Talohan’ny hifaranan’ny fotoam-pitsapana indrindra dia misy didy omena hoe: “Aza asiana tombo-kase ny tenin’ny faminanian’ity boky ity.”
Ary hoy Izy tamiko hoe: Aza asiana tombo-kase ny tenin’ny faminaniana amin’ity boky ity, fa efa akaiky ny fotoana. Izay tsy marina, aoka izy mbola tsy marina ihany; ary izay maloto, aoka izy mbola ho maloto ihany; ary izay marina, aoka izy mbola ho marina ihany; ary izay masina, aoka izy mbola ho masina ihany. Apokalypsy 22:10, 11.
Ao amin’ny toko fahadimin’ny Apokalypsy, Andriamanitra Ray dia mipetraka eo ambonin’ny seza fiandrianany, ary misy boky eo an-tànany izay voaisy tombo-kase fito.
Ary hitako teo an-tanana ankavanan’Ilay nipetraka teo ambonin’ny seza fiandrianana ny boky voasoratra tao anatiny sy teo ivelany, voaisy tombo-kase fito. Apokalypsy 5:1
Rehefa mitohy manomboka eo amin’ny andininy voalohany ka hatramin’ny toko fahafito isika, dia hitantsika fa i Jesosy, izay aseho ho Ilay Liona avy amin’ny firenen’i Joda, no Ilay mandray ny boky eo an-tanan’ny Rainy ary manomboka manokatra tsikelikely ireo tombo-kase. Rehefa manokatra ny tombo-kase fahenina Izy ka mampiseho ny hafatra asehon’io tombo-kase io, dia mifarana ny toko fahenina. Mifarana amin’ny fanontaniana iray izany, izay mitondra ho amin’ny toko fahafito, izay ahitantsika ny valin’ilay fanontaniana natsangana ao amin’ny andininy farany amin’ny toko fahenina.
Fa tonga ny andro lehibe isehoan’ny fahatezerany; ary iza no mahazaka mijoro? Apokalypsy 6:17.
Ny toko fahafito dia mampiditra ireo iray hetsy sy efatra alina sy efatra arivo ary ny “vahoaka betsaka.” Rehefa aseho ao amin’ny toko fahafito ny olon’Andriamanitra, dia avy eo no ahitantsika ny tombo-kase fahafito sy farany esorina. Ny faminaniana tokana hafa ao amin’ny bokin’ny Apokalypsy izay voaisy tombo-kase dia ny kotroka fito ao amin’ny toko fahafolo. Ny hevi-dehibe tsotra dia izao: ny faminaniana tokana ao amin’ny bokin’ny Apokalypsy izay voaisy tombo-kase ka azo vahana alohan’ny hifaranan’ny fotoam-pitsarana dia ny “kotroka fito.”
Nandritra ny taona maro, raha tsy am-polony taona aza, ny Future for America dia namantatra izay asehon’ny “kotroka fito.” Ny “kotroka fito” dia maneho ny tantaran’ny hetsika Millerita nanomboka tamin’ny 11 Aogositra 1840 ka hatramin’ny 22 Oktobra 1844. Manamarina izany zava-misy izany i Sister White ary manampy koa fa ny “kotroka fito” dia maneho ihany koa “zava-mitranga ho avy izay hambara araka ny filaharany.” Ny fanazavana amin’ny an-tsipiriany momba ireo zava-misy ireo dia hita ao amin’ny Habakkuk’s Tables, ho an’izay rehetra tsy mbola mahalala ireo zava-misy ara-paminaniana ireo.
Ny fahamarinan’ny kotro-baratra fito izay naseho taloha dia mbola fahamarinana ihany, kanefa hatramin’ny volana Aogositra tamin’ity taona ity dia nesorin’ny Tompo ny tànany tamin’ireo lohahevitra ireo ary fahatakarana bebe kokoa no nambara. Hanomboka amin’ny toko fahafolo ao amin’ny Apokalypsy isika, avy eo handinika ny fanamarihan’i Rahavavy White momba io toko io. Alohan’ny hanaovantsika izany dia tsy maintsy mamantatra hevitra roa izay tsy mifandray amin’ny fandinihana ny kotro-baratra fito isika.
Ny teboka voalohany dia izao: ny famantarana ny fahamarinan’ny kotro-baratra fito, izay efa voaseho ankehitriny, dia mitaky tsipika maro samy hafa amin’ny fahamarinana mba hampiorina amin’ny toerany ny zavatra rehetra asehon’ny kotro-baratra fito. Eto, mivavaka aho, no misy ny faharetan’ny olona masina. Ny teboka faharoa mifandray amin’izany dia ny hoe ny fandaharana izay mamokatra ny famelabelarana am-peo an’ireo lahatsoratra ireo dia manana fetrany amin’ny habetsahan’ny fotoana ahafahany mamaky sy miteny. Koa tsy maintsy tafiditra ao anatin’izany fe-potoana izany ny lahatsoratra tsirairay. Hatrany am-piandohan’ity fandalinana ity dia ampahafantariko anareo fa lahatsoratra vitsivitsy no ilaina mba hampiorina ny fahamarinana asehon’ny kotro-baratra fito. Ary ankehitriny dia mankany amin’ny toko fahafolo isika.
Ary hitako nisy anjely mahery iray hafa nidina avy tany an-danitra, nitafy rahona; ary nisy avana teo ambonin’ny lohany, ary ny tavany dia tahaka ny masoandro, ary ny tongony tahaka ny andry afo; ary nisy bokikely misokatra teny an-tànany; ary ny tongony ankavanana napetrany teo ambonin’ny ranomasina, ary ny tongony ankavia teo ambonin’ny tany, ary niantso tamin’ny feo mahery izy, tahaka ny fieron’ny liona; ary rehefa niantso izy, dia nampandre ny feony ny kotroka fito. Ary rehefa nampandre ny feony ny kotroka fito, dia saika hanoratra aho; nefa nandre feo avy tany an-danitra aho nanao tamiko hoe: Asio tombo-kase izay zavatra nolazain’ny kotroka fito, fa aza soratana. Ary ilay anjely izay hitako nitsangana teo ambonin’ny ranomasina sy teo ambonin’ny tany dia nanandratra ny tànany ho any an-danitra, ary nianiana tamin’Ilay velona mandrakizay doria, Izay nahary ny lanitra sy izay rehetra ao aminy, ary ny tany sy izay rehetra ao aminy, ary ny ranomasina sy izay rehetra ao aminy, fa tsy hisy andro intsony; fa amin’ny andron’ny feon’ny anjely fahafito, rehefa hanomboka hitsoka trompetra izy, dia ho tanteraka ny zava-miafin’Andriamanitra, araka izay nambarany tamin’ny mpanompony, dia ny mpaminany. Ary ilay feo izay reko avy tany an-danitra dia niteny tamiko indray ka nanao hoe: Mandehana, raiso ny bokikely misokatra eo an-tànan’ilay anjely mitsangana eo ambonin’ny ranomasina sy eo ambonin’ny tany. Dia nankeo amin’ilay anjely aho ka nanao taminy hoe: Omeo ahy ny bokikely. Ary hoy izy tamiko: Raiso izy, ka hano; ary hampangidy ny kibonao izy, nefa ho mamy tahaka ny tantely eo am-bavanao. Dia nalaiko teny an-tànan’ilay anjely ny bokikely, ka nohaniko; ary mamy tahaka ny tantely teo am-bavako izy; ary raha vao nohaniko izy, dia nangidy ny kiboko. Ary hoy izy tamiko: Tsy maintsy mbola maminany indray ianao ny amin’ny firenena sy vahoaka ary fiteny ary mpanjaka maro. Apokalypsy 10:1–11.
Maneho hevitra momba ny toko fahafolo, dia izao no nambaran’i Rahavavy White:
“Angelo mahery izay nanoro an’i Jaona dia tsy iza fa Jesosy Kristy mihitsy. Ny fametrahany ny tongony ankavanana eo ambonin’ny ranomasina sy ny tongony ankavia eo ambonin’ny tany maina dia maneho ny anjara asa ataony eo amin’ireo sehatra famaranana amin’ilay ady lehibe ifanaovana amin’i Satana. Ity toerana ity dia manambara ny heriny sy ny fahefany fara tampony amin’ny tany rehetra. Io ady io dia nihamahery sy nihamafy fanapahan-kevitra hatramin’ny taranaka mifandimby ka mbola hitohy hatrany amin’ireo sehatra famaranana, rehefa ho tonga amin’ny fara tampony ny fiasan-kafetsen’ny herin’ny maizina. Satana, miray amin’ny olona ratsy fanahy, dia hamitaka izao tontolo izao manontolo mbamin’ireo fiangonana izay tsy mandray ny fitiavana ny fahamarinana. Nefa ilay anjely mahery dia mitaky fitandremana. Mihiaka amin’ny feo mahery izy. Haneho ny hery sy ny fahefan’ny feony amin’ireo izay niray tamin’i Satana hanohitra ny fahamarinana izy.”
“Rehefa nampilaza ny feony ireo kotrokorana fito ireo, dia tonga tamin’i Jaona ny baiko, tahaka izay nomena an’i Daniela ny amin’ilay boky kely hoe: ‘Asio tombo-kase izay zavatra nampilazain’ny kotrokorana fito.’ Ireo dia mifandray amin’ny toe-javatra ho avy izay hambara araka ny filaharany avy. Daniela dia hitsangana eo amin’ny anjarany amin’ny faran’ny andro. Jaona mahita ilay boky kely efa voavaha ny tombo-kaseny. Amin’izay dia manana ny toerany sahaza azy ao amin’ny hafatry ny anjely voalohany sy faharoa ary fahatelo, izay homena izao tontolo izao, ny faminanian’i Daniela. Ny famahana ny tombo-kasen’ilay boky kely no hafatra mifandraika amin’ny fotoana.”
Ny bokin’i Daniela sy ny Apokalypsy dia iray ihany. Ny iray dia faminaniana, ny iray kosa fanambaràna; ny iray dia boky voaisy tombo-kase, ny iray kosa boky voasokatra. Jaona nandre ny zava-miafina izay nambaran’ny kotrokorana, nefa nodidiana izy tsy hanoratra izany.
“Ny fahazavana manokana nomena an’i Jaona, izay naseho tamin’ny kotrokorana fito, dia famaritana an-tsipiriany ny zava-nitranga izay hiseho eo ambanin’ny hafatry ny anjely voalohany sy faharoa. Tsy tsara indrindra raha fantatry ny vahoaka ireo zavatra ireo, satria tsy maintsy hosedraina ny finoany. Araka ny filaminan’Andriamanitra dia hisy fahamarinana mahagaga indrindra sy mandroso hambara. Ny hafatry ny anjely voalohany sy faharoa dia tokony hotorina, nefa tsy nisy fahazavana fanampiny haseho talohan’ny nahavitan’ireo hafatra ireo ny asany manokana. Izany no asehon’ilay anjely mijoro ka ny tongotra iray eo ambonin’ny ranomasina, sady manambara amin’ny fianianana tena manetriketrika fa tsy hisy fotoana intsony.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.
Ilay “anjely mahery” izay nidina tamin’ny 11 Aogositra 1840 dia Kristy, ary nisy hafatra teny an-tànany izay nasaina nohanin’i Jaona. Hafatra no nohanin’i Jaona, nefa hafatra natao manokana ho entina amin’ny vahoakan’Andriamanitra izany, fa tsy ho amin’izao tontolo izao. Zava-dehibe ny mamantatra izay kendrena ao amin’io andalan-teny io, satria na dia nidina aza Kristy tamin’ny 11 Aogositra 1840, ka nanamarika ny fanomezana hery ny hafatry ny anjely voalohany, ary araka izany dia nanondro ny fotoana hitondrana ny hafatry ny anjely voalohany ho amin’izao tontolo izao manontolo, ny bokikely izay nasaina nohanin’i Jaona kosa dia manondro ny fotoana nanoloran’ny Protestanta ny andraikitra masina nentin’ny Protestantisma ho an’ireo Millerita. Rehefa nidina niaraka tamin’ilay bokikely Kristy, dia namarana ny fifandraisany ara-fanekena tamin’ilay fiangonana avy tany an-efitra Izy, ary niaraka tamin’izany koa dia nanondro ny vahoaka Millerita ho vahoaka vaovaony voafidy amin’ny fanekena. Ny Millerita dia vahoaka izay taloha tsy vahoakan’Andriamanitra. Tsy mifanojo amin’ny fanoherana velively ny mpaminany.
Ary hoy Izy tamiko hoe: Ry zanak’olona, mitsangàna amin’ny tongotrao, fa hiteny aminao Aho. Ary ny Fanahy niditra tao anatiko raha niteny tamiko Izy, ka nanangana ahy tamin’ny tongotro, dia reko Ilay niteny tamiko. Ary hoy Izy tamiko hoe: Ry zanak’olona, Izaho maniraka anao ho any amin’ny zanak’Isiraely, dia amin’ny firenena mpiodina izay efa niodina tamiko; izy sy ny razany efa nandika tamiko mandraka androany mihitsy. Fa zaza tsy menatra sy mafy fo izy. Izaho maniraka anao ho any aminy; ary ianao hilaza aminy hoe: Izao no lazain’i Jehovah Tompo. Ary izy, na hihaino na tsy hihaino, (fa taranaka mpiodina izy,) dia mbola hahalala ihany fa nisy mpaminany teo aminy. Ary ianao, ry zanak’olona, aza matahotra azy, na matahora ny teniny, na dia eo aminao aza ny tsilo sy ny sampivato, ary mitoetra eo amin’ny maingoka ianao; aza matahotra ny teniny, ary aza mivadi-po amin’ny fijeriny, na dia taranaka mpiodina aza izy. Ary ianao hiteny ny teniko aminy, na hihaino na tsy hihaino izy; fa tena mpiodina indrindra izy. Fa ianao kosa, ry zanak’olona, henoy izay lazaiko aminao; aza mba mpiodina tahaka izany taranaka mpiodina izany; sokafy ny vavanao, ka hano izay omeko anao. Ary raha nijery aho, indro, nisy tanana nahinjitra tamiko; ary, indro, nisy horonam-boky teo anatiny; ary novelariny teo anatrehako izany; ary voasoratra tao anatiny sy teo ivelany izany; ary voasoratra tao anatiny ny fidradradradrana sy ny fitomaniana ary ny loza. Ary hoy koa Izy tamiko hoe: Ry zanak’olona, hano izay hitanao; hano ity horonana ity, ary mandehana miteny amin’ny taranak’Isiraely. Dia nosokafako ny vavako, ka nampihinaniny ahy izany horonana izany. Ary hoy Izy tamiko hoe: Ry zanak’olona, ataovy mihinana ny kibonao, ary fenoy ity horonana izay omeko anao ity ny tsinainao. Dia nohaniko izany; ary tao am-bavako dia mamy tahaka ny tantely izany. Ary hoy Izy tamiko hoe: Ry zanak’olona, mandehana, mankanesa any amin’ny taranak’Isiraely, ka lazao aminy amin’ny teniko izy. Fa tsy any amin’ny olona hafa fiteny sy sarotra teny no anirahana anao, fa any amin’ny taranak’Isiraely; tsy any amin’ny firenena maro hafa fiteny sy sarotra teny, izay tsy azonao ny teniny. Eny tokoa, raha izy no nirahiko anao, dia ho nihaino anao izy. Fa ny taranak’Isiraely tsy hihaino anao; satria tsy mety mihaino Ahy izy; fa ny taranak’Isiraely rehetra dia tsy menatra sy mafy fo. Indro, efa nataoko mafy manohitra ny tavany ny tavanao, ary nataoko mafy manohitra ny handriny ny handrinao. Toy ny vato mafy, mafy noho ny afovato, no nanaovako ny handrinao; aza matahotra azy, ary aza mivadi-po amin’ny fijeriny, na dia taranaka mpiodina aza izy. Ary hoy koa Izy tamiko hoe: Ry zanak’olona, raiso ao am-ponao ny teniko rehetra izay holazaiko aminao, ary henoy amin’ny sofinao. Ezekiela 2:1–3:10.
Rehefa nidina niaraka tamin’ilay boky kely Kristy, izay nalain’i Jaona ka nohaniny, dia “mamy tahaka ny tantely teo am-bavany.” Jaona Mpahita sy Ezekiela dia samy nandray hafatra avy tamin’ny “tanan’i” Kristy. Ezekiela, ary noho izany Jaona koa, dia nanana hafatra hotorina amin’ny “taranak’i Isiraely,” fa tsy amin’ireo izay ivelan’i Isiraely. Raha ireo izay ivelan’i Isiraely no nandre izany hafatra izany, dia ho nandray izany izy; fa tsy Isiraely, satria “ny taranak’i” Isiraely manontolo “dia madi-doha sady mafy fo.” Ny taranak’i Isiraely manontolo (ny taranaka rehetra) dia mpikomy tanteraka. Isiraely tamin’ny 1840 dia naseho tao amin’ny Apokalypsy toko faha-folo ho ilay fiangonana tany an-efitra. Efa nofenoiny ny kapoakan’ny fotoam-pitsapana nomena azy.
Na dia tsy hohenoin’ny Isiraely aza ny hafatra, dia mbola nomena baiko ihany ny mpaminany hitondra aminy ny hafatry ny boky kely, mba hampamoahana azy noho ny nandavany ny fahazavan’ny anjely voalohany. Ao amin’ny bokin’ny fitsarana, dia tokony hampamoahana azy ireo noho ny nandavany tsy hihaino ny hafatry ny “mpaminany” izay efa “tao aminy.” Ny fandavana ny mpaminany dia fandavana ny hafatra izay nomen’ny anjely Gabriela ny mpaminany, ary i Gabriela tenany koa dia nandray izany hafatra izany avy tamin’i Kristy, izay nandray izany avy tamin’ny Ray. Raha nidina i Kristy nitondra ny hafatry ny boky kely teny an-tànany, dia nifanaraka tamin’ny nidinan’ny Fanahy Masina tamin’ny batisa nataony izany. Efa nialoha lalana izany tamin’ny alalan’i Mosesy teo amin’ny roimemy nirehitra, ary izany ihany koa no mariky ny làlana iray ihany izay hita ao amin’ny hetsika fanavaozana rehetra.
“Ny asan’Andriamanitra eto ambonin’ny tany dia mampiseho, hatramin’ny taranaka mifandimby, fitoviana manaitra ao amin’ny fanavaozana lehibe rehetra na hetsika ara-pivavahana rehetra. Ny foto-kevitry ny fifandraisan’Andriamanitra amin’ny olona dia tsy miova mandrakizay. Ny hetsika lehibe amin’izao fotoana izao dia manana ny tandindony amin’ireo tamin’ny andro lasa, ary ny fanandraman’ny fiangonana tamin’ny andro fahiny dia manana lesona sarobidy indrindra ho an’izao androntsika izao.” The Great Controversy, 343.
Ang pagkabagsak ng kataas-taasang kapangyarihan ng Ottoman noong Agosto 11, 1840, (na siyang panahon nang kainin nina Juan at Ezekiel ang munting aklat na nasa “kamay” ni Cristo,) ay siyang tanda ng “pagpapalakas” ng mensahe ng unang anghel na “dumating” sa “panahon ng wakas” noong 1798. Ito ay “pinagkalooban ng kapangyarihan” sa pamamagitan ng pagpapatibay sa pangunahing tuntuning propetiko ng mga Millerita; ang simulain ng isang taon para sa isang araw. Nang magkagayon ay sinimulan ni Cristo na itayo ang pundasyon ng templong Millerita, gaya ng Kaniyang ginawa sa Kaniyang bautismo.
“Nohamafisina izao ny finoan’i Natanaela izay nihozongozona, ka namaly izy hoe: ‘Raby ô, Hianao no Zanak’Andriamanitra; Hianao no Mpanjakan’ny Isiraely.’ Jesosy namaly ka nanao taminy hoe: ‘Satria nilaza taminao Aho hoe, Hitako teo ambanin’ny aviavy ianao, moa mino va ianao? Zavatra lehibe noho izany no ho hitanao.’ Ary hoy Izy taminy: ‘Lazaiko aminareo marina dia marina tokoa: manomboka izao dia ho hitanareo ny lanitra misokatra sy ny anjelin’Andriamanitra miakatra sy midina eo ambonin’ny Zanak’olona.’”
“Tamin’ireo mpianatra vitsivitsy voalohany ireo no nametrahana, tamin’ny ezaka nataon’ny tsirairay avy, ny fototry ny fiangonana Kristiana. I Jaona no nitarika voalohany ny roa tamin’ny mpianany ho amin’i Kristy. Avy eo ny iray tamin’ireo dia nahita ny rahalahiny ka nitondra azy ho amin’i Kristy. Dia niantso an’i Filipo hanaraka Azy Izy, ary i Filipo kosa dia lasa nitady an’i Natanaela.” Spirit of Prophecy, boky 2, 66.
Rehefa nidina tamin’ny 11 Aogositra 1840 i Kristy, nitondra ilay boky kely misokatra teny an-tànany, dia efa voasoritra mialoha izany tao amin’ny hetsika fanavaozana tamin’ny tantaran’i Kristy teto an-tany, satria ny hetsika fanavaozana rehetra dia manana ireo mari-dalana mitovy ihany. Mosesy sy ilay hetsika fanavaozana izay notarihiny nivoaka dia nanana io mari-dalana io ihany koa. Ny fanandraman’i Mosesy teo amin’ny roimemy nirehitra dia tandindon’ny Fanahy Masina nidina tamin’ny batisan’i Kristy, ary izany indray no tandindon’ny taona 1840, izay indray no tandindon’ny 11 Septambra 2001, rehefa nidina ilay anjely mahery ao amin’ny Apokalypsy toko faha-valo ambin’ny folo.
Ny “fahatongavan” ny hafatry ny anjely voalohany, ary ny “fahatongavan” ny hafatry ny anjely faharoa sy ny “fahatongavan” ny hafatry ny anjely fahatelo dia samy asehon’ny anjely avokoa. Ny anjely voalohany dia manana boky kely eo an-tànany, ny faharoa dia nanana soratra teo an-tànany ary ny fahatelo dia nanana horonam-boky teo an-tànany. Amin’ny fanambaran’ny vavolombelona roa na telo no amoronana ny fahamarinana iray. Ireo anjely telo rehetra, na tamin’ny fahatongavany na tamin’ny nampaherezana azy, dia samy manana hafatra eo an-tànany.
I Jaona sy i Ezekiela dia maneho ireo izay nihinana ny hafatra tamin’ny fotoana “nanomezana hery” ny hafatry ny anjely voalohany, izay marika ara-tantara hafa noho ny fotoana “nahatongavan” ny hafatry ny anjely voalohany tamin’ny 1798.
Ny fahasamihafana eo amin’ny “fahatongavan” ny hafatra sy ny “fanomezana hery” azy dia fanavahana tena manan-danja indrindra tokony homarihina. Rehefa mandinika ity andininy manaraka ity isika, dia mariho fa ny tanjon’ilay anjely voalohany dia mitovy tanteraka amin’ny tanjon’ilay anjely ao amin’ny Apokalypsy toko fahavalo ambin’ny folo izay manazava ny tany amin’ny voninahiny. Mariho koa fa ny hafatra tsirairay dia miteraka fisarahana ka mamokatra sokajin’olona mpivavaka roa.
“Naseho ahy ny fahalianana izay nananan’ny lanitra rehetra tamin’ny asa nandeha teto ambonin’ny tany. Jesosy naniraka anjely mahery iray [ilay anjely voalohany] hidina ka hampitandrina ny mponina ambonin’ny tany hiomana ho amin’ny fisehoany fanindroany. Raha niala teo anatrehan’i Jesosy tany an-danitra ilay anjely, dia nisy fahazavana mamirapiratra sy be voninahitra indrindra nandeha teo alohany. Nolazaina tamiko fa ny iraka nampanaovina azy dia ny hanazava ny tany amin’ny voninahiny sy hampitandrina ny olona ny amin’ny fahatezeran’Andriamanitra ho avy. Vahoaka maro no nandray ny fahazavana. Ny sasany tamin’ireo dia toa tena nambinina sy lalim-panahy, fa ny sasany kosa dia faly sy difotry ny hafaliana. Izay rehetra nandray ny fahazavana dia nitodika nankany an-danitra ka nanome voninahitra an’Andriamanitra. Na dia nazava tamin’ny rehetra aza izany, ny sasany dia tonga teo ambanin’ny heriny fotsiny, nefa tsy nandray azy tamin’ny fo manontolo. Maro no feno fahatezerana lehibe. Ny mpitandrina sy ny olona dia niray tamin’ny ratsy fanahy ka nanohitra mafy ny fahazavana izay naelin’ilay anjely mahery. Fa izay rehetra nandray izany kosa dia nihataka tamin’izao tontolo izao ka nifamatotra akaiky tamin’ny samy izy.”
“I Satana sy ny anjeliny dia nazoto fatratra nitady hisarika ny sain’ny olona betsaka araka izay tratra hiala amin’ny mazava. Ilay antokon’olona izay nandà izany dia navela tao amin’ny haizina. Hitako ny anjelin’Andriamanitra nijery tamin’ny fahalianana lalina indrindra ny vahoakany izay nilaza ho Azy, mba hanoratra ny toetra novolavolain’izy ireo raha natolotra taminy ilay hafatra avy any an-danitra. Ary raha maro dia maro tamin’izay nilaza ho tia an’i Jesosy no niala tamin’ilay hafatra avy any an-danitra tamin’ny fanamavoana sy fanesoana ary fankahalana, dia nisy anjely iray nitana horonam-boky teny an-tànany nanoratra izany firaketana mahamenatra izany. Feno fahatezerana masina ny lanitra rehetra satria nohamavoina toy izany Jesosy tamin’ireo mpanaraka Azy izay nilaza ho Azy.”
“Nahita ko ang kapakyasan sa pagsalig sang mga nagasalig, bangod wala nila makita ang ila Ginoo sa ginapaabot nga tion. Kabubut-on sang Dios nga taguon ang palaabuton kag dal-on ang Iya katawohan sa isa ka punto sang pagdesisyon. Kon wala ang pagwali sang tino nga tion para sa pag-abot ni Cristo, ang buluhaton nga gintuyo sang Dios indi kuntani matuman. Ginadumalahan ni Satanas ang madamo gid nga magtan-aw sa malayo pa nga palaabuton para sa dagku nga mga hitabo nga may kaangtanan sa paghukom kag sa katapusan sang panahon sang pagpasaylo. Kinahanglan gid nga ang katawohan madala sa mainiton nga pagpangita sang isa ka presente nga pagpanghanda.”
“Raha nandeha ny fotoana, ireo izay tsy mbola nandray tanteraka ny fahazavan’ilay anjely dia niray tamin’ireo izay nanamavo ny hafatra, ka nitodika tamin’ireo diso fanantenana tamin’ny fanesoana. Ny anjely dia nanamarika ny toe-javatra nisy ireo izay nilaza fa mpanara-dia an’i Kristy. Ny fandalovan’ilay fotoana voafaritra mazava dia nitsapa sy nanaporofo azy ireo, ary maro dia maro no nolanjaina teo amin’ny mizana ka hita fa tsy ampy. Tamin’ny feo mafy no nilazan’izy ireo fa Kristiana izy, nefa saiky tamin’ny lafiny rehetra dia tsy nahavita nanaraka an’i Kristy. Satana dia faly indrindra tamin’ny toe-piainan’ireo izay nilaza fa mpanaraka an’i Jesosy.”
“Nanana azy tao anatin’ny fandriky ny tenany izy. Efa notarihiny ny ankamaroany handao ny lalana mahitsy, ary niezaka hiakatra ho any an-danitra tamin’ny lalana hafa izy ireo. Hitan’ny anjely fa nifangaro tamin’ny mpanota tao Ziona sy tamin’ny mpihatsaravelatsihy tia izao tontolo izao ny madio sy ny masina. Efa niambina ireo mpianatr’i Jesosy marina izy ireo; nefa ny ratsy fitondran-tena dia nitaona ny masina. Ireo izay nirehitra tao am-pony ny faniriana mafy hahita an’i Jesosy dia noraran’ireo rahalahiny izay milaza ho mpino tsy hiteny ny amin’ny fihaviany. Nijery izany toe-javatra izany ny anjely ka niombom-pihetseham-po tamin’ny sisa izay tia ny fisehoan’ny Tompony.”
“Nampanaovina hidina etỳ an-tany ny anjely mahery iray hafa [ilay anjely faharoa]. Napetrak’i Jesosy teo an-tanany ny soratra iray, ary raha nidina etỳ an-tany izy, dia niantso mafy hoe: ‘Rava Babylona, rava.’ Avy eo dia hitako indray ireo diso fanantenana nanandratra ny masony ho any an-danitra, nijery tamim-pinoana sy fanantenana ny fisehoan’ny Tompony. Kanefa maro no toa mbola nitoetra tao anatin’ny fahatorotoronana, tahaka ny olona rendremana; nefa hitako teo amin’ny tavany ny mariky ny alahelo lalina. Hitan’ireo diso fanantenana tao amin’ny Soratra Masina fa tao anatin’ny fotoana fiandrasana izy ireo, ary tsy maintsy niandry tamim-paharetana ny fahatanterahan’ny fahitana. Ilay porofo ihany izay nitarika azy ireo hiandry ny Tompony tamin’ny 1843 no nitarika azy ireo hanantena Azy tamin’ny 1844. Nefa hitako fa ny ankamaroany dia tsy nanana intsony ilay hery nanamarika ny finoany tamin’ny 1843. Ny fahadisoam-panantenany dia nampahalemy ny finoany.”
“Rehefa niray hina tamin’ny antson’ny anjely faharoa ny olon’Andriamanitra, dia nojeren’ny antokon’ny lanitra tamin’ny fahalianana lalina indrindra ny vokatry ny hafatra. Hitany fa maro tamin’izay nitondra ny anarana hoe Kristiana no nitodika tamin’ny fanamavoana sy fanarabiana tamin’ireo izay efa diso fanantenana. Rehefa nivoaka avy tamin’ny molotra mpaneso ny teny hoe: ‘Tsy mbola niakatra ihany ianareo!’ dia nosoratan’ny anjely izany. Hoy ny anjely: ‘Maneso an’Andriamanitra izy ireo.’ Nampahatsiahivina ahy ny amin’ny fahotana mitovy amin’izany natao tany amin’ny andro fahiny. Elia dia nakarina ho any an-danitra, ary ny lambany dia nianjera tamin’i Elisa. Ary tamin’izany dia nisy zatovo ratsy fanahy, izay nianatra tamin’ny ray aman-dreniny hanamavo ny lehilahin’Andriamanitra, nanaraka an’i Elisa ka niantso tamim-panesoana hoe: ‘Miakara, ry sola; miakara, ry sola.’ Tamin’ny faniratsirana toy izany ny mpanompony, dia naniratsira an’Andriamanitra izy ireo ka nahazo ny saziny teo no ho eo. Toy izany koa, izay rehetra naneso sy nandatsa ny hevitra ny amin’ny fiakaran’ny olona masina, dia hotsidihin’ny fahatezeran’Andriamanitra, ary hampahatsapaina azy fa tsy zavatra maivana ny milalao amin’ny Mpahary azy.”
“Jesosy dia naniraka anjely hafa mba hanidina haingana hamelombelona sy hampahery ny finoana reraka tao amin’ny olony ary hanomana azy ireo hahatakatra ny hafatry ny anjely faharoa sy ny hetsika lehibe izay efa ho tanterahina tsy ho ela any an-danitra. Hitako ireo anjely ireo nandray hery sy fahazavana lehibe avy tamin’i Jesosy ka nanidina haingana nankaty an-tany mba hanatanteraka ny iraka nampanaovina azy, dia ny hanampy ny anjely faharoa amin’ny asany. Fahazavana lehibe no namirapiratra teo amin’ny olon’Andriamanitra raha niantso ireo anjely hoe: ‘Indro, avy ny Mpampakatra; mivoaha mba hitsena Azy.’ Avy eo dia hitako ireo kivy ireo nitsangana ka, nirindra tamin’ny anjely faharoa, nanambara hoe: ‘Indro, avy ny Mpampakatra; mivoaha mba hitsena Azy.’ Ny fahazavana avy tamin’ireo anjely dia nitsiloaka tao amin’ny maizina hatraiza hatraiza. Satana sy ny anjeliny dia nitady hanakana izany fahazavana izany tsy hiparitaka sy tsy hamoa ny vokatra nokendrena. Niady hevitra tamin’ireo anjely avy any an-danitra izy ireo, nilaza taminy fa namitaka ny vahoaka Andriamanitra, ary na dia tamin’ny fahazavany sy ny heriny rehetra aza dia tsy ho hainy ny hampino izao tontolo izao fa avy Kristy. Kanefa, na dia niezaka aza Satana hanakombona ny lalana sy hisintona ny sain’ny vahoaka hiala amin’ny fahazavana, dia nanohy ny asany ireo anjelin’Andriamanitra….”
“Araka ny nifaranan’ny asa fanompoan’i Jesosy tao amin’ny fitoerana masina, ka nidirany tao amin’ny Masina Indrindra, ary nijoroany teo anoloan’ny fiara izay misy ny lalàn’Andriamanitra, dia naniraka anjely mahery iray hafa Izy hitondra hafatra fahatelo ho an’izao tontolo izao. Nisy horonam-boky napetraka teo an-tanan’ilay anjely, ary raha nidina ho etỳ an-tany tamin-kery sy voninahitra izy, dia nanambara fampitandremana mampahatahotra, niaraka tamin’ny fandrahonana mahatsiravina indrindra izay mbola nentina tamin’olombelona. Natao ity hafatra ity mba hampitandrina ny zanak’Andriamanitra, amin’ny fampisehoana amin’izy ireo ny ora fakam-panahy sy fahoriana izay miandry azy eo anoloany. Hoy ilay anjely: ‘Hiditra amin’ny ady mifanatrika akaiky amin’ny bibidia sy ny sariny izy ireo. Ny hany fanantenany hahazoana fiainana mandrakizay dia ny hitoetra tsy miovaova. Na dia tandindomin-doza aza ny ainy, dia tsy maintsy mihazona mafy ny fahamarinana izy ireo.’ Toy izao no amaranan’ny anjely fahatelo ny hafany: ‘Indro ny faharetan’ny olona masina; indreto izay mitandrina ny didin’Andriamanitra sy ny finoana an’i Jesosy.’ Raha namerimberina ireo teny ireo izy, dia nanondro ny fitoerana masina any an-danitra. Ny sain’izay rehetra mandray io hafatra io dia tarihina ho amin’ny Masina Indrindra, izay ijoroan’i Jesosy eo anoloan’ny fiara, hanao ny fanelanelanana farany ho an’izay rehetra mbola iandrasan’ny famindram-po sy ho an’izay nandika tamin’ny tsy fahalalana ny lalàn’Andriamanitra. Ity fanavotana ity dia atao ho an’ny maty marina ary ho an’ny velona marina koa. Tafiditra ao anatin’izany izay rehetra maty nitoky tamin’i Kristy, nefa, satria tsy nandray ny fahazavana momba ny didin’Andriamanitra, dia nanota tamin’ny tsy fahalalana tamin’ny fandikana ny fitsipiny.” Early Writings, 245–254.
Pejy vitsivitsy aty aoriana ao amin’io boky io ihany, raha miresaka ireo foto-kevitra ireo ihany izay vao noresahina teo, dia asehon-dRahavavy White fa ny fandavana ireo hafatra telo teo amin’ny tantaran’ny Millerita dia efa nanehoana tandindona mialoha tao amin’ny tantaran’i Kristy. Ao izy no manome vavolombelona roa izay manondro fizotran’ny fitsapana mandroso tsikelikely, ka mitaky fandresena amin’ny fitsapana tsirairay mba hahafahana miroso amin’ny fitsapana manaraka.
“Nahita aho fa nisy antokon’olona nijoro tsara voaambina sy mafy orina, tsy nanome vahana an’izay te hampihozongozona ny finoana efa niorina tao amin’ny tena. Nijery azy ireo tamin’ny fankasitrahana Andriamanitra. Naseho ahy ny dingana telo—ny hafatry ny anjely voalohany sy faharoa ary fahatelo. Hoy ilay anjely niaraka tamiko: ‘Loza ho an’izay hanetsika na dia vato iray aza, na hampihetsika tsipìka iray amin’ireo hafatra ireo. Zava-dehibe indrindra ny fahatakarana marina ireo hafatra ireo. Miankina amin’ny fomba fandraisana azy ny anjaran’ny fanahy.’ Dia nentina namakivaky indray ireo hafatra ireo aho, ka hitako fa lafo tokoa no nividianan’ny vahoakan’Andriamanitra ny fanandramany. Tamin’ny alalan’ny fijaliana be sy ady mafy no nahazoana azy izany. Notarihin’Andriamanitra tsikelikely izy ireo mandra-pametrany azy teo ambonin’ny sehatra mafy orina, tsy azo hozongozonina. Nahita olona maromaro nanatona ilay sehatra aho ka nandinika ny fanorenana. Ny sasany, faly dia faly, dia niakatra teo aminy avy hatrany. Ny hafa kosa nanomboka nitady tsiny tamin’ny fanorenana. Naniry izy ireo mba hisy fanatsarana hatao, ka amin’izay dia ho lavorary kokoa ilay sehatra ary ho sambatra kokoa ny vahoaka. Nisy koa ny nidina niala teo amin’ilay sehatra mba handinika azy, ka nilaza fa tsy nety ny nametrahana azy. Kanjo hitako fa saiky ny rehetra no nijoro mafy teo ambonin’ilay sehatra sady nananatra ireo izay efa niala teo mba hitsahatra amin’ny fitarainany; fa Andriamanitra no Mpanao trano lehibe, ary Izy no toheriny. Nitantara ny asa mahagaga nataon’Andriamanitra izy ireo, dia ilay asa izay nitarika azy ho eo amin’ilay sehatra mafy orina; ary niray saina izy ireo nanopy ny masony ho any an-danitra ka tamin’ny feo mahery no nanome voninahitra an’Andriamanitra. Nisy vokany tamin’ny sasany tamin’ireo izay nitaraina sy niala teo amin’ilay sehatra izany, ka tamin’ny fijery manetry tena dia niakatra teo aminy indray izy ireo.”
“Naseho tamiko indray ny fanambaràna ny fihavian’i Kristy voalohany. Jaona dia nirahina tamin’ny fanahy sy ny herin’i Elia [manambara mialoha ny hafatry ny anjely voalohany] mba hanomana ny lalan’i Jesosy. Ireo izay nandà ny filazàn’i Jaona dia tsy nahazo tombontsoa tamin’ny fampianaran’i Jesosy [manambara mialoha ny hafatry ny anjely faharoa]. Ny fanoherany ny hafatra izay nanambara mialoha ny fihaviany dia nametraka azy teo amin’ny toerana izay tsy nahafahany nandray mora foana ny porofo mahery indrindra fa Izy no Mesia. Satana no nitarika ireo izay nandà ny hafatr’i Jaona handroso lavidavitra kokoa ihany, ka handà sy hanombo an’i Kristy [manambara mialoha ny hafatry ny anjely fahatelo]. Tamin’ny nanaovany izany dia nametraka ny tenany teo amin’ny toerana izay tsy nahafahany nandray ny fitahiana tamin’ny andro Pentekosta, [manambara mialoha ny anjelin’ny Apokalypsy valo ambin’ny folo] izay tokony hampianatra azy ny lalana mankany amin’ny fitoerana masina any an-danitra. Ny triatran’ny efitra lamba tao amin’ny tempoly dia naneho fa tsy horaisina intsony ny fanatitra sy ny fombafomba jiosy. Efa natolotra ilay Sorona lehibe ary efa nekena, ary ny Fanahy Masina izay nidina tamin’ny andro Pentekosta dia nitondra ny sain’ny mpianatra hiala tamin’ny fitoerana masina ety an-tany ho any amin’ilay fitoerana masina any an-danitra, izay nidiran’i Jesosy tamin’ny rany manokana, mba handatsahany amin’ny mpianany ny soa azo avy amin’ny fanavotany. Fa ny Jiosy kosa dia navela tao anatin’ny haizina tanteraka. Very taminy ny fahazavana rehetra izay mety ho azony momba ny drafi-pamonjena, nefa mbola nitoky ihany tamin’ireo fanatitra sy fanomezana tsy misy ilàna azy. Ny fitoerana masina any an-danitra no nandimby ny fitoerana masina ety an-tany, nefa tsy nanana fahalalana momba izany fiovana izany izy ireo. Noho izany dia tsy afaka nahazo tombontsoa tamin’ny fanelanelanan’i Kristy tao amin’ny fitoerana masina izy ireo.
“Maro no mijery amin’ny horohoro ny fihetsiky ny Jiosy tamin’ny nandavany sy nanombohany an’i Kristy tamin’ny hazo fijaliana; ary raha mamaky ny tantaran’ny fanaratsiana nahamenatra natao taminy izy, dia mihevitra fa tia Azy, ary tsy ho nandà Azy tahaka an’i Petera, na ho nanombo Azy tahaka ny nataon’ny Jiosy. Fa Andriamanitra, Izay mamaky ny fon’ny olona rehetra, dia nitondra ho amin’ny fizahan-toetra izany fitiavana an’i Jesosy izany izay nolazainy fa tsapany. Ny lanitra rehetra dia nijery tamin’ny fahalianana lalina indrindra ny fandraisana ny hafatry ny anjely voalohany. Kanefa maro tamin’izay nilaza fa tia an’i Jesosy, sy nandatsa-dranomaso raha namaky ny tantaran’ny hazo fijaliana, no naneso ny vaovao mahafaly momba ny fihaviany. Raha tokony nandray ny hafatra tamin’ny fifaliana izy, dia nilaza fa fitaka izany. Nankahala ireo izay tia ny fisehoany izy ka nandroaka azy hiala tao amin’ny fiangonana. Ireo izay nandà ny hafatra voalohany dia tsy afaka nahazo tombontsoa tamin’ny faharoa; ary tsy mba nahazo tombontsoa tamin’ny antso tamin’ny misasakalina koa izy, izay natao hanomanana azy hiditra miaraka amin’i Jesosy amin’ny finoana ao amin’ny masina indrindra ao amin’ny fitoerana masina any an-danitra. Ary noho ny nandavany ireo hafatra roa teo aloha, dia efa nohamaininy fatratra ny fahalalany ka tsy ahitany hazavana akory ao amin’ny hafatry ny anjely fahatelo, izay mampiseho ny lalana mankany amin’ny masina indrindra. Hitako fa tahaka ny nanomboan’ny Jiosy an’i Jesosy no nanomboan’ireo fiangonana amin’ny anarana fotsiny ireo hafatra ireo, ka noho izany dia tsy mahalala ny lalana mankany amin’ny masina indrindra izy, ary tsy afaka mahazo tombontsoa amin’ny fanelanelanan’i Jesosy ao. Tahaka ny Jiosy izay nanatitra ny fanatiny tsy misy ilàna azy, dia manolotra ny vavany tsy misy ilàna azy ho any amin’ilay efitra izay efa nialan’i Jesosy izy; ary Satana, faly amin’izany famitahana izany, dia maka endrika ara-pivavahana ka mitarika ny sain’ireo izay milaza tena ho Kristiana ireo ho any aminy, miasa amin’ny heriny sy ny famantarany ary ny fahagagana mandainga, mba hampiraiketana azy mafy ao amin’ny fandriky ny tenany.” Early Writings, 258–261.
Ny andalan-teny avy ao amin’ny boky *Early Writings* dia efa nampianarina matetika tamin’ny alalan’ny asa fanompoan’ny Future for America. Kanefa misy fahamarinana asehon’ireo andalan-teny ireo izay tsy mbola voamarika.
Ny mari-pamantarana amin’ny tantaran’ny hetsika Millerita dia miorina eo ambonin’ny hetsika fanavaozana maromaro ao amin’ny Baiboly. Raha tsy misy fahafantarana sasantsasany ny mari-pamantarana hita ao amin’ny hetsika fanavaozana rehetra, dia tsy dia azo inoana loatra ny hahatakaran’ny olona iray ny maha-zava-dehibe ny fanavahana ny fotoana “iahatanterahan’ny” hafatra iray sy ny fotoana “anomezana hery” azy. Azo inoana koa fa maro amin’ireo izay mahafantatra ny fitovian’ireo hetsika fanavaozana mifandrindra no mbola tsy nahatsikaritra toetra sasantsasany tena manan-danja amin’ireo mari-pamantarana isan-karazany ao amin’ny hetsika fanavaozana.
Ny “kotrokorana fito,” izay maneho ny zava-nitranga tany am-piandohan’ny Advantisma sy ny zava-nitranga any amin’ny faran’ny Advantisma, dia ilay fahazavana voavaha tombo-kase mialoha indrindra ny hifaranan’ny fotoam-pahasoavana. Ampahafantarina antsika fa ny “kotrokorana fito” dia samy maneho “famaritana an-tsipiriany ny zava-nitranga izay hitranga eo ambanin’ny hafatry ny anjely voalohany sy faharoa,” sy “zava-mitranga ho avy izay hambara araka ny filaharany.” Ny “kotrokorana fito” dia mitahiry ny sonian’i Alpha sy Omega.
Ny “famariparitana ny zava-nitranga” izay niseho “teo ambanin’ny hafatry ny anjely voalohany sy faharoa,” dia tandindon’ireo zava-nitranga izay miseho eo ambanin’ny hafatry ny anjely fahatelo. Rehefa nomena baiko i Jaona tsy hanoratra izay nolazain’ireo kotroka fito, io baiko io dia efa notandindomin’ny baiko nomena an’i Daniela mba hanisy tombo-kase ny bokiny, satria ampahafantarina antsika fa rehefa “nilaza ny feony ireo kotroka fito, dia tonga tamin’i Jaona, tahaka ny tamin’i Daniela, ny didy momba ilay boky kely hoe: ‘Asio tombo-kase izay zavatra nolazain’ny kotroka fito.’”
Samy maneho ny fihinanan’ny vahoakan’Andriamanitra ny hafatra tamin’ny fanomezana hery ny anjely voalohany tamin’ny taona 1840 i Ezekiela sy i Jaona, ary ny mpaminany Jeremia kosa maneho ny fahadisoam-panantenana izay niseho teo amin’ny vahoakan’Andriamanitra rehefa toa tsy tanteraka ny hafatry ny anjely voalohany.
Hita ny teninao, ka nohaniko ireny; ary ny teninao no fifaliako sy firavoravoan’ny foko; fa antsoina amin’ny anaranao aho, Jehovah Andriamanitry ny maro. Tsy nipetraka teo amin’ny fiangonan’ny mpaneso aho, na nifaly; nipetraka irery aho noho ny tananao; fa efa nofenoinao fahatezerana aho. Nahoana no maharitra mandrakariva ny fijaliako, ary tsy azo sitranina ny feriko, izay mandà tsy ho sitrana? Moa ho tonga amiko ho toy ny mpandainga Hianao, sy ho toy ny rano izay diso fanantenana? Koa izao no lazain’i Jehovah: Raha miverina ianao, dia hampodiko indray, ka hijoro eo anatrehako ianao; ary raha avoakanao ny sarobidy avy amin’ny tsinontsinona, dia ho tahaka ny vavako ianao; aoka hiverina aminao ireo, fa aza ianao no hiverina aminy. Ary hataoko ho manda varahina mimanda amin’ity firenena ity ianao; ary hiady aminao izy, nefa tsy haharesy anao; fa momba anao Aho hamonjy anao sy hanafaka anao, hoy Jehovah. Ary hanafaka anao amin’ny tanan’ny ratsy fanahy Aho, ary hanavotra anao amin’ny tanan’ny mahatahotra Aho. Jeremia 15:16–21.
I Jeremia dia nahita ny tenin’ilay boky kely tahaka an’i Jaona sy Ezekiela, ary izy koa dia nihinana ny hafatra, nefa ilay hafatra dia tonga hafatra (rano) izay tsy nahomby. Toy ny hoe nandainga Andriamanitra, izay mazava ho azy fa tsy azo heverina velively, nefa ny fiampangana hoe “lainga” no manome ny fanalahidy hametrahana an’i Jeremia eo amin’ilay fahadisoam-panantenana Millerita voalohany izay naseho tao amin’i Habakoka.
Hijanona eo amin’ny fiambenako aho, ary hijoro eo ambonin’ny tilikambo, ka hiambina hahita izay holazainy amiko sy izay havaliko rehefa anariny aho. Ary Jehovah namaly ahy ka nanao hoe: Soraty ny fahitana, ary ataovy mazava eo amin’ny vato fisaka, mba hahazoan’izay mamaky azy mihazakazaka. Fa ny fahitana dia mbola ho amin’ny fotoana voatendry; nefa amin’ny farany dia hiteny izy ka tsy handainga; na dia tratra aoriana aza izany, andraso; fa ho avy tokoa izany ka tsy ho ela. Habakoka 2:1–3.
Ny fahitan’ny hafatry ny anjely voalohany dia voasoratra teo amin’ny tabilao mpisava lalana tamin’ny 1843, izay notarihin’ny “tànan’”Andriamanitra.
“Naseho ahy fa ny tabilao 1843 dia notarihin’ny tanan’ny Tompo, ary tsy tokony hovàna izany; fa ny tarehimarika dia araka izay nirin’Andriamanitra ho izy; fa ny tanany dia nanarona sy nanafina fahadisoana tamin’ny sasany tamin’ireo tarehimarika, ka tsy nisy nahita izany mandra-panaisotra ny tanany.” Early Writings, 74.
Ny “fotoana voatendry” tamin’ny 1843 dia naseho teo amin’ilay tabilao, ary izany no antony iantsoana azy hoe tabilao 1843. Navoaka tamin’ny 1842 izy io, ho fahatanterahan’ny didy ao amin’ny Habakoka hoe: “soraty ny fahitana, ary ataovy mazava eo ambonin’ny tabilao.” Ny fahitana dia tsy maintsy natao mazava teo ambonin’ny “tabilao,” amin’ny endrika maro, ka izany no manondro fa rehefa nesorin’ny Tompo ny tànany tamin’ilay fahadisoana teo amin’ny tabilao 1843, dia hovorina eo amin’ny tabilao pioniera 1850 izany. Ilay fahadisoana no niteraka ny fahadisoam-panantenana voalohany, ary Jeremia dia maneho ireo izay efa nihinana ilay boky kely tamin’ny 11 Aogositra 1840 ka diso fanantenana rehefa tsy tanteraka ilay fotoana voatendry tamin’ny 1843.
Rehefa nihinan’i Jeremia ny boky kely tamin’ny 1840, dia “fifaliana sy firavoravoan’ny” fony izany; fa rehefa tonga ny fahadisoam-panantenana, dia tsy “nifaly” intsony izy, ary “nipetraka nitokana noho ny” “tànan’”Andriamanitra. Ny tànan’Andriamanitra no nandrakotra “fahadisoana iray tao amin’ny tarehimarika sasany,” ka nahatonga an’i Jeremia hihevitra ny mety ho nandaingan’Andriamanitra. Ny teny fikasana nomena an’i Jeremia dia hoe raha “hiverina” avy amin’ny fahakiviany izy, dia hataon’Andriamanitra ho “vavan’”Andriamanitra i Jeremia. Raha hiverina amin’Andriamanitra avy amin’ny fahadisoam-panantenany i Jeremia ka hanaiky fa tao amin’ny fotoana fiandrasana araka ny fanoharana ny amin’ny virijina folo izy, dia hampiasain’Andriamanitra ho vava hiteny izy mba hamantarana mazava tsara ny fotoana izay tokony hahatongavan’ny fahitana ka tsy hitaredretra intsony.
Ny tanjon’ny fametrahana mazava ireo zava-misy ireo eto, dia ny hanaporofo fa amin’ny hafatry ny anjely rehetra, ny “fahatongavany” sy ny “fanomezam-pahefany” dia maneho hafatra momba ny aina sy ny fahafatesana izay miteraka sokajin’olona mpivavaka roa. Ireo anjely telo dia dingana telo ao anatin’ny fizotran’ny fitsapana mandroso. Ny zava-dehibe kokoa ho an’ilay teboka kendrentsika dia izao: na dia nekena aza ny fahatakarana ny kotrokorana fito fotoana fohy taorian’ny fahatongavan’ny “fotoan’ny farany” tamin’ny 1989, raha nosokafana ny tombo-kase tamin’ireo andininy enina farany ao amin’i Daniela ka nanambara ny famaranana ny fitsarana, dia mbola misy fisokafana tombo-kase iray hafa amin’ny kotrokorana fito amin’ny faran’ny tantaran’ny anjely fahatelo.
Ny tantaran’ny fiandohan’ny Advantisma dia manomboka amin’ny fanokafana ny anjely voalohany tamin’ny 1798, ary mifarana amin’ny fanokafana fahamarinana iray izay notazonin’ny Tompo teo ambanin’ny tànany mba hiteraka fahadisoam-panantenana. Taorian’izany dia nesoriny ny Tànany (novohany), ary nasehony ny hafatry ny fotoana niandrasana.
Ny tantaran’ny fiafaran’ny Advantisma dia manomboka amin’ny fanokafana ny hafatry ny anjely fahatelo tamin’ny 1989, ary mifarana amin’ny fanokafana fahamarinana iray izay notazonin’ny Tompo teo ambanin’ny tànany mba hiteraka fahadisoam-panantenana. Ankehitriny dia esoriny ny Tànany, ka amin’izany dia sokafany ny hafatry ny fahadisoam-panantenana voalohany sy ny fotoana niandrasana. Sokafany ny zava-kendren’ny 18 Jolay 2020.
Koa izao no lazain’i Jehovah: Raha miverina ianao, dia hampodiko indray, ka hijoro eo anatrehako ianao; ary raha avoakanao ny sarobidy hiala amin’ny tsinontsinona, dia ho tahaka ny vavako ianao; aoka izy hiverina aminao, fa ianao kosa aza miverina aminy. Ary hataoko manda varahina voaro mafy amin’ity firenena ity ianao; hiady aminao izy, nefa tsy haharesy anao; fa Izaho no momba anao hamonjy anao sy hanafaka anao, hoy Jehovah. Ary hanafaka anao amin’ny tanan’ny ratsy fanahy Aho, ary hanavotra anao amin’ny tanan’ny mahery setra. Jeremia 15:19–21.