Izahay dia mamantatra ireo fahatanterahan’ny Mesia roa ambin’ny folo ao amin’ny bokin’i Matio, ary mampifanaraka azy amin’ireo mari-pamantarana eny amin’ny lalana an’ny iray hetsy sy efatra alina sy efatra arivo. Efa hitantsika ny fahaterahan’i Kristy ho mari-pamantarana ny fotoan’ny farany, izay manomboka ny hetsika fanavaozana rehetra. Ny fahaterahan’i Kristy dia mifanaraka amin’ny taona 1989, dia ny fotoan’ny farany ho an’ny iray hetsy sy efatra alina sy efatra arivo. Io mari-pamantarana io dia arahin’ny mari-pamantarana iray mandrakariva, izay ametrahana ny hafatra eo amin’ny sehatra ampahibemaso, mba hahazoan’ny besinimaro tazonina ho tompon’andraikitra aorian’izany.
Ny fahatanterahan’ny Mesia faharoa dia ny fampianaran’i Kristy tamin’ny alalan’ny fanoharana, izay mamaritra ny fomba fiasa ampiasaina hanehoana ilay hafatra izay atao amin’ny endrika voalamina aorian’ny fotoan’ny farany, rehefa ny fitomboan’ny fahalalana no mitarika ho amin’ny hafatra ho an’io taranaka miavaka io. Tamin’ny 1831 izany ho an’ny Millerita, ary tamin’ny 1996 ho an’ny fihetsiketsehan’ireo iray hetsy sy efatra arivo amby efatra alina. Rehefa apetraka eo amin’ny sehatra ampahibemaso ilay hafatra, dia omena hery amin’ny alalan’ny fahatanterahan’ny faminaniana izay manamarika ny fiandohan’ny fizotry ny fitsapana. Izany fanomezana hery izany dia tamin’ny 11 Aogositra 1840 ho an’ny Millerita, ary tamin’ny 9/11 ho an’ireo iray hetsy sy efatra arivo amby efatra alina.
Ny Mari-pamantarana Mesianika Fahatelo dia ny Iraka tamin’ny 9/11
Ary tonga Izy ka nonina tao amin’ny tanàna atao hoe Nazareta, mba hahatanteraka izay efa nampilazain’ny mpaminany hoe: Hatao hoe Nazarena Izy. Matio 2:23.
Faminaniana
Ary hisy tsorakazo hipoitra avy amin’ny foto-kazon’i Jese, ary sampana iray haniry avy amin’ny fakany. Isaia 11:1, Mpitsara 13.
Ny fototry ny teny hebreo adika hoe “Rantsana” dia Netzer, izay fototry ny teny hoe Nazareta koa. Ny Rantsana dia avy amin’ny faritra mahantran’i Nazareta.
“Ny Tompo dia hiantso zatovo lahy avy amin’ireo làlam-piainana iva sy tsotra ho amin’ny fanompoany, tahaka ny nataony fony Izy nonina teto an-tany tamin’ny tenany. Nandalo ireo raby manam-pahaizana Izy mba hifidy ho mpianany voalohany mpanjono manetry tena sady tsy nianatra. Manana mpiasa Izy izay hantsoiny hivoaka avy amin’ny fahantrana sy ny tsy fahafantarana. Eo am-panaovana ny adidy iombonan’ny fiainana, ary mitafy fitafiana marokoroko, dia heverin’ny olona ho tsy misy vidiny firy izy ireo. Kanefa ho tonga vato soa sarobidy izy, mba hamirapiratra mamiratra ho an’ny Tompo. ‘Ho Ahy ireo, hoy Jehovah Tompon’ny maro, amin’izany andro izany, rehefa angoniko ny firavako.’” Review and Herald, 5 Mey 1903.
Ny fahefan’ny Fanahy Masina, ny fahefan’i Rahavavy White, ary ny fanamarinana nahazo tsindrimandry an’i Jones sy Waggoner dia nolavina tamin’ny taona 1888, tahaka ny nataon’i Kora tamin’ny fahefan’i Mosesy.
“Dia toy no hampitondrana ny hafatry ny anjely fahatelo. Ary rehefa tonga ny fotoana hanolorana izany amin-kery lehibe indrindra, dia hiasa amin’ny alalan’ny fitaovana manetry tena ny Tompo, ka hitarika ny sain’ireo izay manokana ny tenany ho amin’ny fanompoany. Ny mpiasa dia ho voaomana kokoa amin’ny hosotry ny Fanahiny noho ny fanofanana avy amin’ny andrim-pampianarana ara-literatiora. Ny lehilahy feno finoana sy vavaka dia ho voatery hivoaka amin-kafanam-po masina, ka hanambara ny teny izay omen’Andriamanitra azy. Haseho miharihary ny fahotan’i Babylona. Ny vokatra mahatahotra ateraky ny fampiharana an-tery amin’ny alalan’ny fahefana sivily ny fombafomban’ny fiangonana, ny fidiran’ny spiritisma, ny fandrosoana miafina nefa haingana ataon’ny fahefan’ny papa—ireo rehetra ireo dia hesorina sarona. Noho ireo fampitandremana manetriketrika ireo dia ho voahetsika ny vahoaka. An’arivony sy an’alinalina no hihaino, izay mbola tsy nandre teny tahaka ireny na oviana na oviana. Amin-kagagana no andrenesany ny fijoroana ho vavolombelona fa Babylona dia ilay fiangonana lavo noho ny fahadisoany sy ny fahotany, noho ny nandavany ny fahamarinana nalefa taminy avy any an-danitra. Rehefa manatona ireo mpampianatra azy taloha ny olona, amin’ny fanontaniana mafana hoe: Moa marina va izany zavatra izany? dia anganon-tantara no atolotry ny mpitandrina, zavatra malefaka no ambarany amin’ny faminaniana, mba hampitony ny tahony sy hampangina ny fieritreretana efa nofohazina. Kanefa satria maro no mandà tsy hionona amin’ny fahefan’olombelona fotsiny ihany ka mitaky hoe: ‘Izao no lazain’i Jehovah’ mazava, dia ny asa fanompoam-bahoaka malaza, tahaka ny Fariseo fahiny, feno fahatezerana satria anontaniana ny fahefany, no hanameloka ilay hafatra ho avy amin’i Satana ka hanetsika ny vahoaka tia ota hanevateva sy hanenjika ireo izay mitory izany.” The Great Controversy, 606.
Ny molotra mitotongana avy any amin’ny tanàna mahantran’i Nazareta dia tonga teo amin’ilay “ady hevitra” ao amin’ny Isaia fito amby roapolo.
Amin’ny fatrany, raha mitsimoka izy, dia hiady hevitra aminy Hianao; hainy ny mampijanona ny rivotrany mahery amin’ny andro isehoan’ny rivotra avy any atsinanana. Isaia 27:8.
Ny “rivotra avy any atsinanana” an’ny silamo, aseho ho “ny loza fahatelo,” ary koa “ny fahatezeran’ny firenena,” dia navotsotra ary nofatorana avy hatrany tamin’ny 9/11.
“Tamin’izany andro izany, raha hifarana ny asam-pamonjena, dia ho avy amin’ny tany ny fahoriana, ary ho tezitra ny firenena, nefa hotanana tsy hihoatra mba tsy hanakana ny asan’ilay anjely fahatelo. Amin’izany andro izany no hahatongavan’ny ‘orana aoriana’, na famelombelomana avy eo anatrehan’ny Tompo, mba hanome hery ny feo mahery ataon’ilay anjely fahatelo, sy hanomanana ny olomasina hahajoro amin’ny fotoana handatsahana ny loza fito farany.” Early Writings, 85.
I Mosesy, Ellen White, A. T. Jones ary E. J. Waggoner dia samy nandray ny toerany avy eo teo amin’ny 9/11 ho mpiambina araka ny Habakoka toko faharoa, izay manontany izay holazainy mandritra ny “ady hevitra” ao amin’i Isaia, izay manomboka rehefa tonga ny rivotra avy any atsinanana. Milaza i Isaia fa io “ady hevitra” io no manadio ny fahotana hiala amin’ny vahoakan’Andriamanitra.
Amin’ny fatra, raha mipoitra izy, dia hifanditra aminy Hianao; sakanany ny rivotra mahery avy aminy amin’ny andro isehoan’ny rivotra avy any atsinanana. Koa amin’izany no hanesorana ny helok’i Jakoba; ary izao no vokatra rehetra amin’ny fanesorana ny fahotany: rehefa ataony tahaka ny vato sokay voatorotoro ny vato rehetra amin’ny alitara, dia tsy hijoro intsony ny Aseraha sy ny sarin-javatra voasokitra. Isaia 27:8, 9.
Ny “ady hevitra” momba ny orana farany izay refesina amin’ny 9/11, tamin’ny fotoana namotsorana ny Islama ary avy eo noferana indray, dia ny fomba anesorana ny helok’i Jakoba, ka amin’izany no anovàna an’i Jakoba ho Isiraely. Ny fifindrana ara-Baiboly avy amin’i Jakoba, lehilahy solontenan’ny fanekena, ho amin’i Isiraely dia manondro ny taona 1856, rehefa ny hetsika Millerita Filadelfiana dia tonga hetsika Millerita Laodiseana, izay fito taona tatỳ aoriana dia ho tonga ny fiangonana Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito Laodiseana. Io fifindrana eo amin’ny tantara Millerita io dia manondro marika eo amin’ny tantaran’ny iray hetsy sy efatra arivo amby efa-polo, rehefa ny hetsika Laodisean’ny iray hetsy sy efatra arivo amby efa-polo dia miova ho amin’ny hetsika Filadelfian’ny iray hetsy sy efatra arivo amby efa-polo. Io teboka fifindrana io no fotoana anovàna an’i Jakoba, izay midika hoe mpisolo toerana, ho Isiraely, izay midika hoe mpandresy.
Ny “adi-hevitra” no manadio ny helok’i Jakoba, ka tonga Israely izy, dia ilay mpandresy. Izay aseho ho Israely dia mandresy amin’ny ran’ny Teny sy ny tenin’ny fijoroany ho vavolombelona.
Ary izy ireo nandresy azy tamin’ny ran’ny Zanak’ondry sy tamin’ny tenin’ny filazany; ary tsy tia ny ainy izy ireo hatramin’ny fahafatesana. Apokalypsy 12:11.
Ny “tenin’ny filazany” dia ilay hafatra nangatahan’ilay mpiambina ao amin’i Habakoka ho fantatra. Izy io dia maneho ny fanamasinan’izy ireo sy ny ran’ny Zanak’ondry, dia ny fanamarinana azy ireo.
Hijanona eo amin’ny toeram-piambenako aho ka hijoro eo ambonin’ny tilikambo, ary hiambina hahita izay holazainy amiko sy izay havaliko raha anariny aho. Habakoka 2:1.
Ny teny hoe “reproved” dia midika hoe “niady hevitra tamin’,” ary maneho ilay “adihevitra” ao amin’i Isaia izay manaisotra ny fahotan’i Jakoba. Ilay mpiambina ao amin’i Habakoka dia maniry hahalala izay ho fijoroany ho vavolombelona, ary ampahafantarina azy fa ny takelak’i Habakoka no hafatra izay hahafahan’izay maniry hamaky hihazakazaka hamaky ny Soratra Masina ka hahita ny hafatry ny fanamarinana amin’ny finoana. Ny Habakoka toko faharoa dia manondro mazava ilay mpiambina eo amin’ny fiafaran’ireo andininy efatra voalohany ho isan’ny antokon’izay hamarinina amin’ny finoana.
Indro, ny fanahiny izay miavonavona dia tsy mahitsy ao anatiny; fa ny marina ho velona amin’ny finoany. Habakoka 2:4.
Ny hafatra voasoratra eo amin’ireo takela-bato roa ireo dia ny lalana fahiny ao amin’i Jeremia. Fa nony nampaneno ny trompetra ny mpiambina ao amin’i Jeremia, dia tsy nety nihaino ny sokajin’ny mpiodina, izay mitraka ny fanahiny. Izy ireo ihany no sokajy voalaza ao amin’ny andininy teo aloha, izay tsy nety nandeha tamin’ny lalana fahiny mba hahitany fitsaharana sy famelombelomana.
Izao no lazain’ny Tompo: Mitsangàna eny an-dalana ianareo, ka jereo, ary anontanio ny amin’ny lalana fahiny, izay misy ny lalana tsara; dia mizora amin’izany, ary hahita fitsaharana ho an’ny fanahinareo ianareo. Nefa hoy izy ireo: Tsy hizotra amin’izany izahay. Ary nanendry mpiambina ho aminareo koa Aho ka nanao hoe: Henoy ny feon’ny trompetra. Nefa hoy izy ireo: Tsy hihaino izahay. Jeremia 6:16, 17.
Ny mpiambina izay napetraka hitandrina ny olon’Andriamanitra tamin’ny 9/11 dia i Mosesy, Ellen White, Jones ary Waggoner; izy ireo dia asehon’ny molotra nikokokoko nananan’i Mosesy, izay nanehoana ny tahony hiteny amin’ny fiteny egyptiana, fiteny iray izay tsy nampiasainy nandritra ny efapolo taona. Raha oharina amin’ny Hebreo rehetra sy ny vahoaka nifangaro izay niampita ny Ranomasina Mena niaraka tamin’i Mosesy, dia i Mosesy no lehilahy nanana fanononana vahiny. Ny fanononany dia ny fanononana Nazarena. Voamarika manokana koa ny fanononan’i Petera.
Ary rehefa afaka kelikely, dia nanatona azy izay nitsangana teo ka nanao tamin’i Petera hoe: Marina tokoa fa anankiray amin’ireny koa ianao; fa ny fiteninao no mampiharihary anao. Matio 26:73.
Tamin’ny adihevitra teo amin’ny tantaran’i Petera dia nandainga intelo izy, ary voamarika tao anatin’ilay adihevitra noho ny fanononany teny, na ny lelany nikainkona. Nisy sokajy iray tao amin’ilay adihevitra nanontany an’Andriamanitra hoe: “inona no holazaiko ao amin’ilay adihevitra?” Izy ireo dia “mahita” ny lalana fahiny ary “mihaino” ny feon’ny trompetra. Mahita sy mandre izy ireo, ary rehefa farany “miady hevitra” izy, dia mandresy. Ny hafatra momba ny fandresena amin’ny andro farany dia aseho ho ny hafatry ny Laodikia. Tsy tahaka ny fiangonan’i Laodikia, ny fiangonan’i Filadelfia dia tsy manana fanamelohana.
Izay maharesy no hataoko andry ao amin’ny tempolin’Andriamanitro, ary tsy hivoaka intsony izy; ary hosoratako eo aminy ny anaran’Andriamanitro sy ny anaran’ny tanànan’Andriamanitro, dia Jerosalema vaovao, izay midina avy any an-danitra avy amin’Andriamanitro; ary hosoratako eo aminy ny anarako vaovao. Izay manan-tsofina, aoka izy hihaino izay lazain’ny Fanahy amin’ny fiangonana. Apokalypsy 3:12, 13.
Na dia tsy misy fanamelohana aza, ny teny fikasana ho an’i Filadelfia dia ho an’ireo ihany izay “mandresy.” Ny fiangonana Filadelfiana dia ampitahaina amin’ny fiangonana Laodikeana, ary izy dia miavaka amin’ny sokajy iray izay mila mandresy, sy sokajy iray izay efa naharesy. Ny fiangonana Filadelfiana dia ampitahaina amin’ny fiangonana Laodikeana, ary ny fiangonana Laodikeana no virijina adala ao amin’ny Matio 25.
“Ny toe-panahin’ny Fiangonana asehon’ireo virijina adala dia resahina koa ho toy ny toe-panahy laodiseana.” Review and Herald, 19 Aogositra 1890.
Tamin’ny 9/11, rehefa nidina ny anjely tamin’ny firodanan’ny Tilikambo Kambana, dia nanomboka ny fanolorana ny hafatry ny Laodikia i Jones sy Waggoner, ary nanomboka ny adihevitra momba ny ranonorana farany. Ny hafatry ny trompetran’i Jeremia no trompetra fahafito, izay ilay loza fahatelo, dia ny Silamo araka ny amantarana azy ao amin’ireo lalan-kaleha taloha asehon’ny fahamarinana, DIA ny fahamarinana REHETRA, izay aseho eo amin’ny tabilao 1843 sy 1850 an’i Habakoka. Ny hafatry ny Laodikia no hany fanantenan’ny famonjena, ary ny teny hoe famonjena dia midika fanasitranana. Na asehon’i Kristy ny Tenany ho mandondòna eo am-baravaran’ny fon’ny Laodikiana, na mampanantena ny Laodikiana Izy fa raha hihavana Aminy izy ireo, dia hihavana aminy koa Izy, dia ny hafatry ny fanasitranana ihany no atolotra ho an’ny Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito Laodikiana.
Ny Diany Famantarana Mesianika fahefatra dia ny hafatry ny Laodikia momba ny 9/11
Mba ho tanteraka izay nampilazaina an’i Esaias mpaminany hoe: Izy no nitondra ny fahalementsika sy nivesatra ny aretintsika. Matio 8:17.
Faminaniana
Tokoa nitondra ny fahoriantsika Izy, ary nivesatra ny alahelontsika; kanefa isika kosa dia nanao Azy ho voakapoka, nasian’Andriamanitra, sady nampahorina. Isaia 53:4.
Ary ho an’ilay anjelin’ny fiangonan’ny Laodiseana no soraty hoe: Izao no lazain’ny Amena, Ilay Vavolombelona mahatoky sy marina, ny fiandohan’ny zavaboarin’Andriamanitra: Fantatro ny asanao, fa tsy mangatsiaka ianao, ary tsy mafana; aleoko ho mangatsiaka ianao na ho mafana. Koa satria matimaty ianao, ka tsy mangatsiaka na mafana, dia haloako hivoaka avy amin’ny vavako ianao.
Satria hoy ianao hoe: Manankarena aho, sady efa nitombo fananana, ka tsy misy zavatra ilako; nefa tsy fantatrao fa ianao no fadiranovana, sy mahonena, ary mahantra, sy jamba, ary mitanjaka.
Manoro hevitra anao Aho mba hividy amiko volamena voasedra tamin’ny afo, mba hanan-karena ianao; ary fitafiana fotsy, mba hotafiana ianao, ary mba tsy hiseho ny henatry ny fitanjahanao; ary hosory odimaso ny masonao, mba hahitanao.
Izay rehetra tiako no anariko sy faizako; koa mazotoa hianareo, ary mibebaha. Indro, mitsangana eo am-baravarana Aho ka mandondòna; raha misy mandre ny feoko ka mamoha ny varavarana, dia hiditra ao aminy Aho ka hiara-misakafo aminy, ary izy amiko. Izay maharesy no homeko fahefana hiara-hipetraka Amiko eo ambonin’ny seza fiandrianako, tahaka ny nandreseko koa sy niarahako nipetraka tamin’ny Raiko eo ambonin’ny seza fiandrianany. Izay manan-tsofina, aoka izy hihaino izay lazain’ny Fanahy amin’ny fiangonana. Apokalypsy 3:14–22.
Ny torohevitra hividy volamena sy fitafiana fotsy ary hanosotra ny maso no fanafody voalaza ho an’ny toe-javatra izay miafara amin’ny fahafatesana mandrakizay, fa tsy fahafatesana fotsiny. Na inona na inona olana mety ho sitranin’ilay volamena sy ny fitafiana ary ny fanosorana, dia mifanaraka tsara amin’ny nandraisan’i Kristy ny fahalementsika ireny olana ireny. Jaona dia nogadraina tany Patmo noho ny Tenin’Andriamanitra sy ny fijoroana ho vavolombelon’i Jesosy, izay Fanahin’ny Faminaniana. Ny Fanahin’ny Faminaniana no fanafodin’i Laodikia, ary ny hery fanasitranan’ny Fanahin’ny Faminaniana dia naneho mialoha tamin’ny nandraisan’i Kristy ny fahalementsika sy nitondrany ny fahoriantsika.
Ny hany fomba ahafahan’i Kristy mitondra ny fahalementsika dia raha sokafantsika ny varavaran’ny fontsika ka avelantsika ny fitambaran’ny maha-Andriamanitra Azy sy ny maha-olombelona antsika. Entiny ny fahalementsika rehefa miditra ao amin’ny fiainantsika Izy amin’ny alalan’ny fanatrehan’ny Fanahy Masina. Sokafantsika ny varavarana amin’ny fanatanterahana ny fanasitranana. Ny fanasitranana izay manokatra ny fo dia volamena, fitafiana fotsy ary ody maso. Ny ody maso dia ny fahazavan’ny Tenin’Andriamanitra, izay tanterahin’ny Fanahy Masina ihany. Ny Baiboly dia fanilo ho an’ny tongotsika, ary ny mazava izay manazava ny lalana dia ny hazavan’ny Antso Amin’ny Misasakalina.
Ny teninao no fanilo ho an’ny tongotro sy fahazavana ho an’ny lalako. Salamo 119:105.
Rehefa toroana ny Laodiseana mba hanosotra ny masony, dia ny Tenin’Andriamanitra, izay fanilo, no tokony hanosorany azy; nefa araka ny anehoana izany ao amin’ny fanoharana ny amin’ny virijina folo, dia tsy misy ilàna azy ny fanilo raha tsy misy diloilo. Manana ny Baiboliny ny Laodiseana, na dia amin’ny ankapobeny aza tsy ny King James Version, kanefa tsy manana ny diloilon’ny Fanahy Masina izy. Ny fanosorana ny mason’ny Laodiseana dia tanterahin’ny hafatra iray izay ahitana ny fanatrehan’ny Fanahy Masina.
Ny volamena izay anoroana hevitra ny Laodiseana mba hovidiny dia tsy finoana fotsiny, fa finoana izay miasa amin’ny fitiavana sy manadio ny fanahy. Tahaka ny amin’ilay ody maso, ny volamena koa dia manana fisehoam-pinoana sandoka laodiseana. Ny Laodiseana dia milaza, tahaka ny ataon’ny tontolo kristiana manontolo, fa manana “finoana” izy. Izany karazam-pinoana izany anefa dia finoan’olombelona fotsiny ihany, sady sandokan’ilay finoana aseho ho volamena, satria izany finoana izany no manadio ny fanahy. Finoana manamasina izy io, ary izay manana finoana voamasina marina dia masina, fa ny hoe voamasina dia midika ho natao masina. Tsy manana izany finoana izany ny Laodiseana; fa raha nanana izy, dia tsy ho teo ivelany Kristy ka hikatsaka hiditra.
“Tsy misy lalana afovoany mankany amin’ny Paradisa haverina amin’ny laoniny. Ny hafatra nomena ny olombelona ho an’izao andro farany izao dia tsy tokony hafangaro amin’ny tetika foronin’olombelona. Tsy tokony hiankina amin’ny paikadin’ireo mpahay lalàna araka izao tontolo izao isika. Tokony ho olona manetry tena sy mpivavaka isika, ka tsy hanao tahaka ireo izay nampahajambain’ny fiasan’i Satana.
“Maro no manana finoana, nefa tsy finoana izay miasa amin’ny fitiavana sy manadio ny fanahy. Ny finoana mahavonjy dia tsy finoana tsotra fotsiny ny fahamarinana. ‘Na dia ny demonia aza mino ka mangovitra.’ Ny fanentanan’ny Fanahin’Andriamanitra dia manome ny olona finoana izay hery manosika manefy ny toetra sy mitondra ny olona ho ambony noho ny asa fombafomba ivelany fotsiny. Ny teny, ny asa, ary ny fanahy dia tsy maintsy hitory fa mpanaraka an’i Kristy isika.
“Ny fahazavana sy fitahiana lehibe indrindra izay nomen’Andriamanitra dia tsy fiarovana tsy ho latsaka amin’ny fandikan-dalàna sy ny fivadiham-pinoana amin’izao andro farany izao. Ireo izay nasandratr’Andriamanitra ho amin’ny toerana ambony itokisana dia mety hiala amin’ny fahazavan’ny lanitra ka hitodika amin’ny fahendren’olombelona. Dia ho tonga haizina ny fahazavany, ny fahaiza-manao napetrak’Andriamanitra taminy ho fandrika, ary ny toetrany ho fahatafintohinana eo anatrehan’Andriamanitra. Tsy azo esoina Andriamanitra. Ny fialana Aminy dia niteraka hatrany ary mbola hiteraka mandrakariva ny vokatra azo antoka manaraka izany. Ny fanaovana asa tsy sitrak’Andriamanitra, raha tsy anenenana amin’ny fomba mazava sy ialana, fa kosa tadiavina hamarinina, dia hitarika tsikelikely ilay mpanao ratsy ho amin’ny fitaka mandra-panaovana ota maro tsy misy sazy. Izay rehetra maniry hanana toetra izay hahatonga azy ho mpiara-miasa amin’Andriamanitra sy handray ny fankatoavan’Andriamanitra, dia tsy maintsy misaraka amin’ny fahavalon’Andriamanitra ka mitana ny fahamarinana izay nomen’i Kristy an’i Jaona mba homeny izao tontolo izao.” Manuscript Releases, volume 18, 30–36.
Ny “fitafiana fotsy” dia ny fahamarinan’i Kristy.
Aoka isika hifaly sy hiravoravo ka hanome voninahitra Azy; fa tonga ny fampakaram-badin’ny Zanak’ondry, ary ny vadiny efa niomana. Ary nomena azy ny hitafy rongony madinika, madio sady fotsy; fa ny rongony madinika dia ny fahamarinan’ny olona masina. Ary hoy izy tamiko: Soraty hoe: Sambatra izay antsoina ho amin’ny fanasan’ny fampakaram-badin’ny Zanak’ondry. Ary hoy izy tamiko: Ireo no tenin’Andriamanitra marina. Apokalypsy 19:7–9.
Ny vady dia niomana tamin’ny nampiharany ilay fanafody in-telo sosona natolotra ho an’i Laodikia, ary tamin’ny fanaovany izany dia nanova ny tenany ho tonga ampakarina Filadelfiana izy. Ireo andininy ireo dia miresaka mivantana amin’ny Advantisma, izay aseho ao amin’ny fanoharana ny amin’ireo virijina folo. Ireo virijina ireo no miandry handeha ho amin’ny fampakaram-bady izay efa niantsoana azy. Ny ampakarina dia niomana, fa nomena izany tao amin’ny Zakaria toko faha-telo, niaraka tamin’i Josoa sy ilay anjely. Tao no nanesorana ny fitafiany maloto Laodikiana ka nosoloina ny lamba rongony fotsy, dia ny fitafiana fampakaram-bady. Misy fanamarinana faharoa ao anatin’ny anarana hoe Ellen Gould White ny fanafody. Ellen dia midika hazavana mamirapiratra sy manjelanjelatra, ary maneho ny ody maso. Gould dia teny anglisy tranainy ilazana ny volamena, ary midika hoe volamena. White dia maneho ny fahamarinana, ary tsy nomena azy io anarana io raha tsy tamin’ny 1846, rehefa nanambady an’i James izy. Tamin’izay no niova ny anarany ho White. Samy tandindon’ny fifandraisana amin’ny fanekena avokoa na ny fiovan’anarana na ny fanambadiana. Talohan’ny fanambadiana dia Harmon no anarany, izay midika hoe miaramilan’ny fiadanana, araka izay naha-izy azy tamin’izany. Ellen White no hafatra Laodikiana, ary ny mandà azy dia mandà ny famonjena!
Hohodinihintsika hatrany ao amin’ny lahatsoratra manaraka ireo faminaniana mesianika roa ambin’ny folo ao amin’ny bokin’i Matio.
“Apokalypsy 3:14–18 voatanisa.”
“Endrey, fanoritsoritana manao ahoana re izany! Firy marina ireo ao anatin’izao toe-javatra mahatahotra izao. Miangavy mafy ny mpitory rehetra aho mba handinika amim-pahazotoana ny toko fahatelon’ny Apokalypsy, satria ao no anehoana ny toetry ny zavatra misy amin’ny andro farany. Halalino tsara ny andininy rehetra ao amin’ity toko ity, fa amin’ny alalan’ireo teny ireo no itenenan’i Jesosy aminareo.”
“Raha nisy vahoaka iray mba nosoloan’ny hafatry ny Laodikia, dia ilay vahoaka izay nahazo fahazavana lehibe, dia ny fanambaran’ny Soratra Masina, izay noraisin’ny Advantista mitandrina ny andro fahafito.” Manuscript Releases, volume 18, 193.
“Ny tena vahoakan’Andriamanitra mpitandrina ny didy dia maneho amin’izao tontolo izao toetra madio tsy misy pentina, ka manambara amin’ny alalan’ny fizotry ny fiainany manokana fa tanteraka ny lalàn’i Jehovah, mahavery fo. Koa i Jesosy Tompo, Zanak’Andriamanitra, tamin’ny fankatoavany ny lalàn’Andriamanitra, dia nanandratra sy nanome voninahitra izany lalàna izany. Hotsarain’Andriamanitra tokoa ny isan-tokan’ny mambran’ny fiangonana rehetra izay milaza tena ho Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito, nefa tsy manao fanompoana Azy, fa kosa amin’ny alalan’ny fireharehana sy ny fitiavan-tena ary ny firaiketam-po amin’izao tontolo izao, dia mampiseho fa ny fahamarinana avy any an-danitra dia tsy nanao fanavaozana teo amin’ny toetrany.
“Azafady vakio tsara ny Apokalypsy 3:15–18. Heno ny feon’i Jesosy Kristy. ‘Izay rehetra tiako no anariko sy faiziko; koa aoka hazoto ianao [fa tsy ho sasatsasany fo], ka mibebaha. Indro, Izaho [Mpamonjy anao] mitsangana eo am-baravarana ka mandondòna; raha misy mandre ny feoko ka manokatra ny varavarana, dia hiditra ao aminy Aho, ka hiara-hisakafo aminy, ary izy amiko. Izay maharesy no homeko hipetraka amiko eo amin’ny seza fiandrianako, tahaka ny nandreseko koa ka nipetrako miaraka amin’ny Raiko eo amin’ny seza fiandrianany’ [Apokalypsy 3:19–21].”
“Hanaja ny hafatry ny Laodikia va ny fiangonana? Hibebaka va izy, sa, na dia ambara amin’izao tontolo izao aza ilay hafatra manetriketrika indrindra momba ny fahamarinana—dia ny hafatry ny anjely fahatelo—dia mbola hanohy hanota ihany? Ity no hafatry ny famindram-po farany, fampitandremana farany ho an’izao tontolo lavo izao. Raha manjary matimaty ny fiangonan’Andriamanitra, dia tsy mitoetra eo amin’ny fankasitrahan’Andriamanitra intsony izy, tahaka ireo fiangonana izay aseho ho efa lavo ka tonga fonenan’ny demonia sy fieren’ny fanahy maloto rehetra ary tranom-borona itoeran’ny vorona maloto sy maharikoriko rehetra. Ireo izay nanana fahafahana handre sy handray ny fahamarinana, ary efa niombona tamin’ny fiangonana Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito, ka miantso ny tenany ho vahoakan’Andriamanitra mitandrina ny didy, nefa tsy manana aina sy fanokanan-tena ho an’Andriamanitra mihoatra noho ny ananan’ny fiangonana anarana fotsiny, dia handray ny lozan’Andriamanitra tokoa tahaka ireo fiangonana izay manohitra ny lalàn’Andriamanitra. Ireo ihany izay nohamasinina tamin’ny alalan’ny fahamarinana no handrafitra ny fianakaviana mpanjaka any amin’ny fonenana any an-danitra izay nalehan’i Kristy hanomana ho an’izay tia Azy sy mitandrina ny didiny.
“‘Izay milaza hoe: Fantatro Izy, nefa tsy mitandrina ny didiny, dia mpandainga, ary tsy ao anatiny ny fahamarinana’ [1 John 2:4]. Tafiditra amin’izany avokoa izay rehetra milaza fa manana fahalalana an’Andriamanitra sy mitandrina ny didiny, nefa tsy asehony amin’ny asa tsara izany. Horaisiny araka ny asany izy. ‘Izay mitoetra ao Aminy dia tsy manota; izay manota dia tsy nahita Azy sady tsy nahalala Azy’ [1 John 3:6]. Izao dia atao amin’ny mambra rehetra ao am-piangonana, anisan’izany ny mambra ao amin’ny fiangonana Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito. ‘Anaka madinika, aoka tsy hisy hamitaka anareo: izay manao ny marina no marina, tahaka Azy izay marina. Izay manota dia avy amin’ny devoly; fa ny devoly efa nanota hatramin’ny voalohany. Izao no nisehoan’ny Zanak’Andriamanitra, dia mba handrava ny asan’ny devoly. Izay rehetra naterak’Andriamanitra dia tsy manota; fa ny voany mitoetra ao anatiny; ary tsy mahazo manota izy, satria naterak’Andriamanitra. Izany no ahafantarana miharihary ny zanak’Andriamanitra sy ny zanaky ny devoly: izay rehetra tsy manao ny marina dia tsy avy amin’Andriamanitra, ary izay tsy tia ny rahalahiny koa’ [1 John 3:7–10].”
“Ireo rehetra izay milaza fa Adventista mpitandrina ny Sabata, nefa mbola manohy amin’ny fahotana, dia mpandainga eo imason’Andriamanitra. Ny fizotran’ny fiainany feno fahotana dia manohitra ny asan’Andriamanitra. Mitarika ny hafa ho amin’ny fahotana izy. Izao no teny avy amin’Andriamanitra ho an’ny mpikambana rehetra ao amin’ny fiangonantsika tsirairay avy: ‘Ary ataovy mahitsy ny lalana ho an’ny tongotrareo, fandrao izay malemy tongotra hivily hiala amin’ny lalana; fa aleo kosa ho sitrana izany. Katsaho ny fihavanana amin’ny olona rehetra sy ny fahamasinana, izay tsy hahitan’olona ny Tompo raha tsy miaraka aminy; mitandrema tsara, fandrao hisy tsy hahatratra ny fahasoavan’Andriamanitra; fandrao hisy faka mangidy mitsimoka ka hampikorontana anareo, ary amin’izany dia maro no ho voaloto; fandrao hisy mpijangajanga, na olona tsy masina, tahaka an’i Esao, izay nivarotra ny fizokiany noho ny hanin-kanina indray mandeha monja. Fa fantatrareo fa rehefa afaka izany, raha naniry handova ny fitahiana izy, dia nolavina; fa tsy nahita izay hiteraka fibebahana izy, na dia nitady izany fatratra tamin’ny ranomaso aza’ [Hebreo 12:13–17].”
“Izany dia mihatra amin’ny maro izay milaza fa mino ny fahamarinana. Tsy mba mahafoy ny fanaony feno filàna ratsy izy, fa mbola miroso ihany amin’ny làlam-panabeazana diso eo ambanin’ny haifetsy mamitaka ataon’i Satana. Tsy tsinjovina ho ota ny ota. Voaloto ny fieritreretany, simba ny fony, ary na dia ny sainy aza dia simba mandrakariva. Ampiasain’i Satana ho fitaovana fampandrika izy ireny mba hisarihana fanahy ho amin’ny fanaon-dratsy maloto izay mandoto ny maha-olona manontolo. ‘Izay nanamavo ny lalàn’i Mosesy [izay lalàn’Andriamanitra] dia maty tsy nisy famindrampo tamin’ny fanambaran’ny vavolombelona roa na telo; koa hataonareo ho mendrika famaizana mafy lavitra toy inona moa izay nanitsakitsaka ny Zanak’Andriamanitra, sy nanao ny ran’ny fanekena izay nanamasinana azy ho zavatra tsy masina, ary naniratsira ny Fanahin’ny fahasoavana? Fa fantatsika Izay nanao hoe: Ahy ny famaliana; Izaho no hamaly, hoy Jehovah. Ary koa: Jehovah no hitsara ny olony. Zavatra mahatahotra ny ho azon’ny tanan’Andriamanitra velona’ [Hebreo 10:28–31].” Manuscript Releases, volume 19, 175–177.