Nofaranantsika ny lahatsoratra farany tamin’ny fikasihana ireo tsipika telo mifanandrify amin’ny fijoroana vavolombelona ara-paminaniana, izay asehon’ny toko fahiraika ambin’ny folo ka hatramin’ny faharoa amby roapolo ao amin’ny Genesisy, boky voalohany ao amin’ny Testamenta Taloha, ny Matio boky voalohany ao amin’ny Testamenta Vaovao, ary ny Apokalypsy boky farany ao amin’ny Testamenta Vaovao sy ao amin’ny Baiboly. Ny tsipika ao amin’ny Genesisy dia manondro ny fanekena tamin’i Abrama; ny tsipika ao amin’ny Matio dia manondro ny fanekena tamin’ny fiangonana kristiana, ka i Petera no tandindon’ny fiandohana sy ny fiafaran’ny Isiraely ara-panahy maoderina. Ny andininy afovoan’ireo tsipika roa ireo dia manondro ny tombo-kasen’Andriamanitra; tamin’i Abrama dia ny “famorana” izany, ary tamin’i Petera dia ny fiovan’ny anarany. Ny andininy afovoan’ny tsipika ao amin’ny Apokalypsy dia ny toko fahafito ambin’ny folo, andininy faha-roa ambin’ny folo.

Ary ny tandroka folo izay hitanao dia mpanjaka folo, izay tsy mbola nandray fanjakana; nefa mandray fahefana tahaka ny mpanjaka mandritra ny ora iray miaraka amin’ilay bibidia. Apokalypsy 17:12.

Ny Genesis sy Matio dia manondro ny fanambadian’ny Maha-Andriamanitra amin’ny maha-olombelona, ary ny Apokalypsy kosa manondro ny fanambadian’ny bibidia sy ny dragona amin’ny lalàn’ny Alahady. Ireo tsipika telo ireo dia samy manondro ny lalàn’ny Alahady, izay hanehoan’ny antokon’olona iray ny mariky ny bibidia, ary ny antoko iray kosa ny tombokasen’Andriamanitra. Ny sandokan’ny bibidia sy ny dragona ao amin’ny andininy faha-roa ambin’ny folo dia ilay filazana omega momba ny tilikambon’i Nimroda ao amin’ny Genesisy toko fahiraika ambin’ny folo. Tao no niatrehan’ny fivavahan’ny fanekena sandoka ny fitsarany, ary ao amin’ny Apokalypsy toko fahafito ambin’ny folo dia tsaraina ilay mpijangajanga—izay Babylona Lehibe. Nimroda no alpha manoloana ny omega an’ny Vatikana, ary noho izany antony izany ny fahefana papaly no Babylona Lehibe, ilay omega manoloana an’i Babela, alpha-n’i Nimroda.

Tsikaritra amin’ireo andininy telo eo afovoany ireo fa ny fijoroana ho vavolombelona voarakitra ao amin’ny teboka afovoan’ny tsipika tsirairay dia andininy telo tokoa.

Izao no fanekeko ataoko, izay hotandremanareo, eo amiko sy ianareo ary ny taranakao mandimby anao: hoforana ny zaza lahy rehetra eo aminareo. Ary hoforanareo ny nofon’ny hoditry ny filahianareo; ary izany no ho famantarana ny fanekeko eo amiko sy ianareo. Ary izay zaza lahy valo andro no hoforana eo aminareo amin’ny taranakareo rehetra, na izay teraka ao an-trano, na izay novidina tamin’ny vola avy amin’ny vahiny rehetra izay tsy mba taranakao. Genesisy 17:10–12.

Ary namaly ka nanao taminy Jesosy hoe: Sambatra ianao, ry Simona Barjona; fa tsy nofo aman-drà no nanambara izany taminao, fa ny Raiko Izay any an-danitra. Ary hoy koa Aho aminao: Ianao no Petera, ary eo ambonin’ity vatolampy ity no haoriko ny fiangonako; ary ny vavahadin’ny helo tsy haharesy azy. Ary homeko anao ny fanalahidin’ny fanjakan’ny lanitra; ary na inona na inona fehezinao etỳ ambonin’ny tany dia ho voafehy any an-danitra; ary na inona na inona vahanao etỳ ambonin’ny tany dia ho voavaha any an-danitra. Matio 16:17–19.

Ary ilay bibidia izay teo, nefa tsy eo intsony, dia izy koa no fahavalo, sady avy amin’ny fito ihany, ary mandeha ho amin’ny fahaverezana. Ary ny tandroka folo izay hitanao dia mpanjaka folo, izay mbola tsy nandray fanjakana; fa handray fahefana tahaka ny mpanjaka mandritra ny ora iray miaraka amin’ilay bibidia. Iray saina ireo, ary homeny an’ilay bibidia ny heriny sy ny fahefany. Apokalypsy 17:11–13.

Ny tantaran’ny fanekena sandoka asehon’ny biriky sy ny feta nataon’i Nimroda, ary ny rafitra sandoka momba ny fiangonana sy ny fanjakana asehon’ny tilikambo sy ny tanàna, dia tandindon’ny rafitra sandokan’ny sarin’ilay bibidia aseho ao amin’ny omega-n’ny tantaran’i Nimroda. Andalana telo, samy manana teboka afovoany amin’ny andininy telo, izay samy mijoro ho vavolombelon’ny faneken’ny fiainana sy ny faneken’ny fahafatesana. Ny iray alina amby efatra arivo amby efatra alina dia ilay fahavalo marina izay avy amin’ny fito, ary ny papazia dia sandoka fotsiny ihany. Ny antokon’i Nimroda dia manana firaisan-tsaina eo amin’ny fanambadiany, izay sandoka mifanohitra amin’ilay iray alina amby efatra arivo amby efatra alina, izay tafaray amin’ny sain’i Kristy. Ilay bibidia sandoka “efa teo, nefa tsy eo,” dia sandoka mifanohitra amin’i Kristy izay efa teo, sady eo, ary mbola ho avy. Ao amin’ny andininy faha-valo no anehoana tanteraka ny fisehoan’io sandoka asehon’ny papazia io.

Ilay bibidia izay hitanao dia teo aloha, nefa tsy eo ankehitriny; ary hiakatra avy ao amin’ny lavaka tsy hita noanoa izy, ka ho any amin’ny fandringanana; ary izay monina ambonin’ny tany dia ho gaga, dia ireo izay tsy voasoratra ao amin’ny bokin’ny fiainana hatramin’ny fanorenana izao tontolo izao ny anarany, raha mahita ilay bibidia izay teo aloha, nefa tsy eo ankehitriny, kanefa mbola eo ihany izy. Apokalypsy 17:8.

I Jesosy no Ilay teo aloha sy ankehitriny ary mbola ho avy; ary ny fahefan’ny papa, ilay fahavalo izay avy amin’ny fito, no bibidia izay “teo, nefa tsy eo, kanefa mbola eo ihany.” Ny “ora iray” izay asehon’ny fanambadian’ilay dragona sy ny bibidia dia maneho ny tantara manomboka amin’ny lalàn’ny Alahady, izay iakaran’ilay iray hetsy arivo, tandindonin’i Petera sy Abrama, ho any an-danitra ho saina famantarana, amin’io fotoana indrindra iakaran’ny fahefan’ny papa io.

Izyahay ezahinay ny handinika ny bokin’i Joela avy amin’ilay fomba fijery izay nahafantaran’i Petera tao amin’ny Pentekosta ny hafatra pentekostaly nentiny ho fahatanterahan’i Joela. Ao anatin’ireo tsipika fanekena telo misy toko roa ambin’ny folo avy ny tsirairay, ireo andininy telo afovoany amin’ny tsipika tsirairay dia miresaka ny tantara iray ihany; ary Petera dia aseho ao anatin’izany tantara izany ho niaraka tamin’i Jesosy tany Kaisaria Filipy, izay Panium, izay ilay toerana efa eo am-pototry ny hiainan’izao tontolo izao ankehitriny. Tany Panium, Petera koa dia ao Jerosalema amin’ny firotsahan’ny Fanahy tamin’ny Pentekosta. Ireo tsipika telo misy toko roa ambin’ny folo ireo dia mifanojo ao Panium sy amin’ny Pentekosta, rehefa asiana ny tombo-kasen’Andriamanitra eo amin’ny ampakarin’i Kristy ary asiana ny mariky ny bibidia eo amin’ny ampakarin’i Satana. Ny bokin’i Joela dia manondro ilay antso fampitairana ao amin’ny fanoharana momba ireo virijina folo, rehefa mifoha ny fiangonana Laodikiana Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito ka mahatsapa fa very izy ireo.

Ny bokin’i Joela dia apetraka ao anatin’ny tontolon’ny taranaka efatra.

Ny tenin’i Jehovah izay tonga tamin’i Joela, zanak’i Petoela.

Henoy izao, ianareo anti-panahy, ary mihainoa tsara, ianareo mponina rehetra amin’ny tany.

Moa va izany efa nisy tamin’ny andronareo, na tamin’ny andron’ny razanareo aza? Lazao amin’ny zanakareo izany, ary aoka ny zanakareo hilaza izany amin’ny zanany, ary ny zanany kosa amin’ny taranaka hafa indray. Izay sisa navelan’ny valala mpikapa dia nohanin’ny valala; ary izay sisa navelan’ny valala dia nohanin’ny kankana mpandrava; ary izay sisa navelan’ny kankana mpandrava dia nohanin’ny sompanga. Joela 1:1–4.

Ny “anti-panahy” dia ireo mpitarika ny fiangonana Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito ao Laodikia mandritra ny fotoanan’ny fanisiana tombo-kase ny iray hetsy sy efatra alina sy efatra arivo, ary tanterahina mandritra ny firotsahan’ny Fanahy Masina izany fanisiana tombo-kase izany. Ny “anti-panahy” dia asehon’i Ezekiela ho “ny lehilahy anti-panahy.”

Dia nanao tamiko hoe: Ry zanak’olona, hitanao va izay ataon’ireo loholon’ny taranak’Israely ao amin’ny maizina, samy ao amin’ny efitranon’ny sariny avy? Fa hoy izy: Tsy mahita antsika Jehovah; efa nahafoy ny tany Jehovah. Ezekiela 8:12.

Mazava ny aingam-panahy fa ny fanisiana tombo-kase ao amin’ny Ezekiela toko faha-sivy dia ilay fanisiana tombo-kase mitovy ihany amin’ny ao amin’ny Apokalypsy toko faha-fito. Mazava koa fa ireo “anti-panahy” ao amin’ny toko faha-valon’ny fahavetavetana efatra izay miha-mitombo, dia asehon’ny isa 25. Ireo “anti-panahy” dimy amby roapolo izay tokony ho mpiandry ny andian’ondrin’Andriamanitra, dia ireo lehilahy miankohoka amin’ny masoandro. Izy ireo no voalohany hotsaraina. Araka ny hevitr’ilay fitoerana masina izay iodiany, dia misolo tena antokon’asa roa misy mpisorona roa ambin’ny folo avy sy ny mpisoronabe izy ireo. Amin’ny fotoanan’ny lalàn’ny Alahady, dia miankohoka amin’ny masoandro izy ireo ka manaiky ny mariky ny bibidia, sady manambara ny firaisany hevitra amin’ilay dragona sy ny bibidia ary ny mpaminany sandoka. Ireo 25 ireo dia naseho mialoha tamin’ireo 250 tao amin’ny fikomian’i Kora sy Datana ary Abirama, izay misolo tena ilay firaisana telo sosona izay idiran’ireo lehilahy 250 manolotra ditin-kazo manitra. Ireo mpitarika telo lehibe tamin’ny fivadiham-pinoana dia maty rehefa nisokatra ny vavany ny tany ka nitelina azy.

Ary hoy Moses nanao hoe: Izao no hahafantaranareo fa Jehovah no naniraka ahy hanao izao asa rehetra izao; fa tsy avy tamin’ny saiko ihany no nanaovako izany. Raha ho fatin’ny fahafatesana iombonan’ny olona rehetra ireto lehilahy ireto, na raha hiharan’ny fitsidihana mahazatra ny olona rehetra izy, dia tsy Jehovah no naniraka ahy. Fa raha Jehovah kosa no hanao zava-baovao, ka ny tany hanokatra ny vavany ka hitelina azy mbamin’izay rehetra momba azy, ary hidina velona any an-davaka izy, dia ho fantatrareo fa naniratsira an’i Jehovah ireto lehilahy ireto.

Ary raha, rehefa tapitra nilaza izany teny rehetra izany izy, dia triatra ny tany teo ambanin’izy ireo; ary nisokatra ny vavan’ny tany ka nitelina azy sy ny ankohonany ary ny olona rehetra izay an’i Kora sy ny fananany rehetra. Izy sy izay rehetra azy dia nidina velona ho any an-davaka, ary nikombona teo amboniny ny tany; ka levona tsy ho eo amin’ny fiangonana izy.

Ary ny Isiraely rehetra izay nanodidina azy dia nandositra noho ny fitarainany; fa hoy izy ireo: Fandrao ny tany hitelina antsika koa. Ary nisy afo nivoaka avy tamin’i Jehovah ka nandany ny lehilahy dimam-polo amby roan-jato izay nanatitra ditin-kazo manitra. Nomery 16:28–35.

Ny fikomiana tamin’ny 1888 dia nosantarin’ny fikomian’i Kora, Datana, Abirama ary ireo lehilahy 250 izay nanolotra ditin-kazo manitra. Ireo lehilahy 250 ireo dia efa nanao firaisana tamin’ny fiombonambe telo sosona izay tonga eo amin’ny lalàn’ny Alahady, rehefa i Etazonia, ilay bibidia avy amin’ny tany, no manokatra ny vavany ka miteny tahaka ny dragona. Amin’izany fotoana izany dia aidina tsy misy fetra ny ranonorana farany, tahaka ireo lehilahy 250 izay nanolotra ditin-kazo manitra ka levon’ny afo nidina avy tany an-danitra. Ireo lehilahy 250 dia maneho rafitra ara-pivavahana sandoka izay haringana mandritra ny firotsahan’ny ranonorana farany amin’ny fotoanan’ny lalàn’ny Alahady. Ny fisokafan’ny tany ka nitelina an’i Kora sy ireo namany dia ilay horohorontany ao amin’ny Apokalypsy toko faha-11, izay mampahafantatra an’i Etazonia ho manokatra ny vavany ka miteny tahaka ny dragona. Rehefa nidina avy tany an-danitra ny afo tamin’ireo 250, dia nanondro mialoha ny afon’i Elia teny an-tendrombohitra Karmela izany, tamin’ny namonoana ireo mpaminany sandoka ireo. Ny afon’i Elia teny Karmela dia mifanaraka amin’ny lalàn’ny Alahady, koa ny afo tamin’ireo lehilahy 250 dia ny afon’ny lalàn’ny Alahady amin’ny ranonorana farany.

Ilay andalan-teny ao amin’ny Nomery izay miresaka ny fikomian’i Kora dia mifandrindra ara-paminaniana amin’ny fikomiana nanohitra ny hafatry ny Tany Nampanantenaina, araka ny nentin’i Josoa sy Kaleba. Izany fikomiana izany no maneho ilay “andro fahatezerana” araka ny Soratra Masina. Izao no lazain’ilay andalan-teny momba ny fikomian’i Kora: “dia ho fantatrareo fa ireo olona ireo no nampahatezitra an’i Jehovah.”

Ny hendry no mahafantatra, ary ny hendry dia tokony hahatakatra fa ny tantaran’ny fikomian’i Kora dia tsy maintsy ampiharina amin’ny fikomiana nanohitra ny hafatr’i Josoa momba ny Tany Nampanantenaina. Tany Kadesy no nitrangan’izany fikomiana izany, ary samy ny tao Kadesy sy ny fikomian’i Kora dia ny fikomian’ny Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito amin’ny lalàn’ny Alahady. Kora sy ireo lehilahy dimampolo amby roanjato izay nanatitra ditin-kazo manitra dia tandindon’ireo lehilahy dimy amby roapolo niankohoka tamin’ny masoandro ao amin’ny Ezekiela 8. Ireo loholona ao amin’ny Ezekiela toko fahavalo dia maneho ny fahefatra amin’ireo fahavetavetana efatra miha-mitombo, izay tanterahina ao Jerosalema, tandindon’ny fiangonan’Andriamanitra.

Ny fahavetavetana voalohany dia ny sarin’ny fialonana; ny faharoa dia ireo efi-trano miafina; ny fahatelo dia ny fitomaniana noho i Tamoza; ary avy eo ireo lehilahy dimy amby roapolo no miankohoka eo anatrehan’ny masoandro. Ary ny toko fahasivy dia manondro ireo izay misento sy mitomany noho ny fahavetavetana, izay aseho ao amin’ny toko fahavalo. Ireo izay misento sy mitomany dia asiana tombo-kase amin’ilay anjely miakatra avy any atsinanana. Ny anjely dia iraka, ary maneho hafatra.

Ny hafatry ny fanisiana tombo-kase avy any atsinanana dia ny hafatry ny rivotra avy any atsinanana, izay hafatry ny Islamo. Raha vantany vao voaisy tombo-kase ny iray hetsy sy efatra alina sy efatra arivo, dia manomboka ny asany ny anjely mpandringana, eo indrindra amin’izay ampianarin’ny tsipika ivelan’ny faminaniana fa “ny fihemorana ara-pirenena dia arahin’ny faharavana ara-pirenena.” Alohan’ny hahatanterahan’ny fitsarana amin’ireo izay asehon’i Kora, dia entina any ivelan’i Jerosalema ny mpikomy. Esorina hiala ao Jerosalema ny ratsy fanahy, fa tsy ny marina no mandositra an’i Jerosalema.

Ary ny Fanahy nanandratra ahy ka nitondra ahy ho eo amin’ny vavahady atsinanan’ny tranon’i Jehovah, izay miatrika ny atsinanana; ary, indro, teo am-baravaran’ny vavahady nisy lehilahy dimy amby roapolo; ary teo amin’ireo no nahitako an’i Jaazania zanak’i Azora sy Pelatia zanak’i Benaia, lehiben’ny vahoaka.

Ary hoy Izy tamiko: Ry zanak’olona, ireto no lehilahy izay mihevitra ratsy ka manome saina ratsy eto amin’ity tanàna ity; dia ireo izay manao hoe: Tsy akaiky izany; aoka isika hanorina trano; ity tanàna ity no vilany, ary isika no nofo.

Koa maminania hanohitra azy ianao, maminania, ry zanak’olona. Dia nilatsaka tamiko ny Fanahin’i Jehovah ka nanao tamiko hoe: Mitenena; izao no lazain’i Jehovah;

Izao no nolazainareo, ry taranak’i Isiraely; fa fantatro ny zavatra miakatra ao an-tsainareo, dia ny tsirairay avy. Nampitomboinareo ny matinareo tao amin’ity tanàna ity, ary nofenoinareo faty ny lalambeny. Koa izao no lazain’i Jehovah Tompo: Ny matinareo izay napetrakareo eo afovoany, ireo no nofo, ary ity tanàna ity no vilany; fa havoakako hiala eo afovoany kosa ianareo. Ny sabatra no natahoranareo; ary sabatra no hoentiko mihatra aminareo, hoy Jehovah Tompo. Ary havoakako hiala eo afovoany ianareo, ka hatolotro eo an-tanan’ny vahiny, ary hanatanteraka fitsarana aminareo Aho. Ho lavon’ny sabatra ianareo; eo amin’ny sisin-tanin’ny Isiraely no hitsarako anareo; ary ho fantatrareo fa Izaho no Jehovah. Ity tanàna ity tsy ho vilaninareo, ary ianareo tsy ho nofo eo afovoany; fa eo amin’ny sisin-tanin’ny Isiraely no hitsarako anareo; ary ho fantatrareo fa Izaho no Jehovah; satria tsy nandeha araka ny didiko ianareo, na nanatanteraka ny fitsarako, fa nanao araka ny fanaon’ny jentilisa izay manodidina anareo.

Ary raha, raha fony aho naminany, dia maty Pelatia, zanak’i Benaia. Dia niankohoka tamin’ny tavako aho ka niantso tamin’ny feo mahery hoe: Indrisy, Tompo Jehovah ô! Haringanao tanteraka va ny sisa amin’ny Isiraely? Ezekiela 11:1–13.

Nodiovina i Jerosalema amin’ny lalàn’ny Alahady, rehefa sarahina ny vary sy ny tsimparifary. Ny lehilahy asehon’ny 25, na ny 250 an’i Kora, dia entina any ivelany, any amin’ny “sisintanin’i” Jerosalema mba ho faty. Ny 25 dia isan’ny mpisorona izay nanompo herinandro iray, ary rehefa asehon’ny isa folo heny, dia ny 250, izany dia maneho ny fiangonana maneran-tany, fa ny folo dia tandindon’ny maneran-tany. Ny fiangonana miady dia faritana ho ny fiangonana voaforon’ny vary sy ny tsimparifary, ary ny fiangonana mandresy kosa dia maneho ny fiangonana izay vary ihany.

“Misy fiangonana velona va Andriamanitra? Manana fiangonana Izy, kanefa izany dia ny fiangonana miady, fa tsy ny fiangonana mandresy. Malahelo isika fa misy mambra tsy lavorary, fa misy ahi-dratsy eo afovoan’ny vary. Hoy Jesosy: ‘Ny fanjakan’ny lanitra dia tahaka ny lehilahy iray izay namafy voa tsara teo amin’ny sahany; fa raha mbola natory ny olona, dia tonga ny fahavalony ka namafy ahi-dratsy teny amin’ny vary, dia nandeha…. Dia tonga ny mpanompon’ny tompon-trano ka nanao taminy hoe: Tompoko, tsy voa tsara va no nafafinao teo amin’ny sahanao? avy aiza ary no nisian’ahi-dratsy? Dia hoy izy taminy: Fahavalo no nanao izany. Ary hoy ny mpanompo taminy: Tianao va ary ny handehananay hanangona izany? Fa hoy izy: Tsia; fandrao raha manangona ny ahi-dratsy ianareo, dia hongotanareo mbamin’izany koa ny vary. Aoka hiara-maniry izy roroa mandra-pahatongan’ny fijinjana; ary amin’ny andron’ny fijinjana dia holazaiko amin’ny mpijinja hoe: Angony aloha ny ahi-dratsy, ka fehezo amboarany mba hodorana; fa angony ao an-tsompitro kosa ny vary.’”

Ao amin’ny fanoharana momba ny vary sy ny tsimparifary dia hitantsika ny antony tsy tokony hongotana ny tsimparifary; fandrao mbongotana miaraka amin’ny tsimparifary koa ny vary. Ny hevitra sy ny fitsaran’olombelona dia mety hanao fahadisoana lehibe tokoa. Kanefa, toy izay hisian’ny fahadisoana ka na dia tahon-bary iray monja aza ho voaongotra, dia hoy ny Tompo: “Avelao hiara-maniry izy roa tonta ambara-pahatongan’ny fijinjana;” ary amin’izany ny anjely no hanangona ny tsimparifary, izay hotendrena ho amin’ny fandringanana. Na dia ao amin’ny fiangonantsika aza, izay milaza fa mino ny fahamarinana mandroso, dia misy ireo manana kilema sy manao fahadisoana, tahaka ny tsimparifary eo amin’ny vary, Andriamanitra dia mahari-po sady manam-paharetana. Mananatra sy mampitandrina ny diso Izy, nefa tsy manimba ireo ela mianatra ny lesona izay tiany hampianarina azy ireo; tsy hongotany hiala amin’ny vary ny tsimparifary. Ny tsimparifary sy ny vary dia tokony hiara-maniry mandra-pahatongan’ny fijinjana; rehefa tonga amin’ny fitomboany sy ny fivelarany feno ny vary, ary noho ny toetrany rehefa masaka, dia ho voavaka mazava tsara amin’ny tsimparifary izy.

“Ny fiangonan’i Kristy eto an-tany dia tsy ho tanteraka, nefa Andriamanitra tsy handringana ny Fiangonany noho ny tsy fahatanterahany. Efa nisy ary mbola hisy ireo izay feno zotom-po tsy araka ny fahalalana, ka te hanadio ny fiangonana sy hanongotra ny tsimparifary eo afovoan’ny vary. Fa Kristy dia efa nanome fahazavana manokana ny amin’ny fomba hitondrana ireo izay diso lalana sy ireo izay tsy niova fo ao amin’ny fiangonana. Tsy tokony hisy fihetsika tampotampoka, feno hafanam-po, maimaika, ataon’ny mambran’ny fiangonana amin’ny fanapahana ireo izay heveriny fa misy kilema eo amin’ny toetra. Hiseho eo amin’ny vary ny tsimparifary; kanefa ny fanesorana ny tsimparifary, raha tsy amin’ny fomba voatendrin’Andriamanitra, dia hitondra fahavoazana bebe kokoa noho ny famelana azy hijanona. Raha mitondra ho ao amin’ny fiangonana ireo izay tena niova fo marina ny Tompo, dia amin’izany fotoana izany koa Satana no mampiditra olona tsy niova fo ao amin’ny firaisany. Raha Kristy mamafy ny voa tsara, Satana kosa mamafy ny tsimparifary. Misy hery mifanohitra roa miasa mandrakariva eo amin’ny mambran’ny fiangonana. Ny hery iray miasa ho amin’ny fanadiovana ny fiangonana, ary ny iray kosa ho amin’ny fanimbana ny vahoakan’Andriamanitra.” Testimonies to Ministers, 45, 46.

Ny ratsy fanahy dia entina hivoaka ivelan’i Jerosalema mba holevonina. Esorina izy ireo amin’ny fotoam-pijinjana, izay fotoana koa ahamasahan’ny vary, fa amin’izany indrindra no anangonana ny vary ho fanatitra ahintsana amin’ny voaloham-bokatra amin’ireo mofo ahintsana roa amin’ny Pentekosta. Ny fijinjana ny voaloham-bokatrin’ny vary dia lohahevitra voafaritra manokana ao amin’ny faminanian’ny Baiboly. Ny fisarahana ny vary sy ny tsimparifary dia miresaka indrindra io lohahevitra io, ary maro amin’ireo fanoharana nataon’i Kristy no manondro io mariky ny faminaniana manan-danja indrindra io.

“Ankoatra izany, ireo fanoharana ireo dia mampianatra fa tsy hisy fotoam-pitsapana intsony aorian’ny fitsarana. Rehefa vita ny asan’ny filazantsara, dia manaraka avy hatrany ny fisarahana eo amin’ny tsara sy ny ratsy, ary ny anjaran’ny sokajin’olona tsirairay dia raikitra mandrakizay.” Christ’s Object Lessons, 123.

Ny fanatitra varimbazaha dia ireo iray alina sy efatra alina sy efatra arivo sy iray hetsy, ary ny anjely fahatelo no manavaka ny varimbazaha amin’ny tsimparifary.

“Dia hitako avy eo ny anjely fahatelo. Hoy ilay anjely niaraka tamiko: ‘Mahatahotra ny teniny, mampangovitra ny iraka ampanaovina azy. Izy no anjely izay hanavaka ny vary amin’ny tsimparifary, ary hanisy tombo-kase na hamatotra ny vary ho amin’ny trano fitahirizam-bokatra any an-danitra.’ Ireo zavatra ireo dia tokony hibahana ny saina manontolo, ny fifantohana manontolo. Naseho tamiko indray ny tsy maintsy maha-saraka ireo izay mino fa mandray ny hafatra farany momba ny famindram-po isika amin’ireo izay isan’andro mandray na misotro hadisoana vaovao. Hitako fa tsy tokony hanatrika ny fivorian’ireo izay ao anatin’ny fahadisoana sy ny haizina na ny tanora na ny antitra. Hoy ilay anjely: ‘Aoka ny saina hitsahatra tsy hitoetra amin’ny zavatra tsy mahasoa.’” Manuscript Releases, boky faha-5, 425.

Ny anjely fahatelo no manisy tombo-kase ny vary sady mampisaraka ny vary amin’ny tsimparifary. Ny anjely fahatelo dia maneho ny lalàn’ny Alahady, izay amin’izany no anesorana ireo lehilahy dimy amby roapolo, izay misolo tena ny fitarihan’ny fiangonana Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito ao Laodikia, hiala any ivelan’i Jerosalema ka itsarana azy. Amin’izay fotoana izay dia ovana ny fiangonana miady ho tonga fiangonana mandresy.

“Efa ho avy tsy ho ela ny fiafaran’ny asa. Ireo mambran’ny fiangonana miady, izay efa voaporofo ho mahatoky, dia ho tonga fiangonana mandresy. Raha mamerina mijery ny tantarantsika lasa isika, ka mandinika ny dingana rehetra nandrosoantsika ka nahatongavantsika amin’ny toerana misy antsika ankehitriny, dia azoko lazaina hoe: Isaorana anie Andriamanitra! Rehefa hitako izay nataon’Andriamanitra, dia feno fahagagana aho sady feno fahatokiana an’i Kristy amin’ny maha-Mpitari-dalana Azy. Tsy misy tokony hatahorantsika ny amin’ny hoavy, afa-tsy raha manadino ny làlana nitarihan’ny Tompo antsika sy ny fampianarany teo amin’ny tantarantsika lasa isika.” General Conference Bulletin, 29 Janoary 1893.

Ny lohahevitra ara-paminaniana momba ny fanasarahana ny tsimparifary amin’ny vary dia lohahevitra lehibe ao amin’ny faminanian’ny Baiboly. Ny fanadiovan’i Kristy ny tempoly dia fanoharana momba izany asa izany; ny tampony dia mitranga amin’ny lalàn’ny Alahady, satria hitantsika eo ireo izay tokony hotsaraina entina ho any amin’ny sisin-tanin’i Jerosalema mba ho faty.

“Rehefa nanomboka ny asa fanompoany ampahibemaso Jesosy, dia nanadio ny Tempoly Izy tamin’ny fanimbazimbana masina feno fanevatevana natao taminy. Anisan’ny asa farany tamin’ny fanompoany ny fanadiovana fanindroany ny Tempoly. Toy izany koa, ao amin’ny asa farany ho fampitandremana izao tontolo izao, dia antso roa miavaka no atao amin’ireo fiangonana. Ny hafatry ny anjely faharoa dia hoe: ‘Rava Babylona, rava, ilay tanàna lehibe, satria izy no nampisotro ny firenena rehetra ny divain’ny fahatezeran’ny fijangajangany’ (Apokalypsy 14:8). Ary ao amin’ny antso mafy ataon’ny hafatry ny anjely fahatelo dia misy feo re avy any an-danitra manao hoe: ‘Mivoaha avy ao aminy, ry oloko, mba tsy hiray ota aminy hianareo, ary mba tsy handray ny lozany. Fa tonga hatrany an-danitra ny fahotany, ary Andriamanitra nahatsiaro ny helony’ (Apokalypsy 18:4, 5).” Selected Messages, boky 2, 118.

Ny fiangonan’ny vary sy ny tsimparifary dia mitoetra mandra-pahatongan’ny krizin’ny lalàn’ny Alahady, izay hanesorana ny tsimparifary, tsy amin’ny herin’olombelona, fa amin’ny alalan’ny anjely fahatelo—izay maneho ny lalàn’ny Alahady, nefa koa ny hafatry ny ranonorana fara, izay amin’izany dia mihamivelatra ho antso mafy. Ny tsimparifary dia singan’ny fijoroana ho vavolombelona ara-paminaniana, tahaka ny vary koa. Ny fitondran’Andriamanitra dia mahatratra ny lalàn’ny Alahady ary ny anjely fahatelo no manadio ny tempoly fanindroany. Nodioviny izany tamin’ny 22 Oktobra 1844, ary ny fanadiovana fanindroany ny tempoly dia ny lalàn’ny Alahady.

Ny singa ivelany eo amin’ny tantara izay mitarika ho amin’ny lalàna Alahady dia singa lehibe iray amin’ny fijoroana vavolombelon’ny fiangonana mpandresy, tahaka izany koa ny tsimparifary, ny varimbazaha ary ny famatorana ireo sokajy roa. Ny hafatra famaranana ao amin’ny Apokalypsy dia ny hafatry ny anjely telo, ary ireo no manasaraka sy mamatotra ireo sokajy roa; nefa zava-dehibe ny mahita fa i Rahavavy White dia manondro fa ireo “hafatra famaranana” ireo no “mahamasaka ny fijinjana.” Ny hafatra famaranana izay mahamasaka ny fijinjana dia ny ranonorana farany, ary izany no afo izay mamatotra ireo lehilahy 250 “toy ny amboara ho an’ny afon’ny fandringanana.”

“Ho an’i Jaona dia naseho ny sehatra lalina sy manaitra indrindra momba ny fanandraman’ny fiangonana. Hitany ny toerana, ny loza, ny ady, ary ny fanafahana farany ho an’ny vahoakan’Andriamanitra. Voarakiny ireo hafatra famaranana izay hampahamasaka ny fijinjana eto an-tany, na ho toy ny amboara ho ao amin’ny trano fitahirizam-bokatra any an-danitra, na ho toy ny fehezan-kazo ho amin’ny afon’ny fandringanana. Nambara taminy ireo lohahevitra manan-danja indrindra, indrindra ho an’ny fiangonana amin’ny andro farany, mba hahazoan’izay hiala amin’ny fahadisoana ho amin’ny fahamarinana fampianarana momba ireo loza sy ady miandry azy eo anoloany. Tsy misy mila mitoetra ao amin’ny aizina ny amin’izay ho avy amin’ny tany.” The Great Controversy, 341.

Ny fanadiovany ny tempoly dia aseho koa amin’ny asan’ilay Lehilahin’ny Borosy Fanasana Vovoka, izay noresahin’i Jaona Mpanao Batisa ho Ilay tonga manaraka ny asa fanompoany. Izy no ilay mamafa sy manala ny fako ao amin’ny nofin’i Miller.

“Efa hasehon’ny Tompo ny maha-samy hafa ny marina sy ny ratsy fanahy; fa ‘ny fitantazany dia eo an-tànany, ary hodioviny tsara ny famoloany, ka hangoniny ao an-tsompiny ny variny; fa ny akofa hodorany amin’ny afo tsy mety maty.’” Review and Herald, 8 Novambra 1892.

Isaia dia resahin’i Sister White, raha nanondro izy fa tamin’ny taona 1849 dia nahinjitry ny Tompo fanindroany ny tànany mba hanangonana ny sisa amin’ny vahoakany, ary i Isaia sy i Sister White dia samy manondro ny fanangonana farany ny iray hetsy sy efatra alina amby efatra arivo. Ny fizotran’ny fanangonana dia ahitana ny fanaparitahana sy ny fanangonana izay aseho ho toy ny fahadisoam-panantenana voalohany, ka mitarika ho amin’ny fanangonana amin’ny faran’ny fotoana fiandrasana. Ny tsirairay amin’ireo singa ireo ao amin’ny fanisiana tombo-kase ny iray hetsy sy efatra alina amby efatra arivo dia lohahevitra manokana ao amin’ny faminaniana ara-Baiboly. Ny tantara ivelany izay ampiasain’ny Tompo ho fitaovany hitondrana ny ota ho amin’ny famaranana azy dia aseho ao amin’ny Daniela 11:11; ary ny fanangonana farany dia hita ao amin’ny Isaia 11:11; ary ny faran’ny fotoana fiandrasana dia hita ao amin’ny Apokalypsy 11:11 ary ny fisarahana ny vary sy ny tsimparifary amin’ny lalàn’ny Alahady dia hita ao amin’ny Ezekiela 11:11:

Tsy ho vilany handrahoanareo ity tanàna ity, ary tsy ianareo no ho nofo ao afovoany; fa hotsaraiko eo amin’ny sisin-tanin’i Isiraely ianareo. Ezekiela 11:11.

Ao amin’i Joela, ny “divay vaovao” dia tapaka tsy ho azon’ireo anti-panahy fahiny, izay tokony ho mpiambina ny fitoerana masina. Ny hafatry ny Antso Mamatonalina no divay vaovao ao amin’i Joela, ary ny afo izay midina amin’ny lalàn’ny Alahady dia efa notandindomin-doza tamin’ny alalan’ny afon’ny Pentekosta. Io afo io dia maneho hafatra iray, izay ilay divay vaovao, nefa io koa no hafatra izay mandringana ireo lehilahy 250 izay nanatitra ditin-kazo manitra. Ny fiangonana Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito Laodikia dia mifarana amin’ny lalàn’ny Alahady, fa amin’izany fotoana izany no ilatsahan’ny afo tsy amin’ny fatra, ary mandringana ireo lehilahy 250 izay nanatitra ditin-kazo manitra izany; noho izany dia levoniny ny rafitra fanompoam-pivavahan’izy ireo.

Raha mahatoky ny fiangonana Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito amin’ny lalàna alahady, dia hikatona izany noho ny hery sy ny fahefan’ny governemantan’i Etazonia. Raha tsy mahatoky kosa izy, dia hanova fotsiny ny anarany ho fiangonana Advantista Mitandrina ny Andro Voalohany, na ho anarana hafa mitovitovy akaiky amin’izany. Na marina na tsy marina, ny fiangonana Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito dia tsy mandalo mihoatra ny lalàna alahady. Ny fijoroana vavolombelona ara-paminaniana dia manondro fa nandà ny hafatry ny lalan-drazana taloha ny Advantisma tamin’ny 9/11, ary ireo lalan-drazana taloha ireo dia mitarika ho amin’ny varavarana mihidy amin’ny lalàna alahady. Ireo lehilahy dimy amby roapolo dia naseho tao amin’ny andalan-tenin’i Ezekiela tamin’ny alalan’i “Jaazania, zanak’i Azora, sy Pelatia, zanak’i Benaia, izay andrianan’ny vahoaka.”

Ny anarany dia milaza ho mampiseho ny toetran’ny vahoakan’Andriamanitra, kanefa filazana ivelany fotsiny izany. Jaazaniah dia midika hoe mandre Andriamanitra, ary izy dia zanak’i Azur, izay midika hoe manampy sy miaro. Hoy ny Rahavavy White fa ireo lehilahy 25 dia natao ho mpiambina, araka izay asehon’ny hoe “Azur.” Ny zanany dia milaza ho “mandre” an’Andriamanitra, kanefa izy no isan’ilay sokajy izay, na dia mahita aza, dia tsy mahita, ary na dia mandre aza, dia tsy mandre. Pelatiah dia midika hoe navotan’Andriamanitra, ary ny rainy, “Benaiah,” dia midika hoe Andriamanitra no nanorina. Rehefa vitan’i Ezekiela ny hafatra fampitandremany dia maty Pelatiah.

Ity tanàna ity dia tsy ho vilaninareo, ary ianareo tsy ho nofony eo afovoany; fa hotsaraiko eo amin’ny sisin-tanin’ny Isiraely ianareo; ary ho fantatrareo fa Izaho no Jehovah; satria tsy nandeha tamin’ny lalàko ianareo, na nanatanteraka ny fitsarako, fa nanao araka ny fanaon’ny jentilisa izay manodidina anareo. Ary nony naminany aho, dia maty Pelatia, zanak’i Benaia. Dia niankohoka tamin’ny tavako aho ka niantso tamin’ny feo mahery hoe: Indrisy, ry Tompo Jehovah ô! hataonao levona tanteraka va ny sisa amin’ny Isiraely? Ezekiela 11:11–13.

Pelatia dia maty tamin’ny antso mafy nataon’i Ezekiela. Ny vary dia maty teny an-dalana tamin’ny 18 Jolay 2020 ho fahatanterahan’ny Apokalypsy toko faha-11. Ny vary dia i Mosesy sy Elia, ilay mpanoratra voalohany ny Tenin’Andriamanitra, ary ny teny fikasana ny amin’ny fihavian’i Elia, no fanambarana farany ao amin’ny Testamenta Taloha. Ny Alfa sy ny Omega dia novonoina teny an-dalan’i Sodoma sy Egypta, nefa natsangana tamin’ny maty indray izy ireo tamin’ny 2024, araka izay aseho ao amin’ny Apokalypsy 11:11. Raha mbola maty izy ireo, dia nifaly i Sodoma sy i Egypta. Ezekiela mametraka ny fahafatesan’i Pelatia ao amin’ny fotoanan’ny sisa rehefa hoy izy hoe: “Indrisy, Jehovah Tompo ô! hovonganao avokoa va ny sisa amin’ny Isiraely?” Sodoma dia ny fiangonana Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito amin’ny fotoanan’ny sisa, araka an’i Isaia.

Mihainoa, ry lanitra ô, ary anongilano ny sofinao, ry tany ô; fa Jehovah no efa niteny hoe: Zanaka no notezaiko sy nobeaziko, nefa izy no nikomy tamiko. Ny omby mahalala ny tompony, ary ny boriky mahalala ny fihinanam-bilona an’ny tompony; fa Isiraely tsy mahalala, ny oloko tsy mandinika.

Indrisy ny firenena mpanota, vahoaka vesaran’ny heloka, taranaky ny mpanao ratsy, zanaka mpanao kolikoly; nahafoy an’i Jehovah izy, nampahatezitra ny Iray Masin’ny Isiraely, ka nihemotra niala taminy. Nahoana no mbola hokapohina ihany ianareo? Vao mainka hikomy hatrany ianareo; marary ny loha rehetra, ary reraka ny fo rehetra. Hatramin’ny faladian-tongotra ka hatramin’ny loha dia tsy misy fahasalamana aminy; fa ratra sy mangana ary fery mivonto no ao; tsy mbola voaporitra ireny, na nofonosina, na nohalefahana tamin’ny menaka. Tany lao ny taninareo, levon’ny afo ny tanànanareo; ny taninareo dia lanin’ny vahiny eo anatrehanareo, ary lao izy, toy ny ravan’ny vahiny. Ary ny zanakavavin’i Ziona dia tavela tahaka ny trano rantsankazo ao an-tanim-boaloboka, tahaka ny trano lay ao amin’ny saha kôkômbra, tahaka ny tanàna fahirano.

Raha tsy Jehovah Tompon’ny maro no namela sisa kely indrindra ho antsika, dia ho tahaka an’i Sodoma isika, ary ho tahaka an’i Gomora. Mihainoa ny tenin’i Jehovah, ianareo mpanapaka ao Sodoma; atongilano ny sofinareo hankamin’ny lalàn’Andriamanitsika, ianareo vahoakan’i Gomora. Isaia 1:2–10.

Nofonoina tao Sodoma sy Egypta i Mosesy sy Elia nandritra ny vanim-potoanan’ny sisa. Egypta dia tandindon’ny fitondram-panjakana voaolana, ary Sodoma kosa tandindon’ny fitondram-piangonana voaolana. Pelatia, zanak’i Benaia, dia maty amin’ny lalàn’ny Alahady, izay ampifandraisin’i Isaia amin’ny andro ara-Baiboly amin’ny fihantsiana, izay na 1863 izany, na ny lalàn’ny Alahady. Pelatia, zanak’i Benaia, dia maneho sandoka amin’ireo izay tena mandre ny Tenin’Andriamanitra. Amin’ny andron’ny sisa dia vonoina ireo izay asehon’i Mosesy sy Elia ary avy eo atsangana amin’ny maty. Nanomboka tamin’ny feo iray tany an-efitra izany fitsanganana amin’ny maty izany tamin’ny Jolay 2023. Hatramin’ny 2024 dia efa mandeha ny fisarahana farany ny vary sy ny tsimparifary.

Amin’ny lalàn’ny Alahady dia ho fantatry ny fiangonan’ny Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito fa very izy ireo.

Ity tanàna ity tsy ho vilany ho anareo, ary ianareo tsy ho hena ao afovoany; fa hotsaraiko eo amin’ny sisin-tanin’i Isiraely ianareo; ary ho fantatrareo fa Izaho no Jehovah; satria tsy nandeha araka ny lalàko ianareo, na nanatanteraka ny fitsarako, fa nanao araka ny fanaon’ny jentilisa izay manodidina anareo. Ary izao no niseho, raha naminany aho, dia maty Pelatia, zanak’i Benaia. Ezekiela 11:11–13.

Ny fahafatesan’i Pelatia, izay midika ny anarany hoe navotan’Andriamanitra, dia midika eto amin’ny tontolon-kevitra hoe natolotra ho amin’ny fahafatesana, amin’io fotoana io ihany izay anafahana ireo mpiasa tamin’ny ora fahiraika ambin’ny folo hiala amin’ny tanan’ny mpanjakan’ny avaratra ao amin’ny andininy faha-41 ao amin’ny Daniela 11. Pelatia dia atolotra eo an-tanan’ny mpanjakan’ny avaratra amin’ny lalàn’ny Alahady. Pelatia, zanak’i Benaia, izay midika hoe “izay naorin’Andriamanitra.” Eo amin’ilay teboka indrindra izay nanorenan’Andriamanitra tempoly indray, mba hasandratra ho fiangonana mpandresy amin’ny lalàn’ny Alahady, ireo izay asehon’i Pelatia dia atolotra ho amin’ny fahafatesana, satria fa tsy nandray anjara tamin’ny asa fanarenana ny rava fahiny izy, dia ny fasan’i Tobia no naoriny ho an’ny tenany. Pelatia dia maneho ny tenan’i Isaia hatramin’ny loha ka hatramin’ny tongotra, dia vatana iray izay difotry ny ota tanteraka. Izany vatana izany dia ny fiangonana Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito laodiseana eo amin’ny famaranana taranaka efatra nisesy tamin’ny fikomiana miandalana, izay asehon’i Isaia ho fikomiana mitombo hatrany rehefa milaza izy hoe: “miodina miha-mafy hatrany.” Ao amin’ny fizahan-toetra farany izay nanomboka tamin’ny 2024, ny vary dia maty nandritra ny telo andro sy tapany, ary avy eo dia atsangana amin’ny maty, ka amin’izay fotoana izay dia ho fantany fa Jehovah no Andriamanitra.

Koa maminania ianao ka lazao aminy hoe: Izao no lazain'i Jehovah Tompo: Indro, ry oloko, hovohako ny fasanareo ka hampiakatra anareo hivoaka avy ao amin’ny fasanareo Aho, ary hoentiko ho any amin’ny tanin’ny Isiraely ianareo. Dia ho fantatrareo fa Izaho no Jehovah, raha vohako ny fasanareo, ry oloko, ka ampakariko hivoaka avy ao amin’ny fasanareo ianareo; ary hataoko ao anatinareo ny Fanahiko, dia ho velona ianareo, ary hapetrako eo amin’ny taninareo ianareo; dia ho fantatrareo fa Izaho Jehovah no nilaza izany sy nahatanteraka izany, hoy Jehovah. Ezekiela 37:12–14.

Ny fisoronam-pisoronana sandoka, izay asehon’ilay isa 25 eo amin’ny lalàn’ny Alahady, dia hahafantatra amin’izany fa Jehovah no Andriamanitra. Ny vary dia mahalala fa Jehovah no Andriamanitra amin’ny 2024, ary ny tsimparifary kosa mifoha amin’izany fahalalana izany eo amin’ny lalàn’ny Alahady, rehefa tara loatra. Io fe-potoana io dia manomboka amin’ny fasana sy fitsanganana amin’ny maty ary mifarana amin’ny fasana sy tsy fisian’ny fitsanganana amin’ny maty. Ny vary eo am-piandohana dia mahalala an’Andriamanitra rehefa tanterahiny ny fitsanganana amin’ny maty ao amin’ny Apokalypsy toko faha-11, ary ny tsimparifary dia mahalala eo amin’ny horohoron-tany amin’ny lalàn’ny Alahady ao amin’io toko io ihany. Eo anelanelan’ireo mari-dalana roa ireo, ny fizotry ny fizahan-toetra amin’ny ranonorana farany dia mitondra ireo sokajy roa tonta ho amin’ny fahamatorana ho amin’ny fijinjana.

Ny hafatr’i Joela dia hiran’ny tanim-boaloboka, nefa ny raharaha voalohany atsangany dia ny hoe: hain’ny olona va ny mamantatra ny andro farany amin’ny alalan’ny andro taloha? Ny “anti-panahy” ao amin’i Joela dia tsy nahavita izany, fa raha tonga amin’ny misasakalina ny antso fampifoha, dia voakapa izy ireo—aloan’ny vavan’ny Tompo, eo indrindra amin’izay hanokafan’ilay bibidia avy amin’ny tany ny vavany hiteny, izay toerana nitenenan’ny borikin’i Balama koa, ary izay nitenenan’ny rain’i Jaona Mpanao-batisa.

Ny fitsarana atao amin’ireo “anti-panahy fahiny” dia miorina amin’ny fanontaniana hoe: moa efa nisy toy izao va tamin’ny andron’ny razanareo? Ny andalan-teny dia manomboka amin’ny filazana hoe: “henoy izao.” Avy eo dia mametraka vavolombelona roa izy, ny iray dia taranaka efatra amin’ny olona, ary ny iray kosa dia karazana bibikely efatra. Dia nofohazina izy ireo tamin’ny Antso Amin’ny Mamatonalina, nefa nony izany dia hitany fa nolalovan’Andriamanitra izy ireo amin’ny maha-olom-boafidiny ao amin’ny fanekena. Tsy nolalovana izy ireo satria tsy nanana divay, fa nolalovana izy satria diso ny divay ananany. Ao amin’ny fanoharana ny amin’ny virijiny folo, ny divay vaovao ao amin’i Joela dia menaka.

Ny famonjena azy dia apetraka eo amin’ny fepetra hoe mandray ny “divay vaovao” amin’ny hafatry ny orana farany izy na tsia. Ny “lahy antitra sy zokiolona” dia asehon’i Isaia koa ho “mpisotro toaka ao Efraima,” ary i Efraima dia tsy voasolo tena ao amin’ireo voaisy tombo-kase ao amin’ny Apokalypsy fito. Soloin’i Manase rahalahiny kosa izy. Sarotra ny mahita mpanjaka ratsy fanahy kokoa noho i Manase, kanefa izy no manolo ny mpisotro toaka ao Efraima.

“Ny sokajin’olona izay tsy malahelo noho ny fihemoran’ny fiainany ara-panahy, na tsy misaona noho ny fahotan’ny hafa, dia havela tsy hanana ny tombo-kasen’Andriamanitra. Ny Tompo dia manome baiko ny irany, dia ireo lehilahy mitondra fitaovam-pamonoana eny an-tanany hoe: ‘Mandehana manaraka azy mamaky ny tanàna, ka mamonoa; aoka tsy hiantra ny masonareo, ary aza mamindra fo ianareo; vonoy tanteraka ny antitra sy ny tanora, na ny zatovovavy, na ny zaza madinika, na ny vehivavy; fa aza manakaiky izay olona misy marika eo aminy; ary atomboy eo amin’ny fitoerako masina. Dia natombony tamin’ny anti-panahy izay teo anoloan’ny trano izany.’”

“Eto no hitantsika fa ny fiangonana—fitoeran’ny Tompo masina—no voalohany nahatsapa ny kapoky ny fahatezeran’Andriamanitra. Ireo loholona, dia ireo izay nomen’Andriamanitra fahazavana lehibe sady nijoro ho mpiambina ny tombontsoa ara-panahin’ny vahoaka, dia namadika ny fitokiana napetraka taminy. Noraisin’izy ireo ny toerana fa tsy tokony hiandry fahagagana na ny fanehoana miharihary ny herin’Andriamanitra tahaka ny tamin’ny andro taloha isika. Niova ny fotoana. Ireo teny ireo no manamafy ny tsi-finoany, ka hoy izy ireo: Tsy hanao soa ny Tompo, ary tsy hanao ratsy koa Izy. Be famindram-po loatra Izy ka tsy hamangy ny vahoakany amin’ny fitsarana. Koa dia “Fiadanana sy filaminana” no antso ataon’ireo olona izay tsy hanandratra ny feony tahaka ny trompetra intsony velively mba haneho amin’ny vahoakan’Andriamanitra ny fahadisoany sy amin’ny taranak’i Jakoba ny fahotany. Ireo alika moana izay tsy nety nivovo no ireo mahatsapa ny famaliana marina ataon’Andriamanitra voaafintohina. Ny lehilahy sy ny tovovavy ary ny zaza madinika dia ringana miaraka avokoa.”

“Ny fahavetavetana izay nahatonga ireo mahatoky hisento sy hitomany dia izay ihany no azon’ny maso voafetran’olombelona fantarina; nefa lavitra noho izany no maha-ratsy indrindra ireo ota, dia ireo izay nampirehitra ny fahasaro-piaron’ilay Andriamanitra madio sy masina, kanefa tsy nambara. Ilay Mpandinika lehibe ny fo mahalala ny ota rehetra atao mangingina ataon’ireo mpanao heloka. Tonga mahatsiaro ho voaaro ao anatin’ny fitakosany ireo olona ireo, ary noho ny fahari-po asehony dia manao hoe: Tsy mahita ny Tompo; ary avy eo dia mitondra tena tahaka ny hoe efa nahafoy ny tany Izy. Kanefa hasehony miharihary ny fihatsarambelatsihin’izy ireo, ary hasehony eo anatrehan’ny hafa ireo ota izay notandremany mafy hofenina.”

“Tsy hisy fahambonian-toerana, voninahitra, na fahendrena araka izao tontolo izao, na toerana eo amin’ny raharaha masina, hahavonjy ny olona tsy hanao sorona ny foto-kevitra, rehefa avela ho amin’ny fony mamitaka izy. Ireo izay noheverina ho mendrika sy marina dia miseho ho lohandohan’ny fihemorana amin’ny finoana sy ho fakan-tahaka amin’ny tsy firaharahiana ary amin’ny fanararaotana ny famindram-pon’Andriamanitra. Tsy hilefitra amin’ny lalan-dratsiny intsony Izy, ary amin’ny fahatezerany dia mitondra azy tsy misy famindram-po Izy.”

“Amin’ny fisalasalana no anesoran’ny Tompo ny fanatrehany amin’ireo izay notahina tamin’ny fahazavana lehibe sy izay efa nahatsapa ny herin’ny teny teo am-panompoana ny hafa. Izy ireo dia mpanompony mahatoky fahiny, nahazo sitraka tamin’ny fanatrehany sy ny fitarihany; nefa niala taminy izy ka nitarika ny hafa ho amin’ny fahadisoana, ary noho izany dia ampidirina eo ambanin’ny tsy fankasitrahan’Andriamanitra.” Testimonies, volume 5, 211, 212.

Joela dia miteny amin’ny mpitarika ao amin’ny fiangonana Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito laodikiana rehefa amantarany ny “anti-dahy”, nefa Joela koa dia miteny amin’ireo tsy nahita fianarana, araka ny iantsoan’i Isaia ireo izay ampitahaina amin’ny nahita fianarana. Joela dia miteny amin’ireo lehilahy fahiny izay miankohoka amin’ny masoandro ao amin’ny Ezekiela toko faha-valo, ary izy ireo no voalohany hotsaraina ao amin’ny toko faha-sivy. Izy koa dia miresaka amin’ny lahika ao amin’ny fiangonana Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito laodikiana rehefa hoy Izy hoe: “Henoy izao, ry anti-dahy, ary atongilano ny sofinareo, ianareo mponina rehetra amin’ny tany.”

Ny lehilahy dimy amby roapolo ao amin’ny toko fahavalo dia hita eo amin’ny lalàn’ny Alahady, izay iankohofany amin’ny masoandro sady ny fitoerana masina no avadik’izy ireo lamosina. Izy ireo dia “ampahafolony” amin’ilay fikomian’ny 250, izay niara-nitsangana tamin’i Kora, Datana, ary Abirama. Ny lehilahy 25 dia tandindon’ilay fikomiana izay naverina indray, araka ny fanambaran’ny Fanahy tamin’ny 1888, izay naneho mialoha ny fikomian’ny fitarihana tao amin’ny fiangonana Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito Laodikeana tamin’ny 9/11, ka mitohy hatrany amin’ny lalàn’ny Alahady. Izy ireo dia maneho “ampahafolony” amin’ny fikomiana ao anatin’ilay vanim-potoana iray ihany izay amantarin’i Isaia ao amin’ny toko fahenina ny olon-kendry ho “ampahafolony,” izay manana votoatiny ao anatiny.

Joela dia fanambaràna ho an’ny Advantisma fa mihidy ny fotoam-pitsapana ho azy ireo, satria nofenoiny tamin’ny ota ny kapoakan’ny fotoam-pitsapany, ary ny fahafenoany dia aseho ho aretina hatramin’ny lohany ka hatramin’ny rantsan-tongony, manamarika fa ny hafatry ny ranonorana farany dia nesorina tsy ho eo am-bavany. Isaia dia manoritsoritra izany zava-misy izany koa ao amin’ny toko fahasivy amby roapolo.

Mijanòna hianareo ka talanjòna; miantsoa mafy, eny, miantsoa: mamo izy, nefa tsy amin’ny divay; miriorio izy, nefa tsy amin’ny zava-pisotro mahery. Fa Jehovah efa nandatsaka taminareo ny fanahin’ny torimaso lalina sady nanakimpy ny masonareo; ny mpaminany sy ny mpanapaka anareo, ary ny mpahita, dia nosaronany. Ary ny fahitana rehetra dia tonga aminareo tahaka ny tenin’ny boky voaisy tombo-kase, izay atolotry ny olona ho an’izay mahay mamaky, ka ilazana hoe: Vakio ange izao, miangavy anao aho; fa hoy izy: Tsy mahay aho, satria voaisy tombo-kase izy. Ary ny boky dia atolotra ho an’izay tsy mahay mamaky, ka ilazana hoe: Vakio ange izao, miangavy anao aho; fa hoy izy: Tsy mahay mamaky aho.

Koa hoy I Jehovah nanao hoe: Satria ity firenena ity manatona Ahy amin’ny vavany sy manome voninahitra Ahy amin’ny molony, nefa nampanalaviny Ahy ny fony, ary ny fahatahorany Ahy dia didin’olona nianarany fotsiny; koa, indro, Izaho hanao asa mahagaga eo amin’ity firenena ity, dia asa mahagaga sy fahagagana tokoa; fa ho levona ny fahendren’ny olony hendry, ary hiafina ny fahalalan’ny olony manan-tsaina. Lozan’izay mikendry lalina hanafina ny fisainany tsy ho hitan’i Jehovah, ka ny asany atao ao amin’ny maizina, ary hoy izy: Iza no mahita antsika? ary iza no mahalala antsika? Endrey ny fanodinanareo ny zavatra! Moa hatao ho tahaka ny tanimanga eo an-tanan’ny mpanefy vilany va izany? Fa moa ny asa va hilaza ny amin’izay nanao azy hoe: Tsy izy no nanao ahy? na ny zavatra voaforona va hilaza ny amin’izay namorona azy hoe: Tsy nanan-tsaina izy? Isaia 29:9–16.

Ny “fahatakarana” ananan’ny olon-kendry dia miorina amin’ny fanokafana ny Tenin’Andriamanitra ara-paminaniana. Ireo izay nampiofanina tao anatin’ny rafitra voahozongozona ao amin’ny Advantisma dia tsy mahay mamaky ny bokin’ny faminaniana, ary miampanga an’Andriamanitra ho tsy manana fahatakarana izy ireo. Rehefa voasokatra ny faminaniana dia tsy hainy ny mahatakatra izany, ka miampanga an’Andriamanitra ho Izy no tsy manana fahatakarana izy, ary amin’ny fanaovany izany dia avadiny ambony ambany ny zavatra. Ny nianatra sy ny tsy nianatra ao amin’ny Advantisma dia tsy mahazo ny faminaniana izay voasokatra mialoha kelin’ny hifaranan’ny fotoam-pitsapana, ary ny bokin’i Joela dia mandidy ny “anti-panahy” hihaino, kanefa izy ireo dia sokajin’olona izay mandre nefa tsy mihaino, ary mahita nefa tsy mahita.

Ny ivon’ny fikomian’izy ireo indrindra dia aseho amin’ny tsy fahafahany manaiky an’i Kristy ho ny voalohany sy ny farany. Izany no tontolon-kevitry ny toko izay anontaniana hoe: “Efa nisy va izany tamin’ny andronareo, na tamin’ny andron’ny razanareo aza?”

Nisy fotoana ve tao amin’ny tantaran’ny razanareo izay nisy vahoaka nifoha tamin’ny Antso amin’ny Misasakalina, nefa nahita fa virijina adala izy? Ny “anti-panahy” dia asaina “mifohaza,” tahaka ny nanomezana baiko ny Millerites tao amin’ny fivoriana toby tany Exeter tamin’ny 1844. Ny fanoharana ny amin’ny virijina folo dia fanoharana ny amin’ny fanandraman’ny vahoaka Advantista, izay tanteraka hatramin’ny litera farany teo amin’ny tantaran’ny Millerites, ary mbola ho tanteraka indray hatramin’ny litera farany amin’ny andro farany. Ny tsy fahafahan’ny Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito Laodikia mahafantatra fa averina amin’ny andro farany ny tantara fototra iorenan’ny fiangonany, dia manasongadina ilay foto-kevitra ara-paminaniana izay fanalahidy manokatra ny hafatra ara-paminaniana. Tsy ny fitsipika ara-Baiboly ihany izany, fa ny fon’ny fanambarana ny toetran’i Jesosy Kristy koa, izay voavaha tombo-kase mialoha indrindra ny hifaranan’ny fotoana famindram-po.

Manontany i Joela hoe: “Moa efa nisy toy izany tamin’ny andronareo, na tamin’ny andron’ny razanareo aza?” Na azo anontaniana koa hoe: “Tamin’ny andron’ny razanareo, moa ve nisy fizahan-toetra izay nanasaraka vahoakan’ny fanekena vaovao tamin’ny vahoakan’ny fanekena taloha?” Nisy izany, ary ny fisarahana dia notanterahina tamin’ny alalan’ny hafatra ara-paminaniana izay aseho ho menaka ao amin’ny fanoharana. Ny hoe: “Moa efa nisy toy izany tamin’ny andronareo na tamin’ny andron’ny razanareo” dia nampahafantatra avy hatrany fa izay nitranga tamin’ny andron’ny razan’izy ireo dia fifohazana taorian’ny taranaka efatra nifandimby tamin’ny fandringanana nihamafy, araka ny asehon’ny didy hampitana ny hafatra manerana ny taranaka efatra, sy amin’ireo bibikely efatra izay maneho fandringanana mihamafy. Ny bokin’i Joela dia fanambarana fitsarana manohitra fiangonana nihemotra sy nivily làlana tamin’ny Midnigth Cry. Tsy misy fiangonana eo amin’ny tantara masina izay nijoro nanohitra fahazavana lehibe kokoa noho ny fiangonana Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito. Ny tandindon’izany karazam-pikomiana manohitra ny fahamarinana izany dia asehon’ny hoe “Kapernaomy.”

Hitohy ao amin’ny lahatsoratra manaraka isika.

“Tao Kapernaomy no nonina i Jesosy nandritra ireo fotoana nanelanelana ny diany nifamezivezy, ka dia fantatra ho ‘tanànany’ izany. Teo amoron’ny Ranomasin’i Galilia izy, ary teo akaikin’ny sisin’ny lemaka mahafinaritra Genezareta, raha tsy teo amboniny mihitsy aza.” Ilay Fitiavan’Andriamanitra, 252.

“Eo anivon’ireo izay milaza tena ho zanak’Andriamanitra, dia kely dia kely ny faharetana naseho, maro ny teny mangidy voalaza, ary be ny fanamelohana navoaka tamin’ireo izay tsy mitovy finoana amintsika. Maro no nihevitra ireo ao amin’ny fiangonana hafa ho mpanota lehibe, nefa tsy toy izany no fiheveran’ny Tompo azy. Ireo izay mijery toy izany ny mambran’ny fiangonana hafa dia mila manetry tena eo ambanin’ny tànana mahery an’Andriamanitra. Mety ho kely ihany ny fahazavana nanan’ireo izay melohiny, vitsy ny fotoana sy ny tombontsoa ary ny zo nomena azy. Raha nanana ny fahazavana izay efa nananan’ny maro amin’ny mambran’ny fiangonantsika izy, dia mety ho nandroso lavitra kokoa izy, ary ho naneho tsara kokoa ny finoany teo anatrehan’izao tontolo izao. Momba ireo izay mirehareha amin’ny fahazavany, nefa tsy mandeha ao aminy, dia hoy Kristy: ‘Fa lazaiko aminareo: Ho moramora kokoa ny ho an’i Tyro sy Sidona amin’ny andro fitsarana noho ny ho anareo. Ary ianao, Kapernaomy [Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito, izay nahazo fahazavana lehibe], izay asandratra ho any an-danitra [amin’ny lafiny tombontsoa], dia haetry ho any amin’ny helo; fa raha natao tany Sodoma ny asa lehibe izay natao tao aminao, dia mbola ho naharitra mandraka androany izy. Fa lazaiko aminareo: Ho moramora kokoa ny ho an’ny tanin’i Sodoma amin’ny andro fitsarana noho ny ho anao.’ Tamin’izany andro izany Jesosy dia namaly ka nanao hoe: ‘Misaotra Anao Aho, Ray ô, Tompon’ny lanitra sy ny tany, satria nafeninao tamin’ny hendry sy ny manan-tsaina [amin’ny fiheverany ny tenany] izany zavatra izany, fa nasehonao tamin’ny zaza madinika.’”

“‘Ary ankehitriny, satria ianareo efa nanao izany asa rehetra izany, hoy Jehovah, ary Izaho niteny taminareo, nifoha maraina koa ka niteny, nefa tsy nihaino ianareo; ary niantso anareo Aho, nefa tsy namaly ianareo; koa hataoko amin’ity trano ity, izay antsoina amin’ny anarako, izay itokisanareo, sy amin’ny fitoerana izay nomeko anareo sy ny razanareo, tahaka izay nataoko tamin’i Silo. Ary horoahiko tsy ho eo imasoko ianareo, tahaka ny nandroahako ny rahalahinareo rehetra, dia ny taranak’i Efraima rehetra mihitsy aza.’”

“Nametraka andrim-panjakana lehibe sy manan-danja eo amintsika ny Tompo, ary tsy maintsy tantanina ireny, tsy araka ny fomba itantanan’ny fikambanana araka izao tontolo izao, fa araka ny filaminan’Andriamanitra. Tsy maintsy tantanina amin’ny fijery tokana ho amin’ny voninahiny ireny, mba hahazoana mamonjy fanahy very amin’ny fomba rehetra. Tonga tamin’ny vahoakan’Andriamanitra ny fijoroana vavolombelon’ny Fanahy, kanefa maro no tsy nandray am-po ny fananarana, ny fampitandremana, ary ny torohevitra.”

“‘Koa henoy izao, ry vahoaka adala sady tsy manan-tsaina, izay manana maso nefa tsy mahita, izay manana sofina nefa tsy mandre: tsy hatahotra Ahy va ianareo, hoy Jehovah? tsy hangovitra eo anatrehako va ianareo, Izay nametraka ny fasika ho fari-dranomasina amin’ny didy mandrakizay, ka tsy hainy ihoarana; ary na dia mifampitsoka aza ny onjany, dia tsy mahery izy; na dia mierona aza ireny, dia tsy mahazo mihoatra izany. Fa ity vahoaka ity dia manana fo mivadika sy mpikomy; efa nivadika izy ka lasa nandeha. Ary tsy mba miteny ao am-pony izy hoe: Andeha ankehitriny hatahotsika Jehovah Andriamanitsika, Izay manome ny ranonorana, dia ny aloha sy ny aoriana, amin’ny fotoany avy; Izy no mitahiry ho antsika ny herinandro voatendry amin’ny fijinjana. Ny helokareo no nampanalavitra izany zavatra izany, ary ny fahotanareo no nihazona ny zava-tsoa tsy ho azonareo.... Tsy mitsara ny ady izy, dia ny adin’ny kamboty aza, kanefa mbola mandroso ihany izy; ary ny rariny tokony ho an’ny mahantra dia tsy tsarainy. Moa tsy hovaliako va izany zavatra izany? hoy Jehovah; moa tsy hamalian’ny fanahiko ity firenena tahaka izao ity va?’”

“Moa ve ny Tompo hoterena hilaza hoe: ‘Aza mivavaka ho an’ity firenena ity ianao, ary aza manandratra fitarainana na vavaka ho azy, ary aza mifona amiko ho azy: fa tsy hihaino anao Aho’? ‘Koa dia voasakana ny ranonorana, ary tsy nisy ny ranonorana farany.... Moa tsy hitaraina amiko va ianao hatramin’izao ka hanao hoe: Raiko ô, Ianao no mpitarika ahy hatramin’ny fahatanorako?’” Review and Herald, August 1, 1893.