Ny fampiharana intelo an’i Elia dia nanondro fa amin’ny andro farany dia hisy Elia iray eo am-piandohan’ny andro farany ary iray eo am-pamaranana ny andro farany. Ny “andro farany” dia andron’ny fitsarana, izay mandroso tsikelikely ary mizara ho karazana fitsarana roa. Ny fitsarana famotopotorana, izay nanomboka teo am-piandohan’ny andro farany, ary ny fitsarana fanatanterahana, izay miseho eo am-pamaranana ny andro farany. Ny fampiharana intelo an’i Elia dia maneho indrindra ny tantaran’ny fitsarana fanatanterahana izay manomboka amin’ilay lalàna Alahady efa ho avy tsy ho ela.
Ny fitsarana famotopotorana dia voafetra ho an’ireo izay efa nanao fanekena ampahibemaso ho mpanara-dia an’Andriamanitra, indrindra amin’ny alalan’ny fanambarana mivantana, nefa koa amin’ny tranga vitsy an’isa amin’ny alalan’ny fanekena ankolaka asehon’ny fomba fiaina.
(Fa tsy izay mpihaino ny lalàna no marina eo anatrehan’Andriamanitra, fa izay mpankatò ny lalàna no hohamarinina. Fa raha ny jentilisa, izay tsy manana ny lalàna, no manao araka ny toetsiny izay ao amin’ny lalàna, ireo, na dia tsy manana ny lalàna aza, dia lalàna ho an’ny tenany ihany; ireo no mampiseho fa voasoratra ao am-pony ny asan’ny lalàna, ary ny fieritreretany koa manambara izany, sady ny fisainany mifampitory heloka na mifamela tsiny.) Romana 2:13–15.
Ny fitsarana famotopotorana dia manana fizarana roa lehibe, satria nanomboka tamin’ny famotopotorana ny fiainan’ny maty izany (hatramin’ny andron’i Adama sy manaraka), izay efa nilaza fa mino an’Andriamanitra marina, ary tamin’ny 11 Septambra 2001 dia nanomboka ny fizotran’ny “fitsarana ny velona” amin’ny alalan’ny famotopotorana. Misy fizarana hafa koa ny fitsarana famotopotorana ankoatra ny avy amin’ny maty mankany amin’ny velona, satria ny fitsarana dia manomboka amin’ny tranon’Andriamanitra, ary amin’ny andro farany ny tranon’Andriamanitra dia ny Advantisma Laodikeana. Raha vantany vao mifarana amin’ilay lalàna Alahady ho avy tsy ho ela ny fitsarana ny tranon’Andriamanitra, dia tsaraina kosa ny ondry hafa an’Andriamanitra izay ao Babylona amin’izany fotoana izany.
Ny fitsarana fanatanterahana dia sazina avy amin’Andriamanitra ho an’izay nandà ny fanolorany famonjena. Ny fitsarana fanatanterahana dia manomboka amin’ilay lalàna momba ny Alahady izay ho avy tsy ho ela. Amin’izany fotoana izany dia ho nofenoin’i Etazonia ny kapoaky ny fahatezerany, izay koa no kapoaky ny fotoam-pitsapana omena azy, ary ny fihemoram-pirenena amin’ny finoana dia harahin’ny faharavan-pirenena. Ny firenena rehetra ambonin’ny tany dia hanaraka ny ohatr’i Etazonia amin’ny fanerena lalàna momba ny Alahady, ary ny tsirairay amin’ireo firenena ireo dia hameno ny kapoakany koa ka hijaly noho ny faharavan-pirenena.
“Rehefa i Amerika, ilay tanin’ny fahafahana ara-pivavahana, no hiara-dia amin’ny Fanjakana papaly amin’ny fanerena ny feon’ny fieritreretana sy amin’ny fanerena ny olona hanome voninahitra ny sabata sandoka, dia hotarihina hanaraka ny ohatra asehony ny vahoakan’ny firenena rehetra ambonin’ny tany.” Testimonies, boky faha-6, 18.
Ny fitsarana fanatanterahana dia mizara ho ampahany roa koa. Manomboka amin’ny lalàn’ny Alahady any Etazonia ka hatramin’ny hifaranan’ny fotoam-pahasoavan’ny olombelona rehefa mitsangana Mikaela, ny fitsaran’Andriamanitra dia mifangaro amin’ny famindram-po; fa rehefa mitsangana Mikaela, ny fahatezeran’Andriamanitra, araka ny asehon’ny fandatsahana ny loza fito farany, dia tsy ahitana famindram-po. Mandritra ny vanim-potoanan’ny krizin’ny lalàn’ny Alahady, ny fitsarana fanatanterahana mihatra amin’ny olona sy ny firenena dia hifangaro amin’ny famindram-po, satria mbola hisy ihany ireo sasany ao Babylona izay omena fahafahana amin’izany fotoana izany hahatakatra ny fahasamihafana misy eo amin’ny fanompoam-pivavahana amin’ny Sabata sy ny Alahady.
“Enga anie ho fantatry ny olona ny andro namangian’Andriamanitra azy! Maro no mbola tsy nandre ny fahamarinana mizaha toetra ho an’izao andro izao. Maro no mbola iadian’ny Fanahin’Andriamanitra. Ny fotoanan’ny fitsarana maharingana ataon’Andriamanitra dia fotoanan’ny famindrampo ho an’ireo izay tsy mbola nanana fahafahana hianatra izay fahamarinana. Amim-pitiavana sy amim-pahalemem-panahy no hijeren’ny Tompo azy ireo. Voatohin’ny famindrampo ny fony; mbola ahinjiny hamonjy ny tanany, raha mihidy kosa ny varavarana ho an’ireo izay tsy nety niditra.”
Ny famindram-pon’Andriamanitra dia aseho amin’ny faharetany lava. Tazoniny ny fitsarany, miandry ny hampandrenesana ny hafatra fampitandremana amin’ny olona rehetra. Endrey, raha mba tsapan’ny olontsika araka izay tokony ho izy ny andraikitra mavesatra apetraka aminy, dia ny hitondra ny hafatra farany momba ny famindram-po ho an’izao tontolo izao, asa mahagaga tokoa no ho tanteraka! Testimonies, boky faha-9, 97.
Ny “fotoanan’ny fitsarana mandringana ataon’Andriamanitra dia fotoan’ny famindrampo ho an’ireo izay tsy mbola nanana fahafahana hianatra izay fahamarinana.” Ireo “fotoana” roa ireo dia miara-manomboka rehefa “mihidy ny varavarana” amin’ireo Advantista Laodiseana “izay tsy nety hiditra.”
“Hitako fa ny Sabata masina dia izao ary mbola ho rindrina mampisaraka ny tena Isiraelin’Andriamanitra sy ny tsy mino; ary fa ny Sabata no raharaha lehibe, hampiray ny fon’ireo olomasina malalan’Andriamanitra izay miandry. Ary raha misy olona nino, ka nitandrina ny Sabata, ary nandray ny fitahiana manaraka azy, nefa avy eo nandao izany ka nandika ny didy masina, dia hanidy ny vavahadin’ny Tanàna Masina hanohitra ny tenany izy, tahaka ny maha-marina fa misy Andriamanitra manjaka any an-danitra ambony. Hitako fa nanan-janaka Andriamanitra, izay tsy nahita sy tsy nitandrina ny Sabata. Tsy mbola nandà ny fahazavana momba izany izy ireo. Ary tamin’ny fiandohan’ny andro fahoriana, dia nofenoina ny Fanahy Masina izahay raha nandeha ka nanambara bebe kokoa ny amin’ny Sabata. Izany no nampahatezitra ny fiangonana sy ireo Adventista amin’ny anarana ihany, satria tsy nahavaly ny fahamarinan’ny Sabata izy ireo. Ary tamin’izany andro izany, ireo voafidin’Andriamanitra dia samy nahita mazava fa nanana ny fahamarinana izahay, ka nivoaka izy ireo ary niaritra ny fanenjehana niaraka taminay.” A Word to the Little Flock, 18, 19.
Ny varavarana dia hikatona amin’ilay lalàn’ny Alahady izay ho avy tsy ho ela, ka izany no mahatonga ny vanim-potoana mialoha ny lalàn’ny Alahady ho “fotoana” “famangian’Andriamanitra” ny olony.
Ahoana no ilazanareo hoe: Hendry izahay, ary eto aminay ny lalàn’i Jehovah? Indro, nataony ho zava-poana tokoa izany; zava-poana ny penin’ny mpanora-dalàna. Menatra ny olon-kendry, very hevitra izy ary voababo; indro, nolaviny ny tenin’i Jehovah; koa fahendrena inona moa no ao aminy? Koa homeko ny hafa ny vadiny, ary ny taniny ho an’izay handova azy; fa samy varimbarian’ny fieremana avokoa izy rehetra, hatramin’ny kely indrindra ka hatramin’ny lehibe indrindra, ary hatramin’ny mpaminany ka hatramin’ny mpisorona dia samy manao fitaka avokoa. Ary ny ratran’ny zanakavavin’ny oloko dia nositraniny moramora ihany, tamin’ny filazana hoe: Fiadanana, fiadanana; kanjo tsy misy fiadanana akory. Moa menatra va izy, raha nanao zava-betaveta? Tsia, tsy menatra na dia kely akory izy, sady tsy hainy ny mangaihay; koa ho lavo miaraka amin’izay lavo izy; amin’ny andro hamangiana azy dia haetry izy, hoy Jehovah. Jeremia 8:8–12.
Tahaka ny tamin’ny Isiraely fahiny, dia toy izany koa amin’ny Isiraely ankehitriny: samy hovonoina izy roa tonta, satria tsy nahafantatra ny andro namangian’Andriamanitra azy izy. Ny fotoana namangian’Andriamanitra ny Advantisma Laodiseana dia nanomboka tamin’ny 11 Septambra 2001, ary hifarana amin’ilay lalàna Alahady ho avy tsy ho ela.
Ary rehefa nanakaiky Izy, dia nahita ny tanàna ka nitomany azy, nanao hoe: Raha mba nahafantatra ianao, dia ianao koa, farafahakeliny amin’izao andronao izao, ny zavatra momba ny fiadananao! nefa ankehitriny dia miafina amin’ny masonao izany. Fa ho avy aminao ny andro izay hanaovan’ny fahavalonao hady manodidina anao, ka hanodidina anao sy hanery anao amin’ny lafiny rehetra, ary handrava anao hahalevina amin’ny tany mbamin’ny zanakao ao anatinao; ary tsy hamela vato iray hifampitaingina amin’ny vato iray ao aminao izy ireo; satria tsy fantatrao ny fotoana namangianao. Lioka 19:41–44.
Amin’ny fotoana iavian’Andriamanitra hitsidika, ny hendry sy ny adala dia sarahina mandrakizay.
“Isika mahalala fa ireo Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito izay tsy voatokana, na dia manana fahalalana ny fahamarinana aza, nefa efa nampifamatotra ny tenany tamin’ny olon’izao tontolo izao, dia hiala tanteraka amin’ny finoana, ka hihaino fanahy mamitaka. Ny fahavalo dia haneho amim-pifaliana fakam-panahy sy fitaomana eo anoloan’izy ireo, mba hitarihana azy hanao ady hanohitra ny vahoakan’Andriamanitra. Fa izay marina sy miorina tsara kosa dia hanana fiarovana mafy sy mahery ao amin’Andriamanitra.” Manuscript Releases, volume 7, 186.
Ny fotoana fitsidihana azy dia nanomboka tamin’ny 11 Septambra 2001, araka ny nanehoan’ny tandindona ny fotoana fitsidihana tamin’ireo fiangonana Protestanta tamin’ny 11 Aogositra 1840, ary tahaka ny efa nanombohan’ny fotoana fitsidihana ho an’ny Isiraely fahiny tamin’ny nidinan’ny Fanahy Masina teo amin’ny batisan’i Kristy.
Ny fitsarana mpanatanteraka dia manomboka rehefa mameno ny kapoakan’ny androm-pahasoavany ny Etazonia amin’ilay lalàna alahady izay ho avy tsy ho ela, ka amin’izany koa no fotoana namenoan’ny fiangonana Advantista Laodiseana ny kapoakany. Ny fitsarana dia manomboka amin’ny tranon’Andriamanitra, ary amin’ny kapoakan’ny androm-pahasoavana ho an’ireo tandroka roa samy efa simba ao amin’ny Etazonia. Ilay tandroka simba amin’ny Protestantisma, izay efa nasehon’ny fiangonana Advantista Laodiseana teo aloha, dia mitsahatra amin’izay; ary ny hetsika Filadelfiana an’ilay anjely fahatelo no tandroka marina amin’ny Protestantisma amin’izany, sady Jerosalema ara-panahy izay asandratra ho faneva. Amin’izay fotoana izay dia miova avy amin’ny fiangonana miady ho amin’ny fiangonana mandresy i Jerosalema.
Manomboka ny fitsarana fampiharana, amin’ny fotoanan’ny fitsarana mahafaty ataon’Andriamanitra, izay fotoana famindram-po koa ho an’ny ondry hafa an’Andriamanitra izay mbola any Babylona. Izany dia manomboka rehefa mifarana ny fotoana fitsidihan’Andriamanitra an’ny Adventisma Laodiseana. Ny fitsarana fampiharana dia miroso hatrany amin’ireo Loza fito farany, izay tsy afangaro amin’ny famindram-po intsony ny fitsarana, ary avy eo dia miverina Jesosy.
Rehefa miverina Jesosy, ny arivo taona, izay voalaza ao amin’ny Apokalypsy toko faha-roapolo, dia manambara fa Satana dia voafatotra eo ambonin’ny tany lao, irery, tsy misy afa-tsy ireo anjely mpikomy izay nandray anjara tamin’ny fanafihana an’Andriamanitra.
Ary hitako nisy anjely nidina avy any an-danitra, nitana ny fanalahidin’ny lavaka tsy hita noanoa sy rojo lehibe teny an-tanany. Dia nosamboriny ilay dragona, dia ilay menarana ela, izay atao hoe Devoly sy Satana, ka nofatorany arivo taona; ary natsipiny tao amin’ny lavaka tsy hita noanoa izy, dia nohidiny sy nasiany tombo-kase teo aminy, mba tsy hamitahany ny firenena intsony mandra-pahatanteraky ny arivo taona; ary rehefa afaka izany, dia tsy maintsy hovahana vetivety izy. Apokalypsy 20:1–3.
Mandritra izany arivo taona izany, ireo voavotra dia hanao fitsarana famotopotorana momba ireo very izay mbola matory ao am-pasany, miandry ny famaranana ny fitsarana manokan’ny tsirairay. Hodinihin’ireo voavotra ny fiainana sy ny toe-javatra niainan’ireo very, anisan’izany i Satana sy ny anjeliny, mba hamaritana izay mendrika famaizana lehibe kokoa amin’ny faran’izany arivo taona izany.
Ary hitako ny seza fiandrianana, ary nisy nipetraka teo amboniny, ka nomena fitsarana izy; ary hitako ny fanahin’izay notapahin-doha noho ny filazana an’i Jesosy sy noho ny tenin’Andriamanitra, ary izay tsy niankohoka tamin’ilay bibidia na tamin’ny sariny, sady tsy nandray ny mariny teo amin’ny handriny na teo amin’ny tanany; ary velona ireo ka niara-nanjaka tamin’i Kristy arivo taona. Apokalypsy 20:4
Koa ny arivo taona dia ahitana fitsarana fanadihadiana, izay rehefa vita dia mitondra ny fitsarana farany fampiharana, amin’ny fotoana ananganana ny maty ratsy fanahy, ary Satana, izay amin’izay manana fahefana tanteraka aminy ireo, no mandresy lahatra ny ratsy fanahy hanafika an’i Jerosalema, izay amin’ny faran’ny arivo taona dia midina avy any an-danitra. Ary raha manomboka ny fanafihany ny ratsy fanahy, dia misy afo midina avy any an-danitra, ka tanteraka ny fitsarana farany fampiharana.
Ary rehefa tapitra ny arivo taona, dia hovahana hivoaka avy ao amin’ny tranomaiziny Satana, ary hivoaka izy hamitaka ny firenena izay any amin’ny vazan-tany efatra, dia Goga sy Magoga, mba hanangona azy ho tafavory hiady; ary ny isany dia tahaka ny fasiky ny ranomasina. Ary niakatra namakivaky ny sakan’ny tany izy, ka nanodidina ny tobin’ny olona masina sy ny tanàna malala; ary nisy afo nidina avy tamin’Andriamanitra tany an-danitra ka nandany azy. Apokalypsy 20:7–9.
Na dia mifandray akaiky aza ireo fampiharana telo sosona momba an’i Elia sy ilay iraka manomana lalana mba ho avy tampoka ao amin’ny tempoliny ny Iraky ny Fanekena, dia azo tsikaritra ihany ny fanavahana ny asan’izy ireo amin’ny hoe i Elia no indrindra mampahafantatra ny asan’ilay iraka sy ny hetsika mifandray amin’ny hafatry ilay iraka, izay tanterahina mandritra ny fitsarana mpanatanteraka izay manomboka amin’ilay lalàna Alahady efa antomotra. Ilay iraka manomana ny lalana ho an’ny Iraky ny Fanekena kosa no indrindra mampahafantatra asa iray izay tanterahina mandritra ny fitsarana famotorana. Ny Advantisma Laodikia dia tsy mahalala ny fotoan’ny famangiana azy, izay maneho fe-potoana manokana iray amin’ny fitsarana.
Tsy takatr’izy ireo koa ny hafatry ny “fahamarinana ankehitriny” izay torina amin’ny andro famangian’izy ireo. Takiana tamin’izy ireo ny hahafantatra ny fitsarana sy ny hafatra tamin’izany andro izany. Takiana taminy koa ny hahafantatra ny iraka tamin’izany vanim-potoana izany. Ao amin’ny fahajambana laodikeanany dia toheriny ny hafatry ny ora, laviny amin’ny hafatra hoe “fiadanana sy filaminana” ny andro famangian’izy ireo, ary tsy azony antoka izay ilay iraka voafidy ho an’izany vanim-potoana izany. Ity fahamarinana ity dia naseho mazava teo amin’ny fijoroana ho vavolombelon’i Elia faharoa, dia i Jaona Mpanao Batisa.
Ny Jiosy dia nahalala fa ny faminaniana dia nanondro iraka iray ho avy, ary i Jesosy dia nampianatra mivantana fa i Jaona no ilay iraka izay tokony ho avy.
Fa ny mpaminany rehetra sy ny lalàna dia naminany mandra-pihavin’i Jaona. Ary raha mety handray izany ianareo, dia izy no Elia, ilay efa ho avy. Izay manan-tsofina ho enti-mihaino, aoka izy hihaino. Matio 11:13–15.
Tamin’ny tena famaranana ny fotoana namangian’izy ireo (ilay fotoana ao amin’ny tantaran’i Kristy izay tandindon’ny lalàna Alahady ho avy tsy ho ela), raha nihantona teo amin’ny hazo fijaliana Kristy, dia nihevitra ny Jiosy raha mba ho avy amin’izay i Elia hamonjy an’i Jesosy. Raha tsy nahafantatra ilay iraka izay hanomana ny lalana ho an’Ilay Iraky ny Fanekena izy ireo, izay tamin’izany no nanamafy ny fanekena tamin’ny rany manokana, dia tsy ho nahafantatra ny Mesiany izy. Ny Advantisma Laodiseana amin’ny andro farany dia tsy maintsy mahalala ny fitsarany, izay fotoan’ny famangiany. Tsy maintsy fantany ny hafatra ho an’izany vanim-potoana izany, ary tsy maintsy fantany ilay iraka voafidy ho an’izany fotoana izany. Ny fikomiana tamin’ny 1888, izay asehon’ny 11 Septambra 2001, tamin’izany no nidinan’ilay anjely ao amin’ny Apokalypsy toko faha-valo ambin’ny folo. Ireo mpikomy tamin’ny 1888 dia nandà tsy hanaiky ireo iraka voafidy tamin’ilay tantara izay nanondro mialoha ny andro farany.
Hohizantsika ao amin’ny lahatsoratra manaraka ity fandinihana ity.
Fa hoy izao no lazain’i Jehovah, Andriamanitry ny Isiraely, tamiko: Raiso avy amin’ny tanako ity kapoaky ny divain’ny fahatezerana ity, ka asaovy hosotroin’ny firenena rehetra izay anirahako anao. Dia hisotro izy, ka hihorohoro sy ho very saina noho ny sabatra izay halefako ho eo aminy. Ary nalaiko avy tamin’ny tanan’i Jehovah ny kapoaka, ka nasotroko ny firenena rehetra izay nanirahan’i Jehovah ahy, dia: Jerosalema sy ny tanànan’ny Joda sy ny mpanjakany ary ny lehibeny, mba hatao lao sy hahagaga sy hisiotsioka ary ho ozona izy, tahaka izao ankehitriny izao; Farao, mpanjakan’i Egypta, sy ny mpanompony sy ny lehibeny ary ny olony rehetra; ary ny vahoaka mifangaroharo rehetra sy ny mpanjaka rehetra amin’ny tany Oza sy ny mpanjaka rehetra amin’ny tanin’ny Filistina sy Askelona sy Gaza sy Ekrona ary ny sisa amin’i Asdoda; Edoma sy Moaba ary ny taranak’i Amona; ary ny mpanjaka rehetra any Tyro sy ny mpanjaka rehetra any Sidona sy ny mpanjakan’ny nosy izay any an-dafin’ny ranomasina; Dedana sy Tema sy Boza ary izay rehetra any amin’ny faravodilanitra; ary ny mpanjaka rehetra any Arabia sy ny mpanjaka rehetra amin’ny vahoaka mifangaroharo izay mitoetra any an-efitra; ary ny mpanjaka rehetra any Zimry sy ny mpanjaka rehetra any Elama ary ny mpanjaka rehetra any Media; ary ny mpanjaka rehetra any avaratra, na lavitra na akaiky, ny iray mbamin’ny iray, ary ny fanjakana rehetra amin’izao tontolo izao izay eo ambonin’ny tany; ary ny mpanjakan’i Sesaka hisotro aoriany. Koa izao no holazainao aminy: Izao no lazain’i Jehovah, Tompon’ny maro, Andriamanitry ny Isiraely: Misotroa, ka mamoa, ary mandoava, ka mianjera, ary aza mitsangana intsony, noho ny sabatra izay halefako eo aminareo. Ary raha mandà tsy handray ny kapoaka avy amin’ny tananao hosotroiny izy, dia izao no holazainao aminy: Izao no lazain’i Jehovah, Tompon’ny maro: Hianareo dia tsy maintsy hisotro tokoa. Fa, indro, manomboka mampihatra loza amin’ny tanàna izay antsoina amin’ny anarako Aho; koa hianareo va ho afaka tanteraka tsy ho voasazy? Tsy ho afa-tsazy hianareo; fa hiantso sabatra hamely ny mponina rehetra amin’ny tany Aho, hoy Jehovah, Tompon’ny maro. Koa maminania hanohitra azy rehetra amin’ireo teny rehetra ireo, ka lazao aminy hoe: Jehovah hierona avy any ambony, ary hamoaka ny feony avy amin’ny fonenany masina; hihorakoraka mafy hanohitra ny fonenany Izy; hanao antso mafy tahaka ny mpanosihosy voaloboka Izy hamely ny mponina rehetra amin’ny tany. Hisy feo tabataba hahatratra hatramin’ny faran’ny tany; fa Jehovah manana ady amin’ny firenena; hiady amin’ny nofo rehetra Izy; ary izay ratsy fanahy dia hatolony ho amin’ny sabatra, hoy Jehovah. Izao no lazain’i Jehovah, Tompon’ny maro: Indro, hisy loza hivoaka avy amin’ny firenena iray hankamin’ny firenena iray, ary tafio-drivotra lehibe no hatsangana avy any amin’ny faran’ny tany. Ary ny matin’i Jehovah amin’izany andro izany dia ho hatramin’ny faran’ny tany iray ka hatramin’ny faran’ny tany iray; tsy hitomaniana izy, na hangonina, na halevina; ho tain-dratsy eo ambonin’ny tany izy. Jeremia 25:15–33.