Araka ny tokony ho izy, ny fiangonana fito sy ny tombo-kase fito dia tokony ho takarina ho tandindona mifandrindra, maneho lafiny anatiny sy ivelany amin’ilay tantara iray ihany. Zava-dehibe koa ny manamarika fa, rehefa dinihina ny fiangonana telo farany sy ny tombo-kase telo farany, ny zotram-potoana ara-tantara izay maneho tantara mivoatra tsikelikely dia tsy foto-kevitra voalohan’ireo tandindona ireo. Rehefa ampiharina ao anatin’ny sehatry ny tantara mifandrindra ny fiangonana, dia singa tena ilaina amin’ilay tandindona ny fivoaran’ny tantara; nefa tsy izany no izy rehefa raisina ho tandindona mijoro ho azy ny fiangonana telo farany sy ny tombo-kase telo farany.
Ny fiangonana telo farany, amin’ny maha-sary famantarana azy, dia momba ny fifandraisan’ny antoko telo sy ny fisehon’ny fifaneraseran’ireo antoko telo mpivavaka izay asehon’ireo fiangonana samihafa. Ny tombo-kase telo farany dia mampahafantatra ny olon’Andriamanitra araka izay asehon’i Mosesy sy Elia. Elia dia misolo tena ny efatra arivo amby efatra alina amby iray hetsy, ary Mosesy kosa ny maty marina.
Ary rehefa novahany ny tombo-kase fahadimy, dia hitako teo ambanin’ny alitara ny fanahin’izay novonoina noho ny tenin’Andriamanitra sy noho ny fijoroana ho vavolombelona izay nohazoniny; ary niantso tamin’ny feo mahery izy ireo nanao hoe: Mandra-pahoviana, Tompo ô, masina sy marina, no tsy hitsaranao sy hamalianao ny ranay amin’izay monina ambonin’ny tany? Ary samy nomena akanjo fotsy avy izy rehetra; ary nolazaina taminy fa mbola hiala sasatra vetivety ihany izy, mandra-pahatanteraky ny isan’ny mpiara-manompo aminy koa sy ny rahalahiny, izay hovonoina tahaka azy ireo. Ary rehefa novahany ny tombo-kase fahenina, indro, nisy horohoron-tany lehibe; ary ny masoandro tonga mainty tahaka ny lamba famaohana volo, ary ny volana tonga tahaka ny ra; ary ny kintan’ny lanitra latsaka tamin’ny tany, tahaka ny aviavy manintsana ny voany manta rehefa hozongozonin’ny rivotra mahery. Ary ny lanitra dia nihorona tahaka ny horonan-taratasy rehefa ahorona; ary ny tendrombohitra sy ny nosy rehetra dia nafindra tsy ho eo amin’ny fitoerany. Ary ny mpanjakan’ny tany sy ny lehibe sy ny mpanan-karena sy ny mpifehy arivo sy ny mahery sy ny andevo rehetra ary ny olona afaka rehetra dia niafina tao an-davaka sy tao amin’ny vatolampin’ny tendrombohitra; ary hoy izy tamin’ny tendrombohitra sy ny vatolampy: Mianjerà aminay, ka afeno izahay amin’ny tavan’Ilay mipetraka eo ambonin’ny seza fiandrianana sy amin’ny fahatezeran’ny Zanak’ondry; fa tonga ny andro lehiben’ny fahatezerany, ary iza no mahajanona? Apokalypsy 6:9–17.
Ramatoa White dia mampahafantatra antsika fa ny tombo-kase fahadimy dia miresaka momba ny “fe-potoana iray any aoriana.” Ny andininy momba ny tombo-kase fahadimy dia manontany hoe rahoviana Andriamanitra no hitsara ny fitondrana papa noho ny namonoany ny vahoakan’Andriamanitra nandritra ny vanim-potoanan’ny Haizina. Nomena ny valiny fa amin’ny “andro farany” Andriamanitra dia hitsara ny fitondrana papa noho izany famonoana izany ary koa noho ny antokon’olona hafa, dia ireo maritiora avy amin’ny fitondrana papa, izay hovonoin’ny fitondrana papa koa mandritra ny krizin’ny lalàna alahady.
“‘Ary rehefa novahany ny tombokase fahadimy... [Apokalypsy 6:9–11]. Eto dia naseho tamin’i Jaona ny toe-javatra izay tsy tamin’ny tena zava-nisy tamin’izany fotoana izany, fa izay ho tanteraka amin’ny vanim-potoana iray any aoriana.” Manuscript Releases, boky faha-20, 197.
Ny tsindrimandry koa dia manamafy fa ireo fanahy eo ambanin’ny alitara, izay maniry hahafantatra ny fotoana hitsaran’Andriamanitra ny papa, dia mifandray amin’ireo feo roa an’ilay anjely izay manazava ny tany amin’ny voninahiny ao amin’ny toko fahavalo ambin’ny folo ao amin’ny Apokalypsy.
“Rehefa nosokafana ny tombokase fahadimy, dia hitan’i Jaona, ilay Mpanambara, tao amin’ny fahitana, teo ambanin’ny alitara, ny antokon’ireo izay novonoina noho ny Tenin’Andriamanitra sy ny fijoroana ho vavolombelon’i Jesosy Kristy. Taorian’izany dia tonga ireo toe-javatra voalaza ao amin’ny Apokalypsy toko faha-18, rehefa antsoina hivoaka avy ao Babylona ireo izay mahatoky sy marina. Apokalypsy 18:1–5 voatonona.” Manuscript Releases, volume 20, 14.
Ao amin’ny Apokalypsy toko faha-valo ambin’ny folo, indroa heny ny fitsarana an’i Katolisisma; satria amin’izay sy amin’izany fotoana izany dia sazina izy tsy noho ireo hovonoiny amin’ny “andro farany” ihany, fa noho ireo niharam-boina tamin’ny famonoana nandritra ny Vanim-potoana Maizina teo ambanin’ny fanapahan’ny papa koa.
Ary reko feo hafa avy any an-danitra nanao hoe aho: Mivoaha avy ao aminy, ry oloko, mba tsy handraisantsika anjara amin’ny fahotany, ary mba tsy hahazoanareo amin’ny lozany. Fa ny fahotany dia tafakatra hatrany an-danitra, ary efa tsaroan’Andriamanitra ny helony. Valio araka izay namaliany anareo izy, ary omeo indroa heny izy araka ny asany; ao amin’ny kapoaka izay namenoany dia fenoy indroa heny ho azy. Apokalypsy 18:4–6.
Ny tombo-kase fahenina dia manolotra iray amin’ireo fanoharana malaza ao amin’ny Baiboly momba ireo zava-mitranga izay mialoha avy hatrany ny Fiavian’i Kristy Fanindroany mandritra ireo loza fito farany. Mifarana amin’ny fampidirana ny toko fahafito ao amin’ny Apokalypsy izany, izay manome ny valin’ilay fanontaniana atsangana ao amin’ny andininy farany amin’ny tombo-kase fahenina hoe: “iza no hahajanona?” Misy antokon’olona roa izay hahajanona ho fanevan’Andriamanitra ao amin’ny krizin’ny lalàn’ny Alahady, izay hifarana rehefa tonga ireo loza fito farany. Ireo antokon’olona roa ireo dia ny efatra arivo amby efatra alina sy iray hetsy, izay asehon’i Elia, ary ny “vahoaka betsaka,” izay asehon’i Mosesy. Ireo tandindona roa ireo, dia i Mosesy sy Elia, dia efa nofaritana teo aloha ho ireo izay mijoro amin’ny faran’izao tontolo izao; satria samy nijoro niaraka tamin’i Kristy teo an-tendrombohitry ny Fiovan-tarehy izy roa tonta.
Ny vondrona voalohany tamin’ireo maritiora papaly tamin’ny Andro Maizina dia nomena akanjo fotsy, ary ny vondrona faharoa izay nasaina niandry mandra-pahafeno io vondrona io dia ilay “vahoaka betsaka” izay mitafy akanjo fotsy koa. Ny tombo-kase fahadimy sy fahenina dia tsy manolotra tantara mifanitsy amin’ny fiangonana fahadimy sy fahenina, fa manome vavolombelona momba ireo vondrona roa izay mitsangana ho faneva ho an’i Jehovah amin’ny “andro farany.” Ireo vondrona roa ireo dia ireo izay manambara ny hafatry ny feo roa ao amin’ny Apokalypsy toko faha-valo ambin’ny folo. Ny hafatra izay ambara amin’izany dia arahina ny firotsahan’ny Fanahy Masina, araka ny tandindon’ny tantaran’ny Pentekosta sy ny tantaran’ny Antso Antsasakalina tany am-piandohan’ny Advantisma.
“Ny anjely izay miray amin’ny fanambarana ny hafatry ny anjely fahatelo dia hampahazava ny tany rehetra amin’ny voninahiny. Asa maneran-tany sady manana hery tsy fahita firy no ambaran’ny faminaniana eto. Ny fihetsiketsehana adventista tamin’ny 1840–44 dia fanehoana be voninahitra ny herin’Andriamanitra; ny hafatry ny anjely voalohany dia nentina ho any amin’ny tobim-pitoriana rehetra eran’izao tontolo izao, ary tany amin’ny firenena sasany dia nisy fahalianana ara-pivavahana lehibe indrindra izay efa hitan’ny tany rehetra hatramin’ny Fanavaozana tamin’ny taonjato fahenina ambin’ny folo; nefa mbola hihoatra noho izany ireo amin’ny alalan’ilay fihetsiketsehana mahery eo ambanin’ny fampitandremana farany ataon’ny anjely fahatelo.
“Ny asa dia hitovy amin’izay natao tamin’ny Andron’ny Pentekosta. Tahaka ny nanomezana ny ‘orana aloha’, tamin’ny firotsahan’ny Fanahy Masina teo am-piandohan’ny filazantsara, mba hampitsiry ny voa sarobidy, dia homena koa ny ‘orana aoriana’ amin’ny famaranana azy mba hampahamasa ny vokatra. ‘Dia hahalala isika, raha mazoto hahalala an’i Jehovah; ny fivoahany dia voaomana tahaka ny maraina; ary ho avy amintsika tahaka ny ranonorana Izy, dia tahaka ny orana aoriana sy ny orana aloha amin’ny tany.’ Hosea 6:3. ‘Koa mifalia, ry zanak’i Ziona, ary miravoravoa amin’i Jehovah Andriamanitrareo; fa nomeny anareo araka ny antonony ny orana aloha, ary hampidininy ho anareo ny ranonorana, dia ny orana aloha sy ny orana aoriana.’ Joela 2:23. ‘Amin’ny andro farany, hoy Andriamanitra, no handatsahako ny Fanahiko amin’ny nofo rehetra.’ ‘Ary na zovy na zovy no hiantso ny anaran’ny Tompo dia hovonjena.’ Asan’ny Apostoly 2:17, 21.”
“Ny asa lehibe ataon’ny filazantsara dia tsy hifarana amin’ny fisehoana latsaka amin’ny herin’Andriamanitra noho izay nanamarika ny fanokafana azy. Ireo faminaniana izay tanteraka tamin’ny firotsahan’ny ranonorana voalohany tamin’ny fanokafana ny filazantsara dia mbola ho tanteraka indray amin’ny ranonorana farany amin’ny famaranana azy. Ireo no ‘andro famelombelomana’ izay niantefan’ny fijerin’ny apostoly Petera mialoha raha hoy izy: ‘Koa mibebaha hianareo, ka miovà fo, mba hovonoina ny fahotanareo, rehefa tonga avy amin’ny fanatrehan’ny Tompo ny andro famelombelomana; ary Izy haniraka an’i Jesosy.’ Asan’ny Apostoly 3:19, 20.” The Great Controversy, 611.
Rehefa avy nanangana ilay fanontaniana mampiditra an’i Elia sy Mosesy, izay aseho ao amin’ny toko fahafito amin’ny Apokalypsy, ny tombo-kase fahenina, dia voasokatra ny tombo-kase fahafito ka mamaritra ny firotsahan’ny Fanahy Masina eo amin’ireo antoko roa ireo. Tsara homarihina fa ao amin’izany famaritana izany dia misy fahanginana mandritra ny antsasak’adiny. Ny firotsahan’ny ranonorana farany, izay aseho amin’ny fisokafan’ny tombo-kase fahafito, dia ahitana fe-potoana misy fahanginana.
Ary rehefa nosokafany ny tombo-kase fahafito, dia nisy fahanginana tany an-danitra tokony ho antsasak’adiny. Ary hitako ny anjely fito izay nitsangana teo anatrehan’Andriamanitra; ary nomena trompetra fito izy. Ary nisy anjely iray hafa tonga ka nitsangana teo amin’ny alitara, nitana fitondra-dranomanitra volamena; ary nomena zava-manitra betsaka izy mba hatolony miaraka amin’ny vavak’ireo olo-masina rehetra eo ambonin’ny alitara volamena izay teo anoloan’ny seza fiandrianana. Ary ny setroky ny zava-manitra, izay niaraka tamin’ny vavak’ireo olo-masina, dia niakatra teo anatrehan’Andriamanitra avy tamin’ny tanan’ilay anjely. Ary noraisin’ilay anjely ny fitondra-dranomanitra ka nofenoiny afo avy teo amin’ny alitara, dia nazerany tamin’ny tany izany; ary nisy feo sy kotrokorana sy helatra ary horohoron-tany. Apokalypsy 8:1–5.
Araka izay vao voamarika tao amin’ilay andalan-teny ao amin’ny The Great Controversy, ny ranonorana farany dia manomboka arotsaka rehefa midina ilay anjely mahery ka manazava ny tany amin’ny voninahiny. Nanomboka ny ranonorana farany rehefa “noravana ireo trano lehibe tao New York City” tamin’ny 11 Septambra 2001.
“Mipoitra izao va ilay teny nolazaiko fa i New York dia hofafàn’ny onjan-dranomasina goavana? Tsy mbola nilaza izany mihitsy aho. Izao no efa nolazaiko: raha nijery ireo trano lehibe natsangana tany aho, rihana ambonin’ny rihana, dia hoy aho hoe: ‘Endrey ny zava-miseho mahatsiravina hitranga rehefa hitsangana Jehovah hampihorohoro mafy ny tany! Amin’izay dia ho tanteraka ny tenin’ny Apokalypsy 18:1–3.’ Ny toko fahavalo ambin’ny folo manontolo ao amin’ny Apokalypsy dia fampitandremana ny amin’izay ho tonga amin’ny tany. Nefa tsy nomena fahazavana manokana aho momba izay hanjo an’i New York, afa-tsy izao fantatro izao: indray andro any ireo trano lehibe any dia harodana amin’ny alalan’ny fihodinana sy fifanongotongon’ny herin’Andriamanitra. Araka ny fahazavana nomena ahy, dia fantatro fa misy fandringanana eto amin’izao tontolo izao. Teny iray avy amin’ny Tompo, fikasihan’ny heriny mahery iray monja, dia hirodana ireo rafitra goavana ireo. Hisy zava-miseho hitranga izay tsy hainay saintsainina akory ny hamafin’ny fahatahorana aterany.” Review and Herald, 5 Jolay 1906.
Tamin’ny 11 Septambra 2001 no nanomboka nilatsaka ny ranonorana farany, ary ny firotsahan’izany ranonorana izany dia milatsaka amin’ireo izay asehon’i Elia sy Mosesy, ary ahitana fotoana iray mangina. Ny fotoana iray mangina ho an’i Mosesy sy Elia dia aseho koa ao amin’ny toko faha‑iraika ambin’ny folo ao amin’ny Apokalypsy, izay i Mosesy sy Elia, dia ireo mpaminany roa izay nampijaly izao tontolo izao, no “novonoina” teny an-dalambe. Nefa rehefa afaka telo andro sy tapany dia nivoaka avy tao amin’ny zohin’i Horeba izy ireo ka niakatra tany an-danitra. Ao amin’ny tantaran’ny ranonorana farany, ny hafatra, izay asehon’ireo iraka roa ireo, dia vonoina ka ariana eny an-dalambe, nefa tsy alevina mandra-pananganana azy amin’ny maty. Io no iray amin’ireo fahamarinana lehibe izay esorin’ny Liona avy amin’ny firenen’i Joda tombo-kase ankehitriny.
Ny tombo-kase telo farany dia manondro ny fihetsiketsehana farany ataon’ny olon’Andriamanitra, araka ny asehon’i Elia sy Mosesy. Maty izany fihetsiketsehana izany ary atsangana amin’ny maty indray. Fihetsiketsehana izy izany, satria ny Advantisma dia nanomboka tamin’ny maha-fihetsiketsehana azy, ka nitohy hatramin’ny taona 1863, tamin’izay nametrahan’izy ireo an-kilabao ny fahamarinana voalohany izay notarihina ho fantatr’i William Miller. Tamin’ny taona 1863 dia nifarana ilay fihetsiketsehana, satria tamin’ny taona 1863 izy ireo dia lasa fiangonana ara-dalàna. Ny Alfa sy Omega dia manizingizina fa raha nanomboka ny olony sisa Izy tamin’ny maha-fihetsiketsehana azy, dia hofaranany amin’ny maha-fihetsiketsehana azy koa izany.
Ankehitriny dia vitantsika ny topimaso momba ireo fiangonana fito sy ireo tombo-kase fito. Ao amin’ireo tombo-kase telo farany dia hitantsika ny sokajy roa amin’ny voavotra izay asehon’i Mosesy sy Elia. Ireo tombo-kase ireo rehetra ireo dia samy mijoro ho vavolombelon’ilay anjely mahery ao amin’ny Apokalypsy toko faha-18. Rehefa nidina izy tamin’ny 11 Septambra 2001, dia sokajy roa amin’ny voavotra no niditra tao anatin’ny dingam-panadiovana iray izay natao hampiharihary sy hanasaraka sokajy roa amin’ny mpivavaka ao anatin’ilay hetsika amin’ny faran’ny Advantisma, araka izay nanehoana izany mialoha tao amin’ilay hetsika tamin’ny fiandohan’ny Advantisma. Daniela dia manondro fa ny sokajy iray, izay antsoiny hoe ny ratsy fanahy, dia tsy hahatakatra ny fitomboan’ny fahalalana, fa ny hendry kosa hahatakatra. Matio dia mampahafantatra antsika fa izay tsy manana ny fahatakarana ilay fahalalana izay efa voavaha tombo-kase dia manondro virijina iray ho adala. Ny virijina hendry dia mampiseho ao amin’ny fotoan-tsarotra amin’ny sasakalina fa nahatakatra sy manana ny fitomboan’ny fahalalana izy. Ny hendry sy ny adala dia asehon’ny fiangonan’i Filadelfia na ny fiangonan’i Laodikia. Ny ratsy fanahy, dia ireo virijina adalan’i Laodikia, izay hatsipin’ny Tompo hiala amin’ny vavany, ary ny hendry kosa mandray ny anaran’Andriamanitra, na ny toetrany, eo amin’ny handriny. Raha ny fiangonana fahenina, dia i Filadelfia, no maneho ny hendry, ahoana ary no maha-izy ny fiangonana fahafito, dia i Laodikia, no maneho ny ratsy fanahy? Raha izany no izy, dia mivadika filaharana izany, sa tsy izany? Ny valiny, mazava ho azy, dia voavahan’ny Alfa sy Omega.
Tany am-piandohan’ny vahoakan’Andriamanitra voalohany nantsoina tamin’ny anarana, dia Isiraely fahiny, Mosesy no tandindon’i Kristy tany amin’ny faran’io vahoaka nantsoina tamin’izany anarana izany.
Fa hoy tokoa i Moses tamin’ny razana hoe: Mpaminany tahaka ahy no hatsangan’i Jehovah Andriamanitrareo ho anareo avy amin’ny rahalahinareo; izy no hohenoinareo amin’ny zavatra rehetra izay holazainy aminareo. Ary izao no hiseho: ny fanahy rehetra izay tsy hihaino izany Mpaminany izany dia hofongorana tsy ho isan’ny olona. Asan’ny Apostoly 3:22, 23.
Tamin’ny fiafaran’ny vahoakan’Andriamanitra voalohany izay voatondro anarana, i Jaona Mpanao-batisa no iraka Elia izay nanomana ny làlana ho an’ny fihavian’i Kristy voalohany. Avy eo Jesosy dia hanolotra ny fanatiny teo amin’ny hazo fijaliana ary taorian’izany dia hanomboka ny asany maha-Mpisoronabe Azy ao amin’ny fitoerana masina ao amin’ny fitoerana masina any an-danitra. Tamin’ny fiandohan’ny vahoakan’Andriamanitra faharoa izay voatondro anarana, dia i Isiraely maoderina, i William Miller no iraka Elia izay nanomana ny làlana ho an’ny Fihavian’i Kristy Fanindroany. Avy eo Jesosy dia tonga tampoka tao amin’ny Efitra Masina Indrindra ka nanomboka ny fitsarana. Tamin’ny fiafaran’ny vahoakan’Andriamanitra faharoa izay voatondro anarana, dia nisy iraka Elia farany nanomana ny làlana ho an’i Kristy hanombohany ny fotoam-pitantanana ny fitsaran’ny velona, ny famaranana ny asany maha-Mpisoronabe any An-danitra Azy, ary ny Fihaviany Fanindroany.
I William Miller dia tsy tandindon’ny iraka ihany, fa tandindon’ilay hetsika izay nifandraisany koa.
“Tamim-pangovitra no nanombohan’i William Miller nanambara tamin’ny vahoaka ny zava-miafina momba ny fanjakan’Andriamanitra, ka nitarika ireo mpihaino azy hamakivaky ny faminaniana hatrany amin’ny fiavian’i Kristy fanindroany. Isaky ny ezaka nataony dia nitombo hery izy. Tahaka an’i Jaona Mpanao-batisa, izay nitory mialoha ny fiavian’i Jesosy voalohany ka nanomana ny lalana ho amin’ny fahatongavany, dia tahaka izany koa i William Miller sy ireo izay niray hina taminy no nanambara ny fiavian’ny Zanak’Andriamanitra fanindroany….”
“Arivo maro no notarihina handray ny fahamarinana notorìn’i William Miller, ary mpanompon’Andriamanitra no natsangana tamin’ny fanahy sy ny herin’i Elia mba hanambara ny hafatra.” Early Writings, 229, 230, 233.
Tany am-piandohan’ny Isiraely fahiny dia niantso an’i Mosesy Andriamanitra; izy izay nandray fanabeazana efa-polo taona tany Egypta, fanabeazana voazanaka tamin’ny fahalotoana, ka nila fiainana efa-polo taona tany an-efitra mba hanalana ny herin’ny fitaoman’i Egypta tsy hifehy ny toetrany. Rehefa afaka efa-polo taona taorian’ny nahaterahany, ary fantany fa nofidina hitondra ny olon’Andriamanitra hivoaka avy any Egypta izy, dia nampiasa hery maha-olona ka namono ilay Egyptiana i Mosesy. Efa-polo taona tatỳ aoriana, teo amin’ilay roimemy nirehitra, dia nikomy tamin’ny fiantsoan’Andriamanitra izy. Rehefa nekeny ihany nony farany ilay fiantsoana, dia nataony tsinontsinona ny didy hamorana ny zanany mandra-pandrahonana azy ho faty. Teo amin’ny sisin-tanin’ny Tany Nampanantenaina dia nikomy izy ka namely fanindroany ilay Vatolampy. Tany am-piandohan’ny Isiraely fahiny, Mosesy dia nanana ireo toetra mampiavaka ny Laodikia. Na dia izany aza, dia mbola nahatanteraka ny fiantsoana ambony sy masina natao taminy izy, anisan’izany ny nisolo tandindon’i Kristy tamin’ny faran’ny Isiraely fahiny. Kristy, izay niady tamin’ireo Jiosy tia miady hevitra, na ireo izay nilaza fa Jiosy izy, nefa tsy Jiosy, dia naneho ny toetran’ny Filadelfia. Tany am-piandohan’ny Isiraely fahiny, Mosesy dia nisolo tena ny Laodikia izay nila volamena sy ody maso ary fitafiana fotsy. Tamin’ny farany, Kristy dia Filadelfia.
Tamin’ny fiandohan’ny Advantisma, i William Miller, izay asehon’ireo vitsy tao Sardisy izay tsy nandoto ny fitafiany, dia nisolo tena olona iray avy amin’i Filadelfia, tahaka izany koa ny hetsika nifandray taminy. Tamin’ny faran’ny Advantisma, ny hetsika izay nahafantatra ny fotoanan’ny farany tamin’ny 1989 dia Laodikia tahaka an’i Mosesy ihany koa. Ny hetsika Millerita dia tandindon’ny hetsiky ny Future for America, miaraka amin’ity fampitandremana ara-paminaniana ity, fa ny hetsika voalohany dia tanterahin’ny Filadelfiana amin’ny andron’i Filadelfia, ary ny hetsika farany kosa dia tanterahin’ny Laodikiana amin’ny andron’i Laodikia.
Izaho no vavolombelon’ny ampahany betsaka kokoa amin’ny tantara ara-paminaniana momba ity hetsika ity nanomboka tamin’ny 1989 noho ny olona hafa rehetra mifandray amin’ny tantaran’ny Future for America, ary mijoro ho vavolombelona aho fa izaho manokana no nandalo tamin’io tantara io nanomboka tamin’ny 1989 sy hatrany aoriana amin’ny maha-Adventista Laodiseana voamarina ahy. Maro ireo fanahy teny amin’izany lalana izany no hanohana ny fijoroako ho vavolombelona. Azoko atao koa ny mijoro ho vavolombelona amim-pahatokiana fa ireo izay nifandray tamin’ilay hetsika teo amin’ny faran’ny Adventisma dia Adventista Laodiseana voamarina koa. Ny vahoaka voatonona anarana voalohany dia manomboka amin’ny Laodiseana iray izay tonga Filadelfiana ary mifarana amin’ny Filadelfiana. Ny vahoaka voatonona anarana faharoa kosa dia manomboka amin’ny Filadelfiana ary mifarana amin’ny Laodiseana iray izay antsoina ho tonga Filadelfiana. Izany no sonian’ny Alfa sy Omega.
Na dia teo aza ny fahajambana ara-panahy mahantra sy mampahonena nananan’ilay mpitarika sy ireo izay niray taminy, dia mbola Andriamanitra ihany no nitarika sy nifehy ireo famantarana ara-paminaniana izay niseho hatramin’ny 1989 ka mandraka ankehitriny. Na dia teo aza ny fitanjahana sy ny fahantrana ara-panahin’ilay mpitarika sy ireo izay niray taminy, dia mbola Andriamanitra ihany no nitarika ny fanokafana ireo fahamarinana izay hitany fa tokony hovahana tombo-kase. Tao amin’ny famindram-pony, izay tsy mba misaraka amin’ny “fahamarinany” velively, no namolavolany dingam-panadiovana iray izay nanome lalana ny Laodiseana iray ho faty ary avy eo hatsangana amin’ny maty ho Filadelfiana. Io fahafatesana sy fitsanganana amin’ny maty io dia nasehon’ireo mpanoratra ny bokin’i Daniela sy ny Apokalypsy ho tandindona, satria samy novonoina ara-panoharana izy roa tonta ary natsangana tamin’ny maty. Jaona dia natsangana tamin’ny maty avy tamin’ny fahafatesana noho ny nanipazana azy tao anaty vilany misy menaka mangotraka, ary Daniela kosa avy tao amin’ny lavaky ny liona noana. Araka izany, ireo boky roa ireo, izay boky iray ihany, dia manome fanamafisana ny tandindon’ny fahafatesana sy ny fitsanganana amin’ny maty ho anisan’ny hafatra izay vahana tombo-kase ankehitriny.
Rehefa nanatona ny faran’ny fotoana ny hetsika ao amin’ny “andro farany” momba ny fitsarana famotorana, (izay nasehon’ny hetsika Millerita ho tandindona), dia namolavola Andriamanitra fa hovonoina ny mpitarika sy ny hetsika, ary aorian’izany dia hatsangana amin’ny maty indray. Ao anatin’ny tontolon’ny fiangonana fito, dia novonoina i Laodikia tamin’ny 18 Jolay 2020 ary hatsangana amin’ny maty indray ho Filadelfia alohan’ny lalàn’ny Alahady izay manatona. Ny hetsika natsangana tamin’ny maty indray dia ho isan’ny fiangonana fito, nefa izy no fahavalo. Ny hetsika no fahavalo, dia ilay avy amin’ny fito.
Ity zava-miafina ara-paminaniana ity dia tohanan’ny bokin’ny Apokalypsy amin’ny alalan’ny vavolombelona maro, na dia tsy mbola nekena ho izany aza hatramin’izao. Amin’izao vanim-potoana idirantsika izao dia miditra amin’ny fitsapana ny sarin’ny bibidia isika, izay ampahafantarin’i Rahavavy White amintsika fa izy no fitsapana tonga alohan’ny lalàn’ny Alahady. Eo amin’ny lalàn’ny Alahady no ametrahana ny tombo-kasen’Andriamanitra eo amin’ny Filadelfiana ao amin’izany tantara izany. Kanefa tsy maintsy mandalo ny fitsapana ny sarin’ny bibidia izay tonga alohan’ny hifaranan’ny androm-pahasoavana izy ireo.
“Nasehon’ny Tompo tamiko mazava fa ny sarin’ilay bibidia dia haorina alohan’ny hifaranan’ny fotoam-pahasoavana; satria izany no ho fitsapana lehibe ho an’ny vahoakan’Andriamanitra, izay hanapahana ny anjaran’izy ireo mandrakizay. Ny toerana ijoroanao dia fitambaran-javatra mifangaro sy tsy mifanaraka loatra ka vitsy ihany no ho voafitaka.
“Ao amin’ny Apokalypsy 13 dia aseho mazava ity lohahevitra ity; [Apokalypsy 13:11–17, notsongaina].”
“Izao no fitsapana tsy maintsy hodiavin’ny olon’Andriamanitra alohan’ny hanisiana tombo-kase azy. Izay rehetra nanaporofo ny tsy fivadihany tamin’Andriamanitra tamin’ny fitandremana ny lalàny, sy ny fandavany tsy handray sabata sandoka, dia hijoro eo ambanin’ny sainan’i Jehovah Tompo Andriamanitra, ary handray ny tombo-kasen’Andriamanitra velona. Fa izay manaiky handao ny fahamarinana avy any an-danitra ka mandray ny sabata alahady, dia handray ny mariky ny bibidia” Manuscript Releases, volume 15, 15.
Amin’ity tantara ankehitriny ity, ireo tandroka roa izay nofaritana taloha ho Repoblikanisma sy Protestantisma dia efa niova ho demokrasia sy Protestantisma mpihemotra. Rehefa tafaray tanteraka ireo tandroka roa ireo, dia manjary fahefana iray izy, tandroka iray. Amin’izany vanim-potoana izany ihany, Andriamanitra dia hanondro sy hanandratra ny tandroka marina amin’ny Protestantisma mba hampitandrina ny amin’ny sarin’ilay bibidia. Ireo tandroka roa ireo dia mizotra mifanindran-dalana mandra-pahatongan’ny Etazonia hitsahatra tsy ho fanjakana fahenina amin’ny faminanian’ny Baiboly.
Ny Apokalypsy toko fahafito ambin’ny folo dia manondro fa ny firaisana telo sosona misy ny dragona (ny Firenena Mikambana), ny bibidia (ny fahefan’ny papa) ary ny mpaminany sandoka (i Etazonia) no hery izay loha fahavalo, izay avy amin’ireo loha fito. Ireo loha fito ireo dia ireo fanjakana ao amin’ny faminaniana ara-Baiboly manomboka amin’i Babylona, avy eo Medo-Persia, Gresy ary avy eo Roma jentilisa. Ary ny fanjakana fahadimy dia i Roma papaly izay, araka ny faminaniana, dia nahazo ratra mahafaty tamin’ny taona 1798. Tamin’izany fotoana teo amin’ny tantara izany, ny fanjakana fahenina ao amin’ny faminaniana ara-Baiboly, dia i Etazonia, no niakatra teo amin’ny seza fiandrianana mandra-paharesiny amin’ilay lalàn’ny Alahady izay ho avy tsy ho ela.
Ny Firenena Mikambana dia ho terena amin’izay, amin’ilay hery izay manery izao tontolo izao manontolo hanangana sarin’ilay bibidia. Amin’izany fotoana izany dia efa nahazo ratra mahafaty koa ny fanjakana fahenina, nefa i Etazonia dia hanery izao tontolo izao manontolo hanaiky ny fitarihany eo ambonin’ny Firenena Mikambana sy hitaky aminy koa mba hanaiky ny fahefana ara-môralin’ny papa hitondra ny firaisana telo sosona.
Ary mamitaka izay monina ambonin’ny tany tamin’ny alalan’ireo fahagagana izay nomena fahefana azy hatao teo imason’ilay bibidia; ka nilaza tamin’izay monina ambonin’ny tany mba hanao sarin’ilay bibidia, dia ilay naratra tamin’ny sabatra nefa velona ihany. Ary nomena fahefana izy hanome aina ny sarin’ilay bibidia, mba hiteny aza ny sarin’ilay bibidia, ary hampamono izay rehetra tsy hiankohoka amin’ny sarin’ilay bibidia. Apokalypsy 13:13, 14.
Ny hany famaritana ny “sarin’ny bibidia” ao amin’ny tsindrimandry dia izao: maneho ny fitambaran’ny fiangonana (ny fahefan’ny papa) sy ny fanjakana (ny Firenena Mikambana, ka i Etazonia no mifehy ireo mpanjaka sivy hafa) izany. Jezebela dia ny fahefan’ny papa; Ahaba dia i Etazonia, izay mpanjakan’ireo foko folo any avaratra.
Rehefa lavo amin’ny lalàn’ny Alahady i Etazonia, dia “tsarovana” i Tyro (ny fahefana papaly), izay hadino hatramin’ny 1798, ary manomboka ny hirany mamitaka izy. Noho ny firodanan’ny toekarena aseho ho “fandringanana ny firenena” ao amin’ny asa soratr’i Ellen White, dia terena i Etazonia hampivondrona izao tontolo izao manontolo mba hiatrika ilay hery ara-Baiboly izay mampiray ny tanan’ny olona rehetra hanoherana azy. Izany hery izany dia ny Silamo, araka ny asehon’i Ismaela, razamben’ny Silamo.
Dia hoy ny anjelin’i Jehovah taminy: Indro, bevohoka ianao ka hiteraka zazalahy; ary ny anarany hataonao hoe Ismaela; fa Jehovah efa nandre ny fahorianao. Ary izy ho lehilahy dia; ny tanany hanohitra ny olona rehetra, ary ny tanan’ny olona rehetra hanohitra azy; ary honina eo anatrehan’ny rahalahiny rehetra izy. Genesisy 16:11, 12.
I Etazonia dia manangana firaisana amin’ireo mpanjaka sivy hafa, ka mandray ny toerana maha-mpitarika. Vetivety ihany no anaovany izany, ary avy eo dia hanizingizina izy mba hahatonga ny fahefan’ny papa ho lohan’izany rehetra izany, tahaka ny nifehezan’i Jezebela an’i Ahaba.
Noho izany, ny firaisana mitambatra in-telo an’ny dragona sy ny bibidia ary ny mpaminany sandoka dia miara-mandroso ho any Hara-magedona. Ny isa valo dia maneho ny fitsanganana amin’ny maty, ary ilay fanjakana izay voamariky ny faminaniana ho naharay ratra mahafaty dia ny fanjakana fahadimy, dia ny fahefana papa. Rehefa atsangana indray ny papa, dia tonga ny fanjakana fahavalo izy, ary omena azy ny fifehezana ny firaisana mitambatra in-telo; ary io fanjakana fahavalo io no ilay loha iray amin’ireo fanjakana fito izay efa voatondro ho naharay ratra mahafaty, kanefa ny fanahy nitaona koa dia manondro ny fanasitranana izany ratra mahafaty izany.
“Rehefa manatona ny krizy farany isika, dia zava-dehibe indrindra ny hisian’ny firindrana sy ny firaisan-tsaina eo amin’ireo fitaovan’ny Tompo. Feno tafio-drivotra sy ady ary fifandirana izao tontolo izao. Kanefa eo ambanin’ny loha iray—dia ny fahefan’ny papa—no hiraisan’ny olona mba hanohitra an’Andriamanitra amin’ny alalan’ny tenan’ireo vavolombelony. Io firaisana io dia atosiky ny mpivadi-pinoana lehibe. Raha mbola mikatsaka ny hampiray ireo irany hiady amin’ny fahamarinana izy, dia hiasa koa mba hampisaraka sy hanaparitaka ireo mpiaro azy. Ny fialonana, ny fiheveran-dratsy, ny fitenenan-dratsy, dia ampirisihiny mba hiteraka fifandirana sy fisaraham-bazana.” Testimonies, boky faha-7, 182.
Ny fanjakana fahadimy sy ny fanjakana fahenina ary ny fanjakana fahafito tamin’izany fotoana izany dia samy efa namoy ny fanjakany manokana avokoa, ka noho izany ny fanjakany tsirairay avy dia hatsangana indray miaraka ho fanjakana iray misy ampahany telo, manahaka am-pamitahana ny maha-telo sosona ny maha-Andriamanitra.
Ny fanjakana fahenina izay nanomboka tamin’ny tandroka roa tahaka ny an’ny zanak’ondry ary mifarana ho tandroka iray izay miteny tahaka ny dragona dia manana ny toetra ara-paminaniana ananan’ny fahefana papaly, satria tonga sary endrik’ilay bibidia izy. Ilay bibidia, dia ny fahefana papaly, no aseho indrindra ho ilay fanjakana fahavalo natsangana tamin’ny maty, izay avy tamin’ireo fito. Kanefa, na dia ny fahefana papaly aza no manatanteraka mivantana indrindra ilay zava-miafina ara-paminaniana, dia ny amin’ny hoe ny fahavalo dia avy amin’ireo fito, i Etazonia kosa dia mamorona sary endrik’ny papasia, ka noho izany dia mamokatra ara-paminaniana ireo toetra mitovy amin’ny an’ny fahefana papaly.
Nanomboka tamin’ny taona 1798 i Etazonia, araka ny Isaia toko faha-telo amby roapolo, izay nilaza fa Tyro, dia ny fahefana papaly, dia tokony hohadinoina mandra-pahatapitry ny fanjakana fahenina. Ny taona 1798 no andron’ny farany ho an’ny Millerita teo am-piandohan’ny Advantisma. Tamin’ny lohataonan’ny 1844, ny Advantisma Millerita dia efa nandray ny lamba fiandrianan’ny Protestantisma, izay mizotra mitovy laharana amin’ilay tandroka an’ny Repoblikanisma izay maneho ny governemantan’i Etazonia. Eo amin’ilay biby iray ihany no misy ireo tandroka roa ireo, koa miara-mandroso ao anatin’ny tantara izy ireo. Ny fiandohana sy ny fiafaran’ny Advantisma dia mifanaraka amin’ilay tandroka Repoblikana. Ny tantaran’ny 1798 ka hatramin’ny nandavan’ny Protestanta ny hafatry ny anjely voalohany no vanim-potoana nanorenan’Andriamanitra izany tandroka protestanta izany. Nataony tamin’ny alalan’ny fizahan-toetra izany, tahaka ny nataony tamin’ilay tandroka Repoblikana. Mbola betsaka ny azo lazaina momba ireo tandroka mifanindran-dalana ireo, saingy tsy izao aloha.
Ny tandroka Repoblikana dia mijangajanga amin’ny Protestanta nihemotra, fa tsy amin’ilay tandroka Protestanta marina, satria ilay tandroka marina dia ampakarin’ny Zanak’ondry ary virijiny izy. Hatramin’ny fotoan’ny farany tamin’ny 1989 dia efa nisy filoha fito. Ny fahenin’ireo filoha ireo dia nandray ratra mahafaty tamin’ilay taona mihitsy izay nahazoan’ilay hetsika eo amin’ny faran’ny Advantisma ratra mahafaty koa. Ny filoha fahavalo hatramin’ny fotoan’ny farany tamin’ny 1989 dia ilay nandray ratra mahafaty izay sitrana. Tsy maintsy ho filoha iray izay avy amin’ny fito izy. Tamin’izany fotoana izany ihany koa, tamin’ny 2020, rehefa nandray ny ratra mahafaty azy ny filoha fahenina, dia novonoina koa ilay tandroka izay mitondra ankehitriny ny lamban’ny Protestanta. Tahaka ny amin’ilay bibin’ny Katolisisma, ary tahaka ny amin’ny sarin’ilay bibin’ny Protestanta nihemotra, dia tahaka izany koa amin’ilay tandroka tena izy an’ny Protestanta. Ny tandroky ny Protestanta dia aseho ho ilay fiangonana fahenina, izay tonga fahavalo, nefa avy amin’ny fito.
Rehefa mandinika sy mitsapa ireo filazana ireo ianao, dia tsarovy fa ny hafatra izay hovahana ny tombo-kaseny fotoana fohy mialoha ny hifaranan’ny androm-pitsapana dia tsy isalasalana fa haseho ao anatin’ny tontolon-kevitra izay anehoan’ny fiandohana ny fiafarana. Izany hafatra izany dia haseho amin’ny alalan’ny fomba fiasa antsoina hoe “historisisma,” izay mampiasa ny tantara ara-Baiboly ampifanarahana amin’ny tantaran’izao tontolo izao mba hamantarana ny faran’izao tontolo izao. Izany hafatra izany dia mitsimoka avy amin’ny tany.
Ny fahamarinana hitsimoka avy amin’ny tany; ary ny fahitsiana hijery avy any an-danitra. Eny, Jehovah hanome izay tsara; ary ny tanintsika hamoa ny vokatra avy aminy. Ny fahitsiana handeha eo alohany; ary hametraka antsika eo amin’ny lalan’ny diany. Salamo 85:11–13.
Tsy hoe fotsiny akory no amaritan’io andalan-teny io ny tany ho “firenena.” Ny andalan-teny ao amin’ny Salamo dia tsy vitan’ny hoe manondro ny “firenena” ho ilay bibidia “avy amin’ny tany” ao amin’ny Apokalypsy toko fahatelo ambin’ny folo, fa manamarika koa izy fa ny “fahamarinana” dia “mitsiry” avy amin’ny tany.
“Firenena iza ao amin’ny Tontolo Vaovao no tamin’ny taona 1798 no niakatra ho amin’ny fahefana, nampanantena hery sy fahalehibeazana, ary nahasarika ny sain’izao tontolo izao? Tsy azo iadian-kevitra ny fampiharana io tandindona io. Firenena iray, ary iray ihany, no mahafeno ny fepetra voafaritr’ity faminaniana ity; ary manondro tsy misy fisalasalana ny Etazonia Amerikana izany. Imbetsaka sy miverimberina, ny hevitra, saika ny teny mihitsy, avy amin’ilay mpanoratra masina dia nampiasain’ny mpandaha-teny sy ny mpahay tantara tsy nahy teo am-pamaritana ny fiakaran’ity firenena ity sy ny fitomboany. Ilay bibidia dia hita fa ‘niakatra avy tamin’ny tany;’ ary, araka ny filazan’ny mpandika teny, ny teny nadika eto hoe ‘niakatra’ dia midika ara-bakiteny hoe ‘mitombo na mitsimoka tahaka ny zava-maniry iray.’” Ilay Hery Mifanandrina Lehibe, 440.
Ny Etazonia no bibidia avy amin’ny tany izay “mitsimoka”. Koa rehefa mandinika ny filazana atao ao amin’ireo lahatsoratra ireo ianareo, ny fitaomam-panahy dia manondro fa ny hafatra dia hiorina amin’ny hoe asehon’ny fiandohana ny fiafarana; hapetraka ao anatin’ny tontolon’ny tsipika ara-tantara mifanindran-dàlana amin’ny tsipika ara-tantara izany; ary tsy maintsy avy amin’ny feo iray any Etazonia izany. Mazava ho azy fa misy feo sandoka ao anatin’i Etazonia, nefa araka sy eo ambanin’ny fahefan’ny Tenin’Andriamanitra, izay iraka na asa fanompoana rehetra miorina na manana ny fiaviany ivelan’i Etazonia dia fahazavana sandoka. Ny Advantisma dia nanomboka tany Etazonia tamin’ny feon’ny lehilahy iray sy hetsika iray naorina tany Etazonia. Jesosy dia maneho ny fiafaran-javatra amin’ny alalan’ny fiandohan-javatra.
Izay manan-tsofina, aoka izy hihaino izay lazain’ny Fanahy amin’ny fiangonana.