“Amin’ny alalan’ny didy manery ny fanorenana ny fahefan’ny papa, ka mandika ny lalàn’Andriamanitra, dia hisaraka tanteraka amin’ny fahamarinana ny firenentsika. Rehefa haninjitra ny tanany hiampita ny hantsana ny Protestantisma mba hihazona ny tanan’ny fahefana romana, rehefa hihoatra ny hantsana lalina izy mba hifampitantana amin’ny fanahy ratsy, rehefa, eo ambanin’ny herin’io firaisana telo sosona io, ny firenentsika handà ny foto-kevitra rehetra ao amin’ny Lalàm-panorenany amin’ny maha-governemanta protestanta sy repoblikana azy, ary hametraka fepetra ho amin’ny fampielezana ny lainga sy ny fitaka papaly, dia amin’izany no hahafantarantsika fa tonga ny fotoana hisehoan’ny asan’i Satana mahagaga, ary efa akaiky ny farany.”

“Toy ny nanatonan’ny tafika romana izay famantarana ho an’ny mpianatra ny fandringanana mananontanona an’i Jerosalema, dia toy izany koa no ahafahan’ity fialam-pinoana ity ho famantarana ho antsika fa efa tratra ny fetran’ny fahari-pon’Andriamanitra, fa efa feno ny refin’ny heloky ny firenentsika, ary fa efa saiky hanidina hiala ny anjelin’ny famindram-po ka tsy hiverina intsony. Amin’izany dia hatsipy ao anatin’ireo zava-miseho feno fahoriana sy fahaterena izay nofaritan’ny mpaminany ho fotoanan’ny fahorian’i Jakoba ny olon’Andriamanitra. Miakatra any an-danitra ny fitarainan’ireo mahatoky izay enjehina. Ary tahaka ny nitarainan’ny ran’i Abela avy tamin’ny tany, dia misy feo koa mitaraina amin’Andriamanitra avy amin’ny fasan’ny maritiora, avy amin’ny fasandranon’ny ranomasina, avy amin’ny lavabato eny an-tendrombohitra, avy amin’ny vata-paty ao amin’ny trano fitokana-monina: ‘Mandra-pahoviana, Tompo ô, masina sy marina, no tsy hitsaranao sy hamalianao ny rànay amin’izay monina ambonin’ny tany?’”

“Ny Tompo dia manao ny asany. Mihetsiketsika avokoa ny lanitra rehetra. Efa ho hitsangana tsy ho ela Ilay Mpitsara ny tany rehetra ka hanamarina ny fahefany izay efa noheverina ho tsinontsinona. Ny mariky ny fanafahana dia hapetraka eo amin’ireo lehilahy izay mitandrina ny didin’Andriamanitra, izay manaja ny lalàny, ary izay mandà ny mariky ny bibidia na ny sariny.

“Andriamanitra dia nanambara izay hitranga amin’ny andro farany, mba hahavonona ny olony hijoro manoloana ny tafiodrivotry ny fanoherana sy ny fahatezerana. Ireo izay efa nampitandremana ny amin’ireo toe-javatra miandry azy eo anoloany dia tsy tokony hipetraka amim-pitoniana, miandry ny tafio-drivotra ho avy, ka mampionona ny tenany fa ny Tompo hiaro ny mahatoky aminy amin’ny andro fahoriana. Tokony ho tahaka ny olona miandry ny Tompony isika, tsy amin’ny fiandrasana kamo, fa amin’ny asa mafana fo sy amin’ny finoana tsy mihozongozona. Tsy izao no fotoana hamelana ny saintsika ho variana amin’ny zavatra madinidinika. Raha mbola matory ny olona, Satana kosa dia miasa fatratra mandamina ny raharaha mba tsy hahazoan’ny olon’ny Tompo famindram-po na rariny. Ny hetsika Alahady dia efa mandroso ao anatin’ny haizina ankehitriny. Manafina ny tena anton-draharaha ireo mpitarika, ary maro amin’izay miray amin’io hetsika io no tsy mahita akory izay iafaran’ny fikorianan-javatra miafina ao ambany. Malefaka ny filazany ivelany ary toa kristiana, nefa rehefa hiteny izy dia hampiseho ny fanahin’ny dragona. Adidintsika ny manao izay rehetra azontsika atao mba hisorohana ny loza mananontanona. Tokony hiezaka isika hanafoana ny fitsaratsaram-poana amin’ny fametrahana ny tenantsika amin’ny tena toerana marina eo anatrehan’ny olona. Tokony hapetratsika eo anoloan’izy ireo ny tena raharaha iadian-kevitra, ka amin’izany no ametrahantsika ny fanoherana mahomby indrindra manoloana ireo fepetra mametra ny fahalalahan’ny fieritreretana. Tokony handinika ny Soratra Masina isika ka ho hainay ny manome ny anton’ny finoantsika. Hoy ny mpaminany: ‘Ny ratsy fanahy hanao ratsy ihany; ary tsy hisy amin’ny ratsy fanahy hahafantatra; fa ny hendry no hahafantatra.’” Testimonies, boky faha-5, 451, 452.

Rehefa “Hetsika Alahady” “rehefa miteny izy dia hampiseho ny fanahin’ilay dragona.” Ireo fehintsoratra efatra dia mampahafantatra fa amin’ny lalàna Alahady dia “hisaraka tanteraka amin’ny fahamarinana” i Etazonia. Amin’ny lalàna Alahady dia “tonga ny fotoana hiasan’i Satana amin’ny fomba mahagaga.” Amin’ny lalàna Alahady dia tanteraka ny firaisana telo sosona. Amin’ny lalàna Alahady dia “mandà ny fitsipika rehetra ao amin’ny Lalàmpanorenany amin’ny maha-fitondram-panjakana repoblikana protestanta azy” i Etazonia, ary koa “mametraka fepetra ho amin’ny fampielezana ny lainga sy ny fitaka papaly.” Io lalàna Alahady io dia “famantarana ho antsika fa tratra ny faritry ny fahari-pon’Andriamanitra, fa feno ny fatran’ny heloky ny firenentsika, ary efa hiala hanidina ilay anjelin’ny famindrampo, ka tsy hiverina intsony.” Izany famantarana izany dia naseho mialoha tamin’ilay fampitandremana nomen’i Jesosy izay nanondro ny fahavetavetana fandravana nolazain’i Daniela mpaminany. Eo no tanteraka ilay vavaka nataon’ireo maritiora teo ambanin’ny tombo-kase fahadimy izay manao hoe: “Mandra-pahoviana, Tompo ô, masina sy marina, no tsy mitsara sy tsy mamaly ny ranay amin’izay monina ambonin’ny tany Hianao?” Eo amin’io mari-pamantarana io koa no anehoan’ireo virijina adala sy hendry ny toetrany.

Amin’ny lalànan’ny Alahady, i Etazonia dia “mandà ny foto-kevitra rehetra ao amin’ny Lalàm-panorenany.” Ny vanim-potoana nanatanterahana izany asa izany dia nanomboka tamin’ny Patriot Act tamin’ny taona 2001. Ny taona 2001 ka hatramin’ny lalànan’ny Alahady dia maneho asa miandalana mandà ny Lalàm-panorenana. Izany asa miandalana izany dia mifanaraka amin’ny tsipiky ny faminaniana izay anatanterahana ny fananganana ny sarin’ny bibidia. Ny tsipiky ny sarin’ny bibidia dia mety hiseho ho somary sarotra kokoa, nefa mendrika ny ho azo tsara izany fahasarotana izany. Ny mahasarotra ny tsipiky ny sarin’ny bibidia dia satria maneho tsipika roa izy.

Ho an’ilay biby avy amin’ny tany, ny tandroka roa dia ny tsipika roa an’ny Repoblikanisma sy ny Protestantisma. Ireo tandroka roa ireo dia miara-mivondrona ho amin’ny fifandraisana misy eo amin’ny fiangonana sy ny fanjakana, ka amin’izany no anatanterahany ny fananganana ny sarin’ilay biby. Noho izany, ny tsipiky ny fananganana ny sarin’ilay biby dia ahitana tsipika roa ao anatin’ilay tsipika iray ihany, satria ny tandroka Repoblikana sy Protestanta dia mandeha mifanindran-dalana amin’ny alalan’ny tantara, nefa ny tsipika tsirairay avy koa dia samy manana ny fijoroany ho vavolombelona ara-paminaniana entiny. Tsipika ara-paminaniana iray, izay misy lohahevitra roa mifanindran-dalana, dia sarotra kokoa noho ny fanamarihana fotsiny ireo marika eny an-dalana amin’ny asa ara-politika izay maneho ilay fitenenana mifandray amin’ny Lalàmpanorenana.

Ny tsipika roa amin’ny tandroka Repoblikana sy Protestanta dia vao mainka saro-pantarina noho ny zava-misy ara-paminaniana fa ao anatin’ny tandroka Repoblikana no misy ny tantaran’ny tolona teo amin’ny Demokraty mpomba ny fanandevozana sy ny Repoblikana manohitra ny fanandevozana; ary ankoatra izany, ao anatin’ny tandroka Protestanta dia misy fizahan-toetra mitohy izay manaraka ny virijina hendry sy ny virijina adala ao anatin’ny tantaran’ny tandroka Protestanta. Kanefa dia zava-dehibe indrindra ny miorim-paka ao anatin’ireo fahamarinana ireo.

Ao anatin’ilay tsipika asehon’ny tandroka roan’ilay bibidia avy amin’ny tany dia misy fanoharana mifanindran-dàlana momba ny fananganana na toetra tahaka an’i Kristy na toetra tahaka an’i Satana, izay mitovy amin’ny fananganana na sarin’i Kristy na sarin’ilay bibidia; fa amin’ity tontolon-kevitra ity ny “bibidia” dia maneho zavaboary noforonina mifanohitra amin’ny Mpamorona. Ny fananganana ireo toetra ireo dia tanterahina ao anaty amin’ny olona rehetra, satria rehefa mifarana ny fotoam-pahasoavana dia kilasy roa ihany no misy. Tanterahina koa izany eo ivelany amin’ny alalan’ny firaisan’ny fahefana papaly sy ny Firenena Mikambana.

Noho izany, ny fotoam-pitsapana ho amin’ny famoronana ny sarin’ny bibidia dia nanomboka tamin’ny taona 2001, ary mifarana amin’ny lalàn’ny Alahady any Etazonia izany. Ao anatin’izany vanim-potoana izany, ny tantara ara-paminaniana momba ireo tandroka roa an’ilay bibidia avy amin’ny tany dia maneho fifanandrinana anatiny sy ivelany ao anatin’ny tandroka tsirairay avy, na eo amin’ny lafiny ara-pivavahana izany na ara-politika, ary koa ady eo amin’ireo tandroka roa samy izy.

Ny lalàna momba ny Alahady any Etazonia dia maneho ilay fampitandremana mba handosirana izay nofaritan’i Jesosy ho “fahavetavetana mahatonga fandravana.” Ny lalàna momba ny Alahady any Etazonia no famaranana ny vanim-potoana izay nanomboka tamin’ny taona 2001. Ny Patriot Act no “fahavetavetana mahatonga fandravana, izay nolazain’i Daniela”, ary nofaritan’i Jesosy ho famantarana handosirana eo anoloan’ny fandringanana ho avy.

Ny Patriot Act dia ahitana ny fahazavana ara-paminaniana tamin’ny 1888 sy ny Blair Bill. Koa noho izany, ny Patriot Act dia ahitana ara-paminaniana ihany koa ny tandindon’ny lalàna Alahady; noho izany, ny vanim-potoana manomboka amin’ny 2001 dia manomboka amin’ny lalàna Alahady araka ny tandindon’ny 1888—Blair Bill, 2001—Patriot Act, ary miafara amin’ny lalàna Alahady.

Ny fampitandremana handositra ny tanàna tamin’ny taona 2001 dia tandindon’ny fampitandremana handositra hiala ao Babylona amin’ny fotoanan’ny lalàn’ny Alahady. Ny fitsarana nateraka tamin’i Etazonia noho ny lalàn’ny Alahady dia tandindon’ny fitsarana hihatra amin’izao tontolo izao manontolo rehefa mitsangana Mikaela ka mikatona ny fotoam-pitsarana ho an’ny olombelona. Ny sonian’i Kristy amin’ny maha Alfa sy Omega Azy dia aseho miverimberina ao anatin’ireo fahamarinana asehon’ny Blair Bill tamin’ny taona 1888, sy izay rehetra asehon’ny taona 1888, ka averina indray amin’ny taona 2001.

Ny taona 2001, izay voasary tandindon’ny 1888, dia tsy maneho ihany ny famantarana handosirana araka ny asehon’ny fahavetavetana mahatonga fandravana, fa nosoloan-tena koa tamin’ny taona 66 taor. J.K. sy ny fahirano nataon’i Cestius. Ny fahirano nataon’i Titus tamin’ny taona 70 taor. J.K. dia maneho ny lalàn’ny Alahady any Etazonia. Ny lalàn’ny Alahady any Etazonia dia asehon’ny taona 321 sy ny lalàn’ny Alahady voalohany nataon’i Constantine, ary ny 538 dia maneho ny fotoana izay hilefitran’ny firenena farany eto an-tany eo ambanin’ny mariky ny bibidia.

2001 dia 1888, i Cestius ary ny taona 66 taor. J.K. Ny lalàn’ny Alahady dia Titus sy ny taona 70 ary 321. Ny taona 2001 koa dia ny batisan’i Jesosy, sy ny fidinany ao amin’ny Apokalypsy toko faha-folo tamin’ny 11 Aogositra 1840. Ireo tandindona rehetra ireo dia samy mandray anjara amin’ny tsipiky ny Lalàmpanorenana.

Ny tantara ara-paminanian’i Etazonia dia mitovy laharana amin’ny tantaran’ny Advantisma. Tamin’ny 1798 no nahazoan’ny fahefana papaly ny ratra mahafaty azy, ary ny 1798 no fotoana farany izay nanokafana ny ampahan’ny faminanian’i Daniela izay mifandray amin’ny tantaran’ny anjely voalohany sy faharoa ao amin’ny Apokalypsy faha-efatra ambin’ny folo. Teo amin’ny 1798 no amaritana ny fiandohan’ny Advantisma eo amin’ny lafiny ara-paminaniana, ary tamin’ny 1798 no nahatonga ilay bibidia avy amin’ny tany manana tandroka tahaka ny an’ny zanak’ondry ho fanjakana fahenina ao amin’ny faminaniana ara-Baiboly.

Ny taona 1798 dia nialohavan’ny mari-pamantarana ara-paminaniana telo mifandray amin’ny tsipikan’ilay bibidia avy amin’ny tany, ary noho izany amin’ny fitenenan’i Etazonia sy amin’ny Lalàm-panorenan’i Etazonia. Ireo mari-pamantarana telo ireo dia ny Fanambarana ny Fahaleovantena, nambara tamin’ny 1776, avy eo ny Lalàm-panorenana tamin’ny 1789, ary avy eo ny Lalàna momba ny Vahiny sy ny Fampirisihana fikomiana tamin’ny 1798.

Ireo marika telo ireo dia manondro ny tsipika ara-paminaniana momba ny Lalàmpanorenana ary manamarika ny fiandohan’ny fanjakana fahenina amin’ny faminanian’ny Baiboly. Ny lalàna alahady no faran’ny fanapahan’ny fanjakana fahenina amin’ny faminanian’ny Baiboly; ary noho izany, araka ny tsy maintsy maha-ara-paminaniana azy, dia tsy maintsy misy marika telo mialoha io farany io, araka ny nasehon’ny tandindona ao amin’ireo marika telo izay nialoha ny fiandohana.

Tamin’ny taona 2001, tamin’ny fianjeran’ireo tilikambo, ny Patriot Act dia asehon’ny Blair Bill tamin’ny 1888 ho tandindona, miaraka amin’ny fikomiana niharihary nataon’ny mpitarika ny Advantisma tao amin’ny Fihaonambe Jeneraly tao Minneapolis. Io fikomiana io, izay nolazain’ny anjely tamin’i Rahavavy White fa notandindomin’ny fikomiana nataon’i Kora, Datana ary Abirama hanohitra an’i Mosesy, dia tandindomin’ny batisan’i Kristy tamin’ny taona 27 taor. J.K. koa, ny famerana ny finoana silamo tamin’ny 11 Aogositra 1840 sy ny Fanambarana ny Fahaleovantena tamin’ny 1776, ary koa ny “fahavetavetana mahatonga fandravana, izay voalazan’i Daniela mpaminany” ho famantarana handosirana ny fahatezerana ho avy, araka ny asehon’i Cestius sy ny taona 66 taor. J.K.

Raha mbola azonao tsaroana fa ny tsipiky ny faminaniana izay dinihintsika ankehitriny dia ny tsipiky ny Lalàmpanorenan’i Etazonia, dia ireo tsipika faminaniana rehetra voalaza teo aloha dia samy mandray anjara amin’ny fanorenana sy fanamafisana ny lohahevitra ara-paminaniana asehon’ny tsipiky ny Lalàmpanorenana. Kanefa ny tsipika izay toa mifamatotra indrindra amin’ireo hafa dia ny tsipiky ny fananganana ny sarin’ilay bibidia. Ny sarin’ilay bibidia dia sarin’ilay bibidia papaly, izay aseho ho bibidia iray anjakazakan’ny vehivavy, dia ny firaisan’ny fiangonana sy ny fanjakana, ka ny fiangonana no mifehy izany fifandraisana izany. Mba hahafahan’i Etazonia manangana sarina bibidia ho an’ilay bibidia, dia tsy maintsy mahafehy ny governemanta hatramin’ny ambaratonga handanian’ny governemanta sy hampiharany lalàna ara-pivavahana ny Protestantisma niodina, ary amin’ny farany dia ny lalàn’ny Alahady.

Rehefa tanteraka ny fizotran’ny famoronana ny sarin’ny bibidia, dia horavana ny Lalàm-panorenana, izay nosoratana niaraka tamin’ilay foto-kevitra ambony indrindra izay nosoratan’i Thomas Jefferson hoe “fisarahan’ny fiangonana sy ny fanjakana.” Rehefa manana fahefana hitarihana ny tandroka Protestanta ny tandroka Repoblikana mba hampihatra didy ara-pivavahana, dia rovitra ny tena fon’ny Lalàm-panorenana; koa izany no ahitanao ny fifandraisana ara-paminaniana eo amin’ny tsipiky ny Lalàm-panorenana sy ny tsipiky ny sarin’ny bibidia.

Ny vanim-potoana ananganana ny sarin’ilay bibidia dia nanomboka tamin’ny taona 2001, tamin’ny Patriot Act, ary mifarana amin’ny lalàn’ny Alahady izany, rehefa ampiharina ny mariky ny bibidia. Mandritra izany vanim-potoana izany no amafafazana ny ranonorana farany, satria ny ranonorana farany dia manomboka milatsaka rehefa midina ilay anjely mahery ao amin’ny Apokalypsy fahavalo ambin’ny folo ka manazava ny tany amin’ny voninahiny, izay, araka an-dRahavavy White, dia hitranga rehefa hampidinina ireo trano lehibe ao New York City amin’ny fikasihan’ny Tompo.

“Ny ranonorana farany dia hidina eo amin’ny vahoakan’Andriamanitra. Anjely mahery iray no hidina avy any an-danitra, ary ny tany manontolo dia hohazavain’ny voninahiny.” Review and Herald, 21 Aprily 1891.

Ny vanim-potoanan’ny famafazana ny ranonorana farany dia maneho fe-potoana iray izay anivanana sy anadiovana ny vary sy ny tsimparifary ao amin’ny taranaka faran’ny Advantisma. Izany fanivanana sy fanadiovana izany dia mifarana amin’ny lalàna Alahady, ary ny virijina hendry izay manana ny diloilo rehefa tonga ny krizin’ny lalàna Alahady dia asiana tombo-kase, ary avy eo ny Fanahy Masina dia arotsaka tsy amin’ny fatra mandra-pitsangan’i Mikaela ka hifaranan’ny fotoam-pahasoavan’ny olombelona.

Mandritra ny fananganana ny sarin’ilay bibidia any Etazonia dia hitsitokotoko ny ranonorana farany, ary mandritra ny fananganana ny sarin’ilay bibidia eo amin’izao tontolo izao dia hararaka tsy misy fetra ny ranonorana farany.

Tamin’ny taona 2001 no nanomboka ny fizahan-toetran’ny fiangonana Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito ao Laodikia, araka ny tandindon’ny Protestanta tamin’ny 11 Aogositra 1840 sy i Isiraely fahiny tamin’ny nanaovana batisa an’i Kristy.

“Ny fotoana fitsapana dia efa mananontanona antsika izao, satria ny antso mafy ataon’ilay anjely fahatelo dia efa natomboka sahady tamin’ny fanambaràna ny fahamarinan’i Kristy, Ilay Mpanavotra mamela heloka. Izany no fiandohan’ny fahazavan’ilay anjely izay hameno ny tany rehetra ny voninahiny.” Selected Messages, boky 1, 362.

Ny fizahan-toetra farany ho an’ilay vahoakan’ny fanekena taloha dia manomboka rehefa ny fahazavan’ilay anjely ao amin’ny Apokalypsy toko faha-18 manomboka mampahafantatra ny hafany. Ny hafany dia aseho koa ao amin’ireo andininy telo voalohany ao amin’ny toko faha-18 amin’ny Apokalypsy, ary ireo andininy telo ireo, araka an’i Sister White, dia tanteraka tamin’ny fotoana nianjeran’ireo trano lehibe tao New York City.

Dia nanomboka ny fizahan-toetra, araka izay asehon’i Jaona ao amin’ny toko fahafolon’ny Apokalypsy. Ny fitsapana dia izao: handray ny boky kely izay teo an-tanan’ilay anjely va ianareo, ary avy eo hihinana azy. Nandritra io vanim-potoanan’ny fizahan-toetra io, raha afafy ny ranonorana farany, dia ireo ihany no ianjerany, dia izay nifidy handray ny boky kely sy hihinana azy.

“Maro no tsy nandray tamin’ny ambaratonga lehibe ny ranonorana aloha. Tsy azony avokoa ny fitahiana rehetra izay efa nomen’Andriamanitra ho azy ireo amin’izany. Miandrandra izy fa ny tsy ampy dia hofenoin’ny ranonorana aoriana. Rehefa harotsaka ny fahabetsahan’ny fahasoavana manankarena indrindra, dia mikasa hanokatra ny fony handray izany izy. Manao fahadisoana mahatsiravina izy ireo. Ny asa izay efa natombok’Andriamanitra tao am-pon’ny olombelona tamin’ny fanomezany ny fahazavany sy ny fahalalany dia tsy maintsy tohizana mandrakariva. Tsy maintsy tsapan’ny tsirairay ny filany manokana. Tsy maintsy foanana amin’ny loto rehetra ny fo ary diovina mba honenan’ny Fanahy ao anatiny. Tamin’ny alalan’ny fiaikena sy ny fandaozana ny ota, tamin’ny vavaka mafana fo sy ny fanokanana ny tenany ho an’Andriamanitra, no niomanan’ny mpianatra voalohany handray ny firotsahan’ny Fanahy Masina tamin’ny Andron’ny Pentekosta. Izany asa izany ihany, saingy amin’ny ambaratonga lehibe kokoa, no tsy maintsy atao ankehitriny. Tamin’izany, ny mpiasan’olombelona dia tsy maintsy nangataka ny fitahiana fotsiny, ary niandry ny Tompo hahatanteraka ny asa momba azy. Andriamanitra no nanomboka ny asa, ary Izy no hamita ny asany, ka hahatonga ny olombelona ho tanteraka ao amin’i Jesosy Kristy. Kanefa tsy tokony hisy fanaovana tsinontsinona ny fahasoavana asehon’ny ranonorana aloha. Ireo ihany izay miaina mifanaraka amin’ny fahazavana azony no handray fahazavana lehibe kokoa. Raha tsy mandroso isan’andro isika amin’ny fanehoana ireo hatsaram-panahy kristiana miasa, dia tsy hahafantatra ny fisehoan’ny Fanahy Masina amin’ny ranonorana aoriana isika. Mety milatsaka amin’ny fo manodidina antsika rehetra izany, nefa isika tsy hahatsikaritra na handray izany.” Testimonies to Ministers, 506, 507.

Ireo izay nihinana ny hafatry ny 2001 dia nandray hafatra sahaza ho an’izany vanim-potoana izany, nefa tsy maintsy nozahan-toetra izy ireo mba hanehoana raha tena nampiditra lalina tao anatiny tokoa ny hafatra ho traikefa voaomana handraisana ny tombo-kasen’Andriamanitra. Koa amin’izany vanim-potoana izany ny ranonorana farany dia aseho ho famafazana, satria mbola miaraka ihany ny vary sy ny tsimparifary. Noho izany dia hoy i Rahavavy White: “Mety hilatsaka amin’ny fo manodidina antsika rehetra izany, kanefa isika tsy hahafantatra na handray izany.” Rehefa voasaraka ny hendry amin’ny adala, dia arotsaka tsy amin’ny fetra ny ranonorana farany, tahaka ny tamin’ny Pentekosta, izay tandindon’ny lalàn’ny Alahady.

“Indray, ireo fanoharana ireo dia mampianatra fa tsy hisy intsony androm-pitsapana aorian’ny fitsarana. Rehefa vita ny asan’ny filazantsara, dia manaraka avy hatrany ny fisarahana amin’ny tsara sy ny ratsy, ary ny anjaran’ny sokajy tsirairay dia voafaritra mandrakizay.” Christ’s Object Lessons, 123.

Ny vanim-potoanan’ny fitsifazana ny oram-baratra farany, arahin’ny vanim-potoana izay andatsahana ny oram-baratra farany tsy misy fetra, dia aseho koa ho vanim-potoana roa izay anatanterahana ny fitsarana amin’ny vahoakan’Andriamanitra. Ny vanim-potoana voalohany amin’ny fitsarana ny vahoakan’Andriamanitra dia nanomboka tamin’ny tranon’Andriamanitra tamin’ny 11 Septambra 2001, ary amin’ny fitsarana momba ny lalàn’ny Alahady dia tanterahina amin’izay ny fitsarana ho an’ireo ondry hafa an’Andriamanitra izay mamaly na mandà ny antso mafy ataon’ny anjely fahatelo, izay manomboka amin’ny lalàn’ny Alahady any Etazonia, ary mifarana rehefa mitsangana Mikaela, ka mifarana ny fahafahan’olombelona hibebaka.

Ny vanim-potoana roa amin’ny orana farany, izay koa no vanim-potoana roa amin’ny fitsarana izay manomboka amin’ny tranon’Andriamanitra, ary avy eo mifindra ho amin’ny ondriny hafa an’Andriamanitra, dia ireo koa no vanim-potoana roa amin’ny fananganana ny sarin’ny bibidia.

Ao anatin’ilay voalohany amin’ireo vanim-potoana ara-paminaniana roa ireo, rehefa entina eo amin’ny fiangonan’Andriamanitra sy koa eo amin’i Etazonia ny fitsarana, dia io tantara io ihany no itsarana ny tandroka Repoblikana sy ny tandroka Protestanta samy izy. Eo indrindra amin’izay androahan’ny Tompo hiala amin’ny vavany ny Advantisma Laodikiana, no mamenoan’i Etazonia ny kapoakany fitsapana, ka ampidirina amin’ny firenena ny faharavana nasionaly, ary amin’izay i Satana no miseho ka manomboka ny asany mahagaga. Voaisy tombo-kase ireo efatra arivo amby efatra alina sy iray hetsy, ary asandratra ho faneva amin’ny lalàn’ny Alahady.

Ampahafantarina isika fa tsy azo atao ny manome hevitra na inona na inona momba ny “fanandraman’ny olon’Andriamanitra izay mbola ho velona etỳ ambonin’ny tany rehefa mifangaro ny voninahitra any an-danitra sy ny famerenana indray ny fanenjehana tamin’ny lasa.”

“I Satana dia mpianatra mazoto ny Baiboly. Fantany fa fohy ny androny, ka mitady amin’ny lafiny rehetra hanohitra ny asan’ny Tompo etỳ ambonin’ny tany izy. Tsy azo ambara velively ny toetry ny fanandraman’ny vahoakan’Andriamanitra izay mbola ho velona etỳ ambonin’ny tany, raha mifangaro ny voninahitra avy any an-danitra sy ny famerimberenana ny fanenjehana tamin’ny andro lasa. Handeha ao amin’ny mazava izay mivoaka avy eo amin’ny seza fiandrianan’Andriamanitra izy ireo. Amin’ny alalan’ny anjely dia hisy fifandraisana tsy tapaka eo amin’ny lanitra sy ny tany. Ary Satana, voahodidin’ny anjely ratsy, sady milaza ny tenany ho Andriamanitra, dia hanao fahagagana isan-karazany mba hamitahana, raha azo atao, na dia ny olom-boafidy aza. Ny vahoakan’Andriamanitra dia tsy hahita ny fiarovany amin’ny fanaovana fahagagana, satria hosandain’i Satana ny fahagagana izay hatao. Ny vahoakan’Andriamanitra, voazaha toetra sy voasedra, no hahita ny heriny ao amin’ilay famantarana voalaza ao amin’ny Eksodosy 31:12–18. Tokony hijoro eo ambonin’ny teny velona izy ireo hoe: ‘Voasoratra hoe.’ Izany irery ihany no fanorenana ahafahany mijoro tsy ho azo hozongozonina. Ireo izay nandika ny fanekeny tamin’Andriamanitra dia ho tsy manana an’Andriamanitra sy tsy hanam-panantenana amin’izany andro izany.” Testimonies, volume 9, 16.

Ny famerenana ny fanenjehana tamin’ny lasa dia manomboka amin’ny lalàna Alahady any Etazonia, fa amin’izany andro izany Satana no manomboka ny asany mahagaga, ary ireo virijina hendry izay efa “voazaha toetra sy notsapaina,” dia “handeha amin’ny mazava izay mivoaka avy eo amin’ny seza fiandrianan’Andriamanitra.” Ho tanteraka izany amin’ny alalan’ny asan’ny anjely, fa “amin’ny alalan’ny anjely no hisian’ny fifandraisana tsy tapaka eo amin’ny lanitra sy ny tany.”

“Ireo voahosotra izay mitsangana eo anilan’ny Tompon’ny tany rehetra dia manana ny toerana izay nomena an’i Satana fahiny tamin’izy keroba mpiaro mandrakotra. Amin’ny alalan’ireo zava-mananaina masina manodidina ny seza fiandrianany no itohizan’ny Tompo fifandraisana tsy tapaka amin’ny mponin’ny tany. Ny diloilo volamena dia maneho ny fahasoavana izay amamian’Andriamanitra ny faniloan’ny mino, mba tsy hirefarefa ka ho faty. Raha tsy io diloilo masina io no arotsaka avy any an-danitra amin’ny alalan’ny hafatry ny Fanahin’Andriamanitra, dia hanana fahefana feno amin’ny olona ny herin’ny ratsy.

“Tsy omem-boninahitra Andriamanitra rehefa tsy raisintsika ny hafatra ampitainy amintsika. Amin’izany no andavantsika ilay diloilo volamena izay tiany harotsaka ao amin’ny fanahintsika mba hampitaina amin’ireo izay ao amin’ny maizina. Rehefa tonga ny antso hoe: ‘Indro, avy ny mpampakatra; mivoaha hitsena azy,’ ireo izay tsy nandray ny diloilo masina, izay tsy nikolokolo ny fahasoavan’i Kristy tao am-pony, dia hahita, tahaka ireo virijina adala, fa tsy vonona hitsena ny Tompony izy. Tsy manana hery ao amin’ny tenany izy hahazoana izany diloilo izany, ka rava ny fiainany. Fa raha angatahina kosa ny Fanahy Masin’Andriamanitra, raha mitalaho isika, tahaka ny nataon’i Mosesy hoe: ‘Asehoy ahy ny voninahitrao,’ dia hararaka ao am-pontsika ny fitiavan’Andriamanitra. Amin’ny alalan’ireo fantsona volamena no hampitaina amintsika ilay diloilo volamena. ‘Tsy amin-kery, na amin’ny fahefana, fa amin’ny Fanahiko, hoy Jehovah Tompon’ny maro.’ Amin’ny fandraisana ireo tara-pahazavana mamirapiratra avy amin’ny Masoandron’ny Fahamarinana no amirapiratan’ny zanak’Andriamanitra tahaka ny fanazavana eo amin’izao tontolo izao.” Review and Herald, 20 Jolay 1897.

Ny hendry dia ireo izay voaisy tombo-kase ao amin’ny Apokalypsy toko faha-fito sy Ezekiela toko faha-sivy, ary ampitahaina amin’ny adala izay manala baraka ny Tompo amin’ny fandavany “ny fifandraisana alefany.” Ny adala dia ireo “izay nandika ny fanekeny tamin’Andriamanitra ka amin’izany andro izany dia ho tsy manana an’Andriamanitra sady tsy manana fanantenana.” Ireo sokajy roa ireo dia nozahana toetra ka nentina ho amin’ny teboka iray izay nanehoany ny toetrany araka ny nanekeny na nandavany ny hafatry ny ora. Ny hafatry ny ora hatramin’ny 11 Septambra 2001 dia ny hafatry ny ranonorana farany.

Ny hafatry ny orana farany dia fantarina amin’ny alalan’ny metodôlôjia hoe andalana manaraka andalana, araka izay aseho ao amin’ny Isaia toko faha‑valo amby roapolo. Ny metodôlôjia hoe andalana manaraka andalana no fomba voatendrin’Andriamanitra hoenti-mandalina ny Baiboly; koa ny mandà izany metodôlôjia izany dia tsy hoe mandà fotsiny ny hafatra aseho amin’ny fampiharana ny andalana manaraka andalana, etsy kely sy eroa kely, fa mandà koa ny Mpanome izany metodôlôjia izany.

Noho ny masontsivana voatendrin’ny Fanahy izay naseho tao amin’ny fizotry ny fitsapana izay mitarika ho amin’ny fanisiana tombo-kase ny efatra arivo amby efatra alina sy iray hetsy, dia miharihary fa ny hany làlana ahafahan’ny zanak’Andriamanitra mamakivaky io tantara io izay “ifangaroan’ny voninahitra avy any an-danitra sy ny famerenana ny fanenjehana tamin’ny lasa,” dia ny hoe ao anatin’ny fanandramana iray izay ahafahana mamantatra ny fahazavana avy amin’ny seza fiandrianan’Andriamanitra. Tsy maintsy fantarina izany, fa raha tsy izany dia tsy misy ilàna azy, ary very isika.

“Isika tsy tokony hiandry ny ranonorana fara. Tonga izany amin’izay rehetra hanaiky sy handray ho an’ny tenany ny ando sy ny ranonoram-pahasoavana izay milatsaka amintsika. Rehefa angonintsika ny sombin’ny fahazavana, rehefa ankasitrahantsika ny famindram-po azo antoka avy amin’Andriamanitra, Izay tia ny hatokisantsika Azy, dia ho tanteraka ny teny fikasana rehetra. [Isaia 61:11 voatonona.] Ny tany manontolo dia tsy maintsy hofenoina ny voninahitr’Andriamanitra.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 984.

Nandritra ny vanim-potoana izay nanomboka tamin’ny fotoana namenoan’ilay anjelin’ny Apokalypsy toko faha-valo ambin’ny folo ny tany rehetra tamin’ny voninahiny, nanomboka ny 11 Septambra 2001, dia tsy tonga afa-tsy “eo amin’” ireo “izay” “nahafantatra sy nandray ho azy ny ando sy ny ranonoram-pahasoavana izay” “milatsaka amintsika” ny ranonorana farany. Ilay “fahadisoana lehibe” izay efa nofaritan-dRahavavy White teo aloha dia tamin’ny fotoana niheveran’ireo virijina adala fa afaka miandry mandra-pilatsaky ny ranonorana farany tsy misy fetra izy, satria tamin’izay no noheveriny fa hahatratra indray izy. Tsy izany velively; ireo ihany izay mitombo amin’ny fahatakarany ny Tenin’Andriamanitra ara-paminaniana no mandray fahazavana bebe kokoa.

Rehefa am-pamaranana ity lahatsoratra ity isika, dia izao no hevitra tiako hasongadina mifandray amin’ny antony anaovana izao fotoam-pitsapana lalovantsika izao. Raha handeha “ao amin’ny mazava izay mivoaka avy eo amin’ny seza fiandrianan’Andriamanitra” isika amin’ny andro hamerenana ny fanenjehana tamin’ny lasa, dia tsy maintsy mahafehy mialoha ny Teny ara-paminaniana isika alohan’ny hihavian’ny krizy.

Ao amin’ny toko voalohany, i Daniela sy ireo lehilahy mendrika telo dia efa nahatanteraka ny fanabeazana azy talohan’ny nidirany hotsapain’i Nebokadnezara. Nandritra ny efapolo andro, i Kristy dia nanokatra ny Teny faminaniana ho amin’ny fahatakarana ny mpianatra, mialoha ny folo andro izay nanatanterahan’ny mpianatra ny firaisan-tsainy. Avy eo dia tonga ny Pentekosta, izay tandindon’ny lalàn’ny Alahady.

Ao amin’ny Daniela toko fahatelo, dia nampahafantarin’i Sadraka sy Mesaka ary Abednego an’i Nebokadnezara fa tsy nila fotoana fanampiny izy ireo, satria efa tapa-kevitra sahady ny amin’izay hataony amin’ny fotoam-pitsapana ny lalàna alahady. Nohalehibeazina ny fahatokiany rehefa niara-nandeha tamin’i Kristy tao anatin’ny lafaoro izy ireo, ary ny hafatra izay efa niorenany talohan’ny fitsapana dia nentin’ireo olo-manan-kaja mpitsidika rehetra izay vavolombelon’ilay fahagagana tao amin’ny lafaoro ho any amin’izao tontolo rehetra fantatra tamin’izany andro izany.

Hanohy ireo hevitra ireo isika ao amin’ny lahatsoratra manaraka.