Amin’ny maha-marika fototra ny iray hetsy sy efatra amby efapolo arivo, i Petera dia mitsangana ao Panium amin’ny 2026, miasa hanitsy ny faminaniana diso momba ny 18 Jolay 2020. Ny asany amin’izany lafiny izany dia mifanaraka amin’ny asan’ny fanitsian’i Josiah Litch ny 11 Aogositra 1840 sy ny famantarana nataon’i Samuel Snow ny 22 Oktobra 1844. Ny fanitsian’i Litch dia nanome hery ny hafatry ny anjely voalohany, ary ny an’i Snow kosa nanome hery ny hafatry ny anjely faharoa. Ny fanomezana hery ny hafatry ny anjely voalohany sy faharoa dia tandindon’ny fanomezana hery ny hafatry ny anjely fahatelo. Ny toetran’ny voalohany sy faharoa dia aseho ao amin’ny fahatelo ho fitambaran’ny hafatry ny loza ivelany sy ny hafatra anatiny momba ny antso amin’ny misasakalina ao amin’ny fanoharana ny amin’ny virijina folo.
Ao amin’ny fampiharana in-telo ny faminaniana, ny voalohany sy ny fahatelo, izay sady fiandohana no fiafarana koa, dia hanana toetra mifanaraka mifanindran-dalana. Vao tsy ela akory izay, rahalahy iray no nahita fahamarinana maromaro mifandray amin’ny loza voalohany ao amin’ny Apokalypsy toko faha-sivy, izay, rehefa ampiharina eo ambanin’ny foto-kevitry ny Alfa sy Omega, dia mampiseho fanamafisana lalina iray hafa ny amin’ilay “horohorontany” ao amin’ny Apokalypsy toko faha-iraika ambin’ny folo. Ny lalàna Alahady any Etazonia no ilay “horohorontany” izay tanteraka voalohany tamin’ny Revolisiona Frantsay, rehefa rava i Frantsa, izay anankiray tamin’ireo firenena folo namorona ny rafitra ara-paminaniana an’i Roma jentilisa ao amin’ny bokin’i Daniela. Koa izany no ilazan’ny toko faha-iraika ambin’ny folo fa nianjera ny ampahafolon’ny tanàna.
Ary tamin’izany ora izany ihany dia nisy horohoron-tany lehibe; ary lavo ny ampahafolon’ny tanàna, ary tamin’izany horohoron-tany izany dia olona fito arivo no maty; ary ny sisa dia raiki-tahotra ka nanome voninahitra an’Andriamanitry ny lanitra. Apokalypsy 11:13.
Avy hatrany aorian’ity andininy ity no tonga ny Islamin’ilay loza fahatelo.
Lasa ny loza faharoa; ary, indro, avy faingana ny loza fahatelo. Apokalypsy 11:14.
Ny mpisava lalana dia nanantena fa “ny loza fahatelo” dia hanaraka avy hatrany ny loza faharoa, nefa ny teny nadika hoe “haingana” dia midika hoe tampoka sy tsy nampoizina, izay toetra mampiavaka ny fanafihana tampoka ataon’ny finoana silamo. Ny loza fahatelo dia tsy natao ho tonga tamin’ny 22 Oktobra 1844 araka ny nambaran’ny mpisava lalana, fa rehefa tonga izy dia hitranga “tampoka sy tsy nampoizina,” tahaka ny nitranga tamin’ny 9/11, ka izany no nanamarika ny fiandohan’ny fanisiana tombo-kase ny efatra alina sy iray hetsy amby zato, izay mifarana fotoana fohy mialoha ny horohorontany vokatry ny lalàn’ny Alahady.
Ny “horohoron-tany” amin’ny lalàna alahady dia ny fanozongozonana ny bibidia “avy amin’ny tany”, ary rehefa tonga ny 9/11, dia nilazan’i Sister White fa nitsangana ny Tompo mba “hampihorohoro mafy ny tany.” Eo am-piandohan’ny fanisiana tombo-kase sy eo amin’ny farany dia ozongozonina ny bibidia avy amin’ny tany, koa izany no “horohoron-tany lehibe.”
“Tsy mbola nilaza izany mihitsy Aho. Efa nilaza Aho, raha nijery ireo trano lehibe naorina tany aho, rihana manampy rihana, hoe: ‘Endrey ny loza hitranga rehefa hitsangana Jehovah hampihorohoro indrindra ny tany! Amin’izay dia ho tanteraka ny tenin’ny Apokalypsy 18:1–3.’” Review and Herald, 5 Jolay 1906.
Ny Tompo dia “mitsangana” rehefa misy fiovana eo amin’ny asany ara-pitantanam-pamonjena, tahaka ny nitranga tamin’ny nitoraham-bato an’i Stefana tamin’ny 22 Oktobra 1844, rehefa nanomboka ny fitsarana ny maty. Rehefa nanomboka tamin’ny 9/11 ny fitsarana ny velona, dia nitsangana indray ny Tompo, ary tamin’izay Izy dia nanetsiketsika ilay bibidia avy amin’ny tany, tahaka izay hataony amin’ny faran’ny fanisiana tombo-kase ny iray hetsy sy efatra arivo sy efatra alina, rehefa ovany ny asany ara-pitantanam-pamonjena hiala amin’ny fiangonany ho amin’ny andian’ondriny hafa, dia ireo mbola ao Babylona.
Ny zavatra hitan’i rahalahy Daniel dia ireo toetra mampiavaka ny loza voalohany, izay mifanaraka amin’ny fijoroana vavolombelon’ilay “horohoron-tany lehibe” ao amin’ny toko fahiraika ambin’ny folo, mifandrindra amin’ny tantara sy amin’ny fahatakarana nentin’ireo mpisava lalana momba ny tantara izay nahatanteraka ny loza voalohany.
Ary ny anjely fahadimy nitsoka ny trompetra, dia nahita kintana iray latsaka avy tany an-danitra ho amin’ny tany aho; ary nomena azy ny fanalahidin’ny lavaka tsy hita noanoa. Dia nosokafany ny lavaka tsy hita noanoa; ary niakatra avy tao amin’ilay lavaka ny setroka, tahaka ny setroky ny lafaoro lehibe; ary ny masoandro sy ny rivotra dia naizina noho ny setroky ny lavaka. Ary avy tao amin’ny setroka no nivoahan’ny valala ho amin’ny tany; ary nomena hery izy, tahaka ny ananan’ny maingoka etỳ an-tany hery. Ary nasaina izy mba tsy hanimba ny ahitra amin’ny tany, na zava-maitso akory aza, na hazo akory aza; fa ny olona ihany izay tsy manana ny tombo-kasen’Andriamanitra eo amin’ny handriny. Apokalypsy 9:1–4.
Nampihatra araka ny tokony ho izy ireo andininy ireo tamin’ny tantara izay nampiditra an’i Mohammed ny pionie, izay teraka tamin’ny 570, nampiray ny foko tamin’ny 606, nandray ny fanambaràna voalohany tamin’ny 610, nifindra nankany Medina tamin’ny 622, nanomboka ny adiny tamin’ny 624 ary maty tamin’ny 632. Ara-paminaniana, ny “lavaka tsy hita noanoa” dia maneho fisehoana vaovao an’i Satana, kanefa i Mohammed dia nanomboka tany Arabia, izay fantatra koa amin’ny hoe lavaka tsy hita noanoa noho ny hamaroan’ny efitra midadasika.
Mohammed dia tonga ilay mpanjaka ara-paminaniana, na araka ny niantsoana azy hoe, “ilay mendri-pitokisana,” tamin’ny taona 606, rehefa namaha ny ady nifanaovan’ireo foko samihafa izay sahiran-tsaina momba izay tokony havela hamerina ny vato fehizoro “mainty” an’ny Kaaba izy. Ny Kaaba dia trano miendrika goba (izany no niavian’ny anarana hoe “Kaaba,” izay midika hoe “goba” amin’ny teny arabo) izay miorina eo afovoan’ny Moskea Lehibe ao Mecca any Arabia Saodita. Manodidina ny 43 tongotra ny hahavony, iraika ambin’ny folo tongotra ny sakany ary 10 tongotra ny halavany; granita sy marbra no nanorenana azy, ary rakotra lamba mainty vita amin’ny landy sy landihazo izy. Efa nisy hatry ny ela talohan’i Muhammad ny Kaaba ary araka ny lovantsofina silamo dia i Abrahama sy Ismaela zanany no nanorina azy tany am-boalohany ho trano fivavahana ho an’ilay Andriamanitra tokana (Allah). Nandritra ny taonjato maro anefa dia feno sampy izy ka nampiasain’ireo foko arabo ho fitoerana fivavahana jentilisa.
Ny Kaaba dia ivon-toerana ara-panahin’ny tontolo silamo—trano tsotra sy tranainy izay maneho ny finoana an’Andriamanitra tokana, ny firaisana, ary ny fifamatorana eo amin’ny finoan’i Abrahama sy ny finoana silamo. Tsy mihevitra azy ho “tranon’Andriamanitra” amin’ny heviny ara-bakiteny ny Miozolomana, fa kosa ho ivon-toerana voatendrin’Andriamanitra ho amin’ny fanompoam-pivavahana. Ny zavatra nataon’i Mohammed nandritra ny fotoana izay nandravana ny Kaaba ary avy eo naorina indray no nanombohan’ny fitarihany.
Nisy tondra-drano tampoka nanimba ny Kaaba, ka naorin’ny foko Quraysh indray izany. Rehefa tonga ny fotoana hamerenana ny Vato Mainty (Hajar al-Aswad) eo amin’ny zorony, dia nifanditra ny fokom-pirazanana samihafa ny amin’izay tokony hahazo izany voninahitra izany. Nifanaraka izy ireo fa izay olona manaraka hiditra ao amin’ilay toerana no hanapa-kevitra. Niditra i Muhammad, ary tamim-pahendrena no namahany ny ady hevitra: napetrany teo ambonin’ny lamba ny Vato Mainty, nasainy nisy solontena iray avy amin’ny fokom-pirazanana tsirairay nanandratra izany niaraka, nitondra izany niaraka, ary avy eo izy tenany no nametraka azy teo amin’ny toerany. Ity zava-nitranga ity no nahazoany fanajana lehibe sy ny anaram-boninahitra Al-Amin (“Ilay Azo Itokiana”) teo amin’ny vahoakan’i Mecca. Anisan’ny zava-nitranga lehibe talohan’ny naha-mpaminany izany, izay asongadina ao amin’ny fandaharana ara-potoana maro. Ny “Vato Mainty” no vato fehizoro izay napetrak’i Mohammed, izay mpanjaka ara-paminaniana eo ambonin’ny silamo. Ilay vato fehizoro mainty dia hosoka miharihary manahaka an’i Kristy (ilay tena vato fehizoro), ary ny fahalotoan’ny tranon’ny Kaaba koa, taorian’ny taona maro nampidirana sampy, dia voavahan’i Mohammed.
Taorian’ny nandikan’ny Qoraysh ny Fifanarahana tao Hodaybiyyah, dia nandroso nankany Maka i Mohamady niaraka tamin’ny tafika silamo manodidina ny 10.000 lahy. Nanao fanolorantena ny tanàna ka saiky tsy nisy ady mihitsy. Avy eo dia niditra tao amin’ny Kaaba i Mohamady, nandrava ireo sampy 360 tao anatiny, ary nanokana indray ny fitoerana masina ho amin’ny fanompoana an’Andriamanitra tokana (Allah). Koa izany no nametrahan’i Mohamady, mpanjakan’ny finoana silamo, ny vato fehizoro, ary nanadiovany ny tempoly tamin’ny fanompoan-tsampy.
Misy hery telo izay miakatra avy ao amin’ny lavaka tsy hita noanoa ao amin’ny bokin’ny Apokalypsy, ary samy maneho Kristy sandoka avy ny tsirairay amin’izy telo. Satana, ilay dragona, dia mitady ny ho tahaka ny Avo Indrindra, hipetraka eo amin’ny seza fiandrianany sy ao amin’ny Fiangonany.
Endrey! lavo hianao avy tany an-danitra, ry Losifera, zanaky ny maraina! Endrey! voakapa ka nalatsaka tamin’ny tany hianao, izay nampahalemy ny firenena! Fa hoy hianao anakampo: Hiakatra ho any an-danitra aho, hasandratro ambonin’ny kintan’Andriamanitra ny seza fiandrianako; hipetraka eo an-tendrombohitry ny fiangonana aho, any amin’ny farany avaratra; hiakatra ho any ambonin’ny havoan’ny rahona aho; ho tahaka ny Avo Indrindra aho. Kanjo haetry hatrany amin’ny helo hianao, dia ho any amin’ny faran’ny lavaka. Isaia 14:12–15.
Ilay dragona, izay ny ateisma, dia nipoitra avy tamin’ny lavaka tsy hita noanoa ao amin’ny Apokalypsy toko fahiraika ambin’ny folo; ary ilay bibidia, izay ny Katolisisma, dia miakatra avy amin’ny lavaka tsy hita noanoa rehefa sitrana ny feriny mahafaty azy.
Ilay bibidia izay hitanao dia teo taloha, nefa tsy eo ankehitriny; ary hiakatra avy ao amin’ny lavaka tsy hita noanoa izy ka handeha ho any amin’ny fahaverezana; ary ho gaga ny mponina etỳ ambonin’ny tany, dia ireo izay tsy voasoratra ao amin’ny bokin’ny fiainana hatramin’ny fanorenana izao tontolo izao ny anarany, raha mahita ilay bibidia izay teo taloha, nefa tsy eo, ary mbola eo ihany. Apokalypsy 17:8
Ny bibin’ny Katolisisma dia miakatra eo amin’ny seza fiandrianan’ny tany amin’ny lalàn’ny Alahady, rehefa atsangana ny firaisana telo sosona. Tahaka ny dragona, ny Katolisisma dia milaza ho Andriamanitra, araka izay nofaritan’i Paoly tamim-pahamarinan-toerana lehibe.
Aoka tsy hisy hamitaka anareo na amin’ny fomba ahoana na amin’ny fomba ahoana; fa izany andro izany tsy ho avy, raha tsy tonga aloha ny fihemorana, ary haseho ilay lehilahin’ny ota, dia ny zanaky ny fahaverezana; izay manohitra sy manandra-tena ho ambonin’izay rehetra atao hoe Andriamanitra na ivavahana; ka dia mipetraka eo amin’ny tempolin’Andriamanitra tahaka ny Andriamanitra izy, ka mampiseho ny tenany ho Andriamanitra. 2 Tesaloniana 2:3, 4
Tahaka ilay dragona, ilay bibin’ny Katolisisma dia antikristy; samy milaza ny tenany ho Andriamanitra izy roa, ary samy mifamatotra amin’ny fijoroany vavolombelona ara-Baiboly ny fandringanana farany hanjo azy, fa ny dragona dia ariana any amin’ny helo, ary ilay biby dia zanaky ny fahaverezana. Ny fahaverezana dia fandringanana farany.
“Ny fanapahan-kevitry ny antikristy hanatanteraka ilay fikomiana izay natombony tany an-danitra dia mbola hitohy hiasa ao amin’ny zanaky ny tsy fankatoavana.” Testimonies, volume 9, 230.
“Tamin’ny alalan’ny papa any Roma no nanohizana teto an-tany ilay asa izay notanterahina tany amin’ny kianjan’ny lanitra talohan’ny nandroahana ny andrianan’ny haizina. Satana nitady hanitsy ny lalàn’Andriamanitra tany an-danitra sy hanampy fanitsiana avy amin’ny tenany ihany. Nasandratry ny tenany ny fitsarany ho ambonin’ny an’ny Mpamorona azy, ary napetrany ho ambonin’ny sitrapon’i Jehovah ny sitrapony, ka tamin’izany no nanaovany an’Andriamanitra ho toy ny mety ho diso. Ny papa koa dia mizotra amin’izany lalana izany ihany, ary, amin’ny fitakiany ho tsy mety diso ho an’ny tenany, dia mikatsaka ny hampifanaraka ny lalàn’Andriamanitra amin’ny heviny manokana, mihevitra ny tenany ho mahavita manitsy ireo fahadisoana izay eritreretiny fa hitany ao amin’ny didy sy ny baiko navoakan’ny Tompon’ny lanitra sy ny tany. Toy ny milaza amin’izao tontolo izao izy hoe: Hanome anareo lalàna tsara kokoa noho ny an’i Jehovah aho. Endrey ny faniratsirana ataon’izany amin’Andriamanitry ny lanitra!” Signs of the Times, 19 Novambra 1894.
Ny finoana silamo, izay asehon’i Mohammed teo amin’ny tantaran’ny taonjato fahafito, dia nivoaka avy tao amin’ny lavaka tsy hita noanoa koa, rehefa nohodina ilay fanalahidy izay nomena an’i Mohammed. Ary rehefa nosokafana ilay lavaka, dia nivoaka ny “setroka” izay nanamaizina ny masoandro sy ny rivotra. Marina ny namantaràn’ireo mpisava lalana fa ny adin’i Nineveh no ilay “fanalahidy” nanokatra ilay lavaka.
Rehefa manatona ireo andininy telo voalohany ao amin’ny Apokalypsy toko fahasivy avy amin’ny fahatakaran’ny mpisava lalana ao anatin’ny tontolon-kevitry ny fampiharana in-telo ny faminaniana isika, dia hitantsika fa ireo toetra faminaniana ao amin’ireo andininy ireo izay maneho ny loza voalohany dia mamaritra mialoha ireo toetra faminaniana amin’ny loza fahatelo izay tonga “faingana” amin’ilay horohoron-tany lehibe. Ny lalàn’ny Alahady dia asehon’ny adin’i Ninive.
I Petera dia tompon’andraikitra amin’ny fanitsiana ny faminaniana sandoka momba ireo baolina afo tao Nashville, ary ekeny fa ny fampiharana marina ny fampitandreman’i Ellen White momba ireo baolina afo hihatra amin’i Nashville no manamarika ny fiandohan’ny “fandravana tanàna an’arivony izay saika natolotra tanteraka ho amin’ny fanompoan-tsampy.”
Ny fireball tao Nashville dia manamarika ny fiandohan’ny vanim-potoanan’ny fandringanana ho amin’ireo tanàna, ary manamarika ihany koa ny fiandohan’ny fanambarana ny hafatry ny antso fohy amin’ny misasakalina. Izany hafatra izany dia manomboka amin’ny fanafihana tsy nampoizin’ny Silamo, ary mifarana amin’ny fanafihana tsy nampoizin’ny Silamo amin’ilay horohoron-tany lehibe. Ny vanim-potoanan’ny fanambarana ny antso amin’ny misasakalina dia manamarika ny fiafaran’ny andron’ny fanombohana tombo-kase ho an’ireo efatra arivo amby efatra alina sy iray hetsy, izay nanomboka tamin’ny fanafihana tsy nampoizin’ny Silamo tamin’ny 9/11.
Niaraka tamin’ny tsipika momba an’i Balaama sy ny ampondra àry ny famehezana ny iray hetsy sy efatra alina sy efatra arivo, izay ahitana fitokonana in-telo miafara amin’ny lalàna Alahady, kanefa ao amin’izany ny fanafihana faharoa tsy nampoizina dia ahitana ny 7 Oktobra 2023 tamin’ilay tany be voninahitra fahiny, ary avy eo tamin’ireo baolina afo tao Nashville. Mifanaraka avokoa ny tsipika rehetra, ary fantatr’i Petera fa ny fanesorana tombo-kase ireo fahamarinana ireo, izay aseho ho toy ny lehilahy mpamafa vovoka manangona ireo firavaka niparitaka ka manipy azy ao anatin’ny vatam-piravaka, dia asan’ny Liona avy amin’ny firenen’i Joda.
Ny Liona avy amin’i Joda dia mamantatra fa ny hafatra voahitsin’i Peter tao Nashville dia miseho amin’ny vanim-potoana farany amin’ny famehezana ny iray hetsy sy efatra arivo amby efatra alina, izay aseho ao amin’ny tantara miafina ao amin’ny andininy faha-efapolo ao amin’ny Daniela iraika ambin’ny folo, ary mazava kokoa ao amin’ilay ampahany amin’izany tantara miafina izany izay aseho ao amin’ny andininy faha-iraika ambin’ny folo ka hatramin’ny faha-dimy ambin’ny folo ao amin’io toko io ihany. Ao amin’ireo andininy ireo, ny adin’i Raphia sy ny adin’i Panium no mitarika ho amin’ny lalàna Alahady ao amin’ny andininy faha-enina ambin’ny folo, izay asehon’ny adin’i Actium. Rehefa mitambatra amin’ny adin’i Actium eo amin’ny lalàna Alahady ny adin’i Panium, dia averina koa ny adin’i Ninive.
Ny “fanalahidy” nomena an’i Mohammed, mpanjakan’ny finoana silamo, izay ny anarany dia tsy ny toetran’ny finoana silamo ihany, fa koa ny toerana misy ny fandringanana voamariky ny adin’i Ninive. Ny anaran’ilay mpanjaka, “amin’ny teny hebreo dia Abadona,” ary “amin’ny teny grika dia Apoliona no anarany.” Ny teny grika sy hebreo dia manasongadina ny Testamenta Taloha sy ny Testamenta Vaovao ary mampianatra antsika fa Abadona dia midika hoe “toeran’ny fandringanana” ary Apoliona dia midika hoe “ilay mpandrava.” Ao amin’ny andininy faha-iraika ambin’ny folo amin’ny Apokalypsy toko faha-sivy, ny mpanjaka manapaka ny finoana silamo dia Mohammed, nefa izy koa dia ilay “anjelin’ny lavaka tsy hita noanoa,” izay Satana. Tahaka ny maha-antikristy ny papa amin’ny maha-tànana havanan’i Satana azy etỳ an-tany, dia fehezin’i Satana mivantana koa i Mohammed, dia ilay anjelin’ny lavaka tsy hita noanoa.
Amin’ny lalàn’ny Alahady, ny firaisana telo sosona dia terena amin’izao tontolo izao, ary sitrana ilay ratra mahafaty izay namely ny fahefan’ny papa tamin’ny 1798, ka nanamarika ny fiafaran’ny Andro Maizina. Rehefa sitrana ilay ratra mahafaty, dia tonga ny vanim-potoana faharoa amin’ny Andro Maizina, ary amin’ilay horohoron-tany lehibe izay ny lalàn’ny Alahady, dia ahodin’ny Silamo ny fanalahidy, ary setroka tahaka ny avy amin’ny lafaoro no manakona ny masoandro sy ny kintana rehefa miverina ny haizina. Ny adin’i Ninive dia averina amin’ny lalàn’ny Alahady, satria izy no fanalahidy mitondra ny vanim-potoana faharoan’ny haizina. Ao no anarahan’ny fahapadisoam-pirenena ny fandringanana ny firenena. Ao no anjakan’ny “fanapahana jadona miasa” tanteraka, satria ny setroky ny Silamo izay mampamaizina ny masoandro sy ny kintana amin’ny adin’i Ninive dia tahaka ny lafaoro mirehitra. Ny “lafaoro mirehitra” dia singa iray tamin’ny faneken’Andriamanitra tamin’i Abrahama.
Ary rehefa nilentika ny masoandro ka maizina ny andro, indro, lafaoro mifoka setroka sy fanilo mirehitra no nandalo teo anelanelan’ireo sombiny. Genesis 15:17.
Ny fatana mifoka setroka izay nandalo teo anelanelan’ny fanatitra fanekena nataon’i Abrama dia nampahafantatra ny fanandevozana tany Egypta izay aseho ao amin’ilay andalan-teny ao amin’ny andininy faha-telo ambin’ny folo.
Ary hoy Izy tamin’i Abrama hoe: Fantaro marimarina tokoa fa ny taranakao ho vahiny any amin’ny tany izay tsy azy, ary hanompo azy ireo; ary hampahory azy efa-jato taona izy ireo. Genesisy 15:13.
Ny “lafaoro mirehitra,” tahaka ilay lafaoron’i Nebokadnezara ao amin’ny toko fahatelo amin’i Daniela, dia maneho fanandevozana sy fatorana, araka ny toe-piainan’i Sadraka sy Mesaka ary Abednego.
“Kanefa tahaka ny kintana ao amin’ny faritra midadasika izoran’ny lalana voatendry ho azy, ny fikasan’Andriamanitra dia tsy mahalala na fahamaikana na fahatarana. Tamin’ny alalan’ny tandindon’ny haizina lehibe sy ny lafaoro mifoka, Andriamanitra dia efa nanambara tamin’i Abrahama ny fanandevozan’i Isiraely tany Egypta, ary nilaza fa ny fotoan’ny fivahinianany dia ho efa-jato taona. “Ary rehefa afaka izany,” hoy Izy, “dia hivoaka miaraka amin’ny fananana be izy.” Genesisy 15:14.” Ilay Fitiavan’ny Vanim-potoana Rehetra, 33.
Fa nalain’i Jehovah ianareo ka navoakany hiala avy ao amin’ny lafaoro vy, dia avy tany Egypta, mba ho vahoakan’ny lovany ho Azy, tahaka izao ankehitriny izao. Deoteronomia 4:20.
Ny setroka izay mampahamaizina ny masoandro sy ny volana rehefa ahodina ny fanalahidin’ny adin’i Nineveh dia manondro ny fanenjehana izay manomboka amin-kafanam-po amin’ny lalàn’ny Alahady. Averina indray àry ny fanenjehana tamin’ny Andro Maizina. Ny mpisava lalana dia nahalala marina fa ny adin’i Nineveh no “fanalahidy” izay nitondra ny Silamo ho ao amin’ny tantara ara-paminaniana amin’ny maha-loza voalohany azy tamin’ny 627. Ny ady dia teo amin’i Roma sy Persia, ary naneho fandresena ho an’i Roma izany, kanefa dia ilay antsoina hoe fandresena Pyrrhic izany. Fandresena izay tena manimba ilay mpandresy ihany. Avy amin’ny fandresena azon’i Pyrrhus, mpanjakan’i Epirus, io fomba fiteny io. Rehefa vita ny ady roa nataony tamin’ny Romana (Heraclea tamin’ny 280 BC sy Asculum tamin’ny 279 BC), dia resiny ny tafika romana, nefa very ampahany goavana tamin’ny miaramilany manokana izy. Araka ny lovantsofina, dia hoy izy avy eo: “Fandresena iray hafa tahaka izao koa, dia very isika.”
Ny adin’i Ninive dia fandresena stratejika ho an’i Roma, nefa rehefa vita izany dia samy tsy nanana hery intsony na Roma na Persia mba hanohitra amin’ny fomba mahomby ny firohotan’ny finoana silamo izay nanaraka. Persia no Etazonia, ary Roma no papasia, ao amin’ny fahatanterahana maoderina ny adin’i Ninive. Ny Medo-Persia amin’ny maha-fahefana manan-tandroka roa azy dia maneho ilay fahefana manan-tandroka roa dia ny Etazonia. Amin’ny lalàn’ny Alahady dia tandroka iray monja ny Etazonia, satria talohan’ny lalàn’ny Alahady dia efa niforona ny sarin’ilay bibidia, ary io fiforonana io dia ny fampiraisana ireo tandroka roa ho iray. Ao amin’ny Daniela toko faha-valo, misy tandroka roa maneho ny Fanjakana Medo-Persiana, ary ny tandroka persiana no niakatra farany.
Dia nitraka ny masoko aho ka nijery; ary, indro, nisy ondrilahy iray nijoro teo anoloan’ny ony, izay nanana tandroka roa; ary avo ireo tandroka roa ireo, nefa ny iray avo noho ny iray; ary ilay avo kokoa no nipoitra tatỳ aoriana. Daniela 8:3.
Ny tandroka roa an’i Etazonia, dia ny Repoblikanisma sy ny Protestantisma, dia mitambatra ho iray rehefa miara-mivondrona ny fiangonana sy ny fanjakana mba hamorona ny sarin’ilay bibidia. Izany fananganana izany dia tanteraka tanteraka rehefa ampiharina amin’ny alalan’ny lalàna alahady ny mariky ny bibidia. Izany no mamantarana an’i Etazonia ho Persia tsotra izao eo amin’ny lalàna alahady. Resin’i Roma i Persia tamin’ny ady tao Nineveh. Ny fomba nandresen’i Roma an’i Persia dia manan-danja ara-tantara, noho ny tetika nataon’i Heraclius, Emperora romana.
Raha tsotra, nanao fanafihana tampoka i Heraclius, fa tsy fanafihana mivantana nandroso mahitsy. Voarakitra ao amin’ny tantara ny ezaka nataony hanatanterahana izany tampoka izany. Anisan’izany ny fanapahan-keviny hanafika amin’ny ririnina, izay tsy fahita tamin’ireny vanim-potoana ara-tantara ireny, kanefa tsy nifarana teo izany. Nanomboka ny fanafihany i Heraclius tamin’ny tapaky ny volana Septambra 627 avy any avaratra (ny lembalemba armeniana). Tsy ny lalana nampoizina hidinana mianatsimo mivantana ho any amin’ny renivohitra persiana, Ctesiphon, no nalehany, fa nanao fihodinana midadasika izy, nandroso mianatsimo atsinanana nanaraka ny faritra sisintany (eo ho eo amin’ny sisin-tanin’i Torkia sy Iran amin’izao andro izao). Avy eo dia nitodika mianatsimo sy miankandrefana izy ka niampita ny Reniranon’i Great Zab tamin’ny 1 Desambra 627. Izany no nametraka ny tafiny teo amin’ny Lemak’i Nineveh (amoron-tsisin’ny atsinanan’ny Reniranon’i Tigra), akaikin’ny sisan-javatr’i Nineveh fahiny. Raha oharina amin’ny toeran’ny hery persiana, dia avy any atsimo ho any avaratra no nisehoan’io fivezivezena io—mifanohitra amin’izay nantsofin’ny Persiana ho andrasana. Nampoizin’izy ireo fa mbola hanohy hanosika mianatsimo hankany Ctesiphon izy. Nahatonga ny komandy persiana Rhahzadh ho tratra tsy niomana izany ka nanery azy hanenjika an’i Heraclius ho any amin’ny tany tsy mahasoa azy. Navelany hifidy ny toeram-piadiana teo amin’ny lemaka akaikin’i Nineveh ny Romana izany. Io fiodinana ara-tafika io dia nisakana ny Romana tsy ho voahodidina teo anelanelan’ny hery persiana sady nanome lalana fialana ho azy ireo raha nilaina izany. Rehefa natambatra tamin’ny zavona tamin’ny andro niadiana sy ny tetika fihemorana mody nandritra ny tena ady, dia nisy sosona maro tamin’ny tampoka. Ity fanafihana sahisahy tamin’ny ririnina ity sy ity lalan-kihodina nandalina lalina tao amin’ny tanin’ny Persiana ity dia heverina ho iray amin’ireo zava-bita ara-tafika lehibe indrindra nataon’i Heraclius. Nanampy be tamin’ny fandravana ny fitokisan-tenan’ny Persiana izany ary nandray anjara lehibe tamin’ny fandresen’ny Romana farany tamin’ilay ady lava.
“Tamin’ny ady tao Ninive, izay niadiana tamin-kery hatramin’ny maraina ka mandra-pahatongan’ny ora fahiraika ambin’ny folo, faneva valo amby roapolo, ankoatra ireo izay mety ho tapaka na rovitra, no nalaina tamin’ny Persiana; ny ampahany lehibe indrindra tamin’ny tafiny dia notifirina ho potipotika, ary ireo mpandresy (ny Romana), izay nanafina ny fatiantokany manokana, dia nandany ny alina teo an-tsahan’ady. Ny tanàna sy ny lapan’i Asyria dia nisokatra tamin’ny Romana voalohany indrindra.”
“Ang emperador sa Roma wala mapalig-on pinaagi sa mga kadaugan nga iyang naangkon; ug sa maong higayon, ug pinaagi sa mao rang mga paagi, giandam ang usa ka dalan alang sa mga panon sa mga Saracen gikan sa Arabia, sama sa mga dulon gikan sa maong dapit, nga, samtang nagkatag sa ilang pagpanaw ang mangitngit ug malimbongong tinuohan ni Mohammed, sa madali mikatap sa tibuok Persiano ug Romanhong imperyo.
“Tsy misy fanoharana feno kokoa momba izao zava-misy izao azo irina noho izay atolotry ny teny famaranana ao amin’ilay toko nosoratan’i Gibbon, izay nakan’ireo fanononana teo aloha. ‘Na dia efa natsangana aza ny tafika mpandresy teo ambanin’ny fanevan’i Heraclius, dia toa nampihena ny heriny izany ezaka tsy araka ny maha-ara-dalàna izany fa tsy nampiasa azy. Raha mbola nandresy tany Constantinople na Jerosalema ny emperora, dia nisy tanàna kely tsy malaza teo amin’ny sisin-tanin’i Syria norobain’ny Saracens, ary notapahiny sy nolevoniny ny tafika sasany izay nandroso hanavotra azy,—tranga mahazatra sy tsy dia manan-danja, raha tsy hoe izy no santatry ny fiovam-panjakana lehibe. Ireo jiolahy ireo dia ny apostolin’i Mohammed; ny herim-po adaladalany dia nivoaka avy tany an-tany efitra; ary tao anatin’ny valo taona farany nanjakany, Heraclius dia namoy tamin’ny Arabo ireo faritany ireo ihany izay efa novonjeny tamin’ny Persiana.
“‘Ny fanahin’ny fitaka sy ny hafanam-po tafahoatra, izay tsy any an-danitra no fonenany,’ dia navotsotra teto an-tany. Ny lavaka tsy hita noanoa dia tsy nila afa-tsy fanalahidy hanokafana azy, ary izany fanalahidy izany dia ny fahalavoan’i Chosroes. Izy no nandrovitra tamim-panamavoana ny taratasin’ny olom-pirenena iray tsy fanta-daza avy any Mecca. Kanefa rehefa niala avy tao amin’ny ‘famirapiratan’ny voninahiny’ izy ka nilentika tao amin’ilay ‘tilikambon’ny haizina’ izay tsy misy maso mahatazana, dia hiroso tampoka ho amin’ny fanadinoana ny anaran’i Chosroes eo anatrehan’ny anaran’i Mohammed; ary ny volana mitsingeringerina dia toa niandry fotsiny ny fiposahany mandra-pahalatsaky ny kintana. Chosroes, rehefa avy resy tanteraka sy very ny fanjakany, dia novonoina tamin’ny taona 628; ary ny taona 629 dia voamariky ny ‘fandresena an’i Arabia,’ sy ny ‘ady voalohany nataon’ny Mohammedans tamin’ny fanjakana Romanina.’ ‘Ary naneno ny anjely fahadimy, ka nahita kintana latsaka avy tany an-danitra ho amin’ny tany aho; ary nomena azy ny fanalahidin’ny lavaka tsy hita noanoa. Ary nosokafany ny lavaka tsy hita noanoa.’ Nianjera ho amin’ny tany izy. Rehefa ritra ny herin’ny fanjakana Romanina, ary ilay mpanjaka lehibe tany Atsinanana nandry maty tao amin’ny tilikambon’ny haiziny, ny fandrobana tanàna iray tsy fanta-daza teo amin’ny sisintanin’i Syria dia ‘sasin-tenin’ny revolisiona mahery vaika iray.’ ‘Ireo jiolahy dia ny apostolin’i Mohammed, ary ny herim-pony adaladala dia nipoitra avy tany an-efitra.’” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 495–497.
Ny adin’i Ninive dia maneho an’i Roma maoderina mandresy an’i Etazonia amin’ny lalàn’ny Alahady, nefa fandresena Pyrrhique izany, satria ny fitsarana mandroso mihatra amin’i Roma dia manomboka amin’ny lalàn’ny Alahady.
I Chosroes no lohan’ny fanjakana persiana; koa i Persia, izay maneho ny fianjeran’i Etazonia amin’ny lalàn’ny Alahady, no fanalahidy manokatra ny lavaka tsy hita noanoa amin’ny fianjeran’ny fanjakana fahenina ao amin’ny faminanian’ny Baiboly. Izy io dia maneho ny lalàn’ny Alahady ao amin’ny andininy fahenina ambin’ny folo, fahiraika amby telopolo, ary iraika amby efapolo ao amin’i Daniela toko faha-iraika ambin’ny folo, ary koa Apokalypsy telo ambin’ny folo andininy faha-iraika ambin’ny folo.
Mariho ny fanamarihan’ilay mpisava lalana Stephen Haskell momba ireo andininy sy tantara ireo ihany:
“Ny Arabo, na ny Sarazena, dia tsy mbola nanana fiantraikany na oviana na oviana teo amin’izao tontolo izao. Ao amin’ny tantaran’ny firenena, ireo lehilahy malalaka avy any an’efitra ireo dia nandalo saiky tsy voamarika akory. Nampiray ireo foko niely i Mohamady, ary nandefa azy ireo hivoaka ho mpandresy ny firenena. Ny fandrosoana haingana izay nanaraka ny tafiky ny Sarazena dia vokatry ny ady nifanaovan’ny Romanina sy Chosroes, lohan’ny fanjakana persiana tatỳ aoriana, tamin’ny ampahany lehibe. Nitarika ho amin’ny fianjeran’ity farany izany ady izany. Persia tatỳ aoriana dia nijoro tahaka ny manda fiarovana, nitazona tsy handroso ny herin’i Mohamady; fa rehefa lavo izany hery izany, dia nesorina ny sakana, nisokatra ny “lavaka tsy hita noanoa”, ary ny Sarazena dia nanondraka ny tany rehetra tahaka ny safodrano. Rehefa “nisokatra ny lavaka tsy hita noanoa, dia nisy setroka niakatra izay nanafina ny tavan’ny masoandro.” Mahery tokoa io sary io, maneho ny vokatra maizina nentin’ny Mohamadianisma raha niely nanerana ny tany izy.” Stephen Haskell, The Story of the Seer of Patmos, 164, 165.
Io rindrina sakana eo amin’ny tantaran’i Roma io dia ny rindrin’ny fisarahan’ny fiangonana sy ny fanjakana, izay esorina amin’ny lalàn’ny Alahady. Mbola misy sosona iray hafa koa amin’ny fandresena pyrrhika azon’i Roma tamin’i Persia tamin’ny adin’i Ninive, satria nisy adin’i Ninive taloha, izay maneho ny Alfa, ary ny ady tamin’ny 627 kosa maneho ny Omega. Tamin’ny 612 talohan’i Kristy no nitrangan’izany ady izany, ka manodidina ny roa ambin’ny folo zato taona no nanelanelana azy roa. Tamin’izany ady izany dia resin’ny fiombonambe telo sosona i Asyria, ary izany no nanamarika ny faran’ny Fanjakana Asiriana.
A. T. Jones dia manome fanamarihana momba ny ady alfa tao Ninive:
“Ny raharaham-panjakana tany Asyria dia niharatsy hatrany, ka tamin’ny 612 tal. J.K. dia nisy fikomiana lehibe iray hafa nataon’ireo firenena telo ireo ihany, notarihin’i Nabopolassara tenany tamin’ity indray mitoraka ity. Io kosa dia nahomby tanteraka: Ninive dia natao ho antontam-paharavana; ary ny Fanjakana Asyriana dia nozaraina ho fizarana lehibe telo,—Media, nitana ny avaratra atsinanana sy ny farany avaratra, Babylona nitana an’i Elama sy ny lemaka ary ny lohasaha rehetra amin’ny Eofrata sy ny Tigra, ary Egypta nitana ny tany rehetra any andrefan’ny Eofrata. Ny fanambadian’ny zanakavavin’ny mpanjakan’i Media tamin’i Nebokadnezara, zanak’i Nabopolassara, no tombo-kasen’ity fanekena ity teo amin’i Babylona sy Media. Tamin’ny fanatanterahany ny anjara asany tamin’izany fanekena hiadiana amin’i Asyria izany no niakaran’i Farao-Neko, mpanjakan’i Egypta, hiady tamin’ny mpanjakan’i Asyria teo Karkemisy, teo amoron’i Eofrata, tamin’ny fotoana nivoahan’i Josia, mpanjakan’ny Joda, hiady taminy, ka dia maty tao Megido. Ary satria ity faritra tandrefana rehetra ity dia an’ny mpanjakan’i Egypta, dia tamin’ny fampiharana ny fiandrianany ara-dalàna, izay azony tamin’ny fandresena, no nanesorany an’i Saloma, zanak’i Josia, tsy ho mpanjakan’ny Joda, ka nanendreny an’i Eliakima ho mpanjakan’ny Joda hisolo azy, novainy ny anarany ho Joiakima, ary nametraka hetra tamin’ny tany.” 1 Tantara 3:15; 2 Mpanjaka 23:31–35.” A. T. Jones, Review and Herald, 15 Martsa 1898.
Tamin’ny ady alfa tao Ninive tamin’ny 612 tal. J.K., dia nifarana ny Fanjakana Asiriana, tahaka ny fifaranan’ny fanjakana fahenina ao amin’ny faminanian’ny Baiboly amin’ny lalàna Alahady. Ny mpandresy tamin’izany ady izany dia firaisana telo sosona, dia Babilona sy Egypta ary Media. Tao amin’ny ady tamin’izany vanim-potoana izany no nahafatesan’i Mpanjaka Josia tao Megido, ka izany no anehoany an’ohatra mialoha an’i Hara-magedona. Tamin’ny ady omega tao Ninive tamin’ny 627, dia navotsotra ny finoana silamo amin’ny loza fahatelo, rehefa nesorina ny rindrin’ny fiarovana tao amin’ny Lalàm-panorenana, araka ny tandindona naseho, araka ny nomarihin’i Haskell momba an’i Persia ho ilay “rindrina sakana” fiarovana izay nesorina tamin’ny faharesen’i Persia. Ny fahafatesan’i Mpanjaka Josia tao Megido dia manondro fa ny ady voalohany tao Ninive no ady faharoa amin’ny andro farany. Ny faran’ireo ady roa tao Ninive tamin’ny 627, rehefa ahodina ny fanalahidy ka voasokatra ny lavaka tsy hita noanoa, no ady voalohany amin’ny andro farany, satria ny voalohany no ho farany. Ny ady voalohany tao Ninive teo amin’i Asyria sy ilay firaisana telo sosona dia mitarika ho amin’i Hara-magedona. Ny vanim-potoanan’ny Vanim-potoana Maizina faharoa dia manomboka amin’ny ady tao Ninive ary mifarana amin’ny ady tao Ninive.
Ny zava-misy momba ny trompetra fahadimy, izay loza voalohany ao amin’ny Apokalypsy toko faha-sivy, no takatry ny mpisava lalana ho porofo ara-tantara mazava indrindra amin’ny andalan-teny rehetra ao amin’ny bokin’ny Apokalypsy. Uriah Smith dia maneho izany zava-misy izany toy izao manaraka izao:
“‘ANDININY 1. Ary ilay anjely fahadimy nitsoka ny trompetra, dia nahita kintana iray latsaka avy tany an-danitra ho amin’ny tany aho; ary nomena azy ny fanalahidin’ny lavaka tsy hita noanoa.’”
“Mba ny fanazavana momba ity trompetra ity dia hisintona indray avy amin’ny asa soratr’i Atoa Keith isika. Ity mpanoratra ity dia milaza marina hoe: ‘Saika tsy misy fitovian-kevitra miorina sy mirindra toy izany eo amin’ny mpandika teny momba ny ampahany hafa amin’ny Apokalypsy tahaka ny amin’ny fampiharana ny trompetra fahadimy sy fahenina, na ny loza voalohany sy faharoa, amin’ny Saracens sy ny Tiorka. Hita miharihary tokoa izany ka saika tsy azo diso fandray. Raha tokony ho andininy iray na roa no hanondro ny tsirairay, dia ny toko fahasivy manontolo ao amin’ny Apokalypsy, mizara mitovy, no voabahan’ny famaritana azy roa tonta.’ Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 495.
Petera dia ao Panium miaraka amin’ny andraikitra hanitsy ny hafatry ny baolina afo tao Nashville, ary hita voalohany fa mifanaraka tanteraka amin’ireo singan’ny loza voalohany ireo singan’ny lalàn’ny Alahady izay efa ho avy tsy ho ela. Ny Liona avy amin’ny firenen’i Joda no nanokatra izany fahatakarana izany, mifanaraka amin’ireo andalana hafa amin’ny faminaniana izay efa napetrany rahateo. Ireo mpahay tantara dia hijoro ho vavolombelona ny amin’ny lanjan’ilay fanafihana tampoka nataon’i Roma tamin’ny Persiana tamin’ny taona 627, ary rehefa manao izany izy ireo, dia marihiny fa ny fivezivezen’i Heraclius nanodidina sy tany ambadik’i Persia tamin’ny fotoanan’ny ririnina dia tetika natao hiafenana mandra-pahatongan’ny fotoana hanafihana.
Nilaza amintsika Rahavavy White fa miandry fotsiny “toerana manan-tsafidy” i Roma, ary avy eo dia hamely izy.
“Ny tenin’Andriamanitra dia efa nanome fampitandremana ny amin’ny loza mananontanona; raha tsy raharahina izany, dia hianatra ny tontolo protestanta hoe inona marina no tanjon’i Roma, raha tsy efa tara loatra ka tsy hahafahana mandositra ny fandrika. Mitombo amim-pahanginana ho amin’ny fahefana izy. Ny fotopampianarany dia mampihatra ny heriny ao amin’ny efitrano fanaovana lalàna, ao amin’ny fiangonana, ary ao am-pon’ny olona. Manangona ireo rafitra avo sy goavana izy, izay ao amin’ny fiereny miafina no hamerenana ny fanenjehana nataony taloha. Amim-pitsikilovana sy tsy ahiahiana no anamafisany ny heriny mba hampandrosoana ny tanjony manokana, rehefa tonga ny fotoana hikapohany. Ny hany irin’izy dia toerana mahasoa, ary efa omena azy izany ankehitriny. Tsy ho ela dia ho hitantsika sy ho tsapantsika izay tena tanjon’ny singa romana. Na iza na iza hino sy hankatò ny tenin’Andriamanitra dia hiharan’ny fanalam-baraka sy ny fanenjehana amin’izany.” The Great Controversy, 581.
Tahaka an’i Emperora Héraclius, ny fahefana papaly dia nandroso nankany amin’ny tanjony “amim-panginana sy tsy ampoizina” ho fahatanterahan’ny Isaia toko faha-telo amby roapolo, izay ahadinoana ilay vehivavy janga avy any Tyro mandritra ny tantaran’ny fanjakana fahenina ao amin’ny faminaniana ao amin’ny Baiboly. Ilay fanafihana miafina sy tampoka nataon’i Héraclius dia maneho ny fanadinoan’izao tontolo izao ny fahefana papaly nanomboka tamin’ny 1798 ka hatramin’ny lalàn’ny Alahady. Didy mifanindry amin’ny didy, ny loza voalohany dia maneho ny loza fahatelo sy farany. Ao amin’ny loza voalohany dia misy fanambarana atao izay mifanaraka koa amin’ny tantaran’ny finoana silamo sy ny vanim-potoanan’ny fanisiana tombo-kase ny iray hetsy sy efatra alina sy efatra arivo.
Ary nasaina izy mba tsy hanimba ny ahitra amin’ny tany, na zava-maitso akory, na hazo akory; fa ireo olona izay tsy manana ny tombo-kasen’Andriamanitra eo amin’ny handriny ihany. Ary nomena azy ireo ny tsy hamono azy, fa hampahory azy dimy volana; ary ny fampahoriany dia tahaka ny fampahorian’ny maingoka raha manindrona olona izy. Ary amin’izany andro izany ny olona hitady fahafatesana, nefa tsy hahita izany; ary haniry ho faty izy, nefa handositra azy ny fahafatesana. Apokalypsy 9:4–6.
Alohan’ny hanodinan’ny fanalahidy amin’ny adin’i Nineveh, izay lalàna Alahady ho avy tsy ho ela, dia efa voaisy tombo-kase ny iray hetsy sy efatra arivo amby efatra alina. Amin’ny lalàna Alahady, ny fandravana ny tanàna, izay atomboka amin’ny baolin’afo ao Nashville, dia aseho ho fe-potoana “dimy volana,” izay isehoan’ny ady mafy sy anombohan’ny fandroana rà papaly faharoa, ho fahatanterahan’ny valin-teny nomena ireo maritioran’ny Vanim-potoana Maizina tao amin’ny tombo-kase fahadimy.
Ary rehefa novahany ny tombo-kase fahadimy, dia hitako teo ambanin’ny alitara ny fanahin’izay novonoina noho ny tenin’Andriamanitra sy noho ny filazana izay nohazoniny; ary niantso tamin’ny feo mahery izy ka nanao hoe: Mandra-pahoviana, Tompo ô, masina sy marina, no tsy hitsaranao sy hamalianao ny rànay amin’izay monina ambonin’ny tany? Ary samy nomena akanjo fotsy izy rehetra; ary nolazaina taminy fa mbola hiala sasatra vetivety ihany izy, mandra-pahatanteraky ny isan’ny mpanompo namany koa sy ny rahalahiny, izay hovonoina tahaka azy. Apokalypsy 6:9–11.
Ireo maritiora tamin’ny Vanim-potoana Maizina no vondrona voalohany izay maneho ara-tandindona ny maritiora ao amin’i Roma ankehitriny mandritra ny krizin’ny lalàna alahady. Alohan’ny hahatongavan’izany krizy izany dia voaisy tombo-kase ny iray hetsy sy efatra arivo amby efatra alina, ary izany fizotry ny fanisiana tombo-kase izany dia nanomboka tamin’ny 9/11 tamin’ny fahatongavan’ny finoana silamo amin’ny maha-loza fahatelo azy, sy ny famafazana ny ranonorana farany. Rehefa nanontany hoe rahoviana no hotsaraina ny papisma ireo maritiora tamin’ny Vanim-potoana Maizina voalohany, dia nolazaina taminy fa hisy vondrona faharoa amin’ny maritiora rehefa averina indray ny Vanim-potoana Maizina, izay amin’izay fotoana anatanterahana ny fanalahidin’ny adin’i Ninive amin’ilay lalàna alahady efa antomotra. Alohan’ny hiforonan’ny vondrona faharoa amin’ny maritiora dia voaisy tombo-kase ny iray hetsy sy efatra arivo amby efatra alina, ary ny vanim-potoanan’ny fanisiana tombo-kase izay nanomboka tamin’ny 9/11 dia aseho ao amin’ny tombo-kase fahadimy, fa ny resaka apetraka eo dia hita ao amin’ny Apokalypsy toko fahaenina, andininy SIVY ka hatramin’ny IRAIKA AMBIN’NY FOLO, ka izany no manamarika ny fiandohana sy ny fiafaran’ny fanisiana tombo-kase amin’ny 9/11. Ny fiafarana dia mampiditra ny fandringanana ny finoana silamo araka izay aseho ao amin’ny Apokalypsy SIVY, IRAIKA AMBIN’NY FOLO, ary ireo izay voaisy tombo-kase dia ho efa nahatanteraka ny fanandraman’i Daniela izay aseho ao amin’ny Daniela SIVY, IRAIKA AMBIN’NY FOLO.
Hotohizintsika ao amin’ny lahatsoratra manaraka ireo zavatra ireo.