Ny Tantara Miafin’ny Andininy Faha-40 — Isa Faha-17

Ny “fanalahidy” manokatra ny lavaka tsy hita noanoa dia ny adin’i Ninive, izay tanteraka tamin’ny 627, dimy taona talohan’ny nahafatesan’i Mohammed tamin’ny 632. Dimy taona tatỳ aoriana, tamin’ny 637, dia azon’ny tafika silamo ny renivohitr’i Persia, iray amin’ireo hery lehibe roa fara tampony izay nifandona tamin’ny adin’i Ninive. Io zava-nitranga io dia nanova tamin-kery lehibe ny fifandanjan-kery tany Afovoany Atsinanana. Ny adin’i Ninive tamin’ny 627 dia nandany ny herin’ny Fanjakana Persiana, ary folo taona tatỳ aoriana dia tapitra ny Fanjakana Persiana.

Dimampolo amby dimampolo taona taorian’ny nahafatesan’i Mohammed tamin’ny 632, tamin’ny Fanafihan’ny Abbasid tamin’ny 782, dia nanao fanafihana goavana tao amin’ny faritanin’ny Bizantina any Azia Minora (Torkia ankehitriny) ny tafika Abbasid (voalaza fa manodidina ny 95.000 lahy). Nandroso hatrany Chrysopolis izy ireo, tandrifin’i Constantinople eny ampitan’ny Lakandranon’i Bosphore—ka tena nanakaiky ny renivohitra bizantina. Niaritra faharesena mafy ny Bizantina teo ambany fitarihan’ny Emperora-vavy Irene. Vokatr’izany, dia noterena hanao fifanarahana fampitsaharana ady mahamenatra mandritra ny telo taona ny Bizantina, ka nanaiky handoa hetra lehibe isan-taona (tokony ho 70.000–90.000 dinara volamena) sady hanolotra akanjo landy sy takalon’aina. Ity fampielezan-kevitra ara-tafika ity dia anisan’ireo fidirana an-keriny Abbasid lehibe indrindra sy nahomby indrindra tao amin’ny tanin’ny Bizantina nandritra ny taonjato faha-8. Nampiseho ny fitomboan-keryn’ny Kalifà Abbasid izany sy ny fitohizan’ny fihenan’ny Fanjakana Bizantina.

Ao amin’ny toko fahasivy ao amin’ny Apokalypsy, ny “dimy volana” izay mitovy amin’ny dimampolo amby zato taona dia voalaza indroa; indray mandeha ao amin’ny andininy fahadimy, ary indray ao amin’ny andininy fahafolo.

Misy vanim-potoana ara-paminaniana roa samy miavaka, samy dimampolo amby zato taona, ao amin’ny trompetra fahadimy ao amin’ny Apokalypsy toko faha‑sivy. Ny voalohany dia manomboka amin’ny nahafatesan’i Mohammed tamin’ny 632 ka hatramin’ny fanalam-baraka an’i Emperora vavy Irene avy amin’i Roma Atsinanana tamin’ny 782. Ny toko faha‑sivy dia manondro amin’ny fomba tena an-tsipiriany ny fiakaran’ny finoana silamo. Hatramin’ny fampiraisana ny foko tamin’ny 606, ka hatramin’ny adin’i Nineveh tamin’ny 627, ka hatramin’ny nahafatesan’i Mohammed tamin’ny 632, ary avy eo hatramin’ny fandresena an’i Persia tamin’ny 637, dia arahana amim-pitandremana ao amin’ny Tenin’Andriamanitra ara-paminaniana ny fiakarana sy ny fianjeran’ny finoana silamo. Ny silamo avy any Arabia no fahefana ao amin’ilay faminaniana voalohany momba ny fampahoriana maharitra dimampolo amby zato taona. Ny fampiraisan’i Mohammed ny foko tamin’ny 606; avy eo ny ady “lakile” tao Nineveh tamin’ny 627, narahin’ny faminanian’i Mohammed momba ny faharavan’i Persia sy Roma manodidina ny 628, ary avy eo ny nahafatesany tamin’ny 632. Ireo daty ireo dia maneho filaharan-javatra voafaritra tsara eo amin’ny lalan’ny finoana silamo.

Dimampolo sy dimampolo taona taorian’ny nahafatesan’i Mohammed tamin’ny 632, dia nifindra avy tany Arabia ho any Torkia ny fototry ny herin’ny Islamo, raha nanosika an’i Roma Atsinanana hihemotra hatrany Konstantinopla izany. Ny loza voalohany dia naneho ny Islamon’i Arabia, ary ny loza faharoa kosa dia naneho ny Islamon’i Torkia. Ao anatin’ilay loza voalohany, ireo faminaniana ara-potoana roa samy mahatratra dimampolo amby zato taona dia samy manondro ny fanavahana ny Islamon’i Arabia sy ny Islamon’i Torkia, tahaka izay aseho ao amin’ny fanavahana io fahamarinana io ihany eo amin’ny loza voalohany sy ny loza faharoa.

Ny zato sy dimampolo taona voalohany dia nanomboka tamin’ny faharesen’i Persia ary nifarana tamin’i Roma voahidy tao anatin’ny mandan’i Constantinople. Ny vanim-potoana faharoa, naharitra zato sy dimampolo taona, dia nanomboka tamin’ny fandresen’i Osman (antsoina koa hoe Ottman) tao Nicomedia. Ny fandresen’ny Ottoman tao Nicomedia dia manondro ny Fahirano an’i Nicomedia (İzmit ankehitriny, Torkia), izay nitranga nanomboka tamin’ny 1333 ka hatramin’ny 1337, raha nanao fahirano ilay tanàna Byzantine lehibe sy manan-danja atao hoe Nicomedia i Sultan Orhan Gazi (zanak’i Osman I, mpanorina ny Ottoman Beylik). Naharitra taona maro ny fanoheran’ilay tanàna, nefa tamin’ny farany dia nilefitra izy tamin’ny 1337 noho ny hanoanana sy ny tsy fahampian’ny vatsy. Nomena alalana hiala ho any Constantinople ny miaramila Byzantine mpiaro tao. Nicomedia dia anisan’ireo tanàna mimanda lehibe farany teo ambany fitanan’ny Byzantine tany Azia Minora (Anatolia). Ny fahalavoany dia tena namarana ny fifehezan’ny Byzantine ny ankamaroan’i Anatolia andrefana. Izany fandresena izany dia nahafahan’ny Ottoman nanamafy ny fahefany tao Bithynia sy nanitatra bebe kokoa nankany amin’ny Andilan-dranon’i Bosporus. Dingana lehibe nitarika ho amin’ny fandresen’ny Ottoman an’i Constantinople tatỳ aoriana izany (izay nitranga zato taona mahery tatỳ aoriana, tamin’ny 1453). Matetika io fahirano io no heverina ho iray amin’ireo fandresena manan-danja tamin’ny fiandohana izay nanova ilay beylik Ottoman kely ho hery isam-paritra nisandratra.

Rehefa nifarana tamin’ny 27 Jolay 1449 ny fe-potoana faharoa naharitra dimampolo amby zato taona tao anatin’ny trompetra voalohany, dia nitady alalana tamin’ny sultan islamika ilay Constantin farany mba hiakatra eo amin’ny seza fiandrianan’i Roma Atsinanana; ka dia niaritra izany fahafaham-baraka izany ihany koa izy, tahaka ny fahafaham-baraka niaretan’ny Emperora-vavy Irene tamin’ny faran’ny fe-potoana voalohany naharitra dimampolo amby zato taona amin’ireo vanim-potoana “dimy volana” roa ao amin’ny Apokalypsy toko faha-sivy. Ny fahafaham-barakan’ “ny Emperora-vavy Irene” ary koa an’ “i Constantin, ilay farany” dia tandindon’ny fahafaham-baraka tatỳ aoriana nahazo ny Otomana, raha tamin’ny famaranana ny faminaniana ara-potoanan’ny loza faharoa izy ireo no nitady fiarovana tamin’ireo hery eoropeana lehibe efatra manoloana ny fandrahonan’i Egypta.

Ny mpisava lalana dia nahatakatra sy nampianatra araka ny marina fa ny andian-teny hoe “the place of his sanctuary was cast down” ao amin’ny Daniela toko fahavalo sy andininy faha‑iraika ambin’ny folo dia tanteraka tamin’i Constantin.

Ny “toerana masina” resahina eto dia ny tempolin’ny Pantheon tao an-tanànan’i Roma, ary ny “toeran’” izany tempoly izany dia i Roma. I Roma dia “naetraka ho ambany” tamin’i Constantin rehefa nisafidy ny hamindra ny renivohitry ny fanjakany ho any Constantinople izy tamin’ny taona 330. Ny andininy fahairaika ambin’ny folo dia mifandray amin’ny Apokalypsy telo ambin’ny folo, ary ny andininy faharoa dia manondro ireo zava-nitranga ireo ihany.

Ny dragona dia Roma jentilisa, ary i Roma jentilisa no nanolotra ny “sezany” amin’ny fahefana ho an’ny fiangonana romana tamin’ny taona 330, rehefa nafindrany ho any atsinanana ny renivohitra, ka namela banga teo amin’ny fahefana izay nohararaotin’ny fiangonana papaly tamim-pifaliana. Rehefa atombotsika amin’ny taona 330 ka hatramin’ny 1453 ny andalan’i Roma atsinanana, dia hitantsika fa eo am-piandohan’ny faminaniana momba an’i Roma atsinanana dia voabaràka ny tanànan’i Roma noho ny fandavan’i Constantin an’i Roma. Naverina izany fanalam-baraka izany tamin’ny alalan’i Emperora-vavy Irene tamin’ny taona 782, teo amin’ny famaranana ny dimampolo amby zato taona voalohan’ny fampahoriana. Samy naverin’i Constantin farany avokoa ireo fanalam-baraka roa ireo.

Ny trompetra fahadimy sy fahenina ao amin’ny Apokalypsy toko faha-sivy dia manome ny antsipirian’ny fahalavoan’i Roma tatsinanana, sady mitantara koa ny fiakarana sy ny fianjeran’ny finoana silamo. Mampahafantatra antsika ny Tsindrimandry mba handinika ny “fiakarana sy ny fianjerana” an’ireo fanjakana ao amin’ny bokin’i Daniela sy ny Apokalypsy. Ireo fanjakana ireo dia samy manana ny toetra miavaka azy avy, mifamatotra amin’ny “fiakarany sy fianjerany” manokana. Ny fahalavoan’i Joda dia nateraky ny fanafihana intelo an’i Jerosalema. Nentina ho babo tany Babylona ny Hebreo ary hiverina eo ambanin’ny didy telo, izay hanomboka ny 2 300 taona nitarika ho amin’ny fahatongavan’ireo anjely telo teo amin’ny tantara nanomboka tamin’ny 1798 ka hatramin’ny 1844. Nianjera tao anatin’ny alina iray i Babylona. Rava tsikelikely i Roma, ary tao anatin’izany firodanany izany dia niseho ireo lafiny roa amin’i Roma teo ambanin’ny toerana hoe Roma andrefana na Roma atsinanana. Ny fiakarana sy ny fianjeran’ny fanjakana Ptolemaika sy ny fanjakana Seleokida ao amin’ny ampahatelon’ny voalohany amin’i Daniela iraika ambin’ny folo dia tandindon’ny fiakarana sy ny fianjeran’i Roma papa. Izany fijoroana ho vavolombelona izany dia famaranana tsotra izao ny tantaran’i Aleksandra sy ny faharavan’i Gresy. Tsy tahaka an’i Roma, i Gresy dia nizara efatra ka niafara ho roa. Roma dia nizara ho atsinanana sy andrefana, ary taorian’izany dia nizara ara-paminaniana ho telo i Roma andrefana, maneho ny fitondrana an’i Roma amin’ny lafiny telo. Ho an’i Roma tatsinanana, Konstantino dia nizara ny fanjakany tamin’ny zanany telo lahy. Mazava fa i Roma andrefana sy i Roma tatsinanana dia tsipika mifanindran-dàlana maneho ny fiangonana romana sy ny fanjakana romana. Miaraka amin’izany fizarana roa sosona izany dia misy koa fizarana telo sosona fanampiny. I Gresy dia efatra lasa roa, i Babylona dia alina iray, i Joda dia fanafihana telo. Raha ny amin’ny finoana silamo kosa, ny “fiakarany” dia aseho ho “famotsorana,” ary ny “fianjerany” dia “famerana.”

Ny fiakaran’izy ireo dia nanomboka tamin’i Mohammed ary nofefena tamin’ny 11 Aogositra 1840. Nafahana izy ireo ary avy hatrany dia nofefena indray tamin’ny 9/11. Vao haingana izy ireo no nafahana tamin’ny 7 Oktobra 2023 ary hatramin’izay dia nofefena ao Gaza. Hafahana indray ny Islam mba hanamarika ny fananganana ny sarin’ilay bibidia. Ny tsipika ara-paminaniana momba ny tantara Islamika izay aseho ao amin’ny toko fahasivy ka hatramin’ny fahiraika ambin’ny folo ao amin’ny bokin’ny Apokalypsy, dia mampahafantatra ny tantara ara-paminaniana momba ny Islam amin’ny loza fahatelo. “Ny tantara ara-paminaniana momba ny Islam amin’ny loza fahatelo” dia asehon’ny anjely fahafito ary koa ny anjely fahatelo. Tonga tamin’ny 22 Oktobra 1844 ny anjely fahatelo rehefa nanomboka nitsoka ny anjely fahafito. Tonga teo amin’ny tantara ara-paminaniana tamin’ny 9/11 ny anjely fahatelo sy ny loza fahatelo. Hatramin’ny 9/11 ka hatramin’ny lalàna alahady, ny tantara ara-paminaniana momba ny loza voalohany sy faharoa dia efa niverimberina ary mbola miverimberina ihany.

Ny “lakile” amin’ny adin’i Ninive, dia mampifandray hery roa, dia Roma sy Persia, amin’ny finoana silamo amin’ny fifandraisana mivantana sy tsy azo sarahina. Ninive no manondro mazava kokoa noho ny andalan-tenin’ny Soratra Masina hafa rehetra ny firodanan’i Roma andrefana sy Roma atsinanana tsikelikely.

Heroda dia tandindon’ilay dragona; izy no nisolo tena an’i Roma. Ilay dragona amin’ny faran’izao tontolo izao dia ny Firenena Mikambana. Amin’ny lalàn’ny Alahady dia lavo ny fanjakana fahenina, manomboka ny fahafito, nefa omeny ny fanjakany ny fanjakana fahavalo ao amin’ny lanonam-pahaterahany ihany. Vao teraka ny fanjakana fahafito, dia manaiky avy hatrany hanolotra ny fanjakany amin’ilay mpijangajanga Babylona mandritra ny ora iray, araka ny tandindon’ny nampanantenain’i Heroda an’i Salome hatramin’ny antsasaky ny fanjakany.

Eo amin’ny toerana indrindra izay hianjeran’i Etazonia no hiterahan’ny Firenena Mikambana, ary hampiharana ilay firaisana telo sosona. Heroda no dragona, ary Herodiasa no papa, ary Etazonia no Salome. Heroda dia tao anatin’ny firaisam-panambadiana tsy ara-dalàna, satria nanambady ny vadin’ny rahalahiny izy; ary teo amin’ny sehatra ara-paminaniana dia tao anatin’ny fifandraisana miharo ra tamin’i Salome izy, fa mazava tsara fa naniry azy tamin’ny filàna izy raha nandihy izy. Ny dragona dia manana fifandraisana amin’ny reny sy ny zanakavavy samy izy. Zava-dehibe ny mahita izany rehefa takatrao fa i Roma andrefana sy i Roma atsinanana dia maneho ny hafetsen’ny fiangonana sy ny hafetsen’ny fanjakana avy. Roma, ilay fanjakana fahefatra amin’ny faminanian’ny Baiboly, no nametraka ny papa teo ambonin’ny seza fiandrianana ara-paminaniana, ary tamin’ny fanaovany izany dia naneho mialoha an’i Etazonia izy, izay hametraka indray ny papa eo ambonin’ny seza fiandrianana.

Ny faharavan’i Roma andrefana miandalana hatramin’ny 330 ka hatramin’ny 476 dia maneho ny faharavan’i Etazonia miandalana hatramin’ny 1798 ka hatramin’ny lalàn’ny Alahady. Ny taona “330” sy ny taona “1798” dia samy mariky ny faminaniana antsoina hoe “ny fotoana voatendry” na “ny fotoan’ny farany” ao amin’ny bokin’i Daniela. Ny 330 dia manamarika ny fiandohan’i Roma andrefana sy Roma atsinanana. Ny fiafaran’izy roa tonta dia ny fanetren-tena nahazo ny mpitarika romana, tahaka ny nanalàn’i Constantin ny voninahitry ny tanànan’i Roma tany am-piandohana. Ny 476 no faran’ny fe-potoana ara-paminaniana iray izay manamarika ny fomba nivakivakian’ilay rafitra politika malazan’i Roma tao anatin’ny dingana telo. Fe-potoana iray izay nanomboka tamin’ny fandavana ilay tanàna tamin’ny 330, dia narahin’ny fanetren-tena nahazo ny rafitra politikany manontolo—ilay repoblika be voninahiny, izay efa teboka lehibe nireharehan’i Roma fahiny, dia noravana tsikelikely, ary tamin’ny farany dia tonga tamin’ny 476, izay tsy hisian’ny mpanapaka an’i Roma intsony avy amin’ny tena razambe romana. Andalana roa momba an’i Roma manomboka amin’ny taona 330, ary ilay andalan-teny izay ametrahana ireo andalana roa ireo, dia ahitana andalana ara-paminaniana roa koa, samy maharitra dimy volana. Ny andalan’i Roma andrefana dia manomboka ary mifarana amin’ny fanetren-tena miandalana. Ny andalan’i Roma atsinanana kosa dia manomboka ary mifarana amin’ny fanetren-tena miandalana tamin’ny 1449, raha nangataka alalana hanjaka i Constantin farany.

Ny iray amin’ireo vanim-potoana dimy volana dia mitondra ho amin’ny fiafaran’ny finoana silamo arabo amin’ny maha-ifantohan’ny faminaniana azy sy ny fiandohan’ny finoana silamo tiorka tamin’ny 782. Tamin’izany daty izany no nampietrena an’i Emperora vavy Irene, mifanaraka amin’ny fampietrena an’i Constantin farany amin’ny fiafaran’ny faminaniana faharoa momba ny dimy volana. Faminaniana roa momba ny dimy volana ao anatin’ny fitantarana iray misy andininy dimy ambin’ny folo. Ny iray maneho ny tantaran’ny finoana silamo avy any Arabia, ary ny iray kosa ny finoana silamo avy any Torkia. Samy mifarana amin’ny fampietrena an’i Roma atsinanana izy roa tonta. Ny famaranana ny iray amin’ireo faminaniana dia tanteraka tamin’ny alalan’ny fampietrena vehivavy iray, ary ny iray kosa tamin’ny alalan’ny lehilahy iray. Didy eo ambonin’ny didy no amaritan’izy ireo ny fampietrena ny fiangonana sy ny fanjakan’i Roma atsinanana. Samy nentin’ny finoana silamo amin’ny loza voalohany ireo fampietrena roa ireo. Ny fampietrena an’i Constantin farany tamin’ny 1449 dia manomboka fe-potoana efatra taona izay mifarana amin’ny 1453, amin’ny firodanan’ny mandan’i Constantinople. Ny 1449 dia maneho fampietrena, ary amin’ny 1453 dia mirodana ny manda ary mifarana ny fanjakana iray.

Ny iray amin’ireo fe-potoana roa samy dimy volana dia manomboka amin’ny fahafatesan’i Mohammed, izay nofaritana ho ilay “mpanjaka nanapaka azy” ao amin’ny andininy faha-iraika ambin’ny folo.

Ny mpanjaka teo ambonin’izy ireo dia i Mohammed, fa izy no voatondro ao amin’ny andininy voalohany, ka tsy olona silamo hafa akory izy; i Mohammed no mpanjaka, ary ny mpanjaka dia fanjakana, ary ny finoana silamo no fanjakan’i Mohammed.

Ny famerenana ny loza voalohany sy faharoa ao anatin’ny loza fahatelo dia mifanandrify amin’ny famerenana ny anjely voalohany sy faharoa ao anatin’ny anjely fahatelo. Mohammed, ilay mpanjaka, dia nomena ny fanalahidy hanokafana ny lavaka tsy hita noanoa, ary ny 9/11 no manondro ny fotoana anomezana hery ny anjely fahatelo. I Kristy, amin’ny maha-anjely mahery Azy, dia nidina tamin’ny fotoana nahatongavan’ny famelezana voalohan’i Balaama tao amin’ny tantara ara-paminaniana. Dia nisokatra ny lavaka tsy hita noanoa, ka ny Islam dia tonga indray ho foto-kevitry ny tantaran’izao tontolo izao. Avy eo Kristy dia nitarika ny olony hiverina ho amin’ireo lalana taloha ao amin’i Jeremia, ary nanomboka nambara ny hafatry ny loza fahatelo sy ny anjely fahatelo. Tamin’ny 2015, Trump dia nanambara ny fikasany hirotsaka hofidiana ho filoha, ka nampihetsi-po ireo herin’ny dragona maneran-tany, ary avy eo ny lavaka tsy hita noanoa dia namoaka ny tsy finoana an’Andriamanitra izay namono an’i Trump tamin’ny farany teny an-dalamben’i Sodoma sy Ejipta. Amin’ny lalàn’ny Alahady dia hiakatra avy ao amin’ny lavaka tsy hita noanoa ilay bibidia, izay fahavalo sady avy amin’ny fito. Ny fiandohan’ny fotoanan’ny fanombohana tombo-kase ny iray hetsy sy efatra alina amby efatra arivo sy ny fiafarany dia manondro ny fiakaran’ny hery avy amin’ny lavaka tsy hita noanoa.

Ang Islam ang susi na nagbukas sa hukay na walang kailaliman noong 9/11 at siyang nagbubukas sa hukay na walang kailaliman sa batas ng Linggo. Sa kalagitnaan ng panahon ng pagtatatak, ang dragon-hayop ng globalismo ay lumabas din mula sa hukay na walang kailaliman.

Ny fanalahidy izay manokatra ireo mari-dalana telo rehetra an’ilay fahefana avy amin’ny lavaka tsy hita noanoa dia nomena an’i Mohammed, mpanjakan’ny fanjakan’ny Islama. Ny adin’i Nineve tamin’ny taona 627 dia naneho ady teo amin’ny fahefana roa izay nandreraka ny herin’ny samy mpiady ka nahatonga ny Islama hiakatra haingana teo amin’ny fahefana. Nohodinina tamin’ny 9/11 ny fanalahidy ary nanomboka ny fiakaran’ny Islama, na dia noferana vetivety taorian’izany aza izy. Ny adin’i Nineve dia natao tandindona tao amin’ny 9/11, fa teo no nanombohan’ny fiakaran’ny Islama raha nidina ilay anjely mahery mba hanazava ny tany amin’ny voninahiny, ary ilay kintana koa, izay midika hoe iraka, dia lavo avy tany an-danitra. Ny adin’i Nineve dia atao tandindona koa amin’ny farany, rehefa tonga ny lalàn’ny Alahady ary manomboka ny vanim-potoana faharoan’ny Andro Maizina, raha manakona ny masoandro ny setroky ny fivavahana islamika.

Ny lalànan’ny Alahady dia aseho mialoha amin’ny tandindona rehefa tonga tao amin’ny fivorian-toby tany Exeter ny hafatry ny antso amin’ny misasak’alina. Amin’izay no anombohan’ireo fihetsiketsehana farany amin’ny fananganana ny sarin’ilay bibidia. Ny fananganana, na ny fametrahana ny sary dia nanomboka tamin’ny 9/11, nefa amin’ny fiafaran’ilay vanim-potoana, ilay vanim-potoanan’ny fanambarana ny antso amin’ny misasak’alina, dia fraktaly koa amin’ilay vanim-potoana manontolo amin’ny fananganana ilay sary izay nanomboka tamin’ny 9/11. Ny fiandohana no maneho ny fiafarana. Ny loza voalohany dia manambara mialoha ny loza fahatelo, tahaka ny anambaran’ilay anjely voalohany mialoha ilay anjely fahatelo. Ny adin’i Ninive tamin’ny fiafaran’ny fotoanan’ny fanisiana tombo-kase dia mampahafantatra ny adin’i Ninive tany am-piandohana. Ny adin’i Ninive amin’ny lalànan’ny Alahady dia ny fiafaran’ny fotoanan’ny fanisiana tombo-kase izay nanomboka tamin’ny 9/11, nefa koa izany no fiafaran’ny vanim-potoanan’ny fanambarana ny antso amin’ny misasak’alina. Noho izany, ny adin’i Ninive dia aseho mialoha amin’ny tandindona eo am-piandohan’ny fanambarana ny antso amin’ny misasak’alina, izay mampahafantatra ireo dingana farany amin’ny fananganana ny sarin’ilay bibidia any Etazonia; ary amin’ny lalànan’ny Alahady dia manomboka ny fiandohan’ny fananganana ny sarin’ilay bibidia eo amin’izao tontolo izao. I Ninive no fanalahidy izay mampifanaraka ireo andalana samihafa ka mahita ny fahatanterahany lavorary ao amin’ilay tantara miafina ao amin’ny andininy faha-efapolo.

Hiroso bebe kokoa isika ao amin’ny lahatsoratra manaraka.