“Misy zavatra sasany ao amin’ny Soratra Masina izay sarotra ho azo, ary izay, araka ny tenin’i Petera, ahodinkodin’ny tsy nianatra sy ny tsy mafy orina ho amin’ny faharavany ihany. Mety tsy ho hainay, amin’ity fiainana ity, ny manazava ny hevitry ny andalan-teny rehetra ao amin’ny Soratra Masina; nefa tsy misy teboka lehibe amin’ny fahamarinana azo ampiharina izay ho voasaron’ny zava-miafina. Rehefa tonga ny fotoana, araka ny fitondran’Andriamanitra, hitsapana izao tontolo izao amin’ny fahamarinana ho an’izany fotoana izany, dia hohetsiketsahin’ny Fanahiny ny sain’ny olona handinika ny Soratra Masina, eny, amin’ny fifadian-kanina sy ny vavaka aza, mandra-pahadininika sy ahitana rohy isan-tokony ka ampiraisina ho rojo lavorary. Ny zava-misy rehetra izay mikasika mivantana ny famonjena ny fanahy dia hatao mazava tokoa, ka tsy hisy tokony ho diso lalana na handeha amin’ny maizina.”
“Raha manaraka ny rojo-faminaniana isika, dia hita mazava sy voazava tsara ny fahamarinana nambara ho an’ny androntsika. Tompon’andraikitra isika noho ny tombontsoa ankafizintsika sy noho ny fahazavana mamirapiratra eo amin’ny lalan-kalehantsika. Ireo izay velona tamin’ny taranaka lasa dia tompon’andraikitra noho ny fahazavana izay navela hamirapiratra taminy. Nampiasaina ny sainy mikasika ireo teboka samihafa ao amin’ny Soratra Masina izay nizaha toetra azy. Nefa tsy azon’izy ireo ny fahamarinana izay takatsika. Tsy tompon’andraikitra noho ny fahazavana izay tsy nananany izy ireo. Nanana ny Baiboly izy, tahaka antsika; nefa ny fotoana hisehoan’ny fahamarinana manokana mifandray amin’ny toe-javatra famaranana amin’ny tantaran’ity tany ity dia mandritra ny taranaka farany izay mbola ho velona etỳ ambonin’ny tany.
“Ny fahamarinana manokana dia nampifanarahana tamin’ny toe-piainan’ny taranaka araka izay nisy azy avy. Ny fahamarinana ankehitriny, izay fitsapana ho an’ny vahoakan’ity taranaka ity, dia tsy fitsapana ho an’ny vahoakan’ireo taranaka fahiny lavitra. Raha ny fahazavana izay mamirapiratra amintsika ankehitriny momba ny Sabatan’ny didy fahefatra no nomena an’ireo taranaka taloha, dia ho nataon’Andriamanitra tompon’andraikitra noho izany fahazavana izany izy.” Testimonies, volume 2, 692, 693.
Vaovao sy Taloha
“Amin’ny vanim-potoana rehetra dia misy fivelarana vaovao ny fahamarinana, hafatry ny Andriamanitra ho an’ny vahoakan’izany taranaka izany. Ny fahamarinana taloha dia ilaina avokoa; ny fahamarinana vaovao dia tsy misaraka amin’ny taloha, fa fanokafana sy fampivelarana azy. Raha tsy takatra ny fahamarinana taloha dia tsy hain’ny olona ny mahazo ny vaovao. Rehefa nirian’i Kristy hampahafantatra amin’ny mpianany ny fahamarinan’ny fitsanganany tamin’ny maty, dia natombony ‘tamin’i Mosesy sy ny mpaminany rehetra’ izany ka ‘nambarany taminy tao amin’ny Soratra Masina rehetra izay momba Azy.’ Lioka 24:27. Kanefa ny hazavana izay mamirapiratra ao amin’ny fanokafana vaovao ny fahamarinana no manome voninahitra ny taloha. Izay mandà na manao tsinontsinona ny vaovao dia tsy tena manana ny taloha akory. Fa aminy dia very ny heriny mahavelona izany ka tonga endrika tsy misy aina fotsiny.”
“មានអ្នកខ្លះប្រកាសថាខ្លួនជឿ និងបង្រៀនសេចក្ដីពិតនៃព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ ខណៈដែលពួកគេបដិសេធសញ្ញាថ្មី។ ប៉ុន្តែ ដោយការមិនព្រមទទួលយកសេចក្ដីបង្រៀនរបស់ព្រះគ្រីស្ទ ពួកគេបង្ហាញថា ពួកគេមិនជឿលើអ្វីដែលបុព្វបុរស និងពួកហោរាបានថ្លែងទុកនោះទេ។ ព្រះគ្រីស្ទមានបន្ទូលថា «ប្រសិនបើអ្នករាល់គ្នាជឿម៉ូសេ នោះអ្នករាល់គ្នាក៏នឹងជឿខ្ញុំដែរ ដ្បិតគាត់បានសរសេរអំពីខ្ញុំ»។ យ៉ូហាន 5:46។ ហេតុដូច្នេះហើយ សូម្បីតែក្នុងការបង្រៀនអំពីព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់របស់ពួកគេក៏ដោយ ក៏គ្មានអំណាចពិតប្រាកដឡើយ។
“Maro izay milaza fa mino sy mampianatra ny filazantsara no ao anatin’ny fahadisoana mitovy amin’izany. Ataony ankilabao ny Soratra Masina ao amin’ny Testamenta Taloha, izay nilazan’i Kristy hoe: ‘Ireo no manambara Ahy.’ Jaona 5:39. Amin’ny fandavany ny Taloha dia mandà ny Vaovao koa izy raha ny marina; fa samy ampahany amin’ny iray manontolo tsy azo sarahina izy roa tonta. Tsy misy olona afaka maneho araka ny marina ny lalàn’Andriamanitra raha tsy miaraka amin’ny filazantsara, na ny filazantsara raha tsy miaraka amin’ny lalàna. Ny lalàna no filazantsara tonga nofo, ary ny filazantsara no lalàna voaseho miharihary. Ny lalàna no fakany, ny filazantsara no voniny manitra sy voany izay entiny.”
“Ny Testamenta Taloha dia manazava ny Testamenta Vaovao, ary ny Testamenta Vaovao kosa manazava ny Testamenta Taloha. Samy fanambarana ny voninahitr’Andriamanitra ao amin’i Kristy izy roa. Samy mampiseho fahamarinana izay mbola hanohy hampiharihary hatrany ny halalina vaon’ny heviny amin’ilay mpikaroka mazoto.” Christ’s Object Lessons, 128.
Ny fahamarinana ankehitriny, araka ny famaritana azy, dia ilay “fahamarinana nambara” ho an’ny vanim-potoana iray manokana, izay “hita mazava sy hazavaina.” Ny taranaka velona amin’ny fotoana anehoana ny “fahamarinana ankehitriny” dia tazonina ho “tompon’andraikitra” handray izany fahamarinana izany, na ho faty. Ireo fahamarinana mitambatra izay mandrafitra ny “fahamarinana ankehitriny mitsapa” ho an’“ity taranaka ity” dia aseho ao amin’ny “fivelaran’ny” fahamarinana “manokana” “mifandray amin’ireo toe-javatra famaranana amin’ny tantaran’ity tany ity.” Ny fahamarinana, ary noho izany ny “fahamarinana ankehitriny,” dia asehon’ny Testamenta Vaovao ho tandindona amin’ny fifandraisany amin’ny Testamenta Taloha. Ny fahamarinana dia aorina eo ambonin’ny vavolombelona roa, ary ny fahamarinana dia manana fiandohana sy fiafarana, ara-bakiteny sy ara-panahy, fahiny sy maoderina, alfa sy omega, voalohany sy farany.
Ny fototra millerita amin’ny hafatry ny anjely voalohany no “tranainy” eo amin’ny fifandraisany amin’ny hafatry ny anjely fahatelo momba ny “fahamarinana ankehitriny.” Ireo izay “mandà ny Tranainy” dia “mandà tokoa ny Vaovao,” satria samy ampahany amin’ny fitambarana iray tsy azo sarahina izy roa.
“Nitako ny ilàna ireo iraka, indrindra fa, hiambina sy hanamarina ny firehan-kevitra tafahoatra rehetra na aiza na aiza ahitany izany mitsangana. Manery avy amin’ny lafiny rehetra Satana, ary raha tsy miambina azy isika, ka tsy mampahiratra ny masontsika amin’ny hafetseny sy ny fandriky ny ataony, ary tsy mitafy ny fiadian’Andriamanitra manontolo, dia hahavoa antsika ny zana-tsipìka mirehitra alefan’ny ratsy fanahy. Maro ireo fahamarinana sarobidy voarakitra ao amin’ny Tenin’Andriamanitra, nefa ny ‘fahamarinana ankehitriny’ no ilain’ny andian’ondry amin’izao fotoana izao. Efa hitako ny loza ateraky ny fialan’ireo iraka amin’ireo hevi-dehibe amin’ny fahamarinana ankehitriny, mba hitoetra amin’ny foto-kevitra izay tsy mahasoa ny hampiray ny andian’ondry sy hanamasina ny fanahy. Eto dia hararaotin’i Satana amin’ny fomba rehetra izay azony atao izany mba hanimba ny asa.”
“Nefa ny lohahevitra toy ny fitoerana masina, mifandray amin’ny andro 2300, ny didin’Andriamanitra ary ny finoan’i Jesosy, dia voaomana tanteraka hanazava ny hetsika Advento tamin’ny lasa sy hampiseho izay toerana misy antsika ankehitriny, hampiorina ny finoan’ireo misalasala, ary hanome fahazoana antoka ny amin’ilay hoavy be voninahitra. Ireo, izay hitako matetika, no lohahevitra lehibe tokony hifantohan’ny iraka.” Early Writings, 63.
Ny “toerana masina,” mifandray amin’ny 2300 andro, ny didin’Andriamanitra ary ny finoan’i Jesosy, no fanalahidy hanazavana ny “fihetsiketsehana Advento lasa” an’ireo Millerita, ary amin’ny fanaovana izany, dia hanazavana “tanteraka” “izay tena toerantsika ankehitriny.” Ireo izay “misalasala” ny amin’ny “fihetsiketsehana Advento lasa,” dia “misalasala” ny amin’izay manome “fahazoana antoka ny amin’ny hoavy be voninahitra.” Izay manome fahazoana antoka ny amin’ny hoavy dia ny lasa.
Ny bokin’i Joela dia hafatry ny fahamarinana andrana ho an’izao fotoana izao. Hamafisin’ny vavolombelona maro izany. Joela dia faritan’ny Fanahin’ny Faminaniana ho “fahamarinana ankehitriny,” izay, araka an’i Jaona ao amin’ny bokin’ny Apokalypsy, no fijoroana ho vavolombelon’i Jesosy.
Ny Fanambaran’i Jesosy Kristy, izay nomen’Andriamanitra Azy, hanehoany amin’ny mpanompony ny zavatra tsy maintsy ho tanteraka vetivety; ary nampitondrainy ny anjeliny izany ka nampahafantariny an’i Jaona mpanompony; izay nanambara ny tenin’Andriamanitra sy ny filazan’i Jesosy Kristy ary ny zavatra rehetra izay hitany. Apokalypsy 1:1, 2.
Ny “fijoroana vavolombelon’i” Jaona (izay “nambarany ho vavolombelona”) dia naseho tamin’ny ampahany telo. Nosoratany ny “tenin’Andriamanitra” sy ny “fijoroana vavolombelon’i Jesosy” ary ny “zavatra izay hitany.” Ao amin’ny andininy roa voalohan’ny Apokalypsy, Jaona dia aseho ho olona iray izay nomena ny fanomezana dia ny “fanahin’ny faminaniana.” Izany fanomezana izany dia ahitana fanambarana manokana momba ny Tenin’Andriamanitra, ary ahitana koa fanambarana manokana ampitaina amin’ny mpaminany amin’ny alalan’ny tenin’i Kristy; (na avy amin’i Kristy mivantana izany na amin’ny alalan’ireo solontenany anjely) ary ahitana koa fahamarinana aseho amin’ny alalan’ny nofy sy fahitana. Ny fanahin’ny faminaniana dia ny fijoroana vavolombelon’i Kristy izay ampitaina amin’ny mpaminany, ary mitondra fahefana mitovy amin’ny hoe anjely na i Kristy mihitsy no niteny izany teny izany.
Dia niankohoka teo an-tongony aho mba hiankohoka aminy. Fa hoy izy tamiko: Tandremo, aza manao izany; fa mpanompo namanao aho, sady naman’ireo rahalahinao izay manana ny filazan’i Jesosy; Andriamanitra no ivavaho; fa ny filazan’i Jesosy no fanahin’ny faminaniana. Apokalypsy 19:10.
Gabriela dia manambara fa mpiara-manompo amin’i Jaona izy, ka tsy tokony hotompoina. Ambonin’izany, Gabriela dia manambara koa fa ireo “rahalahy” izay asehon’i Jaona dia “manana ny fanambaran’i Jesosy,” izay “fanahin’ny faminaniana.” Ireo “rahalahy” izay soloin’i Jaona tena dia ilay iray hetsy sy efatra alina amby efatra arivo, ary ny rahalahy rehetra dia samy manana ny “fanahin’ny faminaniana.”
“Ary nifoha maraina koa izy ireo ka nivoaka nankany an-efitr’i Tekoa; ary raha mbola nivoaka izy, dia nitsangana Josafata ka nanao hoe: Henoy aho, ry Joda, sy ianareo mponina ao Jerosalema; minoa an’i Jehovah Andriamanitrareo, dia hiorina ianareo; minoa ny mpaminaniny, dia hambinina ianareo. 2 Tantara 20:20.
“‘Minoa amin’i Jehovah Andriamanitrareo, dia hiorina ianareo; minoa ny mpaminaniny, dia hambinina ianareo.’”
“Isaia 8:20. ‘Ho amin’ny lalàna sy ho amin’ny fanambarana; raha tsy miteny araka izao teny izao izy, dia satria tsy misy mazava ao aminy.’ Andininy roa no apetraka eto eo anatrehan’ny olon’Andriamanitra: fepetra roa hahombiazana. Ny lalàna izay nambaran’i Jehovah tenany, sy ny fanahin’ny faminaniana, no loharanon’ny fahendrena roa hitarihana ny olony amin’ny toe-javatra rehetra iainany. Deoteronomia 4:6. ‘Izany no fahendrenareo sy fahalalanareo eo imason’ny firenena, izay hilaza hoe: Marina tokoa fa firenena lehibe hendry sy manan-tsaina ity vahoaka ity.’”
Ny lalàn’Andriamanitra sy ny Fanahin’ny Faminaniana dia miara-mandeha mba hitarihana sy hanoro hevitra ny fiangonana, ary isaky ny nanaiky izany ny fiangonana tamin’ny fankatoavana ny lalàny, dia nirahina ny fanahin’ny faminaniana hitarihana azy amin’ny lalan’ny fahamarinana.
“Apokalypsy 12:17. ‘Ary tezitra tamin-dravehivavy ilay dragona ka lasa nanao ady tamin’ny sisa amin’ny taranany, dia izay mitandrina ny didin’Andriamanitra sady manana ny fijoroana ho vavolombelon’i Jesosy Kristy.’ Ity faminaniana ity dia manondro mazava fa ny fiangonana sisa dia hanaiky an’Andriamanitra ao amin’ny lalàny ary hanana ny fanomezam-pahasoavan’ny faminaniana. Ny fankatoavana ny lalàn’Andriamanitra sy ny fanahin’ny faminaniana no efa nampiavaka mandrakariva ny tena olon’Andriamanitra, ary ny fitsapana dia omena matetika amin’ny fisehoana miseho ankehitriny.”
“Tamin’ny andron’i Jeremia dia tsy nanana fisalasalana ny olona ny amin’ny hafatr’i Mosesy sy Elia ary Elisa, nefa nosalasalainy sy nataony an-jorom-bala ny hafatra nirahin’Andriamanitra tamin’i Jeremia mandra-paha-rendrika ny heriny sy ny fahefany, ka tsy nisy fanafody intsony afa-tsy ny hitondran’Andriamanitra azy ho any amin’ny fahababoana.
Toy izany koa tamin’ny andron’i Kristy, efa nianaran’ny vahoaka fa marina ny hafatr’i Jeremia, ary nandresy lahatra ny tenany izy hino fa raha niaina tamin’ny andron’ny razany izy dia ho nandray ny hafany; nefa tamin’izany andro izany ihany koa dia nolaviny ny hafatr’i Kristy, Ilay efa nosoratan’ny mpaminany rehetra.
“Rehefa nipoitra teo amin’izao tontolo izao ny hafatry ny anjely fahatelo, izay natao hampiseho amin’ny fiangonana ny lalàn’Andriamanitra amin’ny fahafenoany sy ny heriny, dia naverina tamin’ny laoniny avy hatrany koa ny fanomezam-pahasoavan’ny faminaniana. Io fanomezam-pahasoavana io dia nandray anjara tena lehibe tamin’ny fampivelarana sy ny fampandrosoana ity hafatra ity.
“Rehefa nisy tsy fitovian-kevitra nipoitra momba ny hevitry ny Soratra Masina sy ny fomba fiasa, izay natao hampihozongozona ny finoan’ireo mino ny hafatra sy hitondra fisarahana eo amin’ny asa, dia ny fanahin’ny faminaniana no nanazava mandrakariva ny toe-javatra. Izy no nitondra mandrakariva firaisan-kevitra sy firindran’ny asa ho an’ny vatan’ny mpino. Tamin’ny krizy rehetra izay niseho teo amin’ny fivelaran’ny hafatra sy ny fitomboan’ny asa, dia ireo izay niorina mafy tamin’ny lalàn’Andriamanitra sy tamin’ny fahazavan’ny Fanahin’ny faminaniana no nandresy, ary niroborobo teny an-tanany ny asa.” Loma Linda Messages, 33, 34.
Ny bokin’i Joela dia faritana mivantana ho “fahamarinana ankehitriny” ao amin’ny Fanahin’ny Faminaniana, izay araka an’i Jaona ao amin’ny bokin’ny Apokalypsy dia ny filazan’i Jesosy. Ekena mivantana ao amin’ny Tenin’Andriamanitra ihany koa izy. Na ny Baiboly na ny Fanahin’ny Faminaniana dia samy mampihatra mivantana ny bokin’i Joela amin’ny andro farany.
“Ny tsirairay tamin’ireo mpaminany fahiny dia tsy dia niteny loatra ho an’ny androny manokana, fa ho an’ny androntsika kosa, ka ny faminaniany dia manan-kery ho antsika. ‘Ary izany zavatra rehetra izany dia nanjo azy ireo ho fianarana; ary voasoratra izany ho fananarana antsika, dia isika izay tratran’ny faran’izao tontolo izao.’ 1 Korintiana 10:11. ‘Tsy ho an’ny tenany, fa ho antsika no nanompoany ireo zavatra ireo, izay voalaza aminareo ankehitriny amin’ny alalan’ireo izay nitory ny filazantsara taminareo tamin’ny Fanahy Masina nirahina avy any an-danitra; dia zavatra irin’ny anjely hozahana lalina.’ 1 Petera 1:12. …”
“Ang Biblia ay nag-ipon at nagbuklod na magkakasama ng mga kayamanan nito para sa huling salinlahing ito. Ang lahat ng dakilang pangyayari at mga banal na pangyayari ng kasaysayan ng Lumang Tipan ay noon pa man, at patuloy na nauulit, sa iglesia sa mga huling araw na ito.” Selected Messages, aklat 3, 338, 339.
Ny faminanian’i Joela dia “manan-kery” “amin’ireo” “izay tratran’ny faran’izao tontolo izao.” Ny hoe “manan-kery” dia fanamafisana tsotra fotsiny fa ny “fahamarinana ankehitriny” dia fitsapana mandrakariva, ary ireo izay tsy mahazaka izany fitsapana izany dia asehon’ireo olona ao amin’ny Baiboly tahaka an’i Jodasy.
“Nirodana nifanesy no nianjera tsy nohenoin’i Jodasy. Maro tokoa ankehitriny no manaraka ny diany. Eo amin’ny fahazavan’ny lalàn’Andriamanitra, ny olona tia tena dia mahita ny toetrany ratsy, nefa tsy mahavita ny fanavaozana takiana, ka miroso hatrany avy amin’ny toetry ny ota iray ho amin’ny iray hafa.”
“Ny lesona navelan’i Kristy dia azo ampiharina amin’ny androntsika sy ny taranatsika ankehitriny. Hoy Izy: ‘Ary tsy ireo ihany no angatahiko, fa izay hino Ahy koa noho ny teniny.’ Izany fijoroana ho vavolombelona izany ihany no entina amintsika amin’izao andro farany izao, tahaka izay nentina tamin’i Jodasy. Ireo lesona ireo ihany, izay tsy nataony ho tanteraka teo amin’ny fiainany, no tonga amin’ny olona izay mandre, nefa mbola manao fahadisoana mitovy amin’izany koa, satria tsy manaisotra ny fahotany izy.” Review and Herald, 17 Martsa 1891.
Ao amin’ny bokin’ny Apokalypsy manontolo, i Jaona dia tandindon’ny vahoakan’Andriamanitra amin’ny andro farany; ary tamin’ny nanesorana azy ho any Patmo dia maneho ireo izay enjehina amin’ny krizin’ny lalàn’ny Alahady izy. Ambara mazava ny antony namonjana azy.
Izaho Jaona, izay rahalahinareo koa sy mpiombona aminareo amin’ny fahoriana sy amin’ny fanjakana ary amin’ny faharetan’i Jesosy Kristy, dia tany amin’ilay nosy atao hoe Patmo noho ny tenin’Andriamanitra sy noho ny filazana an’i Jesosy Kristy. Apokalypsy 1:9.
Nenjehina i Jaona noho ny Baiboly sy ny Fanahin’ny Faminaniana. Nahoana no enjehina ny iray hetsy sy efatra amby efatra alina noho ny Fanahin’ny Faminaniana? Ny fahamarinana voalohany asehon’i Joela mpaminany dia ny fihemoran’ny fiangonana Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito. Raha nanambara ny apostoly Petera fa ny Pentekosta dia fahatanterahan’ny bokin’i Joela, dia nataony izany ho setrin’ny Jiosy izay nanafika ny fisehoan’ny “fiteny tsy fantatra.” Ny Jiosy, izay tandindon’ny Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito amin’ny andro farany, dia niady hevitra fa Petera sy ireo izay nitory ny hafatra dia “mamo.” Hiady hanohitra ny hafatry ny ranonorana farany ny Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito, tahaka ny nataon’ny Jiosy tamin’ny andron’i Petera. Izany no ataony, fa ireo izay manambara ny hafatry ny fitsapana momba ny “fahamarinana ankehitriny” amin’ny ranonorana farany dia manana ireo fahamarinana fototra “taloha,” satria ny fahamarinana vaovao dia miorina mandrakariva eo ambonin’ny fahamarinana taloha. Niantso ny olon’Andriamanitra i Jeremia tamin’ny andron’ny ranonorana farany mba handeha amin’ny lalana taloha sy hihaino ny feon’ny trompetran’ny mpiambina, nefa mandà izy ireo. Ny hafatry ny fahamarinana fototra “taloha” dia aseho ara-tandindona amin’ny alalan’ny “impito” ao amin’ny Levitikosy enina amby roapolo, izay mametraka ny fifandraisan’ny fanekena amin’ny lafiny Sabata ho an’ny tany.
“Hitako fa ny fiangonana amin’ny anarana sy ny Advantista amin’ny anarana, tahaka an’i Jodasy, dia hamadika anay amin’ny Katolika mba hahazoany ny heriny hiadiana amin’ny fahamarinana. Amin’izany fotoana izany ny olomasina dia ho vahoaka tsy dia fantatra, zara raha fantatry ny Katolika; nefa ny fiangonana sy ny Advantista amin’ny anarana, izay mahalala ny finoantsika sy ny fanaontsika (fa nankahala anay izy noho ny Sabata, satria tsy nahavaly izany izy), dia hamadika ny olomasina ka hilaza azy amin’ny Katolika ho ireo izay manamavo ny didy aman-drafitry ny vahoaka; izany hoe, mitandrina ny Sabata izy ary manamavo ny Alahady.
“Avy eo ny Katolika dia handrisika ny Protestanta hiroso, ka hamoaka didy fa izay rehetra tsy hitandrina ny andro voalohany amin’ny herinandro, ho solon’ny andro fahafito, dia hovonoina. Ary ny Katolika, izay maro isa, dia hiandany amin’ny Protestanta. Hanome ny heriny ho an’ilay sarin’ny bibidia ny Katolika. Ary ny Protestanta dia hanao tahaka ny nataon’ny reniny teo alohany mba handringana ny olomasina. Fa alohan’ny hitondran’ny didiny vokatra, na hamoahany vokatra, dia hovonjena amin’ny Feon’Andriamanitra ny olomasina.” Spalding and Magan, 1, 2.
Indroa i Sister White no manondro ny “fiangonana anarana fotsiny” sy ny “Adventista anarana fotsiny,” sady mampiavaka ireo “vondrona anarana fotsiny” roa ireo amin’ny “Katolika.” Ny “fiangonana anarana fotsiny” sy ny “Adventista anarana fotsiny” dia “nankahala” ireo voasolo tena tamin’i Petera sy Jaona “noho ny amin’ny Sabata, satria tsy hainy notoherina izany.” Ny fiangonana anarana fotsiny sy ny Katolika dia tsy afaka “manohitra” ny fahamarinan’ny Sabata andro fahafito, ary ny “Adventista anarana fotsiny” dia tsy afaka “manohitra” ny “impito” ao amin’ny Levitikosy enina amby roapolo, izay didin’ny Sabatan’ny tany. Ny fiangonana anarana fotsiny sy ny Katolika dia tsy afaka “manohitra” ny zava-misy fa ny Sabata andro fahafito dia fahamarinana ara-Baiboly “fototra,” ary ny “Adventista anarana fotsiny” dia tsy afaka “manohitra” ny zava-misy fa ny “impito” ao amin’ny Levitikosy enina amby roapolo dia fahamarinana Millerita “fototra.”
Ny fahababoan’i Jaona tao Patmo dia maneho ireo iray hetsy sy efatra arivo sy efatra alina izay mihazona mafy ny Baiboly sy ny Fanahin’ny Faminaniana, ary izay enjehina manokana avy any ivelany noho ny Sabatan’ny andro fahafito, ary enjehina avy ao anatiny noho ny Sabatan’ny taona fahafito ho an’ny tany. Noho izany antony izany, ny fanambaran’i Jaona momba ny antony nanenjehana azy ao amin’ny andininy fahasivy dia arahin’ny Sabata ao amin’ny andininy fahafolo sy ny hafatra avy amin’ny lasa (“ao ivohony”) avy amin’ilay “feo lehibe” tahaka ny an’ny “trômpetra.”
Izaho, Jaona, izay rahalahinareo koa sady mpiara-mitondra fahoriana sy mpiombona amin’ny fanjakana ary ny faharetan’i Jesosy Kristy, dia tany amin’ny nosy atao hoe Patmo noho ny tenin’Andriamanitra sy ny filazana an’i Jesosy Kristy. Tao amin’ny Fanahy aho tamin’ny andron’ny Tompo, ka nahare feo mahery tao ivohoko, tahaka ny an’ny trompetra. Apokalypsy 1:9, 10.
Jaona dia misolo tena ireo izay tamin’ny 9/11 no nandre ny feon-trômpetran’ilay anjely ao amin’ny Apokalypsy toko fahavalo ambin’ny folo, niantso ny vahoakan’Andriamanitra hiverina amin’ireo “lalana fahiny” ao amin’i Jeremia. Io feo mahery io ihany koa no fampitandreman’ny trômpetra fahafito, izay koa no loza fahatelo.
Nanoratra i Sister White fa ny “Baiboly dia nanangona sy namatotra niaraka ireo hareny ho an’ity taranaka farany ity.” Ny bokin’i Joela dia anisan’ireo “harena” ara-baiboly izay fahamarinana ankehitriny amin’ny “andro farany.” Tamin’ny fotoanan’ny Pentekosta, Petera dia nanondro fa ny bokin’i Joela no tanteraka tamin’izany fotoana izany. Petera, tahaka an’i Joela, dia “tsy niteny loatra ho an’ny” vanim-potoanan’ny Pentekosta fa ho an’ny “androntsika.” Ny vanim-potoanan’ny Pentekosta dia orana aloha ho an’ny Fitantanana Kristianina. Ny Pentekosta no manamarika ny fiandohan’ny Fitantanana Kristianina, ary amin’ny fanaovany izany dia maneho an-tsary ny fiafaran’ny Fitantanana Kristianina. Ny fiafaran’ny Fitantanana Kristianina no fotoanan’ny orana farany araka ny nasehon’ny Pentekosta ho tandindona. Koa i Petera dia tandindon’ny vahoakan’Andriamanitra amin’ny faran’ny Fitantanana Kristianina, izay mamantatra ny fahatanterahan’ny firotsahan’ny Fanahy Masina amin’ny fampiasana ny bokin’i Joela mba hanaovana izany.
Fa Petera, nitsangana mbamin’ny iraika ambin’ny folo, dia nanandratra ny feony ka nanao taminy hoe: Ry lehilahy Jiosy, ary ianareo rehetra izay monina eto Jerosalema, aoka ho fantatrareo izao, ka henoy ny teniko; fa ireo tsy mamo, araka ny hevitrareo, satria vao ora fahatelo amin’ny andro izao. Fa izao no voalazan’i Joela mpaminany hoe: Ary amin’ny andro farany, hoy Andriamanitra, no handatsahako ny Fanahiko amin’ny nofo rehetra; ary ny zanakareo lahy sy ny zanakareo vavy haminany, ary ny zatovonareo hahita fahitana, ary ny loholonareo hanonofy nofy; ary amin’ny mpanompoko lahy sy amin’ny mpanompoko vavy koa no handatsahako ny Fanahiko amin’izany andro izany; ary haminany izy; ary haneho zava-mahagaga eny amin’ny lanitra ambony Aho sy famantarana etỳ amin’ny tany ambany: dia rà sy afo ary setroka mitangorona; ny masoandro hovana ho maizina, ary ny volana ho rà, dieny tsy mbola tonga ilay andron’ny Tompo, izay lehibe sady malaza; ary izao no hiseho: na zovy na zovy no hiantso ny anaran’ny Tompo dia hovonjena. Asan’ny Apostoly 2:14–21.
Mba ho mpianatra mahomby amin’ny faminaniana dia mitaky fahatakarana miorina tsara fa ny faran’izao tontolo izao dia aseho “andalana eo ambonin’andalana” ao anatin’ny fitantarana ara-tantaran’ny Soratra Masina. Mifamatotra amin’io fahamarinana io ny hoe ireo mpaminany ireo ihany no maneho ny vahoakan’Andriamanitra amin’ny andro farany. Apetrak’i Joela ao amin’ny andro farany ny bokiny, satria ambarany ny fiavian’ny “andron’i Jehovah.”
Tsofy ao Ziona ny trompetra, ary ataovy ao amin’ny tendrombohitro masina ny fanairana; aoka hangovitra ny mponina rehetra amin’ny tany; fa avy ny andron’i Jehovah, eny, efa antomotra izany. Joela 2:1.
Ny “trompetra” amin’ny maha-tandindona azy, ankoatra ireo heviny hafa, dia maneho hafatra fampitandremana. Amin’ny maha-tandindona azy, ny trompetra dia mety haneho fe-potoana iray na fotoana iray voafaritra tsara, na izy roa tonta—araka ny toe-javatra iresahana azy. Ny trompetra koa dia maneho fitsarana. Ny fetin’ny trompetra, folo andro talohan’ny Andro Fanavotana, dia fampitandremana momba ny fitsarana manatona.
Ny “andron’i Jehovah” dia maneho na teboka iray ara-potoana na vanim-potoana iray, arakaraka ny tontolon-kevitry ny andininy ampiasana ny hoe “andron’i Jehovah”. Ny “andron’i Jehovah” dia mety ho tandindon’ny fitsarana fanatanterahana aseho amin’ireo loza fito farany, na koa ny fitsarana fanatanterahana amin’ny faran’ny arivo taona. Na amin’ny tranga inona na amin’ny tranga inona, ny trompetra dia manondro ny fitsarana fanatanterahan’Andriamanitra. Koa ny “andron’i Jehovah” dia mety maneho ny teboka izay ampiharana ny famaizan’Andriamanitra, na ny vanim-potoana izay ampiharana ny famaizan’Andriamanitra.
Ny “trômpetra,” tahaka ny amin’ny “andron’i Jehovah,” dia afaka maneho teboka iray sy vanim-potoana iray, araka ny asehon’ireo teboka ara-tantara sy vanim-potoana ara-tantara asehon’ireo trômpetra fito ao amin’ny Apokalypsy toko faha‑valo sy faha‑sivy. Ny “andron’i Jehovah” izay asehon’i Joela amin’ilay “trômpetra” izay tsy maintsy tsofina—dia sady teboka iray eo amin’ny fotoana no vanim-potoana iray koa, izay manomboka rehefa nifarana ny fitsarana ny maty ary nanomboka ny fitsarana ny velona. Tamin’ny 9/11, dia nisy trômpetra notsofina nanamarika ny fahatongavan’ny fitsarana ny velona ho teboka iray eo amin’ny fotoana, ary koa nanamarika ny 9/11 ho fiandohan’ny vanim-potoanan’ny fitsarana ny velona.
Koa ankehitriny izao, hoy Jehovah, miverena amiko amin’ny fonareo rehetra, amin’ny fifadian-kanina sy ny fitomaniana ary ny fisaonana; ary triaro ny fonareo, fa aza ny fitafianareo, ka miverena amin’i Jehovah Andriamanitrareo; fa mamindra fo sy miantra Izy, tsy malaky tezitra, sady be famindram-po, ary manenina ny amin’ny loza. Iza no mahalala raha hiverina Izy ka hanenina, ary hamela fitahiana ao aoriany, dia fanatitra hohanina sy fanatitra aidina ho an’i Jehovah Andriamanitrareo? Tsofy ao Ziona ny anjomara, manamasina fifadian-kanina, miantsoa fiantsoam-pivoriana masina. Joela 2:12–15.
Ity no fanindroany anandidian’i Joela ny mba hitsoka trompetra. Ny “trompetra” ao amin’i Joela dia samy fampitandremana momba ny fitsarana mpanatanteraka manatona amin’ny loza fito farany, ary apetraka ao anatin’ny tontolon-kevitry ny antso Laodikeana ho amin’ny fibebahana sy ny fanakatonana tsy ho ela ny androm-pahasoavana.
Miantsoa mafy, aza mamindra fo, asandrato toy ny trompetra ny feonao, ka asehoy ny oloko ny fahadisoany, ary ny taranak’i Jakoba ny fahotany. Isaia 58:1.
Isaia, Joela, Jaona ary Petera dia samy misolo tena ireo iray hetsy efatra amby efatra alina amin’ny andro farany, tahaka izany koa Jeremia izay manondro ny fotoana tokony hitsofana ny trompetra.
Izao no lazain’i Jehovah hoe: Mijanòna eo amin’ny làlana ianareo, ka jereo, ary anontanio ny amin’ny làlana fahiny, dia izay misy ny làlana tsara; ary mandehana amin’izany, dia hahita fitsaharana ho an’ny fanahinareo ianareo. Nefa hoy izy ireo: Tsy handeha amin’izany izahay. Ary nanendry mpiambina ho anareo koa Aho ka nanao hoe: Henoy ny fanenoan’ny trompetra. Nefa hoy izy ireo: Tsy hihaino izahay. Jeremia 6:16, 17.
Nampaneno ny trompetra tamin’izao andro farany izao tamin’ny 11 Septambra, ary nanomboka nilatsaka tamin’izay ny ranonorana farany teo amin’ireo izay nifidy ny lalana tsara ka nandeha tao aminy. Tamin’izany no nidinan’ilay anjely ao amin’ny Apokalypsy toko faha-valo ambin’ny folo.
“Ang ulan sa huling panahon ay ibubuhos sa bayan ng Diyos. Isang makapangyarihang anghel ang bababa mula sa langit, at ang buong lupa ay liliwanagan ng kaniyang kaluwalhatian.” Review and Herald, Abril 21, 1891.
Rehefa nampietry ireo tranobe goavana tao New York tamin’ny 9/11, dia nidina ilay anjely mahery, ary nanomboka nilatsaka ny ranonorana farany.
“Ankehitriny ve dia miparitaka ny teny izay nambarako fa hosafidin’ny onjan-dranomasina goavana i New York? Tsy mbola nilaza izany mihitsy aho. Efa nilaza aho fa, raha nijery ireo trano lehibe natsangana tany aho, rihana manaraka rihana, dia hoy aho: ‘Endrey ny zava-miseho mahatahotra izay hitranga rehefa hitsangana ny Tompo hampihorohoro fatratra ny tany! Amin’izay dia ho tanteraka ny tenin’ny Apokalypsy 18:1–3.’ Ny toko fahavalo ambin’ny folo manontolo ao amin’ny Apokalypsy dia fampitandremana momba izay ho avy amin’ny tany. Kanefa tsy manana fahazavana manokana aho mikasika izay ho avy amin’i New York, afa-tsy izao ihany no fantatro: indray andro any dia harodana ireo trano lehibe any noho ny fihodinana sy fanonganana ataon’ny herin’Andriamanitra. Avy amin’ny fahazavana nomena ahy no ahafantarako fa misy fandringanana eo amin’izao tontolo izao. Teny iray avy amin’ny Tompo, fikasihana iray avy amin’ny heriny mahery, dia hirodana ireo rafitra goavana ireo. Hisy zava-miseho hitranga, ka ny mahatahotra azy dia tsy azontsika saintsainina.” Review and Herald, 5 Jolay 1906.
Tamin’ny 9/11 dia nanomboka nilatsaka tsikelikely mialoha ny orana farany, ho fiomanana amin’ny firotsahany feno amin’ny lalàn’ny Alahady.
“Ny asa lehibe ataon’ny filazantsara dia tsy hifarana amin’ny fanehoana ny herin’Andriamanitra izay latsaka noho ilay nanamarika ny fanombohany. Ireo faminaniana izay tanteraka tamin’ny fidinahan’ny ranonorana aloha tamin’ny fanokafana ny filazantsara dia mbola ho tanteraka indray amin’ny ranonorana aoriana amin’ny famaranany. Ireto no ‘andro fanavaozana’ izay nandrandrain’ny apostoly Petera mialoha raha nilaza izy hoe: ‘Koa mibebaha hianareo, ka miverena hiova fo, mba hovonoina ny fahotanareo, mba ho avy ny andro fanavaozana avy amin’ny fanatrehan’ny Tompo; ary Izy haniraka an’i Jesosy.’ Asan’ny Apostoly 3:19, 20.” The Great Controversy, 611, 612.
Ny fahatanterahana lavorary ny “fotoanan’ny famelombelomana” dia miseho raha mbola velona ianao, fa ny fampitandremana dia ny hoe “mibebaha”, izay tsy hain’ny maty atao. Tonga ny “fotoanan’ny famelombelomana” raha mbola mety “hovonoina” ny “ota”-n’ny fanahy velona. Nanomboka tamin’ny 9/11 ny “fotoanan’ny famelombelomana”, ka izany no manamarika ny fiandohan’ny fitsarana ny velona. Averina indray ny Pentekosta eo amin’ny famaranana ny fotoam-pitantanan’ny filazantsara. Rehefa tonga ny “fotoanan’ny famelombelomana”, dia nanomboka niverina indray ireo fisehoan-javatra naseho an’ohatra tao amin’ny Pentekosta.
“Efa amin’ny faniriana lalina no iandrasako fatratra ny fotoana izay hiverenan’ny zava-nitranga tamin’ny andron’ny Pentekosta amin-kery lehibe lavitra noho izay tamin’izany fotoana izany. Hoy Jaona: ‘Ary nahita anjely iray hafa nidina avy tany an-danitra aho, nanana hery lehibe; ary ny tany dia nazavain’ny voninahiny.’ Ary amin’izany, tahaka ny tamin’ny fotoanan’ny Pentekosta, dia handre ny fahamarinana tenenina aminy ny olona, samy amin’ny fiteniny avy.”
“Mahavelona vaovao ny fanahy rehetra izay maniry amim-pahatsorana hanompo Azy Andriamanitra, ary mahakasika ny molotra amin’ny vainafo velona nalaina teo amin’ny alitara Izy, ka mahatonga izany ho mahay miteny amin’ny fiderana Azy. Feo an’arivony no homena ny hery hanehoana ireo fahamarinana mahatalanjona ao amin’ny Tenin’Andriamanitra. Hovahana ny lela miambakavaka, ary ny saro-kenatra hatao mahery mba hitondra fanambarana feno fahasahiana ny amin’ny fahamarinana. Enga anie ny Tompo hanampy ny olony hanadio ny tempolin’ny fanahy ho afaka amin’ny loto rehetra, ary hitandrina fifandraisana akaiky tokoa Aminy, mba hahazoany mandray anjara amin’ny ranonorana farany rehefa harotsaka izany.” Review and Herald, 20 Jolay 1886.
Hohizantsika ao amin’ny lahatsoratra manaraka izao.
Ary ilay anjely izay niresaka tamiko dia tonga indray ka namoha ahy, tahaka ny olona izay fohazina hiala amin’ny torimasony; ary hoy izy tamiko: Inona no hitanao? Dia hoy izaho: Nijery aho, ka, indro, fanaovan-jiro volamena iray manontolo, misy fitoeran-diloilo eo an-tampony, ary ny jirony fito eo aminy, sady fantsona fito ho amin’ny jiro fito izay eo an-tampony; ary hazo oliva roa no eo anilany, ny iray eo ankavanan’ny fitoeran-diloilo, ary ny iray eo ankaviany.
Ka dia namaly aho ka niteny tamin’ilay anjely izay niresaka tamiko hoe: Inona moa ireto, tompoko? Dia namaly ilay anjely izay niresaka tamiko ka nanao tamiko hoe: Tsy fantatrao va izay atao hoe ireto? Ary hoy aho: Tsia, tompoko.
Dia namaly ka niteny tamiko hoe: Ity no tenin’i Jehovah ho an’i Zerobabela, manao hoe: Tsy amin-kery, na amin’ny fahefana, fa amin’ny Fanahiko, hoy Jehovah Tompon’ny maro. Zakaria 4:1–6.