Ekena ara-Baiboly azo ekena ny mamantatra fa telopolo taona ny mpaminany Ezekiela ao amin’ireo andininy fanokafana ny bokiny.
Ary tamin’ny taona fahatelopolo, tamin’ny volana fahefatra, tamin’ny andro fahadimin’ny volana, raha teo amin’ny babo teny amoron’ny ony Kebara aho, dia nisokatra ny lanitra, ary nahita fahitan’Andriamanitra aho. Tamin’ny andro fahadimin’ny volana, dia ny taona fahadimin’ny fahababoana an’i Joiakina mpanjaka, no tonga mazava tamin’i Ezekiela mpisorona, zanak’i Bozy, ny tenin’i Jehovah, tany amin’ny tanin’ny Kaldeana, teny amoron’ny ony Kebara; ary tao aminy teo ny tànan’i Jehovah. Ezekiela 1:1–3.
Ny sasany mino fa “ny taona fahatelopolo” dia mifototra amin’ny tsingerin’ny jobily manokana iray, izay nanomboka tamin’i mpanjaka Josia ary nifarana tamin’ny andininy voalohany amin’ny toko faha‑efapolo.
Tamin’ny taona fahadimy amby roa-polo tamin’ny fahababoanay, tamin’ny fiandohan’ny taona, tamin’ny andro fahafolon’ny volana, tamin’ny taona fahefatra ambin’ny folo taorian’ny namelezana ny tanàna, dia tamin’izany andro izany indrindra no nilatsahan’ny tanan’i Jehovah tamiko ka nitondrany ahy ho any. Ezekiela 40:1.
Ny mpanoratra ara-potoana ara-Baiboly dia mametra ny andininy voalohan’ny toko faha-efapolo ho tamin’ny 28 Aprily na 22 Oktobra, 573 tal. J.K. Ny mpaminany rehetra dia manondro ny andro farany; noho izany, ny datin’ny fararano, dia ny 22 Oktobra, 573 tal. J.K., no daty omega amin’ny tsipika iray izay nanomboka dimampolo taona talohan’izany, tamin’ilay antsoina hoe “Paska Lehiben’i Josia” tamin’ny 5 Mey, 622 tal. J.K.
Ny isa telopolo dia tandindon’ireo mpisorona izay tokony ho telopolo taona tamin’ny fotoana nanombohany nanompo. Na manondro an’i Ezekiela ho telopolo taona ny andininy voalohany ka hatramin’ny fahatelo ao amin’ny Ezekiela toko voalohany, na manondro azy fotsiny ho tandindon’ny mpisorona iray, dia aseho ho telopolo taona ihany koa izy. Raha manondro ny taona fahatelopolo taorian’ny Paska Lehiben’i Josia tamin’ny taona 622 talohan’i Kristy ireo telopolo taona voalaza ao amin’ny andininy voalohany, araka ny inoan’ny sasany, dia mbola tsy miova ihany ny hevitra ara-paminaniana fonosin’izany.
Josia dia midika hoe “fototra,” ary ny Paska Lehibeny no nanomboka vanim-potoanan’ny jobily izay nifarana tamin’ny 22 Oktobra, tamin’ny Andro Fanavotana, 573 tal. J.K. Ny “tsipiky ny jobily” manomboka amin’i Josia ka hatramin’ny 22 Oktobra dia mifanaraka amin’ny tantaran’ny 1840 ka hatramin’ny 1844. Ny fototry ny 1840 dia nasehon’i Josia mpanjaka ary koa i Josiah Litch. Ny 22 Oktobra dia nasehon’ny fanenoana ny anjomaran’ny jobily miaraka amin’ny anjomaran’ny Andro Fanavotana.
Ary hanisa ho anao sabata fito isan-taona, dia impito fito taona; ary ny faharetan’ny sabata fito isan-taona dia ho aminao sivy amby efa-polo taona. Ary amin’izany dia asaovy maneno ny trompetra amin’ny Jobily amin’ny andro fahafolon’ny volana fahafito; amin’ny andro fanaovana fanavotana no hampanenoanareo ny trompetra eran’ny taninareo rehetra. Levitikosy 25:8, 9
I Ezekiela dia apetraka ao anatin’ny tsipika Jobily miainga amin’i mpanjaka Josia ka hatramin’ny 22 Oktobra, tsipika izay maneho ny anjely voalohany sy faharoa ao amin’ny Apokalypsy toko faha‑folo hatramin’ny 1840 ka hatramin’ny 1844. I Ezekiela dia maneho ny Millerita amin’ny anjely voalohany sy faharoa ary ny iray hetsy sy efatra arivo sy efatra alina amin’ny anjely fahatelo. I Ezekiela dia maneho ny fisoronana an’ny iray hetsy sy efatra arivo sy efatra alina, nefa ny toetra ara‑faminaniana fototra indrindra ananany dia ny maha‑mpaminany azy.
Mpaminany, Mpisorona ary Mpanjaka
Misy olo-malaza ara-baiboly telo izay nanomboka nanompo tamin’ny faha-telopolo taonany. Ankoatra an’i Ezekiela dia i Davida sy Josefa. Satria izy rehetra dia nanomboka nanompo tamin’ny faha-telopolo taonany, dia mpisorona avokoa izy rehetra. Davida dia tandindon’ny mpanjaka, Josefa dia mpisorona, ary Ezekiela dia mpaminany ao amin’ilay fanjakam-boninahitra telo sosona izay ahitana mpaminany sy mpisorona ary mpanjaka.
Na ahoana na ahoana fampiharantsika an’i Ezekiela mpaminany ho tandindona, dia mpisorona izy; ary rehefa ampiharina eo amin’ny tsipiky ny jobily hatramin’i Josia ka hatramin’ny 22 Oktobra, Ezekiela dia mpisorona izay hisolo tena mpisorona iray amin’ny fotoana fanisiana tombo-kase ny iray hetsy sy efatra amby efapolo arivo, araka ny asehon’ny tantaran’ny 1840 ka hatramin’ny 1844 sy ny mpanjaka Josia ka hatramin’ny 22 Oktobra, 573 tal. J.K.
Roa amby roa##
Mazava ny Baiboly fa nanompo nandritra ny roa amby roapolo taona i Ezekiela. Ny “roa amby roapolo” dia tandindon’ireo iray hetsy sy efatra alina sy efatra arivo izay famantarana maneho ny maha-Andriamanitra natambatra amin’ny maha-olombelona. Ao amin’ny tantara asehon’ny Paskan’i Josia ka hatramin’ny fankalazana ny Jobily tamin’ny 22 Oktobra ao amin’ny toko faha-efapolo, ny Paskan’i Josia dia tandindon’ny asan’i Josiah Litch tamin’ny 1838 sy 1840. Izany asa izany dia ny famelabelarana ireo faminanian’ny fotoana momba ny loza voalohany sy faharoa. Azo tsapa ankehitriny fa ny faminaniana momba ny loza voalohany sy faharoa dia lehibe lavitra noho izay fantatry ny mpisava lalana.
Ezekiela amin’ny maha-mpaminany ara-baiboly azy dia manondro daty voafaritra mazava kokoa ao amin’ny sorany noho ny mpanoratra ara-baiboly hafa rehetra.
I Ezekiela no omega amin’ilay fitsipika hoe andro iray dia mitovy amin’ny taona iray ao amin’ny faminanian’ny Baiboly. Ao amin’ny bokin’ny Nomery, ny filazana voalohany, na alfa, momba ilay fitsipika hoe andro iray ho taona iray dia aseho amin’ilay fikomiana voalohany tao Kadesy, izay nahatonga ny firenirenena tany an’efitra nandritra ny efapolo taona. Ny fikomiana farany, na omega, dia asehon’i Ezekiela ao amin’ny toko fahefatra, rehefa ravana i Jerosalema.
Alfa
Araka ny isan’ny andro izay nizahanareo ny tany, dia efa-polo andro, ka ny andro iray ho taona iray, no hitondranareo ny helokareo, dia efa-polo taona; ary ho fantatrareo ny fanesorako ny teniko. Izaho Jehovah no niteny; hotanterahiko tokoa izany amin’ity fiangonana ratsy manontolo ity, izay niangona hanohitra Ahy; eto amin’ity efitra ity no hahalany ritra azy, ary eo no hahafatesany. Nomery 14:34, 35.
Omega
Ary ianao koa mandria amin’ny ilanao havia, ka apetraho eo aminy ny heloky ny taranak’Israely; araka ny isan’ny andro handrianao eo aminy no hitondranao ny helony. Fa efa nataoko aminao ny taona nisian’ny helony, araka ny isan’ny andro, dia telon-jato sy sivifolo andro; toy izany no hitondranao ny heloky ny taranak’Israely. Ary rehefa vitanao ireo, dia mandria indray amin’ny ilanao havanana, ka hitondra ny heloky ny taranak’i Joda efapolo andro ianao; andro iray no nataoko ho solon’ny taona iray ho anao. Koa atodiho mankany amin’ny fahirano an’i Jerosalema ny tavanao, ary aoka hiseho tsy misarona ny sandrinao, ka maminania hanohitra azy. Ezekiela 4:4–7.
Kadesy sy ny fandravana an’i Jerosalema dia maneho ireo fikomiana alfa sy omega izay maneho ny foto-kevitra hoe ny andro iray dia solon’ny taona iray. Ny “foto-kevitra hoe ny andro iray dia solon’ny taona iray” no fitsipika fototra narahin’ny Millerita teo amin’ny tantara nanomboka tamin’ny 1840 ka hatramin’ny 1844, araka ny anehoana izany ara-tandindona ao amin’ny zotran’ny Jobily nanomboka tamin’i Josia mpanjaka ka hatramin’ny 22 Oktobra. Ezekiela dia manonona daty betsaka kokoa noho ny mpaminany hafa rehetra. Ao anatin’ireo daty voatondron’i Ezekiela no ahafantarana ny zotran’ny Jobily, ka mampifandray mivantana ny fijoroan’i Ezekiela ho vavolombelona amin’ny tantaran’ny anjely voalohany sy faharoa, ary aorian’izany, amin’ny tantaran’ny anjely fahatelo.
Miaraka amin’ilay “tsipiky ny Jobily,” dia mandry amin’ny ilany iray mandritra ny telonjato sy sivifolo andro i Ezekiela, ary avy eo amin’ny ilany hafa mandritra ny efapolo andro. Ny “Efajato sy telopolo” dia tandindon’ny fanekena taloha sy ny fanekena vaovao, satria ny teny fikasan’ny faneken’i Abrama momba ny fahababoana tany Egypta nandritra ny efajato taona dia nahazo ny fijoroana ho vavolombelona faharoa, dia ny telopolo taona, tamin’ny apostoly Paoly. Niara-nanambatra ny fijoroany ho vavolombelona i Abrama (Abrahama tatỳ aoriana) ao amin’‘ny taloha’ sy i Saoly (Paoly tatỳ aoriana) ao amin’‘ny vaovao’ mba hametrahana ny efajato sy telopolo taona ho tandindon’ny fanekena mandrakizay. “Telonjato sy sivifolo andro” “no hitondranao ny heloky ny taranak’Isiraely.” “Ary” “hitondra ny heloky ny taranak’i Joda mandritra ny efapolo andro ianao.” Raha atambatra, ny ilany havanana sy ny ilany havia dia mitovy amin’i Abrama sy i Paoly.
Ny fanekena dia nifototra mandrakariva tamin’ny fankatoavana na ny tsy fankatoavana—fiainana na fahafatesana. Ny fitsipiky ny andro iray ho taona iray teo amin’ny tantaran’ny Millerita dia raharaha niankinan’ny fiainana na ny fahafatesana, ary nambaran’ny anjely voalohany ho filazantsara mandrakizay izany tantara izany. Ny “filazantsara” dia raharaha iankinan’ny fiainana na ny fahafatesana, ary ny raharaha nizahana toetra teo amin’ny tantaran’ny Millerita sady niankinan’ny fiainana na ny fahafatesana dia napetraka tao anatin’ny rafitr’ilay fitsipika milaza fa ny andro iray dia mifanitsy amin’ny taona iray. Ny filazana mialoha izay nanome hery ny hafatry ny anjely voalohany dia ilay faminanian’ny loza faharoa momba ny iraika amby sivifolo sy telonjato taona sy dimy ambin’ny folo andro. Ao anatin’ireo sivifolo sy telonjato andro nandrian’i Ezekiela tamin’ny ilany havia no ahitana fanoharana maneho ilay faminaniana ara-potoana momba ny loza faharoa, dia ny iraika amby sivifolo sy telonjato taona sy dimy ambin’ny folo andro. Ilaina ny fahaiza-manavaka ara-paminaniana mba hizarana araka ny tokony ho izy ilay faminaniana, nefa izany dia tsy inona fa ny asa mitohy ataon’ny Liona avy amin’ny firenen’i Joda amin’ny fanalany ny tombokasen’ny hafatry ny antso mamatonalina.
Miady hevitra aho fa i Ezekiela dia tsy maintsy raisina ho tandindon’ny iray hetsy sy efatra arivo sy efatra alina, kanefa indrindra indrindra ho tandindon’ny fanomezana ny Fanahin’ny Faminaniana, na aseho ho fisehoan’ny mpaminany amin’ny andro farany izany, na ho fisehoan’ny vahoakan’ny fanekena izay mahatakatra ny foto-kevitry ny fomba fiasa andalana eo ambonin’ny andalana.
Izaho dia manamafy fa ny fahazavana nentin’i Ezekiela momba ny faminaniana ny amin’ny telonjato sy iraika amby sivifolo taona ary dimy ambin’ny folo andro dia mifanaraka amin’ilay lehilahy mpanadio vovoka izay manipy ireo firavaka ao anatin’ilay vata lehibe kokoa.
Manamafy aho fa ny fahazavana avy amin’i Ezekiela dia singa tena ilaina amin’ny hafatry ny vato fehizoro, rehefa vita ny tempoly.
Ao amin’ny andininy voalohany amin’ny toko fahefapolo, dia eo amin’ny 22 Oktobra no misy an’i Ezekiela, ary eo no anomezana azy ny fahitana momba ny tempoly ho avy. Io tempoly io no tempolin’ireo efatra arivo amby efatra alina amby iray hetsy, ary i Ezekiela no tandindon’izy ireo. Ho efa tafavoaka tamin’ny fitsapana roa io antokon’olona io alohan’ny hahatongavany amin’ny fitsapana fahatelo sady manapa-kevitra. Aseho ho mandray ny fahazavany ao amin’ny tempoly i Ezekiela, ka noho izany, ny fahazavana avoakany amin’ny maha-tandindona azy dia maneho ny fahazavana tonga rehefa miditra ao amin’ny Fitoerana Masina Indrindra ny vahoakan’Andriamanitra, mifanaraka amin’ny Daniela toko fahafolo.
Ny fahazavan’ny Fanambaran’i Jesosy Kristy izay vahana ny tombo-kaseny dia vahana ny tombo-kaseny alohan’ny hifaranan’ny fotoam-pahasoavana kelikely.
Ary hoy Izy tamiko: Aza asiana tombo-kase ny teny faminanian’ity boky ity; fa antomotra ny fotoana. Izay tsy marina, aoka mbola tsy ho marina ihany izy; ary izay maloto, aoka mbola ho maloto ihany izy; ary izay marina, aoka mbola ho marina ihany izy; ary izay masina, aoka mbola ho masina ihany izy. Apokalypsy 22:10, 11.
Ny “fotoana dia akaiky” izay mialoha indrindra ny hikatonan’ny fotoam-pahasoavana ao amin’ny andininy fahairaika ambin’ny folo, ary noho izany dia voavaha amin’izany fotoana izany ny Fanambaran’i Jesosy Kristy, satria “akaiky ny fotoana.”
Ny Fanambaran’i Jesosy Kristy, izay nomen’Andriamanitra Azy mba hampisehoany amin’ny mpanompony ny zavatra tsy maintsy ho tanteraka faingana; ary nampitondrainy tamin’ny anjeliny izany ka nambarany tamin’i Jaona mpanompony; izay nanambara ny tenin’Andriamanitra sy ny filazana nataon’i Jesosy Kristy ary izay rehetra hitany. Sambatra izay mamaky, ary izay mandre ny tenin’ity faminaniana ity ka mitandrina izay voasoratra ao aminy; fa efa akaiky ny fotoana. Apokalypsy 1:1–3.
Mifarana ny fotoana fitsarana ho an’ny Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito Laodiseana amin’ny lalàna alahady, ary ny Advantisma dia aseho ho Jerosalema ao amin’ny toko fahasivy amin’i Ezekiela. Ao no andraisan’ireo izay misento sy mitaraina noho ny fahavetavetana atao eo amin’ny tany sy ao amin’ny fiangonana ny tombo-kase. Ny fanisiana tombo-kase dia tanteraka rehefa mampahatezitra ny firenena ny rivotra avy any atsinanana, dia ny finoana silamo, fotoana fohy mialoha ny hifaranan’ny fotoana fitsarana. Ao amin’ny toko fahavalo amin’i Ezekiela, ny taranaka efatra ao amin’ny Advantisma dia mifarana amin’ny taranaka fahefatra, izay asehon’ireo mpitarika dimy amby roapolo miankohoka amin’ny masoandro.
Io fahitana io dia nomena an’ohatra ara-paminaniana iray andro mialoha ny lalàn’ny Alahady, na fotoana fohy indrindra mialoha ny fifaranan’ny fotoam-pahasoavana, araka ny asehon’ny enina, enina, enina.
Ary tamin’ny taona fahenina, tamin’ny volana fahenina, tamin’ny andro fahadimin’ny volana, raha nipetraka tao an-tranoko aho ary ny loholon’i Joda nipetraka teo anatrehako, dia nilatsaka tao amboniko teo ny tànan’i Jehovah Tompo. Dia nijery aho, ka, indro, nisy endrika tahaka ny fisehoan’ny afo: hatramin’ny fisehoan’ny valahany midina dia afo; ary hatramin’ny valahany miakatra dia tahaka ny fisehoan’ny famirapiratana, tahaka ny lokon’ny metaly mamirapiratra. Ary naninjitra izay tahaka ny tànana Izy ka nandray ahy tamin’ny volon-doha iray; ary ny Fanahy nanandratra ahy teo anelanelan’ny tany sy ny lanitra ka nitondra ahy tamin’ny fahitan’Andriamanitra ho any Jerosalema, ho eo am-baravaran’ny vavahady anatiny izay miatrika ny avaratra, izay nisy ny fitoeran’ilay sarin’ny fahasarotam-piaro, izay mampahasaro-piaro. Ary, indro, tao ny voninahitr’Andriamanitry ny Isiraely, araka ilay fahitana izay hitako tany amin’ny tany lemaka. Ezekiela 8:1–4.
Ny fahitana tamin’ny taona fahenina, volana fahenina ary andro fahadimy dia tonga talohan’ny “666,” tandindon’ny lalàn’ny Alahady, rehefa hikatona ny fotoam-pahasoavana ho an’ny Advantista Laodiseana. Izany fahitana izany dia “araka ny fahitana” izay “hitany teo amin’ny tani-hay” Ezekiela. Ny fahitana hitany teo amin’ny tani-hay dia hita mialoha kokoa, ao amin’ny toko fahatelo.
Dia nitsangana aho, ka nivoaka nankany amin’ny tany lemaka; ary, indro, ny voninahitr’i Jehovah nitsangana teo, tahaka ny voninahitra izay hitako teo amoron’ny ony Kebara; dia niankohoka tamin’ny tarehiko aho. Ezekiela 3:23.
Ny fahitana teo amin’ny “lemaka”, izay fahitana tamin’ny taona fahenina, volana fahenina ary andro fahadimy, dia ilay fahitana efa hitan’i Ezekiela teo aloha teo amoron’ny ony Kebara.
Ary izao no niseho, tamin’ny taona fahatelopolo, tamin’ny volana fahefatra, tamin’ny andro fahadimin’ny volana, raha tany amin’ny babo teo amoron’ny ony Kebara aho, dia nisokatra ny lanitra, ka nahita fahitan’Andriamanitra aho. Ezekiela 1:1.
Ny “fahitana avy amin’Andriamanitra” izay “hitan’i” Ezekiela teo amoron’ny ony Kebara dia ilay fahitana teo amin’ny tany lemaka, izay ilay fahitana ao amin’ny Ezekiela toko fahavalo ka hatramin’ny fahiraika ambin’ny folo ihany koa. Naseho ireo fahitana ireo tao anatin’ny toe-javatra nijeren’i Ezekiela ny tao anatin’ny fitoerana masina, izay toerana ahatanterahan’ilay fahitana "marah" amin’ny fitaratra ao amin’ny toko fahafolo. Ezekiela dia maneho an’ireo izay misitraka ny fahazavan’ny faminaniana mamiratra avy ao amin’ny Fitoerana Masina Indrindra, rehefa avoaka ny Fanambaran’i Jesosy Kristy mialoha kelin’ny fiafaran’ny fotoam-pahasoavana.
Rehefa mamantatra ny tsipiky ny Jobilin’i Josia mpanjaka, izay manomboka amin’ny Paska ary mifarana amin’ny 22 Oktobra, isika, dia mamantatra ny tandindon’ireo andro firavoravoana amin’ny lohataona sy amin’ny fararano, araka ny voasoritra ao amin’ny Levitikosy toko fahatelo amby roapolo. Ao dia voasoritra amin’ny andininy roa amby roapolo avy ireo andro firavoravoana amin’ny lohataona sy amin’ny fararano, tahaka ny fanompoan’i Ezekiela izay naharitra roa amby roapolo taona. Ny fametrahana an’i Ezekiela eo amin’ny taona fahatelopolo amin’ny tsipiky ny Jobily dia ahafahana mampifanandrify ny nahaterahan’i Ezekiela amin’ny fifohazana notarihin’i Josia. Raha telopolo taona izy tamin’ny taona fahatelopolo tao anatin’ny tsingerin’ny Jobily, dia ho tamin’ny fanavaozana nataon’i Josia no nahaterahan’i Ezekiela.
I Ezekiela dia tandindon’ireo izay miditra amin’ny finoana ao amin’ny Fitoerana Masina Indrindra. Rehefa tafiditra ao izy ireo, dia mahita ireo kodiarana ao anatin’ny kodiarana, izay maneho ny fifampiantraikana be pitsiny eo amin’ny samy olombelona. Tahaka an’i Jaona ao amin’ny Apokalypsy toko fahafolo, i Ezekiela dia maneho ireo mpanaraka an’i Miller, fa amin’ny fomba mivantana kokoa kosa dia ireo efatra arivo sy efatra alina sy iray hetsy. Ny faminaniany mifanitsy amin’izany momba ny fe-potoana iraika amby sivifolo sy telonjato taona sy dimy ambin’ny folo andro dia maneho an’ohatra ny fitsarana farany mihatra amin’ny Advantisma laodikiana amin’ny alalan’ny fandravana an’i Jerosalema, ary mahafaoka ny ankamantatra momba ny valo amby telopolo sy ny efapolo.
Ao anatin’izany ny tandindon’ny efajato sy telopolo taona.
Tafiditra ao anatin’izany ny fe-potoana efa-taona asehon’ny 1333 hatramin’ny 1337, 1449 hatramin’ny 1453 ary 1840 hatramin’ny 1844.
Hanomboka ny fandinihantsika ity lohahevitra tena manan-danja ity isika ao amin’ny lahatsoratra manaraka.
“Ao amin’ireo fahitana nomena an’i Isaia sy i Ezekiela ary i Jaona no ahitantsika ny fifamatoran’ny lanitra akaiky amin’ireo zava-mitranga eto ambonin’ny tany sy ny halehiben’ny fiahian’Andriamanitra ireo izay mahatoky Aminy.” Testimonies, boky faha-5, 753.
I Kristy Tenany no Tompon’ny tempoly. Rehefa handao azy Izy, dia hiala ny voninahiny—izany voninahitra izay efa hita taloha tao amin’ny masina indrindra, teo ambonin’ny seza famindrampo, izay nidiran’ny mpisoronabe indray mandeha monja isan-taona, tamin’ny andro lehiben’ny fanavotana, nitondra ny ran’ilay fanatitra novonoina (izay tandindon’ny ran’ny Zanak’Andriamanitra nalatsaka noho ny fahotan’izao tontolo izao), ka nafafiny teo ambonin’ny alitara izany. Izany no Shekinah, ilay tabernakely hita maso an’i Jehovah.
“Ity voninahitra ity no naseho tamin’i Isaia, rehefa hoy izy: ‘Tamin’ny taona nahafatesan’i Ozia mpanjaka dia nahita ny Tompo nipetraka teo ambonin’ny seza fiandrianana aho, avo sady asandratra, ary ny sisin’akanjony nameno ny tempoly’ [Isaiah 6:1–8 quoted].” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1139.
Ny fahitana nomena an’i Isaia dia maneho ny toetry ny vahoakan’Andriamanitra amin’ny andro farany. Omena tombon-tsoa izy ireo hahita amin’ny finoana ny asa izay mandroso ao amin’ny fitoerana masina any an-danitra. “Ary vohaina ny tempolin’Andriamanitra tany an-danitra, ka hita tao amin’ny tempoliny ny fiaran’ny fanekeny.” Raha mibanjina amin’ny finoana ao amin’ny masina indrindra izy ireo ka mahita ny asan’i Kristy ao amin’ny fitoerana masina any an-danitra, dia tsapany fa vahoaka maloto molotra izy,—vahoaka izay matetika niteny zava-poana tamin’ny molony, ary ny talenta izay nomena azy dia tsy nohamasinina na nampiasaina ho voninahitr’Andriamanitra. Koa tsy mahagaga raha kivy izy ireo rehefa ampitahainy ny fahalemena sy ny tsy fahamendrehany amin’ny fahadiovana sy ny hatsaran’ny toetra be voninahitr’i Kristy. Kanefa raha izy ireo, tahaka an’i Isaia, no handray ny fahatsapana izay kasain’ny Tompo hapetraka ao am-po, raha hanetry ny fanahiny eo anatrehan’Andriamanitra izy, dia misy fanantenana ho azy. Eo ambonin’ny seza fiandrianana ny avilin’ny teny fikasana, ary ny asa natao ho an’i Isaia dia hatao ao aminy. Hamaly ny fangatahana avy amin’ny fo torotoro Andriamanitra.
“Ny tanjon’ity asa lehibe sy manetriketrika ataon’Andriamanitra ity dia ny hanangona ireo amboara ho ao amin’ny trano fitahirizam-bokatra any an-danitra; fa ny tany dia ho feno ny voninahitry ny Tompo. Koa aoka tsy hisy ho kivy, raha mahita ny faharatsiana manjaka sy mandre ny teny aloaky ny molotra maloto. Rehefa milahatra hanohitra ny vahoakan’Andriamanitra ny herin’ny maizina; rehefa hanangona ny tafiny Satana ho amin’ilay ady lehibe farany, ary toa lehibe sy saika tsy hay tohaina ny heriny, ny fahitana mazava ny voninahitra avy amin’Andriamanitra, ilay seza fiandrianana avo sy asandratra, voahodidin’ny avana fanekena, dia hitondra fampiononana sy toky ary fiadanana.” Review and Herald, 22 Desambra 1896.
Teo amoron’ny ony Kebara, i Ezekiela dia nahita tafio-drivotra toa avy any avaratra, “rahona lehibe iray sy afo miolikolika ao aminy, ary nisy famirapiratana nanodidina azy, ary avy teo afovoany dia toy ny lokon’ny ambora.” Kodiarana maro, nifampiditra ny iray tamin’ny iray, no nahetsiky ny zava-manana aina efatra. Avo dia avo ambonin’ireo rehetra ireo “dia nisy endriky ny seza fiandrianana, tahaka ny fijery vato safira; ary teo ambonin’ny endriky ny seza fiandrianana dia nisy endrika tahaka ny fijerin’olona iray teo amboniny.” “Ary hita teo amin’ny kerobima ny endriky ny tanan’olona teo ambanin’ny elany.” Ezekiela 1:4, 26; 10:8. Naharitra sy sarotra dia sarotra ny firafitry ny kodiarana ka tamin’ny fijery voalohany dia toa nisy fisavoritahana; nefa nihetsika tao anatin’ny firindrana tonga lafatra izy ireo. Ireo zava-boahary any an-danitra, notohanana sy notarihin’ny tanana teo ambanin’ny elatry ny kerobima, no nanosika ireo kodiarana ireo; ambonin’izy ireo, teo ambonin’ny seza fiandrianana safira, no nisy Ilay Mandrakizay; ary manodidina ny seza fiandrianana dia nisy avana, tandindon’ny famindram-pon’Andriamanitra.
“Tahaka ireo fihodinan-javatra sarotra tahaka ny kodiarana izay teo ambanin’ny fitarihan’ny tanana eo ambanin’ny elatry ny kerobima, dia eo ambanin’ny fifehezan’Andriamanitra koa ny fifanindrian-javatra sarotra eo amin’ny zava-mitranga amin’ny olombelona. Eo afovoan’ny ady sy ny korontanan’ny firenena, Ilay mipetraka ambonin’ny kerobima dia mbola mitarika ny raharahan’ny tany ihany.
“Ny tantaran’ireo firenena izay nifandimby nibodo ny fotoana sy ny toerana voatendry ho azy avy, ka tsy fantany akory fa nijoro ho vavolombelon’ny fahamarinana izay tsy azony ny heviny, dia miteny amintsika. Ho an’ny firenena rehetra sy ho an’ny olona tsirairay amin’izao andro izao dia efa nanendry toerana iray ao amin’ny drafiny lehibe Andriamanitra. Ankehitriny, ny olona sy ny firenena dia refesina amin’ny fizahan-danja eny an-tànan’Ilay tsy mba mety diso. Samy manapa-kevitra ny anjarany amin’ny safidiny avy ny rehetra, ary Andriamanitra no mandrindra izany rehetra izany mba hanatanterahana ny fikasany.”
“Ny tantara izay efa nofaritan’ilay IZAHO LEHIBE ao amin’ny Teniny, mampifamatotra rohy manaraka rohy ao amin’ny rojo faminaniana, hatramin’ny mandrakizay lasa ka hatramin’ny mandrakizay ho avy, dia milaza amintsika izay misy antsika ankehitriny ao amin’ny fandehan’ny taona, ary izay azo antenaina amin’ny andro ho avy. Izay rehetra efa nambaran’ny faminaniana fa ho tanteraka, mandra-pahatongan’izao fotoana izao, dia efa voasoritra teo amin’ny pejin’ny tantara, ary azo antoka ho antsika fa izay rehetra mbola ho avy dia hotanterahina araka ny filaharany.” Education, 178.