Ang paghimagsik sa bulawang nating baka ni Aaron sa sinugdanan sa karaang Israel, sa paagi sa tagnaon nga kaangayan, nagkatugbang sa paghimagsik ni Jeroboam sa sinugdanan sa napulo ka mga banay sa amihanang gingharian sa Ephraim. Kining mga balaang kasaysayan nagatipo sa paghimagsik sa Adventismo niadtong 1863.
Mazava ho azy fa misy vavolombelona hafa koa momba ny taona 1863, nefa i Arona sy i Jeroboama mpanjaka no manome vavolombelona izay mifanindry ambonin’ny tantaran’ny taona 1863, ary ireo tantara rehetra ireo dia maneho ny fihetsiky ny iray hetsy sy efatra amby efapolo arivo, izay ilay tandroka Protestanta, tsy amin’ny andro farany amin’ny fanjakana fahenina ao amin’ny faminaniana ara-Baiboly ihany, fa hatrany amin’ny famaranana ny fotoam-pahasoavana mihitsy. Ireo tantara ireo koa dia miresaka ny tantara mifanandrify amin’ilay tandroka Repoblikana ao amin’ny fanjakana fahenina.
Amin’ny ankapobeny dia fahamarinana tena sarotra eken’ireo izay mino ny hoe ny fiangonana Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito no vahoaka sisa tavelan’Andriamanitra amin’ny faran’izao tontolo izao. Izany finoana izany no fahadisoantsika voalohany. Tsy misy porofo ara-Baiboly milaza fa ny fiangonana Laodikia no maneho ilay vahoaka asandratra ho famantarana mandritra ny fotoan-tsarotra amin’ny lalàn’ny Alahady. Ny fahadisoantsika voalohany dia ny fanekena ilay fotokevitra diso hoe izany no izy. Ilay famantarana amin’ny faran’izao tontolo izao dia ahitana ireo izay noroahin’ny mpikamban’ny synagogan’i Satana.
Ary hanangana faneva ho an’ny firenena Izy, ary hanangona ny voaroaka amin’ny Isiraely, sy hampivory ny olona miparitaka amin’ny Joda avy amin’ny vazan-tany efatra. Isaia 11:12.
Ny Advantista Laodiseana no mandroaka ireo izay ho famantarana.
Mihainoa ny tenin’i Jehovah, ianareo izay mangovitra noho ny teniny; Hoy ireo rahalahinareo izay nankahala anareo sady nandroaka anareo noho ny anarako: Aoka homem-boninahitra anie Jehovah; nefa hiseho ho fifalianareo Izy, ary izy kosa ho menatra. Isaia 66:5
Ireo izay famantarana dia ariana noho ny “anarana”-n’i Kristy. Ny anarana izay miteraka ny fankahalana dia Alfa sy Omega, fa ny foto-kevitry ny Alfa sy Omega no manondro mazava tsara izay asehon’ny fiangonana Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito ao amin’ny faminanian’ny Baiboly. Ny fanoharana momba ireo virijina folo dia maneho ny Advantisma.
“Ny fanoharana ny amin’ireo virijina folo ao amin’ny Matio 25 dia maneho koa ny fanandraman’ny vahoaka Adventista.” The Great Controversy, 393.
Nisakombona tamin’ny fiandohan’ny Advantisma ilay fanoharana, ary tanteraka indray hatramin’ny litera farany izy amin’ny farany.
“Matetika aho no asaina mijery ny fanoharana momba ireo virijina folo, izay ny dimy tamin’ireo dia hendry, ary ny dimy adala. Efa tanteraka ary mbola ho tanteraka hatramin’ny litera farany io fanoharana io, satria manana fampiharana manokana amin’izao andro izao izy, ary, tahaka ny hafatry ny anjely fahatelo, dia efa tanteraka ary mbola hitohy ho fahamarinana ankehitriny mandra-pahatongan’ny faran’ny fotoana.” Review and Herald, 19 Aogositra 1890.
Ny virijina adala izay mifoha ka mahatsapa fa tsy manana diloilo izy dia ny Laodikiana.
“Ny toetry ny Fiangonana asehon’ireo virijina adala dia lazaina koa ho ny toetry ny Laodikia.” Review and Herald, 19 Aogositra 1890.
Ny tolon’ireo virijina hendry, izay aseho koa ho ny fiangonana Filadelfiana, dia amin’ny fiangonana iray izay milaza fa Jiosy izy, nefa tsy izany.
Indro, hataoko avy amin’ny synagogan’i Satana izy, dia izay milaza fa Jiosy izy nefa tsy izany, fa mandainga; indro, hataoko ho avy hiankohoka eo anoloan’ny tongotrao izy, ary hahalala fa efa tia anao Aho. Apokalypsy 3:9
I Ellen White dia miresaka ity andininy ity ao amin’ny boky voalohany indrindra nivoaka taorian’ilay fahadisoam-panantenana lehibe.
“Heverinao fa hovonjena amin’ny farany ireo izay miankohoka eo anoloan’ny tongotry ny olo-masina, (Apokalypsy 3:9). Eto dia tsy maintsy tsy hifanaraka aminao aho; fa nasehon’Andriamanitra ahy fa io sokajin’olona io dia Advantista nanao fanekem-pinoana, izay nihemotra, ka ‘manombo indray ho an’ny tenany ny Zanak’Andriamanitra sy mampahamenatra Azy ampahibemaso.’ Ary amin’ny ‘ora fakam-panahy,’ izay mbola ho avy, mba hampisehoana ny tena toetran’ny tsirairay, dia ho fantatr’izy ireo fa very mandrakizay izy; ary resin’ny fangirifirian-tsaina lalina, dia hiankohoka eo anoloan’ny tongotry ny olo-masina izy.” Teny ho an’ny Andian’ondry Kely, 12.
Ao amin’ny toko fahadimin’ny bokin’i Isaia no ahitana voalohany ny hiran’ny tanim-boaloboka, izay nampiasain’i Kristy tatỳ aoriana.
Ankehitriny dia hihira ho an’ilay malalako indrindra aho, dia hira momba ny malalako mikasika ny tanimboalobony. Ny malalako indrindra dia nanana tanimboaloboka teo amin’ny havoana mahavokatra indrindra; ary nasiany fefy manodidina izy, ka nesoriny ny vato tao aminy, ary namboleny voaloboka tsara indrindra, sady nanorina tilikambo teo afovoany izy, ary nanao famiazam-boaloboka tao anatiny koa; dia nanantena izy fa hamoa voaloboka izany, nefa dia voaloboka dia no namoany. Ary ankehitriny, ianareo mponina ao Jerosalema sy lehilahy amin’ny Joda, mba mitsarà, masìna ianareo, ny amiko sy ny tanimboaloboko. Inona koa no azo natao tamin’ny tanimboaloboko, izay tsy nataoko tao aminy? Koa nahoana, raha nanantena aho fa hamoa voaloboka izy, no voaloboka dia no namoany? Isaia 5:1–4.
Na fanoharana, na ao amin’ny Testamenta Taloha na ao amin’ny Testamenta Vaovao, dia manondro ny fiangonan’Andriamanitra ho lavin’Andriamanitra noho izy nandà tsy hamokatra ny voa izay nananganana azy hamoaka. Ao amin’ny Isaia toko fahadimy, eo amin’ny famaranana ny fanoharana, dia aseho ny famaizana ny tanimboaloboka, sady mampanantena koa ny hanandratra faneva ho an’ny firenena. Mazava fa tsy ny tanimboaloboka no faneva.
Koa dia mirehitra amin’ny olony ny fahatezeran’i Jehovah, ka ahinjiny hamely azy ny tanany, ary kapohiny izy; dia mangovitra ny havoana, ary ny fatiny dia toy ny fako eo afovoan’ny arabe. Na dia amin’izany rehetra izany aza, tsy miala ny fahatezerany, fa mbola ahinjitra ihany ny tanany. Ary hanangana faneva ho an’ireo firenena avy any lavitra Izy, ary hisioka aminy hatramin’ny faran’ny tany; ary, indro, ho avy haingana dia haingana izy. Isaia 5:25, 26.
Rehefa no nanao ilay hira ho fanoharana i Jesosy tatỳ aoriana, dia hentitra tahaka izany koa ny famaranany.
Henoy parabolà hafa ianareo: Nisy tompon-trano anankiray izay namboly tanim-boaloboka, dia nasiany fefy manodidina, nihady famiazam-boaloboka tao anatiny, nanorina tilikambo, ary nampanofa azy tamin’ny mpiasa mpamboly, dia lasa nankany an-tany lavitra. Ary rehefa antomotra ny fotoan’ny voa, dia naniraka ny mpanompony ho any amin’ireo mpamboly izy mba handray ny vokatry ny tanim-boaloboka. Fa nosamborin’ireo mpamboly ny mpanompony, ka ny anankiray nokapohiny, ny anankiray novonoiny, ary ny anankiray notoraham-bato. Dia naniraka mpanompo hafa indray izy, maro noho ny teo aloha; ary nataony toy izany koa ireo. Fa nony farany indrindra dia ny zanany no nirahiny ho any aminy, ka hoy izy: Hanaja ny zanako ireo. Kanjo rehefa hitan’ireo mpamboly ny zanany, dia nifampilaza izy hoe: Izy no mpandova; andeha hovonointsika izy, ary aoka horobaintsika ny lovany. Dia nosamboriny izy, navoakany teo ivelan’ny tanim-boaloboka, ary novonoiny. Koa rehefa tonga ny tompon’ny tanim-boaloboka, inona no hataony amin’ireo mpamboly ireo? Hoy ireo taminy: Haringany amin’ny faharavana mahatsiravina ireo olon-dratsy ireo, ary hampanofainy amin’ny mpamboly hafa ny tanim-boalobony, dia ireo izay hanome azy ny vokatra amin’ny fotoany avy. Hoy Jesosy taminy: Moa tsy mbola novakinareo tao amin’ny Soratra Masina va hoe: Ny vato izay nolavin’ny mpanao trano, io no tonga fehizoro; avy tamin’ny Tompo izany, ary mahagaga eo imasontsika? Koa izany no ilazako aminareo fa ny fanjakan’Andriamanitra dia halaina aminareo ka homena firenena izay mamoa ny vokany. Ary na zovy na zovy no ho lavo amin’io vato io dia ho torotoro; fa izay hianjerany kosa dia hototoina ho vovoka. Ary rehefa ren’ny lohan’ny mpisorona sy ny Fariseo ny fanoharany, dia tsapany fa izy ireo no nolazainy. Matio 21:33–45.
Ny fiangonana Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito any Laodikia dia tsy ilay faneva asandratra. Ny tanimboaloboka amin’ny andro farany, izay natao tandindon’i Isiraely fahiny, dia ny fiangonana Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito any Laodikia; kanefa hisy firenena hamoaka ny voa izay mahafeno fepetra ho voaloham-bokatra, dia izay maha-izy azy ny iray hetsy sy efatra alina sy efatra arivo.
Ireo no tsy mba voaloto tamin’ny vehivavy; fa virijiny izy. Ireo no manaraka ny Zanak’ondry na aiza na aiza alehany. Ireo no navotana avy tamin’ny olona, ho santatra ho an’Andriamanitra sy ho an’ny Zanak’ondry. Apokalypsy 14:4
Amin’ny maha-faneva azy dia hampiasain’ny Tompon-trano izy ireo mba hampidirana ny fijinjana farany. Ny fiangonana Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito ao Laodikia no tanimboaloboka izay nandà ny vato fehizoro niorina tamin’ny fito heny an’i Mosesy. Hatramin’izay no nirodanany tsikelikely ho ao anatin’ny aizina lalina kokoa hatrany. Ny faneva dia ho “fakan’i Jese.” Ny fakan’i Jese, na Davida, dia maneho ilay fahamarinana farany indrindra nasehon’i Jesosy tamin’ireo Jiosy mpanohitra teny tamin’ny androny. Izany dia tandindon’ny foto-kevitry ny Alfa sy Omega, izay lavin’ireo mpiasa ratsy tao amin’ny tanimboaloboka, na tamin’i Isiraely fahiny na amin’i Isiraely ankehitriny, ka tsy mety takany.
Ary amin’izany andro izany dia hisy Solofon’i Jese, izay hijoro ho fanevan’ny firenena; izy no hotadiavin’ny Jentilisa; ary ny fitsaharany dia ho voninahitra. Isaia 11:10.
Mazava tsara no anehoan’i Sister White sy James White fa tamin’ny 1856 dia efa tonga Laodikia ny hetsika; koa rahoviana no ambarany fa mba nanaiky ny hafatra ho an’ny Laodikiana izany? Tsy nisy mihitsy izany nataony. Ny hadisoantsika voalohany dia ny fanekena ilay filazana fa ny fiangonana Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito dia fiangonana nandresy teo am-pandalovany ny tantara. Ny mifanohitra amin’izany indrindra no marina. Raha manaiky io foto-kevitra diso voalohany io isika, dia akombona ny masontsika amin’ireo zava-misy ara-paminaniana izay mampianatra ny mifanohitra amin’izany. Ohatra, imbetsaka i Sister White no manambara fa ny tantara sy ny fanandraman’i Isiraely fahiny ara-bakiteny dia fanoharana ny fanandramana sy ny tantaran’i Isiraely maoderina ara-panahy. Matetika, rehefa manondro an’i Isiraely fahiny ho ohatra ho an’i Isiraely maoderina izy, dia sady mitanisa miaraka amin’izany koa ny fanambaran’ny apostoly Paoly malaza momba io zava-misy io ihany.
Ary izany zavatra rehetra izany dia nanjo azy ho fanoharana; ary voasoratra ho fampitandremana ho antsika izany, dia isika izay tratran’ny faran’izao tontolo izao. 1 Korintiana 10:11.
Ao amin’ny andininy faha-iraika ambin’ny folo, ny apostoly Paoly dia mamintina ireo andininy folo teo aloha.
Ary koa, ry rahalahy, tsy tiako hitoetra amin’ny tsy fahalalana ianareo, fa ny razantsika rehetra dia teo ambanin’ny rahona, ary izy rehetra dia nita ny ranomasina; ary izy rehetra dia natao batisa ho amin’i Mosesy tao amin’ny rahona sy tao amin’ny ranomasina; ary izy rehetra dia nihinana ny sakafo ara-panahy iray ihany; ary izy rehetra dia nisotro ny fisotro ara-panahy iray ihany; fa nisotro tamin’ilay Vatolampy ara-panahy izay nanaraka azy izy; ary Kristy no ilay Vatolampy. Nefa tamin’ny maro tamin’izy ireo dia tsy sitrak’Andriamanitra, fa naringana tany an-efitra izy. Ary ireo zavatra ireo dia tonga ohatra ho antsika, mba tsy hitsiriritantsika zava-dratsy, tahaka ny nitsiriritan’izy ireo koa. Ary aza mba manompo sampy ianareo, tahaka ny sasany tamin’izy ireo; araka ny voasoratra hoe: “Ny olona nipetraka hihinana sy hisotro, dia nitsangana hilalao.” Ary aza mijangajanga isika, tahaka ny nataon’ny sasany tamin’izy ireo, ka maty tamin’ny indray andro ny telo amby roa alina. Ary aza maka fanahy an’i Kristy isika, tahaka ny naka fanahy nataon’ny sasany tamin’izy ireo koa, ka ringanin’ny menarana izy. Ary aza mimonomonona ianareo, tahaka ny nimonomononan’ny sasany tamin’izy ireo koa, ka naringan’ilay mpandrava. 1 Korintiana 10:1–10.
Paoly sy Ranabavy White dia tsy mampiasa ny Isiraely fahiny ho ohatra amin’ny vahoaka nandresy sy marina. Ny mifanohitra amin’izany mihitsy aza. Paoly dia mamintina ireo andininy folo voalohany ireo ao amin’ny andininy fahiraika ambin’ny folo, ary avy eo ao amin’ny andininy manaraka dia milaza ny lesona izay tokony hampitain’ny tantaran’ny Isiraely fahiny amin’ireo izay hahita.
Koa aoka izay mihevitra fa mitsangana hitandrina, fandrao ho lavo izy. 1 Korintiana 10:12.
Israely fahiny dia manome ohatra momba ny vahoaka iray izay nantsoin’Andriamanitra, notarihin’Andriamanitra, nahatanteraka ny faminanian’Andriamanitra, nefa nikomy tamin’Andriamanitra tamin’ny dingana rehetra nalehany, ary nony farany dia nanombo tamin’ny hazo fijaliana ny Mpahary ny lanitra sy ny tany! Tsy sarotra amin’ny Advantista ny manaiky ireo zava-misy ireo momba an’i Israely fahiny, kanefa mahalana izy ireo no mamela ny fampitandremana nokendrena hiditra sy handrava ny fahajambany laodikiana. Mety hanonona ireo andalan-teny izay ilazan-dRahavavy White fa ny fiangonana no anakandriamaso eo imason’Andriamanitra izy ireo, ary marina izany, nefa ny fitiavan’Andriamanitra ny olony tsy manarona lamba ny tena toe-piainany akory. Izay tiany no anarin’Andriamanitra sy faiziny. Na dia anakandriamaso eo imason’Andriamanitra aza ny fiangonan’Andriamanitra, dia nofintinin’i Jesosy tamin’ny fomba mazava tsara ny fifandraisany amin’izany anakandriamaso izany, dia ilay anakandriamasony.
Ry Jerosalema, Jerosalema, izay mamono ny mpaminany sy mitora-bato izay nirahina ho aminao; impiry re no naniriako hanangona ny zanakao, tahaka ny akoho manangona ny zanany ao ambanin’ny elany, nefa tsy nety ianareo! Indro, avela ho lao aminareo ny tranonareo; ary lazaiko aminareo marina tokoa: tsy hahita Ahy intsony ianareo mandra-pahatongan’ny fotoana izay hilazanareo hoe: Isaorana anie Izay avy amin’ny anaran’ny Tompo. Lioka 13:34, 35.
Ny fanontaniana tokony hapetraka dia izao: “Moa ve i Jesosy tena maneho ny farany amin’ny alalan’ny fiandohana? Moa ve ny Isiraely fahiny tena maneho ny Isiraely maoderina?” Ny olana tamin’ny Isiraely fahiny nandritra ny tantarany manontolo dia ny ninoany fa ny lova sy fiaviany no nanaporofo fa vahoakan’Andriamanitra izy, ka noho izany dia tsy mety ho zavatra hafa izy afa-tsy vahoakan’Andriamanitra. Izany no antony, tamin’ny andron’i Jeremia, nanaovany fanambarana fa tempolin’i Jehovah izy.
Ny teny tonga tamin’i Jeremia avy tamin’i Jehovah nanao hoe: Mijoroa eo am-bavahadin’ny tranon’i Jehovah, ka torio eo izany teny izany, ary lazao hoe: Henoy ny tenin’i Jehovah, ianareo rehetra avy amin’ny Joda, izay miditra amin’ireto vavahady ireto mba hiankohoka amin’i Jehovah. Izao no lazain’i Jehovah, Tompon’ny maro, Andriamanitry ny Isiraely: Ahitsio ny làlanareo sy ny fanaonareo, dia hampitoeriko amin’ity toerana ity ianareo. Aza matoky teny mandainga ianareo ka manao hoe: Ny tempolin’i Jehovah, ny tempolin’i Jehovah, ny tempolin’i Jehovah, ireto. Jeremia 7:1–4.
Io fahadisoana izany indrindra no nohamafisin’i Jaona Mpanao Batisa koa.
Ary nataon’i Jaona batisa tao Jordana izy, ka niaiky ny fahotany. Fa nony hitany fa maro tamin’ny Fariseo sy Sadoseo no tonga hanatona ny batisany, dia hoy izy taminy: Ry taranaky ny menarana, iza no nampitandrina anareo handositra ny fahatezerana ho avy? Koa mamoazà voa mendrika ny fibebahana; ary aza mihevitra ny hanao anakampo hoe: Manana an’i Abrahama ho rainay izahay; fa lazaiko aminareo fa hain’Andriamanitra atao ny manangana zanaka ho an’i Abrahama avy amin’ireto vato ireto. Ary ankehitriny koa ny famaky dia efa mipetraka eo am-pototry ny hazo; koa ny hazo rehetra izay tsy mamoa voa tsara dia hokapaina ka hatsipy any anaty afo. Matio 3:6–10.
Ny fahazoan-kevitra tena diso ao anatin’ny Advantisma ihany, izay asehon’ilay teny hoe: “Tempolin’i Jehovah izahay,” sy ny fiheverana fa isika no “taranaka” ara-panahin’i Abrahama, no fanehoana lehibe indrindra ny fahajamban’i Laodikia.
“An’Andriamanitra dia mandefa iraka hilaza amin’ny olony izay tokony ho izy sy tokony hataony mba hankatoavany ny lalàny momba ny fahamarinana, izay raha ataon’ny olona, dia ho velona amin’izany koa izy. Tokony ho tia an’Andriamanitra ambonin’ny zavatra rehetra izy, ka tsy hanana andriamani-kafa eo anoloany; ary tokony ho tia ny namany tahaka ny tenany izy, ka hanao aminy izay iriny hataon’ny namany aminy kosa.
“Tsy misy na dia tendron-tsoratra iray amin’ny lalàna masin’Andriamanitra aza tokony hoheverina ho maivana na hotanterahina amin’ny tsy fanajana. Izay mandika ny hoe: ‘Izao no lazain’i Jehovah,’ dia mijoro eo ambanin’ny sainam-panjakan’ilay andrianan’ny aizina, ka miodina amin’ny Mpahary sy Mpanavotra azy. Izy ireo dia mitaky ho azy ny teny fikasana nomena ny mankatò, ka manao hoe: Ny tempolin’i Jehovah, ny tempolin’i Jehovah no izahay, nefa manala baraka an’Andriamanitra amin’ny fanolokoloana diso ny toetrany, amin’ny fanaovana ireo zavatra nolazainy taminy tsy hatao mihitsy. Manorina fitsipika izay tsy nomen’Andriamanitra izy ireo. Mamitaka ny ohatra ataony, ary manimba ny herin’ny fitaomany. Tsy fahazavana eo amin’izao tontolo izao izy, satria tsy manaraka ny foto-kevitry ny fahamarinana.”
“Tsy misy famadihana lehibe kokoa azon’ny olona atao amin’Andriamanitra noho ny fanaovana tsinontsinona ny mazava izay alefany ho azy. Izay manao izany dia mamitaka ny tsy mahalala, satria manangana famantarana mamitaka izy. Mivadika lalandava amin’ny foto-kevitra madio izy....”
“Araka ny tenin’ny Soratra Masina dia ambara amintsika mazava ny antony nahatonga ny fandravàna tamin’ny firenena jiosy. Nanana fahazavana lehibe izy ireo, fitahiana be dia be, ary fanambinana mahagaga. Kanefa hita fa tsy nahatoky tamin’ny adidy nankinina taminy izy ireo. Tsy nikarakara tamim-pahamarinana ny tanim-boaloboky ny Tompo izy, na nanolotra taminy ny voany avy aminy. Nanao zavatra toy ny hoe tsy misy Andriamanitra izy ireo, ka noho izany dia nihatra taminy ny loza.” Manuscript Releases, boky 14, 343–345.
Ninoan’i Isiraely fa noho izy ireo nofidin’Andriamanitra tamin’ny fiandohan’ny tantarany, dia ho vahoakany voafidy mandrakariva izy. Mbola ratsy noho izany aza, dia nino koa izy ireo fa satria izy no vahoakany voafidy, dia hanome voninahitra azy Izy, na dia nandà tsy hanome voninahitra Azy aza izy ireo. Ara-paminaniana, dia vahoakany voafidy izy ireo mandra-pandroahana azy tamin’ny fisaraham-panambadiana, kanefa tsy mba ilay vahoaka nirìn’Andriamanitra hahatongavany mihitsy izy. Ny fahamarinan’ny vahoaka voafidy dia tsy faritan’izay heveriny ho maha-izy azy. Isiraely fahiny no ohatra fototra maneho ny fiangonana Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito, saingy rehefa ekena ilay fiheverana diso fa izy no misolo tena ny iray hetsy sy efatra amby efapolo arivo amin’ny faran’izao tontolo izao, dia miseho ny fahajamban’i Laodikia, tahaka ny an’i Isiraely fahiny. Ny Advantisma dia mino sy mampianatra fa izy no vahoaka sisa tavela an’Andriamanitra amin’ny faran’izao tontolo izao, na dia eo aza ny porofo mazava manohitra izany.
Arakaraka ny anatonantsika ny fiafaran’ny fotoam-pahasoavana no tsy maintsy hihamafy sy hihitsy kokoa ny hafatra ho an’ny vahoakan’i Laodikia. Raha tsy ariana ho an’ny fahamarinana izany foto-kevitra diso izany, dia miafina ao ambanin’ny saron’ny lovantsofina sy ny fanao ny ohatr’i Arona sy Jeroboama ary ny 1863. Efa akaiky loatra ny fiafaran’ny fotoam-pahasoavana ka tsy azo afenina ao ambanin’izany sarona izany intsony.
Ary izao no fanamelohana: tonga amin’izao tontolo izao ny mazava, nefa aleon’ny olona ny maizina noho ny mazava, satria ratsy ny asany. Fa izay rehetra manao ratsy dia mankahala ny mazava, ary tsy manatona ny mazava, fandrao haseho ho meloka ny asany. Jaona 3:19, 20.
Ny tantaran’ireo fihemorana tamin’ny Adventisma dia voarakitra ao amin’ny Tenin’Andriamanitra ara-paminaniana. Zava-misy ara-paminaniana izany. Ny porofo voalohany momba izany dia ny Isiraely fahiny. Ny Isiraely fahiny dia tantaran’ny fihemorana mitohy sy mihamafy hatrany, kanefa ny Baiboly sy ny Spirit of Prophecy dia mampianatra fa ny Isiraely fahiny dia tandindon’ny Isiraely maoderina. Na dia mampalahelo aza izany, dia mbola tsy nisy fotoana naha-zava-dehibe kokoa ny fahatakarana io fahamarinana io noho izao fotoana ankehitriny izao. Ny zavatra avoaka amin’ny famahana tombo-kase miaraka amin’ny Revelation of Jesus Christ dia izao zava-misy izao: ny tantaran’ny Adventisma amin’ny maha-tandroka Protestanta azy dia mifanaraka tsipika amin’ny tantaran’ny tandroka Repoblikana. Samy manome vavolombelona faharoa ho an’ny iray avy izy roa tonta, ary ny fandavana ny hahita tsara ny iray amin’ireo vavolombelona dia manakana miaraka amin’izay koa ny vavolombelona iray hafa tsy ho fantatra.
Ny taranak’i Arona sy Jeroboama ary ny taona 1863 dia manondro ny fiandohan’ny Israely ara-panahy maoderina; ary amin’ny fanaovana izany dia manondro koa ny fiandohan’ilay tandroka Repoblikana izy ireo. Ny hafatry ny anjely fahatelo dia fampitandremana manohitra ny fandraisana ny mariky ny bibidia. I Etazonia no voalohany mandany lalàna Alahady, ary avy eo manery izao tontolo izao manontolo hanao toy izany koa.
“Hanaraka ny ohatry ny Etazonia ireo firenena vahiny. Na dia izy aza no mitarika mialoha, dia mbola ho tonga amin’ny olontsika any amin’ny faritra rehetra amin’izao tontolo izao ihany izany krizy izany.” Testimonies, boky faha-6, 395.
Ny fahamarinana ara-paminaniana mifandray amin’ny krizin’ny lalàn’ny Alahady dia tsy azo sarahina amin’ny asan’i Etazonia. Ilay biby avy amin’ny tany ao amin’ny Apokalypsy toko fahatelo ambin’ny folo no fanjakana fahenina amin’ny faminanian’ny Baiboly, izay manjaka mandritra ny fitopolo taona ara-paminaniana araka ny Isaia telo amby roa-polo. Io no biby avy amin’ny tany izay manana tandroka roa. Ankehitriny dia voaseho tsikelikely ny fahamarinana mifandray amin’ny fifandraisan’ireo tandroka roa ireo, nefa ho an’ireo ihany izay misafidy ny hahatakatra fa i Jesosy no manatanteraka ny fanokafana ny Apokalypsin’i Jesosy Kristy amin’ny fampiasana ny fiandohan’ny zavatra iray mba hanehoana ny fiafaran’ny zavatra iray.
Etazonia dia nanomboka ho fanjakana fahenina ao amin’ny faminanian’ny Baiboly tamin’ny taona 1798, ary nandritra ny dimy amby enimpolo taona nanaraka, ireo tandroka roa izay hiara-handalo ny tantara dia napetraka tao anatin’ny toe-javatra iray azo fantarina, nefa ho an’izay manaiky hahita ihany. Ny dimy amby enimpolo taona izay aseho ao amin’ny Isaia toko faha‑fito dia nanomboka tamin’ny 742 tal. J.K. ary nifarana tamin’ny 677 tal. J.K. Hatramin’ny 1798 ka hatramin’ny 1863 dia naverina indray ireo taona ireo. Ireo dimy amby enimpolo taona ireo dia manondro fizotry ny krizy ao amin’ireo tandroka roa tonta.
Tamin’ny taona 1863 dia nifarana ny vanim-potoana fanombohan’ireo “andron’ny mpanjaka iray” ara-paminaniana ao amin’ny Isaia toko faha-roa amby roapolo, ary tamin’izany no nanorenany ireo mariky ny lalana ara-paminaniana ho an’ny vanim-potoana famaranana amin’ny “andron’ny mpanjaka iray.” Ny fiafaran’ilay fitopolo an’ohatra ao amin’ny Isaia toko faha-roa amby roapolo dia asehon’ireo dimy amby enimpolo taona voalohany. Ny vanim-potoana manomboka amin’ny 1863 ka hatramin’ny fotoanan’ny farany tamin’ny 1989 dia ny vanim-potoanan’ny fiangonana Advantista Laodikia, izay nanomboka tamin’ny hetsika Millerita ary mifarana amin’ny hetsiky ny efatra arivo amby iray alina sy efatra alina sy iray hetsy. Mba hahatakarana ny vanim-potoana amin’ny farany, dia tsy maintsy takatsika ny vanim-potoana tany am-piandohana. Tsy hain’ny Advantisma ny manao izany, satria ny fiandohany dia voamariky ny fandavany ny fianianan’i Mosesy, izay manondro ireo dimy amby enimpolo taona mihitsy, izay maneho ny fiandohana sy ny fiafaran’ny Advantisma ary i Etazonia.
Noho io antony io, ary antony manan-danja lehibe izany, dia niezaka ity lahatsoratra ity hanorina zava-misy ara-paminaniana iray izay esorin’ny Liona avy amin’ny firenen’i Joda amin’izao fotoana izao ny tombo-kaseny. Izany zava-misy izany dia izao: raha tsy manaiky hamantatra ianao fa ny fiangonana Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito dia tao amin’ny toe-javatra Laodikia hatrany, dia tsy afaka ara-lojika hizara marina ny tantaran’ny Advantisma ianao; ary raha tsy mizara marina ny tantaran’ny Advantisma, dia tsy mahavita mamantatra marina ny tandrokan’ny Repoblikanisma ianao.
Fa raha efa tafatsoaka tamin’ny fahalotoan’izao tontolo izao izy ireo tamin’ny fahalalana ny Tompo sy Mpamonjy, dia i Jesosy Kristy, nefa tafiditra sy voafandrika ao indray ka resin’izany, dia ratsy noho ny teo aloha ny fiafarany. Fa tsara kokoa ho azy ny tsy nahalala ny lalan’ny fahamarinana, toy izay rehefa nahalala izany, dia miala amin’ny didy masina izay natolotra azy. Fa tanteraka aminy ny ohabolana marina hoe: “Ny alika miverina amin’ny loany indray”; ary koa: “Ny kisoa izay efa voasasa dia miverina mihosinkosina ao amin’ny fotaka.” 2 Petera 2:20–22.