Tamin’ny hetsika Millerita, dia nohosorana ny fitomboan’ny fahalalana, ary indrindra, na dia tsy izy ireo ihany aza, dia nitsapa ireo milaza tena ho Protestanta tany Etazonia izany. Sardisy, ilay fiangonana nivoaka avy tao amin’ny haizin’ny fahefana papaly, dia notarihina ho amin’ny fahatakarana feno kokoa ny filazantsara izay haseho rehefa vohaina any an-danitra ny fitoerana masina any an-danitra. Tamin’ny hetsiky ny anjely fahatelo, dia nohosorana ny fitomboan’ny fahalalana tamin’ny 11 Septambra 2001, ary nitsapa ny Advantisma Laodiseana maneran-tany izany. Noho izany antony izany, ny fahamarinana aseho ao amin’ireo andininy enina farany ao amin’ny Daniela iraika ambin’ny folo, izay loharanon’ny fitomboan’ny fahalalana, dia notoherin’ny Advantisma Laodiseana.
Ireo vitsy izay mpanao trano mahatoky teo ambonin’ny fanorenana marina (1 Korintiana 3:10, 11) dia very hevitra sy voasakana, satria ny korontam-pototry ny fampianaran-diso no nanakantsakana ny asa. Tahaka ireo mpanao trano teo ambonin’ny mandan’i Jerosalema tamin’ny andron’i Nehemia, ny sasany dia vonona hilaza hoe: “Efa ketraka ny herin’ny mpitondra entana, ary be dia be ny korontam-pototra; ka tsy mahavita manorina isika.” Nehemia 4:10. Noho ny havizanana tamin’ny tolona tsy an-kiato nanohitra ny fanenjehana, ny fitaka, ny faharatsiana, ary ny sakana hafa rehetra izay noforonin’i Satana mba hanakanana ny fandrosoany, ny sasany izay efa mpanao trano mahatoky dia kivy; ary noho ny fitadiavana fiadanana sy fiarovana ho an’ny fananany sy ny ainy, dia niala tamin’ny fanorenana marina izy ireo. Ny hafa kosa, tsy ketraky ny fanoheran’ny fahavalony, dia nanambara tamin-kasahiana hoe: “Aza matahotra azy hianareo; tsarovy ny Tompo, Izay lehibe sy mahatahotra” (andininy 14); ary nanohy ny asa izy, samy nisikina ny sabany teo anilany avy. Efesiana 6:17.
“Ny fanahin’ny fankahalana sy ny fanoherana ny fahamarinana ihany no nanentana ny fahavalon’Andriamanitra tamin’ny vanim-potoana rehetra, ary io fahamailoana sy fahatokiana io ihany koa no notakina tamin’ny mpanompony. Ny tenin’i Kristy tamin’ireo mpianatra voalohany dia mihatra amin’ny mpanaraka Azy mandra-pahatongan’ny faran’ny andro: ‘Izay lazaiko aminareo dia lazaiko amin’ny olona rehetra hoe: Miambena.’ Marka 13:37.” The Great Controversy, 56.
Ny fanolorana ny hafatry ny andininy enina farany ao amin’i Daniela dia nanomboka tao anatin’ny tontolon’ny asa fanompoana mahaleo tena ao amin’ny Advantisma Laodiseana, ary taorian’izany, raha nandroso ny fotoana, dia nifanehatra tamin’ireo teolojiana malaza (ireo manam-pahaizana) ao amin’ny Advantisma Laodiseana izany. Ny fitaovam-piadiana nampiasaina tamin’ny fiezahana hanaratsiana ilay hafatra dia tsy niova fa niteraka fahazavana sy fahazavana bebe kokoa hatrany momba ireo andininy izay nodinihina sy notafihina. Ireo fanafihana ireo, tamin’ny farany, dia nitarika ho amin’ny fahatakarana ara-paminaniana izay tsy mbola nekena taloha, nefa avy eo dia naorina sy hita fa anisan’ny fahazavana mandroso an’ny anjely fahatelo.
Ny Millerites dia tsy nahafantatra afa-tsy fanjakana efatra ao amin’ny faminanian’ny Baiboly, nefa fotoana fohy taorian’ny 1844 dia takatra fa i Etazonia no bibidia avy amin’ny tany ao amin’ny Apokalypsy toko fahatelo ambin’ny folo, ary izany fahatakarana izany no nanazava fa ny fahefana papaly dia tsy ampahany fotsiny amin’ny fanjakana romana, fa izy tokoa no fanjakana fahadimy ao amin’ny faminanian’ny Baiboly.
“Tamin’ireo tandindona dia ilay dragona mena lehibe, ilay bibidia tahaka ny leoparda, ary ilay bibidia manana tandroka tahaka ny an’ny zanak’ondry no nanehoana tamin’i Jaona ireo fitondram-panjakana etỳ an-tany izay indrindra hirotsaka amin’ny fanitsakitsahana ny lalàn’Andriamanitra sy ny fanenjehana ny olony. Mitohy ny ady mandra-pahatongan’ny faran’ny fotoana. Ny olon’Andriamanitra, izay asehon’ny vehivavy masina sy ny zanany, dia naseho ho vitsy an’isa indrindra. Amin’ny andro farany dia sisa kely ihany no mbola nisy. Ireo no resahin’i Jaona hoe: ‘izay mitandrina ny didin’Andriamanitra sy manana ny filazan’i Jesosy Kristy.’”
“Tamin’ny alalan’ny fanompoan-tsampy, ary avy eo tamin’ny alalan’ny Fahefana Papaly, Satana dia nampihatra ny heriny nandritra ny taonjato maro, tamin’ny ezaka hamafa tsy ho eo ambonin’ny tany ireo vavolombelon’Andriamanitra mahatoky. Ny mpanompo sampy sy ny papista dia samy natosiky ny fanahin’ilay dragona iray ihany. Tsy nisy hafa tamin’izy ireo afa-tsy izao: ny Fahefana Papaly, izay nanao ho toy ny manompo an’Andriamanitra, no fahavalo nampidi-doza kokoa sady lozabe kokoa. Tamin’ny alalan’ny Romanisma no nahazoan’i Satana an’izao tontolo izao ho babo. Ny fiangonan’Andriamanitra izay nilaza tena ho Azy dia voafafa ho isan’ny laharan’izany fitaka izany, ary nandritra ny arivo taona mahery ny olon’Andriamanitra dia nijaly teo ambanin’ny fahatezeran’ilay dragona. Ary rehefa ny Fahefana Papaly, izay nesorina taminy ny heriny, dia noterena hitsahatra tsy hanenjika intsony, dia hitan’i Jaona fa nisy hery vaovao niakatra mba hamerina ny feon’ilay dragona sy hanohy ilay asa feno habibiana sy fitenenan-dratsy an’Andriamanitra ihany. Io hery io, ilay farany izay hiady amin’ny fiangonana sy ny lalàn’Andriamanitra, dia naseho tamin’ny tandindon’ny bibidia nanan-tandroka tahaka ny zanak’ondry.”
“Kanefa ny fanoritsoritana hentitra ataon’ny pensilihazo faminaniana dia mampiseho fiovana eo amin’ity sehatra milamina ity. Ilay bibidia manana tandroka tahaka ny an’ny zanak’ondry dia miteny amin’ny feon’ny dragona, ary ‘mampihatra ny fahefan’ilay bibidia voalohany rehetra eo anatrehany.’ Ny faminaniana dia manambara fa hilaza amin’izay monina ambonin’ny tany izy mba hanao sary ho an’ilay bibidia, ary fa ‘ataony handray marika eo amin’ny tànany ankavanana, na eo amin’ny handriny, ny olona rehetra, na madinika na lehibe, na manankarena na mahantra, na afaka na andevo; ary mba tsy hisy hahazo hividy na hivarotra, afa-tsy izay manana ny marika, na ny anaran’ilay bibidia, na ny isan’ny anarany.’ Toy izany no anarahin’ny Protestantisma ny dian’ny Fanjakana Papaly.” Signs of the Times, 1 Novambra 1899.
Rehefa novahana ny andininy enina farany ao amin’ny Daniela toko faha-11, dia hita fa ny filaharana manontolo aseho ao anatin’ireo andininy enina ireo dia miresaka ny fifandraisan’ireo hery telo izay vao nofaritan-dRahavavy White hoe “fanompoan-tsampy,” ny “Fahefana Papaly,” ary ny “Protestantisma.” Nandresy lahatra ny fahavalo fa ny “tany be voninahitra” ao amin’ny andininy faha-41 dia tandindon’ny Protestantisma na ny Fiangonana Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito, nefa ny “tany be voninahitra” dia i Etazonia, ary ao amin’ny andininy faha-41 ny mpanjakan’ny avaratra (ny fahefana papaly) dia mandresy an’i Etazonia amin’ny alalan’ny lalàna alahady izay ho avy tsy ho ela. Ny fahadisoana satanika izay mamantatra ny “tany be voninahitra” ho zavatra hafa ankoatra an’i Etazonia dia natao hanakanana ny lehilahy sy ny vehivavy tsy hahafantatra fa ny zava-mitranga ara-paminaniana manaraka aorian’ny firodanan’ny Firaisana Sovietika tamin’ny 1989, ao anatin’ny vanim-potoana asehon’ireo andininy enina farany ao amin’ny Daniela toko faha-11, dia ilay lalàna alahady izay ho avy tsy ho ela.
Ho an’ny Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito, midika izany fa ny andininy faha-efapolo amby iray dia manondro ny fiafaran’ny fotoam-pitsapana ho an’ny fiangonan’Andriamanitra, ary ny zavatra farany tian’ny Advantisma Laodiseana ho re dia izao: mihamanakaiky ny fiafaran’ny fotoam-pitsapany! Notarihin’ny Tompo ho amin’ny teboka iray ny fanazavana ka nanaiky fa, rehefa nandray ny fifehezana izao tontolo izao i Roma jentilisa tamin’ny Adin’i Actium tamin’ny taona 31 tal. J.K., dia tsy maintsy nandresy aloha ireo hery ara-jeografia telo araka izay aseho ao amin’ny Daniela toko faha-valo.
Ary tamin’ny iray tamin’ireny dia nipoitra tandroka kely anankiray, izay nitombo ka tonga lehibe indrindra, niantsinanana nianatsimo sy nianavaratra ho any amin’ny tany mahafinaritra. Daniela 8:9.
Efa voapetraka tsara fa ny “atsimo”, ny “atsinanana” ary ny “tany mahafinaritra” dia nisolo tena ireo faritra jeografika telo izay nofehezin’i Roma mpanompo sampy, fony izy niakatra teo amin’ny seza fiandrianan’ny tany ho fanjakana fahefatra araka ny faminanian’ny Baiboly. Mifanaraka amin’izany zava-misy izany koa ny hoe i Roma papaly dia tsy maintsy naharesy hery jeografika telo, fony izy niakatra teo amin’ny seza fiandrianan’ny tany ho fanjakana fahadimy araka ny faminanian’ny Baiboly, araka ny aseho ao amin’ny toko fahafito amin’ny Daniela.
Nandinika ireo tandroka aho, ary indro, nisy tandroka kely iray hafa niakatra teo afovoan’ireo; ary teo anoloany dia nisy tamin’ireo tandroka voalohany telo nongotana tamin’ny fakany; ary indro, tamin’io tandroka io dia nisy maso tahaka ny mason’olona sy vava niteny zava-dehibe. Daniela 7:8.
Tamin’ilay fifanandrinana izay nifanaovana momba ny “tany be voninahitra” ao amin’ny andininy faha-iraika amby efapolo, dia nasehon’ny Tompo fa nisy fisehoana telo an’i Roma ao amin’ny faminaniana. Roma jentilisa, izay narahin’i Roma papa, ary avy eo dia nisy ny Roman’ny andro farany, izay nantsoinay hoe “Roma maoderina”. Miorina amin’ny fahamarinana roa mafy orina sy efa voapetraka ao amin’ny faminaniana, ny voalohany dia ny hoe tsy miova mandrakizay Andriamanitra, ary ny faharoa dia ny hoe ny fahamarinana dia miorina amin’ny fanambaran’ny vavolombelona roa, dia tonga tamin’ny fehin-kevitra tsy nisy fisalasalana izahay fa ireo sakana telo teo anoloan’ny mpanjakan’ny avaratra ao amin’ireo andininy enina farany ao amin’ny Daniela toko faha-iraika ambin’ny folo dia tsy maintsy maneho hery ara-jeografia maoderina telo.
Jesosy Kristy dia tsy miova, hatry ny omaly sy anio ary mandrakizay. Hebreo 13:8.
Efa voasoratra ao amin’ny lalànareo koa hoe: Marina ny fanambaran’ny olona roa. Jaona 8:17.
Ity fanekena ity dia nanamafy izay efa nofintininay sahady, satria efa namaritra ny “tany be voninahitra” ho hery ara-jeografia izahay (Etazonia), ary nandà ilay hevitra adala milaza fa maneho fiangonana izany, izay hery ara-panahy. Nandrafitra izany toerana izany izahay noho ny finoana izay nohamafisina mandrakariva, fa tsy misy kisendrasendra ao amin’ny Tenin’Andriamanitra. Mazava araka ny vavolombelona maro fa ny fiangonan’Andriamanitra amin’ny andro farany dia tendrombohitra.
Ary izao no hiseho amin’ny andro farany: ny tendrombohitry ny tranon’i Jehovah dia haorina eo an-tampon’ny tendrombohitra, ary hasandratra ho ambonin’ny havoana; ary ny firenena rehetra hikoriana ho eo aminy. Ary olona maro no handeha ka hanao hoe: Avia ianareo, ary aoka isika hiakatra ho any amin’ny tendrombohitry ny Tompo, ho any amin’ny tranon’Andriamanitr’i Jakoba; ary Izy hampianatra antsika ny lalany, ary handeha amin’ny alehany isika; fa avy ao Ziona no hivoahan’ny lalàna, ary ny tenin’i Jehovah avy any Jerosalema. Isaia 2:2, 3.
Ireo izay nanolotra hevitra fa ny “tany be voninahitra” dia fiangonana, ary matetika kokoa noho ny tsy izany dia nilaza izy ireo fa ny fiangonana Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito izany, dia nanao izany satria i Daniela dia manondro ilay tany ho “be voninahitra,” ary ny fisainany marivo dia namarana fa, satria ny “tendrombohitra masina be voninahitra” ao amin’ny andininy faha-dimy amby efapolo dia azo antoka tokoa fa fiangonan’Andriamanitra amin’ny andro farany, noho izany dia tsy maintsy ny fiangonana koa ny “tany be voninahitra.” Rehefa dinihina tokoa, samy ahitana ilay mpamaritra hoe “be voninahitra” izy roa tonta.
Tsy misy fahadisoana ao amin’ny tenin’Andriamanitra, ary rehefa mampiasa ny teny hoe “tany” i Daniela, miaraka amin’ny teny hoe “be voninahitra”, ary andininy efatra tatỳ aoriana kosa izy mampiasa ny teny hoe “tendrombohitra masina”, miaraka amin’ny teny hoe “be voninahitra”, dia nampiseho i Daniela fa nisy fanavahana nokendrena teo amin’ny tany sy ny tendrombohitra. Ny tany be voninahitra ara-bakiteny dia Joda, ary ao amin’ny tanànan’i Jerosalema no nananganana ny tempolin’Andriamanitra. Jerosalema, na ny tempoly, dia azo takarina ho fiangonan’Andriamanitra, fa ny faritra misy an’i Jerosalema kosa dia ny tanin’i Joda. Fahamarinana maro no naorina rehefa nitombo ny fahalalana tao amin’ny fahazavana mandroso an’ny anjely fahatelo, nefa eto isika dia mamelabelatra fotsiny ny fototry ny faminaniana izay manondro fisehoana telo an’i Roma.
Rehefa tsapantsika fa i Roma jentilisa sy i Roma papaly dia nanome vavolombelona roa izay nanorina ny toetra ara-paminaniana momba an’i Roma maoderina, dia tsapantsika ny foto-kevitry ny fandikana izay nantsoiko hoe “fampiharana in-telo ny faminaniana.” Nisy hafa koa izay nampiasa hevitra mitovitovy amin’izany momba ny fiverimberenana in-telo amin’ny faminaniana sasany, saingy ny famaritana izay tonga fantatsika no famaritana mbola ampiasaintsika hatramin’izao. Zava-dehibe ny mahatakatra fa ny fitsipika ara-paminaniana momba ny fampiharana in-telo ny faminaniana, izay ampiharin’ny Future for America matetika dia matetika, dia tsapa nandritra ny adihevitra momba ireo andininy enina farany ao amin’ny Daniela iraika ambin’ny folo; nefa izay manan-danja tahaka izany koa dia izao: ny adihevitra no nitarika ho amin’ny fahafantarana voalohany fa ny fampiharana in-telo ny faminaniana dia mikasika an’i Roma. Ao amin’ny tantaran’ny Millerita, iray tamin’ireo adihevitra ny hoe i Antiochus Epiphanes ve no “mpandroba” ny vahoakan’i Daniela, sa i Roma, araka ny fahatakaran’ny Millerita, no “mpandroba.” Ny antony maha-zava-dehibe izany dia satria i Roma, amin’ny maha-“mpandroba” ny vahoakan’i Daniela azy, no ilay “hanorina ny fahitana” ao amin’ny Daniela iraika ambin’ny folo, andininy fahefatra ambin’ny folo.
Ary amin’izany andro izany dia hisy maro hitsangana hanohitra ny mpanjakan’ny atsimo; ary ireo jiolahin’ny olonao kosa dia hanandra-tena hampitoetra ny fahitana; nefa ho lavo izy. Daniela 11:14.
Ny fotoana voalohany nahatakaranay ny fampiharana telo sosona ny faminaniana dia fantatra tamin’ny alalan’ny zava-misy fa misy fisehoana telo an’i Roma ao amin’ny faminanian’ny Baiboly. Roma no nametraka ny fahitana momba ny hazavana mandroso an’ilay anjely fahatelo, tahaka ny nataony koa teo amin’ny tantaran’ny Millerita. Tao amin’ny tantaran’ny Millerita, ny fahatakarana fa ny fanompoan-tsampy sy ny maha-papa no hery nanitsakitsaka ny fitoerana masina sy ny tafika no lasa rafitry ny fahamarinana izay nanorenan’i Miller ny “rehetra” tamin’ireo fahatakarany ara-paminaniana. Ny andininy enina farany ao amin’ny Daniela iraika ambin’ny folo dia nametraka rafitry ny fahamarinana izay nanorenan’ny Future for America ny fampiharany ara-paminaniana rehetra. Izany rafitra izany dia ireo hery telo mpandrava, dia ny dragona sy ny bibidia ary ny mpaminany sandoka, izay mitarika izao tontolo izao ho any Hara-magedona.
Io rafitra io dia miorina eo ambonin’ny fanekena fa i Roma jentilisa, arahin’i Roma papaly, no manome vavolombelona roa izay manamafy an’i Roma maoderina, ary i Roma maoderina dia ilay firaisana intelo heny misy ny dragona amin’ny fanahy mifandray amin’ny fanahy ratsy (ny Firenena Mikambana), ny bibidia amin’ny Katolisisma (ny fahefana papaly), ary ny mpaminany sandoka amin’ny Protestantisma nihemotra tamin’ny finoana (Etazonia). Izany rafitra izany no amantarantsika ho fampiharana avo telo heny ny faminaniana. Ao amin’ireo lahatsoratra manaraka dia hodinihintsika ireo fampiharana avo telo heny isan-karazany amin’ny faminaniana izay efa nekena, ary izay mandrafitra ny rafitry ny fahazavana mandroso momba ireo anjely telo.
Hojerentsika ny fampiharana avo telo heny momba ireo fisehoana telo an’i Roma, izay mamantatra ny rafitra ara-politika sy ara-pivavahan’i Roma maoderina, izay nantsoin-dRahavavy White hoe fitondran’ny fiangonana sy fitondran’ny fanjakana. Izany rafitra izany dia fantatra amin’ny alalan’ny fampiraisana ireo toetra ara-paminaniana mampiavaka an’i Roma jentilisa sy ireo toetra ara-paminaniana mampiavaka an’i Roma papaly, mba hamantarana sy hanorenana ireo toetra ireo ao amin’i Roma maoderina.
Hojerentsika ny fampiharana intelo an’ireo fisehoana telo an’i Babylona araka ny asehon’i Nimroda, Nebokadnezara ary Belsazara, izay manondro ny fireharehan’ilay lehilahin’ny ota izay mipetraka ao amin’ny tempolin’Andriamanitra ka manambara fa Andriamanitra izy, izay nofaritan’i Isaia ho ilay “Asiriana mpiavonavona.” Ny fireharehana papaly, izay lohahevitra ao amin’ny faminanian’ny Baiboly, dia fantarina amin’ny fampiarahana ireo toetra faminaniana an’i Babela amin’ireo toetra faminaniana an’i Babylona mba hamantarana sy hampiorenana ireo toetran’i Babylona maoderina.
Hodinihintsika ny fampiharana intelo an’ireo fanehoana telo an’i Elia araka ny asehon’i Elia sy Jaona Mpanao-batisa, izay mamantarana ilay “feo miantso any an-efitra” amin’ny andro farany. Ilay feo miantso any an-efitra amin’ny andro farany dia maneho mpiambina manokana iray, izay hetsika, ary mampahafantatra vavolombelona roa ao anatin’ny hetsika iray izay manana fiandohana sy fiafarana mitovy endrika. Ampahafantarina antsika fa tsy mety hisy ny anjely fahatelo raha tsy eo ny voalohany sy ny faharoa, ka noho izany, amin’ny ambaratonga iray, dia tsy azo sarahina ny hetsiky ny anjely voalohany amin’ny hetsiky ny anjely fahatelo, ary ireo hetsika roa ireo dia samy asehon’ny mpiambina iray izay nanehoana mialoha tamin’i Elia sy Jaona Mpanao-batisa.
“Amin’ny alalan’ny penina sy ny feo no hanambarantsika ny fanambarana, asehontsika ny filaharany sy ny fampiharana ireo faminaniana izay mitondra antsika ho amin’ny hafatry ny anjely fahatelo. Tsy mety hisy ny fahatelo raha tsy eo ny voalohany sy ny faharoa. Ireo hafatra ireo no tokony homeintsika izao tontolo izao amin’ny alalan’ny boky sy zavatra vita an-tsoratra ary amin’ny toriteny, ka asehontsika eo amin’ny fizotry ny tantara ara-paminaniana ny zavatra izay efa nisy sy ny zavatra izay mbola ho avy.” Selected Messages, boky 2, 105.
Hojerentsika ny fampiharana in-telo ny fisehoana telo samy hafa amin’ilay iraka manomana ny lalana ho an’Ilay Iraky ny Fanekena, izay ho avy tampoka ao amin’ny tempoliny, araka ny asehon’i Jaona Mpanao-batisa sy William Miller. Ny mpiambina farany dia lohahevitra ara-paminaniana izay fantatra amin’ny fampiarahana ireo toetra ara-paminanian’i Jaona Mpanao-batisa sy William Miller mba hamantarana ny fahatanterahana farany ny Malakia toko faha-telo.
Indro, hirahiko ny irako, ary izy no hanomana ny lalana eo alohako; ary ny Tompo, izay tadiavinareo, dia ho avy tampoka ho ao amin’ny tempoliny, dia ilay iraky ny fanekena izay ankasitrahanareo; indro, ho avy Izy, hoy Jehovah, Tompon’ny maro. Malakia 3:1.
Hodinihintsika ny fampiharana intelo an’ireo fisehoana teloan’ny Islam, araka ny asehon’ireo toetra ara-paminaniana momba ny Islam ao amin’ny loza voalohany sy faharoa ao amin’ny Apokalypsy toko faha‑valo sy faha‑sivy, izay mamantatra ireo toetra ara-paminaniana momba ny Islam amin’ny Loza fahatelo izay voatondro ao amin’ny Apokalypsy toko faha‑folo sy faha‑iraika ambin’ny folo.
Hotohizintsika ao amin’ny lahatsoratra manaraka ireo zavatra ireo.
“Aza avela hisy olona ho saina hisolo anao, aza avela hisy hanao ny fisainanao, ny fikarohanao, ary ny fivavahanao. Izany no toromarika ilaintsika hampidirina lalina ao am-po anio. Maro aminareo no resy lahatra fa ny harena sarobidy amin’ny fanjakan’Andriamanitra sy i Jesosy Kristy dia ao amin’ny Baiboly izay tazoninareo eny an-tananareo. Fantatrareo fa tsy misy harena eto an-tany azo tratrarina raha tsy amin’ny ezaka mafy sy feno fitandremana. Koa nahoana ianareo no hanantena hahatakatra ny haren’ny tenin’Andriamanitra raha tsy mikaroka fatratra ny Soratra Masina?”
“Mahitsy sy mety ny mamaky ny Baiboly; nefa tsy mifarana eo ny adidinareo; fa ianareo dia tokony handinika ny pejy ao aminy ho an’ny tenanareo. Ny fahalalana an’Andriamanitra dia tsy azo raha tsy amin’ny ezaka ataon’ny saina, raha tsy amin’ny vavaka hangatahana fahendrena mba hahafahanareo manavaka ny akofa izay nanaovan’ny olona sy Satana fandisoana ny fampianaran’ny fahamarinana, ka hanasaraka izany amin’ny voam-bary madio dia ny fahamarinana. Satana sy ny firaisan’ireo mpiasan’olombelona aminy dia niezaka nampifangaro ny akofan’ny fahadisoana tamin’ny vary dia ny fahamarinana. Tokony hitady amim-pahazotoana ilay harena miafina isika, ary hangataka fahendrena avy any an-danitra mba hahafahantsika manavaka ny foronin’olombelona amin’ny didy avy amin’Andriamanitra. Ny Fanahy Masina dia hanampy izay mitady ireo fahamarinana lehibe sy sarobidy mifandray amin’ny drafitry ny fanavotana. Tiako hampitaina amin’ny rehetra ny zava-misy fa tsy ampy ny famakiana ny Soratra Masina amin’ny fomba ivelambelany fotsiny. Tsy maintsy mikaroka isika, ary izany dia midika fanaovana izay rehetra ambaran’ilay teny. Tahaka ny mpitrandraka harena an-kibon’ny tany izay mikaroka fatratra ny tany mba hahitana ny lalan-drà volamenany, dia toy izany koa no tokony handinihanareo ny tenin’Andriamanitra mba hahitana ilay harena miafina izay efa notadiavin’i Satana hafenina amin’ny olona hatry ny ela. Hoy ny Tompo: ‘Raha misy olona maniry hanao ny sitrapony, dia hahalala ny amin’ny fampianarana izy.’ Jaona 7:17.” Fundamentals of Christian Education, 307.