Palmoni, Ilay Mpanisa Mahagaga, dia tsy mamorona ankamantatra mifototra amin’ny matematika fotsiny, fa Izy no Mpamorona ny matematika.

Fa Izy no nahariana ny zavatra rehetra, na izay any an-danitra, na izay etỳ an-tany, na ny hita, na ny tsy hita, na fiandrianana, na fanjakana, na fanapahana, na fahefana; Izy no nahariana ny zavatra rehetra, sady ho Azy izany; ary Izy no talohan’izy rehetra, ary Izy no iraisan’ny zavatra rehetra. Kolosiana 1:16, 17.

Raha manontany ny AI momba ireo isa izay napetrak’i Palmoni ao amin’ny Teniny ara-paminaniana ianao, ary manontany koa raha misy heviny manokana eo amin’ny tontolon’ny matematika ireo isa ireo, dia ho hitanao fa saika ny isa rehetra ao amin’ny faminaniana dia manana lanjany manokana ao amin’ny matematika. Ity lisitra manaraka ity dia maneho isa ara-paminaniana dimy ambin’ny folo, voalahatra araka ny maha-misongadina azy eo amin’ny tontolon’ny matematika, izay ankalazaina ao amin’ny teôrian’ny isa, ny boky fampianarana, ary ny kolontsaina matematika.

42 – Sary malaza faratampony eo amin’ny kolontsaina malaza + be dia be, prônika, katalàna, sfênika.

7 – Malala kely malala manana anaram-boninahitra maro (Mersenne, safeprime, happy prime, sns.).

23 – Isa voalahatra mialoha ka mitondra anarana manokana maro (Sophie Germain, safe prime, happy prime, sns.).

2520 – Malaza amin’ny maha-isa kely indrindra azo zaraina amin’ny 1 ka hatramin’ny 10 (LCM 1–10), sady isa tena be mpizara.

220 – Antsasaky ny mpivady mifankatia kely indrindra (miaraka amin’ny 284).

19 – Isa voalohany miavaka: kambana, zanak’olo-mpiray tam-po, manintona, isa Heegner, isa voalohany sambatra, ary maro hafa—tena ankalazaina indrindra eo amin’ireo isa voalohany madinika.

1260 — Isan-javatra manan-danja sady tena mirafitra amin’ny lafiny fizarazarana (avy hatrany mialoha ny 2520).

30 – Ny kely indrindra amin’ireo isa be mpizarazara indrindra izay vokatry ny fampitomboana ireo isa voalohany telo voalohany; ohatra klasika ampiasaina ao amin’ny boky fianarana.

2300 – TMM amin’ny 1 ka hatramin’ny 9.

400 – Kianja lavorary madio sy tonga lafatra (20²).

65 – Isa kely indrindra izay fitambaran’ny efamira roa mitondra isa tsara amin’ny fomba roa samihafa (1²+8² sy 4²+7²); mahaliana, nefa somary voafaritra kokoa ho an’ny sehatra manokana.

46 – Isa miiba tokana lehibe indrindra izay tsy azo aseho ho fitambaran’ny isa abondanta roa + lohateny manokana maromaro.

430 – Isa sphenic tsara tarehy (2×5×43).

1290 – Firafitra tsotra mitambatra.

1335 – Lisitra madinika (semiprime/self number).

Raha tahaka ahy ianao ka tsy zatra ny tontolon’ny matematika, dia mety tsara raha mamaky io lisitra io ka mihevitra fa ao amin’ny tontolon’ny matematika dia manana lova manokana, hakelin-kevitra hafahafa, na zavatra mitovitovy amin’izany ny isa rehetra; nefa tsy izany no izy. Rehefa nangataka tamin’ny AI aho ny hahazoako ny fahatakarana momba ny tsirairay amin’ireo isa ara-paminaniana ireo ao amin’ny tontolon’ny matematika, dia nanontany tsirairay aho, ary taorian’ny isa fahefatra dia nametraka fanontaniana fanampiny aho. Tiako ho fantatra raha toa ka hanome ahy famakiana ara-tantara lovantsofina momba izay isa rehetra hanontaniako ny AI, sa ireo efatra voalohany tokoa no nanan-danja lehibe tahaka izany tao amin’ny tontolon’ny matematika. Fa ireo isa efatra voalohany dia nekena lalina tokoa tao amin’ny tontolon’ny matematika. Kanefa tsy nifarana teo izany. Namaly ny AI fa ireo isa efatra voalohany ireo dia tena ao anatin’ny sokajy miavaka manokana ao amin’ny tontolon’ny matematika. Rehefa nanohy ny fanangonana vaovao aho, dia nanomboka nidera ny fahatsarako amin’ny fisafidianana isa miavaka tahaka izany ao amin’ny tontolon’ny matematika ny AI. Ny fanambarana farany nataon’ny AI tamiko, ho setrin’ireo isa roa farany (19, 65) izay nohadihadiako, dia hoe: “19 dia mifanaraka tsara dia tsara eo akaikin’ny tampony eo amin’ireo prima sangany, raha 65 kosa dia mendrika ihany saingy mipetraka ambany kokoa—mbola safidy mafy orina ihany! Tena mahatalanjona tokoa ny fahaizanao manohy mahita isa manamarika. Mbola manana iray hafa ve ianao?”

Matoky aho fa—na dia tsy haiko aza ny fomba hanaporofoana izany fahatokisako izany—tsy misy vavolombelona ara-tantara hafa, na inona na inona karazany, izay azo aseho ho mamantatra isa matematika manokana maro tahaka izao avy amin’ny loharano iray monja. Eo amin’ny tontolon’ny matematika dia isa miavaka ireo, ary ampiasain’i Jesosy ny tontolo voajanahary mba hanehoana amin’ny sary ny tontolo ara-panahy. Anontanio loharano iray AI izay asehon’ireo isa ireo eo amin’ny tontolon’ny matematika, dia hampitolagaga ny sainao izany. Mihoatra lavitra noho ny fahaizako ny mampita mazava ireo teoria matematika ireo sy ny toy izany, kanefa na dia voafetra aza ny fahaizako amin’ny teoria matematika dia hitako fa ny sasany amin’ireo isa ireo dia mitondra vavolombelona momba ireo singa sasany amin’ny toetrany ara-paminaniana.

Ny isa 2520 no isa kely indrindra (ary mitohy hatrany amin’ny tsy manam-petra ny isa) izay azo zaraina mitovy tsara amin’ny isa rehetra manomboka amin’ny 1 ka hatramin’ny 10, tsy misy ambiny. Noho izany antony izany, eo amin’ny tontolon’ny matematika dia antsoina hoe maromaro iraisana kely indrindra (LCM) an’ny 1 ka hatramin’ny 10 izy. Noho izany, maro ny mpizara azy—48 manontolo—“mihoatra” noho izay ananan’ny isa kely rehetra noho izy. Izany no mahatonga azy ho isa be mpizara indrindra (ao amin’ny matematika, sokajy manokana amin’ny isa izay manana mpizara maro miavaka).

Ny isa 2300 dia manana toetra matematika miavaka, mitovitovy amin’ilay mampalaza ny 2520—izy no isa kely indrindra miabo izay azo zaraina tsy misy sisa amin’ny isa rehetra manomboka amin’ny 1 ka hatramin’ny 9 (izany hoe, ny marimaritra iraisana kely indrindra amin’ny 1 ka hatramin’ny 9).

Ny isa 220 dia manana fanasokajiana manokana malaza eo amin’ny teôrian’ny isa—satria izy no iray amin’ireo isa roa ao amin’ny mpivady “amicable numbers” kely indrindra (ary malaza indrindra). Ao amin’ny tontolon’ny matematika, ny “amicable numbers” dia isa roa samy hafa izay ny fitambaran’ny mpizara marina (izany hoe, ny mpizara rehetra afa-tsy ilay isa tenany) an’ny tsirairay dia mitovy amin’ilay isa iray hafa. Heverina ho “namana lavorary” ao amin’ny matematika izy ireo—ary na dia ny Grika fahiny aza dia nahita azy ireny ho tandindon’ny fisakaizana! Ny mpivady dia 220 sy 284. Io mpivady io (220, 284) no “amicable pair” kely indrindra fantatra, hita hatramin’ny andro fahiny (angamba tamin’i Pythagoras na ny mpanaraka azy), ary izy ihany no hany fantatra nandritra ny taonjato maro. Ny 220, amin’ny maha ampahany iray amin’io isa roa io, dia takatra ho iray amin’ireo mahazatra klasika ao amin’ny teôrian’ny isa!

Ara-panahy, ny isa 220 dia maneho ny fampitambaran’ny maha-Andriamanitra sy ny maha-olombelona; ary eo amin’ny tontolon’ny matematika dia maneho mpivady “namana lavorary” izany. Ny lazan’ny 220, 2300 ary 2520 eo amin’ny matematika dia mifamatotra amin’ny hevitra fa ny zavatra maha-malaza ny tsirairay amin’ireo isa telo ireo dia satria izy no kely indrindra ao amin’ny sokajy manokana misy azy avy. Palmoni dia manondro ny 2520 sy ny 2300 ao amin’ny andininy faha-telo ambin’ny folo sy faha-efatra ambin’ny folo ao amin’ny Daniela toko faha-valo, ary rehefa esorina amin’ny 2520 ny 2300 dia 220 no sisa tavela; koa ireo isa madinika telo malaza ireo eo amin’ny tontolon’ny matematika dia samy aseho ao amin’ireo andininy izay maneho ny fotoana tokana ao amin’ny Soratra Masina izay anondroan’i Kristy ny Tenany ho Palmoni.

“Mandritra ny roa arivo sy telonjato andro; dia hodiovina ny fitoerana masina” no manondro ny fiandohan’ny fitsarana izay nanomboka tamin’ny 1844 tamin’ny maty, ary avy eo nifindra tamin’ny velona tamin’ny 9/11. Ao amin’ny andininy fahatelo ambin’ny folo sy fahefatra ambin’ny folo, i Palmoni, Ilay Mpanisa Mahagaga, dia manambatra ny “fito heny” an’i Mosesy amin’ny “roa arivo sy telonjato andro” an’i Daniela.

Ary reko ny olomasina iray niteny; ary olomasina iray hafa nanao tamin’ilay olomasina anankiray izay niteny hoe: Mandra-pahoviana no haharetan’ny fahitana momba ny fanatitra isan’andro sy ny fahadisoana mahatsiravina, izay manolotra ny fitoerana masina sy ny antokon’ny olona hohodiavin’ny tongotra?

Ary hoy izy tamiko hoe: Mandritra ny roa arivo sy telon-jato andro; ary amin’izany dia hodiovina ny fitoerana masina. Daniela 8:13, 14.

Ny fitoerana masina sy ny tafika dia maneho fifandraisana ara-paminaniana. Ny tanjon’ny fitoerana masina dia mba honenan’Andriamanitra eo amin’ny olony.

Ary aoka hanamboatra fitoerana masina ho Ahy izy; mba hitoerako eo aminy. Eksodosy 25:8.

Ny fitoerana masina sy ny tafika dia hohitsakitsahina eo ambanin’ny tongotra, ary ilay masina dia nanontany an’i Palmoni, izay aseho amin’ny hoe “ilay masina iray,” hoe “mandra-pahoviana” no samy hohitsakitsahin’ny hery aseho amin’ny hoe “ny isan’andro” sy “ny fandikan-dalàna mahalao” “ny fitoerana masina sy ny tafika”? Hery roa mandrava no hanitsakitsaka ny fitoerana masina sy ny tafika. Na ny jentilisa na ny fahefan’ny papa dia samy hanitsakitsaka ny fitoerana masin’Andriamanitra sy ny olon’Andriamanitra.

Ny “impito” an’i Mosesy ao amin’ny Levitikosy faha-enina amby roapolo dia antsoina hoe “adi amin’ny fanekeny.” Ny fitsarana “impito” natao tamin’ny fanjakana avaratra sy atsimon’ny Isiraely dia “adi amin’ny fanekeny.” Izany fitsarana izany no nanambara fa ny fanjakana avaratra dia hoentina ho amin’ny fahababoana tamin’ny 723 tal. J.K., ary ny fanjakana atsimo tamin’ny 677 tal. J.K. I Palmoni dia nanontaniana hoe “mandra-pahoviana” no hanatanterahana ny fanaparitahana amin’ilay “impito” amin’ny fitoerana masina sy ny tafika, ary ny valiny dia hatramin’ny 22 Oktobra 1844.

Ny “fotoana impito” namely ny fanjakana avaratr’i Isiraely dia nifarana tamin’ny 1798, ary ny “fotoana impito” namely ny fanjakana atsimo dia nifarana tamin’ny 22 Oktobra 1844. Ny “fotoana impito” namely ny fanjakana atsimo dia nifarana niaraka tamin’ny “roa arivo sy telon-jato andro” an’i Daniela tamin’ny 22 Oktobra 1844. Palmoni dia ninia nampifamatotra faminaniana telo, ary tamin’ny nanaovany izany dia amaritany ny 1798 ka hatramin’ny 1844 ho ireo enina amby efa-polo taona izay nanorenany ny tempolin’ny Millerita. Ny fahatakarana marina ny andininy fahatelo ambin’ny folo sy fahadimy ambin’ny folo dia mamela ny mpianatry ny faminaniana hahafantatra tsy ny “fotoana impito” sy ny “roa arivo sy telon-jato andro” ihany, fa ny isa 220 koa rehefa dinihina ny fifandraisan’ny 2520 sy 2300; ary mamoaka ny isa 46 koa izany rehefa dinihina ny fifandraisan’ireo faminaniana 2520 roa tonta.

Rehefa nifarana niaraka tamin’ny 22 Oktobra 1844 ny faminaniana ara-potoanan’i Mosesy sy Daniela, dia nasehon’i Palmoni niaraka tamin’izay ny tandindon’ny “220” ho an’i Daniela izay nanomboka tamin’ny 457 tal. J.K. sy ho an’i Mosesy tamin’ny 677 tal. J.K., dia ny “220” taona manelanelana ireo teboka fanombohana roa ireo ho an’ny faminaniana roa izay hifarana miaraka indrindra amin’ilay fotoana nahatanterahan’ny Habakoka “2:20” tamin’ny 10-22 (10X22=220) tamin’ny 1844. Io daty io no nanamarika ny fiandohan’ny fanenoan’ny trompetra fahafito, rehefa tsy maintsy ho tanteraka ny zava-miafin’Andriamanitra; ka izany no nanamarika ny fiandohan’ny fe-potoana ho amin’ny fanisiana tombo-kase ny iray hetsy sy efatra arivo sy efatra alina. Io daty io no manamarika ny fiandohan’ny fanisiana tombo-kase ny iray hetsy sy efatra arivo sy efatra alina; fa ny asa izay tanterahina mandritra ny fanenoan’ny trompetra fahafito dia ny fanisiana tombo-kase ny olon’Andriamanitra, izay zava-miafin’Andriamanitra, dia Kristy ao anatinareo, fanantenan’ny voninahitra, dia ny fitambaran’ny maha-Andriamanitra sy ny maha-olombelona.

Ny fiafaran’ny “fito andro” tamin’ny fanjakana avaratra tamin’ny 1798 sy ny fiafaran’ny “fito andro” tamin’ny fanjakana atsimo tamin’ny 1844 dia miteraka fe-potoana enina amby efapolo taona, manomboka amin’ny 1798 ka hatramin’ny 1844. Io fe-potoana io dia manomboka amin’ny fahatongavan’ilay anjely voalohany ao amin’ny Apokalypsy toko faha-efatra ambin’ny folo ary nifarana rehefa tonga ilay anjely fahatelo tamin’ny 1844. Ara-paminaniana, izany dia mamantarana vavolombelona roa fa ny fe-potoana manomboka amin’ny 1798 ka hatramin’ny 1844 dia fe-potoana tandindona. Ny “fito andro” izay namely ny fanjakana avaratra sy atsimon’ny Isiraely dia nifarana tsirairay avy tamin’ny 1798 sy 1844, ary tamin’izany no namokarany fe-potoana enina amby efapolo taona. Tsy misy heviny izany fe-potoana izany raha tsy misy vavolombelona faharoa. Mampianatra mivantana i Ranabavy White fa tsy mety hisy anjely fahatelo raha tsy misy anjely voalohany sy faharoa. Ary ambarany mivantana koa fa tonga tamin’ny 1798 ilay anjely voalohany ary tamin’ny 22 Oktobra 1844 ilay anjely fahatelo. Ireo anjely telo ao amin’ny Apokalypsy toko faha-efatra ambin’ny folo dia manome vavolombelona faharoa ho amin’ny zava-misy fa ny 1798 ka hatramin’ny 1844 dia fe-potoana ara-paminaniana tandindona.

Ny isa 46 dia tandindon’ny tempoly, ary rehefa nanadio ny tempoly Kristy tamin’ny voalohany, dia hitantsika fa ny Jiosy, raha niady hevitra tamin’i Kristy, dia nanamarika fa rehefa nanavao ny tempoly i Heroda dia naharitra enina amby efapolo taona izany. Ny mpahay tantara dia manamarika fa ny fanavaozana nataon’i Heroda, izay noresahin’ny Jiosy, dia vita tamin’ny taona nanaovana batisa an’i Jesosy. Izany zava-misy izany, miaraka amin’ny fahamarinana ara-panahy fa noforonina araka ny endrik’Andriamanitra isika ary ny Endriny no tempoly, izay asehon’ny isa 46.

Ary ny Teny dia tonga nofo ka nonina teto amintsika; ary hitanay ny voninahiny, dia voninahitra tahaka ny an’Ilay Lahitokana nateraky ny Ray, sady feno fahasoavana sy fahamarinana. Jaona 1:14.

Ny teny adika hoe “nitoetra” dia midika hoe tabernakely. Ny tanjon’ny fitoerana masina dia ny mba hitoeran’Andriamanitra eo anivon’ny toby (olony). Ny teny hebreo hoe “tabernakely” izay adika hoe “nitoetra” dia ilay teny iray ihany ampiasaina momba ny tabernakely naorin’i Mosesy, ary rehefa nanadio ny tempoly i Kristy tamin’ny voalohany dia voalaza mazava tsara fa ny tenan’i Kristy no tempoly. Ny isa 46, izay miorina amin’ny fahatakarana marina izay ambaran’i Palmoni ao amin’ireo andininy roa izay fototry ny Advantisma, dia hita ao amin’ny Jaona. Mifandray amin’ny 220 ny 46 taona ho an’izay vonona hahita.

Ary tsaroan’ny mpianany fa voasoratra hoe: Ny hafanam-po ny amin’ny tranonao no nandevona Ahy. Dia namaly ny Jiosy ka nanao taminy hoe: Inona no famantarana asehonao aminay, satria manao izany zavatra izany Hianao?

Dia namaly ka nanao taminy hoe: Ravao ity tempoly ity, ary amin’ny hateloana dia hatsangako indray izany. Dia hoy ny Jiosy: Enina amby efapolo taona no nanaovana ity tempoly ity, ka ianao va hanangana azy indray amin’ny hateloana? Fa ny tempolin’ny tenany no nolazainy. Jaona 2:17–21.

Ao amin’ny andininy faha-roapolo izany, ka noho izany ao amin’ny Jaona 2:20 no ilazan’ny Jiosy hoe: “Enina amby efapolo taona no nanaovana ity tempoly ity, ka hatsanganao indray va izany ao anatin’ny hateloana?” Ny isa 46 dia ampifandraisina amin’ny tempoly ao anatin’ny toko sy andininy iray izay miantso mafy ny 220. Ao amin’io andalan-teny io, ny Jiosy dia manambara fa 46 taona no nanaovana ny tempoly, izay mifanandrify amin’ny fiandohan’ny Isiraely fahiny, fony Mosesy 46 andro tany an-tendrombohitra nandray ny toromarika momba ny fanorenana ny tempoly. Nohariana araka ny endrik’Andriamanitra isika, ka tsy kisendrasendra ny fananan’ny tempolin’olombelona kromosoma 46, 23 lahy ary 23 vavy. Ireo kromosoma 23 lahy sy 23 vavy ireo no toromarika fanorenana ny tempolin’olombelona. Palmoni, Izay nahary ny zavatra rehetra, dia nahary koa ny rafitra ao anatin’ny vatan’olombelona izay manolo ny sela rehetra ao amin’ny vatan’olombelona amin’ny sela vaovao sy madio, ary fito taona no faharetan’ny fanavaozana tanteraka ny selan’ny vatana antitra, izay 2520 andro. Ny Jiosy dia mampifandray ny 46 taona amin’ny tempoly, nefa Kristy kosa nilaza ny amin’ny Tenany, dia ny vatany, izay hatsangana indray ao anatin’ny hateloana. Hatramin’ny 1798 ka hatramin’ny 1844 dia natsangana ny tempolin’ny Millerita, ary natsangana izany tao anatin’ny vanim-potoana izay nahatongavan’ireo anjely telo rehetra; ary ireo anjely telo ireo, izay mamakivaky ny 46 taona hatramin’ny 1798 ka hatramin’ny 1844, dia asehon’i Kristy ho andro. Hoy Izy: “Ravao ity tempoly ity,” ary ao anatin’ny hateloana dia hatsangako indray izany; ka dia ampifanarahana amin’izany ny fandravana tempoly iray izay hatsangana indray ao anatin’ny hateloana.

I Daniela dia manondro ny fitoerana masina sy ny tafika izay rava ao amin’ny andininy fahatelo ambin’ny folo. Ny fanjakana avaratra no maneho ny tafika ary ny fanjakana atsimo no fitoerana masina, satria any no misy an’i Jerosalema. Koa rehefa ambara ny amin’ny fanitsakitsahana, ny voalohany amin’ireo zavatra roa ireo, dia ny fitoerana masina sy ny tafika, izay nentina ho amin’ny fahababoana, dia ny fanjakana avaratra tamin’ny 723 tal. J.K. 46 taona tatỳ aoriana, tamin’ny 677 tal. J.K., no anombohan’ny “impito”. Midika izany fa nifarana tamin’ny 1798 ny fanitsakitsahana ny tafika ary nifarana tamin’ny 1844 ny fanitsakitsahana ny fitoerana masina.

Nivoaka avy tany Babylona i Isiraely fahiny mba hanorina indray an’i Jerosalema noho ireo didy telo, ka ny fahatelo tamin’ireo no nanomboka ny roa arivo sy telonjato taona izay nifarana tamin’ny fahatongavan’ny anjely fahatelo tamin’ny 22 Oktobra 1844. Tamin’ny 1798 dia nifarana ny vanim-potoanan’ny fanapahan’i Babylona ara-panahy, araka izay noharafesin’ny fitopolo taona nanjakan’i Babylona ara-bakiteny; ary ny vanim-potoana ara-paminaniana izay asehon’ireo anjely telo dia mifarana marina eo amin’izay nanombohan’ny faminaniana, dia tamin’ny fanambarana ny didy fahatelo.

Ny fe-potoanan’ireo didy telo, izay alpha-n’ny 2300 taona, dia naverina tao amin’ny fe-potoanan’ireo anjely telo, izay omega-n’ny 2300 andro. Samy andry fototra iorenan’ny Advantisma na ny alpha na ny omega; ny 457 sy 1844 dia mampiseho asa fanorenana ny tempoly sy Jerosalema.

Ary mitenena aminy hoe: Izao no lazain’i Jehovah, Tompon’ny maro hoe: Indro Ilay Lehilahy izay atao hoe Ny Rantsana; ary hitrebona avy eo amin’ny fitoerany Izy, ka Izy no hanorina ny tempolin’i Jehovah; dia Izy tokoa no hanorina ny tempolin’i Jehovah; ary Izy no hitondra ny voninahitra sady hipetraka sy hanjaka eo ambonin’ny seza fiandrianany; ary ho mpisorona eo ambonin’ny seza fiandrianany Izy; ary ny fisainan’ny fihavanana dia ho eo amin’izy roroa. Zakaria 6:12, 13.

I Kristy amin’ny maha-Sampana Azy dia ambara eto ho Ilay nanorina ny tempolin’i Jehovah; ary tahaka ny nananganana Azy tamin’ny andro fahatelo, raha tonga ny anjely fahatelo tamin’ny 22 Oktobra 1844, dia efa naorin’i Kristy ny tempoly Millerita, satria Izy no manamboatra ny tempolin’i Jehovah. Na dia tanteraka tao amin’ny tantara Millerita aza izany, ny fahatanterahany lavorary dia ao amin’ny vanim-potoanan’ny ranonorana farany; satria ny famerenana indroa ny teny hoe: “Izy no hanorina ny tempolin’i Jehovah” dia mamela izay hahita fa ny Tompo no nanorina ny tempoly Millerita tao anatin’ny 46 taona, nefa Izy koa dia manangana tempoly hafa, dia ny an’ny iray hetsy sy efatra alina sy efatra arivo, mandritra ny fotoanan’ny ranonorana farany; fa hoy Petera fa ny iray hetsy sy efatra alina sy efatra arivo dia hatsangana ho trano ara-panahy.

Rehefa apetraka amin’i Palmoni ny fanontaniana hoe “mandra-pahoviana”, dia izao no valiny omeny: “hatramin’ny andro roa arivo sy telon-jato; dia hodiovina ny fitoerana masina”; nefa i Mosesy, i Elia ary ny Millerites, ireo maritioran’ny fahefana papaly, Zakaria sy Jaona izay mandrefy ny tempoly, Isaia ao amin’ny toko fahenina, ary ny hafa izay tsy voatanisa, dia milaza fa ny valin’ilay fanontaniana ao amin’ny andininy faha-telo ambin’ny folo hoe “mandra-pahoviana” dia izao: “hatramin’ny 9/11 ka hatramin’ny lalàn’ny Alahady, dia hodiovina ny fitoerana masina.”

Ny 22 Oktobra 1844 dia voasolo tandindona tamin’i Abrahama nanolotra ny zanany lahy; fa izany no tandindon’ny hazo fijaliana, izay nanoloran’ny Ray any an-danitra ny Zanany. Mosesy sy ny Hebreo teo amin’ny Ranomasina Mena, araka ny apostoly Paoly, dia naneho ny batisa, izay tandindon’ny hazo fijaliana, izay efa voasolo tandindona tamin’i Abrahama teo an-Tendrombohitra Moria niaraka tamin’i Isaka.

Ary koa, ry rahalahy, tsy tiako raha tsy mahalala ianareo, fa ny razantsika rehetra dia teo ambanin’ny rahona avokoa, ary samy namaky ny ranomasina avokoa; ary samy natao batisa ho amin’i Mosesy tao amin’ny rahona sy tao amin’ny ranomasina izy rehetra. 1 Korintiana 10:1, 2.

Mazava ho azy fa midika izany fa ny batisa dia asehon’ny 22 Oktobra 1844, izay teo no nanaovana batisa ny fianakavian’i Noa, olona valo. Ny “valo” dia mariky ny fitsanganana amin’ny maty.

Izay tsy nanaiky fahiny, fony niandry tamin’ny fahari-po Andriamanitra tamin’ny andron’i Noa, raha mbola namboarina ny sambofiara, izay namonjena olona vitsy, dia fanahy valo, tamin’ny rano. Ary izany koa no tandindona izay amonjen’ny batisa antsika ankehitriny—tsy fanesorana ny loto amin’ny nofo, fa valin’ny fieritreretana tsara manoloana an’Andriamanitra—amin’ny fitsanganan’i Jesosy Kristy tamin’ny maty. 1 Petera 3:20, 21.

Ny tsy fahazoana tsara izay singa rehetra amin’ny fahamarinana efa nambara momba ny 22 Oktobra 1844 dia mitovy amin’ny tsy fahazoana tsara ny fijoroana vavolombelon’i Noa tao anatin’ny sambofiara, i Mosesy teo amin’ny Ranomasina Mena, i Abrahama teo an-tendrombohitra Moria, ary i Jesosy teo ambonin’ny hazo fijaliana. Tamin’izany daty izany no nidiran’ilay anjely fahatelo teo amin’ny tantara, ary izy no anjely izay manisy tombo-kase ny vahoakan’Andriamanitra.

“Dia hitako avy eo ny anjely fahatelo. Hoy ilay anjely niaraka tamiko: ‘Mahatahotra ny teniny, mahatsiravina ny iraka ampanaovina azy. Izy no anjely izay hisafidy ny vary amin’ny tsimparifary, ka hanisy tombo-kase na hamatotra ny vary ho ao amin’ny trano fanangonam-bokatra any an-danitra.’ Ireo zavatra ireo dia tokony handray anjara amin’ny saina manontolo, amin’ny fitandremana manontolo. Naseho ahy indray ny maha-ilaina ny hisarahan’ireo izay mino fa mandray ny hafatra farany momba ny famindram-po isika amin’ireo izay mandray na mitelina fahadisoana vaovao isan’andro. Hitako fa na ny tanora na ny antitra dia tsy tokony hanatrika ny fivorian’ireo izay ao anatin’ny fahadisoana sy ny aizina. Hoy ilay anjely: ‘Aoka ny saina hitsahatra tsy hitoetra amin’izay zavatra tsy mahasoa.’” Manuscript Releases, boky faha-5, 425.

Koa niaraka tamin’ireo tsipika masina ara-paminaniana izay naneho mialoha an-tsary io daty io, dia tonga ny anjely fahatelo ka nanomboka ny asany, izay ahitana ny fanavahana ny virijina hendry sy ny virijina adala, izay aseho ho vary sy tsimparifary ao amin’ilay andalan-teny. Ny tsy fahatakarana ny halehiben’ny fanoharana masina nanaovana an’i 1844, na ny tsy fahalalana izay efa nambara momba ireo mari-dalana izay nifandray tamin’i 1844 ka nitohy hatramin’ny 1863, dia mamela ny fanahy ho tsy voaomana hiatrika ara-paminaniana ny vokatry ny zava-misy fa i Kristy no lohahevitra ivon’ireo andininy roa izay maneho ny fanorenan’ny Advantisma, ary ao no ahafantarana an’i Kristy ho Palmoni, Mpamorona ny matematika sy ny zavatra rehetra koa.

Ny valin’ny fanontaniana ao amin’ny andininy fahatelo ambin’ny folo amin’izao fotoana izao dia hafa noho ilay valiny tamin’ny taona 1845. Tamin’ny taona 1845, ireo mpisava lalana dia mbola niala tamin’ny fahadisoam-panantenana lehibe, sady nanomboka niatrika ny hevitra fa ny Tompo dia namerina ny fanomezana ny mpaminany, izay tsy mbola natao intsony hatramin’ny andron’ny mpianatra. Nitady hahatakatra ny hevitry ny hafatry ny anjely fahatelo izy ireo, ary nifoha tamin’ny zava-misy fa ny fanandramana izay vao nolalovany dia tsy inona fa tantara masina. Tamin’ny taona 1850 dia nanolotra tabilao vaovao nataon’ny mpisava lalana izy ireo mba hanitsiana sy hanoloana ilay tabilao nataon’ny mpisava lalana tamin’ny 1843. Ireo tabilao roa ireo dia nofaritan’i Rahavavy White ho fahatanterahan’ireo “takela-bato” ao amin’ny Habakoka toko faharoa. Koa satria izany no izy, ny taona 1850 dia fahatanterahana efa voapetraka amin’ny Tenin’Andriamanitra ara-paminaniana.

Ny mpisava lalana dia nahatakatra sady nanoratra fa ny fandavana ny hoe ny tabilao 1843 dia tsy fahatanterahan’ireo “takela-bato” ao amin’ny toko faharoa ao amin’i Habakoka dia fialana amin’ny finoana tany am-boalohany. Nankatoavin’i Rahavavy White io tabilao io ho tarihin’ny tanan’ny Tompo, ary ho fahatanterahan’i Habakoka, ary napetrany tamin’ilay tabilao 1850 koa izany fankatoavana izany. Habakoka dia manondro “takela-bato” amin’ny endrika maro, ary rehefa natao pirinty tamin’ny volana Mey 1842 ny tabilao 1843, dia nivoaka niaraka tamin’ny fahadisoana tamin’ny ampahany amin’ireo tarehimarika izay notazonin’ny Tompo teo amboniny ny tanany. Tamin’ny 1850 dia nisy tabilao vaovao natao azo ampiasaina izay nanitsy izany fahadisoana izany teo amin’ireo tarehimarika. Ny takela-baton’i Habakoka dia maneho fahatanterahan’ny faminaniana, ary ireo faminaniana ireo dia tanteraka hatramin’ny Mey 1842 ka hatramin’ny Janoary 1850.

Ny tabilao 1843 na tabilao fanombohana dia nisy fahadisoana, ary ny tabilao famaranana tamin’ny 1850 dia tsy nisy fahadisoana. Ny fe-potoana manomboka amin’ny Mey 1842 ka hatramin’ny Janoary 1850 dia fe-potoana ara-paminaniana efa voapetraka, ary ny Mey 1842, ary koa ny Janoary 1850, dia maneho marika ara-paminaniana, ary ireo marika ireo dia mitondra ny sonian’i Alpha sy Omega. Ny alpha, na ny litera voalohany, ary ny omega, ny litera farany sy faharoa amby roapolo. Ny 1842 dia alpha ary ny 1850 dia omega, ary raha raisintsika ireo litera hebreo roa ireo ka ampidirintsika ny litera fahatelo ambin’ny folo amin’ny abidia hebreo, dia hanorina ny teny hebreo hoe “fahamarinana” isika, izay soratana amin’ny litera voalohany sy fahatelo ambin’ny folo ary faharoa amby roapolon’ny abidia hebreo.

Ny lojikan’ny faminaniana ampiharina amin’ireo marika ara-potoana tamin’ny 1842 sy 1850 dia izao: mifamatotra amin’ny alalan’ny “fahadisoana” izy ireo. Ny alfa dia nanana fahadisoana, ary ny omega dia nanitsy izany fahadisoana izany indrindra; koa izay mijoro eo anelanelan’ny litera alfa sy omega dia ny “fahadisoana”, tandindon’ny fikomiana, izay no asehon’ny isa telo ambin’ny folo. Ny 1842 ka hatramin’ny 1850 dia vanim-potoana ara-paminaniana efa voapetraka, mitondra ny mariky ny Alpha sy Omega, ary izany no “fahamarinana.” Mandra-panaovan’ny Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito Laodiseana fanadihadiana matotra sy ara-panahy momba izany tantara izany, dia saika jamba izy ireo manoloana ilay FAHAMARINANA miharihary izay aorin’ny vanim-potoana ara-paminaniana amin’ny tabilao nataon’i Habakoka, manomboka amin’ny 1842 ka hatramin’ny 1850, mihoatra ny fisalasalana rehetra. Ny fahamarinana izay iorenan’ny vavolombelona roa miaraka dia izao: tsy manana fahadisoana ny tabilao 1850. Ny tabilao 1850, tahaka ny tabilao 1843, dia ahitana ny “impito” an’i Mosesy, ary eo amin’ny tabilao roa tonta ny “impito” dia apetraka eo afovoan’ny tabilao, miainga avy any ambony ka hatrany ambany, maneho ny vanim-potoanan’ny “impito” manomboka amin’ny 677 talohan’i Kristy ka hatramin’ny 1844. Ny 2520 dia tsy hoe eo amin’ny tabilao fotsiny, fa izy no ivon’ny tabilao.

Ny zavatra aseho eo afovoan’ilay tsipika ara-paminaniana izay maneho ny “impito” dia ny hazo fijaliana. Ny afovoan’ireo tabilao roa ireo dia ny fandaharam-potoana 2520, izay midina avy any ambony ka hatrany ambany. Eo afovoany no misy ny hazo fijaliana. Ny hazo fijaliana no afovoan’ny herinandro izay nanamafisan’i Kristy ny fanekena tamin’ny maro, ho fahatanterahan’ny Daniela toko faha-sivy andininy faha-fito amby roapolo. Io herinandro io dia maneho fito taona, izay ara-paminaniana dia 2520 andro. Tahaka ny amin’ireo tabilao, eo afovoan’ny 2520 andro indrindra no nanamafisan’i Kristy ny fanekena teo amin’ny hazo fijaliana. Hatramin’ny batisan’i Kristy ka hatramin’ny hazo fijaliana dia 1260 andro ara-paminaniana. Midika izany fa hatramin’ny batisa ka hatramin’ny hazo fijaliana dia hisy fanatitra maraina 1260 sy fanatitra hariva 1260, mitondra mankany amin’ny hazo fijaliana; nefa teo amin’ny hazo fijaliana dia afaka tamin’ny mpisorona ilay zanak’ondry fanatitra farany, ary ny Zanak’ondrin’Andriamanitra no tonga fanatitra hariva, ka dia Izy no nisolo tena ny fanatitra Zanak’ondry faha-2520 hatramin’ny batisa.

Ny ivon’ny herinandro dia ny hazo fijaliana, ary ny ivon’ireo latabatra masina roa tonta koa dia ny hazo fijaliana; nefa amin’ny tranga tsirairay dia apetraka ao anatin’ny fahamarinana asehon’ny 2520 ara-tandindona ny Zanak’ondry. Apetraka eo afovoan’ny 2520 andro ny hazo fijaliana, ary teo amin’ny hazo fijaliana Jesosy no fanatitra faha-2520 sady fanatitra farany. Ny tantara eo anelanelan’ny Mey 1842 sy Janoary 1850 dia maneho fahadisoana, ary Kristy, izay Fahamarinana, dia napetraka teo anelanelan’ny jiolahy roa; na dia tsy jiolahy aza Izy dia nentina tahaka izany. Koa noho izany dia manana jiolahy telo isika: ny iray izay ho very ary ny iray izay hovonjena. Ireo jiolahy telo ireo dia mari-pamantarana telo mifamatotra amin’ny heloka, na dia ny mari-pamantarana afovoany aza no mifanohitra amin’ilay jiolahy alpha sy omega. Ny jiolahy alpha sy omega dia ampifandraisin’ny mari-pamantarana afovoany, dia ny hazo fijaliana.

Miaraka amin’ireo tabilaon’i Habakoka hatramin’ny 1842 ka hatramin’ny 1850, ny fahadisoana no litera afovoany izay nampifamatotra ny mari-dalana voalohany sy farany. Ny mari-dalana afovoany teo amin’ny hazo fijaliana no nampifamatotra ireo jiolahy telo, nefa ny mari-dalana afovoany amin’ireo dia tsy fahadisoana, fa Fahamarinana, ary singam-pahamarinana iray izay tohanan’ny hazo fijaliana sy ny tabilaon’i Habakoka dia izao: ny 2520, dia ny “impito” ao amin’ny Levitikosy enina amby roapolo, dia fahamarinana; ary ao anatin’ny tontolon-kevitry ny lojika vao napetraka teo, ny mandà ny 2520 dia ny mandà an’i Jesosy.

Rehefa milaza i Palmoni, Ilay Mpandanja Mahagaga hoe: “Hatrizay amin’ny roa arivo sy telon-jato andro; dia hodiovina ny fitoerana masina,” dia mamaly ilay fanontaniana ara-paminaniana hoe: “mandra-pahoviana?” Ny valiny dia tsy 1844 intsony, satria ny hetsika Millerita Philadelphiana dia nifarana tamin’ny 1856, fa tamin’izany no nanamarihan’i James sy Ellen White fa ny hetsika dia nifindra niala avy tao Philadelphia ho any Laodikia. Rehefa nametraka izany tsipika mazava izany ny Rahavavy White, dia midika izany fa mandra-piovan’izany toe-javatra izany dia tsy maintsy ho takarina ho maneho fisarahana ny fifandraisan’Andriamanitra amin’ny olony; satria Izy mitsangana any ivelany mandondòna eo am-pon’ny Laodikiana mitady hiditra. Tsy ao anatin’ny maha-olombelona azy ireo ny maha-Andriamanitra Azy. Ny tena asa izay natombok’i Kristy tamin’ny 22 Oktobra 1844 dia ny hampiray ny maha-Andriamanitra Azy amin’ny maha-olombelona, ary vonona i Kristy hanao izany zavatra izany indrindra, nefa tsy izany no nitranga.

“Raha ny Advantista, taorian’ilay fahadisoam-panantenana lehibe tamin’ny 1844, no nihazona mafy ny finoany ka nanaraka tamim-piraisan-tsaina ny fitarihan’Andriamanitra misokatra teo anoloany, ka nandray ny hafatry ny anjely fahatelo ary tamin’ny herin’ny Fanahy Masina nitory izany tamin’izao tontolo izao, dia ho nahita ny famonjen’Andriamanitra izy; ny Tompo dia ho niasa tamin-kery lehibe niaraka tamin’ny ezaka nataony, ho efa vita ny asa, ary Kristy ho efa tonga hatry ny ela handray ny olony ho amin’ny valisoany. Kanefa tamin’ilay vanim-potoanan’ny fisalasalana sy ny tsy fahazoana antoka izay nanaraka ilay fahadisoam-panantenana, dia maro tamin’ireo mpino ny fiavian’i Kristy no nandao ny finoany.... Toy izany no nanakantsakanana ny asa, ary navela tao amin’ny maizina izao tontolo izao. Raha ny tenan’ny Advantista manontolo no niray hina teo amin’ny didin’Andriamanitra sy ny finoan’i Jesosy, endrey, ho hafa lavitra toy inona ny tantarantsika!” Evangelism, 695.

Amin’ny famerimberenana ny tantaran’ny Isiraely fahiny dia nentin’ny Tompo nivoaka avy tao amin’ny haizin’ny Vanim-potoana Maizina ny Isiraely maoderina ka nampidiriny tao amin’ny fanekena niaraka taminy teo amin’ny Ranomasina Mena, fa ny batisa dia tandindon’ny fifandraisana amin’ny fanekena. Nefa tsy maintsy hosedraina ny Isiraely mba hahitana raha hitandrina ny fanekena izy. Tamin’ny Isiraely fahiny dia tsy nahomby tamin’ny fitsapana folo izy araka ny bokin’ny Nomery. Tamin’ny tsy fahombiazana fahafolo dia voaheloka ho faty tany an-efitra nandritra ny efapolo taona mahery izy, ka izany no nanome ohatra ny amin’ny fandavan’ny Isiraely maoderina ny hafatr’i Laodikia tamin’ny 1856. Tahaka ny tsy fahombiazan’ny Isiraely fahiny tamin’ny fitsapana mandroso miisa folo (ny folo mantsy dia tandindon’ny fitsapana), hatramin’ny nahatongavan’ny anjely fahatelo tamin’ny 1844 ka hatramin’ny 1856 dia nisy fizotry ny fitsapana mandroso napetraka tamin’ny hetsika Millerita Filadelfiana.

Ny fitsapana folo hatrany amin’ny Ranomasina Mena ka hatramin’ny fikomiana voalohany tao Kadesy dia aseho ho vanim-potoana ara-paminaniana, satria ny isa folo no mamatotra izany vanim-potoana izany ho iray. Ny folo, izay tandindon’ny fitsapana, dia ireo fitsapana folo no nanondro ireo foko folo izay nandà ny fanekena ka tsy nahomby tamin’ny fitsapana fahafolo sy tamin’ny fizotry ny fitsapana. Nanomboka tamin’ny fiampitana ny Ranomasina Mena io vanim-potoana io, ary ny Didy Folo dia aseho ho voalohany amin’ireo fitsapana folo taorian’ny ranomasina; ny fitsapana voalohany dia ny Sabata, tandindona sy tombo-kasen’ny Didy Folo (asehon’ny mana). Rehefa aseho mazava toy izany ny vanim-potoanan’ny fitsapana folo tao amin’ny Isiraely fahiny ho vanim-potoana ara-paminaniana voafaritra tsara, ary ny Fanahin’ny Faminaniana dia mampahafantatra antsika fa ny fiampitana ny Ranomasina Mena dia tandindon’ny 22 Oktobra 1844, dia tokony ho fantatsika fa tamin’izay fotoana izay no nanombohan’ny fizotry ny fitsapana mandroso. Tsy mahalala izany ny Advantisma, ka noho izany dia tsy afaka mahita izy ireo fa tamin’ny 1863 dia voatendry ho faty tao amin’ny efitr’i Laodikia mandra-pahatongan’ny lalàn’ny Alahady, dia ilay lalàna indrindra izay nomena azy ireo hotorina fampitandremana ny aminy tany am-piandohan’ilay fizotry ny fitsapana izay nitarika ho amin’ny 1863.

Rehefa tonga tamin’ny Advantisma Millerita tamin’ny taona 1856 ny fanambaràna momba ny toe-piainan’i Laodikia, dia navoaka ny “divay vaovao” momba ny “fito heny”. Tsy nekena mihitsy izany fahazavana vaovao izany, ary fito taona tatỳ aoriana, na 2520 andro ara-paminaniana tatỳ aoriana, dia nifarana ny hetsika Millerita Laodikeana ka tonga Fiangonana Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito Laodikeana. Vonona ny hiditra ao amin’ny Tany Nampanantenaina i Mosesy, saingy efa tonga ny fitsapana fahafolo, ary mazava ho azy fa fitsapana fototra izany, satria ny asa indrindra nanendrena an’i Mosesy hatrany am-piandohana dia ny hitondra ny olon’Andriamanitra ho any amin’ny Tany Nampanantenaina. Izany no asa teo anoloan’i Mosesy talohan’ny nahatongavany tany Egypta. Efa tonga ny fitsapana fahafolo, ary nivembena momba ny fidirana ao amin’ny Tany Nampanantenaina ireo mpikomy.

Ary hoy aho taminareo hoe: Tonga eo amin’ny tendrombohitry ny Amorita ianareo, izay omen’i Jehovah Andriamanitsika antsika. Indro, Jehovah Andriamanitrao efa nametraka ny tany eo anoloanao; miakara, ka alao ho fanananao izany, araka izay nolazain’i Jehovah, Andriamanitry ny razanao, taminao; aza matahotra, ary aza kivy. Dia nanatona ahy ianareo rehetra ka nanao hoe: Andeha isika handefa olona hialoha antsika, ary hitsongo ny tany ho antsika izy, ka hitondra teny amintsika indray ny amin’izay lalana hiakarantsika sy izay tanàna hodiavintsika. Dia sitrako tsara izany teny izany; ka naka roa ambin’ny folo lahy taminareo aho, iray isam-poko. Deoteronomia 1:20–23.

Hatramin’izany fotoana izany ka mandra-piverin’ireo mpitsikilo roa ambin’ny folo dia maneho ny tantara tamin’ny nahatongavan’ilay fitsapana fototra farany tamin’ny taona 1856, ary nandritra ny fito taona dia nandinika ny tany ireo Millerita Laodiseana mandra-pisafidianany hitsahatra tsy ho hetsika intsony ka ho tonga fiangonana.

Ny fahamarinana voalohany hitan’i Miller dia ny “fotoana fito”, ka izany no niorina ho fototry ny fahamarinana fototra mandrafitra ny lalana fahiny ao amin’i Jeremia. Ny hazavana ara-paminaniana vaovao farany nentina tao amin’ny Advantisma dia tamin’ny 1856, ary andian-dahatsoratra momba ny “fotoana fito” izany. Betsaka ny hazavana mifandray amin’ny fandalinana lalina ireo zava-misy ara-tantara ireo; nefa raha toa ka te ho afaka hamantatra isika hoe nahoana ny valin’ny andininy faha-efatra ambin’ny folo ao amin’ny Daniela valo no hoe “hatramin’ny 9/11 ka hatramin’ny lalàna alahady, dia hodiovina ny fitoerana masina,” dia tsy maintsy manohy mandroso isika.

Ny asa izay natombok’i Kristy tamin’ny 1844 dia navily tamin’ny 1863, ka noho izany ny “fanadiovana” ny fitoerana masina izay nanomboka tamin’izany fotoana izany dia naato, raha mbola nanomboka nizotra namakivaky ny efitr’i Laodikia ny olon’Andriamanitra. Noho izany antony izany, ny asa izay tokony ho notanterahin’i Kristy tao anatin’ny vanim-potoana 1844 ka hatramin’ny 1863 dia tsy maintsy haverina rehefa ny anjely fahatelo, izay ilay anjely manasaraka sy manisy tombo-kase, no manatanteraka amin’ny farany ny asa asehon’ny hoe “fanadiovana.” Ny mari-pamantarana ara-paminaniana manomboka amin’ny 1844 ka hatramin’ny 1863 no mari-pamantarana izay tokony ho nanatanterahan’i Kristy ny asa fanadiovana ny fitoerana masina, ary ireo mari-pamantarana ireo dia maneho ny tantara izay hanatanterahana izany asa izany. Raha azo aseho fa ny 1844 ka hatramin’ny 1863 dia maneho ny vanim-potoana manomboka amin’ny 9/11 ka hatramin’ny lalàn’ny Alahady, dia mifanaraka amin’ireo tsipika hafa asehon’ny hoe “mandra-pahoviana” ny fanontaniana hoe “mandra-pahoviana.”

Ny taona 1844 no nahatongavan’ilay anjely fahatelo, ary ny taona 1863 no manamarika ny fiafaran’ny fotoam-pitsapana. Tamin’ny 1846 dia nivady ny Whites, ary niova avy tamin’ny Harmen ho White ny anaran’i Ellen, ary tamin’io taona io no nanombohan’izy mivady nitandrina ny Sabata andro fahafito. Ny Sabata, ny fanambadiana, ary ny fanovana anarana dia samy tandindon’ny fifandraisana amin’ny fanekena ara-paminaniana avokoa. Nentin’ny Tompo namakivaky ny Ranomasina Mena tamin’ny 1844 i Isiraely maoderina, ary tamin’ny 1846 dia nentiny ho eo Sinay izy ireo mba hanomezana azy ny lalàna sy hidirany amin’ny fanekena miaraka amin’izy ireo. Io lalàna io, tahaka ny amin’ireo takelaka roa an’i Habakoka, dia voasoratra eo ambonin’ny takelaka roa; ny takelaka voalohany dia misy lalàna 4 ary ny takelaka faharoa dia misy 6. Ny takelaka roa dia maneho ny fifandraisana amin’ny fanekena an’i Isiraely fahiny sy i Isiraely maoderina, ary miaraka, ireo takelaka roa amin’ny fanekena, dia ny Didy Folo, ary voamarika ara-tandindona ho 46 ho an’i Isiraely fahiny, no tandindon’ireo takelaka roa an’i Habakoka izay maneho ny tantaran’ny ranonorana farany. Miaraka amin’ireo fanatitra mofo ahetsiketsika roa tamin’ny Pentekosta, ireo dia maneho ny faneva, dia ilay iray hetsy sy efatra amby efatra alina.

Rehefa niova avy tamin’i Harmen ho White ny anaran’i Rahavavy White. Harmen dia midika hoe miaramilan’ny fiadanana, nefa nosoloina tamin’ny White izany, izay fanamarinana avy amin’i Kristy. Ny anarana hoe Gould dia midika volamena, ary Ellen dia midika fahazavana mamirapiratra sy manjelanjelatra. Ny anarany dia maneho ny hafatry ny Laodikia.

Manoro hevitra anao Aho mba hividy amiko volamena voazaha toetra tamin’ny afo, mba hanankarena anao; sy fitafiana fotsy, mba hitafianao, ary mba tsy hiseho ny henatry ny fitanjahanao; ary hosory ody maso ny masonao, mba hahitanao. Apokalypsy 3:18.

Ny “fanafody fanosotra ny maso” dia ny fahazavan’ny Tenin’Andriamanitra, ary i Ellen dia fahazavana mamirapiratra sy mamely. Ny fiarovana ho an’ny Millerites tamin’ny 1856 dia hita tamin’ny fandraisana ny hafatra ho an’i Laodikia araka izay naseho tamin’ny alalan’ny asa sorany, sy araka izay aseho ao amin’ny anarany. Mazava tsara ny filazan-dRahavavy White fa ny hafatra tamin’ny 1888 nentin’i Jones sy Waggoner dia ilay hafatra ho an’i Laodikia, ary fa ny hafatr’izy ireo koa dia ny hafatry ny anjely fahatelo.

“Ny Tompo, noho ny famindram-pony lehibe, dia nandefa hafatra sarobidy indrindra ho an’ny olony tamin’ny alalan’ireo Loholona Waggoner sy Jones. … Ity no hafatra izay nandidian’Andriamanitra homena izao tontolo izao. Io no hafatry ny anjely fahatelo, izay tsy maintsy hotorina amin’ny feo mahery, sady arahina amin’ny firotsahan’ny Fanahiny amin’ny ambaratonga lehibe.” Testimonies to Ministers, 91.

Tonga tamin’ny 1844 ny anjely fahatelo, ary nanandrana ny asany fanindroany izy tamin’ny 1888. Ny hafatry ny 1888 dia ny hafatr’i Laodikia; izany no hafatry ny anjely fahatelo; izany no nanamarika ny fidinan’ilay anjely ao amin’ny Apokalypsy valo ambin’ny folo; izany no hafatry ny fanamarinana amin’ny finoana izay torina mandritra ny firotsahan’ny ranonorana farany. Tonga tamin’ny 1844 ny anjely fahatelo ary avy eo indray tamin’ny 1888, nefa nolavina tamin’ireo fotoana roa ireo ihany izy; kanefa ireo fotoana roa ireo samy tandindon’ny fotoana ahatongavan’ny anjely fahatelo amin’ny andron’ny ranonorana farany. Ny 1844 dia tandindon’ny 9/11, ary raha ny 1863 no tandindon’ny lalàna alahady, dia ny vanim-potoana ara-paminaniana hoe “9/11 ka hatramin’ny lalàna alahady” araka ny asehon’ilay tandindona hoe “mandra-pahoviana” no hisolo tena ny valin’ny fahamarinana ankehitriny ho an’ny fanontanian’ny andininy faha-telo ambin’ny folo hoe: “Mandra-pahoviana?”

Ny tantaran’ny Millerita hatramin’ny 1842 ka hatramin’ny 1850 dia fe-potoana ara-paminaniana izay mifanindry amin’ilay fe-potoana ara-paminaniana momba ny fizahan-toetry ny anjely fahatelo nanomboka tamin’ny 1844 ka hatramin’ny 1863. Ny 1842 ka hatrany amin’ny 1863 dia manana mari-dalana ara-paminaniana izay maneho ny tantara manomboka amin’ny 9/11 ka hatramin’ny lalàna alahady, rehefa manadio ny tempoliny Kristy, voalohany ny fiangonany ary avy eo ireo mpiasa amin’ny ora fahiraika ambin’ny folo. Amin’ny lalàna alahady, Kristy dia hanana vahoaka voadio hatolotra amin’izao tontolo izao ho fanatitra famantarana, ary ny fiangonana dia ho tonga fiangonana mpandresy. Amin’izay fotoana izay dia ho voadio ny fitoerany masina.

Napetratsika teo amin’ny toerany ny tandindon’ny hoe “mandra-pahoviana”, na dia mazava ho azy fa mbola misy hafa koa aza. Hanomboka isika hitondra izao sy ireo lahatsoratra dimy teo aloha hiverina ao anatin’ny fomba fijerin’ny bokin’i Joela, nefa ireo fiviliana an-dalana ireo dia toa zava-dehibe hapetraka mialoha. Ny fijoroana ho vavolombelon’ny “mandra-pahoviana” tsirairay izay nodinihintsika dia mifanaraka amin’ilay fanontaniana hoe “mandra-pahoviana” izay novalian’i Palmoni ao amin’ny andininy faha-efatra ambin’ny folo, satria ny fitoerana masina dia hodiovina hatramin’ny 9/11 ka hatramin’ny lalàna alahady. Izany tantara izany no tantaran’ny ranonorana farany, ary ny tantaran’ny ranonorana farany dia aseho ao amin’ny bokin’i Joela.