro ny fotoana izay iankohofan’ny lehilahy fahiny tao Jerosalema amin’ny masoandro, ary ampitahaina amin’ireo izay mandray ny tombo-kasen’Andriamanitra ao amin’ny toko manaraka izy ireo. Ny fahavetavetana fahatelo (taranaka) dia maneho hafatry ny ranonorana aoriana sandoka, araka ny asehon’ny “fitomaniana noho i Tamoza.” Ao amin’ny taranaka fahatelo amin’ny Advantisma, izay nanomboka tamin’ny 1919, dia nisy “lainga” nampidirina mifandraika amin’ilay filazantsara sandoka nasehon’i W. W. Prescott ampahibemaso tamin’ny Fihaonambe momba ny Baiboly tamin’ny 1919. Io “lainga” io dia lohahevitra manokana an’ny taranaka fahatelo, ary ilay “lainga” no fanorenana sandokan’ilay hafatry ny ranonorana aoriana sandoka, izay asehon’ny “fitomaniana noho i Tamoza.”
Zava-dehibe ny mandany fotoana hamantarana mazava ilay “lainga” ao amin’ny faminaniana, satria ilay “lainga” no antony lehibe tsy ahafahan’ny Advantisma Laodiseana mahita ny fitomboan’ny fahalalana tamin’ny 1989. Ilay “lainga” dia izao: ny hoe “ny isan’andro” ao amin’ny bokin’i Daniela dia misolo tena ny fanompoan’i Kristy ao amin’ny fitoerana masina. Ny fampiharana ara-paminaniana an’ilay hoe “ny isan’andro” ho toy ny fanompoan’i Kristy ao amin’ny fitoerana masina dia fampiharana ara-paminaniana sandoka sy diso; nefa ilay “lainga” dia tsy ny fanondroana fotsiny izany famaritana diso an’ilay hoe “ny isan’andro” ho tandindona ara-paminaniana izany, fa misolo tena koa “lainga” izay milaza fa nanaiky izany fampiharana diso izany Rahavavy White, ary avy eo ampiasaina izany lainga izany mba hanorenana ilay fampiharana tsy marina ho fahamarinana efa miorina.
Ny fahatakarana marina ny andininy enina farany ao amin’i Daniela toko faha-11 dia efa naseho ho tandindona ao amin’ny andininy 30 ka hatramin’ny 36; ary rehefa amantarin-dRahavavy White ny fahatanterahana feno ny Daniela toko faha-11, dia lazainy fa “haverina indray” ireo “toe-javatra mitovy amin’izay voalaza” ao amin’ny andininy 30 ka hatramin’ny 36.
Ny fampiasana ny famaritana diso ny amin’“ny isan’andro” dia miteraka rafitra ara-tantara diso. Ny tantara aseho ao amin’ny Daniela toko faha‑iraika ambin’ny folo, andininy telopolo ka hatramin’ny enina amby telopolo, dia ahitana ny fanesorana an’“ny isan’andro.” “Ny isan’andro” dia na ny fampiharana nataon’ny Millerita, na ny fampiharana nataon’i Prescott sy Daniells. Arakaraka izay fampiharana fidina no hivoahan’ny rafitra ara-tantara roa samy hafa.
Ary hisy hery hijoro eo anilany, ka handoto ny fitoerana masina, dia ilay fiarovana mafy; ary hanaisotra ny fanatitra isan’andro izy; ary hapetrany ny fahavetavetana mahavery sy mahamain’ny tany. Daniela 11:31.
Araka ny tsindrimandry, ny tantara ara-paminaniana aseho ao amin’ity andininy ity, ka ahitana ny andininy faha‑telopolo, ary ny andininy faha‑roa amby telopolo ka hatramin’ny faha‑enina amby telopolo, dia haverina ao amin’ny andininy faha‑efapolo ka hatramin’ny faha‑dimy amby efapolo ao amin’ny Daniela toko faha‑iraika ambin’ny folo.
“Ny faminaniana ao amin’ny Daniela toko fahairaika ambin’ny folo dia efa saika tonga amin’ny fahatanterahany tanteraka. Betsaka amin’ny tantara izay efa nitranga ho fahatanterahan’ity faminaniana ity no mbola haverina indray. Ao amin’ny andininy faha‑telopolo dia voalaza ny hery iray izay ‘halahelo, [Daniela 11:30–36 notsongaina.]
“Hisy toe-javatra hitranga mitovitovy amin’izay voalaza ao amin’ireo teny ireo.” Manuscript Releases, laharana faha-13, 394.
Ny andininy ahitana ny hoe “ny isan’andro” dia andininy faha‑iraika amby telopolo.
Ary hisy tafika hijoro ho eo anilany, ka handoto ny fitoerana masina mafy izy, ary hanaisotra ny fanatitra isan’andro, ary hametraka ny fahavetavetana mahafoana. Daniela 11:31.
Ny “sandry” ao amin’ilay andininy dia mitsangana “eo anilany.” Ireo “sandry” dia hery iray, tahaka ilay ijoroany “eo anilany.” Ireo “sandry” ao amin’ilay andininy no “mijoro eo anilany,” ary ireo “sandry” no “mandoto ny fitoerana masina, dia ny fiarovana mafy,” ary ireo “sandry” no “manaisotra ny fanatitra mandrakariva,” ary ireo “sandry” koa no “mametraka ny fahavetavetana mahatonga fandravana.” Ao amin’ny Apokalypsy toko fahatelo ambin’ny folo, ny dragona, izay i Roma mpanompo sampy, dia manome zavatra telo ho an’ny fahefan’ny papa.
Ary ilay biby izay hitako dia tahaka ny leoparda, ary ny tongony dia tahaka ny tongotry ny bera, ary ny vavany tahaka ny vavan’ny liona; ary ny dragona nanome azy ny heriny sy ny seza fiandrianany ary fahefana lehibe. Apokalypsy 13:2.
Ny bibidia mitovy amin’ny leoparda dia ambaran’i Rahavavy White ho ny papazia, ary ao amin’ny toko faharoa ambin’ny folo Rahavavy White dia manondro fa ny dragona dia samy Satana, ary koa Roma jentilisa.
“Koa na dia i Satana aza no asehon’ilay dragona voalohany indrindra, dia mariky ny Roma jentilisa koa izy amin’ny heviny faharoa.” Ilay Ady Lehibe, 439.
Ao amin’ny andininy faharoa ao amin’ny Apokalypsy toko fahatelo ambin’ny folo, i Roma mpanompo sampy no nanome ny heriny ara-tafika, dia ny “sandriny”, ho an’ny fahefan’ny papa, nanomboka tamin’i Clovis mpanjakan’ny Franks (Frantsa), tamin’ny taona 496. I Roma mpanompo sampy no nanome an’i Roma papaly ny sezan’ny fahefany tamin’ny taona 330, raha nandao ny tanànan’i Roma ny emperora Constantine ka namindra ny renivohitry ny Roma imperialy ho any amin’ny tanànan’i Constantinople. I Roma mpanompo sampy no nanome ny fahefana sivily ho an’ny fahefan’ny papa tamin’ny taona 533, raha namoaka didy i Justinian nanondro ny fahefan’ny papa ho lohan’ny fiangonana rehetra, sy mpanitsy ny heretika.
Ao amin’ny andininy fahiraika amby telopolo, ireo “sandry” izay mitsangana dia ny hery ara-tafiky Roma jentilisa, izay nijoro ho an’ny fahefana papaly nanomboka tamin’i Clovis tamin’ny taona 496. Noho izany asa izany dia i Frantsa no faritan’ny fahefana papaly ho “lahimatoa amin’ny fiangonana Katolika,” ary indraindray koa ho “zanakavavy lahimatoa amin’ny fiangonana Katolika.” Ao amin’ny andininy fahiraika amby telopolo, rehefa namoaka lalàna momba ny Alahady i Constantin tamin’ny taona 321, ary avy eo namindra ny renivohitra avy tao amin’ny tanànan’i Roma ho any amin’ny tanànan’i Constantinople tamin’ny taona 330, dia nanomboka nihorohoro ilay fanjakana izay tsy azon-tsesitany fahiny, raha nanomboka nanao ady mitohy tamin’ny fanjakana romana ireo hery efatra voalohan’ny Trompetra ao amin’ny Apokalypsy toko faha-valo. Ny ifantohan’ny fanafihana nataon’ny Barbariana sy Genseric dia nihatra tamin’ny tanànan’i Roma, izay talohan’ny taona 330 no “toerana masina misy hery” ho an’ny fanjakana romana. Hatramin’ny taona 330 sy ny manaraka, ny ady fanafihan’ireo barbariana dia natao mba “handoto ny toerana masina misy hery,” mandra-pitsanganan’ireo “sandry” an’i Roma jentilisa ho an’ny fahefana papaly, nanomboka tamin’ny taona 496.
Tsy vitan’ny hoe nomen’i Roma jentilisa zavatra telo ho an’ny fahefana papaly—dia ny hery ara-tafika sy ny fahefana sivily ary ny sezan’ny tanànan’i Roma—fa nesoriny koa ny tandroka telo ho an’i Roma papaly.
Nibanjina ny tandroka aho, ary, indro, nisy tandroka kely iray hafa niakatra teo afovoan’ireo; ary teo alohany dia nisy tandroka telo tamin’ireo voalohany voaongotra hatramin’ny fakany; ary, indro, tamin’io tandroka io dia nisy maso tahaka ny mason’olona sy vava miteny zava-dehibe. Daniela 7:8.
Ny tandroka telo izay “hongotana” ao amin’ny Daniela toko fahafito dia naneho ireo fahefana lehibe telo izay nanohitra ny fiakaran’ny fahefan’ny papa. Ny faran’ireo tandroka telo ireo dia nesorina rehefa noroahina hiala tao an-tanànan’i Roma ny Goths tamin’ny taona 538. Noroahin’ny “sandry”n’i Roma jentilisa hiala tao an-tanàna izy ireo, fa ireo “sandry” ireo no tokony hametraka ny fahefana papaly (ilay fahavetavetana mahatonga fandravana) eo ambonin’ny seza fiandrianan’izao tontolo fantatra tamin’izany fotoana izany tamin’ny taona 538.
Ny andininy faha‑iraika amby telopolo ao amin’ny Daniela toko faha‑iraika ambin’ny folo dia manondro zavatra efatra izay hataon’ireo “sandry” (Roma jentilisa). Hataony ny “hitsangana” hanohana ny fahefana papaly, tahaka izay nataony tamin’ny taona 496. Hataony ny handoto ny “toerana masina sady fiarovana” araka ny asehon’ireo ady ara‑miaramila izay natao teo amin’ny tanànan’i Roma nandritra ny roa zato taona eo ho eo. Hataony ny “hametraka” ny fahefana papaly eo ambonin’ny seza fiandrianan’ny tany tamin’ny taona 538, ary hataony koa ny “hanaisotra ny fanompoana isan’andro.”
Ny teny hebreo nadika hoe “hanaisotra” ao amin’ilay andininy (sur) dia midika hoe “manala”. Tamin’ny taona 508, ny fanoherana avy amin’ny fivavahan-tsampy izay nisy tao amin’ny fanjakana romana, sady niasa mba hisakana ny fiakaran’ny fahefan’ny papa teo amin’ny fitondrana, dia efa nampanaiky tanteraka na nofoanana.
Ny famantarana ny hoe “ny isan’andro” ho asa fanompoana ataon’i Kristy ao amin’ny fitoerana masina dia fampiharana diso; nefa ny asa tena niseho teo amin’ny tantaran’ny Advantista Laodiseana, izay nanondro io fampiharana diso io ho fahamarinana, dia nifototra tamin’ny “lainga” voafaritra tsara izay tanteraka tao amin’ny taranaka fahatelo amin’ny Advantisma. Ny torolalan-dRahavavy White fa haverina indray ny tantaran’ny andininy telopolo ka hatramin’ny enina amby telopolo ao amin’ny fahatanterahana farany ny Daniela iraika ambin’ny folo, dia nahatonga izany tsy ho azon’“ireo lehilahy mpaniratsira” izay mitondra an’i Jerosalema, ny hametraka fanazavana momba ny andininy iraika amby telopolo nefa tsy mandà miaraka amin’izay ny Fanahin’ny Faminaniana.
Ny “mpaneso” dia mampianatra fa ny fahefana papaly no nanaisotra ny fahatakarana marina ny amin’ny fanompoan’i Kristy ao amin’ny fitoerana masina, tamin’ny fampidirana ny lamesa papaly, izay sandoka maka tahaka ny asan’i Kristy ao amin’ny fitoerana masina any an-danitra. Raha izany no tena hevitry ny hoe “ny isan’andro,” dia ny fahefana papaly no ho ireo “sandry” izay nitsangana ao amin’ny andininy faha-iraika amby telopolo, satria ny firafitry ny fitsipi-pitenenana ao amin’ilay andininy dia mitaky fa ireo “sandry” no hery manaisotra “ny isan’andro.”
Mba hanohanana ny lovia feno angano atolony, dia iadian-kevitra fa ny papaty (sandry) no nandoto ny fitoerana masina any an-danitra an’i Kristy. Ny teny hebreo nadika hoe “fitoerana masina (miqdash) mahery” dia mety ho fitoerana masina jentilisa na ny fitoerana masin’Andriamanitra. Raha naniry hampita i Daniela fa ny fitoerana masin’Andriamanitra no ho voaloton’ny papaty, dia ho nampiasa ny teny hebreo hoe “qodesh” izy, izay tsy afaka maneho afa-tsy ny fitoerana masin’Andriamanitra ihany. Koa aiza no voarakitra ao amin’ny Baiboly na ao amin’ny Fanahin’ny Faminaniana fa ny fitoerana masina any an-danitra dia efa voaloton’ny papaty na mbola ho voalotony?
Mazava ho azy fa ny fahotan’ny Kristiana dia voasoratra ao amin’ireo bokin’ny fitoerana masina any an-danitra, nefa izany fanehoana izany dia tsy midika akory fa voaloto ny fitoerana masin’Andriamanitra. Ny fanadiovana ny fitoerana masina dia naneho ny fanadiovana ireo bokim-piraketana izay hita ao amin’ny fitoerana masina. Ankoatra izany, ny fahefan’ny papa dia tsy mba Kristiana velively, ka noho izany dia tsy voasoratra velively ao amin’ireo bokin’ny fitsarana famotopotorana. Ny fitsarana hany voatondro ho an’ny fahefan’ny papa dia ny fitsarana fampiharana ny fahatezeran’Andriamanitra.
Ny “sandry” koa dia nasaina “hametraka ny fahavetavetana mahatsiravina,” izay ho herin’iza? Fahefana inona no napetraky ny fahefan’ny papa? Ary fahefana inona izany, eo amin’ny fanombohan’ny andininy faha‑iraika amby telopolo indrindra, no nitsanganan’ny fahefan’ny papa hiaro azy?
Ang mga walang kaalaman sa Laodiceang Adbentismo na naglagak ng kanilang buhay na walang hanggan sa mga kamay ng mga taong ipinakilalang hindi makabasa ng aklat na natatakan, ay maaaring nasisiyahan na mapawi ang kanilang makakatiing mga tainga sa pamamagitan ng gayong uri ng tiwaling paglalapat ng Biblia, ngunit lalo pang kakatwa ang tangkaing kunin ang kasaysayang kinakailangan nilang tukuyin upang itaguyod ang kanilang kamalian, at iayon iyon sa huling anim na talata ng Daniel onse.
Ao amin’ny tantara nitarika ho amin’ny firodanan’ny Firaisana Sovietika, izay azo aseho ho voasolo tena amin’ny maha-Mpanjakan’ny Atsimo azy ao amin’ny andininy faha-efapolo amin’i Daniela toko faha-iraika ambin’ny folo, dia niaro ny fahefam-panjakan’ny papa ny hery ara-tafiky ny Etazonia, raha nanorina fiaraha-miafina tamin’ilay antikristin’ny faminanian’ny Baiboly i Ronald Reagan. Tamin’ny fanaovana izany dia naneho fa izay fanoherana protestanta rehetra ny fisandratry ny fahefam-panjakan’ny papa dia efa noresena tao amin’ny Etazonia, araka ny tandindon’ny fanesorana ny fanoheran’ny fanompoan-tsampy tamin’ny taona 508. Ny Mpanjakan’ny Avaratra (ny fahefam-panjakan’ny papa) ao amin’ilay andalan-teny dia nandripaka voalohany ny Firaisana Sovietika tamin’ny 1989, ary nanao izany niaraka tamin’ny “kalesy” sy ny “mpitaingin-tsoavaly,” izay maneho ny hery ara-tafiky ny Etazonia, ary koa niaraka tamin’ny hery ara-toekarenan’ny Etazonia araka ny asehon’ny “sambo.”
Etazonia no ilay “sandry” izay nitsangana nanohana ny fahefana papaly. Nesorina ny Protestantisma, tahaka ny nampandresena sy nampietrena ny fanoheran’ny fanompoan-tsampy tamin’ny taona 508. Ao amin’ny andininy faha-41 dia ho resin’ny fahefana papaly i Etazonia, ary ny Lalàm-panorenan’i Etazonia, izay “toerana masina fiarovana” an’i Etazonia, dia ho foana sy harodana rehefa mametraka ny Mpanjakan’ny Avaratra (ny fahefana papaly) eo ambonin’ny seza fiandrianan’ny tany i Etazonia, tahaka ny nataon’i Roma mpanompo sampy tamin’ny taona 538. Raha mamaky ireo lahatsoratra ato amin’ity tranonkala ity ianao, dia azonao alaina ny gazetiboky The Time of the End, ary vakinao ao ny famelabelarana feno kokoa momba ireo andininy enina farany ao amin’ny Daniela toko faha-11, nefa amin’izao fotoana izao kosa dia manondro fotsiny isika fa ny famantarana ny “fanatitra isan’andro” ho asa fanompoan’i Kristy ao amin’ny fitoerana masina dia fampiharana diso an’ilay tandindona. Izany no ataontsika mba hampisehoana fa io fampiharana diso io dia nampiharina tamin’ny Advantisma Laodiseana tamin’ny alalan’ny lainga niniana natao.
Hodinihintsika hatrany ao amin’ny lahatsoratra manaraka ny lainga ara-paminaniana.
“Tsy manam-potoana ho very isika. Misy andro mahory eo anoloantsika. Mihorohoro amin’ny fanahin’ny ady izao tontolo izao. Tsy ho ela dia hiseho ireo toe-javatra mampahory voalaza ao amin’ny faminaniana. Efa saiky tonga amin’ny fahatanterahany tanteraka ny faminaniana ao amin’ny Daniela toko fahiraika ambin’ny folo. Maro amin’ny tantara izay efa nitranga ho fahatanterahan’ity faminaniana ity no haverina indray.”
“Ao amin’ny andininy fahatelopolo dia misy hery iray resahina izay ‘halahelo ka hiverina, ary hitana fahatezerana amin’ny fanekena masina; dia toy izany no hataony; eny, hiverina izy ka hifandray amin’izay mahafoy ny fanekena masina. Ary hisy tafika hijoro eo anilany, ka handoto ny fitoerana masina, dia ny fiarovana mafy, ary hanaisotra ny fanatitra isan’andro, sady hametraka ny fahavetavetana mahatonga fandravana. Ary izay manao ratsy amin’ny fanekena dia hozinoiny amin’ny fandokafana; fa ny olona izay mahalala ny Andriamaniny kosa dia hatanjaka ka hanao zava-dehibe. Ary izay manan-tsaina eo amin’ny vahoaka dia hampianatra ny maro; kanefa ho lavo amin’ny sabatra sy amin’ny lelafo sy amin’ny fahababoana ary amin’ny fandrobana izy mandritra ny andro maro. Ary raha lavo izy, dia hahazo fanampiana kely; nefa maro no hikambana aminy amin’ny fandokafana. Ary ny sasany amin’ireo manan-tsaina dia ho lavo, mba hitsapana azy sy hanadiovana azy ary hanafotsiana azy, mandra-pahatongan’ny andro farany; fa mbola ho amin’ny fotoana voatendry ihany izany. Ary ny mpanjaka dia hanao araka izay sitrapony; ary hanandra-tena izy ka hanandratra ny tenany ho ambonin’ny andriamanitra rehetra, ary hiteny zava-mahagaga manohitra ny Andriamanitry ny andriamanitra, sady hambinina mandra-pahatanteraky ny fahatezerana; fa izay voatendry dia tsy maintsy hotanterahina.’ Daniela 11:30–36.”
“Ny toe-javatra mitovy amin’izay voalaza amin’ireto teny ireto dia hiseho. Hitantsika ny porofo fa haingana i Satana no mahazo fifehezana ny sain’ny olombelona izay tsy manana ny fahatahorana an’Andriamanitra eo anoloany. Aoka hamaky sy hahatakatra ny faminaniana ao amin’ity boky ity ny rehetra, fa isika ankehitriny dia miditra amin’ilay andro fahoriana izay efa voalaza:”
“‘Ary amin’izany andro izany dia hitsangana Mikaela, ilay andriana lehibe izay mitsangana ho an’ny zanaky ny firenenao; ary hisy andro fahoriana izay tsy mbola nisy tahaka azy hatrizay nisian’ny firenena ka mandra-pahatongan’izany andro izany; ary amin’izany andro izany dia hovonjena ny firenenao, dia izay rehetra hita voasoratra ao amin’ny boky. Ary maro amin’izay matory ao amin’ny vovoky ny tany no hifoha, ny sasany ho amin’ny fiainana mandrakizay, ary ny sasany ho amin’ny henatra sy ny fanamavoana mandrakizay. Ary izay hendry dia hamirapiratra tahaka ny famirapiratan’ny lanitra; ary izay mitarika ny maro ho amin’ny fahamarinana dia tahaka ny kintana mandrakizay doria. Fa ianao kosa, ry Daniela, akombony ny teny, ary asio tombo-kase ny boky, mandra-pahatongan’ny andro farany: maro no hivezivezy atsy sy aroa, ary hitombo ny fahalalana.’ Daniela 12:1–4.” Manuscript Releases, laharana faha-13, 394.