Ny fizahan-toetra izay manomboka rehefa midina ny anjely dia asehon’ilay fitsapana momba ny hoe handray ny boky eo an-tànan’ilay anjely sy hihinana azy va ny olona. Ireo izay nifidy hihinana ny hafatra dia voatendry hiatrika fahadisoam-panantenana avy eo, ka ilay antokon’olona izay nandà tsy hihinana kosa dia navela tao aoriana. Ilay boky kely izay tokony hohanina dia naneho “fitomboan’ny fahalalana” momba ilay hafatra izay nofahana voalohany tamin’“ny fotoanan’ny farany” tamin’ny 1798 na 1989, ary avy eo tatỳ aoriana dia noforonina ho hafatra voalamina izay hitondra andraikitra ho amin’ny fahazavan’ny fitomboan’ny fahalalana ny taranaka velona tamin’izany fotoana izany. Tao amin’ny tantara roa tonta, raha vantany vao tanteraka ny faminaniana momba ny Islam, dia nekena na nolavina ilay hafatra tokony hohanina teo an-tànan’ilay anjely. Raha lavina ilay hafatra asehon’ilay boky, ireo izay manao izany, nefa mbola mitady hitana ny fanambarana fa mbola izy no olom-boafidin’Andriamanitra, dia voatery mamokatra hafatra sandoka momba ny ranonorana farany.
Tamin’ny 11 Septambra 2001, ireo fikomiana taloha nataon’ny taranaky ny Advantisma dia natao indray ho olana fitsapana. Ny toko faharoan’i Habakoka dia manondro adihevitra iray izay mitranga ao amin’ny tantara ara-paminaniana aseho ao, izay tsipika ara-paminaniana mifanindran-dalana amin’ny fanoharana momba ny virijina folo. Rehefa nanontany izay havaliny tao amin’ny tantaran’ny fanoharana momba ny virijina folo ilay mpiambina, dia nasaina izy mba “hanoratra ny fahitana ka hanao izany ho mazava eo amin’ny lohàra-bato.” Ny mpiambina tamin’ny tantaran’ny Millerita dia namokatra ny tabilao 1843 tamin’ny 1842, ary ny namokarana izany dia tonga mari-dalana. Izany no “fahitana” ao amin’ny Habakoka toko faharoa, izay natao mazava teo amin’ny lohàra-bato, sady tokony hiteny amin’ny andro farany.
Taoriana kelin’ny 11 Septambra 2001, ireo izay nahafantatra ny asan’ny finoana silamo, dia ilay loza fahatelo, dia notarihina hiverina amin’ny “lalana fahiny” ao amin’i Jeremia, sy handeha eo aminy. Ireo “lalana fahiny” ireo dia nanondro fa ny loza telo ao amin’ny Apokalypsy toko faha-valo, andininy faha-telo ambin’ny folo, dia naneho ny anjara asan’ny finoana silamo ara-paminaniana. Avy hatrany taorian’izany, ny Future for America dia nanomboka namokatra indray ireo tabilao roa ao amin’ny Habakoka toko faha-roa, teo amin’ilay teboka mitovy indrindra ao amin’ny tantara mifanindran-dàlana amin’ny an’ny Millerita, ka ireo tabilao roa ireo dia naseho ho toy ny famantarana teny an-dalana, izay efa nasehon’ny famokarana ny tabilao 1843, tamin’ny taona 1842.
“Tamin’ny volana Mey, 1842, dia nisy Fivoriambe Lehibe nantsoina tao Boston, [Massachusetts]. Tamin’ny fanokafana io fivoriana io, dia natolotr’ireo Rahalahy Charles Fitch sy Apollos Hale, avy any Haverhill, ireo faminaniana an-tsary ao amin’i Daniela sy Jaona, izay nolokoiny tamin’ny lamba, miaraka amin’ireo isa ara-paminaniana, maneho ny fahatanterahany. Raha nanazava avy tamin’ny tabilao nentiny teo anatrehan’ny Fivoriambe Rahalahy Fitch, dia nilaza izy fa, raha mbola nandinika ireo faminaniana ireo, dia nihevitra izy fa raha afaka mamoaka zavatra mitovitovy amin’izay aseho eto izy, dia hanamora ny foto-kevitra izany ary hahatonga azy ho mora kokoa aminy ny hampita izany amin’ny mpihaino. Nisy hazavana bebe kokoa teo amin’ny lalantsika eto. Ireo rahalahy ireo dia nanao izay nasehon’ny Tompo an’i Habakoka tamin’ny fahitany 2 468 taona talohan’izany, ka nanao hoe: ‘Soraty ny fahitana, ary ataovy mazava tsara eo amin’ny vato fisaka izany, mba hahazoan’izay mamaky azy mihazakazaka. Fa ny fahitana dia mbola ho amin’ny fotoana voatendry.’ Habakoka 2:2.”
“Taorian’ny fifampidinihana vitsivitsy momba izany lohahevitra izany, dia nekena tsy nisy nitsipaka ny hanao kopia telonjato mitovy amin’ity iray ity amin’ny alalan’ny lithographie, ary vetivety dia tontosa izany. Nantsoina hoe ‘ireo tabilao tamin’ny ’43’ izy ireo. Fihaonambe tena manan-danja tokoa izany.” The Autobiography of Joseph Bates, 263.
“Io no vavolombelon’ny mpampianatra sy ny gazety momba ny Fiavian’i Kristy Fanindroany, raha nijoro teo amin’ny ‘finoana tany am-boalohany,’ fa ny famoahana ny tabilao dia fahatanterahan’ny Habakoka 2:2, 3. Raha lohahevitry ny faminaniana ny tabilao (ary izay mandà izany dia miala amin’ny finoana tany am-boalohany), dia manaraka izany fa ny 457 tal. J.K. no taona iantombohan’ny fanisana ny 2300 andro. Tsy maintsy ny 1843 no fotoana navoaka voalohany, mba ‘hitaredrehan’ny’ ‘fahitana,’ na mba hisian’ny fotoana fiandrasana, izay tokony handrianan’ny antokon’ny virijina sy hatoriany eo amin’ilay foto-kevitra lehibe momba ny fotoana, dieny mialoha ny hanaitra azy amin’ny Antso amin’ny Misasakalina.” James White, Second Advent Review and Sabbath Herald, Boky I, Laharana 2.
“Ankehitriny ny tantarantsika dia mampiseho fa nisy an-jatony maro nampianatra avy tamin’ireo tabilao ara-potoana mitovy amin’izay nampiasain’i William Miller, sady nitovy hevitra avokoa izy rehetra. Tamin’izany dia ny firaisan’ny hafatra, izay nifantoka tamin’ny lohahevitra iray ihany, dia ny fihavian’i Jesosy Kristy Tompo amin’ny fotoana voafaritra, dia ny taona 1844.” Joseph Bates, Early SDA Pamphlets, 17.
Ny famoahana indray ireo tabilao tamin’ny 1843 sy 1850, tao anatin’ny tantara avy hatrany taorian’ny 11 Septambra 2001, dia fahatanterahan’ny Habakoka toko faha‑2 tahaka ihany koa ny namoahana ny tabilao 1843 tamin’ny 1842. Ny fanamboarana ireo tabilao dia ampahany amin’ny fitantarana ao amin’ny Habakoka toko faha‑2, ary tsy maintsy niseho izany. Tamin’ny 11 Septambra 2001 dia naverina indray ny fikomiana tamin’ny 1863 nataon’ireo Advantista Laodiseana izay nandà tsy hiverina amin’ireo “lalana fahiny” an’i Jeremia.
“Ny fahavalo dia mitady hampivily ny sain’ireo rahalahintsika sy anabavintsika hiala amin’ny asa fanomanana vahoaka iray mba hahajoro amin’izao andro farany izao. Ny hafetsen-dratsiny dia voaomana hitarika ny saina hiala amin’ireo loza sy adidy amin’izao fotoana izao. Ataon’izy ireo ho zava-poana ny fahazavana izay nentin’i Kristy avy any an-danitra homena an’i Jaona ho an’ny olony. Ampianarin’izy ireo fa ireo toe-javatra eo anoloantsika indrindra izao dia tsy manan-danja loatra ka tokony homena fitandremana manokana. Ataony tsy manan-kery ny fahamarinana avy amin’ny niandohana any an-danitra, ary alainy amin’ny vahoakan’Andriamanitra ny fanandramany taloha, ka soloany siansa sandoka izany. ‘Izao no lazain’i Jehovah: Mijanòna eo amin’ny lalana ianareo, ka jereo, ary anontanio ny amin’ny lalan-drazana, izay misy ny lalana tsara, dia mandehana ao aminy.’ [Jeremia 6:16.]”
“ခရစ်တော်၌ရှိသော ကျွန်ုပ်တို့၏ ယုံကြည်ခြင်းအုတ်မြစ်များ—ကျွန်ုပ်တို့၏ လုပ်ငန်းအစ၌ ဆုတောင်းလျက် နှုတ်ကပတ်တော်ကို လေ့လာခြင်းအားဖြင့်လည်းကောင်း၊ ဗျာဒိတ်တော်အားဖြင့်လည်းကောင်း ချထားခဲ့သော အုတ်မြစ်များ—ကို မည်သူမျှ ဖျက်ခွာပယ်ရှားရန် မကြိုးစားစေနှင့်။ ဤအုတ်မြစ်များပေါ်မှာ ကျွန်ုပ်တို့သည် ငါးဆယ်နှစ်ကျော်တိုင် တည်ဆောက်လာခဲ့ကြသည်။ လူတို့သည် မိမိတို့က လမ်းသစ်တစ်ရပ်ကို တွေ့ရှိခဲ့ပြီဟု ထင်မှတ်ကြနိုင်သည်၊ ချထားပြီးသော အုတ်မြစ်ထက် ပိုမိုခိုင်ခံ့သော အုတ်မြစ်တစ်ရပ်ကို မိမိတို့ ချနိုင်သည်ဟုလည်း ယူဆကြနိုင်သည်။ သို့ရာတွင် ဤသည်မှာ ကြီးမားသော လှည့်ဖြားမှုတစ်ရပ် ဖြစ်၏။ ‘ချထားပြီးသော အုတ်မြစ်မှတပါး အခြားအုတ်မြစ်ကို အဘယ်သူမျှ မချနိုင်။’ [1 Corinthians 3:11.] အတိတ်ကာလ၌ လူအများသည် ယုံကြည်ခြင်းအသစ်တစ်ရပ်ကို တည်ဆောက်ရန်၊ အခြေခံသဘောတရားအသစ်များကို တည်ထောင်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသည်။ သို့သော် သူတို့၏ တည်ဆောက်မှုသည် မည်မျှကြာကြာ တည်ရှိနိုင်ခဲ့သနည်း။ မကြာမီပင် ပြိုလဲသွားလေ၏။ အကြောင်းမူကား ထိုအရာသည် ကျောက်တော်ပေါ်၌ အုတ်မြစ်မချထားသောကြောင့် ဖြစ်၏။” Testimonies, volume 8, 296, 297.
Jeremia dia manondro fa ny mandeha amin’ny “lalana taloha” dia ny hahita “ny fitsaharana”, ary ny fitsaharana dia “ny ranonorana farany”, izay nanomboka tamin’ny fotoana nahatezitra ny firenena tamin’ny 11 Septambra 2001, rehefa nirodana ireo trano lehibe tao New York City. Ireo izay avy eo nihinana ny hafatra dia tonga mpiambina araka an’i Habakoka, izay tokony “hanoratra ny fahitana ka hampiharihary izany”. Jeremia dia manondro ireo mpiambina ireo ihany indrindra amin’ny fotoana misy ny “fitsaharana”, izay “ny ranonorana farany”.
Izao no lazain’i Jehovah: Mijanòna eo amin’ny làlana hianareo, ka jereo, ary anontanio ny amin’ny làlana taloha, izay misy ny làlana tsara, dia mandehana eo aminy, ka dia hahita fitsaharana ho an’ny fanahinareo hianareo. Fa hoy ireo: Tsy handeha eo izahay. Ary nametraka mpiambina eo aminareo koa Aho ka nanao hoe: Henoy ny fanenoan’ny anjomara. Fa hoy ireo: Tsy hihaino izahay. Jeremia 6:16, 17.
Ny trompetra izay tokony hotsofiny dia ny trompetra fahenina amin’ny loza faharoa ao amin’ny tantaran’ny Millerita, ary amin’ny andro farany dia ny trompetra fahafito amin’ny loza fahatelo izany. Ireo mpiambina ao amin’i Habakoka, izay mpiambina ao amin’i Jeremia, dia maneno hafatra fampitandremana izay nolavina tamin’ny fikomiana tamin’ny 1888. Ny trompetra fahenina izay nolavina tamin’ny 1888 dia ny hafatra ho an’i Laodikia.
“Ny hafatra nomena antsika tamin’ny alalan’i A. T. Jones sy E. J. Waggoner dia ny hafatr’Andriamanitra ho an’ny fiangonana Laodiseana, ary loza ho an’izay rehetra milaza fa mino ny fahamarinana nefa tsy mampitaratra amin’ny hafa ireo tara-pahazavana nomen’Andriamanitra.” The 1888 Materials, 1053.
Ny hafatry ny trompetra fahafito tamin’ny 1888 dia natsoka voalohany ho an’i Laodikia tamin’ny 1856, ary avy eo ny hafatra ho an’i Laodikia dia napetraka tao anatin’ny tontolon-kevitry ny fahazavana mitombo momba ny “fito heny.” Tamin’ny 11 Septambra 2001, ny antso hiverina amin’ireo lalana fahiny an’i Jeremia, sy handeha ao aminy mba hahazoana ny hafatry ny ranonorana farany, dia nahitana tao anatiny ny hafatra fampitandreman’ny Trompetra fahafito izay aseho ho ny hafatra ho an’i Laodikia, ary ny “fito heny,” izay tandindon’ny fanorenana.
Ny “lainga” izay tondroin’ny faminaniana ho miteraka ilay fahadisoam-panantenana mahery ao amin’ny asa soratr’i Paoly dia napetraka tao amin’ny taranaka fahatelo amin’ny Adventisma Laodiseana tamin’ny taona 1931, enina ambin’ny folo taona taorian’ny nahafatesan’ilay mpaminanivavy. Ilay “lainga” izay tonga tao amin’ny taranaka fahatelo dia apetraka ara-paminaniana ao amin’ny vanim-potoana aseho ho “ireo vehivavy mitomany an’i Tammoza,” ka noho izany dia ampifandraisina amin’ny hafatra sandokan’ny ranonorana farany.
Ny tsipiriany momba ny fomba nampielezana ilay “lainga” dia tokony ho fantarina, tahaka izany koa ny anjara asa ara-paminanian’ilay “lainga” ao amin’ny faminaniana momba ny andro farany. Ireo lehilahy mpaneso izay manjaka ao Jerosalema amin’ny fotoan’ny ranonorana farany, izay no fotoan’ny fanisiana tombo-kase ny iray hetsy sy efatra arivo amby efatra alina, dia namorona hafatra sandoka momba ny ranonorana farany tao amin’ny taranaka fahatelo amin’ny Advantisma, araka ny asehon’ny “vehivavy mitomany an’i Tamoza” ao amin’ny toko fahavalo ao amin’ny Ezekiela. Io hafatra sandoka momba ny ranonorana farany io dia asehon’i Ezekiela koa ho toy ny fototra sandoka, rindrin’ny fiarovana sandoka, ary hafatra sandoka momba ny fiadanana sy filaminana.
Moa tsy efa nahita fahitana foana va ianareo, ary moa tsy efa niteny sikidy mandainga va ianareo, nefa hoy ianareo: Izao no lazain’i Jehovah; kanjo Izaho tsy niteny akory? Koa izao no lazain’i Jehovah Tompo: Satria niteny zava-poana ianareo sy nahita lainga, dia, indro, Izaho dia manohitra anareo, hoy Jehovah Tompo. Ary ny tanako hihatra amin’ny mpaminany izay mahita zava-poana sy manao sikidy mandainga; tsy ho ao amin’ny fiangonan’ny oloko izy, ary tsy hosoratana ao amin’ny bokin’ny taranak’i Isiraely, ary tsy hiditra ao amin’ny tanin’ny Isiraely; dia ho fantatrareo fa Izaho no Jehovah Tompo. Satria, dia satria namitaka ny oloko izy, ka nanao hoe: Fiadanana; nefa tsy nisy fiadanana; ary ny anankiray manangana manda, ary, indro, ny sasany manoso-doko azy amin’ny feta tsy voaomana: Lazao amin’izay manoso-doko azy amin’ny feta tsy voaomana fa hirodana izy; hisy ranonorana mivatravatra; ary ianareo, ry havandra vaventy, dia hilatsaka; ary rivotra mahery no handrava azy. Indro, raha efa rava ny manda, moa tsy holazaina aminareo va hoe: Aiza ilay sosona nandokoanareo azy? Koa izao no lazain’i Jehovah Tompo: Dia horavako amin’ny rivotra mahery amin’ny fahavinirako izy; ary hisy ranonorana mivatravatra amin’ny fahatezerako sy havandra vaventy amin’ny fahavinirako mba handringana azy. Dia horavako ny manda izay nosodohanareo tamin’ny feta tsy voaomana ka hatsipiko amin’ny tany, hany ka hiseho ny fanorenany, ary hirodana izy, ka ho levona eo afovoany ianareo; dia ho fantatrareo fa Izaho no Jehovah. Toy izany no hanatanterahako ny fahatezerako amin’ny manda sy amin’izay nanosotra azy tamin’ny feta tsy voaomana, ary holazaiko aminareo hoe: Tsy misy intsony ny manda, ary tsy misy intsony izay nanosotra azy; dia ireo mpaminanin’ny Isiraely izay maminany ny amin’i Jerosalema sy mahita fahitana fiadanana ho azy, nefa tsy misy fiadanana, hoy Jehovah Tompo. Ezekiela 13:7–16.
Ny lainga sy fitaka izay iafenan’ireo lehilahy mpaniratsira ao Jerosalema ao amin’ny Isaia toko faha-valo amby roapolo sy faha-sivy amby roapolo dia hotsaraina sy hopotehin’ny “sazy mihoatra ka mandifotra” amin’ny farany.
Ny fitsarana kosa hataoko ho amin’ny famolaina, ary ny fahamarinana ho amin’ny fitari-drefy; ary ny havandra hamafa ny fialofan’ny lainga, ary ny rano handrakotra ny fierena. Ary ho foana ny fanekenareo tamin’ny fahafatesana, ary tsy haharitra ny fifanekena nataonareo tamin’ny helo; raha mandalo ny loza manafotra, dia ho voahitsakitsany ianareo. Isaia 28:17, 18
Ny “sazy manafotra” ao amin’i Isaia dia ilay “orana manafotra” ao amin’i Ezekiela, izay entina mihatra amin’ireo izay “naminany lainga,” tamin’ny fanolorana “fahitana poana” sy tamin’ny filazana hoe “hoy Jehovah,” “kanefa” Jehovah “tsy niteny.” Ny “lainga” izay ierenan’ireo lehilahy fahiny fiarovana dia aseho ho zavatra lazainy fa nolazain’ny Tompo, ka izany dia “lainga” momba ny Tenin’Andriamanitra. Na izy ireo no nanondro fampianarana iray avy amin’ny Tenin’Andriamanitra ho fahadisoana, na kosa diso no nilazany fa Andriamanitra no nitarika ny fahatakarany (Andriamanitra no niteny) mikasika fampianarana iray ao amin’ny Baiboly.
Ny “lainga” izay tonga tamin’ny 1931 dia filazana fa nanohana ny fomba fijery diso momba ny “the daily” ao amin’ny bokin’i Daniela i Sister White. Ilay fomba fijery diso milaza fa ny “the daily” dia maneho ny fanompoan’i Kristy ao amin’ny fitoerana masina dia naorina teo ambonin’ny “lainga” iray, izay nilaza fa tamin’ny 1910 dia nampahafantarin’i Ellen White an’i A. G. Daniells fa ny fomba fijeriny sy an’i Prescott momba ny “the daily,” izay maneho ny fanompoan’i Kristy ao amin’ny fitoerana masina, dia marina tokoa, na dia teo aza ireo teny mivantana nosoratany izay nifanohitra tamin’izany.
Ny fijery sandoka momba ny “isan’andro,” izay naorina tao anatin’ny Advantisma Laodiseana tamin’izany fotoana izany (1931), dia tonga fototra ara-teôlôjia nampiasaina hanorenana hafatra iray izay faritan’i Ezekiela hoe “fiadanana sy filaminana.” Ireo adihevitra isan-karazany ampiasaina hanohanana izany fototra sandoka izany no ireo vola madinika sy vatosoa sandoka samihafa izay hitan’i Miller tao amin’ny nofiny. Tamin’ny faran’ny nofiny dia voasaron’ny sandoka sy ny fako tanteraka ireo vatosoa tany am-boalohany nananany, ary ny fako sy ny vatosoa ary ny vola madinika sandoka dia maneho ilay hafatra izay niorina teo ambonin’ny fahadisoany fototra fa ny “isan’andro” dia maneho ny asa fanompoan’i Kristy ao amin’ny fitoerana masina.
Ao amin’ny andalan-tenin’i Ezekiela, ny fako sy ireo firavaka sandoka dia aseho ho “rindrina” izay naorina tamin’ny feta malemy loatra ka tsy mahazaka ny faneren’ny “rivotra mahery” na ny “orana mivatravatra.”
Ilay mpaminany tsy nankatò avy tany Joda, izay nananatra an’i Jeroboama, dia maty nony farany teo anelanelan’ny “ampondra” sy ny “liona”. Ny liona dia maneho an’i Babylona ary ny ampondra dia maneho ny finoana silamo. Ireo fotopampianarana roa izay tsy hitan’ny Advantista Laodiseana, ka asehon’ny fahafatesan’ilay mpaminany tsy nankatò, dia ny hafatra momba ny fahefana papaly (ny liona), sy ny hafatry ny finoana silamo momba ny Loza fahatelo (ny ampondra).
Ny “rivotra mahery mifofofofo” ao amin’i Ezekiela dia tandindon’ilay “rivotra masiaka voatana” ao amin’i Isaia “amin’ny andron’ny rivotra avy any atsinanana” ao amin’ny toko fahafito amby roapolo. Ny “rivotra mahery mifofofofo” ao amin’i Ezekiela dia ilay “rivotra efatra” ao amin’ny Apokalypsy toko fahafito koa, izay voatana mandra-pahasehezina ny mpanompon’Andriamanitra. Ny “rivotra mahery mifofofofo” ao amin’i Ezekiela dia ny hafany avy amin’ny “rivotra efatra” ao amin’ny toko fahafito amby telopolo, izay mampiaina indray ireo taolana maina maty ho tafika mahery. Ny “rivotra mahery mifofofofo” ao amin’i Ezekiela, izay mampirodana ilay “rindrina naorina tamin’ny feta tsy mifangaro tsara,” dia ny hafatry ny ranonorana farany amin’ny Loza fahatelo.
Ny “orana mirotsaka be” ao amin’i Ezekiela dia tandindon’ny fahefana papaly, ary amin’ny fomba manokana kokoa dia tandindon’ny vanim-potoanan’ny krizin’ny lalàn’ny Alahady izay manomboka amin’ilay lalàn’ny Alahady ho avy tsy ho ela any Etazonia. Ilay mpaminany tsy nankatò avy tany Joda izay maty teo anelanelan’ny boriky sy ny liona dia naneho mialoha ny fahafatesan’ny Advantisma Laodikeana izay mitranga eo anelanelan’ny 11 Septambra 2001, tamin’ny fahatongavan’ny boriky (ny loza fahatelo), sy ilay lalàn’ny Alahady ho avy tsy ho ela (ny liona). Ny fahafatesan’ny Advantisma Laodikeana dia mitranga mandritra ny fanisiana tombo-kase ny iray hetsy sy efatra amby efatra alina, izay nanomboka raha tezitra ny firenena, nefa notanana tsy hipoaka tamin’ny 11 Septambra 2001, ary mifarana amin’ilay lalàn’ny Alahady ho avy tsy ho ela. Ny fahafatesan’izy ireo, araka ny asehon’ilay mpaminany tsy nankatò, dia avy amin’ny fiverenany amin’ny fomba fiasan’ny Protestantisma niodina, na dia efa nampahafantarina mivantana aza izy ireo mba tsy hiverina intsony ho amin’ny “fivorian’ny mpaneso.”
Ny fahafatesan’izy ireo dia miseho ao amin’ny tantaran’ny fanisiana tombo-kase ny iray hetsy sy efatra amby efatra alina. Raha vantany vao voaisy tombo-kase ny vahoakan’Andriamanitra, dia manomboka ny asany ireo anjely mpandringana. Hatramin’ny 11 Septambra 2001 ka hatramin’ny lalàna alahady izay ho avy tsy ho ela dia tanterahina ao amin’ny fiangonan’Andriamanitra ny fitsarana ny velona, fa ny fitsarana dia manomboka ao Jerosalema, ary manomboka amin’ireo anti-panahy, izay tokony ho mpiambina ny vahoaka, nefa nandao ny andraikiny nandritra ny taranaka efatra. Ireo izay mandray ny tombo-kase amin’izany vanim-potoana izany no faneva asandratra ho an’ny firenena. Voaisy tombo-kase izy ireo alohan’ny lalàna alahady izay ho avy tsy ho ela, satria ny hany fomba ahafahan’ny andian’ondrin’Andriamanitra hafa ampitandremana dia amin’ny fahitany lehilahy sy vehivavy, ao anatin’ny fotoan-tsarotra ateraky ny lalàna alahady, izay manana ny tombo-kasen’Andriamanitra.
“Ny asan’ny Fanahy Masina dia ny mampiaiky izao tontolo izao ny amin’ny ota sy ny amin’ny fahamarinana ary ny amin’ny fitsarana. Tsy misy afa-tsy amin’ny fahitana ireo izay mino ny fahamarinana voamasina amin’ny alalan’ny fahamarinana, ka miasa araka ny foto-kevitra ambony sy masina, mampiseho amin’ny heviny avo sy manandratra ny tsipika mampisaraka mazava tsara ny amin’ireo izay mitandrina ny didin’Andriamanitra sy ireo izay manitsakitsaka izany amin’ny tongony, no ahafahana mampitandrina izao tontolo izao. Ny fanamasinan’ny Fanahy no manamarika ny fahasamihafana eo amin’ireo izay manana ny tombokasen’Andriamanitra sy ireo izay mitandrina andro fitsaharana sandoka. Rehefa tonga ny fizahan-toetra, dia haseho mazava izay atao hoe mariky ny bibidia. Dia ny fitandremana ny Alahady izany. Ireo izay, rehefa avy nandre ny fahamarinana, dia mbola manohy mihevitra io andro io ho masina ihany, no mitondra ny sonian’ilay lehilahin’ota, izay nihevitra ny hanova andro sy lalàna.” Bible Training School, 1 Desambra 1903.
Ny fahafatesan’ny Advantisma Laodikiana dia tanteraka mandritra ny tantaran’ny orana farany, izay nanomboka nitsoriaka tamin’ny 11 Septambra 2001, ary arotsaka tsy misy fetra amin’ilay lalàna Alahady ho avy tsy ho ela, rehefa Andriamanitra efa nanangana ary avy eo manandratra ho faneva vahoaka iray izay efa voaisy tombo-kase ho amin’ny mandrakizay.
Tamin’izany vanim-potoana izany, ireo ao amin’ny Advantisma Laodiseana izay miomana handray, sady handray, ny mariky ny bibidia, dia asehon’ireo lehilahy dimy amby roapolo miankohoka amin’ny masoandro ao amin’ny Ezekiela toko faha-valo. Ireo no olona izay nanaiky ny hafatra sandoky ny “fiadanana sy filaminana” an’i Ezekiela, izay maneho hosoka maka tahaka ny tena hafatry ny ranonorana fara andro, izay torian’ireo tena mpiambina ao amin’izany tantara izany. Ny fototry izany hafatra sandoky ny ranonorana fara andro izany dia ny fanondroana fa ny “isan’andro” ao amin’ny bokin’i Daniela dia tandindon’i Kristy, nefa raha ny marina dia tandindon’i Satana izany. Izany finoana fototra sandoka izany no foto-pampianarana ampiasain’ireo “mpaneso izay manapaka ny vahoakan’i Jerosalema” hananganany ny rindriny tsy nasiana feta.
Ny famantarana ny “isan’andro” ho toy ny tandindon’i Kristy dia napetraka ara-tantara tamin’ny alalan’ny “lainga” iray, tamin’ny 1931. Hatramin’izay no nananganana ilay rindrina tsy voaharo, vita amin’ny vola sandoka sy vatosoa. Voatendry hirodana izany “rindrina” izany rehefa tonga Ilay lehilahy mitondra borosy hanadiovana tanteraka ny gorodony. Izany fanadiovana izany dia tanterahina ao anatin’ny vanim-potoana ara-paminaniana eo amin’ny tantara, eo anelanelan’ny “rivotra mahery” (ilay ampondra tamin’ny 11 Septambra 2001), sy ny “orana mirotsaka be” (ilay liona amin’ny lalàna Alahady izay ho avy tsy ho ela). Ao anatin’izany tantara izany no amonoana ilay mpaminany tsy nankatò, ary alevina ao amin’ny fasan’ilay mpaminany sandoka tao Betela. Sister White dia manondro ilay “rindrina” ao amin’ny faminaniana ho ny lalàn’Andriamanitra.
Ny mpaminany eto dia manoritsoritra vahoaka iray izay, amin’ny fotoan’ny fialana amin’ny fahamarinana sy ny fahitsiana amin’ny ankapobeny, dia mikatsaka ny hamerina amin’ny laoniny ireo foto-kevitra izay fototry ny fanjakan’Andriamanitra. Izy ireo no mpanamboatra ny banga izay natao teo amin’ny lalàn’Andriamanitra—dia ny manda izay napetrany manodidina ireo voafidiny ho fiarovana azy, ary ny fankatoavana ireo didiny momba ny rariny sy ny fahamarinana ary ny fahadiovana no ho fiarovana maharitra ho azy ireo.
Amin’ny teny mazava tsy azo afangaro hevitra no anehoan’ny mpaminany ny asa manokana ataon’ity vahoaka sisa ity izay manorina ny manda. “Raha mampihemotra ny tongotrao tsy hanitsakitsaka ny Sabata ianao, ka tsy hanao izay mahafaly anao amin’ny androko masina; ary raha antsoinao hoe fifaliana ny Sabata, dia ny masina an’i Jehovah sady mendrika homem-boninahitra; ary raha manaja Azy ianao, ka tsy manao ny fanao araka ny lalanao, na mitady izay mahafaly anao, na miteny ny teninao ihany: dia hahita fifaliana ao amin’i Jehovah ianao; ary Izaho hampitaingina anao eny amin’ny avo amin’ny tany, sady hamelona anao amin’ny lovan’i Jakoba rainao; fa ny vavan’i Jehovah no niteny izany.” Isaia 58:13, 14. Prophets and Kings, 678.
Ny fiandohan’ny taranaka fahefatra amin’ny Advantisma dia voamariky ny famoahana boky iray, tahaka ny fiandohan’ny taranaka fahatelo koa. Ny taranaka fahatelo dia nanomboka tamin’ny famoahana ny bokin’i W. W. Prescott, The Doctrine of Christ, ary izany taranaka izany dia nifarana tamin’ny famoahana ny Questions on Doctrine. Ny The Doctrine of Christ dia nanolotra filazantsara izay niniana natao ho foana amin’ny hafatra ara-paminanian’ny Millerita. Ny Questions on Doctrine dia nanolotra filazantsara izay nandà ny asan’ny fanamasinana izay tanterahin’i Kristy. Ny The Doctrine of Christ dia nanala ny fahazavan’ny fahitana (chazon) momba ny tantara ara-paminaniana, ary ny Questions on Doctrine dia nanala ny fahazavan’ny fahitana (Mareh) momba ny “fisehoan’i” Kristy.
Teo anelanelan’ireo boky roa ireo no nivoaran’ilay hafatra sandoka momba ny ranonorana farany, izay asehon’ny hoe “ireo vehivavy nitomany an’i Tamoza.” Tamin’izany tantara izany no nampandrosoana ny “laingan’ny 1931.” Izany taranaka fahatelo izany (fahavetavetana) dia asehon’ny mariky ny marimaritra iraisana ao amin’ny fiangonana fahatelo ao Pergamosa koa. Ny tandindon’ny marimaritra iraisana ao amin’ny fiangonana fahatelo dia manondro ny asa fikatsahana fankatoavana avy amin’ireo andrim-panjakana araka izao tontolo izao izay nametra fitsipika momba ny teôlôjia sy fitsipika momba ny fitsaboana. Tamin’ny taranaka fahatelo no nahatanteraka ny marimaritra iraisana tamin’ny fahamarinana, izay nahitana koa ny fampidirana sy ny fanasongadinana ny fampiasana Baiboly izay nadika avy tamin’ny sora-tanana simba.
Tamin’ny taona 1957, ny boky *Questions on Doctrine* dia naneho fahafoizan-tena tamin’ilay fahamarinana fototra indrindra amin’ny filazantsara. Izany fahamarinana izany dia izao: maty i Jesosy mba hamonjy antsika “amin’ny” ota, fa tsy maty Izy mba hamonjy antsika “ao anatin’ny” ota. Ny fampianarana katolika sy protestanta nihemotra, izay milaza fa tsy mahay mankatò ny Tenin’Andriamanitra ny olombelona, dia ny adihevitra mandrakizain’i Satana. Mahay mankatò ny Tenin’Andriamanitra ny olona, ary tsy maintsy mankatò izany, na dia milaza aza i Satana hoe: “tsy ho faty tokoa hianareo.” Ilay fomba fijery protestanta nihemotra sy nivadika, izay manao hoe tsy mahavita mandresy ny ota ny olona, ka noho izany dia tsy afaka mankatò ny lalàn’Andriamanitra izy mandra-panovan’i Jesosy azy amin’ny fomba mahagaga ho robot mankatò amin’ny fiaviany fanindroany, dia nampidirina tao amin’ny fampianaran’ny boky *Questions on Doctrine*.
Tamin’ny taona 1957 no nanomboka ny taranaka fahefatry ny Advantista Laodikeana, ary naorina ny rindrina nasiana feta tsy voatohina (lalàna), ka izany no nanome ny lojika izay hahafahan’ireo loholona fahiny dimy amby roapolo hiankohoka amin’ny masoandro amin’ny famaranana ny andron’ny fanisiana tombo-kase ny iray hetsy sy efatra alina amby efatra arivo. Io rindrina nasiana feta tsy voatohina io, izay finoana fa tsy mety ho azo tanterahina ny fitandremana ny lalàn’Andriamanitra, dia ho voafafa rehefa esorina ny “rindrina” mampisaraka ny Fiangonana sy ny Fanjakana, amin’ilay lalàna alahady ho avy tsy ho ela. Ny lalàna alahady no oram-be miboiboika, na koa, araka ny filazan’i Isaia azy, dia izy no kapoka tondraka; ary izany safo-drano izany dia manomboka amin’ilay lalàna alahady ho avy tsy ho ela any Etazonia.
Amin’ny lalàna momba ny Alahady any Etazonia dia miditra “toy ny safodrano” ny fahavalo (ny papa) (ilay loza manafotra), ary amin’izay indrindra no ananganana “ny faneva” hanoherana azy. Amin’izay no ho voafafa ilay “rindrina tsy nohosorana” izay naorin’ny Advantisma laodiseana teo ambonin’ny fampiharana diso momba ny “fanatitra isan’andro”.
Araka ny asany dia hovaliany araka izany izy: fahavinirana ho an’ny fahavalony, famaliana ho an’ny mpankahalany; ary ho an’ireo nosy dia homeny famaliana. Dia hatahotra ny anaran’i Jehovah hatrany andrefana izy ireo, ary ny voninahiny hatrany amin’ny fiposahan’ny masoandro. Raha avy tahaka ny riaka manafotra ny fahavalo, ny Fanahin’i Jehovah no hanandratra faneva hanohitra azy. Ary ny Mpanavotra ho avy any Ziona, dia ho any amin’izay miala amin’ny fahadisoana ao amin’i Jakoba, hoy Jehovah. Ary raha ny amiko, izao no fanekeko aminy, hoy Jehovah: Ny Fanahiko izay mitoetra eo aminao, sy ny teniko izay nataoko teo am-bavanao, dia tsy hiala eo am-bavanao, na eo am-bavan’ny taranakao, na eo am-bavan’ny taranaky ny taranakao, hoy Jehovah, hatramin’izao ka ho mandrakizay. Mitsangàna, mamirapirata; fa tonga ny fahazavanao, ary ny voninahitr’i Jehovah efa miposaka eo aminao. Fa, indro, ny haizina handrakotra ny tany, ary aizim-pito ny firenena; fa Jehovah kosa hiposaka eo aminao, ary ny voninahiny ho hita eo aminao. Ary ny jentilisa hanatona ny fahazavanao, ary ny mpanjaka ho amin’ny famirapiratan’ny fiposahanao. Isaia 59:18–60:3.
Tonga eo amin’ny mazava ny Jentilisa rehefa mitoetra eo amin’ny olony ny voninahitr’Andriamanitra, ary izany no mitranga rehefa miditra toy ny safo-drano ny fahavalo. Rehefa tonga izany fahavalo izany dia manangana faneva (ensign) hanoherana azy Andriamanitra. Ny voninahitr’i Jehovah izay mitoetra eo amin’ireo olona valian’ny Jentilisa dia ny toetrany, ary ny toetrany tsy manota. Hafatra sandoka momba ny fiadanana sy ny filaminana izany, izay mampianatra fa ny lehilahy sy ny vehivavy tsy mahavita mandresy ny ota. Izany hafatra izany dia hafatra sandoka momba ny ranonorana farany, izay torina mandritra ny andron’ny hafatra marina momba ny ranonorana farany, izay tonga tamin’ny 11 Septambra 2001. Izany hafatra sandoka izany dia hafatra sandoka momba ny lalàn’Andriamanitra, izay ilay “rindrina.” Izany foto-pampianarana sandoka izany dia aseho ao amin’ny boky Questions on Doctrine, izay nanamarika ny fahatongavan’ny taranaka fahefatra sady farany amin’ny Advantisma Laodiseana.
Tamin’ny 11 Septambra 2001 dia tonga mba hitsapa ilay taranaka farany amin’ny fahotan’ny razany ireo fikomiana efatra an’ny Advantisma Laodiseana. Tamin’izany daty izany Andriamanitra dia nitarika ny olony hiverina amin’ireo làlana fahiny ao amin’i Jeremia, mba hahafahany mahatakatra sy manaiky ilay hafatra fototra izay aseho ho firavak’i Miller. Raha nanao izany izy ireo, dia hahita ny ranonorana farany, izay nantsoin’i Jeremia hoe “fitsaharana.” Ny antso hiverina amin’ireo làlana fahiny dia famerimberenana ilay fitsapana izay niteraka ny fikomiana tamin’ny 1863.
Tamin’ny 11 Septambra 2001, izay “andron’ny rivotra avy any atsinanana sy ny tafio-drivotra mahery” ao amin’i Isaia, dia tokony hohiraina ny “hiran’ny tanim-boaloboka” ataon’ireo izay ao amin’ny Apokalypsy toko faha-efatra ambin’ny folo, andininy faha-telo, ary koa ao amin’ny toko faha-dimy ambin’ny folo, andininy faha-telo, no mihira ny hiran’i Mosesy sy ny Zanak’ondry. Izany hira izany dia ny hafatra ho an’i Laodikia, izay manondro fa ny vahoaka nofidina taloha dia nolalovana tamin’izany fotoana izany, satria Andriamanitra tamin’izany dia teo am-panomezana ny tanim-boalobony ho an’ny lehilahy sy vehivavy izay hamoaka ny voa kasain’ilay tanim-boaloboka hateraka. Io hafatry ny tanim-boaloboka io dia ny hafatra ho an’i Laodikia, izay no hafatra nasehon’i Jones sy Waggoner tamin’ny fikomiana tamin’ny 1888.
Tamin’ny 11 Septambra 2001 no nanomboka ny ranonorana farany; ary ao amin’ny adihevitra ao amin’ny toko faharoa amin’i Habakoka dia aseho ny antokon’olona iray izay nanolotra ny hafatry ny takelaka roa, satria niverina ho amin’ny lalana fahiny tao amin’i Jeremia izy ireo ka nandray ny “fitsaharana sy famelombelomana,” izay ambaran’i Isaia fa entina amin’ireo izay ny fomba fiasany dia “tsipika manampy tsipika.” Ny adihevitra nandraisan’izy ireo anjara dia nanohitra hafatra sandoka momba ny ranonorana farany, asehon’ny “vehivavy mitomany an’i Tamôzy,” izay nampahery ny vahoaka Laodiseana matory tamin’ny hafatry ny fiadanana sy filaminana.
Ny hafatry ny fiadanana sy ny filaminana dia milaza fa tsy hain’ny lehilahy sy ny vehivavy ny tsy hanota, ka noho izany dia “ao anatin’ny” fahotany ihany no ahafahan’Andriamanitra manamarina azy ireo, sady izany ihany no hataony. Ireo lehilahy mpaneso dia milaza fa ny hafatry ny fiadanana sy ny filaminana ataony no tena hafatry ny fanamarinana amin’ny finoana, izay nasehon’i Jones sy Waggoner, kanefa avelany ny fahamarinana fa izay hamarinina amin’Andriamanitra dia hamasininy koa; fa Andriamanitra tsy maty mba hamonjy ny olona ao anatin’ny fahotany, fa hiala amin’ny fahotany.
Ny 11 Septambra 2001 no nanamarika ny fiandohan’ny vanim-potoanan’ny fanisiana tombo-kase ireo efatra arivo sy iray hetsy sy efatra alina, izay mifarana amin’ny sokajy iray mandray ny tombo-kasen’Andriamanitra, araka ny asehon’ireo izay misento sy mitomany noho ny fahavetavetana ao amin’ny fiangonana sy ao amin’ny tany, ary sokajy iray hafa izay efa nitodi-doha niala tamin’ny tempoly, izay anatanterahana ny asa farany ataon’ny anjely fahatelo, ka miankohoka amin’ny masoandro izy ireo. Ny tantaran’ny Millerita dia maneho ny tantaran’ny hetsiky ny anjely fahatelo, ary amin’ny fanaovana izany dia momba ny hafatry ny ranonorana aoriana indrindra ny tampony, sy ny fanandramana vokariny ao amin’ireo izay misafidy ny hihinana.
Hanohy ity fianarana ity isika ao amin’ny lahatsoratra manaraka.
“Ny tsy fahavononana hahafoy ireo hevitra efa noraisina mialoha, sy hanaiky izao fahamarinana izao, no fototry ny ampahany lehibe tamin’ny fanoherana naseho tany Minneapolis tamin’ny hafatry ny Tompo tamin’ny alalan’ireo Rahalahy Waggoner sy Jones. Tamin’ny famporisihana izany fanoherana izany dia nahomby Satana tamin’ny fanakanana tsy ho azon’ny vahoakantsika, amin’ny ambaratonga lehibe, ilay hery manokana avy amin’ny Fanahy Masina izay nirian’Andriamanitra fatratra homena azy. Nosakanan’ny fahavalo izy ireo tsy hahazo ilay fahombiazana izay tokony ho azy teo amin’ny fitondrana ny fahamarinana ho amin’izao tontolo izao, tahaka ny nitorian’ny apostoly azy taorian’ny andron’ny Pentekosta. Ilay fahazavana izay hanazava ny tany rehetra amin’ny voninahiny dia notoherina, ary noho ny asan’ireo rahalahintsika ihany dia voatazona lavitra ny izao tontolo izao amin’ny ambaratonga lehibe.” Selected Messages, boky 1, 235.