Ary rehefa afaka hateloana sy tapany, dia niditra tao aminy ny Fanahin’aina avy amin’Andriamanitra, ka nijoro tamin’ny tongony izy; ary tahotra lehibe no nahazo izay nahita azy. Ary nandre feo lehibe avy any an-danitra izy nanao taminy hoe: Miakara atỳ. Dia niakatra ho any an-danitra tamin’ny rahona izy; ary ny fahavalony dia nijery azy. Apokalypsy 11:11, 12.

Rehefa voahitsakitsaka teny an-dalambe i Elia sy i Mosesy, dia mandray ny Mpananatra izy, ka avy eo mijoro amin’ny tongony. Ao amin’ny lohasahan’ny taolana ao amin’i Ezekiela, dia nandre feo aloha izy, ary avy eo niaina fihovitrovitra, nefa mbola tsy nisy fofonaina tao aminy.

Koa naminany araka izay nandidiana ahy aho; ary raha mbola naminany aho, dia nisy feo, ary, indro, nisy fihovitrovitra, ka nifankahita ireo taolana, samy tamin’ny taolany avy. Ary nony nijery aho, indro, niakatra taminy ny hozatra sy ny nofo, ary rakotry ny hoditra teo amboniny izy; nefa tsy mbola nisy fofonaina tao aminy. Ezekiela 37:7, 8.

Rehefa voaorina indray ny vatana, dia mandre ny hafatry ny rivotra efatra izy ireo.

Ary hoy Izy tamiko: Maminania amin’ny rivotra, maminania, ry zanak’olona, ka lazao amin’ny rivotra hoe: Izao no lazain’i Jehovah Tompo: Avia avy amin’ny rivotra efatra, ry fofonaina, ka mitsofà amin’ireto voavono ireto mba ho velona izy. Dia naminany araka izay nandidiany ahy aho, ary niditra tao aminy ny fofonaina, ka dia velona izy sady nijoro tamin’ny tongony, dia tafika lehibe indrindra tokoa. Ezekiela 37:9, 10.

Ny mpaminany rehetra dia manondro ny faran’izao tontolo izao, koa ny andalan-teny avy ao amin’i Ezekiela dia miteraka fahasahiranana ho an’izay maniry hisoroka ny hafatry ny mpaminany roa ao amin’ny Apokalypsy toko faha-11. Mazava ho azy, ho an’izay maniry handà izany hafatra izany, ny lainga mora indrindra azon’izy ireo lazaina amin’ny tenany dia ny hoe tantara fotsiny ny Apokalypsy toko faha-11 izay maneho ny Revolisiona Frantsay, ka tsy misy fampiharana momba ny faran’izao tontolo izao. Kanefa raha ekenao ny foto-kevitra fa na ny Apokalypsy toko faha-11 aza dia manondro ny faran’izao tontolo izao, dia tsy maintsy ampifanarahanao ny zava-misy fa ilay tafika mahery amin’ny faran’izao tontolo izao, izay mitory ny hafatry ny anjely fahatelo amin’ny antso mafy, dia aseho ho efa maty sy natsangana tamin’ny maty mialoha ny hitsanganany ho tafik’Andriamanitra.

Dia nanao tamiko hoe: Ry zanak’olona, ireo taolana ireo dia ny taranak’Isiraely rehetra; indro, hoy izy ireo: Maina ny taolanay, ary very ny fanantenanay; voafongotra isika. Koa maminania ka lazao aminy hoe: Izao no lazain’i Jehovah Tompo: Indro, ry oloko, hovohako ny fasanareo, ka hampiakariko hiala ao amin’ny fasanareo ianareo, ary hoentiko ho any amin’ny tanin’Isiraely. Ary ho fantatrareo fa Izaho no Jehovah, raha vohako ny fasanareo, ry oloko, ka ampiakareko hiala ao amin’ny fasanareo ianareo; ary ny Fanahiko no hataoko ao anatinareo, dia ho velona ianareo, ary hapetrako eo amin’ny taninareo ianareo; dia ho fantatrareo fa Izaho Jehovah no niteny izany ka nanatanteraka azy, hoy Jehovah. Ezekiela 37:11–14.

Niakatra tany an-danitra tamin’ny rahona Kristy, ary miverina miaraka amin’ny rahona Izy, ary ny rahona dia maneho anjely. Mosesy sy Elia dia miakatra ho any an-danitra ao anatin’ny rahona izay maneho ny hafatry ny anjely fahatelo izay manidina eo afovoan’ny lanitra amin’ny fotoanan’ny lalàn’ny Alahady any Etazonia. Mosesy sy Elia dia miakatra ho any an-danitra amin’ny fotoanan’ny lalàn’ny Alahady mifandray amin’ny hafatra momba ny Silamo.

Isaia dia manondro ny maro amin’ireo fahamarinana mifandray amin’ity tantara ity, ary ao amin’io andalan-teny io ihany indrindra no nentin’i Jesosy namaritra ny asany. Nampiasainy ho ohatra i Elia sy Elisa, mpaminany, hanehoana fa nisy hafatra ara-paminaniana tsy neken’ny fireneny ihany, ka avy hatrany dia tezitra ireo tao amin’ny fiangonana tany Nazareta ary nitady hamono Azy.

Ny Fanahin’i Jehovah Tompo no ato amiko; fa Jehovah efa nanosotra ahy hitory teny soa mahafaly amin’ny mpandefitra; Izy no naniraka ahy hamatotra ny ratram-pon’ny torotoro fo, hitory fahafahana ho an’ny babo, ary fanokafana ny tranomaizina ho an’izay voafatotra; hitory ny taona ankasitrahan’i Jehovah sy ny andro famalian’Andriamanitsika; hampionona izay rehetra misaona; hanendry ho an’izay misaona ao Ziona, hanome azy ireo haingo ho solon-davenona, diloilon’ny fifaliana ho solon’ny fisaonana, fitafian’ny fiderana ho solon’ny fanahy reraka; mba hantsoina hoe hazo fahamarinana izy, volen’i Jehovah, mba hankalazana Azy. Ary izy hanorina indray ny rava fahiny, hampitsangana ny fandravana taloha, ary hanamboatra ny tanàna rava, dia ny fandravana navelan’ny taranaka maro. Ary ny vahiny hijoro hiandry ny ondrinareo, ary ny zanaky ny firenena hafa no ho mpiasa amin’ny taninareo sy mpikarakara ny tanim-boalobokareo. Fa ianareo kosa dia hantsoina hoe Mpisoron’i Jehovah; ny olona hiantso anareo hoe Mpanompon’Andriamanitsika; ny haren’ny jentilisa no hohaninareo, ary ny voninahiny no hireharehanareo. Ho valin’ny fahamenaranareo dia hahazo avo roa heny ianareo; ary ho solon’ny fahafaham-baraka dia hifaly amin’ny anjarany izy; koa any amin’ny taniny dia handova avo roa heny izy; fifaliana mandrakizay no ho azy. Fa Izaho Jehovah tia rariny, halako ny fandrobana amin’ny fanatitra dorana; ary hotarihiko amin’ny fahamarinana ny asany, sady hanao fanekena mandrakizay aminy Aho. Ary ny taranany ho fantatra any amin’ny jentilisa, ary ny solofony any amin’ny firenena; izay rehetra mahita azy dia hanaiky azy, fa izy no taranaka notahin’i Jehovah. Hifaly indrindra amin’i Jehovah aho, ny fanahiko hiravoravo amin’Andriamanitro; fa Izy efa nampitafy ahy ny fitafian’ny famonjena, efa nanarona ahy tamin’ny akanjom-pahamarinana, tahaka ny mpampakatra mihaingo amin’ny firavaka, ary tahaka ny ampakarina miravaka amin’ny firavany. Fa tahaka ny tany mampaniry ny tsimokany, sy tahaka ny saha mampitsimoka izay nafafy tao aminy; dia tahaka izany no hampitsimohan’i Jehovah Tompo ny fahamarinana sy ny fiderana eo anatrehan’ny firenena rehetra.

Noho ny amin’i Ziona dia tsy hangina Aho, ary noho ny amin’i Jerosalema dia tsy hitsahatra Aho, mandra-pivoakan’ny fahamarinany tahaka ny famirapiratana, ary ny famonjeny tahaka ny fanilo mirehitra. Ary ny jentilisa hahita ny fahamarinanao, ary ny mpanjaka rehetra hahita ny voninahitrao; ary ianao hatao amin’ny anarana vaovao, izay hotononin’ny vavan’i Jehovah. Ho satroboninahitry ny voninahitra eo an-tànan’i Jehovah koa ianao, ary ho diadema mpanjaka eo an-tànan’Andriamanitrao. Tsy hatao hoe Nafoy intsony ianao; ary ny taninao tsy hatao hoe Lao intsony; fa ianao hatao hoe Hefziba, ary ny taninao atao hoe Beola; fa sitrak’i Jehovah ianao, ary ny taninao hovadina. Fa tahaka ny fampakaram-badin’ny zatovo virijina, no hampakarin’ny zanakao anao; ary tahaka ny fifalian’ny mpampakatra amin’ny ampakarina no hifalian’Andriamanitrao aminao. Efa nanendry mpiambina teo amin’ny mandanao Aho, ry Jerosalema, izay tsy hangina na andro na alina; ianareo izay mampahatsiaro an’i Jehovah, aza mangina. Ary aza avela hiala sasatra Izy mandra-panorenany sy mandra-panaovany an’i Jerosalema ho fiderana etỳ an-tany. Jehovah efa nianiana tamin’ny tànany ankavanana sy tamin’ny sandrin’ny heriny hoe: Tsy homeko hohanin’ny fahavalonao intsony ny varinao; ary ny zanaky ny vahiny tsy hisotro ny divainao izay nisasaranao; fa izay nanangona izany no hihinana azy ka hidera an’i Jehovah; ary izay nampivory azy no hisotro azy eo an-kianjan’ny fahamasinako. Mandalova, mandalova eo am-bavahady; amboary ny làlan’ny olona; atsangano, atsangano ny lalambe; esory ny vato; manangàna saina ho an’ny firenena. Indro, Jehovah efa nanambara hatramin’ny faran’izao tontolo izao hoe: Lazao amin’ny zanakavavin’i Ziona: Indro, tonga ny famonjenao; indro, ny valisoany ao aminy, ary ny asany eo alohany. Ary izy ireo hatao hoe: Ny vahoaka masina, ny voavotr’i Jehovah; ary ianao hatao hoe: Ilaina, tanàna tsy nafoy. Isaia 61:1–62:12.

Ny Tompo dia manao “fanekena mandrakizay” amin’ilay efatra arivo amby iray hetsy sy efatra alina izay “nafoy” taloha, nefa avy eo tonga “tanàna” izay “tsy nafoy.” Izy ireo dia “foana,” ary maty teny an-dalambe. Isaia dia manondro azy ireo ho “Mpisoron’i Jehovah,” “mpanompon’ny” Tompo, “firenena masina,” ary “mpiambina” eo ambonin’ny mandan’i Ziona.

Mifanohitra amin’ireo izay nifaly noho ny fatin’izy ireo, Andriamanitra kosa amin’izany dia mifaly noho izy ireo “tahaka ny fifalian’ny mpampakatra amin’ny ampakarina.” Efa voaomana amin’izay ny ampakarina. Tahaka ny ao amin’ilay fampanantenana ho an’i Filadelfia, dia omen’ny Tompo azy ireo ny “anarana vaovao,” ary Izy no milaza fa “Hephzibah” sy “Beulah” no anarany. Hephzibah dia midika hoe ao aminy ny fifaliako, ary Beulah dia midika hoe manambady. Ny Tompo dia manambady ireo izay asehon’i Elia sy Mosesy.

Ny asa nomena azy ireo dia ny hanomana ny lalana ho an’ny Fiavian’i Kristy Fanindroany amin’ny fitoriana ny “vaovao mahafaly” momba an’i Kristy sy ny fahamarinany “hatramin’ny faran’izao tontolo izao.” Efa nohosoran’ny Mpananatra izy ireo tamin’ny fidinan’ny Fanahy, ary amin’izany dia hasandratra “ho faneva” izy ireo, raha “feo lehibe avy any an-danitra” no milaza “amin’izy ireo hoe: Miakara atỳ.” Amin’izay dia ho tahaka ny “satroboninahitry ny voninahitra” sy ny “diadema mpanjaka” eo an-tanan’i Jehovah izy ireo. Zakaria dia manondro io satroboninahitra io ihany ho faneva, sady mametraka koa izany tranga izany amin’ny andron’ny ranonorana farany.

Ary hovonjeny izy amin’izany andro izany, dia tahaka ny andian’ondrin’ny olony; fa ho tahaka ny vaton’ny satro-boninahitra izy, asandratra ho famantarana eo amin’ny taniny. Fa akory ny halehiben’ny hatsaram-pony, ary akory ny halehiben’ny hakantony! Ny vary no hampifaly ny zatovo, ary ny divay vaovao ny tovovavy. Mangataha amin’i Jehovah ranonorana amin’ny fotoan’ny ranonorana farany; dia Jehovah no hanao rahona mamirapiratra ka hanome ranonorana mivatravatra ho azy, dia ahitra any an-tsaha ho an’ny olona rehetra. Zakaria 9:16–10:1.

Izy ireo no ho “andian’ondrin’ny olony,” kanefa ny Tompo dia manana andiany faharoa izay mbola ao Babylona amin’izany fotoana izany, ka hantsoiny koa. Ny asan’izy ireo dia ny hanorina indray ny toerana rava “tranainy” sy ny “faharavana” nandritra ny taranaka maro. Izy ireo no ho ireo izay miverina sy mampiorina indray ny lalana fahiny izay nolavina sy nafenina tao anatin’ny Advantisma sy ivelan’ny Advantisma. Hiverina amin’ireo fahamarinana fototra Millerita izy ireo ka hanolotra izany amin’ny fahadiovany amin’ny Advantisma Laodikiana, ary hitondra hafatra koa ho an’ireo ivelan’ny Advantisma momba ireo fahamarinana “tranainy” mifandray amin’ny lalàn’Andriamanitra, indrindra ny Sabata. Amin’ny fanaovana izany dia hampiasa ny tantaran’ny taranaka maro izy ireo mba hanazavana ny tantara vaovao. Ny asan’izy ireo dia hotanterahina mandritra ny ranonorana farany, rehefa eo amin’ny tany ny fitsaran’Andriamanitra. Rehefa ny Tompo, amin’ny tanany ankavanana, manandratra azy ireo ho faneva, izao tontolo izao manontolo izay efa nifaly teo aloha noho ny fatin’izy ireo nandry teny an-dalambe dia hahita ilay faneva, ary handre ny trompetran’ny fampitandreman’ny mpiambina.

Ianareo mponina rehetra ambonin’izao tontolo izao sy izay mitoetra etỳ an-tany, jereo rehefa manandratra faneva eny an-tendrombohitra Izy; ary rehefa mitsoka ny trompetra Izy, dia mihainoa ianareo. Isaia 18:3.

Ao amin’ny toko fahiraika ambin’ny folo ao amin’ny Apokalypsy, rehefa hitan’izay nifaly noho ny fatiny fa nitsangana izy roa lahy, dia “lavo taminy ny tahotra lehibe, dia tamin’izay nahita azy.”

Dia ho lavo tamin’ny sabatra Asyriana, nefa tsy sabatry ny lehilahy mahery; ary sabatra izay tsy an’ny lehilahy tsinontsinona no handevona azy; dia handositra ny sabatra izy, ary ny zatovony ho reraka. Ary handalo ho any amin’ny fiarovany mafy izy noho ny tahotra, ary ny lehibeny hatahotra ny faneva, hoy Jehovah, Izay manana ny afony ao Ziona, ary ny fatanany ao Jerosalema. Isaia 31:8, 9.

Mitambatra ao amin’ny bokin’ny Apokalypsy ny fijoroana vavolombelona rehetra ataon’ny mpaminany. Ny Asyriana dia maneho ny mpanjakan’ny avaratra ao amin’ny Daniela 11:40–45, izay tonga amin’ny farany ka tsy hisy hanampy azy. Rehefa mitsoka ny trompetra ireo efatra arivo amby efatra alina sy iray hetsy, izay mpiambina avy amin’Andriamanitra, dia handre izao tontolo izao manontolo ka hatahotra. Ireo izay asehon’ny mpaminany roa dia “hosorana” amin’ny alalan’ny Mpananatra “hitory teny soa mahafaly”, dia ilay “filazana avy any atsinanana sy avy any avaratra” izay “mampahory” ny mpanjakan’ny avaratra ao amin’ny Daniela toko faha‑11 andininy faha‑44, ary izany no manamarika ny fiandohan’ny fanenjehana amin’ny krizin’ny lalàn’ny Alahady. Amin’izany andro izany dia hamaly ny hafatra hivoaka avy any Babylona ny Jentilisa, ka ho avy hiray amin’ny mpisoron’i Jehovah, izay aseho koa ho “fakàn’i Jese”, ka izany no mampahafantatra ny fomba fiasa ara-Baiboly izay hampiasain’izy ireo hanehoana ny hafatra fampitandremana amin’ny Jentilisa.

Ary amin’izany andro izany dia hisy ny Solofon’i Jese, izay hitsangana ho fanevan’ny firenena; Izy no hotadiavin’ny jentilisa; ary ho be voninahitra ny fitsaharany. Ary amin’izany andro izany dia hamelatra ny tànany fanindroany indray Jehovah mba hamerenany ny sisa amin’ny olony izay mbola tavela avy any Asyria sy avy any Egypta sy avy any Patrosa sy avy any Kosy sy avy any Elama sy avy any Sinara sy avy any Hamata ary avy any amin’ny nosin-dranomasina. Ary hanandratra faneva ho an’ny firenena Izy ka hanangona ny voaroaka amin’ny Isiraely ary hampivory ny Joda niparitaka avy amin’ny vazan-tany efatra. Isaia 11:10–12.

Ny Tompo dia nanangona ny olony tamin’ny 11 Septambra 2001 tamin’ilay hafatra izay nanondro ny fanafihan’ny finoana silamo ho fahatongavan’ny loza fahatelo. Angonin’ny Tompo indray fanindroany ny olony rehefa avy maty teny an-dalambe izy ireo. Rehefa ataony izany, ireo voaangona dia antsoina hoe “ireo voaroaka amin’ny Isiraely,” sy “ireo voaparitak’i Joda.” Noroahina teny an-dalambe izy ireo tamin’ny 18 Jolay 2020, nefa angonina fanindroany mba ho faneva hanangona ny andiany hafa an’Andriamanitra izay mbola any Babylona. Ny fanangonana ireo izay mbola any Babylona dia manomboka amin’ny lalàna Alahady any Etazonia, izay ilay faharoa amin’ireo feo roa ao amin’ny Apokalypsy toko fahavalo ambin’ny folo.

Ny fivoriana voalohany dia nitranga tamin’ny 11 Septambra 2001, raha namely an’i Etazonia ny Islama. Amin’ny maha-faneva izay havory fanindroany azy, dia aseho ho ny faka fototr’i Jese izy ireo, izay tandindona maneho ny asan’ny Alfa sy Omega, ka mampiseho ny fiafaran-javatra iray miaraka amin’ny fiandohan-javatra iray. Ny fanangonana voalohany dia nomarihin’ny fanafihan’ny Islama an’i Etazonia, ary maneho sy mampahafantatra fanafihan’ny Islama an’i Etazonia ho toy ny fanangonana fanindroany izany. Rehefa mijoro ho faneva ho an’ny Jentilisa ny faka fototr’i Jese, dia ho be voninahitra ny “fitsaharany”, fa ny faneva no hitarika ireo izay mbola any Babylona hiverina amin’ilay lalan-taloha araka ny Baiboly, dia ny Sabata amin’ny andro fahafito, ka izany no hanamarika ny fananganana ny faneva ho an’ny Jentilisa amin’ny fotoanan’ny krizin’ny lalàna alahady.

Ny “faneva” dia mandalo aloha amin’ny fizotry ny fanadiovana izay naseho an-tsary ao amin’ny Malakia toko fahatelo, ny fanadiovana roa ny tempoly nataon’i Kristy, ary mazava ho azy ny fanoharana ny amin’ny virijina folo tamin’ny faran’ny hetsika Millerita. Ny fizotry ny fanadiovana tany am-piandohana dia averina hatramin’ny antsipiriany indrindra any amin’ny farany, ary asehon’i Isaia izany mifandray amin’ny latabatra tokana izay efa voamarika ao amin’ny boky iray. Ny fikomian’ny Advantisma dia ilay latabatra sandoka novokarina tamin’ny 1863 mba handavana sy hanoloana ireo latabatra roa voamarika ao amin’ny bokin’i Habakoka toko faharoa.

Ankehitriny mandehana, soraty eo anoloan’izy ireo amin’ny takelaka izany, ary soraty ao amin’ny boky izany, mba ho amin’ny andro ho avy mandrakizay doria izany: Fa firenena mpikomy ity, zanaka mandainga, zanaka izay tsy mety mihaino ny lalàn’i Jehovah; izay milaza amin’ny mpahita hoe: Aza mahita; ary amin’ny mpaminany hoe: Aza maminany ny marina aminay; milazà zavatra malefaka aminay, maminania fitaka; mialà amin’ny lalana, mivily hiala amin’ny làlana, esory tsy ho eo anoloanay ny Iray Masin’ny Isiraely. Koa izao no lazain’ny Iray Masin’ny Isiraely: Satria manamavo izao teny izao ianareo ka mitoky amin’ny fampahoriana sy ny fitaka ary miankina amin’izany, dia ho aminareo izany heloka izany tahaka ny triatra efa vonona hirodana, mibontsina eo amin’ny manda avo, ka tonga tampoka indray mipi-maso ny firodanany. Ary hovakivakiny izany tahaka ny famakiana vilanin’ny mpanefy tanimanga izay potipotika; tsy hiantra Izy, ka tsy hisy ho hita amin’ny vakivakiny na dia sombiny iray akory aza hakana afo avy ao amin’ny fatana, na hanovozana rano avy ao an-davaka. Fa izao no lazain’ny Tompo Jehovah, dia ny Iray Masin’ny Isiraely: Amin’ny fibebahana sy ny fiadanana no hamonjena anareo; amin’ny fahatoniana sy ny fahatokiana no ho herinareo; nefa tsy nety ianareo. Fa hoy ianareo: Tsia; fa handositra amin’ny soavaly izahay; koa handositra tokoa ianareo; ary hoe: Hitaingina ny mailaka izahay; koa ho mailaka izay hanenjika anareo. Olona arivo no handositra noho ny anatra ataon’ny iray; noho ny anatra ataon’ny dimy no handosiranareo; mandra-pahavelanareo ho tahaka ny andry famantarana eo an-tampon’ny tendrombohitra sy tahaka ny faneva eo amin’ny havoana. Ary noho izany Jehovah dia hiandry mba hiantrany anareo, ary noho izany Izy dia hasandratra mba hamindrany fo aminareo; fa Jehovah dia Andriamanitry ny fitsarana; sambatra izay rehetra miandry Azy. Fa ny olona dia honina ao Ziona, ao Jerosalema; tsy hitomany intsony ianao; hamindra fo indrindra aminao Izy amin’ny feon’ny fitarainanao; raha vao reny izany, dia hamaly anao Izy. Isaia 30:8–19.

Tamin’ny taona 1863 no nanombohan’ny Advantisma ny dingana fandavana ny hafatra ara-paminaniana nentin’i William Miller, araka ny aseho eo amin’ireo takela-masina roa ao amin’i Habakoka. Asehon’i Jesosy amin’ny fiafarana ny fiandohana. Ao amin’ity andininy ity, ireo mpikomy tamin’ny fiandohan’ny Advantisma dia sady maneho koa ireo mpikomy amin’ny faran’ny Advantisma. Amin’ireo tranga roa ireo, ny fikomiana dia maneho fandavana ny hafatra sy ny fomba fiasa ara-paminaniana amin’ny tantara tsirairay avy, rehefa milaza amin’ny “mpahita” izy ireo hoe: “Aza mahita; ary amin’ny mpaminany: Aza maminany aminay izay marina; fa mitenena zavatra malefaka aminay, maminania fitaka.”

Manapa-kevitra koa izy ireo ny handao ny lalana rehefa manambara hoe: “Mialà amin’ny lalana ianareo, mivilia miala amin’ny làlana, esory tsy ho eo anoloanay ny Iray Masin’ny Isiraely.” Ny lalan’ny marina dia ireo “lalana fahiny” ao amin’ny Jeremia toko faha-enina andininy faha-enina ambin’ny folo sy faha-fito ambin’ny folo. Manapa-kevitra ny mpikomy fa tsy handeha amin’ireo fahamarinana fototra izy ireo, na hihaino ny fanenoan’ny trompetra izay tsofin’ireo mpiambina izay nasandratra, maneho ny hetsika Millerita sy ny hetsika Future for America.

Izao no lazain’i Jehovah hoe: Mijanòna eo an-dàlana ianareo ka mijere, ary anontanio ny amin’ny lalan-kaleha fahiny, izay misy ny lalana tsara, ka mizora ao aminy; dia hahita fitsaharana ho an’ny fanahinareo ianareo. Nefa hoy izy: Tsy hizotra ao izahay. Ary nanendry mpiambina ho aminareo koa Aho ka nanao hoe: Henoy ny feon’ny trompetra. Nefa hoy izy: Tsy hihaino izahay. Koa mihainoa, ianareo firenena, ary fantaro, ry fiangonana, izay ao aminy. Mihainoa, ry tany: indro, hitondra loza amin’ity firenena ity Aho, dia ny vokatry ny fisainany, satria tsy nihaino ny teniko izy, na ny lalàko aza, fa nandà izany. Jeremia 6:16–19.

Ny fandavan’ireo mpikomy ny handeha amin’ny lalan-drazana dia aseho koa ho faniriany “hanaisotra ny Iray Masin’ny Isiraely tsy ho eo anoloany”, ary maneho ny fandavana ny hafatry ny Antso Mamatonalina izany, izay miorina amin’ny Alpha sy Omega mampiseho ny fiafaran’ny Advantisma amin’ny fanombohany.

“Nisy mazava mamirapiratra napetraka teo ivohony, teo am-piandohan’ny lalana, izay nolazain’ny anjely tamiko fa ilay hoe ‘antso tamin’ny misasakalina.’ Io mazava io dia namirapiratra nanaraka ny lalana manontolo, ary nanome fahazavana ho an’ny tongony, mba tsy ho tafintohina izy ireo.

“Raha nibanjina an’i Jesosy, Izay teo anoloany indrindra, nitarika azy ho any an-tanàna, dia voaaro izy. Kanjo vetivety dia nisy sasany reraka ka nanao hoe lavitra loatra ny tanàna, ary nanantena izy fa ho efa tafiditra tao taloha. Dia nampahery azy Jesosy tamin’ny fanandratany ny sandriny ankavanana be voninahitra; ary avy tamin’ny sandriny no nivoahan’ny mazava iray izay nanofahofa teo ambonin’ilay antokon’ny Advento, ka niantso mafy izy hoe: “Haleloia!” Ny sasany kosa, tamin-kahasahisirana, dia nandà ilay mazava tao aoriany ka nilaza fa tsy Andriamanitra no nitarika azy hivoaka ho tonga hatraiza toy izao. Dia maty ilay mazava tao aoriany, ka namela ny tongony ho tao anatin’ny aizina tanteraka; ary tafintohina izy ka tsy nahita intsony ny marika sy Jesosy, dia latsaka niala tamin’ilay lalana ho any amin’ilay izao tontolo izao maizina sy ratsy fanahy etsy ambany.” Christian Experience and Teachings of Ellen G. White, 57.

Ny fizotry ny fanadiovana izay asehon’ny Antso amin’ny Mamatonalina dia mamoaka sokajy roa amin’ny mpivavaka, ary ny Isaia toko fahatelopolo dia maneho ny tsy fananan’ny virijina adala menaka ho tsy fahafahana manangona rano na afo, izay samy tandindon’ny Mpananatra, rehefa manoratra i Isaia hoe: “ny faharavany dia ho tonga tampoka, indray mipi-maso. Ary hovakiny tahaka ny famakiana ny vilan’ny mpanefy tanimanga izay torotoro; tsy hiantra izy; ka tsy hisy ho hita eo amin’ny vakivakiny na dia tavim-bilany iray aza hakana afo avy ao am-patana, na hakana rano avy ao an-davaka.” Ny fitsaràna azy dia tonga “tampoka” araka izay asehon’ilay antso amin’ny mamatonalina, amin’izay vao hitany fa efa tara loatra ny hahazoana ny menaka. Ny afo sy ny rano ao amin’ny fijoroana vavolombelon’i Isaia dia fanehoana hafa fotsiny ny menaka ao amin’ny fanoharana ny amin’ny virijina folo. Ny menaka sy ny rano ary ny afo dia maneho toetra; maneho ny hafatra ihany koa izy ireo ary koa ny fanatrehan’ny Mpananatra. Tsy misy amin’ireo tandindona ireo azo raisina intsony rehefa ny fitsaràna ny amin’ny virijina folo “tonga tampoka, indray mipi-maso.” Amin’izay dia efa tara loatra.

Ny hany fiarovana dia ao amin’ny “fiverenana”, izay ilay teny fikasana natao tamin’i Jeremia, raha izy no nisolo tena ireo izay diso fanantenana tamin’ilay fahadisoam-panantenana voalohany. Raha miverina amin’Andriamanitra ny olony, dia hiverina aminy Izy; nefa ny mpiodina mandà, ary maty ny fahazavana izay nanazava ny lalana. Ny fahazavana tany am-piandohana dia ilay Antso Antsasak’alina, ary ny lalana mankany aloha dia nohazavain’ny sandry ankavanan’i Kristy be voninahitra hatrany amin’ny mandrakizay. Kristy no teo anoloan’ireo teo amin’ilay lalana, ary ny fahazavana tao aoriana dia tsy maintsy ho io fahazavana io ihany; fa Kristy maneho ny faran’ny lalana amin’ny fiandohan’ny lalana. Ny Antso Antsasak’alina dia fahamarinana ankehitriny sady mbola fahamarinana ankehitriny.

“Matetika aho no entina amin’ilay fanoharana ny amin’ny virijina folo, ka ny dimy tamin’ireo dia hendry, ary ny dimy kosa adala. Io fanoharana io dia efa tanteraka ary mbola ho tanteraka hatramin’ny tsipiriany indrindra, fa manana fampiharana manokana amin’izao andro izao izy, ary, tahaka ny hafatry ny anjely fahatelo, dia efa tanteraka sady mbola hitohy ho fahamarinana ankehitriny mandra-pahatongan’ny fiafaran’ny andro.” Review and Herald, August 19, 1890.

Ny faniriana hampitsahatra ny Ilay Masina tsy ho eo anoloany dia fandavana tsy an’i Kristy ihany, fa an’i Kristy amin’ny maha-Alfa sy Omega Azy. Izany no fandavana ny hafatry ny Antso Amin’ny Mamatonalina. Ny hafatry ny Antso Amin’ny Mamatonalina, tamin’ny fiandohan’ny Advantisma, dia fanitsiana ny faminaniana tsy tanteraka.

Ireo mpikomy izay nandà ny “lalana fahiny” ka namorona “latabatra” sandoka misaraka amin’ny marina, araka ny asehon’ny fahatanterahan’ny Antso Antsasakalina tao amin’ny hetsika Millerita. Ary tamin’izany dia “arivo” no nandositra “noho ny anatra ataon’ny iray,” ka ilay hetsika dia nidina tampoka avy tamin’ny dimy alina ho dimampolo. Nandositra izy ireo noho ny “anatra” izay avy tamin’ireo virijina hendry “dimy” izay nilaza taminy fa tsy nanana diloilo hozaraina izy ireo, ary tsy maintsy mandeha mividy ny diloilony manokana. Ny fisarahan’ny adala tamin’ny hendry dia namela ireo virijina hendry “ho tahaka ny fanilo eo an-tampon’ny tendrombohitra, ary ho tahaka ny faneva eo amin’ny havoana.” Ny fikomian’ireo virijina adala tamin’ny 22 Oktobra 1844 dia naneho mialoha ny fikomiana tamin’ny 1863, satria ny 22 Oktobra 1844 no fiandohan’ireo sivy ambin’ny folo taona izay maneho ny fiafaran’ny “impito” ao amin’ny Levitikosy enina amby roapolo. Mbola misy zavatra betsaka holazaintsika momba izany lohahevitra izany, nefa ny fikomiana tamin’ny 1844 dia tandindon’ny fikomiana tamin’ny 1863 sady manamarika ny fotoana namoronana ilay latabatra sandoka.

Ny tahotra iainan’ireo virijina adala dia ilay tahotra aseho rehefa haverina ho amin’ny fiainana ireo virijina hendry ka hitsangana amin’ny tongony. Amin’izay fotoana izay dia tara loatra ny hiverenana avy amin’ny fahadisoam-panantenana tamin’ny 18 Jolay 2020, ary ny zavatra manaraka hitranga dia ny fiakarana ho any an-danitra izay mitranga amin’ny lalàn’ny Alahady. Amin’izay fotoana izay no hisian’ny horohoron-tany lehibe.

Ary tamin’izany ora izany indrindra dia nisy horohoron-tany lehibe; ary ny ampahafolon’ny tanàna dia nianjera, ary tamin’izany horohoron-tany izany dia olona fito arivo no maty; ary ny sisa dia raiki-tahotra ka nanome voninahitra an’Andriamanitry ny lanitra. Lasa ny loza faharoa; ary, indro, avy faingana ny loza fahatelo. Apokalypsy 11:13, 14.

Ny Apokalypsy toko faha-11 dia manondro fa nandritra ny Revolisiona Frantsay dia nianjera ny ampahafolon’ny tanàna, ary tamin’izany tantara izany dia rava ny firenen’i Frantsa, firenena iray izay nahitana tandroka ara-paminaniana roa, aseho ho Sodoma sy Egypta. Ireo tandroka roa tao Frantsa dia tandindon’ireo tandroka roa ao Etazonia.

Frantsa dia anankiray amin’ireo fanjakana folo ao amin’ny Daniela toko faha-7 ara-paminaniana, izay maneho an’i Roma jentilisa, ka noho izany dia nianjera ny ampahafolon’ny fanjakana (tanàna). Raha ny marina, amin’ireo tandroka folo ao amin’ny Daniela toko faha-7 izay nametraka ny fahefan’ny papa teo ambonin’ny seza fiandrianan’ny tany tamin’ny 538 tamin’ny farany, dia i Frantsa no fanjakana lehibe indrindra nanorina ny fahefan’ny papa. Amin’ny maha-iray amin’ireo hery folo ao amin’ny Daniela toko faha-7 an’i Frantsa, dia tandindon’ny anjara asan’ilay bibidia manana tandroka roa niakatra avy amin’ny tany ao amin’ny Apokalypsy toko faha-13 izy. Ny Etazonia no manatanteraka izany asa izany ho an’ny fahefan’ny papa amin’ny farany, tahaka izay nataon’i Frantsa tany am-piandohana. Ny Etazonia no hery lehibe indrindra amin’ireo mpanjaka folo izay maneho ny Firenena Mikambana, ary hianjera izy amin’ilay horohoron-tany amin’ny lalàn’ny Alahady. Hodinihintsika amin’ny fomba feno kokoa ao amin’ny lahatsoratra manaraka ireo andininy ireo.

Ny iray amin’ireo lohahevitra fototra ato amin’ity lahatsoratra ity dia ny maha-hafatra azy izay mampitsangana ny vahoakan’Andriamanitra amin’ny tongony; fa ny Mpananatra izay mampitsangana azy ireo amin’ny tongony dia maneho ny diloilo, izay tsy ny Fanahy Masina ihany no asehony, fa koa ny fifandraisana ampitain’Andriamanitra amin’ny vahoakany. Ny hafatry ny Apokalypsy toko faha-iraika ambin’ny folo izay mampitsangana an’i Mosesy sy Elia amin’ny tongony dia aseho koa amin’ilay teny fikasana nomena an’i Jeremia.

Koa izao no lazain’i Jehovah: Raha miverina ianao, dia hampodiako indray, ka hijoro eo anatrehako ianao; ary raha esorinao ny sarobidy hiala amin’ny zava-poana, dia ho tahaka ny vavako ianao; aoka izy ireo no hiverina aminao; fa ianao kosa aza miverina aminy. Ary hataoko rindrina varahina mafy voaro ho an’ity firenena ity ianao; hiady aminao izy, nefa tsy haharesy anao; fa Izaho momba anao hamonjy anao sy hanafaka anao, hoy Jehovah. Ary hanafaka anao amin’ny tanan’ny ratsy fanahy Aho, ary hanavotra anao amin’ny tanan’ny mahery setra Aho. Jeremia 15:19–21.

Isaia dia nanao izany antso izany koa raha nilaza hoe: “Fa izao no lazain’i Jehovah Tompo, Ilay Masin’ny Isiraely: Amin’ny fiverenana sy ny fitsaharana no hamonjena anareo.” Ary Isaia nanampy fa io “fiverenana” io dia mifandray amin’ny fotoana fiandrasana ao amin’ilay fanoharana, fa hoy izy nanoratra: “Koa izany no hiandrasan’i Jehovah mba hanehoany fahasoavana aminareo, ary koa izany no hanandratana Azy mba hamindrany fo aminareo; fa Jehovah dia Andriamanitry ny fitsarana; sambatra izay rehetra miandry Azy.”

Ang pribilehiyo ng pagiging “bibig” ng Diyos, gaya ng ipinakilala ni Jeremias, ay ang pribilehiyo ng pagsasalita para sa Diyos sa panahong ang Estados Unidos ay “nagsasalita na gaya ng dragon.” Ang mga salitang sasabihin ng bayan ng Diyos sa panahong iyon ay ang babala laban sa tanda ng makahayop ng kapapahan. Upang makabahagi sa maluwalhating kilusang iyon, kinakailangang tayo’y manumbalik.

Raha hiverina ianao, ry Isiraely, hoy Jehovah, dia miverena amiko; ary raha hesorinao tsy ho eo imasoko ny zava-betaveta ataonao, dia tsy hifindrafindra ianao. Ary hianiana ianao hoe: Velona Jehovah, amin’ny fahamarinana sy ny rariny ary ny hitsiny; ary ny firenena hitso-drano ny tenany ao aminy, ary ao aminy no hireharehany. Fa izao no lazain’i Jehovah amin’ny lehilahin’ny Joda sy Jerosalema: Vangio ny taninareo tsy mbola voavoly, ary aza mamafy eny amin’ny tsilo. Miforà ho an’i Jehovah, ary esory ny hoditry ny fonareo, ianareo lehilahin’ny Joda sy mponina ao Jerosalema; fandrao hipoitra tahaka ny afo ny fahatezerako ka hirehitra tsy hisy hahafaty azy, noho ny haratsian’ny ataonareo. Ambarao any Joda, ary torio any Jerosalema; ka lazao hoe: Tsofy ny trompetra any amin’ny tany; miantsoa mafy, mivoria, ka lazao hoe: Miangòna, ary andeha isika ho any amin’ny tanàna mimanda. Asandrato ny faneva mankany Ziona; mialà, aza miato; fa hitondra loza avy any avaratra aho, dia fandringanana lehibe. Miakatra avy amin’ny kirihitrala misy azy ny liona, ary eny an-dalana ilay mpandrava ny firenena jentilisa; efa niainga niala tamin’ny fonenany izy mba hahatonga ny taninao ho lao; ary ny tanànanao ho rava tsy hisy mponina. Jeremia 4:1–7.

Fa tonga tamin’i Gideona ny Fanahin’i Jehovah, ka nitsoka anjomara izy; ary dia nivory hanaraka azy ny Abiezera. Ary nandefa iraka eran’i Manase rehetra izy; ka ireo koa dia nivory hanaraka azy; ary nandefa iraka tany Asera sy tany Zebolona ary tany Naftaly izy; ka dia niakatra nitsena azy ireo izy. Mpitsara 6:34, 35.