Ny bokin’i Joela dia manambara fa ny fandravana ny tanim-boalobok’Andriamanitra dia mitranga amin’ny taranaka fahefatra.

Ny tenin’i Jehovah izay tonga tamin’i Joela, zanak’i Petoela.

Henoy izao, ianareo anti-panahy, ary mihainoa tsara, ianareo rehetra mponina amin’ny tany. Efa nisy toy izao va tamin’ny andronareo, na dia tamin’ny andron’ny razanareo aza? Lazao amin’ny zanakareo izany, ary aoka ny zanakareo hilaza amin’ny zanany, ary ny zanany kosa amin’ny taranaka hafa indray.

Izay sisa navelan’ny valala lehibe dia nohanin’ny valala mpihinan-javatra; ary izay sisa navelan’ny valala mpihinan-javatra dia nohanin’ny kankana mpandrava; ary izay sisa navelan’ny kankana mpandrava dia nohanin’ny sompanga.

Mifohaza, ianareo mpimamo, ka mitomania; ary midradradradrà, ianareo rehetra mpisotro divay, noho ny amin’ny ranom-boaloboka vaovao; fa voaesotra tsy ho amin’ny vavanareo izany. Joela 1:1–5.

Ny fanoharana ny amin’ireo virijiny folo dia ny fanoharana ny Advantisma, ary ny fifohazana ao amin’ilay fanoharana dia mitranga rehefa sarahina ny vary sy ny tsimparifary; amin’izay fotoana izay no ahatsapan’ny tsimparifary fa efa “voatapaka” tamin’ilay “divay vaovao” izy. Ny teny hoe “voatapaka” dia maneho ny dingana voalohan’ny fanekena nataon’i Abrama, izay nanapahana ho roa ny ombivavy vavy tanora, ny osivavy ary ny ondrilahy tao amin’ny fombafomba fanamafisana ny fanekena tamin’ny rà. Ao amin’io andalan-tenin’ny fanekena io ihany indrindra no ambaran’Andriamanitra fa hamangy ny olony amin’ny fitsarana Izy amin’ny taranaka fahefatra.

Ary hoy Izy tamin’i Abrama hoe: Fantaro marina tokoa fa ny taranakao ho vahiny any amin’ny tany izay tsy azy, ary hanompo azy; ary hampahoriny efa-jato taona izy. Ary koa ilay firenena izay hotompoiny dia hotsaraiko; ary rehefa afaka izany dia hivoaka miaraka amin’ny fananana be izy. Ary ianao handeha amim-piadanana ho any amin’ny razanao; halevina amin’ny fahanterana tsara ianao. Fa amin’ny taranaka fahefatra dia hiverina atỳ indray izy; fa ny heloky ny Amorita tsy mbola feno akory. Genesisy 15:13–16.

Rehefa tanteraka tamin’ny taranaka fahefatra ny faminaniana, dia tamin’ny taranak’i Mosesy, no namoahan’ny Tompo ampahibemaso ny Didy Folo ho tandindon’ny fanekena amin’Andriamanitra sy ny olony voafidy. Tao amin’ny faharoa amin’ireo didy folo ireo no nanandratana ny fahazavan’ny taranaka efatr’i Abrama.

Aza manao sarin-javatra voasokitra ho anao, na endriky ny zavatra any an-danitra ambony, na izay etỳ ambonin’ny tany ambany, na izay ao anaty rano ambanin’ny tany; aza miankohoka eo anatrehany, na manompo azy; fa Izaho Jehovah Andriamanitrao dia Andriamanitra saro-piaro, mamaly ny heloky ny ray amin’ny zanaka hatramin’ny taranaka fahatelo sy fahefatra amin’izay mankahala Ahy; ary maneho famindram-po amin’ny arivo taranaka kosa ho an’izay tia Ahy sy mitandrina ny didiko. Eksodosy 20:4–6.

Ny taranaka efatra ao amin’ny faneken’i Abrama dia nampidirina tao anatin’ny fanandratana ny toetran’Andriamanitra amin’ny maha-Andriamanitra saro-piaro Azy. Ny fialonany dia ampitahaina amin’ny sarin-javatra voasokitra. Ao amin’ny taranaka fahefatr’i Abrama dia hitantsika koa ny fitsarana mandroso tsikelikely. Ny fitsarana dia namely ny firenena izay nanandevozana ny olon’Andriamanitra, ary koa ny olon’Andriamanitra, ary rehefa afaka izany dia hotsaraina ny Amorita. Abrama dia manondro fizotry ny fitsarana mandroso izay manomboka amin’ny ankohonan’Andriamanitra ka mandalo amin’izao tontolo izao tsikelikely, ary ny didy faharoa dia manondro fa ny fizotry ny fitsarana dia mizara ny olombelona ho sokajin’izay mankahala an’Andriamanitra sy sokajin’izay tia an’Andriamanitra, ka izany no anehoany mialoha ny lalàn’ny Alahady izay miantso mafy hoe: “Raha tia Ahy hianareo, tandremo ny didiko.”

Tamin’io fotoana io ihany izay nanomezana ny Lalàna teny Sinay, dia naseho an’i Mosesy ny toetran’Andriamanitra.

Dia hoy Jehovah tamin’i Mosesy hoe: Mandavaha vato fisaka roa ho anao, tahaka ny voalohany; ary hosoratako eo amin’ireo vato fisaka ireo ny teny izay teo amin’ny vato fisaka voalohany, izay novakianao. Ary miomàna rahampitso maraina, ka miakara rahampitso maraina ho any an-tendrombohitra Sinai, ary misehoa eo anatrehako any an-tampon’ny tendrombohitra. Ary aoka tsy hisy olona hiakatra miaraka aminao, ary aoka tsy hisy olona ho hita manerana ny tendrombohitra rehetra; ary koa aoka tsy hihinana ahitra eo anoloan’izany tendrombohitra izany ny ondry aman’osy sy ny omby.

Dia namapa vato fisaka roa tahaka ny voalohany; ary nifoha maraina koa Mosesy, dia niakatra ho any an-tendrombohitra Sinay, araka izay nandidian’i Jehovah azy, sady nitondra teny an-tànany ireo vato fisaka roa. Ary Jehovah nidina tao amin’ny rahona ka nitsangana teo aminy teo, ary nanambara ny anaran’i Jehovah. Ary Jehovah nandalo teo alohany, ka nanambara,

Jehovah, Jehovah Andriamanitra, mamindra fo sy miantra, mahari-po sady be famindram-po sy fahamarinana, mitahiry famindram-po ho an’ny arivo mandimby, mamela heloka sy fahadisoana ary ota, nefa tsy mba manamarina velively ny meloka; mamaly ny heloky ny ray amin’ny zanaka sy amin’ny zafin-janaka, hatramin’ny taranaka fahatelo sy fahefatra.

Dia Moses dia nandeha faingana, dia niondrika tamin’ny tany ka niankohoka. Ary hoy izy: Raha nahita fitia teo imasonao aho ankehitriny, Tompo ô, aoka ny Tompo, mifona aminao aho, handeha eo afovoantsika; fa olona mafy hatoka izy ity; koa mamelà ny helokay sy ny fahotantsika, ary raiso ho lovanao izahay. Eksodosy 34:1–9.

Ny fanolorana fanindroany ny lalàna dia mifandrindra amin’ny tabilao pioniera 1850. Nopotehina ny takela-bato voalohany, ary nisy hadisoana teo amin’ny tarehimarika tao amin’ny tabilao voalohany. Tamin’izany Israely fahiny dia natao ho mpitahiry ny lalàna, ary Israely maoderina kosa dia natao ho mpitahiry ny lalàn’Andriamanitra sy ny lalàn’ny Teny ara-paminanian’Andriamanitra. Raha vao natolotra voalohany ireo takela-bato roa, dia nisy fikomiana ara-bakiteny tao an-toby; ary raha natolotra ny tabilao 1850, dia nisy fikomiana ara-panahy niforona tao an-toby. Ny faminanian’i Abrama momba ny taranaka fahefatra dia tanteraka tamin’i Mosesy tao amin’ny taranaka fahefatra, izay nanitaran’Andriamanitra ny fanambarana momba ny fitsarana tao amin’ny taranaka fahefatra ao amin’ny didy faharoa. Ny sarin-javatra voasokitra dia tonga hosoka manoloana ny fanompoam-pivavahana marina amin’Andriamanitra, ary ny fialonan’ny toetran’Andriamanitra dia nampifamatotra tamin’ny fitsarana. Avy eo Mosesy dia nahita ny voninahitr’Andriamanitra. Hitany ny fialonan’Andriamanitra ho singa iray amin’ny toetran’Andriamanitra, araka ny asehon’ny “anarany,” ary aseho ihany koa ny fifandraisana misy eo amin’ny mpivavaka sy ny fahotan’ny razany.

Rehefa nodiovin’i Kristy fanintelony ny tempoly, dia tsaroan’ny mpianatra fa ny fahazotoana noho ny tranony no nandany Azy. Ny hoe “fahazotoana” dia ilay teny hoe “fialonana.” Ny toetran’Andriamanitra izay maneho ny fialonany no antony nanosika an’i Kristy hanadio ny tempoliny, ary ilay toetra ara-paminaniana momba ny filàna hiaiky ireo fahotan-drainareo dia ho tonga tatỳ aoriana ho singa tena ilaina ao amin’ny antso ho amin’ny fibebahana ao amin’ny fitsarana “impito” ao amin’ny Levitikosy enina amby roapolo. Ny “taranaka fahefatra” an’i Abrama dia mitombo lanja hatrany hatrany arakaraka ny fitohizany manerana ny tantaran’ny fanekena. Ny bokin’i Joela dia maneho ny fotoanan’ny ranonorana aoriana, izay mitranga amin’ny andro farany. Ny bokin’i Joela dia mametraka ny hafany eo ambonin’ny fampidirany ny hafatry ny taranaka efatra, ho lohahevitra izay voarakitra tao amin’ilay dingana voalohany indrindra amin’ny fanekena telo sosona nataon’i Abrama tamin’Andriamanitra. Izany lohahevitra izany dia tonga amin’ny famaranana azy ao amin’ny bokin’i Joela.

Raha tany amin’ny Tany Nampanantenaina ny Fiaran’ny fanekena, dia tao Silo no nisy azy, izay ampifanoharina amin’ny fiantsoana an’i Samoela i Ely, mpisoronabe, izay ratsy fanahy sy adala, mbamin’ireo zanany lahy roa mpanao ratsy. Ho tonga dingana iray teo amin’ny dian’ny Fiara i Silo, dia ilay tandindon’ny fanekena. Rehefa avy nampiasaina ho tandindon’ny fampirodanana ny mandan’i Jeriko ny Fiara, dia nitoetra tao Silo nandritra ny efa-jato taona teo ho eo izy, mandra-pahafatin’i Ely sy ireo zanany lahy ratsy fanahy. Dia azon’ny Filistina babo izy tamin’izany, ary nony avy eo, raha nampakarin’i Davida ho any Jerosalema ny Fiara, dia tanteraka ny fanoharana voalohany ny amin’ny fidirana amim-boninahitra ao Jerosalema. Ny antony voalaza nampakarana ilay tandindon’ny fanekena ho any Jerosalema dia satria nifidy hametraka ny anarany ao Jerosalema Andriamanitra, ary ny anarany dia mifandray amin’ny fahasaro-piarony, izay mifandray amin’ny fitsarana saro-piaro ataony amin’ny taranaka fahefatra.

Amin’ny didin’ny Alahady no hanandratran’ny Tompo ny fiangonana mpandresy ho ambonin’ny havoana sy ny tendrombohitra rehetra, ary ny jentilisa hiteny hoe: “Avia, andeha isika hiakatra any an-tranon’Andriamanitra.”

Ary amin’ny andro farany dia hiseho izao: ny tendrombohitry ny tranon’i Jehovah dia hampiorenina ho eo an-tampon’ny tendrombohitra, ary hasandratra ho ambonin’ny havoana; ary ny firenena rehetra hirohotra ho any aminy. Ary olona maro no handeha ka hanao hoe: Avia ianareo, ary aoka isika hiakatra ho any amin’ny tendrombohitry Jehovah, ho any an-tranon’Andriamanitr’i Jakoba; ary Izy hampianatra antsika ny lalany, ka handeha amin’ny alehany isika; fa avy any Ziona no hivoahan’ny lalàna, ary ny tenin’i Jehovah avy any Jerosalema. Isaia 2:2, 3.

Ny tenin’ny Tompo dia mivoaka avy any Jerosalema, satria any no nofidiny hametrahany ny “anarany.” Tamin’i Mosesy, “Jehovah nidina tao amin’ny rahona ka nitsangana teo aminy tao, ary niantso ny anaran’i Jehovah. Dia nandalo teo anoloany Jehovah ka niantso hoe,

Jehovah, Jehovah Andriamanitra, mamindra fo sy miantra, mahari-po, ary be fahatsaram-panahy sy fahamarinana, mitahiry famindram-po ho an’ny arivo, mamela heloka sy fahadisoana ary ota, nefa tsy mba manamarina velively ny meloka; mamaly ny heloky ny ray amin’ny zanaka sy amin’ny zafikely, hatramin’ny taranaka fahatelo sy fahefatra. Eksodosy 34:6, 7.

Ny “anarany” dia ny toetrany, ary ny toetran’Andriamanitra dia lalina tokoa sady tsotra tokoa. Andriamanitra dia fitiavana, ary izany no fanehoana tsotra nefa lavorary ny toetrany. Ny fahamarinam-panekena nomena an’i Abrama momba ny “taranaka fahefatra amin’ny fitsarana” dia nohalalina “andalana miampy andalana” tamin’ny fahazavana fanampiny ao amin’ny didy faharoa mikasika ny taranaka fahefatra. Avy eo ny fanandraman’i Mosesy dia manitatra ny fahazavana momba ny fifandraisan’ny taranaka fahefatra amin’ny toetran’Andriamanitra, amin’ny fanampiana ny fahazavan’ny fahasaro-piarony. Ny tsindrimandry dia efa namaritana ny toetra ho “hevitra sy fihetseham-po mitambatra,” nefa ny tsindrimandry koa dia efa nampahafantatra antsika fa ny hevitsika dia tsy tahaka ny hevitry ny Tompo. Ny toetrany dia ny heviny sy ny fihetseham-pony mitambatra, ary ny toetrany dia manana lafin-javatra maro dia maro mihoatra lavitra noho ny hevitsika sy ny fihetseham-pontsika maha-olombelona tsotra, ka izany no maha-samihafa azy: ny heviny dia avo tahaka ny lanitra raha oharina amin’ny tany.

Fa ny eritreritro tsy mba eritreritrareo, ary ny lalanareo tsy mba lalako, hoy Jehovah. Fa tahaka ny hahavon’ny lanitra noho ny tany no hahavon’ny lalako noho ny lalanareo sy ny eritreritro noho ny eritreritrareo. Isaia 55:8, 9.

Koa, indreto misy eritreritry ny olombelona tokony hosaintsainina; raha ny toetran’Andriamanitra no asehon’ny anarany, dia ny fisehoana rehetra amin’ny anaran’Andriamanitra dia fisehoan’ny toetrany avokoa. Ny Liona avy amin’ny firenen’i Joda no manisy tombo-kase sy manala tombo-kase ny Teniny ara-paminaniana, Palmoni no Ilay Mpandahatra mahagaga ny Isan’ny zava-miafina, sady Izy koa no Fakany avy amin’ny tany karankaina, ary koa ilay roimemy mirehitra, andry afo, Mikaela arkanjely, ary mbola mitohy hatrany, hatrany. Tsy manam-petra ny toetra samihafa amin’ny toetran’Andriamanitra araka izay asehon’ny anarany isan-karazany. Ity ilay “eritreritry ny olombelona tokony hosaintsainina.” Ao anatin’ireo fanehoana maro samihafa amin’ny toetran’Andriamanitra izay fantatra fa misy rehetra ireo, inona no heviny—fa ao amin’ilay dingana voalohany indrindra amin’ny fanekena ao amin’ny fizotran’ny fanekena telo sosona tamin’i Abrama—ny “fitsarana amin’ny taranaka fahefatra” no fanambarana fototra ao amin’ny fanekena—izay maneho ny anarany?

Ary hoy Izy tamin’i Abrama hoe: Fantaro marina tokoa fa ny taranakao ho vahiny any amin’ny tany izay tsy azy, ary hanompo azy ireo; ary hampahoriny efajato taona izy ireo; ary koa ilay firenena izay hotompoiny dia hotsaraiko; ary rehefa afaka izany dia hivoaka mitondra fananana be izy ireo. Fa ianao kosa handeha any amin’ny razanao amim-piadanana; halevina amin’ny fahanterana tsara ianao. Fa amin’ny taranaka fahefatra dia hiverina atỳ indray izy ireo; fa tsy mbola tanteraka ny heloky ny Amorita. Genesisy 15:13–16.

Ny toetran’Andriamanitra amin’ny maha-Mpitsara ny olona sy ny firenena Azy dia manome fe-potoam-pitsapana ho an’ny olona, izay asehon’ny taranaka efatra. Andriamanitra no Mpitsara, mamindra fo Izy, mahari-po Izy, ary Izy no mitondra ny fitsaran’ny olona sy ny firenena ho amin’ny famaranana ao amin’ny taranaka fahefatra. Ny fanambarana fototra nataon’Andriamanitra tao amin’ny fanekeny tamin’ny vahoaka voafidy dia ahitana ny fitsarana amin’ny taranaka fahefatra. Tahaka ny hafatry ny anjely voalohany izay mitana ny toetra rehetra ananan’ny hafatry ny anjely telo tsirairay avy, dia toy izany koa ny dingana voalohan’ny faneken’i Abrama izay mitana ny toetran’ny fanekena telo sosona manontolo. Ny anarany dia izao: Izy no Mpitsara mamindra fo, izay mitsara amin’ny taranaka fahefatra. Ny dingana hafa rehetra ao amin’ny tantaran’ny fanekena amin’ny vahoaka voafidy dia miorina eo ambonin’izany fototra izany.

Rehefa apetraka eo amin’ny fifohazan’ny Antso Mamatonalina ao amin’ny andininy fahadimy ny bokin’i Joela, ary “tapaka tsy ho eo” amin’ny vavany ny “divay vaovao”, dia ny hafatra fototra momba ny fanekena izay manambara ny fikomian’ny vahoakan’ny fanekena, izay avy eo “tapaka tsy ho eo”, ho tanteraka amin’ny taranaka fahefatra, no fampidirana amin’izany fisarahana farany ao amin’ny fanekena izany amin’ny vahoaka voafidy ao amin’ny fanekena. “Tapaka tsy ho eo” izy ireo, satria tsy nahatakatra ny hafatra fototra momba ny fanekena.

Izany hafatra fototra momba ny fanekena ao amin’ireo andininy efatra ao amin’ny Genesisy toko faha-dimy ambin’ny folo izany no tsorakazo fandrefesana—dia ilay tsipika fitsarana ampiasaina rehefa aseho ho “divay vaovao” ny hafatra vato fehizoro momba ny fanekena amin’ny andro farany. Ny halehiben-javatra mifandray amin’ny fifohazan’ireo mamo avy amin’i Efraima, rehefa “tapaka” ny “divay vaovao”, dia tsy tena takatra marina raha tsy apetraka ao anatin’ny tontolon’ny fanambaràna fitsarana hamelezana ny taranaka fahefatra farany amin’ny vahoaka voafidy mpikomy, mandritra ny fotoam-pitsapana amin’ny ranonorana farany.

Ao amin’ny Genesisy toko fahafito ambin’ny folo, no ahitantsika ny dingana faharoa amin’ilay fanekena telo sosona tamin’i Abrahama:

Ary hoy Andriamanitra tamin’i Abrahama hoe: Hotandremanao noho izany ny fanekeko, dia ianao sy ny taranakao mandimby anao amin’ny taranany avy. Izao no fanekeko, izay hotandremanareo eo amiko sy eo aminareo ary eo amin’ny taranakao mandimby anao;

Ny zaza lahy rehetra eo aminareo dia hoforana. Ary hoforanareo ny nofon’ny hoditry ny filahianareo; ary izany no ho famantarana ny fanekena eo amiko sy ianareo. Ary izay zaza lahy valo andro no hoforana eo aminareo, dia ny zaza lahy rehetra amin’ny taranakareo, na izay teraka ao an-trano, na izay novidina tamin’ny vola avy amin’ny vahiny izay tsy taranakao. Izay teraka ao an-tranonao sy izay novidina tamin’ny volanao dia tsy maintsy hoforana; ary ny fanekeko ho ao amin’ny nofonareo ho fanekena mandrakizay. Ary ny zaza lahy tsy voafora, izay tsy voafora ny nofon’ny hoditry ny filahiany, dia hofongorana tsy ho isan’ny fireneny; efa nandika ny fanekeko izy. Genesisy 17:9–14.

Ny dingana faharoa dia manome vavolombelona faharoa ho an’ilay tandindon’ny hoe “esorina.” Ny teny adika hoe “esorina” dia miorina amin’ny fototeny hita amin’ireo biby nozarain’i Abrama ho roa tao amin’ny toko fahadimy ambin’ny folo, ary ao amin’ilay andalan-teny dia izay rehetra tsy voafora dia “hesorina” hiala amin’ny fanekena. Nosoloina ny batisa ny famorana teo amin’ny tantaran’ny fanekena, izay nanamafisan’i Kristy ireo fahamarinana ireo indrindra; ary noho izany antony izany, Izy, amin’ny maha-Ohatra antsika Azy, dia natsangana tamin’ny andro fahavalo.

Izany famantarana izany dia tokony ho tanterahina tamin’ny andro fahavalo, araka ny asehon’ireo fanahy valo tao amin’ny sambo-fiara. Ao amin’ny dingana faharoa no isehoan’ny fitsapana hita maso, na tamin’ny nifidianan’ny Isiraely teo amin’ireo mpaminanin’i Jezebela sy Elia mialoha ny fitsarana izay notanterahin’i Elia izany, na tamin’ny nisehoan’ny tarehin’i Daniela sy Sadraka sy Mesaka ary Abednego ho tsara tarehy sy matavy kokoa noho ny an’ireo izay nihinana ny hanin’ny mpanjaka; hita maso ny fitsapana faharoa. Ny famorana dia famantarana ny fiainana, ary ireo fanahy valo teo ambonin’ny sambo-fiara dia maneho ireo izay velona mifanohitra amin’ireo izay maty.

Ao amin’ny tantaran’i Kristy, raha nifindra ho amin’ny batisa ny famantarana ny fanekena, dia nampiasa io tantaran’ny fanekena ao amin’ireo andininy ireo ihany ny apostoly Paoly mba hanehoana ilay fiovana lehibe teo amin’ny tantaran’ny fanekena. Nampiasainy ny nofo esorina amin’ny famorana ho mariky ny olona eo anatrehan’ny maha-Andriamanitra, ary ho mariky ny toetra ambany ao amin’ny olona eo anatrehan’ny toetra ambony ao aminy. Nampianatra ny mpianany Paoly tamin’ny fampiasana ny Teny faminanian’Andriamanitra, ary ny tanjony amin’ny maha-“ilay voafidy” azy (araka ny dikan’ny anarany hoe Saoly) dia ny hamantatra ilay fiovana lehibe eo amin’ny tantaran’ny fanekena izay asehon’ny fifindrana avy amin’ny Isiraely ara-bakiteny ho amin’ny Isiraely ara-panahy amin’ny maha-vahoakan’ny faneken’Andriamanitra azy. Tamin’ny fanatanterahany ny asa nankinina taminy dia natolony tao anatin’ny tontolon-kevitry ny tantaran’ny fanekena ny hafatra faminaniany.

Genesis fito ambin’ny folo dia maneho ny dingana faharoa amin’ireo dingana telo fototra amin’ny fanekena, izay mahita ny fahatanterahany omega ao amin’ireo anjely telo ao amin’ny Apokalypsy efatra ambin’ny folo. Ny dingana faharoa dia asehon’ny famantaran’ny famorana, izay tandindon’ny tombo-kasen’Andriamanitra eo amin’ny iray hetsy sy efatra alina sy efatra arivo, izay saina, izay maneho ny fitsapana hita maso. Ireo anjely telo no omega amin’ny fanekena alpha natao tamin’i Abrahama. Ny dingana fahatelo ho an’i Abrahama dia ny toko faharoa amby roapolo.

Ary niantso an’i Abrahama fanindroany avy tany an-danitra ilay Anjelin’i Jehovah ka nanao hoe: Efa nianiana tamin’ny tenako Aho, hoy Jehovah, satria nanao izany zavatra izany ianao ka tsy nitsitsy ny zanakao, dia ny zanakao lahitokana; dia hitahy anao tokoa Aho amin’ny fitahiana, ary hampitombo ny taranakao tokoa Aho ho tahaka ny kintan’ny lanitra sy ho tahaka ny fasika eny amoron-dranomasina; ary ny taranakao hahazo ny vavahadin’ny fahavalony; ary amin’ny taranakao no hitahiana ny firenena rehetra ambonin’ny tany; satria efa nankatò ny feoko ianao. Genesisy 22:15–18.

Ny andininy voalohany amin’io toko io dia milaza hoe: “Ary rehefa afaka izany zavatra izany, dia nizaha toetra an’i Abrahama Andriamanitra ka nanao taminy hoe: Ry Abrahama. Ary hoy izy: Inty aho.” Nizaha toetra an’i Abrahama Andriamanitra, ka izany no manamarika fitsapana farany iray, alohan’ny fanambaràna fahatelo ny fanekena. Rehefa nahatafita izany fitsapana izany i Abrahama, dia navoaka avy eo ireo andininy efatra farany amin’ilay fanekena avo telo heny natao tamin’i Abrahama. Satria i Abrahama dia “nankatò” ny feon’Andriamanitra, izay ao amin’ity andalan-teny ity no “feon’ny fanekeny,” dia hotahina i Abrahama ho rain’ny firenena maro. Ny anjely fahatelo dia fitsapana iray, izay tahaka an’i Abrahama dia maneho fitsapana izay mampiseho ny toetra, ary ny toetra dia miorina amin’izay hoe mino an’Andriamanitra tahaka izay nataon’i Abrahama ianao, na tsia. Ireo izay mahatafita ny fitsapana, tahaka izay nataon’i Abrahama, dia hampiasaina hanangonana ny firenena rehetra amin’izao tontolo izao. Ireo andininy fito ambin’ny folo, avy amin’ny toko telo, dia manondro ny fanekena eo amin’Andriamanitra sy vahoaka voafidy iray; ary amin’ny fanaovana izany dia misolo tena ny alfa amin’ny tantaran’ny fanekena momba ny vahoaka voafidy izy ireo, ary amin’ny fanaovana izany koa, ireo andininy ireo dia misolo tena ny omega amin’ny tantaran’ny fanekena araka ny aseho amin’ny fananganana ny iray hetsy sy efatra arivo sy efatra alina.

Firy amintsika no hividy trano, na fiara, raha tsy mandinika aloha ny fepetran’ny fifanekena? Firy amin’ny Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito Laodiseana no mahalala fa ny fepetra voalohany indrindra amin’ny fanekeny amin’Andriamanitra dia ny fanambaran’Andriamanitra ny tenany ho Andriamanitra mamindra fo, nefa mitsara hatramin’ny taranaka fahefatra? Ny loza dia izao: tsy fantany ny fahamarinana fototra momba ny tantara Millerita, ary tsy fantany koa ny fahamarinana fototra momba ilay fifandraisana amin’ny fanekena izay lazainy fa ijoroany; ary noho izany dia tahaka an’i Isiraely fahiny izy ireo ka tsy mahalala ny andro famangian’Andriamanitra azy. Ny fiafaran’izany vanim-potoanan’ny famangiana izany, izay nanomboka tamin’ny 9/11, dia rehefa fohazina amin’ny sasakalina izy ireo, nefa vao mahatsapa fa efa voakapa tsy ho anisan’izany intsony.

Tohizantsika ao amin’ny lahatsoratra manaraka.

“Tamin’ny 18 Aprily, roa andro taorian’ny nandalovan’ilay fahitana momba ny fianjeran’ny trano teo anoloako, dia nandeha aho hanatanteraka fotoana voatondro tao amin’ny fiangonana Carr Street, Los Angeles. Raha nanakaiky ny fiangonana izahay, dia renay ireo mpivarotra gazety niantsoantso hoe: ‘Ravan’ny horohoron-tany i San Francisco!’ Tamin’ny fo mavesatra no namakiako ireo vaovao voalohany, vita pirinty maika, momba ilay loza mahatsiravina.”

“Roa herinandro tatỳ aoriana, teo am-podiana izahay, dia nandalo an’i San Francisco, ary rehefa nanofa kalesy izahay, dia nandany adiny iray sy sasany nijery ny fandravana nitranga tao amin’io tanàna lehibe io. Trano izay noheverina ho voaaro tsy ho azon’ny loza dia nirodana ka tonga korontam-bato. Tamin’ny toe-javatra sasany, dia nilentika ampahany tao anaty tany ireo trano. Ny tanàna dia nampiseho sary mahatsiravina indrindra momba ny tsy fahampian’ny fahaizan’olombelona hamorona rafitra mahatohitra afo sy mahatohitra horohoron-tany.”

Amin’ny alalan’i Zefania mpaminaniny no amaritan’ny Tompo mazava ireo fitsarana izay hoentiny amin’ny mpanao ratsy: “Haringako tsy hisy sisa ny zavatra rehetra tsy ho eo amin’ny tany, hoy Jehovah. Haringako ny olona sy ny biby; haringako ny voro-manidina eny amin’ny lanitra sy ny hazandrano any an-dranomasina mbamin’ny vato mahatafintohina miaraka amin’ny ratsy fanahy; ary hofongorako tsy ho eo amin’ny tany ny olona, hoy Jehovah.”

“‘Ary izao no hitranga amin’ny andro fanatitr’i Jehovah: hovaliako ny andriana sy ny zanaky ny mpanjaka ary izay rehetra mitafy fitafiana hafahafa. Ary amin’izany andro izany koa dia hovaliako izay rehetra mitsambikina eo ambonin’ny tokonana, dia ireo izay mameno ny tranon’ny tompony amin’ny herisetra sy ny fitaka…. ”

“Ary amin’izany andro izany dia hizaha an’i Jerosalema amin’ny fanilo Aho ka hamaly ny lehilahy izay miorim-ponenana eo amin’ny faikany, dia izay manao ao am-pony hoe: Tsy hanao tsara Jehovah, ary tsy hanao ratsy koa Izy. Koa ny fananany dia ho babo, ary ny tranony ho lao; hanorina trano koa izy, nefa tsy honina ao; hamboly tanimboaloboka koa izy, nefa tsy hisotro ny divainy.”

“‘Efa antomotra ny andro lehiben’i Jehovah, eny, antomotra izy ka mihafaingana indrindra, dia ny feon’ny andron’i Jehovah; any no hitomanian’ny lehilahy mahery indrindra amin’ny fangidiana. Izany andro izany dia andro fahatezerana, andro fahoriana sy fahataperan-tsaina, andro fandravana sy fandripahana, andro haizina sy fahamaizinana, andro rahona sy aizim-pito, andro fitsofana trompetra sy fanairana hamely ny tanàna mimanda sy ny tilikambo avo. Ary hampahory ny olona Aho, ka handeha tahaka ny jamba izy, satria efa nanota tamin’i Jehovah; ary hararaka tahaka ny vovoka ny ràny, ary ny nofony tahaka ny tain-drendrika. Na ny volafotsiny na ny volamena aza tsy haha-afaka azy amin’ny andron’ny fahatezeran’i Jehovah; fa ho levon’ny afon’ny fahasaro-piarony ny tany rehetra; fa haringany tampoka tokoa izay rehetra mponina amin’ny tany.’ Zefania 1:2, 3, 8–18.”

“Tsy haharitra hilefitra intsony Andriamanitra. Efa manomboka mihatra amin’ny toerana sasany ny fitsarany, ary tsy ho ela dia ho tsapan’ny toerana hafa ny tsy fankasitrahany miharihary.

“Hisy andian-javatra hiseho maneho fa Andriamanitra no Tompon’ny toe-draharaha. Ny fahamarinana dia hotorina amin’ny fiteny mazava sy tsy azo afangaro. Amin’ny maha-vahoaka antsika dia tsy maintsy manomana ny lalan’i Jehovah isika eo ambanin’ny fitarihana manjaka sy mifehy ataon’ny Fanahy Masina. Ny filazantsara dia tsy maintsy omena amin’ny fahadiovany. Ny onin’ny rano velona dia tsy maintsy hihalalina sy hihalehibe eo amin’ny fandehany. Any amin’ny saha rehetra, na akaiky na lavitra, dia hisy olona hantsoina hiala amin’ny fangady sy amin’ireo raharaham-barotra tsotra mahazatra izay mibahana betsaka ny saina, ka hampianarina miaraka amin’ireo lehilahy manana traikefa. Rehefa mianatra miasa amim-pahombiazana izy ireo, dia hitory ny fahamarinana amin-kery. Amin’ny alalan’ny asan’ny fitondran’Andriamanitra mahagaga indrindra, dia hesorina ny tendrombohitry ny fahasahiranana ka hatsipy any an-dranomasina. Ny hafatra izay manan-danja indrindra ho an’ny mponina ambonin’ny tany dia hohenoina sy ho takarina. Ho fantatry ny olona izay fahamarinana. Handroso hatrany, ary mbola handroso hatrany, ny asa mandra-pahampiavina ny tany rehetra, ary amin’izay vao ho tonga ny farany.

Arakaraka ny fandehan’ny andro, dia miharihary hatrany fa ao amin’izao tontolo izao ny fitsaran’Andriamanitra. Amin’ny afo sy ny safo-drano ary ny horohoron-tany no ampitandremany ny mponina amin’ity tany ity ny amin’ny fahantomorany. Antomotra ny fotoana izay hahatongavan’ilay krizy lehibe eo amin’ny tantaran’izao tontolo izao, izay hijerena amin-kafanam-po lalina sy tahotra tsy hay lazaina ny fihetsika rehetra eo amin’ny fitondran’Andriamanitra. Hifandimby haingana ny fitsaran’Andriamanitra—ny afo sy ny safo-drano ary ny horohoron-tany, miaraka amin’ny ady sy ny fandatsahan-drà.

“Enga anie ka ho fantatry ny olona ny andro namangian’Andriamanitra azy! Maro no mbola tsy nandre ny fahamarinana mizaha toetra ho an’izao andro izao. Maro ireo iadian’ny Fanahin’Andriamanitra hevitra. Ny fotoana isehoan’ny fitsarana maharingana ataon’Andriamanitra no fotoan’ny famindram-po ho an’ireo izay tsy nanana fahafahana hianatra izay fahamarinana. Amin-kalemem-panahy no hijeren’ny Tompo azy ireo. Voakitikitiky ny famindram-po ny fony; mbola ahinjiny hamonjy ny tanany, raha mihidy kosa ny varavarana ho an’ireo izay tsy nety niditra.”

“Ny famindrampon’Andriamanitra dia aseho amin’ny fahari-po lavany. Tazoniny ny fitsarany, miandry ny hampandrenesana amin’ny rehetra ny hafatry ny fampitandremana. Endrey, raha mba tsapan’ny olontsika araka izay tokony ho izy ny andraikitra mavesatra eo aminy, dia ny hitondra amin’izao tontolo izao ny hafatra farany momba ny famindrampo, asa mahagaga tokoa no ho tanteraka!” Testimonies, boky faha-9, 94–97.