Mba hisian’ny feo any an-tany efitra, dia tsy maintsy misy tany efitra. Tamin’ny volana Jolay 2023, dia nanomboka naneno ny feo iray nanambara fa ny Liona avy amin’ny firenen’i Joda dia tamin’izany no nanokatra ny fanambarana ny Tenany araka izay aseho ao amin’ny toko voalohany amin’ny bokin’ny Apokalypsy. Ny fahadisoam-panantenana tamin’ny Sabata, 18 Jolay 2020, no nanombohan’ireo telo andro sy tapany ao amin’ny Apokalypsy toko fahiraika ambin’ny folo, izay nifarana tamin’ny Sabata, 30 Desambra 2023. Tamin’io Sabata io, sambany hatramin’ny Jolay 2020, no nitenenan’ny Future for America ampahibemaso tamin’ny fivoriana Zoom.
Nanomboka tamin’izany fotoana izany, ny Fanambaran’i Jesosy Kristy dia nisokatra tsikelikely. Natomboka tamin’ny fanambaràna ny teny hoe “fahamarinana” izany, izay avy eo dia hita fa maneho rafitra misy dingana telo, voatondro amin’ny alalan’ny litera voalohany, fahatelo ambin’ny folo ary faharoa amby roa-polo amin’ny abidy hebreo, izay rehefa atambatra dia mandrafitra ny teny hoe “fahamarinana.” Ireo dingana telo asehon’ilay rafitra ao amin’ny teny hoe “fahamarinana” dia fahamarinana taloha, napetraka tao anatin’ny tontolo vaovao.
Nandritra ny taona maro dia nasehonay fa ny dingana telo ao amin’ny kianja, ny fitoerana masina, ary ny fitoerana masina indrindra, dia mifanandrify amin’ireo asa telo ataon’ny Fanahy Masina, dia Izy izay mandresy lahatra ny amin’ny ota ao amin’ny kianja, mampiseho ny fahamarinana ao amin’ny fitoerana masina, ary mitsara ao amin’ny fitoerana masina indrindra. Efa nasehonay fa miseho manerana ny Tenin’Andriamanitra ireo dingana telo ireo, kanefa ireo fahatakarana rehetra ireo dia nohamafisina tao anatin’ny rafitry ny “fahamarinana”, tamin’ny taona 2023. Ny fandraisana fahamarinana efa tranainy iray ka apetraka ao anatin’ny rafitra vaovaon’ny fahamarinana no ataon’i Kristy, rehefa manaisotra tsikelikely ny tombo-kasen’ny Teniny Izy. Ny “efitra” izay nifarana tamin’ny taona 2023 dia maneho “fotoan’ny farany” ara-paminaniana, amin’izay hanesorana ny tombo-kase amin’ny faminaniana iray. Izany faminaniana izany dia ny fanambaran’i Jesosy Kristy, Izay no “Fahamarinana.”
“Tamin’ny andron’ny Mpamonjy, ny Jiosy dia efa nandrakotra fatratra ireo vatosoa sarobidin’ny fahamarinana tamin’ny korontam-pototry ny lovan-tsofina sy ny anganongano, ka tsy nisy azo natao intsony ny nanavaka ny marina tamin’ny diso. Tonga ny Mpamonjy mba hanala ny korontam-pototry ny finoanoam-poana sy ny fahadisoana efa nifikitra hatry ny ela, ary hametraka ireo vatosoan’ny tenin’Andriamanitra ao anatin’ny rafitry ny fahamarinana. Inona no hataon’ny Mpamonjy raha tonga aty amintsika ankehitriny tahaka ny nahatongavany tamin’ny Jiosy Izy? Tsy maintsy hanao asa mitovy amin’izany Izy amin’ny fanesorana ny korontam-pototry ny lovan-tsofina sy ny fombafomba. Nanelingelina mafy ny Jiosy izany rehefa nataony io asa io. Efa tsy hitan’izy ireo intsony ny fahamarinana voalohan’Andriamanitra, nefa naverin’i Kristy naseho indray izany. Asantsika ny manafaka ireo fahamarinana sarobidin’Andriamanitra hiala amin’ny finoanoam-poana sy ny fahadisoana. Endrey ny asa natolotra ho antsika ao amin’ny filazantsara!” Review and Herald, June 4, 1889.
“Asantsika ny manafaka ny fahamarinana sarobidy avy amin’Andriamanitra amin’ny finoanoam-poana sy ny fahadisoana,” ary “mametraka ny firavaka sarobidy ao amin’ny Tenin’Andriamanitra ao anatin’ny rafitry ny fahamarinana.” Tamin’ny taona 2023 no nampahafantaran’ny Tompo ny rafitry ny fahamarinana, tao amin’ilay firafitra asehon’ny teny hoe “fahamarinana.” Izany rafitra izany no mampiseho ireo fahamarinana “voalohany” “avy amin’Andriamanitra.”
“Ny vovoka sy ny fako avy amin’ny fahadisoana dia nandevina ireo vatosoa sarobidin’ny fahamarinana; nefa ny mpiasan’ny Tompo dia mahavahatra ireo harena ireo, ka olona an’arivony no hibanjina azy amim-pifaliana sy amim-pahatahorana masina. Ny anjelin’Andriamanitra dia ho eo anilan’ilay mpiasa manetry tena, hanome fahasoavana sy fahazavana avy any an-danitra, ary olona an’arivony no hotarihina hivavaka miaraka amin’i Davida hoe: ‘Ampahirato ny masoko mba hahitako zava-mahagaga ao amin’ny lalànao.’ Ny fahamarinana izay tsy hita sy tsy noraharahaina nandritra ny taonjato maro dia hipoitra mamirapiratra avy amin’ireo pejy nohazavain’ny Tenin’Andriamanitra masina. Ny fiangonana amin’ny ankapobeny izay efa nandre ny fahamarinana, nefa nandà sy nanitsakitsaka azy, dia vao mainka hanao ratsy kokoa; fa ‘ny hendry,’ dia ireo marina fo, no hahafantatra. Misokatra ny boky, ary ny tenin’Andriamanitra dia mahatratra ny fon’ireo izay maniry hahalala ny sitrapony. Amin’ny antso mafy ataon’ilay anjely avy any an-danitra izay miray amin’ny anjely fahatelo, olona an’arivony no hifoha hiala amin’ilay fahatoranana lalina izay nihazona izao tontolo izao nandritra ny taonjato maro, ka hahita ny hatsarana sy ny lanjan’ny fahamarinana.” Review and Herald, 15 Desambra 1885.
Ny “mpiasan’ny Tompo” izay “hendry” sy “mahitsy” dia “hahafantatra,” ary “hahita” “harena, ka olona an’arivony no hijery izany amin’ny fifaliana sy amin’ny fahatahorana.” Indrisy anefa ho an’ny Advantisma Laodiseana fa tsy izy ireo no mifoha avy amin’ny fahatoran-tsainy amin’ny antso mafy ataon’ny anjely fahatelo, satria izany no lalàna alahady, ary tara loatra izany vao hifoha ny Advantisma. Ireo mpiasa amin’ny ora fahiraika ambin’ny folo no mifoha avy amin’ny “fahatoran-tsainy” “amin’ny antso mafy ataon’ilay anjely izay miara-mikambana amin’ny anjely fahatelo” amin’ilay lalàna alahady efa akaiky ho avy. Hatramin’ny taona 2024, “ireo fahamarinana izay tsy hita sy tsy noheverina nandritra ny taona maro,” dia namirapiratra “avy amin’ireo pejy voazavan’ny tenin’Andriamanitra masina.”
Ao amin’i Isaia 22:22 dia omena fanalahidy i Eliakima, ary ao amin’ny Matio 16 i Petera dia omena ny fanalahidin’ny fanjakana.
Ary ny fanalahidin’ny tranon’i Davida dia hapetrako eo an-tsorony; ka hamoha izy, ary tsy hisy hanidy; ary hanidy izy, ary tsy hisy hamoha. Isaia 22:22.
Ny “lakile” dia nomena an’i Filadelfia, fa izany ihany no toerana hafa ao amin’ny Soratra Masina izay anononana ny lakilen’ny fanokafana sy fanidiana.
Ary ho amin’ny anjelin’ny fiangonana any Filadelfia soraty hoe: Izao no lazain’Ilay masina, Ilay marina, Ilay manana ny fanalahidin’i Davida, Izay manokatra ka tsy misy olona mahahidy; ary manidy ka tsy misy olona mahavoha; Fantatro ny asanao: indro, efa nametraka varavarana misokatra eo anoloanao Aho, ka tsy misy olona mahahidy izany; satria manana hery kely ianao, nefa nitandrina ny teniko, ary tsy nandà ny anarako. Apokalypsy 3:7, 8.
Tamin’ny fifaneraserana farany tamin’ireo Jiosy tia miady hevitra amin’ny antsipiriany, Kristy dia nametraka fanontaniana izay tsy hain’ny Jiosy novaliana.
Raha mbola niara-nivory ny Fariseo, dia nanontany azy ireo Jesosy ka nanao hoe: Ahoana no hevitrareo ny amin’i Kristy? Zanak’iza moa Izy? Hoy ireo taminy: Zanak’i Davida. Dia hoy Izy taminy: Koa ahoana àry no iantsoan’i Davida Azy hoe Tompo ao amin’ny Fanahy, raha manao hoe: Hoy Jehovah tamin’ny Tompoko: Mipetraha eo an-tanako ankavanana, ambara-panaoko ny fahavalonao ho fitoeran-tongotrao? Koa raha i Davida ary miantso Azy hoe Tompo, ahoana no maha-zanany Azy?
Ary tsy nisy olona nahavaly Azy na dia teny iray akory aza; ary hatramin’izany andro izany dia tsy nisy olona sahy nanontany Azy intsony. Matio 22:41–46.
Tsy nahazo ny fifandraisana ara-paminaniana misy eo amin’i Davida sy Kristy ny Jiosy, satria tsy nanana ireo fanalahidy ara-paminaniana ilaina hahazoana ny fiteny ara-Baiboly, dia ny “andalana eo ambonin’ny andalana”, izy ireo. Nofaranan’i Kristy ny fifandraisany tamin’ny Jiosy tamin’ny fanondroana fa ny fahajamban’izy ireo dia nifototra tamin’ny tsy fahafahany mizara marina ny Tenin’ny fahamarinana. Efa nambarany fa raha nahazo an’i Mosesy ianareo dia hahazo an’i Kristy koa, nefa tsy nahazo ny Soratra Masina izay nolazainy fa tohanany sy arovan’izy ireo izy.
Ny “fanalahidin’ny” “tranon’i Davida” dia nomena ny Millerita, izay fiangonan’i Filadelfia. Ny “fanalahidy” dia hetsika fanavaozana izay nasehon’ny varavarana misokatra sy mihidy. Hatramin’ny 1798 ka hatramin’ny 1863 dia niala avy tamin’ny fanandraman’i Filadelfia ho amin’ny fanandraman’i Laodikia ny hetsika Millerita, sady niala avy amin’ny maha-hetsika azy ho amin’ny maha-fiangonana azy. Nisy varavarana nisokatra ary nisy varavarana nikatona tamin’ny 19 Aprily 1844, tahaka ny nisian’ny varavarana nisokatra sy varavarana nikatona tamin’ny 22 Oktobra 1844, ary tahaka ny nisian’ny varavarana nisokatra sy varavarana nikatona tamin’ny 1863.
Eliakima dia nanana fanalahidy, fa i Petera kosa nomena “fanalahidy.” Ny fanalahidy amin’ny endrika tokana dia ilay varavarana mihidy tamin’ny 1844.
“Ny lohahevitra momba ny fitoerana masina no lakile nanokatra ny zava-miafina tamin’ilay fahadisoam-panantenana tamin’ny taona 1844. Izany dia nanokatra ho hita rafitra feno iray momba ny fahamarinana, mifamatotra sy mirindra tsara, ka naneho fa ny tanan’Andriamanitra no nitarika ilay hetsika lehibe momba ny fiavian’i Kristy ary nampiharihary ny adidy ankehitriny raha nampazava ny toerana sy ny asan’ny olony.” The Great Controversy, 423.
Ny lohahevitra momba ny fitoerana masina no fanalahidy nanokatra ilay varavarana mihidy tamin’ny 1844, nefa nomena an’i Petera koa ny fanalahidin’ny fanjakana.
Dia sumagot si Jesus at sinabi sa kaniya, Pinagpala ka, Simon Barjona: sapagkat hindi laman at dugo ang nagpahayag nito sa iyo, kundi ang aking Ama na nasa langit. At sinasabi ko rin sa iyo, na ikaw ay Pedro, at sa ibabaw ng batong ito ay itatayo ko ang aking iglesia; at ang mga pintuan ng impiyerno ay hindi mananaig laban dito. At ibibigay ko sa iyo ang mga susi ng kaharian ng langit: at ang anumang iyong talian sa lupa ay tatalian sa langit: at ang anumang iyong kalagan sa lupa ay kakalagan sa langit. Mateo 16:17–19.
Andinin-tsoratra, ry Filadelfia, ilay ampakarina farany amin’ny fanekena izay asehon’i Petera, dia omena ny fanalahidin’ny tranon’i Davida ary koa ny fanalahidin’ny fanjakan’ny lanitra. Ny fanalahidin’ny tranon’i Davida no lohahevitra farany nifandraisan’i Jesosy tamin’ny Fariseo.
Raha niangona ny Fariseo, dia nanontany azy Jesosy ka nanao hoe: Ahoana ny hevitrareo ny amin’i Kristy? Zanak’iza moa Izy? Hoy ireo taminy: Zanak’i Davida. Dia hoy Izy taminy: Koa ahoana àry no iantsoan’i Davida Azy hoe Tompo amin’ny Fanahy, raha manao hoe: Hoy Jehovah tamin’ny Tompoko: Mipetraha eo ankavanako, mandra-panaoko ny fahavalonao ho fitoeran-tongotrao? Koa raha Davida ary miantso Azy hoe Tompo, ahoana no maha-zanany Azy?
Ary tsy nisy olona nahavaly Azy na dia teny iray akory aza; ary hatramin’izany andro izany dia tsy nisy olona sahy nanontany Azy intsony. Matio 22:41–46.
Ny momba an’i Davida sy ny Tompony no tena iandohan’i Petera tamin’ny Pentekosta tao amin’ny efi-trano ambony tamin’ny ora fahatelo. Ilay lohahevitra izay nanidy ny varavaran’ny fifampiresahana teo amin’ny Fariseo sy Kristy no lakile nampiasain’i Petera hanokafana ny varavaran’ny efi-trano ambony tamin’ny Pentekosta.
Fa Davida dia tsy niakatra tany an-danitra; fa hoy izy tenany: Hoy Jehovah tamin’ny Tompoko: Mipetraha eo an-tanako ankavanana, mandra-panaoko ny fahavalonao ho fitoeran-tongotrao. Koa aoka ho fantatry ny taranak’Isiraely rehetra marimarina tokoa fa izany Jesosy izay nohomboanareo tamin’ny hazo fijaliana izany dia nataon’Andriamanitra ho Tompo sy Kristy.
Ary rehefa nandre izany izy, dia voatsindrona tao am-pony ka niteny tamin’i Petera sy ny apostoly sasany hoe: Ry lehilahy sy rahalahy, inona no hataonay?
Dia hoy Petera taminy hoe: Mibebaha, ary aoka samy hatao batisa amin’ny anaran’i Jesosy Kristy ianareo rehetra ho famelan-keloka ny fahotana; dia handray ny fanomezam-pahasoavan’ny Fanahy Masina ianareo. Fa ny teny fikasana dia ho anareo sy ho an’ny zanakareo ary ho an’izay rehetra lavitra, dia izay rehetra hantsoin’i Jehovah Andriamanitsika. Ary tamin’ny teny maro hafa koa no nanambarany sy nananarany azy hoe: Vonjeo ny tenanareo hiala amin’ity taranaka maditra ity. Ary izay nandray ny teniny tamin-kafaliana dia natao batisa; ary tamin’izany andro izany dia olona tokony ho telo arivo no nomba azy ireo. Asan’ny Apostoly 2:34–41.
Petera dia nanana ny fanalahidy hamatotra na hamaha, ary raha nanao izany izy, dia nifanaraka tamin’ny asan’i Petera ny lanitra. Petera dia maneho ny fiaraha-miasan’ny maha-Andriamanitra sy ny maha-olona amin’ny famahana ny tombo-kasen’ny fahamarinan’ny Tenin’Andriamanitra. Rehefa voavaha ireo fahamarinana ireo, dia aseho ho fahalalana izy ireo.
“Nesorina tamin’ireo izay tokony ho nitana izany mba hamohàna ny trano firaketana ny haren’ny fahendrena ao amin’ny Soratra Masina ao amin’ny Testamenta Taloha, ny fanalahidin’ny fahalalana tamin’ny andron’i Kristy. Ny raby sy ny mpampianatra dia saika nanidy ny fanjakan’ny lanitra tsy ho azon’ny mahantra sy ny ory, ka namela azy ireo ho ringana. Tamin’ny lahateniny, Kristy dia tsy nametraka zavatra maro teo anatrehan’izy ireo indray mandeha, fandrao hampikorontana ny sainy. Nataony mazava sy miavaka ny hevitra rehetra. Tsy noheveriny ho ambany na mendrika hohamavoina ny famerimberenana ireo fahamarinana taloha sy efa mahazatra ao amin’ny faminaniana, raha toa ka hanampy ny tanjony amin’ny fampiorenana hevitra izany.
“I Kristy no niandohan’ny vatosoa tranainy rehetra amin’ny fahamarinana. Tamin’ny asan’ny fahavalo no nanesorana ireo fahamarinana ireo tamin’ny toerany. Nisaraka tamin’ny toerana marina nananany izy ireo ka napetraka tao anatin’ny rafitry ny fahadisoana. Ny asan’i Kristy dia ny namerina nandrindra sy nampiorina ireo vatosoa sarobidy tao anatin’ny rafitry ny fahamarinana. Ireo foto-kevitry ny fahamarinana izay nomeny Izy tenany mba hitondra fitahiana ho an’izao tontolo izao dia nalevina tamin’ny alalan’ny fiasan’i Satana, ary toa ringana tanteraka. Kristy no namonjy azy ireo hiala tao amin’ny korontam-pahadisoana, nanome azy hery vaovao sy velona, ary nandidy azy hamirapiratra tahaka ny firavaka sarobidy sy hijoro tsy hohozongozonina mandrakizay.
“I Kristy mihitsy no afaka nampiasa ny iray amin’ireo fahamarinana fahiny ireo nefa tsy nila nindrana na dia sombintsombiny akory aza, satria Izy no niandohan’izy rehetra. Izy no nametraka izany tao amin’ny saina sy ny eritreritry ny taranaka tsirairay, ary rehefa tonga teto amin’izao tontolontsika izao Izy, dia nandamina indray sy nanome aina ireo fahamarinana izay efa maty, ka nahatonga azy ireny hery vaika kokoa ho tombontsoan’ny taranaka ho avy. I Jesosy Kristy no nanana ny fahefana hamonjy ireo fahamarinana tsy ho voasaron’ny korontam-bato, ary hanolotra azy ireo indray amin’izao tontolo izao miaraka amin’ny havaoziny sy ny heriny mihoatra noho ny tamin’ny voalohany.” Manuscript Releases, boky faha-13, 240, 241.
Ny fanalahidin’i Petera dia natao hamatotra sy hamaha, ary i Petera dia maneho ny ampakarin’ny Kristiana farany, izay ilay efatra arivo amby efatra alina sy iray hetsy. Ny hafatry ny famatorana an’i Petera, izay aseho ao amin’ny fijoroana vavolombelon’ilay efatra arivo amby efatra alina sy iray hetsy, dia ny fanisiana tombo-kase. Ny hafatry ny famahana an’i Petera, ao amin’ny fijoroana vavolombelon’ilay efatra arivo amby efatra alina sy iray hetsy, dia ny finoana silamo amin’ny loza fahatelo.
“Avy eo dia hitako ny anjely fahatelo. Hoy ny anjely niaraka tamiko: ‘Mahatahotra ny asany. Mampihorohoro ny iraka ampanaovina azy. Izy no ilay anjely izay hanavaka ny vary amin’ny tsimparifary, ary hanisy tombo-kase, na hamatotra, ny vary ho ao amin’ny trano fitahirizana any an-danitra. Ireo zavatra ireo no tokony hahasarika tanteraka ny saina manontolo sy ny fiheverana manontolo.’” Early Writings, 119.
Ny varimbazaha izay voafatotra dia asehon’ny fanatitra voaloham-bokatra amin’ny varimbazaha tamin’ny Pentekosta; ary izany, amin’ny maha-fanatitra ahetsiketsika azy, dia maneho ny fanandratana ny fanevan’ireo iray hetsy sy efatra arivo amby efatra alina. Ny fanombohan-kase ny olon’Andriamanitra dia hafatra anatiny an’i Petera, izay mitranga mandritra ny tantaran’ny finoana silamo amin’ilay loza fahatelo, izay vahana tsikelikely nanomboka tamin’ny 9/11.
Ary rehefa afaka izany zavatra izany, dia hitako ny anjely efatra nitsangana teo amin’ny vazan-tany efatra, nihazona ny rivotra efatry ny tany, mba tsy hitsoka amin’ny tany ny rivotra, na amin’ny ranomasina, na amin’ny hazo iray akory aza. Ary hitako koa anjely iray hafa niakatra avy any atsinanana, nitondra ny tombo-kasen’Andriamanitra velona; ary niantso tamin’ny feo mahery ho amin’ireo anjely efatra, izay nomena fahefana hanimba ny tany sy ny ranomasina izy, nanao hoe: Aza manimba ny tany, na ny ranomasina, na ny hazo, mandra-panisy tombo-kase ny mpanompon’Andriamanitsika eo amin’ny handriny. Apokalypsy 7:1–3.
Ireo rivotra efatra izay nofehezina nandritra ny famehezana ny vahoakan’Andriamanitra dia navotsotra tamin’ny 9/11, ary avy eo nofehezin’i George Bush zandriny. Ny hafatra ivelan’i Petera dia ny finoana silamo, ary ny famahana sy ny famehezana, raha ny finoana silamo no hafatra ivelany, dia hafatra mandalo ao anatin’ny fotoan’ny famehezana. Ny maha-olombelona an’i Petera dia mifamatotra amin’ny maha-Andriamanitra, fa ny fanalahidy nomena azy dia maneho fifanarahana eo amin’ny lanitra sy ny tany.
Hohizanay ao amin’ny lahatsoratra manaraka ity fandalinana ity.
Ny haizin’ilay ratsy dia manarona izay tsy miraharaha ny mivavaka. Ny fakam-panahy bitsibitsihin’ny fahavalo dia mitaona azy ireo hanota; ary izany rehetra izany dia satria tsy mampiasa ny tombontsoa nomen’Andriamanitra azy izy ireo ao amin’ny fanendrena masina ny vavaka. Nahoana ny zanakalahy sy zanakavavin’Andriamanitra no tokony hisalasala hivavaka, raha ny vavaka no fanalahidy eo an-tànan’ny finoana hanokafana ny trano fitahirizan’ny lanitra, izay itoeran’ny haren’ny Tsitoha tsy manam-petra voatahiry? Raha tsy misy vavaka tsy an-kijanona sy fiambenana mazoto dia tandindomin-doza isika hihamailo sy hiala amin’ny lalana mahitsy. Ny fahavalo dia mikatsaka mandrakariva ny hanakantsakana ny lalana mankany amin’ny sezan’ny famindram-po, mba tsy hahazoantsika amin’ny fitalahoana mafana sy ny finoana ny fahasoavana sy ny hery hanoherana ny fakam-panahy.
“Misy fepetra sasantsasany izay ahafahantsika manantena fa hihaino sy hamaly ny vavaka ataontsika Andriamanitra. Anisan’ny voalohany amin’izany ny fahatsapantsika fa mila fanampiana avy Aminy isika. Efa nampanantena Izy hoe: ‘Handrotsaka rano amin’izay mangetaheta Aho, sy riandrano amin’ny tany karankaina.’ Isaia 44:3. Izay noana sy mangetaheta ny fahamarinana, izay maniry fatratra an’Andriamanitra, dia mahazo matoky fa hovokisana izy. Tsy maintsy misokatra amin’ny herin’ny Fanahy ny fo, fa raha tsy izany dia tsy azo raisina ny fitahian’Andriamanitra.”
“Ny filàntsika lehibe dia izy ihany no porofo, ary mitalaho amin’ny fomba tena mahery vaika indrindra ho antsika. Kanefa ny Tompo no tsy maintsy hotadiavina mba hanaovany izany zavatra izany ho antsika. Hoy Izy: ‘Mangataha, dia homena anareo izany.’ Ary koa: ‘Izay tsy niaro ny Zanany Lahitokana, fa nanolotra Azy hamonjena antsika rehetra, hataony ahoana no tsy hanomezany maimaim-poana miaraka aminy ny zavatra rehetra ho antsika koa?’ Matio 7:7; Romana 8:32.
“Raha mijery heloka ato am-pontsika isika, raha mifikitra amin’izay ota fantatsika, dia tsy hihaino antsika ny Tompo; fa ny vavaky ny fanahy mibebaka sy torotoro kosa dia ekena mandrakariva. Rehefa voahitsy avokoa izay tsy mety rehetra fantatra, dia mahazo mino isika fa hamaly ny fangatahantsika Andriamanitra. Ny fahamendrehantsika manokana tsy hahazo antsika velively ny fankasitrahan’Andriamanitra; ny fahamendrehan’i Jesosy no hamonjy antsika, ary ny rany no hanadio antsika; kanefa misy asa tsy maintsy ataontsika amin’ny fanarahana ireo fepetra hahazoana fankasitrahana.”
Ny singa iray hafa amin’ny vavaka maharesy dia ny finoana. “Izay manatona an’Andriamanitra dia tsy maintsy mino fa Izy dia misy, ary Izy no mpamaly soa izay mitady Azy fatratra.” Hebreo 11:6. Hoy Jesosy tamin’ny mpianany: “Koa na inona na inona irinareo, raha mivavaka ianareo, minoa fa efa noraisinareo izany, dia ho azonareo izany.” Marka 11:24. Raisintsika araka ny teniny va Izy?” Steps to Christ, 94–96.
“Ity dia lesona ho an’ny zatovolahy izay milaza tena ho mpanompon’Andriamanitra, mitondra ny hafany, nefa misandratra amin’ny fanombanany ny tenany. Tsy misy zavatra miavaka azony arahina ao amin’ny fanandramany, tahaka izay azon’i Elia natao, kanefa mahatsapa izy fa ambony loatra ka tsy hanao adidy izay heveriny ho asa fanompoana iva. Tsy mety hidina hiala amin’ny fahamendrehany maha-mpitory teny izy mba hanao fanompoana ilaina, satria matahotra izy sao dia hanao ny asan’ny mpanompo. Izay rehetra tahaka izany dia tokony hianatra amin’ny ohatr’i Elia. Ny teniny no nanidy ny rakitry ny lanitra, dia ny ando sy ny ranonorana, tsy hidina amin’ny tany nandritra ny telo taona. Ny teniny irery ihany no lakile nanokatra ny lanitra sy nampidina ranonorana mivatravatra. Nomen’Andriamanitra voninahitra izy, raha nanolotra ny vavaka tsotrany teo anatrehan’ny mpanjaka sy ny Israelita an’arivony, ka ho valin’izany dia nipoitra avy tany an-danitra ny afo ka nandrehitra ny fanatitra teo ambonin’ny alitara. Ny tanany no nanatanteraka ny fitsaran’Andriamanitra tamin’ny namonoany mpisoron’i Bala dimanjato amby valopolo; kanefa, rehefa vita ny fisasarana nandreraka sy ny fandresena niharihary indrindra tamin’io andro io, izy izay afaka nitondra rahona sy ranonorana ary afo avy tany an-danitra dia nety hanao ny fanompoan’ny mpanompo iva ka hihazakazaka teo alohan’ny kalesin’i Ahaba tao anatin’ny haizina sy ny rivotra ary ny ranonorana mba hanompo ilay mpanjaka izay tsy natahorany notsindriany mivantana noho ny fahotany sy ny heloka bevava nataony. Niditra tao anatin’ny vavahady ny mpanjaka. Elia nisaron-tena tamin’ny lambany ka nandry teo amin’ny tany ngazana.” Testimonies, volume 3, 287.