Ny faniriako dia ny hampiseho ny fijoroana ho vavolombelona ara-paminaniana ao amin’i Joela amin’ny fomba izay ahafahana mamantatra ny fijoroana ho vavolombelona ataon’i Joela ao amin’izay nolazain’i Petera sy nataony tamin’ny Pentekosta. Azoko antoka fa mazava ny Baiboly momba izay nataon’i Petera sy nolazainy tamin’ny Pentekosta, nefa kosa mikatsaka ny hahatakatra izay nasehon’i Petera ara-paminaniana ho tandindona eo amin’ny tantaran’ny ranonorana farany aho, raha nametraka ny hafatry ny Pentekosta tamin’ny teny nilazana azy ho fahatanterahan’ny bokin’i Joela izy.

Petera dia tandindon’ny vahoaka sisa an’Andriamanitra, ary tsy ao amin’ny Pentekosta ihany no anehoana izany, fa ao Kaisaria Filipy koa, ao amin’ny Matio 16. Kaisaria Filipy dia hita ao amin’ny andininy faha-telo ambin’ny folo ka hatramin’ny faha-dimy ambin’ny folo amin’ny Daniela 11, dia andininy telo izay maneho ady iray izay tanteraka voalohany nandritra ny vanim-potoana ara-tantara izay nantsoina hoe Panium i Kaisaria Filipy. Ireo andininy faha-telo ambin’ny folo ka hatramin’ny faha-dimy ambin’ny folo dia mialoha ny andininy faha-enina ambin’ny folo, izay manondro ny lalàna alahady any Etazonia. Ny andininy faha-folo dia manondro ny firodanan’ny Firaisana Sovietika tamin’ny taona 1989. Ny andininy faha-folo ka hatramin’ny faha-enina ambin’ny folo amin’ny Daniela 11 dia maneho ny vanim-potoana manomboka amin’ny 1989 ka hatramin’ny lalàna alahady, ary io vanim-potoana io no “tantara miafina” ao amin’ny andininy faha-efapolo amin’io toko io ihany.

Ny Tantara Miafina ao amin’ny SORATRA MATEVINA

1798

Ary amin’ny andro farany dia hifandona aminy ny mpanjakan’ny atsimo:

1989

Fa ny zanany kosa dia ho taitra ka hanangona hery lehibe maro; ary ny mpanjakan’ny avaratra dia ho avy hamely azy toy ny tafio-drivotra, miaraka amin’ny kalesy sy ny mpitaingin-tsoavaly ary amin’ny sambo maro; ary hiditra amin’ny tany maro izy ka handripaka sy handalo. Ary ny iray dia ho avy tokoa ka handripaka sy hamaky handalo; dia hiverina izy ka ho taitra indray hatramin’ny trano fiarovany.

2014 adin’i Raphia

Ary ny mpanjakan’ny atsimo dia ho voatosiky ny fahatezerana mafy, ka hivoaka hiady aminy, dia amin’ny mpanjakan’ny avaratra; ary izy hanangona vahoaka betsaka; nefa ny vahoaka dia hatolotra eo an-tànany. Ary rehefa voaringany ny vahoaka, dia hiavonavona ny fony; ka haharava olona alinalina maro izy; nefa tsy hahazo hery amin’izany.

Ny adin’i Panium (Kaisaria Filipy)

Fa ny mpanjakan’ny avaratra dia hiverina ka hanangana vahoaka betsaka mihoatra noho ilay teo aloha; ary ho avy tokoa izy rehefa afaka taona maromaro miaraka amin’ny tafika lehibe sy harena be.

Ary amin’izany andro izany dia hisy maro hitsangana hanohitra ny mpanjakan’ny atsimo; ary ny olon-dozabe amin’ny firenenao dia hanandra-tena hampiorina ny fahitana; nefa ho lavo izy.

Koa ho avy ny mpanjakan’ny avaratra ka hanangana tovon-tany, ary haka ny tanàna mafy fiarovana indrindra; ary ny sandrin’ny atsimo tsy hahatohitra, na ny olony voafidy koa aza, ary tsy hisy hery hahatohitra.

Ny Lalànan’ny Alahady any Etazonia

Fa izay ho avy hamely azy dia hanao araka ny sitrapony ihany, ary “tsy hisy hahatohitra” eo anoloany; ary “hijoro” ao amin’ny tany be voninahitra izy, izay holevonin’ny tanany. Hiditra ao amin’ny tany be voninahitra koa izy, ary firenena maro no ho rava; nefa ireto no ho afa-mandositra amin’ny tanany, dia Edoma sy Moaba ary ny lohan’ny taranak’i Amona. Hahinjitra ny tanany hamely ny firenena koa izy; ary ny tany Egypta tsy ho afa-mandositra. Daniela 11:40, 10–16, 41, 42.

Rehefa araka ny faminaniana ao Kaisaria Filipo (Panium) i Petera, ary ny Pentekosta no fotoana iavian’ny ranonorana farany, izay mametraka azy ao amin’ilay “tantara miafina” ao amin’ny andininy faha-efapolo. Kasaina horesahiko ny ady Okrainiana ankehitriny izay aseho ao amin’ny andininy faha-iraika ambin’ny folo amin’ny toko faha-iraika ambin’ny folo, sy ny ady ho avy ao Panium ao amin’ny andininy faha-telo ambin’ny folo ka hatramin’ny faha-dimy ambin’ny folo, izay mitondra ho amin’ny Ady Lehibe Fahatelo, dia ireo zava-mitranga ivelany eo anelanelan’ny 1989 sy ny lalàn’ny Alahady; nefa isika amin’izao fotoana izao dia mamantatra ny tantaran’ny anjely fahatelo hatramin’ny 22 Oktobra 1844 ka hatramin’ny fananganana fiangonana ara-dalàna tamin’ny 1863.

Ny tsipika dia maneho ny fahatongavan’ilay anjely fahatelo tamin’ny 9/11 (1844) hatramin’ny lalàn’ny Alahady (1863). Ny lalàn’ny Alahady dia naneho mialoha tamin’ny alalan’ny Fanambaràna ny Fanafahana izay nanambara fahafahana, ka izany no naneho mialoha ny lalàn’ny Alahady izay hanesorana ny fahafahana. Ny fahafahana nambaran’ny filoha Repoblikana voalohany dia maneho mialoha ny fahafahana hoesorin’ny filoha Repoblikana farany—izay voatendrin’ny faminaniana ho tonga mpanao didy jadona amin’ny fotoanan’ny lalàn’ny Alahady.

“Rehefa ny firenentsika handà tanteraka ireo foto-kevitry ny fitondrany ka hamoaka lalàna Alahady, dia hifanome tànana amin’ny fahefana papaly ny Protestanta amin’izany asa izany; ary tsy ho inona izany fa fanomezana aina indray ilay jadona izay efa hatry ny ela no niandry fatratra ny hirariana hahazoany mitsambikina indray ho amin’ny fanjakazakana mampahory.” Testimonies, boky faha-5, 711.

742 BC no tantara alfa izay nanombohan’ny faminaniana ara-potoana ao amin’ny Isaia 7:8, ka tonga tamin’ny fahatanterahany omega tamin’ny 1863. Tamin’ny 742, Ahaza, mpanjakan’ny fanjakana atsimon’i Joda, dia niditra tao anatin’ny ady an-trano tamin’ireo foko folo tany avaratra izay nandrafitra ny fanjakana avaratra. Ny tantaran’ny 742 BC dia naseho tao Joda, ilay tany be voninahitra ara-bakiteny ao amin’ny Soratra Masina, izay nonenan’ny Jiosy ara-bakiteny ary naseho tao amin’ilay andalan-teny tamin’ny alalan’ilay mpanjaka ratsy fanahy sy adala Ahaza—ka izany no nampiseho mialoha ny tantara omega tamin’ny 1863. Ny tantara omega tamin’ny 1863 dia tanteraka ao anatin’ny vanim-potoana anjakan’i Etazonia amin’ny maha-bibidia avy amin’ny tany azy, dia ny fanjakana fahenina amin’ny faminanian’ny Baiboly. Etazonia no tany be voninahitra ara-panahy, voaforon’ny Kristianisma Protestanta izay Jiosy ara-panahy araka ny Baiboly. Ny ady an-trano teo amin’ny avaratra sy atsimo tamin’ny 742 BC tao amin’ny tantara alfa dia naneho ny ady an-trano teo amin’ny avaratra sy atsimo tao amin’ny tantara omega tamin’ny 1863. Miaraka, ireo vavolombelona roa ireo dia maneho ny tantara ivelany mitondra ho amin’ny lalàn’ny Alahady, izay hizara indray ny tany be voninahitra ara-panahy ho sokajy roa.

Tamin’ny taona 742 talohan’i Kristy, ny hery avy any avaratra dia naneho fiaraha-mitantana teo amin’ireo foko folo avaratr’i Isiraely sy Syria, ka izany no nanondro ara-tandindona fiaraha-miray amin’ny hery avy any ivelany, araka ny tanteraka tamin’ny nanomezan’ny papa mpomba ny fanandevozana fanohanana ireo fanjakana tatsimo mpomba ny fanandevozana nandritra ny Ady an-trano. Ilay mpiara-dia avy any ivelany tamin’i Syria tamin’ny 742 talohan’i Kristy, sy ilay mpiara-dia avy any ivelany tamin’ny papa nandritra ny Ady an-trano, dia manondro ny fiaraha-mitantan’ny globalista maneran-tany sy ny Demokraty globalista amin’ny adiny manohitra ny MAGA-isme, ady izay nanomboka tamin’ny 2015, rehefa nitsangana ilay filoha fahefatra sady manan-karena indrindra, ka tamin’izany no nampihorohoroany ny fanjakana manontolon’i Grecia, araka ny Daniela toko faha-11, andininy faha-2. Izany fampihorohoroana izany dia manondro ny fifohazan’ny jentilisa ao amin’ny bokin’i Joela. “Grecia” sy “jentilisa” dia tandindon’ny herin’ny dragona izay mitarika izao tontolo izao ho any Armagedona, amin’ny firaisana amin’ny bibidia sy ny mpaminany sandoka.

Tamin’ny taona 2015 dia nofohazina ny jentilisa ho amin’ny antso ara-paminaniana ho any amin’ny lohasahan’i Josafata ao amin’i Joela, izay nantsoiny koa hoe lohasahan’ny fitsarana. Tamin’ny taona 2015 no nanambaran’i Donald Trump ny filatsahany hofidiana ho filoham-pirenena, ka noho izany dia nohetsehiny ny fanjakam-pirenen’ny mpanera-tany izay aseho ho Grisia, ary ny jentilisa dia nanomboka ny diany ho any Hara-magedona, ary herintaona monja taorian’ny fiandohan’ny Ady Okrainiana, ho fahatanterahan’ny andininy faha-iraika ambin’ny folo ao amin’ny Daniela toko faha-iraika ambin’ny folo.

Ny ady an-trano tamin’ny 742 tal. J.K. sy 1863 dia manondro ny tantaran’ny lalàn’ny Alahady, izay manamarika ny fiafaran’ny fanjakana fahenina ao amin’ny faminaniana ara-Baiboly. Io fanjakana fahenina io dia nanomboka tamin’ny Ady Revolisionera; koa ny fiafaran’ny fanjakana fahenina amin’ny lalàn’ny Alahady dia manondro ny fiverimberenan’ny Ady Revolisionera, indrindra amin’ilay fotoana isehoan’ny Ady an-trano. Ny famaritana sy ny fanomezana anarana hoe ady an-trano na ady revolisionera dia miankina amin’ny fomba fijery. Izay ataon’ny Demokraty ankehitriny amin’ny alalan’ny fanenjehana ara-pitsarana, fanodinkodinam-bola, hosoka, fifindra-monina tsy ara-dalàna ary propagandy dia antsoin’izy ireo hoe revolisiona miloko; nefa ireo olona manohitra ny paikady maneran-tanin’izy ireo dia mihevitra ireo asa ireo ihany ho fandrehitra ny korontana “an-trano”. Antifa ve dia jiolahy sa mahery fo?

Ireo ady ara-tantara roa ireo dia maneho ady mampisaratsaraka tokana izay miseho ao anatin’ny tantaran’ilay filoha Repoblikana farany. Tahaka ny tamin’ilay filoha Repoblikana voalohany, dia ho resin’ilay filoha Repoblikana farany io ady io, izay voasolo tandindona koa tamin’ilay Filoha voalohany, izay mpandresy tamin’ny Ady Revolisionera ihany koa. Ny revolisiona MAGA, araka ny filazan’ny Demokraty, no miteraka ny “korontana sivily” ankehitriny. Arakaraka ny fironana ara-politika ananan’ny tena manokana, ny ady ankehitriny dia na ady revolisionera na ady an-trano. Ara-paminaniana dia izy roa tonta izany.

1863 dia maneho ny lalàna alahady, ary toy izany koa ny 1844, tamin’ny fotoana nahatongavan’ilay anjely fahatelo niaraka tamin’ny hafatry ny lalàna alahady. Ny vanim-potoana nanomboka tamin’ny 1844 ka hatramin’ny 1863 dia mitondra ny sonian’ny lalàna alahady hatrany am-piandohana ka hatramin’ny farany. Tamin’ny 1846, ny fanambadian’ny White, ny fitandremana ny Sabata, ary ny fanovana anarana avy amin’i Harmen ho White dia nanamarika fa ny fanambadiana izay nidirana tamin’ny 22 Oktobra 1844 dia efa nofaranana tamin’ny fahatanterahany, ary izany fahatanterahana izany no nanamarika ny fiandohan’ny fizotry ny fitsapana ho an’ilay anjely fahatelo, tahaka ny nanamarihan’ilay fitsapana Sabata in-telo mifandraika amin’ny mana ny fiandohan’ireo fitsapana folo nanaraka ny batisa tao amin’ny Ranomasina Mena.

Ny mana no fitsapana voalohany ary nisolo tena ny fitsapana fahafolo tany Kadesy, satria samy maneho ny hafatry ny anjely fahatelo izy roa ireo, ary noho izany dia ny lalàn’ny Alahady.

“Isan-kerinandro, nandritra ny fivahinianany lava tany an-efitra, ny Isiraelita dia vavolombelon’ny fahagagana telo sosona, izay natao hampiaiky ao an-tsainy ny fahamasinan’ny Sabata: nilatsaka indroa heny ny habetsahan’ny mana tamin’ny andro fahenina, tsy nisy nilatsaka tamin’ny andro fahafito, ary ny ampahany nilaina ho amin’ny Sabata dia voatahiry ho mamy sy madio, nefa raha nisy notehirizina tamin’ny fotoana hafa dia tonga tsy azo nampiasaina izany.” Patriarka sy Mpaminany, 296.

Ny fitsapana voalohany tamin’ny folo dia ny fitsapana momba ny “mana,” izay maneho ny hafatra telo sosona nentin’ireo anjely telo ao amin’ny Apokalypsy toko faha-efatra ambin’ny folo. Tahaka ny tamin’ny mana, ireo anjely dia maneho ny fampitandremana telo sosona manohitra ny fiankohofana amin’ny andro voalohan’ny herinandro. Ny fahagagana telo sosona momba ny mana dia “natao hanisika ao an-tsainy ny fahamasinan’ny Sabata,” izay mazava ho azy fa tanjon’ny anjely fahatelo. Ny voalohany amin’ireo fahagagana telo asehon’ny mana dia mahakasika ny “fihinanana” ny mofo avy any an-danitra, ary ny “fihinanana” dia tandindon’ny alpha amin’ny vanim-potoanan’ny ranonorana farany. Ny fahagagana faharoa dia maneho ny hafatry ny anjely faharoa, izay ao no “ampitomboan’ny” tsindrimandry ho avo roa heny ny teny sy andian-teny mba hanamarihana ny vanim-potoana asehon’ny fahalavoana indroa nanjo an’i Babylona, fa Babylona dia lavo, lavo. Ny fahagagana faharoa dia ny “fampitomboana avo roa heny” ny habetsahan’ny mana tamin’ny andro fahenina. Ny fahagagana fahatelo dia ny fitahirizana ny mofo ho an’ny Sabatan’ny andro fahafito.

Amin’ny maha-tandindon’ny anjely telo azy, ny mana dia ny anjely voalohany, ary noho izany dia tsy maintsy ahitana ny tantara manontolo, izay ao amin’ny Apokalypsy toko faha-efatra ambin’ny folo no tantaran’ireo anjely telo ireo manontolo. Ny anjely voalohany dia fraktaly iray amin’ny hafatry ny anjely telo rehetra. Ny fraktaly dia endrika jeometrika sarotra izay azo zarazaraina ho ampahany, ka ny tsirairay amin’izany dia dika mitovy amin’ny manontolo nefa amin’ny habe mihena. Io toetra io no antsoina hoe fitoviana amin’ny tena. Matetika ny fraktaly dia manana antsipiriany saro-pantarina na inona na inona halehiben’ny fanatonana atao aminy. Ny fraktaly dia miseho ao amin’ny matematika, biôlôjia, fizika, jeôlôjia, simia, astrônômia, injeniera ary sehatra maro hafa amin’ny fahalalana.

Ny “rafitra misy dingana telo” an’ireo anjely telo ao amin’ny Apokalypsy toko faha-efatra ambin’ny folo dia voaseho ao amin’ny hafatry ny anjely voalohany, ka izany no mahatonga ny anjely voalohany ho “fractal” an’ireo anjely telo. Ny toko telo voalohany ao amin’ny bokin’i Daniela dia maneho, tsirairay avy, ny hafatry ny anjely voalohany sy faharoa ary fahatelo, ary ny Daniela toko voalohany dia ahitana io “rafitra misy dingana telo” io ihany, izay aseho ao amin’ireo toko telo, tahaka ihany koa ny amin’ireo anjely telo eo amin’ny fifandraisany amin’ny anjely voalohany.

Ny fahagagana telo sosona momba ny mana dia natao hohanina, ary Daniela toko voalohany dia momba ny fihinanana. Daniela dia nandalo ny fitsapana momba ny sakafo tamin’ny nifidianany legioma ho solon’ny sakafon’i Babylona. Avy eo dia notsapaina ny bika aman’endriny, ary ny bika aman’endriny no niteraka fisarahana teo amin’ny tarehiny sy ny tarehin’ireo izay nihinana ny sakafon’i Babylona. Ny hafatry ny anjely faharoa dia fiantsoana hisaraka amin’i Babylona mandritra ny tantaram-pisarahana iray izay ampivelarana sy anehoana avy eo sokajy roa. Izany fitsapana faharoa natao tamin’i Daniela izany dia nitarika ho amin’ny fitsapana fahatelon’i Nebokadnezara, izay fitsapana fahatelo ao amin’ny toko voalohany ary tandindon’ny fitsapana ny sarivongana volamena ao amin’ny toko fahatelo, izay ambaran-dRahavavy White imbetsaka ho lalàn’ny Alahady, dia ny hafatry ny anjely fahatelo. Daniela toko voalohany dia fraktaly iray amin’ireo toko telo voalohan’ny Daniela, ary ireo toko telo ireo dia maneho ny anjely telo ao amin’ny Apokalypsy efatra ambin’ny folo, ka samy fraktalin’ny anjely telo rehetra sy ireo toko telo rehetra ny anjely voalohany sy Daniela toko voalohany.

“Isan-kerinandro, nandritra ny fivahinianany lava tany an’efitra, ny Isiraelita dia nanatri-maso fahagagana intelo misesy, natao hanoritra ao an-tsainy ny fahamasinan’ny Sabata: indroa heny ny habetsahan’ny mana nilatsaka tamin’ny andro fahenina, tsy nisy nilatsaka tamin’ny andro fahafito, ary ny anjara ilaina ho an’ny Sabata dia voatahiry ho mamy sady madio; kanefa raha nisy notahirizina tamin’ny fotoana hafa dia tonga tsy azo nampiasaina izany.

“Taminy toe-javatra mifandray amin’ny fanomezana ny mana no ahitantsika porofo tsy azo lavina fa ny Sabata dia tsy naorina, araka ny filazan’ny maro, tamin’ny fotoana nanomezana ny lalàna tao Sinay. Talohan’ny nahatongavan’ny Isiraelita tao Sinay dia efa fantatr’izy ireo fa adidy manan-kery aminy ny Sabata. Noho izy ireo voatery nanangona mana indroa heny isaky ny Zoma ho fiomanana amin’ny Sabata, izay andro tsy hisian’ny mana milatsaka, dia naverimberina nampitain-danja taminy hatrany ny maha-masina ny andron’ny fitsaharana. Ary raha nisy tamin’ny olona nivoaka tamin’ny Sabata mba hanangona mana, dia nanontany ny Tompo hoe: ‘Mandra-pahoviana no handavanareo tsy hitandrina ny didiko sy ny lalàko?’” Patriarka sy Mpaminany, 296.

Ny fanangonana sy fihinanana ny mana dia tandindon’i Jaona ao amin’ny toko faha‑folo ao amin’ny Apokalypsy, izay mandray (manangona) ilay boky kely avy eo an-tanan’ilay anjely ary avy eo mihinana izany.

Dia nankany amin’ilay anjely aho ka nanao taminy hoe: Omeo ahy ilay boky madinika. Ary hoy izy tamiko: Raiso, ka hano izany; fa hampangidy ny kibonao izany, nefa ho mamy tahaka ny tantely ao am-bavanao. Apokalypsy 10:9.

Voalohany, i Jaona dia tsy maintsy nankany amin’ilay anjely ka nangataka, avy eo dia tsy maintsy “nandray” ilay boky kely izy, ary avy eo dia tsy maintsy “nihinana” izany izy. I Jaona dia maneho ireo dingana telo an’ilay anjely voalohany amin’ny fankanesany any amin’ilay anjely sy ny fangatahany, arahin’ny dingana faharoa dia ny fandraisana ary ny dingana fahatelo dia ny fihinanana. Ny fanangonana sy/na ny fihinanana no fitsapana voalohany amin’ireo fitsapana telo momba ny mana, nefa ao anatiny no misy endrika miverimberina maneho ireo fitsapana telo rehetra momba ny mana. Ny fanangonana sy ny fihinanana ny mana dia tandindon’i Jeremia.

Hita ny teninao, ka nohaniko izany; ary ny teninao dia tonga fifaliana sy firavoravoan’ny foko ho ahy; fa antsoina amin’ny anaranao aho, Jehovah Andriamanitry ny maro. Jeremia 15:16.

Ny “teniny” dia hitan’i Jeremia, izay nitady ary avy eo nangataka ny boky kely. Hita ny teniny rehefa nangonina ny mana. Ny fanangonana sy fihinanana ny mana dia manambara mialoha an’i Ezekiela izay nihinana ny boky nomena azy, ary amin’izany dia aseho fa ny fandavana tsy hihinana ny boky dia fitoviana amin’ilay trano mpiodina.

Fa ianao kosa, ry zanak’olona, henoy izay lazaiko aminao; aza maditra tahaka izany taranaka maditra izany; sokafy ny vavanao, ka hano izay omeko anao. Ary raha nijery aho, indro, nisy tanana nahinjitra tamiko; ary, indro, nisy horonam-boky tao anatiny; dia novelariny teo anatrehako izany; ary voasoratra tao anatiny sy teo ivelany izany; ary voasoratra tao anatiny ny fitomaniana sy ny fisaonana ary ny loza. Ary hoy Izy tamiko: Ry zanak’olona, hano izay hitanao; hano ity horonam-boky ity, dia mandehana miteny amin’ny taranak’Israely.

Koa dia nosokafako ny vavako, ary nampihinaniny ahy ilay horonam-boky. Ary hoy Izy tamiko: Ry zanak’olona, ampihinano ny kibonao, ary fenoy ity horonam-boky izay omeko anao ity ny tsinainao. Dia nohaniko izany; ary tao am-bavako dia mamy tahaka ny tantely izany. Ezekiela 2:8–3:3.

Raha tsy nety nihinana ilay boky kely i Ezekiela, dia ho isan’ny trano mpikomy izy; ary ilay “horonam-boky” amin’ny “boky” izay nasaina hohaniny dia naseho ho “fitomaniana sy fisaonana ary loza,” izay maneho hafatra telo sosona amin’ny andro farany. Ny hafatra telo sosona amin’ny andro farany dia ny hafatry ny anjely telo ao amin’ny Apokalypsy efatra ambin’ny folo, ary ny tontolon-kevitra anehoan’i Ezekiela ireo hafatra telo ireo dia ny tontolon-kevitry ny silamo sy ny loza fahatelo. Ireo hafatra telo ireo dia manana alfa sy omega, ary ny fahatelo dia “loza,” tandindona fototry ny silamo; koa tsy maintsy mifanaraka amin’ny omega ny alfa; noho izany, ny “fitomaniana” dia maneho ireo fitomaniana izay nanomboka tamin’ny 9/11 niaraka tamin’ny fahatongavan’ny trompetra fahafito sy ny loza fahatelo, izay hitombo tsikelikely mandra-pahatonga any amin’ireo loza fito farany. Amin’ilay “horohoron-tany” momba ny lalàn’ny Alahady ao amin’ny Apokalypsy iraika ambin’ny folo, dia avy faingana ny loza fahatelo, ary ny fanahy no manambara amintsika fa ilay didy tsy marina ao amin’ny Isaia folo no io lalàn’ny Alahady io. Ny andininy dia manomboka amin’ny filazana hoe: “loza” ho an’izay manao didy tsy marina.

Ny fihinanana ny mana no fitsapana voalohany tamin’ireo fitsapana telo; ny faharoa kosa dia ilay “fampitomboana indroa” tamin’ny andro fiomanana. Ary inona no niomanany? Niomana ho amin’ny fitsapana ny Sabata izy ireo, izay hafatry ny anjely fahatelo.

Iy fahagagana in-telo io dia ny fitsapana voalohany koa, na fitsapana alfa, amin’ny fitsapana folo. Andriamanitra dia nanome mana tamin’ny dingana voalohany, avy eo Izy dia nanome anjara “avo roa heny” tamin’ny dingana faharoa, nefa tsy nisy kosa tamin’ny fahatelo. Tsy mitovy amin’ny fitsapana roa voalohany ny fitsapana fahatelo, satria io fahatelo io no fitsapana manaporofo ny tena toetra. Ireo fitsapana telo ireo dia maneho ny alfa amin’ny fizotry ny fitsapana misy dingana folo izay mitondra ho amin’ny Kadesy voalohany.

Raha mandinika ireo teolojiana samihafa ianareo, dia hahita lisitra maro momba ireo fitsapana folo izay tonga amin’ny famaranany teo amin’ny Kadesy voalohany. Saika izy rehetra no mampiditra ny Ranomasina Mena ho anisan’ireo fitsapana folo, ary misy aza no mampiditra famantarana ara-tantara talohan’ny Ranomasina Mena nandritra ireo loza. Diso avokoa izy rehetra.

Ny fitsapana voalohany dia ny mana. Paoly dia manondro fa ny fiampitana ny Ranomasina Mena dia batisa.

Ankoatra izany, ry rahalahy, tsy tiako ny tsy hahafantaranareo fa ny razantsika rehetra dia teo ambanin’ny rahona, ary samy namaky ny ranomasina avokoa; ary samy natao batisa ho amin’i Mosesy tao amin’ny rahona sy tao amin’ny ranomasina izy rehetra. 1 Korintiana 10:1, 2.

Mosesy dia tandindon’i Jesosy, ary ny batisan’i Jesosy dia manamarika fizotry ny fizahan-toetra, izay manana lafiny telo, manomboka amin’ny sy manasongadina ny fitsapana ny filan-komana. Ny hazo fijaliana dia voatondro mialoha tamin’ny alalan’ny Paska tany Egypta. Rehefa nivoaka tany an-dafin’ny Ranomasina Mena izy ireo, dia natsangana tamin’ny maty Kristy ho fanatitra voaloham-bokatra. Rehefa nivoaka avy tao amin’ny fasana rano tamin’ny alalan’ny tanan’i Jaona Mpanao-batisa Izy, dia nanomboka fizotry ny fizahan-toetra efapolo andro Kristy (ilay fanatitra voaloham-bokatra). Rehefa natsangana tamin’ny maty Izy, araka ny voatondro mialoha tamin’ny batisany, dia nisy efapolo andro izay nihaonan’i Kristy nifanatrika tamin’ny mpianatra. Ny fizotry ny fizahan-toetra dia manomboka aorian’ny fiampitana ny Ranomasina Mena, tahaka ny nahatondran’ny Fanahy an’i Kristy ho any an-efitra raha vao nivoaka avy tao anaty rano Izy.

Ny fitsapana voalohany ho an’i Kristy dia ny fahazotoan-komana, fa ny Mofon’ny Lanitra no nandray ny asany voahosotra teo indrindra amin’izay nahalavo an’i Adama. Ny fitsapana voalohany taorian’ny Ranomasina Mena dia ilay fitsapana intelo momba ny mana, izay maneho tandindona ny fitsapana intelo natao tamin’ny Mofon’ny Lanitra. Ny fitsapana an’i Kristy dia nanomboka rehefa nivoaka avy tao anaty rano Izy, koa tsy maintsy manomboka “aorian’ny” nivoahany avy tao anaty rano koa ireo fitsapana folo. Ary tamin’izany Kristy dia natrehin’ny fitsapana intelo, napetraka tao anatin’ny tontolon’ny fahazotoan-komana, araka ny asehon’ny tandindon’ilay fitsapana intelo momba ny mana izay nanomboka taorian’ny nanosehan’ny Fanahy an’i Isiraely fahiny hiala avy tany Egypta sy hiditra any an-efitra.

Ireo lisitra hafa izay maminavina ny amin’izay fikomiana asehon’ireo fitsapana folo izay mifarana ao Kadesy dia milaza fa ny fikomiana tamin’ny zanak’omby volamena nataon’i Arona dia anisan’ireo fitsapana folo ireo, nefa diso izy ireo.

Ny fampahatezerana nateraky ny zanak’omby volamena dia maneho fitsapana roa. Singa tena ilaina ao amin’ny tandindon’ny zanak’omby volamena izany. Ny fanompoan-tsampy niseho rehefa nihevitra ny vahoaka fa tsy hahita Andriamanitra dia narahin’ny fiverenan’i Mosesy. Avy eo dia nanao safidy ny vahoaka mba hitoetra ho mpanompo sampy eo imason’Andriamanitra miharihary, araka ny nasehon’i Mosesy.

Ao anatin’ilay fikomiana roa sosona izay nihamafy, dia hitantsika ny fizarazarana ara-paminaniana teo amin’ireo foko, rehefa natokana manokana ho amin’ny fanompoana ao amin’ny fitoerana masina ny fokon’i Levy; fa mandra-pahatongan’izany fikomiana izany dia ny lahimatoa avy amin’ny foko rehetra no tokony hanatanteraka ny asa ao amin’ny fitoerana masina. Tsy izany intsony no ho izy. Ankehitriny ny fokon’i Levy, izay mahatoky, no hihazona ny tempoly. Ny “fizarazarana” na fisarahana ho “roa” dia singa iray amin’ny toetra ara-paminaniana an’ilay zanak’omby volamena.

Ny fikomian’i Arona dia tandindon’ny fikomian’i Jeroboama, mpanjaka voalohany tamin’ny fanjakana avaratr’i Isiraely. “Ampitomboin’i” Jeroboama avo roa heny ny zanak’omby volamena, ka ny iray apetrany any Betela ary ny iray any Dana. Arona sy Jeroboama dia maneho tantara mifanaraka, dia ny tantaran’ny fananganana ny sarin’ilay bibidia. Ny tantaran’ny sarin’ilay bibidia dia tanteraka ao anatin’ny vanim-potoana roa, izay zarain’ny lalàna alahady any Etazonia. Ny sarin’ilay bibidia dia tandindon’ny firaisan’ny fiangonana sy ny fanjakana, izay atsangana aloha any Etazonia, ary avy eo eo amin’izao tontolo izao.

Misy hatrany fisarahana mifandray amin’ireo tandindon’ny sarin’ilay bibidia. Tamin’i Arona dia ny fisaraham-panavahan’ny Levita no niseho; tamin’i Jeroboama kosa dia ny fisarahan’ny foko roa ambin’ny folo ho foko roa tany atsimo sy foko folo tany avaratra.

Ny tandindon’izany fifandraisana misy eo amin’ny fiangonana sy ny fanjakana izany dia antsoin’i Jaona hoe “sarin’ny bibidia” ao amin’ny bokin’ny Apokalypsy. Ny zanak’omby volamena nataon’i Arona sy i Jeroboama dia sarin’ny bibidia, ary ny bibidia izay nasehony tamin’ny alalan’izany sary izany dia Babylona, satria ny fanjakana voalohany ao amin’ny faminanian’ny Baiboly dia asehon’ny loha “volamena” ao amin’ny Daniela toko faharoa. Ny sarin’ny bibidia dia maneho fitsapana roa, satria ny fitsapana dia entina voalohany amin’ilay bibidia avy amin’ny tany—Etazonia, avy eo ao amin’ny Apokalypsy toko fahatelo ambin’ny folo dia terenin’i Etazonia izao tontolo izao hanangana sarina bibidia. Etazonia no fitsapana voalohany, avy eo izao tontolo izao.

“Rehefa i Amerika, ilay tanin’ny fahafahana ara-pivavahana, no hiombona amin’ny Fanjakana papaly amin’ny fanerena ny feon’ny fieritreretana sy ny fanerena ny olona hanome voninahitra ny sabata sandoka, dia ho tarihina hanaraka ny ohatra asehony ny vahoaka any amin’ny firenena rehetra maneran-tany.” Testimonies, boky faha-6, 18.

“Ang mga nasod nga dumuloong magasunod sa ehemplo sa Tinipong Bansa sa Amerika. Bisan siya maoy manguna, apan ang mao rang krisis moabot sa atong katawohan sa tanang bahin sa kalibotan.” Testimonies, volume 6, 395.

Ny fikomiana momba ny zanak’omby volamena dia misy lafiny roa ary manamarika fitsapana roa amin’ireo fitsapana sivy voalohany izay mitarika ho amin’ny fitsapana fahafolo sady farany ao Kadesy voalohany. Rehefa ampiraisina “tsipika mifandimby amin’ny tsipika” ny fikomian’i Arona sy i Jeroboama, dia hita i Arona, mpisoronabe maneho fiangonana, ary i Jeroboama, mpanjakan’ny Isiraely, maneho ny fanjakana. Ireo tsipika roa ireo miaraka dia tandindon’ny firaisan’ny fiangonana sy ny fanjakana. Ny alitara roa napetrak’i Jeroboama dia tao Betela, (midika hoe fiangonana) sy Dana (midika hoe fitsarana), ary miaraka dia maneho ny firaisan’ny fiangonana sy ny fanjakana. Rehefa voapetraka ireo hevitra ireo, dia hanomboka hamantatra ireo fitsapana folo isika.

Ny fitsapana folo dia apetraka ao anatin’ny tontolon-kevitry ny fitsaharana Sabata (Hebreo 3–4). Manomboka amin’ilay fahagagana telo sosona momba ny mana sy ny lesona entiny momba ny Sabata izy ireo, ary mifarana amin’ny fitsapana fahafolo, dia Kadesy voalohany. Io Kadesy voalohany io no “andro fihantsiana ao amin’ny Soratra Masina,” ary i Paoly dia mametraka ny fikomiana farany ao anatin’ny tontolon-kevitry ny fitsapana ny Sabata. Ny fitsapana alpha dia ny Sabata, araka ny anehoan’ny mana azy ho tandindona, ary ny fitsapana fahafolo sy omega tao amin’ny Kadesy voalohany dia ny fitsaharana Sabata ihany koa. Alpha sy Omega dia maneho mandrakariva ny fiafarana miaraka amin’ny fiandohana.

Koa (araka ny lazain’ny Fanahy Masina hoe: Anio, raha hihaino ny feony hianareo, aza manamafy ny fonareo, tahaka ny tamin’ny fahatezerana, tamin’ny andro fitsapana tany an-efitra; fony ny razanareo naka fanahy Ahy sy nizaha toetra Ahy ary nahita ny asako efa-polo taona. Koa tezitra tamin’izany taranaka izany Aho ka nanao hoe: Diso lalandava ao am-pony izy; ary tsy nahalala ny lalako. Ka dia nianiana tamin’ny fahatezerako Aho hoe: Tsy hiditra amin’ny fitsaharako izy.)

Tandremo, ry rahalahy, fandrao misy aminareo manana fo ratsy tsy mino ka miala amin’Andriamanitra velona. Fa mifampananara isan’andro, raha mbola atao hoe Anio, fandrao hisy aminareo hohamafisin’ny fitaky ny ota. Fa tonga mpiray amin’i Kristy isika, raha hazonintsika mafy hatramin’ny farany ny fiandohan’ny fahatokisantsika;

Raha lazaina hoe: Anio, raha hihaino ny feony ianareo, aza manamafy ny fonareo, tahaka ny tamin’ny fahatezerana. Fa nisy sasany, rehefa nandre, dia nampahatezitra; nefa tsy izy rehetra izay nivoaka avy tany Egypta tamin’ny alalan’i Mosesy. Fa tamin’iza no nahatezitra Azy efa-polo taona? Tsy tamin’izay nanota va, ka ny fatiny niampatrampatra tany an-efitra? Ary tamin’iza no nianianany fa tsy hiditra ao amin’ny fitsaharany, raha tsy tamin’izay tsy nino? Koa hitantsika fa tsy nahazo niditra izy noho ny tsi-finoana.

Koa aoka àry isika, fandrao, raha mbola misy teny fikasana nomena antsika hidirana ao amin’ny fitsaharany, dia hisy aminareo ho hita fa lavo amin’izany. Fa tamintsika no nitoriana ny filazantsara, tahaka ny tamin’izy ireo koa; nefa ny teny izay notorina dia tsy nahasoa azy, satria tsy niray tamin’ny finoana tao amin’izay nandre izany.

Fa isika izay efa nino no miditra ao amin’ny fitsaharana, araka izay nolazainy hoe: Efa nianiana tamin’ny fahatezerako Aho fa tsy hiditra ao amin’ny fitsaharako izy ireo; na dia efa vita hatramin’ny fanorenana izao tontolo izao aza ny asa. Fa nilaza ny amin’ny andro fahafito tao amin’ny toerana iray Izy toy izao: Ary Andriamanitra nitsahatra tamin’ny andro fahafito avy tamin’ny asany rehetra. Ary amin’ity toerana ity indray: Tsy hiditra ao amin’ny fitsaharako izy ireo.

Koa satria mbola mitoetra ihany fa misy tsy maintsy hiditra ao, ary ireo izay nitoriana azy voalohany dia tsy niditra noho ny tsi-finoana, dia manendry indray andro iray Izy, ka milaza ao amin’i Davida hoe: Anio, rehefa afaka andro ela toy izao; araka ny voalaza hoe: Anio, raha hihaino ny feony ianareo, aza manamafy ny fonareo.

Fa raha Jesosy no efa nanome azy ireo fitsaharana, dia tsy ho niteny tatỳ aoriana ny amin’ny andro hafa Izy.

Koa mbola misy fitsaharana ho an’ny olon’Andriamanitra. Fa izay efa niditra tao amin’izany fitsaharany izany dia nitsahatra tamin’ny asany koa, tahaka an’Andriamanitra nitsahatra tamin’ny Azy. Koa aoka isika hazoto hiditra amin’izany fitsaharana izany, fandrao misy ho lavo araka ilay ohatra tamin’ny tsi-finoana. Hebreo 3:8–4:11.

Tamin’ “ny andro fihantsiana” dia nolavina ny hafatr’i Josoa sy Kaleba. Miorina amin’ny sokajin’olona izay tsy hiditra izany andalan-teny izany, noho ny tsy finoana ny hafatra izay efa reny. Ny hafatra dia aseho amin’ny hoe “fitsaharana.”

“Ireo izay tsy vonona hanolotra ho an’ny Tompo fanompoana mahatoky, mafana fo, ary feno fitiavana dia tsy hahita fitsaharana ara-panahy amin’ity fiainana ity na amin’ny fiainana ho avy. ‘Koa mbola misy fitsaharana ho an’ny olon’Andriamanitra.... Koa aoka isika hazoto hiditra amin’izany fitsaharana izany, fandrao misy olona ho lavo araka izany ohatry ny tsi-finoana izany.’ Ny fitsaharana resahina eto dia ny fitsaharan’ny fahasoavana, izay azo amin’ny fanarahana ny toromarika. ‘Miezaha amin-kafanam-po.’” Pacific Union Recorder, November 7, 1901.

Ny “fitsaharana” dia hafatra asehon’ny hafatr’i Josoa sy Kaleba. Ampiasain’i Paoly ho tandindon’ny hafatry ny “fitsaharana” ireo fahamarinana mifandray amin’ny Sabata andro fahafito, izay nolavin’ireo izay voatendry ho faty tany an-efitra.

Ny fitenenana hoe: “Anio, raha hihaino ny feony hianareo” dia mitovy amin’ilay fanamafisan’ny bokin’ny Apokalypsy momba izay olona rehetra mandre ny feon’ny Fanahy, dia ny mandre ny hafatry ny Fanahy izany, izay hafatry ny ranonorana farany, izay hafatry ny “fitsaharana.” Tany Kadesy no nanakoakoan’izany feo izany, ka nifidy mpitarika vaovao ny mpikomy mba hiverenany ho any Egypta. Ny tantaran’izany fihantsiana izany dia resahina ao amin’ny Salamo 95 sy amin’i Paoly ao amin’ny Hebreo. Io tantara io no mampiseho ny tsy fahombiazan’ny Isiraely fahiny tamin’ny fitsapana fahafolony. Ny fitsapana alpha amin’ireo fitsapana folo dia nanomboka tamin’ilay fahagagana intelo sosona momba ny mana, izay maneho ny hafatry ny anjely telo, ny Lalàn’Andriamanitra, ny fitsaharan’ny Sabata, ny Mofon’ny Lanitra, ny fankatoavana ary ny fitsarana—ary ny faran’ireo fitsapana folo dia ny fitsapana momba ny “fitsaharana.” Ny “fitsaharana” avy amin’ny fahasoavana, araka ny ambaran’i Rahavavy White, dia tandindon’ny ranonorana farany. Kadesy dia tandindon’ny fitsapana amin’ny fandraisana na fandavana ny hafatry ny ranonorana farany izay atolotra “andalana manaraka andalana.”

Andininy eo ambonin’ny andininy, ny “fitsaharana” dia ny firotsahan’ny Fanahy Masina, aseho ho ny ranonorana fara andro. Ny “fitsaharana” dia koa ny Sabatan’ny andro fahafito, dia ilay tombo-kase indrindra izay apetraka amin’ny mahatoky mandritra ny vanim-potoanan’ny ranonorana fara andro. Ny “fitsaharana” dia ilay fahasoavana izay maneho ny hery omena an’ireo iray hetsy sy efatra arivo sy efatra alina rehefa voafafa mandrakizay ny fahotany. Izany fahasoavana izany dia tsy ny hery omena maneho ny fanamasinana ihany, fa ny fahasoavana koa izay manome ny fanamarinana rehefa ampiasaina ny ran’i Kristy hanesorana ny fahotan’ny fanahy mibebaka. Ny “fitsaharan’ny” fahasoavana dia ny hafatry ny fahamarinan’i Kristy, dia fahamarinana izay manome ny fahasoavana (hery) hiainana tsy manota, ary ny fahasoavana izay manova ny Laodikia iray ho Filadelfiana iray. Rehefa voaova tamin’ny fahasoavan’ny fanamarinana ilay Laodikia teo aloha, amin’ny maha-Filadelfiana azy, amin’ny alalan’ny herin’ny fahasoavana, dia mandeha eo amin’ilay lalana voamasina mitarika ho amin’ny fanomezam-boninahitra izy. Ny “fitsaharana” dia ny hafatry ny anjely fahatelo, araka ny aseho azy hoe “fanamarinana amin’ny finoana tokoa.” Koa raha izany no izy, dia nanondro an’i 1888 i Kadesy.

Ny Kadesy voalohany dia manondro ny hafatry ny “fitsaharana” izay hafatry ny “filazantsara”. Ny filazantsara mandrakizay dia ‘asan’i Kristy amin’ny fampidirana fizotry ny fizahan-toetra in-telo izay mampivelatra ary avy eo mampiseho sokajin-mpivavaka roa.’ Ny hafatry ny filazantsara mandrakizain’ny “fitsaharana” tao amin’ny Kadesy voalohany dia maneho ny hafatra in-telon’ny filazantsara mandrakizay izay tantanan’ny asa in-telon’ny Fanahy Masina, izay mandresy lahatra ny amin’ny ota sy ny fahamarinana ary ny fitsarana. Ireo dingana telo ireo dia mitovy tanteraka amin’ireo dingana telo amin’ny fizahan-toetra ao amin’ny fitsapana ny mana!

Ny fitsapana folo dia manomboka amin’ny fizahan-toetra in-telo sosona, izay manasongadina ny Lalàn’Andriamanitra, ny Sabata ary ny andraikitry ny olombelona hihinana sy handevona ny hafatr’Andriamanitra. Ny fitsapana voalohany amin’ireo folo dia in-telo sosona, tahaka ny fahafolo. Ny fitsapana voalohany dia mampiasa ny mana ho mariky ny Mofon’ny Lanitra izay manandratra ny Sabata andro fahafito. Ny fitsapana farany kosa dia mampiasa ny “fitsaharana” ho mariky ny fizahan-toetra farany amin’ny ranonorana farany, izay mifarana amin’ny lalàn’ny Alahady, ka amin’izany ireo izay maneho ny Mofon’ny Lanitra dia asandratra ho saina famantarana ny Sabata.

Ny fiandohan’ireo fitsapana folo, tahaka ny fiafaran’ireo fitsapana folo, dia manasongadina ny Sabata sy ny hafatry ny filazantsara mifandray amin’ny Sabata, izay ilay filazantsara mandrakizain’ny anjely fahatelo. Ny Kadesy voalohany no omega-n’ireo fitsapana folo, koa ny alpha-n’ireo fitsapana folo dia tsy maintsy manana ireo toetra ireo ihany. Kadesy dia naneho ny taona 1863, tamin’izay ny Tompo no naniry hamita ny Asany sy hitondra ny olony hody, nefa dia nahemotra ny fidirana tao amin’ny Tany Nampanantenaina.

“Amin’ny famakiana ireto andinin-tSoratra Masina manaraka ireto no hahitantsika ny fomba nijeren’Andriamanitra ny Isiraely fahiny:”

“‘Fa nofidian’i Jehovah ho Azy Jakoba, sy Isiraely ho rakitra manokana ho Azy.’ Salamo 135:4.

«Fa ianao dia firenena masina ho an’i Jehovah Andriamanitrao, ary Jehovah efa nifidy anao ho olony manokana ho Azy, mihoatra noho ny firenena rehetra ambonin’ny tany.» Deoteronomia 14:2.

“‘Fa ianao dia firenena masina ho an’i Jehovah Andriamanitrao; Jehovah Andriamanitrao no nifidy anao ho firenena manokana ho Azy, ambonin’ny firenena rehetra izay etỳ ambonin’ny tany. Tsy noho ianareo maro noho ny firenena rehetra no nampiraiketin’i Jehovah taminareo ny fitiavany, na nifidianany anareo; fa ianareo no vitsy indrindra tamin’ny firenena rehetra.’ Deoteronomia 7:6, 7.

“Fa amin’inona no hahafantarana eto fa izaho sy ny olonao dia nahita fitia eo imasonao? Tsy amin’ny fandehananao miaraka aminay va izany? Dia ho voatokana izahay, dia izaho sy ny olonao, tsy hitovy amin’ny firenena rehetra izay ambonin’ny tany.” Eksodosy 33:16.

“Impiry fahagola no nikomy ny Isiraely fahiny, ary impiry koa izy ireo no notsidihin’ny fitsarana, ka an’arivony no novonoina, satria tsy nety nihaino ny didin’Andriamanitra izay nifidy azy ireo! Ny Isiraelin’Andriamanitra amin’izao andro farany izao dia ao anatin’ny loza mandrakariva hifangaro amin’izao tontolo izao ka hahafoy ny famantarana rehetra maha-vahoaka voafidin’Andriamanitra azy. Vakio indray ny Titosy 2:13–15. Eto isika dia entina mivantana ho amin’ny andro farany, izay anadiovan’Andriamanitra ho an’ny Tenany vahoaka miavaka. Hahatezitra Azy va isika tahaka ny nataon’ny Isiraely fahiny? Hampianjera ny fahatezerany amintsika va isika amin’ny fialana Aminy sy ny fifangaroana amin’izao tontolo izao ary ny fanarahana ny fahavetavetan’ny firenena manodidina antsika?” Testimonies, volume 1, 282, 283.

Manontany i Rahavavy White hoe: “Hampahatezitra Azy va isika tahaka izay nataon’ny Isiraely fahiny?” Mampahatezitra Azy isika amin’ny fifangaroantsika amin’izao tontolo izao, izay asehon’i Egypta ho tandindona, dia ilay toerana indrindra izay nitadiavan’ireo mpikomy tany Kadesy mpitarika hitondra azy hiverina any. Tamin’ny 1863, ny faniriana hiverina any Egypta sy ny fifidianana mpitarika vaovao dia asehon’ny tsindrimandry ho faniriana hifandray amin’izao tontolo izao.

Ny andalan-teny izay hodinihintsika ankehitriny dia nialohavan’ny fanamarihan’i Rahavavy White momba ny tsy nidiran’ny Isiraely fahiny tao amin’ny fitsaharana. Tao anatin’ny tontolon-kevitry ny fikomian’izy ireo tsy an-kijanona, dia nasehony ireo andininy izay manambara ny fomba nirian’Andriamanitra hifandraisana amin’ny ampakariny, nefa ny ampakariny kosa nandà. Ny andalan-teny manaraka dia mitarika ho amin’izay vao novakintsika teo.

Ao amin’ilay andalana voarakiny dia hoy izy: “Nangatahin’Andriamanitra ny olony mba hatoky Azy irery ihany. Tsy niriny ny handraisany fanampiana avy amin’ireo izay tsy nanompo Azy.” Tamin’ny taona 1863, ny Advantisma Millerita Laodiseana dia nanao fiaraha-miombon’antoka tamin’ny governemantan’i Etazonia mba hanampy azy ireo amin’ny ezaka nataony hisorohana ny handraisana an-tery ny zatovolahiny ho miaramila tao amin’ilay ady nahafaty olona indrindra teo amin’ny tantaran’i Amerika.

“Eto isika eto mamaky ny fampitandremana izay nomen’Andriamanitra ny Isiraely fahiny. Tsy sitrapony akory ny hivezivezen’izy ireo ela toy izany tany an-efitra; ho nentiny avy hatrany ho any amin’ny Tany Nampanantenaina izy ireo raha mba nanaiky sy tia hotarihin’Andriamanitra; fa noho izy ireo nampalahelo Azy matetika tany an-efitra, dia nianiana tamin’ny fahatezerany Izy fa tsy hiditra ao amin’ny fitsaharany izy ireo, afa-tsy roa lahy izay nanaraka Azy tamin’ny fo manontolo. Notakian’Andriamanitra tamin’ny vahoakany ny hatoky Azy irery ihany. Tsy tiany ny handraisany fanampiana avy amin’ireo izay tsy nanompo Azy.

“Azafady vakio Ezra 4:1–5: ‘Ary rehefa ren’ny fahavalon’i Joda sy Benjamina fa ny zanaky ny fahababoana no nanorina ny tempoly ho an’i Jehovah Andriamanitry ny Isiraely, dia nanatona an’i Zerobabela sy ny lohan’ny fianakaviana izy ka nanao taminy hoe: Aoka hiara-manorina aminareo izahay; fa mitady ny Andriamanitrareo tahaka anareo izahay, ary manao fanatitra ho Azy hatramin’ny andro nanjakan’i Esar-hadona, mpanjakan’i Asyria, izay nitondra anay niakatra tatỳ. Fa Zerobabela sy Jesoa ary ny sisa tamin’ny lohan’ny fianakavian’ny Isiraely dia nanao taminy hoe: Tsy anjaranareo ny hiara-manorina trano ho an’Andriamanitray; fa izahay ihany no hiara-manorina ho an’i Jehovah Andriamanitry ny Isiraely, araka izay nandidian’i Kyrosy mpanjakan’i Persia anay. Dia nampahalemy ny tanan’ny vahoakan’i Joda ny vahoaka tompon-tany ka nampitahotra azy teo am-panorenana, sady nanakarama mpanolo-tsaina hanoherana azy mba hahasakana ny fikasany.’”

“Ezra 8:21–23: ‘Dia nanambara fifadian-kanina teo aho, teo amoron’ny ony Ahava, mba hanetren-tena eo anatrehan’Andriamanitsika isika, hitady Aminy lalana mahitsy ho antsika sy ho an’ny zanatsika madinika ary ho an’ny fananantsika rehetra. Fa menatra aho nangataka tamin’ny mpanjaka miaramila sy mpitaingin-tsoavaly hanampy anay hiaro amin’ny fahavalo eny an-dalana; satria efa nilaza tamin’ny mpanjaka izahay hoe: Ny tanan’Andriamanitsika dia ho amin’izay rehetra mitady Azy hahasoa azy; fa ny heriny sy ny fahatezerany kosa dia manohitra izay rehetra mahafoy Azy. Dia nifady hanina izahay ka nifona tamin’Andriamanitsika ny amin’izany; ary nanaiky ny fifonanay Izy.’

Tsy noheverin’ny mpaminany sy ireo razambe ireo ho mpivavaka amin’Andriamanitra marina ny vahoakan’ny tany; ary na dia nilaza ho sakaiza aza ireo ka naniry hanampy azy, dia tsy sahiny ny hiombona taminy amin’izay zavatra rehetra mifandray amin’ny fanompoana Azy. Raha niakatra ho any Jerosalema hanorina ny tempolin’Andriamanitra sy hampody indray ny fanompoana Azy izy, dia tsy nangataka fanampiana tamin’ny mpanjaka mba hanohana azy teny an-dalana, fa tamin’ny fifadian-kanina sy ny vavaka no nitadiavany ny Tompo mba hahazoany fanampiana. Nino izy fa Andriamanitra no hiaro sy hampandroso ny mpanompony amin’ny ezaka ataony hanompo Azy. Ny Mpahary ny zavatra rehetra dia tsy mila ny fanampian’ny fahavalony mba hampiorina ny fanompoana Azy. Tsy mangataka fanatitra avy amin’ny faharatsiana Izy, ary tsy mandray ny fanatitr’ireo izay manana andriamani-kafa eo anatrehan’i Jehovah.

“Matetika isika no mandre izao fanehoan-kevitra izao: ‘Mifidy manokana loatra ianareo.’ Amin’ny maha-vahoaka antsika, dia hanaiky izay sorona rehetra isika mba hamonjena fanahy, na hitarihana azy ireo ho amin’ny fahamarinana. Kanefa ny hiray amin’izy ireo, ny ho tia ny zavatra tiany, ary ny hihavana amin’izao tontolo izao, dia tsy sahintsika atao, satria amin’izany dia ho tonga fahavalo amin’Andriamanitra isika.” Testimonies, volume 1, 281, 282.

Nambaran’i Rahavavy White, mifandraika amin’ny fanazavany ny fikomian’i Kadesy, hoe: “Ny Mpamorona ny zavatra rehetra dia tsy mila ny fanampian’ireo fahavalony mba hampiorina ny fanompoam-pivavahana Azy. Tsy mangataka ny soron’ny faharatsiana Izy, ary tsy manaiky ny fanatitr’ireo izay manana andriamani-kafa eo anatrehan’i Jehovah.” Tamin’ny taona 1863, ny hetsika Advantista Millerita Laodiseana dia tonga fiangonana ka nanao fanekena tamin’ilay fahefana izay hampihatra ny fanompoam-pivavahana amin’ny Alahady amin’ny firenena, ary aorian’izany amin’izao tontolo izao.

Ao amin’ny lahatsoratra manaraka, dia hanohy ny fandinihantsika ireo tsipika ara-paminaniana izay mitondra ho amin’ny 1863 isika, izay no vato fehizoron’ny vanim-potoana ara-paminaniana manomboka amin’ny 1844 ka hatramin’ny 1863.

Izay efa nisy dia izay mbola hisy ihany; ary izay efa natao dia izay mbola hatao ihany; ary tsy misy zava-baovao akory atỳ ambanin’ny masoandro. Misy va zavatra azo lazaina hoe: Indro, vaovao ity? Efa nisy rahateo izany tamin’ny andro fahiny, talohan’ny androntsika. Fantatro fa na inona na inona ataon’Andriamanitra dia haharitra mandrakizay; tsy misy azo ampiana izany, ary tsy misy azo esorina amin’izany; ary Andriamanitra no manao izany mba hatahotra eo anatrehany ny olona. Izay efa nisy dia mbola misy ankehitriny; ary izay mbola hisy dia efa nisy sahady; ary Andriamanitra mitaky ny lasa. Mpitoriteny 1:9, 10; 3:14, 15.