Tao amin’ireo lahatsoratra voalohany vitsivitsy dia nampidirinay ny andalan-teny avy ao amin’ny The Desire of Ages izay miresaka an’i Kristy nanolotra ny fanoharana ny amin’ny tanim-boaloboka tamin’ireo Jiosy tia adihevitra. Ny fanoharana momba ny hiran’ny tanim-boaloboka dia sady hiran’i Mosesy no hiran’ny Zanak’ondry koa, izay hirain’ny iray hetsy sy efatra alina sy efatra arivo; ary ny tsindrimandry dia mampahafantatra antsika fa ny “hira” ao amin’ny faminaniana dia maneho “fanandramana.” Ny iray hetsy sy efatra alina sy efatra arivo dia manaraka ny Zanak’ondry na aiza na aiza alehany, koa handalo amin’io fanandramana io ihany tahaka izay nolalovan’i Kristy sy Mosesy izy ireo. Kristy, amin’ny maha-omega ny tantara ara-paminanian’ny Isiraely fahiny Azy, sy Mosesy, amin’ny maha-alpha ny tantara ara-paminanian’ny Isiraely fahiny azy, dia samy niaina tao anatin’ny vanim-potoana mifanindran-dalana, tamin’ny fotoana nandaloana ny vahoakan’ny fanekena teo aloha ary nifidianana vahoakan’ny fanekena vaovao. Ny iray hetsy sy efatra alina sy efatra arivo dia mihira ny hiran’i Mosesy sy ny an’ny Zanak’ondry amin’ny alalan’ny iainan’izy ireo tantara iray izay andalovana ny vahoakan’ny fanekena teo aloha—raha ny Tompo kosa miditra amin’ny fanekena amin’ny vahoakany farany amin’ny fanekena.
Amin’ny lafiny faminaniana, rehefa nanolotra ny fanoharana i Kristy dia mifanaraka amin’i Petera niresaka tamin’ireo Jiosy mpanohitra teny amin’ny Pentekosta izany. Ao amin’ny krizy farany, i Jesosy, izay manolotra ny fanoharana amin’ireo Jiosy mpanohitra, dia maneho ireo izay mihira ny hiran’ny tanim-boaloboka amin’ireo mpisotro mamon’i Efraima. Petera dia manolotra io hira io ihany amin’ny Pentekosta, saingy amin’ny lakilen’i Joela no ihirany azy. Ny hiran’ny tanim-boaloboka dia hiran’ny vahoakan’ny fanekena taloha izay lavina amin’ny fanambadiana amin’io fotoana io ihany izay anambadian’ny Tompo vahoakan’ny fanekena vaovao. Ireo virijina izay diso fanantenana ka niditra tao amin’ny fotoan’ny fiandrasana dia niandry ny fampakaram-bady, ary ny fahatanterahana lavorary dia ny hoe miandry ny fanisiana tombo-kase ny iray hetsy sy efatra arivo amby efatra alina izy ireo.
Ny bokin’i Joela dia manomboka amin’ny toko voalohany, izay milazalaza ny amin’ny nandravana ny tanim-boalobok’Andriamanitra nataon’ireo mpisotro divay sy zava-pisotro mahamamo, izay efa nesorina tsy ho eo am-bavany ny “divay vaovao.” Raha vao nampahafantarin’i Jesosy ny Jiosy fa hesorina aminy ny fanjakany ka homena antokon’ny mpamboly izay hamoa ny tena vokatry ny tanim-boaloboka, dia niova hevitra avy hatrany Izy ka nanonona ny vato fehizoro tao amin’ny tempoly izay natao tsinontsinona, nefa voatendry ho tonga vato tampony. Ny fiandohana dia hamerina ny tenany any amin’ny farany, ary rehefa avoitra io fahamarinana io, dia aseho ho “mahagaga” izany.
Ny “fitsipiky ny filazana voalohany” ao amin’ny Tenin’Andriamanitra dia mampahafantatra antsika fa satria i Joela no voalohany miresaka ny amin’ny fandravana ny tanim-boaloboka, izany no teboka fototra indrindra amin’ny fanambaràny. Tsy i Joela irery no manao izany, fa ny mpaminany lehibe rehetra dia manomboka ny fanambaràny amin’ny firesahana ny fahotan’i Isiraely sy ny toetrany very.
Ao amin’ny Isaia toko faha-valo amby roapolo, ireo “lehila-latsy fanahy izay manapaka” ao “Jerosalema” dia aseho ho ireo “mpisotro toaka ao Efraima” sy ho “satroboninahitry ny fireharehana.” Ny “satroboninahitra” dia maneho fitarihana, ary ny “fireharehana” dia maneho toetra satanika.
Ny mpimamo dia ampitahaina amin’ny sisa (“residue”) izay tonga “satroboninahitry” ny voninahitr’Andriamanitra, fa mandritra ny orana farany dia manangana ny “fanjakan’ny voninahiny” ny Tompo, araka ny tandindona nasehon’ny fananganany ny “fanjakan’ny fahasoavana” teo amin’ny hazo fijaliana. Ny fanjakan’ny fahasoavana teo amin’ny hazo fijaliana dia tandindon’ny fanjakan’ny voninahitra amin’ny lalàn’ny Alahady.
Ny orana farany dia nanomboka tamin’ny 9/11, rehefa nanomboka koa ny fanisiana tombo-kase ny iray hetsy sy efatra amby efatra alina ary ny fitsarana ny velona. Tamin’ny fotoan’ny fanisiana tombo-kase no nanombohan’ny firotsahan’ny Fanahy Masina tamin’ny 9/11, raha nitsoka fofonaina toy ny ranonorana vitsivitsy i Jesosy. Izany no fototra, ary ny firotsahan’ny Fanahy Masina amin’ny Fiantsoana Amin’ny Misasakalina no vato fehizoro. Ny hoe “Mahagaga” dia tandindon’ny vanim-potoanan’ny firotsahan’ny Fanahy hatramin’ny “9/11 ka hatramin’ny lalàna alahady.”
Ny tandindona mifamandrify nefa mifanohitra momba ny “satro-boninahitra” izay maneho fitarihana dia aseho ao amin’ny fitantaran’i Isaia toko faha-roapolo amby valo, rehefa ilaozana ireo mpimamo izay manjaka ao Jerosalema ka omena ny sisa ny fitarihana ny fiangonan’Andriamanitra. Izany dia mampiseho ny fanoharana momba ny tanimboaloboka. Esorina ny satro-boninahitry ny mpimamo, ary ireo iray hetsy sy efatra amby efatra alina no tonga satro-boninahitra izay maneho ny fanjakan’i Kristy. Isaia dia mampianatra izany fahamarinana izany ihany koa ao amin’ny toko faha-roapolo amby roa, rehefa ariana ho any amin’ny tany lavitra i Sebna ka soloina amin’i Eliakima. Na ireo mpimamon’i Efraima izany na i Sebna ao amin’ny toko faha-roapolo amby roa, izy roa tonta dia samy maneho ny fitarihana ny vahoakan’Andriamanitra tamin’ny fanekena teo aloha izay ilaozana.
Zakaria dia manondro ny Fidirana amim-boninahitra, izay koa ilay Antso amin’ny Mamatonalina, ary ireo andininy manaraka dia mifanaraka amin’i Isaia amin’ny fanondroana ny olon’Andriamanitra ho satroboninahitra.
Mifalia indrindra, ry zanakavavin’i Ziona; mihobia, ry zanakavavin’i Jerosalema: indro, ny Mpanjakanao avy atỳ aminao; marina Izy sady mitondra famonjena; manetry tena, mitaingina ampondra, dia zanak’ampondra tanora. Ary hofongorako tsy hisy intsony ny kalesy avy any Efraima, sy ny soavaly avy any Jerosalema, ary hofoanana ny tsipìkan’ady; ary hitory fiadanana amin’ny jentilisa Izy; ary ny fanapahany dia ho hatramin’ny ranomasina ka hatramin’ny ranomasina, ary hatramin’ny ony ka hatramin’ny faran’ny tany.
Ary ianao koa, noho ny ran’ny fanekenao, dia efa namoahako hiala ao amin’ny lavaka tsy misy rano ny mpifatotrao.
Miverena any amin’ny fiarovana mafy ianareo, ry mpifatotry ny fanantenana; eny, anio no ambarako fa hamaly avo roa heny ho anao Aho; rehefa hanenjana an’i Joda ho Ahy Aho, hameno ny tsipìka amin’i Efraima, ary hanangana ny zanakao, ry Ziona, hanohitra ny zanakao, ry Gresy, ka hahatonga anao ho tahaka ny sabatry ny lehilahy mahery.
Ary hiseho eo amboniny ny Tompo, ary ny zana-tsipìkany hivoaka tahaka ny tselatra; ary Jehovah Tompo hitsofoka ny trompetra ka handeha amin’ny tafio-drivotra avy any atsimo. Jehovah, Tompon’ny maro, hiaro azy; ary handany izy ka handresy amin’ny vato antsamotady; ary hisotro izy ka hanao horakoraka toy ny avy amin’ny divay; ary ho feno tahaka ny lovia famafazana izy, sy tahaka ny zoron’ny alitara. Ary Jehovah Andriamaniny hamonjy azy amin’izany andro izany, toy ny andian’ondrin’ny olony; fa ho tahaka ny vato sarobidin’ny satro-boninahitra izy, asandratra ho faneva eo amin’ny taniny. Fa lehibe toy inona ny hatsaram-pony, ary lehibe toy inona ny hatsaran-tarehiny! Ny varimbazaha hampifaly ny zatovo, ary ny divay vaovao ny zazavavy. Zakaria 9:9–17.
Ny andininy faha‑iraika ambin’ny folo (9/11) dia milaza hoe: “Raha ny aminao kosa, noho ny ran’ny fanekenao dia efa namoahako ny mpifatotrao hiala tao amin’ny lavaka izay tsy misy rano.” Nohamafisin’i Kristy tamin’ny maro ny fanekena mandritra ny herinandro iray, ary tamin’ny batisany no niandohan’izany herinandro izany. Nandritra ny telo taona sy tapany Kristy dia nandeha teo amin’ny olona, ary tamin’ny vanim-potoana famaranana ireo telo taona sy tapany ireo dia notanterahin’i Kristy ny faminanian’i Zakaria, izay nanondro ny fidiran’ny Mesia tamim-pandresena tao Jerosalema. Ny Antso amin’ny Mamatonalina no nanomboka vanim-potoana iray izay nitarika ho amin’ny fahafatesan’i Kristy sy ny nandevenana Azy ary ny fitsanganany tamin’ny maty. Ny batisan’i Kristy dia maneho ny fahafatesany sy ny nandevenana Azy ary ny fitsanganany tamin’ny maty, koa mitovy ny fiandohana sy ny fiafaran’ilay fe-potoana telo taona sy tapany.
Ny batisan’i Kristy dia tandindon’ny 9/11, ary ny 9/11 no manamarika ny fiandohan’ny fe-potoana iray izay mifarana amin’ny lalàna alahady. Tamin’ny 9/11 no nanomboka nitsifotra ny ranonorana farany, ary amin’ny lalàna alahady no handrotsahana azy tsy misy fetra, araka ny tandindon’ny nifofofan’i Kristy tamin’ny mpianatra toy ny ranonorana vitsivitsy mialoha ny fandrotsahana tamin’ny Pentekosta.
Zakaria 9:11 dia mifanaraka amin’ny 9/11 ary koa amin’ilay Antso amin’ny Mamatonalina, izay mitondra ho amin’ny lalàna Alahady. Tamin’ny 9/11 dia tonga ho fahamarinana ankehitriny ny hafatry ny Laodikia, tahaka ny efa nataony tamin’ny 1856 sy 1888. Ny hafatry ny Laodikia dia omena ireo olona izay tsy mahafantatra fa maty izy ireo. Ao anatin’ny “lavaka” izy, nefa tsy manana hafatry ny ranonorana farany, satria tsy misy rano ny lavany. Raha mba hamaly fotsiny ny fandondonana eo am-pony i Laodikia, dia hasandratr’ny Tompo hiala ao amin’ny lavaka izy; fa mandra-pikaton’ny fotoam-pahasoavana amin’ny lalàna Alahady dia “mpifatotry ny fanantenana” izy.
Ary ny aminao kosa, noho ny ran’ny fanekenao dia nampandehaniko nivoaka avy tao an-davaka tsy misy rano ny mpifatotrao. Miverena ho amin’ny fiarovana mafy, ianareo mpifatotry ny fanantenana; eny, anio dia ambarako fa hampodiko indroa heny ho anao izany. Zakaria 9:11, 12.
Ny hafatry ny 9/11 no nanome hery ilay hafatra izay tonga tamin’ny 1989. Io hafatra io dia ny hafatry ny anjely fahatelo, kanefa ao anatin’ny rafitra sy ny voambolan’ny hetsika fanavaozana Millerita, ny 1989 no nanamarika ny fahatongavan’ny anjely voalohany. Ny hafatry ny anjely voalohany dia nomen-kery tamin’ny 11 Aogositra 1840 tamin’ny alalan’ny fahatanterahan’ny faminaniana iray momba ny Silamo, ary izany no mampiseho fa ny fahatongavan’ny anjely fahatelo tamin’ny 1989 dia homen-kery amin’ny alalan’ny fahatanterahan’ny faminaniana iray momba ny Silamo.
Rehefa voamarina tamin’ny 11 Aogositra 1840 ny faminaniana momba ny Islam, dia nidina ilay anjely ao amin’ny Apokalypsy faha‑10, ka izany no tandindon’ny fidinan’ilay anjely ao amin’ny Apokalypsy faha‑18 tamin’ny 9/11. Ny fanomezana hery ny anjely voalohany tamin’ny 1840, ary ny fanomezana hery ny anjely faharoa tamin’ny 1844, dia samy tandindon’ny fanomezana hery ny anjely fahatelo tamin’ny 9/11. Ny 18 Jolay 2020 no fahatongavan’ilay anjely faharoa, araka ny tandindonin’ny fahadisoam-panantenana voalohan’ny Millerita tamin’ny 19 Aprily 1844. Ny tantaran’ireo fanomezana hery roa tonta ho an’ny anjely voalohany sy faharoa ao amin’ny tantaran’ny Millerita, ary koa ny tantaran’ny fanomezana hery ny anjely fahatelo tamin’ny 9/11, dia manome vavolombelona momba ny fanomezana hery ny hafatry ny Antso Antsasakalina izay tonga tamin’ny Jolay 2023.
Ny vanim-potoanan’ny fanisiana tombo-kase dia manomboka amin’ny 9/11 ary mifarana amin’ny lalàn’ny Alahady. Manomboka amin’ny fifofon’i Kristy ranonorana farany vitsivitsy izy io ary mifarana amin’ny lela afo mitondra hafatra ho an’izao tontolo izao amin’ny Pentekosta. Nambaran’i Petera fa ny Pentekosta dia fahatanterahan’i Joela. Raha izany no marina dia manamafy izany fa ny fifofonan’i Kristy koa dia fahatanterahan’i Joela, satria ny vanim-potoanan’ny Pentekosta dia manana fiandohana sy fiafarana voafaritra tsara, izay mampiseho fa ny alpha dia ny omega koa. Tamin’ny andro nitsanganan’i Kristy tamin’ny maty no nanolorana ny fanatitra santatry ny vary hordea, ary dimampolo andro tatỳ aoriana, tamin’ny Pentekosta, dia naingaina ny fanatitra santatry ny vary tritika. Ny 9/11 dia tandindon’ny Antso Mamatonalina izay tonga mialoha kelin’ny lalàn’ny Alahady sady mitarika ho amin’izany. Ny fahatanterahana lavorary ny tandindon’ny Zakaria 9:9 momba ny Antso Mamatonalina dia aorian’ny Jolay 2023.
Mifalia indrindra, ry zanakavavin’i Ziona; mihobia, ry zanakavavin’i Jerosalema: indro, ny Mpanjakanao avy ho anao; marina Izy sady mitondra famonjena; manetry tena Izy ka mitaingina boriky, dia zanak’ampondra, zanaky ny boriky. Zakaria 9:9.
Koa miombon-kevitra amin’i Isaia i Zakaria amin’ny fanoharana ny olon’Andriamanitra ho satroboninahitra, nefa ampianiny koa fa ny satroboninahitra dia famantarana koa, raha nanoratra izy hoe: “for they shall be as the stones of a crown, lifted up as an ensign upon his land“, ary mbola averin’i Zakaria koa ny fifaliana mifamatotra amin’ny tandindon’i Joela hoe “corn” sy “new wine,” amin’ny filazany hoe: “corn shall make the young men cheerful, and new wine the maids.” Rehefa dinihintsika ny filazan’ny Soratra momba ireo mamoan’i Efraima ao amin’ny toko fahavalo amby roa-polo, dia mariho fa io no toko ao amin’ny Baiboly izay manondro ny “rest and the refreshing.” Ity no anankiray amin’ireo andalan-teny lehibe indrindra ao amin’ny Soratra Masina momba ny orana farany, ka ireo mamoan’i Efraima ireo dia tsy maintsy ireo mamo resahin’i Joela ihany.
Loza ho an’ny satroboninahitry ny avonavona, dia ny mamoan’i Efraima, izay ny hatsaran-tarehiny be voninahitra dia voninkazo malazo, sady eo an-tampon’ny lohasaha lonaka an’ireo izay resin-divay! Indro, manana iray mahery sy matanjaka ny Tompo, izay tahaka ny tafio-drivotra mitondra havandra sy rivo-doza mpandrava, tahaka ny safodrano vokatry ny rano mahery mihoatra, ka hatsipiny amin’ny tany amin’ny tànany izany. Ny satroboninahitry ny avonavona, dia ny mamoan’i Efraima, dia hohitsahin’ny tongotra; ary ny hatsaran-tarehy be voninahitra, izay eo an-tampon’ny lohasaha lonaka, dia ho tonga voninkazo malazo, sady ho tahaka ny voa masaka aloha loatra alohan’ny fahavaratra, izay raha vao hitan’izay mijery azy, dieny mbola eny an-tànany aza, dia laniny avy hatrany. Amin’izany andro izany dia ny Tompon’ny maro no ho satroboninahitry ny voninahitra sy fehiloha mahafinaritra ho an’ny sisa amin’ny olony, ary ho fanahin’ny fitsarana ho an’izay mipetraka hitsara, ary ho hery ho an’izay mampiverina ny ady ho eo am-bavahady. Kanefa ireo koa dia diso noho ny divay, ary mivily lalana noho ny zava-pisotro mahery; ny mpisorona sy ny mpaminany dia samy diso noho ny zava-pisotro mahery, voatelin’ny divay izy, mivily lalana noho ny zava-pisotro mahery; diso amin’ny fahitana izy, tafintohina amin’ny fitsarana. Fa feno loa sy fahalotoana ny latabatra rehetra, ka tsy misy toerana madio. …
Mijanòna ihany ianareo, ka gaga; miantsoa mafy, eny, miantsoa: mamo izy, nefa tsy avy amin’ny divay; miraviravy izy, nefa tsy avy amin’ny zava-pisotro mahamamo. Fa Jehovah efa nandatsaka taminareo ny fanahin’ny torimaso lalina, ary efa nanakimpy ny masonareo Izy; ny mpaminany sy ny lehibenareo, dia ny mpahita, no nosaronany. Ary ny fahitana rehetra dia tonga aminareo tahaka ny tenin’ny boky voaisy tombo-kase, izay atolotry ny olona amin’izay mahay taratasy, ka anaovany hoe: Vakio ange ity, miangavy anao aho; ary hoy izy: Tsy mahay aho, fa voaisy tombo-kase izy. Ary ny boky dia atolotra an’izay tsy mahay taratasy kosa, ka anaovany hoe: Vakio ange ity, miangavy anao aho; ary hoy izy: Tsy mahay taratasy aho.
Koa hoy ny Tompo hoe: Satria ity firenena ity manatona Ahy amin’ny vavany ary manome voninahitra Ahy amin’ny molony, nefa ny fony efa nampanalaviriny Ahy, ary ny fahatahorany Ahy dia didin’olona nianarany ihany; koa, indro, Izaho mbola hanao asa mahagaga eo amin’ity firenena ity, dia asa mahagaga sy fahagagana tokoa; fa ho levona ny fahendren’ny olon-kendry ao aminy, ary ho takona ny fahalalan’ny olon-malina ao aminy. Lozan’izay mikatsaka lalina hanafina ny fisainany tsy ho hitan’i Jehovah, ka ny asany atao ao amin’ny maizina, ary hoy izy: Iza no mahita antsika? ary iza no mahalala antsika? Endrey ny famadihanareo ny zavatra! Moa hatao tahaka ny tanimanga eo an-tanan’ny mpanefy vilany va izy? Fa moa ny zavatra vita hilaza amin’izay nanao azy hoe: Tsy izy no nanao ahy? Na ny zavatra voaforona hilaza amin’izay namorona azy hoe: Tsy nanana fahalalana izy? Isaia 28:1–8; 29:9–16.
Ny Tompo dia hanao “asa mahagaga” eo amin’ireo mamoan’i Efraima, raha Esoriny aminy ny fahendreny sy ny fahalalany, dia ireo singa roa mifandray indrindra amin’ny fahazoana ny fitomboan’ny fahalalana rehefa voaseho indray ny hafatra ara-paminaniana. Ny hendry no mahafantatra. Anisan’ny “asa mahagaga” ny fanesorana amin’ny sain’ireo mamoan’i Efraima ny fahalalana izay voasehon’ny Liona avy amin’ny firenen’i Joda. Ny fanavahana ny hendry sy ny ratsy fanahy dia ampahany amin’ny “asa mahagaga” ataon’ny Tompo. Izany no filazantsara mandrakizay. Rehefa notarihin’i Kristy tamin’ny fanoharana ny amin’ny tanim-boaloboka ireo Jiosy tia miady hevitra ka noho izany voafandrika hamoaka ny fitsarany ny tenany ihany, dia nametraka fanontaniana avy ao amin’ny Salamo 118 Izy:
Ny vato izay nolavin’ny mpanao trano no tonga fehizoro. Avy tamin’i Jehovah izao; mahagaga eo imasonay izany. Ity no andro nataon’i Jehovah; hifaly sy hiravoravo amin’ity isika. Salamo 118:22–24.
Ny Tompo dia hanatanteraka “asa mahagaga sy fahagagana” amin’ireo mamoan’i Efraima, ary tafiditra amin’izany ny fanesorana ny fahaizany mamantatra ny fahamarinana. Ny “vato fehizoro eo amin’ny zorony” dia mahagaga eo imason’ireo izay manana ilay “divay vaovao” resahin’i Joela.
Ny mamo dia tsy mahay mamaky ny boky izay voaisy tombo-kase, na ny fitarihana aseho ho “manam-pahaizana” izany, na ny laika asehon’ny “tsy manam-pahaizana.” Tsy hain’ny mamo ny mahatakatra marina ny fijoroana vavolombelona ara-paminaniana ao amin’ny Soratra Masina, izay aseho ho “ilay boky voaisy tombo-kase.” Ambonin’izany, ny mamo dia lazaina indroa koa ho “nivily lalana.” Voarakitra indray izany ao amin’ny Isaia toko faha-valo amby roapolo, andalan-teny lehibe indrindra ao amin’ny Soratra Masina momba ny orana farany, izay amantaràn’i Isaia ny “fiadanana sy famelombelomana” izay tsy nohenoin’ny mamo. Ny “fiadanana sy famelombelomana” dia hafatra, satria azo henoina izany.
Izany fahamamoana izany no nampiala ireo mpimamo hiala amin’ireo “lalana taloha” araka ny tenin’i Jeremia, izay ilay “lalana” tokony hizorana mba handehanana ao aminy sy hahitana ny ranonorana farany, izay asehon’i Jeremia ho “fitsaharana.” Ny fandavan’ireo mpimamon’i Efraima ny hafatry ny ranonorana farany dia lohahevitra voafaritra mazava ao amin’ny Tenin’Andriamanitra. Mamo izy ireo satria nandà ny hiverina amin’ny tantara fototra izay manome ny drafitra fototry ny tantaran’ny iray hetsy sy efatra amby efapolo arivo, izay tantaran’ny ranonorana farany.
Ny “asa mahagaga” izay tanterahina amin’ireo mamo ao Efraima dia miseho mandritra ny firotsahan’ny ranonorana farany. Amin’ny ranonorana farany dia misy hafatra fitsapana miteraka sokajin-mpivavaka roa, izay asehon’ny “divay” izay isotroany. Ny ratsy fanahy dia nandà tsy hanorina ny fampiharany ara-paminaniana eo ambonin’ireo tsipika ao amin’ny tantara masina, ary ireo izay mampiasa ny fomba “didy anampy didy” ao amin’ny Isaia valo amby roapolo no misotro ny “divay vaovao.” Ny fahamamoan’ny ratsy fanahy dia aseho amin’ny tsy fahafahany mahatakatra ny faminaniana, ary ny fahajambany dia vokatry ny tsy fahavononany hiverina amin’ireo lalan-kaleha fahiny izay fototra. Nananatra ireo Jiosy tia miady hevitra Jesosy tamin’ny nanontaniany azy raha mba efa namaky momba ilay vato izay nolavina izy, nefa tonga lohan’ny zorony.
Ny vato izay tonga lohan’ny zorony dia maneho fa ny fahamarinana ara-paminaniana, izay mahatonga ny fanorenana na vato fehizoro, dia averina ao amin’ny vato famaranana. Ny vato alfa dia ny vato omega koa. Ny fitsipika ara-paminaniana fototra izay mametraka sy manohana ny fomba fiasa andalana manaraka andalana, (izay no fomba fiasan’ny ranonorana farany), dia izao: ny fiandohan’ny zavatra iray no manazava ny fiafaran’izany zavatra izany. Ny fitsipika ara-paminaniana fototra tao amin’ny hetsika Millerita dia ny fitsipiky ny andro ho taona iray, izay nohamafisina rehefa nidina ilay anjelin’ny Apokalypsy toko faha‑10. Ny fitsipika ara-paminaniana fototra ao amin’ny hetsiky ny iray hetsy sy efatra arivo amby efatra alina dia izao: ny fiandohana no manazava ny fiafarana, izay nohamafisina rehefa nidina ilay anjelin’ny Apokalypsy toko faha‑18.
Ny Teny ara-paminanian’Andriamanitra dia tena manazava amin’ny antsipiriany ireo anton-javatra mifandray amin’ny ranonorana farany. Iray amin’ireo zava-misy ireo ny hoe tsy mahay mamantatra ny ranonorana farany ireo mpimamo ao Efraima, ary izany dia naseho mialoha tamin’ny alalan’ny Jiosy izay nilaza tamin’i Petera fa mamo ny mpianatra. Ny foto-kevitra lehibe amin’ny fomba fiasa dia aseho mivantana ho Alpha sy Omega miverimberina manerana ny Tenin’Andriamanitra, nefa ny Teny dia voaisy tombo-kase taminy. Ny fomba fiasa, ny fitsipika lehibe ara-paminaniana, ary ny hafatry ny ranonorana farany dia isan’ireo lohahevitra nohamasinina ao anatin’ny tsipika ara-paminaniana iray amin’ny tantara izay aseho ho “asa mahagaga.”
Ary tonga tamiko indray ny tenin’i Jehovah, Tompon’ny maro, nanao hoe: Izao no lazain’i Jehovah, Tompon’ny maro: Saro-piaro amin’i Ziona amin’ny fialonana lehibe Aho, ary saro-piaro aminy amin’ny fahatezerana mafy Aho. Izao no lazain’i Jehovah: Efa niverina ho any Ziona Aho ka honina eo afovoan’i Jerosalema; ary Jerosalema hatao hoe tanànan’ny fahamarinana; ary ny tendrombohitr’i Jehovah, Tompon’ny maro, dia ho tendrombohitra masina. Izao no lazain’i Jehovah, Tompon’ny maro: Mbola hisy anti-panahy lahy sy anti-panahy vavy hitoetra eny an-dalamben’i Jerosalema, samy mitana tehina eny an-tanany avokoa noho ny fahanterany indrindra. Ary ny lalan’ny tanàna dia ho feno zazalahy sy zazavavy milalao eny an-dalany.
Izao no lazain’i Jehovah, Tompon’ny maro: Raha mahagaga eo imason’ny sisa amin’ity firenena ity izany amin’izao andro izao, moa va mahagaga koa eo imasoko izany? hoy Jehovah, Tompon’ny maro. Izao no lazain’i Jehovah, Tompon’ny maro: Indro, hovonjeko ny oloko avy any amin’ny tany atsinanana sy avy any amin’ny tany andrefana; ary hoentiko izy, ka honina eo afovoan’i Jerosalema; ary izy ireo ho oloko, ary Izaho ho Andriamaniny, amin’ny fahamarinana sy ny hitsiny. Izao no lazain’i Jehovah, Tompon’ny maro: Aoka hatanjaka ny tananareo, ianareo izay mandre amin’izao andro izao ireo teny ireo avy amin’ny vavan’ny mpaminany, izay tamin’ny andro nanorenana ny fanorenan’ny tranon’i Jehovah, Tompon’ny maro, mba haorina ny tempoly. Fa talohan’izany andro izany dia tsy nisy karama ho an’ny olona, na karama ho an’ny biby; ary tsy nisy fiadanana ho an’izay nivoaka na niditra noho ny fahoriana; fa samy nampifandrafesiko tamin’ny namany ny olona rehetra. Fa ankehitriny kosa tsy hanao amin’ny sisa amin’ity firenena ity tahaka ny tamin’ny andro taloha Aho, hoy Jehovah, Tompon’ny maro. Zakaria 8:1–11.
Hoy i Zakaria manao hoe: “Aoka hatanjaka ny tànanareo, ianareo izay mandre amin’izao andro izao ireo teny ireo avy amin’ny vavan’ny mpaminany, izay nisy tamin’ny andro nametrahana ny fanorenan’ny tranon’i Jehovah, Tompon’ny maro, mba haorina ny tempoly.” Izay mampahery ny vahoakan’Andriamanitra dia ny hafatry ny fanorenana izay tonga vato fehizoro. Izany hafatra izany dia izao: averina indray eo amin’ny tantaran’ny iray hetsy sy efatra arivo sy efatra alina ny tantara Millerita.
Kristy nanontany hoe: “Raha mahagaga eo imason’ny sisa amin’ity firenena ity izany amin’izao andro izao, moa va tsy ho mahagaga eo imasoko koa?” Izany fanontaniana izany no manondro ny vanim-potoana ara-paminaniana misy ny “asa mahagaga” ataon’Andriamanitra, izay lohahevitry ny mpaminany rehetra; nefa izany koa no manondro ny fotoana iovan’ny hetsika laodikianina an’ny iray hetsy sy efatra arivo ho amin’ny hetsika filadelfianina an’ny iray hetsy sy efatra arivo. Io ihany no teboka isealàna tombo-kase azy ireo, ary io ihany koa no teboka iovan’ilay hetsika avy amin’ny miady ho amin’ny mandresy, izay ihany koa no toerana anatanterahana tanteraka ny asa fampiraisana ny maha-Andriamanitra sy ny maha-olombelona eo amin’ity vondron’olona ity, raha diovina marina ny fitoerana masina. Azo fantarina izany ao amin’ireo andininy, fa ny tantara ara-paminaniana asehon’ny “asa mahagaga”-ny dia mahagaga eo imason’Andriamanitra sy eo imason’ny sisa, ary ny maso mifanatrika dia tandindon’ny firaisana. Ny firaisana aseho eto dia miresaka ny amin’ny fanisiana tombo-kase ny olon’Andriamanitra, izay manaraka ny Zanak’ondry na aiza na aiza alehany, izay efa tonga amin’ny teboka izay aleon’izy ireo maty toy izay hanota sy hampiseho amin’ny fomba diso ny toetran’i Kristy.
Mika dia manondro ny tantara fototra niorenan’i Isiraely fahiny ho “zava-mahagaga.”
Araka ny andro nivoahanao avy tany amin’ny tany Egypta no hanehoako aminy zava-mahagaga. Mika 7:15.
Ny “asa mahagaga” dia tantara fototra izay “mahagaga” satria averina ao amin’ny tantara famaranana ilay tantara fototra, izay asehon’ny vato tampony. Ny “asa mahagaga” dia ilay tantara izay manomboka amin’ny vato fehizoro ka mifarana amin’ny “vato tampony.” Ny “asa mahagaga” nataony dia naseho teo amin’ny tantaran’i Mosesy ary naverina teo amin’ny tantaran’i Kristy. Mosesy no vato fehizoro ary Kristy no vato tampony. Mosesy no alpha ary Kristy no omega ara-paminaniana.
“Manomboka amin’i Mosesy, ilay tena Alfa amin’ny tantaran’ny Baiboly, Kristy dia nanazava tamin’ny Soratra Masina rehetra ny zavatra momba ny Tenany.” Ilay Fitiavan’Andriamanitra, 797.
Nampianatra i Mosesy, ary nampiasain’i Petera tamin’ny Pentekosta ny tenin’i Mosesy mba hanondroana fa i Mosesy dia tandindon’i Kristy.
Fa ireo zavatra ireo, izay efa nasehon’Andriamanitra rahateo tamin’ny vavan’ny mpaminaniny rehetra, fa tsy maintsy hijaly Kristy, dia efa notanterahiny araka izany. Koa mibebaha ianareo, ary miverena, mba hovonoina ny fahotanareo, rehefa tonga ny andro famelombelomana avy amin’ny fanatrehan’ny Tompo; ary Izy haniraka an’i Jesosy Kristy, ilay efa notorina taminareo rahateo; Izay tsy maintsy horaisin’ny lanitra mandra-pahatongan’ny andro fanarenana ny zavatra rehetra, izay efa nolazain’Andriamanitra tamin’ny vavan’ny mpaminaniny masina rehetra hatramin’ny niandohan’izao tontolo izao. Fa Mosesy dia nilaza marina tamin’ny razana hoe: Mpaminany iray no hatsangan’i Jehovah Andriamanitrareo ho anareo avy amin’ny rahalahinareo, tahaka ahy; Izy no hohenoinareo amin’ny zavatra rehetra izay holazainy aminareo. Ary izao no hiseho, fa ny fanahy rehetra izay tsy hihaino izany mpaminany izany dia hofongorana tsy ho eo amin’ny vahoaka. Eny tokoa, ny mpaminany rehetra koa, hatramin’i Samoela sy izay rehetra nanaraka azy, araka izay rehetra niteny, dia efa naminany koa ny amin’izao andro izao. Asan’ny Apostoly 3:18–24.
I Moses amin’ny maha‑alpha, ary i Kristy amin’ny maha‑omega, dia naorin’ny vavolombelona faharoan’i Petera momba an’i Mosesy tamin’ny firotsahan’ny Pentekosta; ary tamin’izany no nanasongadinan’i Petera sy namantarany fa singa fototra iray amin’ny hafatry ny ranonorana aoriana (sy ny adihevitra natsangana hanohitra izany) ny foto‑kevitra ara‑paminaniana hoe “alpha sy omega.” Io foto‑kevitra io no mifanandrify amin’ny iray hetsy sy efatra alina amby efatra arivo amin’ilay foto‑kevitra taona/andro teo amin’ny tantaran’ny Millerita. Ny foto‑kevitra hoe “alpha sy omega” dia ilay foto‑kevitra hoe “ny fanorenana tonga vato fehizoro tampony”; izy no foto‑kevitra momba an’i “Mosesy sy ny Zanak’ondry”; ary noho izany dia faritan’ny tsindrimandry ho iray amin’ireo andininy ao amin’ny hiran’ny tanim‑boaloboka izy, izay hiran’i Mosesy sy ny Zanak’ondry koa.
Ny fiandohana sy ny fiafarana izay asehon’ireo tsipika ara-paminaniana samihafa dia maneho ny tantara izay anatanterahan’Andriamanitra ny “asa mahagaga” ataony; ary ny fahazavana avoaka avy amin’ny fahafantarana izay asehon’ny tandindon’ny “asa mahagaga” no manova ny Laodikia ho Filadelfia, ka mahatonga azy ho vato iray ao amin’ny tempoly izay aorina, tahaka ny tempolin’ny Millerita izay naorina nandritra ny 46 taona ka nitarika ho amin’ny 22 Oktobra 1844, fony tonga tampoka tao amin’ny Tempoliny ny Tompo.
Raha izany, efa nanandrana ianareo ka nahalala fa tsara fanahy ny Tompo. Manatòna Azy, dia Ilay vato velona, nolavin’olona tokoa, nefa voafidin’Andriamanitra sady sarobidy; ary ianareo koa, tahaka ny vato velona, dia aorina ho trano ara-panahy, ho fisoronana masina, mba hanolotra fanatitra ara-panahy, ankasitrahan’Andriamanitra amin’ny alalan’i Jesosy Kristy. Koa izany no ahitana ao amin’ny Soratra Masina hoe: Indro, mametraka vato fehizoro lehibe ao Ziona Aho, voafidy sady sarobidy; ary izay mino Azy dia tsy ho menatra. Koa aminareo izay mino dia sarobidy Izy; fa amin’izay tsy mankatò kosa, ilay vato nolavin’ny mpanao trano, dia io ihany no tonga lohan’ny zorony, sady vato mahasolafaka sy vatolampy mahatafintohina, dia ho an’izay tafintohina amin’ny teny satria tsy mankatò; ary izany indrindra no nanendrena azy koa. Fa ianareo kosa dia taranaka voafidy, fisoronana mpanjaka, firenena masina, olona navahana ho an’Andriamanitra, mba hanehoanareo ny fiderana Ilay niantso anareo hiala tamin’ny maizina ho amin’ny fahazavany mahagaga; ianareo izay tsy firenena fahiny, fa ankehitriny dia olon’Andriamanitra; izay tsy nahazo famindram-po, fa ankehitriny kosa dia efa nahazo famindram-po. 1 Petera 2:3–10.
Ny fiantsoana ho amin’ny fahazavany mahagaga dia manondro ny fotoana anaovana ny fiantsoana; satria ny tsangam-panondro an-dalana tamin’ny 1888, izay ampifanarahin’ny tsindrimandry amin’ny fikomian’i Kora ao amin’ny tantaran’i Mosesy amin’ny alpha, rehefa entina ho amin’ny andro farany dia mifandrindra amin’ny 9/11, rehefa tonga miaraka amin’ny anjely fahatelo, araka ny tsindrimandry, ny hafatra ho an’i Laodikia. Ny Laodikianina ao amin’ny faminaniana dia “jamba,” izany hoe ao anatin’ny haizina izy; ary ny fiantsoana hivoaka avy ao amin’ny haizina dia nanomboka rehefa tonga ny hafatra ho an’i Laodikia tamin’ny 1856, 1888 ary 9/11. Tamin’ny 9/11, ny “fiantsoana hivoaka avy ao amin’ny haizina” dia tsy fiantsoana fotsiny mba hahatakatra ny fahazavan’ilay anjelin’ny Apokalypsy valo ambin’ny folo, fa koa fiantsoana ho an’izay mihaino hiditra ao amin’ilay tantara mihitsy, izay hahitan’ny “asa mahagaga” ataon’Andriamanitra ny fahatanterahany tanteraka.
Naseho nang naipakita sa nakalipas na tatlong dekada na ang propetikong pakahulugan ng “walang hanggang ebanghelyo” ay isang kasaysayan na doo’y may isang propetikong katotohanan na inaalis ang tatak, na siyang nagpapasimula ng isang tatlong-hakbang na proseso ng pagsubok, na may dalawang katangiang nagtatangi sa tatlong pagsubok. Ang unang dalawang pagsubok ay iba ang likas na katangian kaysa sa ikatlo, sapagkat ang ikatlo ay isang litmus test na nagpapakita kung naipasa mo ang una at ikalawang mga pagsubok. Ang isa pang pagtatangi sa walang hanggang ebanghelyo ay na kinakailangan mong maipasa ang kasalukuyang pagsubok upang makabahagi sa kasunod na pagsubok.
Ny tantaran’ireo “asa mahagaga” dia tantara ihany koa izay ahatongavan’ny “filazantsara mandrakizay” amin’ny fara tampony, satria ny ora fitsarana izay ambaran’ny anjely voalohany sy amaritana azy ho ilay filazantsara mandrakizay dia mahita ny fahatanterahany lavorary manomboka amin’ny 9/11. Ny fitsarana izay nampitandremana mikasika azy ho an’ireo Millerita dia ny 22 Oktobra 1844, rehefa nikatona ny varavarana tao amin’ny fanoharana ny amin’ireo virijina folo, ka izany no tandindon’ny lalàna alahady rehefa hikatona indray ny varavarana ao amin’ny fanoharana ny amin’ireo virijina folo. Ny 9/11 dia manambara fa ny oran’ny fitsarana fanatanterahan’Andriamanitra dia manomboka amin’ny lalàna alahady, tahaka ny nanambaran’ireo Millerita fa ny oran’ny fitsarana famotopotorana dia nanomboka tamin’ny 22 Oktobra 1844.
Manomboka amin’ny 9/11 ka hatramin’ny lalàn’ny Alahady dia vanim-potoana iray izay aseho ho “asa mahagaga ataon’Andriamanitra”, ary tahaka ny vato fehizoro izay tonga “lohany amin’ny zorony”, ary tahaka ny “vanim-potoanan’ny Pentekosta”, ary tahaka ny “Habakoka toko faharoa”, ary toy ny “fotoana famehezana ny iray hetsy sy efatra alina sy efatra arivo”, ary toy ny “fotoana fitsapana ny sarin’ny bibidia”, ary toy ny “filazantsara mandrakizay”, ary toy ny “tantara masina nanomboka tamin’ny 1840 ka hatramin’ny 1844”, ary toy ny tantaran’ny “Apokalypsy toko fahafolo”, ary toy ny “tantara nanomboka tamin’ny batisan’i Kristy ka hatramin’ny nahafatesany.”
Ny tantara naseho tamin’ny endrika fractal tamin’ny alalan’ny batisany no nanomboka ny fe-potoana 2520 andro izay nifarana teo amin’ny hazo fijaliana. Ny batisan’i Kristy dia naneho ny fahafatesany sy ny fandevenana ary ny fitsanganany tamin’ny maty, izay tanteraka ara-bakiteny tamin’ny faran’ny 1260 andro.
Rehefa nidina teo amin’ny batisan’i Kristy ny Fanahy Masina, dia nampiseho mialoha ny fidinan’ilay anjelin’ny Apokalypsy toko fahavalo ambin’ny folo tamin’ny 9/11 izany. Rehefa afaka 1260 andro ara-paminaniana, dia tanteraka ara-bakiteny teo amin’ny hazo fijaliana ireo zava-nitranga izay nasehon’ny batisa ho tandindona. Ny tantara manomboka amin’ny batisa ka hatramin’ny hazo fijaliana dia mirakitra tantara alpha ara-tandindona izay tanteraka ara-bakiteny amin’ny faran’ilay fe-potoana. Ny tantara alpha sy omega dia fraktaly avy amin’ilay tantara manontolo amin’ny ankapobeny. Ny tantara manomboka amin’ny batisa ka hatramin’ny hazo fijaliana dia “asa mahagaga ataon’Andriamanitra,” ary io tantara io koa dia asehon’ny “batisan’i Kristy,” ary koa ny “fahafatesany, ny fandevenana Azy, ary ny fitsanganany amin’ny maty” ara-bakiteny, ary noho izany koa dia asehon’ny “batisan’ny Isiraely fahiny teo amin’ny Ranomasina Mena,” ary koa ny “batisan’ireo fanahy valo nandritra ny tantaran’i Noa.” Ireo vanim-potoana rehetra ireo dia maneho ny tantaran’ireo “asa mahagaga ataony.”
Raha ny isa 8 no resahina amin’ny maha-tandindon’ny fitsanganana amin’ny maty azy, dia ireo fanahy valo tao anatin’ny sambo-fiara no filazana voalohany ny isa valo amin’ny maha-tandindona azy, ary araka ny fitsipiky ny filazana voalohany, dia ao amin’izany filazana voalohany izany avokoa ny antsipiriany ara-paminaniana rehetra. Ireo fanahy valo ireo dia mifindra avy amin’ny tany taloha ho amin’ny tany vaovao, sa tsy izany?
Ireo fanahy valo ireo dia velona nandritra ny fotoanan’ny ranonorana, fa izay rehetra nandà ny hafatry ny fampitandremana momba ny ranonorana kosa dia maty, sa tsy izany? Ireo fanahy “8” izay mankany amin’ny tany vaovao, ka aseho amin’ny alalan’ny tantaran’ilay hafatry ny fampitandremana nolavina, ny varavarana mihidy, ny ranonorana ary ny tany vaovao, dia nandalo fiovam-pitantanana ara-potoana avy tamin’ny tontolo taloha ho amin’ny tontolo vaovao.
Ny fiovan’ny fotoam-pitantanana izay manamarika ireo fanahy valo, dia ireo iray alina sy efatra alina sy iray hetsy efatra arivo amby efatra alina, dia ny fifindrana avy amin’i Laodikia ho any Filadelfia; izany koa no fifindrana avy amin’ny fiangonana mpiady, izay ahitana vary sy tsimparifary, ho amin’ny fiangonana mandresy, izay voaforon’ny fanatitra santatry ny vary ihany, ka asandratra ho fanatitra famantarana mba ho hitan’izao tontolo rehetra izao, mitovy amin’ny fahitana sambo tokana eny ambonin’ny rano misamboaravoara. Ireo olona ireo no ilay 8 izay avy amin’ny 7, ary ny tantaran’ny fiampitan’ny sambo-fiara sy ny fiampitana ny Ranomasina Mena dia samy fanoharana ny amin’ireo “asa mahagaga” ataony.
Ireo fanahy ireo dia ireo izay natsangana tamin’ny maty ho fahatanterahan’ny Apokalypsy 11:11. Izy ireo no vahoakan’Andriamanitra amin’ny fanekeny, asehon’i Abrahama rainy, izay nitondra ny famantarana ny fanekena tamin’ny famorana izay natao tamin’ny andro fahavalo.
Ireo andalana rehetra ireo dia maneho fe-potoana iray ihany, ary izany fe-potoana izany dia manomboka amin’ny fanorenana fototry ny 9/11 ary mifarana amin’ny lalàn’ny Alahady. Ny 9/11 no vato fanorenana, ary ny lalàn’ny Alahady no vato fehizoro. Ao amin’ny tantaran’ny fanorenana indray an’i Jerosalema tamin’ny andron’i Nehemia sy Ezra dia vita nandritra ny tantaran’ny didy voalohany ny fanorenana fototra, ary ny tempoly mihitsy dia vita tsara talohan’ny didy fahatelo. Ao amin’ny tantaran’ny Millerita, ny fototra dia niorina tamin’ny Mey 1842, rehefa navoaka ny tabilao 1843. Ny tempolin’ny Millerita dia tokony haharitra enina amby efapolo taona eo am-panorenana, hatramin’ny 1798 ka hatramin’ny 1844. Talohan’ny 22 Oktobra 1844 dia vita ny tempolin’ny Millerita, ka ny vato fehizoro dia ny Antso Mamatonalina. Rehefa nifarana tamin’ny 22 Oktobra 1844 ny Antso Mamatonalina, dia nihaona tamin’ny tandindony tao amin’ny omega-n’ny 1844 ny alfa sy ny didy fahatelo tamin’ny 457 tal. J.K. Ny 457 tal. J.K. amin’ny maha-alfa ny 2300 taona, ary ny 1844 amin’ny maha-omega. Samy mitovy amin’ny ambaratonga iray izy roa, satria na didy na anjely dia samy hafatra, ary samy maneho mialoha ny lalàn’ny Alahady izy roa, izay hisian’ny didy, ary izay hihamafy ho antso mafy ny hafatry ny anjely fahatelo.
Nanomboka tamin’ny 457 tal. J.K. ka hatramin’ny 408 tal. J.K., dia voatondro tamin’i Daniela ho fe-potoana naharitra sivy amby efapolo taona izany, izay hamitan’ny Jiosy ny fanorenana indray; “haorina indray ny kianja sy ny manda, na dia amin’ny andro mahory aza.”
Koa a fantaro heverina izao: hatramin’ny nivoahan’ny didy hampody sy hanorina indray an’i Jerosalema ka hatramin’ny Mesia Andriana dia hisy fito herinandro sy roa amby enim-polo herinandro; ny arabe dia haorina indray, ary ny manda koa, dia amin’ny andro sarotra aza. Daniela 9:25
457 talohan’i Kristy sy 1844 no alfa sy omega amin’ny faminanian’ny 2300 taona. Samy maneho mialoha ny lalàn’ny Alahady izy ireo, fa satria alfa sy omega izy ireo dia iray ihany, ary ny fahadisoam-panantenana tamin’ny 1844 dia ampifandraisin’ny fanahy nentanim-panahy amin’ny fahadisoam-panantenana tamin’ny hazo fijaliana. Raha 1844 no maneho mialoha ny hazo fijaliana, ary izany tokoa, dia manao izany koa ny mifanandrify aminy amin’ny maha-alfa azy (457 talohan’i Kristy). Ny vanim-potoana 1844 hatramin’ny 1863 dia maneho ny fizotry ny fizahan-toetra momba ny anjely fahatelo. Izany fizotry ny fizahan-toetra izany dia asehon’ny 49 taona eo anelanelan’ny didy fahatelo, ny didin’ny lalàn’ny Alahady, ary ny fahavitan’ny asan’ny lalana sy ny manda izay tanterahina amin’ny andro fahoriana.
Ny taona 457 talohan’i Kristy ka hatramin’ny 408 talohan’i Kristy no tantara alpha-n’ny 2300 taona, izay maneho ny tantara omega manomboka amin’ny 1844 ka hatramin’ny 1863. Ireo tantara roa ireo dia maneho ny tantaran’ny iray hetsy sy efatra amby efatra alina aorian’ny nanisiana tombo-kase azy ireo tamin’ny lalàn’ny Alahady mandra-pifaran’ny fotoam-pahasoavan’ny olombelona. Ny asan’ilay iray hetsy sy efatra amby efatra alina dia ny hiantso ny lehilahy sy ny vehivavy hiverina amin’ny “lalana fahiny”, izay asehon’i Isaia ho fanorenana indray ny toerana rava fahiny, ary izay faritan’i Jeremia ho lalana mitondra mankamin’ny hafatry ny ranonorana farany. Ny “manda” dia ny lalàn’Andriamanitra, izay hasehon’ilay iray hetsy sy efatra amby efatra alina amin’izao tontolo izao manontolo ho faneva. Izany dia hitranga amin’ny andro sarotra amin’ny loza fahatelo naterak’i Islama, satria i Islama no mampahatezitra ireo firenena. Mitohy ny asa sy ireo andro sarotra mandra-pitsanganan’i Mikaela.
Koa raha hitanao fa ny taona 457 tal. J.K. ka hatramin’ny 408 tal. J.K. dia vanim-potoana ara-paminaniana izay nanomboka tamin’ilay didy fahatelo sady tandindon’ny vanim-potoana ara-paminaniana izay nanomboka tamin’ny 1844 tamin’ny fahatongavan’ny anjely fahatelo ary nifarana tamin’ny 1863, dia ho hitanao fa ny fifandraisany amin’ny faminaniana 2300 taona, na amin’ny maha-teboka fanombohana azy na amin’ny maha-teboka fiafarana azy, no manondro azy ireo ho alpha sy omega eo amin’ny fifandraisany samy izy. Ny fotoan-tsarotra tamin’i Nehemia dia maneho mialoha ny fotoan-tsarotra izay nitarika ho amin’ny Ady an-trano ary nahafaoka azy koa. Ny fe-potoana sivy amby efapolo taona ao amin’ny tantara alpha dia misolo tena ny fe-potoana 19 taona ao amin’ny tantara omega. Io fe-potoana 19 taona io koa dia nasehon’ny 19 taona teo am-piandohan’ny faminaniana 65 taona ao amin’i Isaia.
Fa ny lohan’i Syria dia Damaskosy, ary ny lohan’i Damaskosy dia Rezina; ary ao anatin’ny dimy amby enim-polo taona dia ho torotoro Efraima, ka tsy ho firenena intsony. Isaia 7:8.
I Isaia dia nametraka ity faminaniana ity tamin’ny 742 tal. J.K., ary 19 taona tatỳ aoriana, tamin’ny 723 tal. J.K., dia nentina ho any amin’ny fahababoana nandritra ny 2520 taona ny fanjakana avaratra, ka nifarana tamin’ny 1798 izany. Ny 19 taona manomboka amin’ny 742 tal. J.K. ka hatramin’ny 723 tal. J.K. dia mifanaraka amin’ny 19 taona manomboka amin’ny 1844 ka hatramin’ny 1863, satria ny 19 taona voalohany no alfa amin’ity faminaniana ity ary ny 19 taona farany no omega. Ao amin’io tantaran’ny 19 taona io, ny mpanjaka ratsy fanahy Ahaza dia natrehin’i Isaia tamin’ny hafatry ny ranonorana farany, araka izay aseho ao amin’ny andininy fahavalo ho hafatry ny “impito.” Nolavin’i Ahaza izany hafatra izany, tahaka ny nandavan’ny Advantisma Millerita Laodiseana azy tamin’ny 1863.
Nandritra izany fotoana izany, ny mpisoronabe tamin’i Ahaza dia nitsidika an’i Asyria, nitondra nody ny endriky ny tempoliny mpanompo sampy, ary nasain’i Ahaza naorina teo an-kianjan’ny tempolin’Andriamanitra izany. Mifanindran-dàlana amin’ny tantaran’ilay mpaminany tsy nankatò io andalana io, dia ilay nomena baiko tsy hiverina any Joda amin’ilay lalana izay nandalovany, kanefa niverina ihany ka voafitaky ny mpaminany sandoka sy mpandainga, izay maneho ny fiverenana amin’ny fomba fiasa protestanta niodivitra mba hiafenana amin’ny fahatakarana millerita momba ny “fito heny” ao anatin’ny fahatanterahana mahazatra ny alika miverina amin’ny loany ihany.
Izany dia nitranga teo am-panombohan’ny Ady an-trano teo amin’ny fanjakana avaratra sy ny fanjakana atsimo, ka izany no manondro ara-tandindona ny Ady an-trano tany Etazonia rehefa naverina indray ny fe-potoana 19 taona. Ny taona 742 tal. J.K. ka hatramin’ny 723 tal. J.K. dia maneho ny fe-potoana 1844 ka hatramin’ny 1863, izay maneho ny vanim-potoana manomboka amin’ny lalàna Alahady ka hatramin’ny fifaranan’ny fotoam-pitsarana. Ny tantaran’ny 9/11 ka hatramin’ny lalàna Alahady dia ny tantaran’ny fitsapana ny sarin’ny bibidia ao anatin’i Etazonia, izay averina ao amin’ny fitsapana ny sarin’ny bibidia maneran-tany izay manomboka amin’ny lalàna Alahady. Noho izany antony izany, ireo fe-potoana 19 taona izay maneho ny lalàna Alahady ka hatramin’ny fifaranan’ny fotoam-pitsarana, dia maneho koa ny tantaran’ny 9/11 ka hatramin’ny lalàna Alahady, izay tantaran’ireo “asa mahagaga” ataony.
Hitohy amin’ny lahatsoratra manaraka isika.
Ary tonga tamiko ny tenin’i Jehovah nanao hoe: Ry zanak’olona, inona izany ohabolana ataonareo ao amin’ny tanin’ny Isiraely izany hoe: Miha-lava ny andro, ary foana ny fahitana rehetra? Koa lazao aminy hoe: Izao no lazain’i Jehovah Tompo: Hatsahatro izany ohabolana izany, ka tsy hampiasainy intsony ho ohabolana ao amin’ny Isiraely; fa lazao aminy kosa hoe: Efa akaiky ny andro sy ny fahatanterahan’ny fahitana rehetra. Fa tsy hisy intsony ao amin’ny taranak’Isiraely na fahitana foana na sikidy mandokadoka. Fa Izaho no Jehovah; hiteny Aho, ary ny teny izay holazaiko dia ho tanteraka; tsy hahemotra intsony izany; fa amin’ny andronareo, ry taranaka mpikomy, no hilazako ny teny ka hanatanterahako azy, hoy Jehovah Tompo.
Dia tonga tamiko indray ny tenin’i Jehovah nanao hoe: Ry zanak’olona, indro, hoy ny taranak’Isiraely: Ny fahitana izay hitany dia ho amin’ny andro maro any aoriana, ary ny amin’ny fotoana lavitra no anaovany faminaniana. Koa lazao aminy hoe: Izao no lazain’i Jehovah Tompo: Tsy hisy hohalavaina intsony ny teniko rehetra, fa ny teny izay nolazaiko dia ho tanteraka, hoy Jehovah Tompo. Ezekiela 12:21–28.