Ny bokin’i Daniela dia manondro mazava fa i Roma no mampiorina ny fahitana, ary izany fahatakarana izany dia notoherin’ny Protestanta tamin’ny tantaran’ny Millerita, fony i William Miller namantatra io zava-misy io. Amin’ny andro farany, dia mbola i Roma ihany no mampiorina ny fahitana, ary ankehitriny ny Advantisma Laodiseana dia manohana ny fomba fijerin’ny Protestanta lavo, izay milaza fa i Antiokosy Epifana no jiolahin’ny olonao. Ny vahoakan’ny fanekena izay nolalovana tamin’ny tantaran’ny Millerita dia nanohitra io fahamarinana io ihany, ary io ihany koa no toherin’ny vahoakan’ny fanekena amin’ny andro farany, izay lalovana ankehitriny. Voalazan’i Solomona tsara izany:
Ny zavatra izay efa nisy no mbola hisy; ary izay efa natao no mbola hatao; ary tsy misy zava-baovao etỳ ambanin’ny masoandro. Misy zavatra va ka azo ilazana hoe: Indro, vaovao ity? Efa nisy hatramin’ny andro fahiny izany, dia talohan’ny androntsika. Mpitoriteny 1:9, 10.
Amin’ny fomba ara-paminaniana dia misy fisehoana telo an’i Roma, ary ny fisehoana roa voalohany no mamaritra ny toetran’ilay fahatelo, fa ny marina dia miorina amin’ny fanambaran’ny roa.
Fa raha tsy mihaino anao izy, dia ento miaraka aminao ny olona iray na roa hafa, mba hampiorenina ny teny rehetra amin’ny vavan’ny vavolombelona roa na telo. Matio 18:16.
Ny fivavahan’i Roma mpanompo sampy dia ny fanompoan-tsampy, ary ny fanompoan-tsampy dia sandoky ny fivavahana marina. Tsy dia sandoka loatra izy amin’ilay hevitra ahafantarana ny vola sandoka, satria ny fanompoan-tsampy raha ny marina dia tsy mitovy velively amin’ny fivavahana marina. Kanefa, ara-paminaniana, dia manana toetra maha-sandoka azy izy. Ny Tanànan’i Roma dia sandok’i Jerosalema, ary manana tempoly izy (ny Pantheon) izay sandoky ny tempoly tao Jerosalema. Ny fanao ara-pivavahan’ny fanompoan-tsampy dia tsy nohamasinina sady devoly, nefa maneho ny fanao ara-pivavahana sandokan’i Satana izy ireny. Ny lohan’ny fivavahan’i Roma mpanompo sampy dia nitondra ny anaram-boninahitra hoe Pontifex Maximus. Ny hoe “Pontifex Maximus” dia nanondro tany am-boalohany ny mpisoronabe tamin’ny fivavaham-panjakana romana tao Roma fahiny, ary ny niandohany dia miverina hatrany amin’ny fiandohan’ny Repoblika romana. Rehefa nandeha ny fotoana, dia nifandray tamin’ny fahefana ara-politika sy ara-pivavahana izany, ary nony farany dia nivoatra ho anaram-boninahitra ampiasain’ny Papa ao amin’ny Fiangonana Katolika Romana ankehitriny.
Ny anaran’ny lehiben’ny mpisorona tao amin’i Roma jentilisa dia Pontifex Maximus, ary izany koa no anaran’ny lehiben’ny mpisorona tao amin’i Roma papaly, ary teny latina izany izay midika hoe “Ilay Ambony Indrindra amin’ny Mpanao Pontifika Faratampony.” Izy no lehiben’ny mpisorona tamin’ny fivavaham-panjakana romana, indrindra tamin’ny fanompoam-pivavahana ho an’ilay andriamanitra Jopitera. Ny Pontifex Maximus dia nanana fahefana sy andraikitra ara-pivavahana lehibe, anisan’izany ny fanaraha-maso ireo fombafomba ara-pivavahana isan-karazany sy ny fiantohana ny fandehanan’ny tetiandro ara-pivavahana romana araka ny tokony ho izy. Ny Pontifex Maximus no lohan’ny Kôlejin’ny Pontifika (Collegium Pontificum), vondron’ny mpisorona izay tompon’andraikitra tamin’ny fandikana sy fitandremana ireo fombafomban’ny fivavahana romana.
Ny lohandohan’ny mpisorona tao amin’i Roma jentilisa sy i Roma papa dia ny Pontifex Maximus; noho izany, ny anaram-boninahitry ny lohan’i Roma maoderina dia ho Pontifex Maximus koa araka ny tokony ho izy. Ny fivavahan’i Roma jentilisa dia fanompoan-tsampy, ary ny fivavahan’i Roma papa dia fanompoan-tsampy, sady mbola izany ihany ankehitriny, nefa saronan’ny filazana ho kristiana; ary ny fivavahan’i Roma maoderina amin’ny andro farany dia ho fanompoan-tsampy, saronan’ny filazana ho kristiana.
Samy nanana fotoana voafaritra manokana izay hanjakany amin’ny fahefana fara tampony na i Roma jentilisa na i Roma papaly. Roma jentilisa dia nokasaina hanjaka amin’ny fahefana fara tampony nandritra ny enimpolo amby telonjato taona, ho fahatanterahan’ny faminanian’ny fotoana ao amin’ny Daniela toko faha-iraika ambin’ny folo, andininy faha-efatra amby roapolo.
Hiditra amim-pilaminana izy, dia eny amin’ny toerana matavy indrindra amin’ny faritany aza; ary hanao izay tsy nataon’ny rainy na ny razambeny izy; hizarazara eo aminy ny babo sy ny zavatra norobaina ary ny harena izy; eny, hikasa ny hafetseny hamelezana ny fiarovana mafy izy, mandra-pahatongan’ny fotoana voafetra. Daniela 11:24.
Ny lohahevitr’io andininy faha-efatra amby roapolo io dia i Roma jentilisa, satria izy ireo no nanjary lohahevitra tao amin’ny andininy faha-enina ambin’ny folo, ary mbola mitoetra ho lohahevitra hatramin’ny andininy faha-iraika amby telopolo. Hodinihintsika manokana ireo andininy ireo ao amin’ny lahatsoratra ho avy, kanefa eto dia izao ihany no asongadintsika: ny faminaniana dia nanondro fa i Roma jentilisa no hanjaka fara tampony mandritra ny telonjato sy enimpolo taona, araka ny asehon’i Roma tamin’ny “fandrafetany” ny “teti-dratsiny hamely ny fiarovana mafy, na dia ho amin’ny andro voafetra aza.” Ny teny nadika hoe “hamely” dia midika marina hoe “avy amin’ny”, ary ny andininy dia milaza fa i Roma no hitantana izao tontolo izao “avy amin’ny” “fiarovana mafy”, dia ny Tanànan’i Roma, ary hanao izany mandritra ny “andro voafetra” iray, izay telonjato sy enimpolo taona.
Nanomboka nanjaka tamin-kery fara tampony i Roma mpanompo sampy tamin’ny Adin’i Actium, tamin’ny 31 tal. J.K., ary nanohy nanjaka tamin-kery fara tampony mandra-pahatongan’ny taona 330 taor. J.K., rehefa nafindran’i Constantin ny renivohitry ny fanjakana hiala avy amin’ny fiarovana mafy ao amin’ny Tanànan’i Roma ho any amin’ny Tanànan’i Constantinople. Tamin’izay dia nanomboka ny fihenany ratsy laza ilay fanjakana. Ny Tanànan’i Roma no “fiarovana mafy” ara-paminaniana ho an’i Roma mpanompo sampy, ary raha nanapaka avy tao amin’izany tanàna izany izy dia tsy azo resena. Tamin’ny ady izay nanaraka ny famindran’i Constantin ny fahefana, dia tonga lasibatry ny fanafihan’i Genseric sy ireo foko barbariana mpanafika ny Tanànan’i Roma, izay asehon’ny Trompetra efatra voalohany ao amin’ny Apokalypsy toko faha-valo.
Noho izany, ao amin’ny Daniela toko faha-iraika ambin’ny folo, andininy faha-iraika amby telopolo, ireo “sandry” (Roma jentilisa) izay nitsangana ho amin’ny fanohanana ny fahefana papaly, dia nandoto aloha ny “toerana masina fiarovana.” Ny Tanànan’i Roma no “toerana masina fiarovana” ara-paminaniana ho an’i Roma jentilisa sy i Roma papaly koa, satria tamin’ny taona 330, tamin’ny namindrana ny fahefana jentilisa ho any Constantinople, dia navela ho an’i Roma papaly izay efa niakatra ny Tanànan’i Roma. Noho izany antony izany, ny Apokalypsy toko faha-telo ambin’ny folo, andininy faha-roa, dia milaza fa ny dragona (Roma jentilisa) no nanome an’i Roma papaly ny “sezany.” Ny “seza” dia ny toerana iavian’ny fahefana manapaka, ary nanomboka tamin’ny taona 538 ka hatramin’ny 1798, dia nanapaka tamin’ny fiandrianana fara tampony i Roma papaly, tahaka ny nanapahan’i Roma jentilisa tamin’ny fiandrianana fara tampony nandritra ny “fotoana iray”.
Ny faminaniana dia manondro fe-potoana voafaritra tsara izay hanjakan’i Roma jentilisa sy Roma papaly amin’ny fahefana fara tampony; ary rehefa nanao izany izy ireo dia avy teo amin’ny sezan’ny fahefany, dia ny Tanànan’i Roma. Tapitra ny tsy faharesen’i Roma jentilisa rehefa nandao ny Tanànan’i Roma izy ireo, ka nanamarika ny fiafaran’ireo telonjato sy enimpolo taona, aseho ho “fotoana” ao amin’ny andininy faha-efatra amby roa-polo; ary rehefa nifarana tamin’ny 1798 ireo arivo sy roanjato ary enimpolo taona nanapahan’ny papa, dia nasain’i Napoléon nentina niala tao amin’ny Tanànan’i Roma ny papa, ary maty tany an-tsesitany izy.
Roma jentilisa sy Roma papaly dia mampiorina fa i Roma maoderina no hanapaka amin’ny fahefana fara tampony mandritra ny fotoana ara-paminaniana voafaritra manokana amin’ny andro farany. “Tsy hisy andro intsony”, nefa ny vanim-potoanan’ny fanenjehana papaly amin’ny andro farany dia fotoana voafaritra manokana izay manomboka amin’ilay lalàna Alahady izay ho avy tsy ho ela any Etazonia ary mitohy mandra-pifaran’ny fotoam-pahasoavan’ny olombelona, rehefa mitsangana Mikaela ka manambara hoe: “Izay tsy marina, aoka izy mbola tsy marina ihany: ary izay maloto, aoka izy mbola haloto ihany: ary izay marina, aoka izy mbola ho marina ihany: ary izay masina, aoka izy mbola ho masina ihany.”
Ny Roma jentilisa dia nanenjika ny Kristiana tao amin’ny Colisée tao an-Tanànan’i Roma nandritra ny tantarany feno rà, ary ny mpahay tantara kristiana dia nanombana fa nandritra ny Vanim-potoana Maizina teo ambanin’ny fitondran’ny papa dia maritiora zato tapitrisa no novonoin’ny papa, nefa lavin’ny papa izany filazana izany ka apetrany ho eo amin’ny dimampolo tapitrisa eo ho eo ny tombanana. Samy nanenjika ireo mahatokin’Andriamanitra ny Roma jentilisa sy ny Roma papaly, ary ny Roma maoderina koa dia hanenjika ny vahoakan’Andriamanitra mahatoky amin’ny andro farany.
“Maro no higadraina am-ponja, maro no handositra hamonjy ny ainy hiala avy amin’ny tanàna sy vohitra, ary maro no ho maritiora noho ny amin’i Kristy, amin’ny fijoroany hiaro ny fahamarinana.” Selected Messages, boky 3, 397.
Nandresy sakana ara-jeôgrafia telo i Roma jentilisa teo am-pandraisany ny fahefana hifehy izao tontolo izao. Nandresy sakana ara-jeôgrafia telo i Roma pápaly teo am-pandraisany ny fahefana hifehy izao tontolo izao. Nandresy ny Mpanjakan’ny Atsimo (ny Firaisana Sôvietika tsy mino an’Andriamanitra) i Roma maoderina tamin’ny 1989, ary manaraka izany dia handrava ny tany be voninahitra (Etazonia) amin’ilay lalàn’ny Alahady ho avy tsy ho ela. Avy eo dia handresy an’i Egypta (izao tontolo izao manontolo) izy.
“Ny fiaraha-monina manontolo dia mizara ho sokajy lehibe roa: ny mankatò sy ny tsy mankatò. Ao amin’iza amin’ireo sokajy ireo no hahitana antsika?”
“Ireo izay mitandrina ny didin’Andriamanitra, ireo izay tsy velon’ny mofo ihany, fa ny teny rehetra izay aloaky ny vavan’Andriamanitra, no mandrafitra ny fiangonan’Andriamanitra velona. Ireo izay mifidy hanaraka ny Antikristy dia olom-pehezin’ilay mpivadi-pinoana lehibe. Milahatra eo ambanin’ny sainan’i Satana izy ireo ka mandika ny lalàn’Andriamanitra, ary mitarika ny hafa koa handika izany. Miezaka mamolavola ny lalàn’ny firenena izy ireo mba hanehoan’ny olona ny tsy fivadihany amin’ny fitondram-panjakana eto an-tany amin’ny fanitsakitsahana ny lalàn’ny fanjakan’Andriamanitra.
“Satana dia mamily ny sain’ny olona amin’ny fanontaniana tsy manan-danja, mba tsy hahafahany mahita amin’ny fahitana mazava sy miavaka ireo raharaha manan-danja tokoa. Ny fahavalo dia mikasa ny hamandrika izao tontolo izao.
“Ilay antsoina hoe tontolo kristiana dia ho sehatry ny asa lehibe sy manapa-kevitra. Ny olona eo amin’ny fitondrana dia hamoaka lalàna hifehezana ny feon’ny fieritreretana, araka ny ohatry ny Fanjakana papaly. Babylona dia hampisotro ny firenena rehetra ny divain’ny fahatezeran’ny fijangajangany. Ny firenena rehetra dia ho voakasika.” Manuscript Releases, volume 1, 296.
Mba hiarovana ny fahamarinana izay mampahafantatra ny “tany be voninahitra” ao amin’i Daniela toko fahiraika ambin’ny folo andininy faha‑iraika amby efapolo ho tandindon’i Etazonia, ny Liona avy amin’ny firenen’i Joda dia nanokatra tamin’ireo mpianatry ny faminaniana amin’ny andro farany ny foto-kevitry ny fampiharana intelo ny faminaniana. Ny fahazavana avy amin’ireo andininy enina farany ireo dia efa naorina tamin’ny fampiharana ny tantara asehon’ny “fanatitra isan’andro” ao amin’ny bokin’i Daniela, araka ny voasoritra ao amin’ny andininy faha‑iraika amby telopolo ao amin’i Daniela toko fahiraika ambin’ny folo, amin’ireo andininy enina farany amin’ilay toko. Ilay fahamarinana fototra tsy azo hozongozonina ihany (“ny fanatitra isan’andro”), izay tonga fanalahidin’ny rafitra ara-paminanian’i Miller, dia namokatra koa ny rafitra ara-paminaniana amin’ny andro farany. Ny rafitr’i Miller dia niorina tamin’ireo hery roa mpandrava, dia ny fanompoan-tsampy sy ny fanapahan’ny papa, izay nanenjika ny vahoakan’Andriamanitra; ary ny rafitry ny andro farany kosa dia miorina amin’ireo hery telo mpandrava izay manenjika ny vahoakan’Andriamanitra amin’ny andro farany.
Ny fitomboan’ny fahalalana aseho ao amin’ireo andininy enina farany ao amin’i Daniela toko faha-11, izay maneho ny fitomboan’ny fahalalana tonga tamin’ny taona 1989, ary izay asehon’ny Reniranon’i Hiddekel, dia notoherin’ireo fahavalon’ny fahamarinana. Izany fanoherana izany no nitarika ho amin’ny fahatakarana ny foto-kevitry ny fampiharana intelo ny faminaniana, izay fantatra voalohany ho fampiharana intelo an’i Roma, dia ilay lohahevitra izay mametraka ny fahitana ny tantara ara-paminaniana.
Raha tsy misy fahitana, dia very ny olona; fa sambatra izay mitandrina ny lalàna. Ohabolana 29:18.
Ny fampiharana in-telo ny fisehoana telo an’i Roma dia mampahafantatra fa ny fivavahan’i Roma jentilisa sy i Roma papaly dia ny jentilisma, ary fa ny fivavahan’izy ireo dia tantanan’ny lehilahy iray mitondra ny anaram-boninahitra hoe Pontifex Maximus. Ireo fisehoana roa ireo an’i Roma dia mampahafantatra fa hery ara-jeografika telo no esorina mialoha ny hanjakany amin’ny fara tampony mandritra ny fe-potoana voafaritra iray, ary fa hanjaka avy ao amin’ny tanàna fito havoana, dia Roma, izay fitoeram-paherezany. Samy nanambara koa izy roa fa nanenjika ny vahoaka mahatokin’Andriamanitra izy ireo. Koa noho izany, miorina amin’ireo vavolombelona roa ireo, dia fantatsika fa ny fivavahan’i Roma maoderina dia ho jentilisma, ary fa hotarihin’ny papa any Roma izy, izay Pontifex Maximus no anaram-boninahiny.
Alohan’ny handraisan’ilay vehivavy janga lehibe ny fifehezana sy hanjakany amin’ny fahefana fara tampony, dia tsy maintsy handresy sakana telo i Roma maoderina; ary ny sakana voalohany dia efa lasa tantara tamin’ny firodanan’ny Firaisana Sovietika tamin’ny taona 1989, dia ilay fahavalon’i Roma tsy mino an’Andriamanitra izay nanohitra ny herin’i Roma tany Eoropa. Ny sakana manaraka dia haongana amin’ilay lalàn’ny Alahady izay ho avy tsy ho ela any Etazonia, ary avy eo ny Firenena Mikambana dia hanolotra ny fahefany ho an’i Roma maoderina mandritra ny fotoana fohy. Raha vantany vao tafapetraka tanteraka eo amin’ny seza fiandrianany izy, dia hitranga ny fanenjehana amin’ny andro farany.
Ny bokin’i Daniela, ary indrindra indrindra ny Apokalypsy toko fahavalo, dia manolotra ireo toetra ara-paminaniana momba an’i Roma, izay manampy amin’ny fahatakarana marina an’i Roma maoderina. Ny iray amin’ireo toetra ireo dia ny fizarazarana ny Fanjakana Romanina ho Atsinanana sy Andrefana, izay notanterahin’i Constantin tamin’ny taona 330. Roma jentilisa sy Roma pápaly, rehefa heverina miaraka, dia samy milaza ihany koa ny toetra roa sosona an’i Roma. Ny fizaran’i Constantin, izay namokatra an’i Roma andrefana sy atsinanana, dia vavolombelona faharoa manamarina an’i Roma jentilisa sy Roma pápaly. Napetrak’i Constantin tany atsinanana ny fahefana sivily, ary navelany tany andrefana ny fahefana ara-piangonana. Roma jentilisa dia naneho ny fitondran-draharaham-panjakana, ary Roma pápaly dia naneho ny fitondran-draharaham-piangonana. Ny atsinanana dia fitondran-draharaham-panjakana; ny andrefana dia fitondran-draharaham-piangonana, araka ny asehon’ny vy sy ny tanimanga ao amin’i Daniela 2, na ny tandroka lahy sy ny tandroka vavy ao amin’i Daniela 8, na ny bibidia mpiremby ao amin’i Daniela 7 sy ireo bibin’ny fitoerana masina ao amin’i Daniela 8.
Ny Roma ankehitriny koa dia hanana toetra roa sosona, ahitana fitambaran’ny fiangonana sy ny fanjakana, ny vy sy ny tanimanga, ary ny tetik’asa ara-piangonana sy ny tetik’asa ara-panjakana, nefa ny Roma ankehitriny dia manana toetra telo sosona koa. Ao amin’ny Apokalypsy toko fahavalo, na Roma andrefana na Roma atsinanana dia nozaraina ara-bakiteny sy ara-tandindona ho telo. Konstantino, izay nanjaka avy tany Roma atsinanana, dia nizara ara-bakiteny ny fanjakany tamin’ny zanany telo lahy, ary i Roma andrefana dia naseho ara-tandindona tamin’ny masoandro sy ny volana ary ny kintana, izay naneho ilay endrika telo sosona amin’ny fitondram-panjakana nampiasain’ny Fanjakana Romanina. Koa amin’izany, ny Roma ankehitriny, na dia roa sosona aza amin’ny tetik’asa ara-piangonana sy ny tetik’asa ara-panjakana, dia hisolo tena koa firaisana telo sosona, izay asehon’ny dragona sy ny bibidia ary ny mpaminany sandoka.
Ny fisehoan’i Roma jentilisa sy Roma papa dia mampahafantatra ny firafitry ny faminaniana sarotra momba an’i Roma Maoderina farany. Io no firaisana telo sosona izay tanteraka amin’ilay lalàna alahady izay ho avy tsy ho ela ka mitarika izao tontolo izao ho any Hara-magedona. Io no “Sarin’ny Bibidia” maneran-tany izay tandindon’ny fifangaroan’ny Fiangonana sy ny Fanjakana. Ny lohany dia Pontifex Maximus, izay manjaka avy ao amin’ny Tanànan’i Roma, izay sezan’ny fahefany. Ny fahefana sivily an’ilay lehilahin’ny ota dia homen’ny Firenena Mikambana, ary izao tontolo izao dia hoterena hanaiky ilay rafitra telo sosona, nefa roa lafy, an’ny antikristy, amin’ny alalan’ny hery fanerena ananan’i Etazonia. Koa tahaka ny nanomezan’i Roma jentilisa (ilay dragona) ao amin’ny Apokalypsy toko faha-telo ambin’ny folo, andininy faharoa, ny papasy “ny heriny sy ny seza fiandrianany ary ny fahefana lehibe”, dia i Etazonia, araka ny tandindon’i Roma jentilisa, no manatanteraka ireo asa telo ireo ho an’i Roma maoderina. Ny seza dia ny Tanànan’i Vatikana ao amin’ilay tanànan’i Roma fito havoana, ny fahefana dia ny Firenena Mikambana, ary ny hery dia i Etazonia. Miara-mitarika izao tontolo izao ho amin’ny toerana izay hahatongavan’ny papasy “amin’ny farany, ka tsy hisy hanampy azy” izy ireo.
Hohohizintsika ao amin’ny lahatsoratra manaraka ity fianarana ity.
Ary ny anjely fahenina nandraraka ny loviany teo ambonin’ny ony lehibe Eofrata; dia ritra ny ranony, mba ho voaomana ny lalan’ny mpanjaka avy any atsinanana. Ary hitako nisy fanahy maloto telo tahaka ny sahona nivoaka avy tamin’ny vavan’ilay dragona sy tamin’ny vavan’ilay bibidia ary tamin’ny vavan’ilay mpaminany sandoka. Fa fanahin’ny demonia ireny, manao fahagagana, ka mandeha mankany amin’ny mpanjakan’ny tany sy izao tontolo izao rehetra izao mba hanangona azy ho amin’ny adin’ilay andro lehibe an’Andriamanitra Tsitoha. Indro, avy tahaka ny mpangalatra Aho. Sambatra izay miambina sy mitandrina ny fitafiany, fandrao mandeha mitanjaka izy ka ho hitan’ny olona ny fahamenarany. Ary nangoniny ho any amin’ny tany atao amin’ny teny hebreo hoe Hara-magedona izy. Ary ny anjely fahafito nandraraka ny loviany teny amin’ny rivotra; dia nisy feo mahery nivoaka avy tao amin’ny tempolin’ny lanitra, avy teo amin’ny seza fiandrianana, nanao hoe: Vita. Apokalypsy 16:12–17.