Ny “andro farany” dia maneho ny fanambaràna ny fisokafan’ny fitsarana ao amin’ny hetsiky ny anjely voalohany, ary ao amin’ny hetsiky ny anjely fahatelo kosa no anambaràna ny famaranana ny fitsarana. Tamin’ny “andro farany” dia natsangana, ary mbola atsangana, ny olon’Andriamanitra mba hanambara ny fitsaran’Andriamanitra; kanefa mba ho iraky ny fitsaran’Andriamanitra ianao, dia tsy maintsy mahatakatra ny fitsarana. Toetra fototra iray mampiavaka ny Advantisma Laodiseana, na ny saranga manam-pahaizana izany na ny saranga tsy nianatra, ny tsy fahafantarany ny fitsaran’Andriamanitra. Ny mpaminany rehetra dia miresaka manokana kokoa momba ny andro farany noho ny andro izay niainan’izy ireo.
“Ny mpaminany fahiny tsirairay dia tsy dia niteny loatra ho an’ny androny manokana fa ho an’ny androntsika, ka noho izany dia mbola manan-kery ho antsika ny faminaniany. ‘Ary izany zavatra rehetra izany dia nanjo azy ireo ho fanoharana; ary voasoratra ho fampitandremana antsika izany, dia isika izay tratrin’ny faran’izao tontolo izao.’ 1 Korintiana 10:11.” Selected Messages, boky 3, 338.
Miombon-kevitra avokoa ny mpaminany rehetra, ka ny faminaniany rehetra dia samy mampiseho sary iray ihany, ary izany sary izany dia ny amin’ny andro farany, dia ireo andron’ny fitsarana.
Ary ny fanahin’ny mpaminany dia fehezin’ny mpaminany. Fa Andriamanitra tsy mpamorona fifanjevoana, fa fiadanana, tahaka ny any amin’ny fiangonan’ny olona masina rehetra. 1 Korintiana 14:32, 33.
I Jerosalema ao amin’ny fahitan’i Ezekiela, izay manomboka ao amin’ny toko fahavalo, dia ny fiangonan’Andriamanitra, izay ny fiangonana Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito Laodikia amin’ny andro farany. Ny toko fahavalo sy fahasivy ao amin’i Ezekiela dia manondro sokajin’olona roa amin’ny mpivavaka eo amin’ny famaranana ny fitsarana ny tranon’Andriamanitra. Ny sokajy iray dia aseho amin’ireo lehilahy loholona dimy amby roa-polo miankohoka amin’ny masoandro; fa izay misento sy mitaraina noho ny fahavetavetana atao ao amin’ny fiangonana sy ao amin’ny tany kosa dia mandray ny tombo-kasen’Andriamanitra. Ao amin’ny toko fahiraika ambin’ny folo, ny fahitan’i Ezekiela dia manohy ny fanoharana momba ny famaizana ireo lehilahy dimy amby roa-polo izay miankohoka amin’ny masoandro.
Ary ny fanahy nampiakatra ahy ka nitondra ahy ho eo amin’ny vavahady atsinanan’ny tranon’i Jehovah, izay miatrika ny atsinanana; ary, indro, teo am-baravaran’ny vavahady nisy lehilahy dimy amby roa-polo; ary teo aminy no nahitako an’i Jaazania zanak’i Azora sy Pelatia zanak’i Benaia, izay andrian’ny vahoaka. Dia hoy Izy tamiko: Ry zanak’olona, ireo no lehilahy mamorona ratsy sy manome saina ratsy eto amin’ity tanàna ity; dia ireo izay manao hoe: Tsy mbola akaiky izany; aoka isika hanao trano; ity tanàna ity no vilany, ary isika no nofo. Koa maminania hamely azy; maminania, ry zanak’olona. Ary nilatsaka tamiko ny Fanahin’i Jehovah ka nanao tamiko hoe: Mitenena; izao no lazain’i Jehovah: Izany no nolazainareo, ry taranak’Isiraely; fa fantatro ny zavatra rehetra miakatra ao an-tsainareo, samy fantatro avokoa. Nohamaroinareo ny matinareo eto amin’ity tanàna ity, ary nofenoinareo faty ny lalambeny. Koa izao no lazain’i Jehovah Tompo: Ny matinareo izay napetrakareo teo afovoany, ireo no nofo, ary ity tanàna ity no vilany; fa havoakako hiala eo afovoany ianareo. Sabatra no natahoranareo, ary sabatra no ho entiko hanjo anareo, hoy Jehovah Tompo. Ary havoakako hiala eo afovoany ianareo ka hatolotro eo an-tànan’ny vahiny, ary hamoaka fitsarana aminareo Aho. Ezekiela 11:1–9.
I Jerosalema no antsoina hoe “vilany,” ary ny olona ao Jerosalema kosa no “hena” andrahoina ao anatin’ilay vilany. Ny fitsarana ny ratsy fanahy, izay tanterahin’ireo anjely mitondra fiadiana mahafaty eny an-tànany, amin’ny fotoanan’ny fanisiana tombo-kase ny iray hetsy sy efatra alina sy efatra arivo (fa hoy i Rahavavy White, ny fanisiana tombo-kase ao amin’ny Ezekiela toko faha-sivy dia mitovy amin’ny fanisiana tombo-kase ao amin’ny Apokalypsy toko faha-fito), dia ahitana koa ny fahamarinana fa esorina hiala ao Jerosalema ny ratsy fanahy. Amin’ilay lalàna Alahady izay ho avy tsy ho ela, Jerosalema ara-panahy dia hodiovina sy hasandratra ho saina famantarana ambonin’ny tendrombohitra rehetra.
Ary amin’ny andro farany dia hiseho izao: ny tendrombohitry ny tranon’i Jehovah dia haorina eo an-tampon’ny tendrombohitra, ary hasandratra ho ambonin’ny havoana; ary ny firenena rehetra hirohotra hankeo aminy. Ary maro ny olona handeha ka hanao hoe: Avia ianareo, andeha isika hiakatra ho any an-tendrombohitry Jehovah, ho any an-tranon’Andriamanitr’i Jakoba; dia hampianatra antsika ny lalany Izy, ary handeha amin’ny alehany isika; fa avy any Ziona no hivoahan’ny lalàna, ary avy any Jerosalema ny tenin’i Jehovah. Isaia 2:2, 3
Ny fanadiovana izay tanterahina ho an’i Jerosalema amin’ny fotoana hamoahana ny lalàn’ny Alahady, dia ny fanesorana ireo Advantista Laodiseana, ka ireo Advantista Filadelfiana ihany no sisa mitoetra. Amin’izay dia vita hatreo ny rafitra ara-dalàna iombonana, satria ny governemantan’i Etazonia no antokon-javatra mifehy ao anatin’ilay fandaminana ara-dalàna izay natao tamin’ny 1863, ary rehefa ampiharin’ny governemantan’i Etazonia amin’ny tany ny fitandremana ny Alahady, dia rava ara-dalàna ny rafitra iombonan’ny fiangonana Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito, na angamba ovana ara-dalàna ho anarana mitovitovy amin’ny hoe fiangonana Advantista Alahady ny anarany.
Rehefa esorin’ny anjely mpandringana hiala ao amin’ny vilany fandrahoana ny ratsy fanahy ao Jerosalema, dia mifarana ny fiangonana Advantista Laodikeana, ary ny hetsika Filadelfiana no tonga Jerosalema ara-panahy izay asandratra ho faneva. Mika dia miteny amin’ireo loholona, izay antsoin’i Isaia hoe lehilahy mpaniratsira, izay miantso ny mazava ho haizina ary ny haizina ho mazava, ary amin’ny alalan’ny fanontaniana iray no anambarany fa tokony ho nahafantatra ny “fitsarana” ireo loholona. Tokony ho nahafantatra ny andro namangian’izy ireo izy.
Dia hoy aho: Mihainoa, miangavy anareo aho, ry lohan’i Jakoba sy ianareo mpanapaka amin’ny taranak’Israely; moa tsy anjaranareo va no mahalala ny fitsarana? Hianareo izay mankahala ny tsara ka tia ny ratsy; izay manongotra ny hodiny tsy ho eo aminy sy ny nofony tsy ho eo amin’ny taolany; izay mihinana koa ny nofon’ny oloko sy manendaka ny hodiny tsy ho eo aminy; ary mamaky ny taolany sy manorotoro azy ho potipoti-javatra, tahaka ny ho an’ny vilany sy tahaka ny nofo ao anatin’ny vilany fandrahoana. Mika 3:1–3.
Nokasan’Andriamanitra, ary mbola nokasainy hatrany, fa ny olony amin’ny andro farany dia “hahafantatra ny fitsarana,” ary ny fitsarana dia tsy hevitra tokana. Tantara mandroso izy io, manana singa maromaro sy mariky ny lalana voafaritra. Vanim-potoana ara-paminaniana izy io izay nanomboka tamin’ny 1798, ary mitohy mandra-pahatapitry ny arivo taona. Sady fanadihadiana no fanatanterahana izy io. Tanterahina amin’ny olona rehetra izay efa niaina teto ambonin’ny tany izy io, ary koa amin’ireo anjely izay noroahina avy tany an-danitra. Ny vanim-potoanan’ny fitsarana dia fahatakarana tena ilaina ho an’ny mahatokin’Andriamanitra amin’ny andro farany, fa ny valin’ny fanontanian’i Mika dia hoe: “eny, Isiraely dia tokony hahatakatra ny fitsarana.”
Jeremia dia manondro fa ireo anti-panahin’i Jerosalema amin’ny andro farany dia maneho ny fahataperan’ny “fihemorana mandrakariva”, araka izay asehon’ireo taranaka efatra amin’ny fikomiana miha-mitombo, izay voasoritra amin’ireo fahavetavetana efatra miha-mitombo ao amin’ny Ezekiela toko fahavalo. Jeremia dia manondro fa ireo anti-panahy dia voafonja ao anatin’ny fanahy ratsy, satria “miankohoka” amin’ny “masoandro sy ny volana ary ny kintana rehetra eny amin’ny lanitra” izy. Manondro koa izy fa “ho lavo izy ka tsy hiarina”, satria “nolaviny ny tenin’i Jehovah.” Amin’ireo toetra ireo no anondroan’i Jeremia fa “tsy mahalala ny fitsaran’i Jehovah ny olona.”
Amin’izany andro izany, hoy Jehovah, dia havoakany hiala ao am-pasany ny taolan’ny mpanjakan’ny Joda sy ny taolan’ny andrianany sy ny taolan’ny mpisorona sy ny taolan’ny mpaminany ary ny taolan’ny mponina ao Jerosalema; ary haparitany eo anoloan’ny masoandro sy ny volana ary ny antokon’ny lanitra rehetra ireny, dia ireo izay efa notiaviny sy efa notompoiny sy izay efa nalehany nanaraka sy efa notadiaviny ary efa niankohofany; tsy hangonina ireny, na halevina akory aza, fa ho tain-drendrika eo ambonin’ny tany. Ary ny fahafatesana no hofidian’ireo sisa rehetra amin’ity fianakaviana ratsy ity izay mbola mijanona, dia izay sisa any amin’ny tany rehetra izay nandroahako azy, hoy Jehovah, Tompon’ny maro. Ary mbola holazainao aminy hoe: Izao no lazain’i Jehovah: Moa lavo va izy ka tsy hitsangana? Moa mivily va ny olona ka tsy hiverina? Koa nahoana ity firenena eto Jerosalema ity no mihemotra amin’ny fihemorana mandrakizay? Mifikitra amin’ny fitaka izy, ary mandà tsy hiverina. Nihaino Aho ka nandre, nefa tsy niteny marina izy; tsy nisy olona nibebaka tamin’ny faharatsiany ka nanao hoe: Inona moa no nataoko? Samy nivily nankamin’ny alehany avy izy rehetra, tahaka ny soavaly izay misosososo mankany an-tafika. Eny, ny vanobe eny amin’ny lanitra mahalala ny fotoany voatendry; ary ny domohina sy ny voromahery sy ny sidintsidina mitandrina ny fotoanan’ny fiaviany; fa ny oloko kosa tsy mahalala ny fitsaran’i Jehovah. Ahoana no anaovanareo hoe: Hendry izahay, ary ato aminay ny lalàn’i Jehovah? Indro, zava-poana tokoa no nanaovan’ny penin’ny mpanora-dalàna azy. Menatra ny olon-kendry; very hevitra izy ka voasambotra; indro, nolaviny ny tenin’i Jehovah; koa fahendrena inona moa no ao aminy? Jeremia 8:1–9.
Ao amin’ny toko fahadimy, Jeremia dia manondro ireo izay tsy mahalala ny fitsaran’i Jehovah ho “adala.”
Mihazakazaha erỳ sy erỳ eny an-dalamben’i Jerosalema, ka jereo ankehitriny, ary fantaro, ary tadiavo eny an-kianjany malalaka, raha mba mahita olona hianareo, raha misy manao ny rariny, izay mitady ny fahamarinana; dia havelako ny helony. Ary na dia hoy aza izy hoe: Velona Jehovah; dia mianiana lainga tokoa izy. Jehovah ô, moa tsy ny fahamarinana va no ibanjinan’ny masonao? Efa namely azy hianao, nefa tsy nalahelo izy; efa nandevona azy hianao, nefa tsy nety nandray fanitsiana izy; efa nataony mafy noho ny vatolampy ny tavany; tsy nety niverina izy. Koa hoy izaho: Olona mahantra ireto tokoa; adala izy; fa tsy fantany ny lalan’i Jehovah, na ny fitsaran’Andriamaniny. Jeremia 5:1–4.
Amin’ny andro farany, ny Advantisma Laodiseana, izay aseho ho ireo virjiny adala ao amin’ny fanoharana ny amin’ny virjiny folo, izay ambaran’i Sister White fa maneho ny “experience of the Adventist people,” dia “tsy mahalala ny làlan’i Jehovah, na ny fitsaran’Andriamaniny.” Ao amin’ny toko manaraka dia ambaran’i Jeremia fa “ny làlana” an’i Jehovah dia ny “old paths,” nefa ny Advantista Laodiseana adala dia mandà tsy handeha amin’izany, na hihaino ny feon’ny trompetra. Ny “trompetra” dia tandindon’ny fitsarana, izay mazava ho azy fa tsy fantatry ny Advantista Laodiseana adala.
Izao no lazain’i Jehovah hoe: Mijanòna eo amin’ny làlana ianareo, ka jereo, ary manontania ny amin’ny làlana fahiny, izay misy ny làlana tsara, dia mandehana eo aminy, ka hahita fitsaharana ho an’ny fanahinareo ianareo. Fa hoy kosa izy ireo: Tsy handeha eo izahay. Ary nanendry mpiambina koa Aho hiandraikitra anareo ka nanao hoe: Henoy ny feon’ny trompetra. Fa hoy kosa izy ireo: Tsy hihaino izahay. Koa henoy, ianareo firenena, ary fantaro, ry fiangonana, izay eo aminy. Henoy, ry tany ô; indro, hitondra loza amin’ity firenena ity Aho, dia ny vokatry ny fisainany, satria tsy nihaino ny teniko izy, na ny lalàko aza, fa nandà izany. Jeremia 6:16–19.
Ny “ratsy” izay entina amin’ny “fiangonana” izay nandà ny “hihaino ny feon’ny trompetra,” sy ny “handeha” amin’ireo “lalana fahiny,” izay ahitana ny “fitsaharana” avy amin’ny ranonorana farany, dia mitranga rehefa ny “fiangonana” no “mandà ny lalàny” amin’ilay lalàna Alahady ho avy tsy ho ela.
Ny fampiharana intelo an’i Elia dia manondro ny asan’ny iraka sy ny hetsika iray amin’ny andron’ny fitsarana mpanatanteraka, izay manomboka amin’ilay lalàna alahady ho avy tsy ho ela. Mifandray akaiky amin’ny fampiharana intelo an’i Elia ny fampiharana intelo an’ilay iraka izay manomana ny lalana ho an’Ilay Iraky ny Fanekena. Ny fampiharana intelo an’ilay iraka izay manomana ny lalana dia manondro asa iray ataon’ny iraka sy ny hetsika iray amin’ny andron’ny fitsarana famotorana. Ilay iraka izay manomana ny lalana sy Elia dia fampiharana intelo mifandray akaiky, tahaka ny ifandraisan’ny fampiharana intelo an’i Roma amin’ny fampiharana intelo ny fahalavoan’i Babylona, kanefa manana fanavahana manan-danja izy ireo izay mifandray amin’ny fitsaran’Andriamanitra.
Ny fampiharana intelo an’i Elia sy ny fampiharana intelo an’ilay iraka manomana ny làlana ho an’ny Iraky ny Fanekena dia mifandray amin’ny asa fitsarana roa samy hafa izay tanterahin’Andriamanitra amin’ny alalan’ny irany voafidiny sy ny hetsika izay miray amin’ny hafatry ny iraka. Ireo asa roa ireo dia mifandray amin’ny vanim-potoana roa samy hafa amin’ny fitsarana, na dia misy aza ny fifanindrian’ny tandindona.
Ny asan’i Elia fahatelo sady farany dia mifandray amin’ny fitsarana fanatanterahana ny firaisana telo sosona amin’i Babylona maoderina, ary ny asan’ilay iraka izay manomana ny lalana dia mifandray amin’ny fitsarana famotopotorana sy ny fanadiovana ny olon’Andriamanitra. Ny toko fahatelo ao amin’i Malakia dia ampidirina amin’ny andininy farany ao amin’ny toko faharoa.
Nampaharitra an’i Jehovah tamin’ny teninareo ianareo. Kanefa hoy ianareo: Tamin’inona no nampaharitranay Azy? Raha hoy ianareo: Izay rehetra manao ratsy dia tsara eo imason’i Jehovah, ary sitrany izy ireny; na koa: Aiza ny Andriamanitry ny fitsarana? Indro, Izaho maniraka ny irako, ary izy hanamboatra ny lalana eo alohako; ary tampoka no hahatongavan’ny Tompo, izay tadiavinareo, ho any amin’ny tempoliny, dia Ilay iraky ny fanekena, izay ankasitrahanareo; indro, avy Izy, hoy Jehovah, Tompon’ny maro. Fa iza no mahazaka ny andro fihaviany? ary iza no hahajanona raha miseho Izy? fa tahaka ny afon’ny mpandrendrika Izy, ary tahaka ny savonin’ny mpanasa lamba; Ary hipetraka toy ny mpandrendrika sy mpanadio volafotsy Izy; ary hodioviny ny zanakalahin’i Levy, sady hodioviny tahaka ny volamena sy ny volafotsy izy, mba hahafahan’izy ireo manatitra fanatitra amin’i Jehovah amin’ny fahamarinana. Ary amin’izany dia ho sitrak’i Jehovah ny fanatitr’i Joda sy Jerosalema, tahaka ny tamin’ny andro fahiny sy tahaka ny tamin’ny taona taloha. Malakia 2:17–3:4.
Amin’ny andro farany, araka ny fijoroana vavolombelon’i Malakia, Andriamanitra dia sasatry ny Advantisma Laodiseana izay mifikitra amin’ny fikomian’ny taona 1888. Ny fikomian’ny taona 1888 dia nasehon’ny tandindon’ny fikomian’i Kora, Datana ary Abirama; ary ny adihevitra ara-pampianarana tao amin’ny fikomian’i Kora dia ny hoe raha mbola marina eo imason’i Jehovah ireo izay manao ratsy.
Ary Kora, zanak’i Jizara, zanak’i Kehata, zanak’i Levy, sy Datana ary Abirama, zanak’i Eliaba, ary Ona, zanak’i Peleta, taranak’i Robena, dia naka olona; ary nitsangana teo anatrehan’i Mosesy izy mbamin’ny sasany tamin’ny zanak’Isiraely, dia andriana roa-jato sy dimampolo avy tamin’ny fiangonana, lehilahy malaza teo amin’ny fivoriana, olona nanan-daza; ary niangona hiady amin’i Mosesy sy Arona izy ka nanao taminy hoe: Mihoatra noho ny antony ianareo no maka ho anareo, fa masina avokoa ny fiangonana rehetra, samy masina avokoa ny tsirairay aminy, ary Jehovah eo aminy; koa nahoana no manandratra ny tenanareo ho ambonin’ny fiangonan’i Jehovah ianareo? Nomery 16:1–3.
Amin’ny andro farany, reraky ny Advantisma Laodiseana Andriamanitra, izay mifikitra amin’ny fikomiana tamin’ny 1957, izay tsy inona fa fisehoan’ilay fikomiana tamin’ny 1888 ihany, napetraka ho fanambarana ofisialy. Ny boky Questions on Doctrine dia nametraka ho voatahiry ny fikomiana tamin’ny 1888, izay famerimberenana ny fikomian’i Kora sy Datana ary Abirama, araka ny fijoroana vavolombelon’ilay anjely izay nanoro an-dRahavavy White fa tsy maintsy nijanona tao amin’ilay fivoriambe tamin’ny 1888 izy, mba handraketana ny famerimberenan’ny tantaran’ny fikomian’i Kora. Lehilahy dimampolo amby roanjato nalaza no niara-niangona tamin’i Kora sy Datana ary Abirama hanohitra an’i Mosesy, solontenan’Andriamanitra, tamin’io fikomiana io.
Ny lehilahy dimy amby roapolo izay miankohoka amin’ny masoandro ao amin’ny Ezekiela toko faha-valo dia maneho ampahafolon-karena, na ampahafolon’ny, lehilahy roanjato sy dimampolo izay nanolotra ditin-kazo manitra tamin’ny fikomian’i Kora, Datana ary Abirama, izay naneho mialoha ireo mpitarika ny fikomiana tamin’ny 1888, ka ny fikomiany ara-pampianarana dia naorina tamin’ny fomba ofisialy tamin’ny 1957, tamin’ny famoahana ny boky Questions on Doctrine.
Ny fikomian’i Kora sy Datana ary Abirama dia nandà ny “fitsarana” izay navoakan’Andriamanitra, ka nanambara fa hirenireny any an-efitra mandritra ny efa-polo taona izy ireo. Ny Advantisma Laodikeana dia nanomboka nirenireny tany an-efitr’i Laodikea tamin’ny 1863, rehefa nolaviny ny hafatra ho an’i Laodikea izay natolotra tamin’ny 1856, ka niteraka ny fitsarana hirenireny any an-efitra mandritra ny taona maro kokoa noho ny tsy fananany finoana. Tamin’ny fikomiana tamin’ny 1888, dia mbola tsy nety nandray ny hafatra ho an’i Laodikea izay nentin’ny Loholona Jones sy Waggoner izy ireo.
Ireo izay nikomy tamin’ny taona 1888 dia tsy ny fahefana ara-panahin’i Loholona Jones sy Waggoner ihany no nolaviny, fa ny fahefan’i Ellen White mpaminanivavy sy ny fahefan’ny Fanahy Masina koa, satria nampiharin’izy ireo ny hevitra fa masina mitovy avokoa ny fiangonana rehetra.
Tamin’ny taona 1863, dia niverina mba hiara-mihinana amin’ilay mpaminany mpandainga tao Betela izy ireo, ary tamin’ny nanaovany izany dia niafara tamin’ny fanekena ilay famaritana ny famonjena izay nasehon’ny fikomian’i Kora, ary avy eo dia nampiorina tamin’ny fomba ofisialy izany fampianaran-diso izany tao amin’ilay boky, *Questions on Doctrine*. Izany fampianarana izany dia famaritana diso ny hoe “fanamarinana amin’ny finoana.”
Ny fikomiana tamin’ny 1863 no fiandohan’ny fandavana ireo firavaka sarobidin’i Miller izay naseho taratra teo amin’ireo takela-bato roa ao amin’i Habakoka. Ao amin’ny toko faharoa amin’i Habakoka, ny “adihevitra” ao amin’ny andininy voalohany dia miteraka amin’ny farany sokajin’olona mpivavaka roa, izay aseho noho ny tsy fitovian-kevitr’izy ireo momba ilay hafatra izay niandry.
Indro, ny fanahiny izay miavonavona dia tsy marina ao anatiny; fa ny marina ho velona amin’ny finoany. Habakoka 2:4.
Ny “finoana” an’ny “marina” ao amin’ny “ady hevitra” ao amin’ny Habakoka toko faharoa dia niorina tamin’ilay “fahitana” izay nosoratana mazava teo ambonin’ny takela-bato. Tamin’ny fikomiana tamin’ny 1863, dia tanteraka ny dingana voalohany hanesorana izay voasoratra teo amin’ny takela-bato, tamin’ireo izay tsy nanana intsony ny finoan’ny “marina.” Ny fikomiana tamin’ny 1863 dia naneho ny voa voalohan’ilay fikomiana izay hiafara amin’ny fametrahana ho voaaro ao amin’ny 1957 ny famaritana sandoka ny fotopampianaran’ny fanamarinana amin’ny finoana.
Hanohy ity fianarana ity isika ao amin’ny lahatsoratra manaraka.
“Ny Tompo, noho ny famindram-pony lehibe, dia nandefa hafatra sarobidy indrindra ho an’ny olony tamin’ny alalan’ireo Loholona Waggoner sy Jones. Io hafatra io dia natao hampiseho amin’izao tontolo izao amin’ny fomba misongadina kokoa ny Mpamonjy nasandratra, dia Ilay fanatitra noho ny fahotan’izao tontolo izao manontolo. Nampiseho ny fanamarinana amin’ny finoana ao amin’ilay Mpiantoka izany; nanasa ny olona handray ny fahamarinan’i Kristy izy, izay aseho miharihary amin’ny fankatoavana ny didin’Andriamanitra rehetra. Maro no efa tsy nahita intsony an’i Jesosy. Nila ny hitodihan’ny masony ho amin’ny Tenany maha-Andriamanitra Azy, ny fahamendrehany, ary ny fitiavany tsy miova ho an’ny taranak’olombelona izy ireo. Efa nomena eo an-tanany ny fahefana rehetra, mba hahafahany mizara fanomezana be dia be ho an’ny olona, ka manome ny fanomezana tsy hita pesipesenina, dia ny fahamarinany manokana, ho an’ny mpandraharaha olombelona tsy manan-kery. Izany no hafatra izay nandidian’Andriamanitra homena an’izao tontolo izao. Izany no hafatry ny anjely fahatelo, izay tsy maintsy torina amin’ny feo mahery, sady arahina ny firotsahan’ny Fanahiny amin’ny fatra lehibe.” Testimonies to Ministers, 91.
“Ny fahamarinana ho an’izao andro izao, dia ny hafatry ny anjely fahatelo, no tokony hotorina amin’ny feo mahery, izany hoe amin-kery mitombo hatrany, arakaraka ny anatonantsika ilay fitsapana lehibe farany.” The 1888 Materials, 1710.
“Efa antomotra amintsika indrindra ny fotoam-pitsapana, fa efa nanomboka ny antso mafy ataon’ilay anjely fahatelo ao amin’ny fanambarana ny fahamarinan’i Kristy, Ilay Mpanavotra mamela heloka. Izany no fiandohan’ny fahazavan’ilay anjely izay hameno ny tany rehetra ny voninahiny.” Selected Messages, boky 1, 362.
“Ny ranonorana aoriana dia hirotsaka amin’ny olon’Andriamanitra. Anjely mahery iray no hidina avy any an-danitra, ary ny tany rehetra dia hazavain’ny voninahiny.” Review and Herald, 21 Aprily 1891.