Ary amin’izany andro izany dia hisy maro hitsangana hanohitra ny mpanjakan’ny atsimo; ary ny jiolahin’ny firenenao kosa hanandra-tena mba hampiorina ny fahitana; nefa ho lavo izy. Daniela 11:14.
Ny teny hoe “fotopampianarana” ao anatin’ny tontolon’ny Kristianisma dia maneho ireo fahamarinana voaorina ao amin’ny Baiboly. Fikambanana isan-karazany izay milaza tena ho kristiana no manana andiana zavatra samihafa izay faritany ho fotopampianarana ara-Baiboly, kanefa iray ihany ny Fahamarinana. Ny fanavahana eo amin’ny “fahamarinana tanteraka” sy ny “plôralisma” dia lohahevitra ivelan’ny fandinihantsika amin’izao fotoana izao.
Dia hoy Pilato taminy hoe: Koa mpanjaka àry Hianao? Jesosy namaly hoe: Hianao no milaza fa mpanjaka Aho. Izany no nahaterahako, ary izany no nihaviako tety amin’izao tontolo izao, mba hanambara ny marina. Izay rehetra avy amin’ny marina dia mihaino ny feoko. Hoy Pilato taminy: Inona moa no marina? Ary rehefa nilaza izany izy, dia nivoaka indray nankeo amin’ny Jiosy ka nanao taminy hoe: Tsy mahita heloka aminy akory aho. Jaona 18:37, 38.
Ny fahamarinana dia ny Tenin’Andriamanitra; izany no feony ary Izy no Kristy mihitsy.
Tokony ho fantatsika ho an’ny tenantsika manokana izay mandrafitra ny Kristianisma, izay atao hoe fahamarinana, izay finoana izay efa noraisintsika, ary izay fitsipiky ny Baiboly—dia ireo fitsipika nomena antsika avy amin’ny fahefana ambony indrindra. Maro no mino nefa tsy manana antony iorenan’ny finoany, ary tsy manana porofo ampy momba ny fahamarinan’izany raharaha izany. Raha misy hevitra aseho izay mifanaraka amin’ny fiheverany efa raiki-tampisaka rahateo, dia vonona avy hatrany izy handray izany. Tsy mandinika ny fifandraisan’ny antony sy ny vokany izy, tsy manana fototra marina ny finoany, ary amin’ny andro fitsapana dia ho hitany fa nanorina teo ambonin’ny fasika izy.
“Izay miala sasatra sady afa-po amin’ny fahalalany tsy lavorary ankehitriny ny Soratra Masina, ka mihevitra fa ampy ho famonjena azy izany, dia miorina ao anatin’ny fitaka mahafaty izy. Maro no tsy voaomana tanteraka amin’ny hevitra ara-tSoratra Masina, mba hahafahany mamantatra ny fahadisoana sy hanameloka ny lovantsofina rehetra ary ny finoanoam-poana rehetra izay natolotra tamim-pitaka ho toy ny fahamarinana. Satana dia nampiditra ny heviny manokana tao amin’ny fanompoam-pivavahana amin’Andriamanitra, mba hahaloto ny fahatsoran’ny filazantsaran’i Kristy. Betsaka amin’ireo milaza fa mino ny fahamarinana ankehitriny no tsy mahalala izay mandrafitra ilay finoana izay efa natolotra indray mandeha monja ho an’ny olona masina—Kristy ao anatinareo, fanantenan’ny voninahitra. Mihevitra izy fa miaro ireo fari-pamantarana fahiny, nefa matimaty sy tsy miraharaha izy. Tsy fantany izay atao hoe manenona ao anatin’ny fanandramany sy manana ny tena herin’ny fitiavana sy ny finoana. Tsy mpianatra akaiky ny Baiboly izy, fa kamo sy tsy mailo. Rehefa mipoitra ny tsy fitovian-kevitra momba ireo andalan-tenin’ny Soratra Masina, ireo izay tsy nianatra tamim-pikasana ary tsy tapa-kevitra ny amin’izay inoany dia miala amin’ny fahamarinana. Tokony hampitain-tsaina amin’ny rehetra isika ny amin’ny maha-ilaina ny mandinika amim-pahazotoana ny fahamarinana masina, mba hahalalany fa fantany tokoa izay fahamarinana. Ny sasany milaza fa manana fahalalana be, ary afa-po amin’ny toe-pahasalamany, nefa tsy manana hafanam-po bebe kokoa amin’ny asa, tsy manana fitiavana mirehitra bebe kokoa an’Andriamanitra sy amin’ireo fanahy izay nahafatesan’i Kristy, noho ny hoe tsy mbola nahalala an’Andriamanitra akory izy. Tsy mamaky ny Baiboly izy [mba] handraisany ho an’ny fanahiny manokana ny tsoka sy ny menaka. Tsy tsapany fa feon’Andriamanitra miteny aminy izany. Fa raha te hahatakatra ny lalan’ny famonjena isika, raha te hahita ny taratry ny Masoandron’ny fahamarinana isika, dia tsy maintsy mandinika ny Soratra Masina amim-pikasana; fa ny teny fikasana sy ny faminanian’ny Baiboly dia mampiely taratra mazava avy amin’ny voninahitra eo amin’ny drafitra masin’ny fanavotana, ka ireo fahamarinana lehibe ireo dia tsy takatra mazava.” The 1888 Materials, 403.
Takiana ho fantatsika izay ireo fampianarana ireo, ary ny fomba hanehoana, hampiorenana ary hiarovana ireo fahamarinana ireo.
“Toa tsy azo heverina amintsika ankehitriny ny hoe hisy tsy maintsy hijoro irery; nefa raha efa niteny tamin’ny alalako Andriamanitra, dia ho avy ny fotoana izay hitondrana antsika eo anatrehan’ny filankevitra sy eo anoloan’ny olona an’arivony noho ny anarany, ary ny tsirairay avy dia tsy maintsy hanome ny anton’ny finoany. Amin’izay no hihatra ny tsikera henjana indrindra amin’ny toerana rehetra izay noraisina ho an’ny fahamarinana. Koa ilaintsika àry ny mandinika ny Tenin’Andriamanitra, mba hahafantarantsika ny antony inoantsika ireo foto-pampianarana tohanantsika. Tsy maintsy mikaroka amim-pitandremana ireo tenin’i Jehovah velona isika.” Review and Herald, December 18, 1888.
Mba hiseho eo anatrehan’ny “arivoarivo” dia miharihary fa ny sasany amin’ireo mpiaro ny fahamarinana amin’ny andro farany dia ho voatery hiaro ny fahamarinana amin’ny alalan’ny fitaovana tahaka ny fahitalavitra na ny fampielezam-peo amin’ny aterineto. Raha tsy izany, ahoana no hahafahan’ny arivoarivo mijery ny fanambarana ataon’ilay efatra arivo amby efatra alina sy iray hetsy? Ny foto-pampianarana tohanantsika no mamaritra ny fototry ny finoantsika.
“Ny mambra ao amin’ny fiangonana dia hosedraina sy hohamarinina tsirairay avy. Hapetraka ao anatin’ny toe-javatra izy ireo ka hoterenina hitondra fanambaràna ho an’ny fahamarinana. Maro no hantsoina hiteny eo anatrehan’ny filankevitra sy eny amin’ny fitsarana, angamba misaraka sy irery avy. Ny fanandramana izay ho nanampy azy ireo tamin’izany hamehana izany dia tsy niraharaha notadiaviny, ka ny fanahiny dia mavesatry ny nenina noho ny fotoana very maina sy ny tombontsoa tsy noraharahaina.” Testimonies, volume 5, 463.
Ny Tenin’Andriamanitra tsy mba diso mandrakizay, ka noho izany, raha tiantsika ny ho isaina ao amin’ilay iray hetsy sy efatra arivo amby efatra alina, dia tsy maintsy fantatsika izay inoantsika araka izay voasoratra ao amin’ny Tenin’Andriamanitra. Alohan’ny hahatongavan’ny fotoan-tsapana izay hanerena ny vahoakan’Andriamanitra hanazava ny foto-pampianarana izay inoany, dia avelan’Andriamanitra hampidirina ny fahadisoana mba hanery ny vahoakany handinika lalina ny Teniny.
Ny fisian’ny tsy fifandirana na tsy fisavoritahana eo amin’ny olon’Andriamanitra dia tsy tokony hoheverina ho porofo farany manamarina fa mifikitra mafy amin’ny fampianarana marina izy ireo. Misy antony tokony hatahorana fa mety tsy mahavaka mazava ny fahamarinana sy ny fahadisoana izy ireo. Rehefa tsy misy fanontaniana vaovao ateraky ny fandinihana ny Soratra Masina, rehefa tsy misy fahasamihafan-kevitra mipoitra izay hamporisika ny olona handinika ny Baiboly ho an’ny tenany mba hahazoany antoka fa manana ny fahamarinana izy, dia hisy maro ankehitriny, tahaka ny tamin’ny andro fahiny, izay hifikitra amin’ny lovantsofina sy hivavaka amin’izay tsy fantany.
“Naseho tamiko fa maro amin’ireo izay milaza fa manana fahalalana ny amin’ny fahamarinana ankehitriny no tsy mahalala izay inoany. Tsy azony ny porofon’ny finoany. Tsy manana fankasitrahana marina ny amin’ny asa ho an’izao fotoana izao izy ireo. Rehefa tonga ny fotoam-pitsapana, dia hisy olona izay mitory amin’ny hafa ankehitriny hahita, rehefa mandinika ny toerana tazoniny, fa misy zavatra maro izay tsy ahafahany manome antony mahafa-po. Mandra-pitsapana toy izany dia tsy fantany ny halehiben’ny tsy fahalalany. Ary maro koa ao am-piangonana no mihevitra ho azy fa azony izay inoany; nefa, mandra-pipoiran’ny ady hevitra, dia tsy fantany ny fahalemeny. Rehefa tafasaraka amin’ireo mitovy finoana aminy izy ka voatery hijoro irery sy mitokana hanazava ny finoany, dia ho gaga hahita fa mikorontana tokoa ny heviny momba izay nekeny ho fahamarinana. Marina tokoa fa nisy teo amintsika fialana tamin’Andriamanitra velona sy fitodihana tamin’ny olona, ka ny maha-olombelona no napetraka eo amin’ny toeran’ny fahendrena avy amin’Andriamanitra.
“Hanaitra ny olony Andriamanitra; raha tsy mahomby ny fitaovana hafa, dia hisy fampianaran-diso hiditra eo aminy, ka hanivana azy ireo, hampisaraka ny akofa amin’ny vary. Miantso izay rehetra mino ny Teniny ny Tompo mba hifoha hiala amin’ny torimaso. Tonga ny fahazavana sarobidy, mifanaraka amin’izao andro izao. Fahamarinana araka ny Baiboly izany, izay mampiseho ny loza mananontanona antsika ankehitriny. Tokony hitarika antsika hanao fandalinana mazoto ny Soratra Masina sy handinika amin’ny fomba faran’izay hentitra ireo foto-kevitra tànantsika izany fahazavana izany. Tian’Andriamanitra hodinihina amin’ny fomba lalina sy amim-paharetana, miaraka amin’ny vavaka sy ny fifadian-kanina, ny lafiny rehetra sy ny foto-kevitra rehetra momba ny fahamarinana. Tsy tokony hitoetra amin’ny vinavina sy hevitra manjavozavo momba izay mandrafitra ny fahamarinana ny mino. Tokony hiorina mafy eo ambonin’ny tenin’Andriamanitra ny finoany, mba hahafahany, rehefa tonga ny androm-pitsapana ka entina eo anatrehan’ny filankevitra izy ireo hamaly ny amin’ny finoany, manome antony ny amin’ny fanantenana izay ao anatiny, amin’ny fahalemem-panahy sy ny fahatahorana.
“Ahetseho, ahetseho, ahetseho. Ny lohahevitra asehontsika amin’izao tontolo izao dia tsy maintsy ho zava-misy velona ho antsika. Zava-dehibe ny hoe, raha miaro ireo foto-pampianarana izay heverintsika ho andininy fototra amin’ny finoana isika, dia tsy tokony hamela ny tenantsika hampiasa hevitra tsy tena marim-pototra tanteraka mihitsy. Mety hahomby ireny hampanginana izay manohitra, nefa tsy manome voninahitra ny fahamarinana izany. Tokony hanolotra hevitra marim-pototra isika, izay tsy hampangina ny mpanohitra antsika ihany, fa hahazaka koa ny fandinihana akaiky indrindra sy ny fitsirihana lalina indrindra. Ao amin’ireo izay nanabe ny tenany ho mpandaha-teny amin’ny adihevitra dia misy loza lehibe sao tsy hitondra ny tenin’Andriamanitra amim-pahitsiana izy. Raha miatrika mpanohitra dia tokony ho ezaka mafy ataontsika ny maneho ny lohahevitra amin’ny fomba izay hanaitra faharesen-dahatra ao an-tsainy, fa tsy hikatsaka fotsiny ny hanome fahatokiana ny mino.”
“Na inona na inona fandrosoan’ny sain’ny olona, aoka izy tsy hihevitra na dia vetivety monja aza fa tsy ilaina ny fandinihana lalina sy mitohy ny Soratra Masina mba hahazoana fahazavana lehibe kokoa. Amin’ny maha-vahoaka antsika dia nantsoina isam-batan’olona isika ho mpianatry ny faminaniana. Tsy maintsy miambina amim-pahazotoana isika mba hahafahantsika mamantatra izay taratry ny fahazavana rehetra izay hatolotr’Andriamanitra amintsika. Tokony horaisintsika ireo famirapiratana voalohan’ny fahamarinana; ary amin’ny alalan’ny fianarana atao amim-bavaka dia mety hahazoana fahazavana mazava kokoa, izay azo aseho eo anatrehan’ny hafa.” Testimonies, boky faha-5, 708.
Ang “mga mag-aaral ng hula” na sa kahuli-hulihan ay bubuo sa isandaan at apatnapu’t apat na libo ay “isa-isang susubukin at patutunayang tapat,” bago ang kanilang pakikipagharap sa mga kapangyarihang makalupa na magdadala ng nalalapit nang krisis ng batas sa Linggo at pag-uusig. Ang mga tapat ay muna munang “gigisingin” ng Diyos. Ang natutulog na mga dalaga ay “gigisingin” mula sa pagkakahimbing na kanilang kinabagsakan sa panahon ng paghihintay. Kung hindi sila magigising sa pamamagitan ng mensaheng iniharap ng Diyos sa pamamagitan ng mga artikulong inilabas mula pa noong Hulyo ng 2023, kung magkagayon ay pahihintulutan ng Diyos na ang “mga erehiya” ay “makapasok sa gitna nila,” na siyang tatapos sa paghihiwalay ng trigo at ng mga pangsirang damo sa pamamagitan ng isang proseso ng pag-alog. Tayo ngayon ay nasa prosesong iyon ng pag-alog.
Misy safidy telo azon’ireo izay nanaraka ny adihevitra momba ny famantarana marina an’i Roma Maoderina. Ny safidy iray dia ny hoe i Etazonia no Roma Maoderina; ny iray hafa dia ny hoe ny fahefana papaly no Roma Maoderina; ary ny safidy fahatelo dia ny hoe samy tsy marina ireo hevitra roa teo aloha ireo, fa hery hafa no asehon’ireo jiolahy amin’ny vahoakan’i Daniela izay manandra-tena, lavo, ary mampiorina ny fahitana ao amin’ny andininy faha-14 amin’ny toko faha-11 ao amin’ny bokin’i Daniela.
Izaho no manizingizina fa ny tsy fitovian-kevitra momba ny hoe i Roma Ankehitriny dia ny fahefana papaly sa i Etazonia, dia navela hiditra ato anatin’ity hetsika ity mba hanerena ny olony handinika ny Teniny ara-paminaniana. Nentin’Andriamanitra izany fifandirana izany ho tonga, ho fanehoana ny famindram-pony. Izaho no manizingizina fa io tsy fitovian-kevitra io dia mikasika bebe kokoa ny fanomanana ny olony ho amin’ny krizy ho avy noho ny famantarana tsotra fotsiny hoe iza no marina ary iza no diso momba an’i Roma Ankehitriny. Io tsy fitovian-kevitra io dia navela sady voaomana tamin’Andriamanitra mba hampiseho, ho an’izay rehetra maniry hahita, fa ny fahatakaran’izy ireo manokana ny Teniny ara-paminaniana dia tsy feno na diso. Koa noho izany, ny fifandirana dia porofon’ny famindram-pon’Andriamanitra.
Ny adihevitra dia tsy mahakasika fotsiny ny famantarana hoe iza ilay fahefana asehon’ny mpandroba ny vahoakanao, fa koa ny amin’ny hoe ampiharina araka ny tokony ho izy ve ny metodôlôjian’ny andalana an-tsipika izay samy lazain’ny andaniny sy ny ankilany amin’ity adihevitra ity fa tohanany. Ny fitsipika ara-paminaniana mifandray amin’io metodôlôjian’ny andalana an-tsipika io dia ahitana foto-kevitra ara-paminaniana manokana izay ho anisan’ny fizotran’ny fanasivanana ny vary sy ny tsimparifary. Singa telo ao amin’ny metodôlôjian’ny andalana an-tsipika, izay toheriko fa tsy takatra araka ny tokony ho izy ao amin’ity adihevitra ankehitriny ity, dia i Kristy amin’ny maha-Fahamarinana Azy, sy i Kristy amin’ny maha-Alfa sy Omega Azy, ary ny fampiharana in-telo ny faminaniana.
Farany, ireo izay mifikitra amin’ny fahazoana diso ny andininy faha-efatra ambin’ny folo ao amin’ny Daniela 11 dia ho hita fa manangana ny toerana ara-pampianarany eo ambonin’ny fandikana manokan-tena.
Misy teny faminaniana koa isika izay vao mainka azo antoka kokoa; ka tsara ny iheveranareo azy, tahaka ny fanajana jiro mamirapiratra eo amin’ny fitoerana maizina, mandra-piposaky ny andro sy hisehoan’ny kintan’ny maraina ao am-ponareo; fantatrareo voalohany indrindra izao, fa tsy misy faminaniana ao amin’ny Soratra Masina avy amin’ny fandikana manokana. Fa tsy tamin’ny sitrapon’ny olona no nahatongavan’ny faminaniana fahiny; fa olona masina avy amin’Andriamanitra no niteny, satria notarihin’ny Fanahy Masina izy. 2 Petera 1:19–21.
Ao amin’ny adihevitra mikasika ny andininy fahaefatra ambin’ny folo, dia hita ao amin’ny The Great Controversy ny ohatra iray amin’izay takatro ho “fandikana manokana”.
“Rehefa ny Sabata no tonga ho teboka manokana iadian-kevitra manerana ny tontolo kristiana, ary ny manam-pahefana ara-pivavahana sy ara-panjakana no miray hina amin’ny fampiharana ny fitandremana ny Alahady, dia ny fandavan’ny vitsy an’isa madinika tsy mety manaiky hatrany ny fitakian’ny maro no hahatonga azy ireo ho zavatra hiharan’ny fankahalana eran-tany. Hatao mafy fa ireo vitsy izay mitsangana hanohitra andrim-piangonana iray sy lalàm-panjakana iray dia tsy tokony holeferina; fa tsara kokoa ny hijalian’izy ireo toy izay ny hanarian’ny korontana sy ny fandikana lalàna ny firenena manontolo. Io hevitra io ihany no nentina nanohitra an’i Kristy taonjato maro lasa izay nataon’ireo ‘mpanapaka ny vahoaka.’ ‘Mahasoa antsika,’ hoy Kaiafa fetsy, ‘raha olona iray no maty ho an’ny vahoaka, mba tsy ho levona ny firenena rehetra.’ Jaona 11:50. Hiseho ho maharesy lahatra izany hevitra izany; ary amin’ny farany dia havoaka ny didy hanoherana ireo izay manamasina ny Sabatan’ny didy fahefatra, ka hanameloka azy ireo ho mendrika ny famaizana henjana indrindra sy hanome alalana ny vahoaka, rehefa afaka fotoana voafaritra, hamono azy. Ny Romanisma any amin’ny Tontolo Taloha sy ny Protestantisma nihemotra any amin’ny Tontolo Vaovao dia hanaraka lalan-tovy amin’izany amin’ireo izay manome voninahitra ny didin’Andriamanitra rehetra.” Ilay Ady Lehibe, 615.
Ny “Kristianisma” dia maneho ny fiaraha-monina maneran-tany misy ny Kristiana, na ny fitambaran’ny firenena sy ny kolontsaina izay ahitana ankamaroan’ny mponina ho Kristiana. Matetika io voambolana io no ampiasaina hanondroana ireo faritra amin’izao tontolo izao izay iankinan’ny Kristianisma ho fivavahana manjaka ka nisy fiantraikany lehibe teo amin’ny kolontsaina sy ny lalàna ary ny fenitra ara-tsosialy. Ny Kristianisma dia mahafaoka ny velaran’ny Kristianisma maneran-tany eo amin’ny lafiny mpanara-dia azy, ny fiantraikany ara-kolontsaina, ary ny lanjany ara-tantara. Raha tsy esorina ny famerimberenana izay ao amin’ny Ellen White CD-ROM, dia miseho enina amby fitopolo sy zato ny teny hoe Kristianisma. Ara-jeografia, Sister White dia manondro fa ny Kristianisma amin’ny ankapobeny dia maneho an’i Eoropa sy ny Amerika. Ao amin’ny tontolon-kevitr’i Sister White, i Eoropa dia faritana ho ny Tontolo Taloha, ary ny Amerika kosa no Tontolo Vaovao.
“Fa ilay bibidia nanana tandroka tahaka ny an’ny zanak’ondry dia hita fa ‘niakatra avy tamin’ny tany.’ Koa raha tokony handrava fahefana hafa mba hanorenany tena izy, dia tsy maintsy hitsangana amin’ny faritany izay tsy mbola nonenana teo aloha ilay firenena aseho amin’izany, ary hitombo tsikelikely sy amim-pilaminana. Koa tsy afaka hitsangana eo afovoan’ireo firenena maro mifanizina sy mifandrombaka ao amin’ny Tontolo Taloha izany—ilay ranomasina misamboaravoara izay iantsoana hoe ‘olona, sy vahoaka betsaka, sy firenena, ary samy hafa fiteny.’ Tsy maintsy tadiavina any amin’ny Kaontinanta Andrefana izany.
“Firenena iza tao amin’ny Tontolo Vaovao no tamin’ny taona 1798 no niakatra teo amin’ny fahefana, nampiseho fanantenana hery sy fahalehibeazana, ary nahasarika ny sain’izao tontolo izao? Tsy azo iadian-kevitra ny fampiharana io tandindona io. Firenena iray, ary iray ihany, no mahafeno ireo famaritana ao amin’ity faminaniana ity; manondro tsy azo lavina ny Etazonia any Amerika izany.” The Great Controversy, 441.
Ny fehezanteny farany ao amin’ilay andalana hodinihintsika dia nampiasaina mba hanolorana hevitra fa ny hoe “Romanisma ao amin’ny Tontolo Taloha sy ny Protestantisma niodina ao amin’ny Tontolo Vaovao” dia manondro ny “Romanisman’ny Tontolo Taloha” ho ny fitondran’ny papa nandritra ny Vanim-potoana Maizina, ary i Etazonia (Protestantisma niodina) ho i Roma maoderina, izay asehon’ilay andian-teny hoe “Protestantisma niodina ao amin’ny Tontolo Vaovao.” Ny “Taloha” dia faritana ho tantara lasa, ary ny “Vaovao” dia faritana ho tantara maoderina na ankehitriny. Izany fampiharana izany dia manodinkodina ny fahatakarana efa napetrak’i Sister White momba ny Kristianisma sy ny Tontolo Taloha ary ny Tontolo Vaovao.
Ireo izay mampihatra ilay fehezanteny amin’ny lafiny tantara lasa sy ho avy dia mametraka ny hoe “fandikana manokana,” ka mifanohitra mivantana amin’ny hevitra nokendren’i Sister White. Ny filazana dia hoe ny “Tontolo Taloha” dia maneho ny tantara lasa ary ny “Vaovao” kosa dia maneho ny tantara maoderina na ankehitriny (Vaovao).
Hoy ilay andininy manao hoe: “hanenjika.” Ny Romanisma sy ny Protestantisma nihemotra “dia hanaraka làlana mitovy amin’izany manoloana ireo izay manaja ny didy rehetra avy amin’Andriamanitra.” Ny Tontolo Taloha ao amin’ilay andininy dia i Eoropa, ary ny Tontolo Vaovao dia ireo Amerika. Ampianarin’i Ranabavy White fa izao tontolo izao manontolo dia tsy maintsy hatrehin’ny fitsapana ny lalàna Alahady, ary ny Romanisma no hitarika ny fanenjehana any Eoropa, fa ny Protestantisma nihemotra kosa no hitarika ny fanenjehana any amin’ireo Amerika. Ireo Amerika sy i Eoropa no faritana ho “Kristianisma.” Samy “hanaraka làlana mitovy amin’izany manoloana ireo izay manaja ny didy rehetra avy amin’Andriamanitra” na ny Romanisma na ny Protestantisma nihemotra.
«Hanaraka» dia manondro asa iray amin’ny ho avy izay hataon’ireo hery roa tonta, ary araka ny fitsipiky ny fitsipi-pitenenana dia tsy azo atao velively ny milaza fa ny Romanisma ao amin’ny Tontolo Taloha no hery papaly tamin’ny Andro Maizina. Ny fanenjehana hotanterahin’ireo hery roa ireo dia amin’ny filazam-potoana ho avy. Ny famaritana ny andian-teny hoe «hanaraka» dia hoe hanenjika na hanaraka zavatra iray amin’ny fikasana hahatratra na hahazo azy. Izy io dia manambara asa iray amin’ny ho avy izay isehoan’ny olona iray na vondrona iray ho tena manolo-tena hikatsaka amim-pahavitrihana tanjona na vina iray.
Ilay fehezanteny dia azo ampiharina amin’ny toe-javatra isan-karazany: “Hanohy hikatsaka asa eo amin’ny fitsaboana izy,” izay midika fa mikasa hiezaka ho tonga matihanina amin’ny sehatry ny fitsaboana izy. “Hikatsaka mari-pahaizana amin’ny injeniera izy,” izay manambara fa mikasa hianatra injeniera any amin’ny andrim-pampianarana ambony izy. “Hanohy hanatanteraka ny tetikasa mandra-pahavitany ny ekipa,” izay manoro fa mbola hiasa amin’ilay tetikasa hatrany ny ekipa mandra-pahavitan’izany. “Hiroso amin’ny fitoriana ara-dalàna hanohitra ilay orinasa izy ireo,” izay midika fa mikasa handray fepetra ara-dalàna izy ireo mba hamaliana fitarainana na hitadiavana rariny. Amin’ny ankapobeny, ny hoe “will pursue” dia manambara fahavononana, fanoloran-tena, ary fikasana mazava hanatratra tanjona na vokatra voafaritra iray amin’ny ho avy.
Ny fandikana manokana ampiasaina mba hampianarana fa tantara efa lasa ny romanisma ao amin’ny Tontolo Taloha dia avy eo ampiasaina ho toy ny andry hanohanana fampiharana diso momba ny fampiharana telo sosona ny faminaniana. Izany dia milaza fa ny fampiharana telo sosona an’i Roma dia maneho an’i Roma jentilisa, arahin’i Roma papa, ary avy eo i Etazonia ho ilay fahatelo amin’ireo Roma telo. Fampiharana diso tena mitovitovy amin’izany no nampiasaina fotoana fohy taorian’ny 11 Septambra 2001, rehefa nisy antoko iray nisaraka tamin’ilay hetsika noho ny bokin’i Joela.
Dia nanomboka tao amin’ny fivoriam-be an-toby iray tany Kanada ny adihevitra, izay nampidirana ny fampiharana intelo ny loza telo ao amin’ny bokin’i Joela mba hampianarana fa ny finoana silamo amin’ny loza fahatelo no firenena tonga namely ny tany ao amin’ny andininy faha-enina amin’ny toko voalohany. Io firenena io dia Roma papaly, nefa nampidirina ny fanazavana manokana nilaza fa ny finoana silamo no ilay firenena. Ny fampiharana intelo ny loza telo dia efa nametraka ny finoana silamo ho hery tamin’ny 11 Septambra 2001, ary ilay fanazavana manokana vaovao dia nanizingizina fa ny fahefana papaly ao amin’ny Joela toko voalohany dia ny finoana silamo raha ny marina. Ny fanazavana manokana iray izay nandà ny famantarana marina ny fahefana papaly ao amin’ny bokin’i Joela dia nohamafisina tamin’ny fampiharana tsy marina ny loza telo. Ankehitriny dia ampidirina indray ny fanazavana manokana iray izay manilika ny fahefana papaly ka mametraka ny Etazonia eo amin’ny toerany.
Ny zavatra izay efa nisy dia izany ihany no mbola hisy; ary izay efa natao dia izany ihany no mbola hatao; ary tsy misy zava-baovao akory atỳ ambanin’ny masoandro. Misy va zavatra azo lazaina hoe: Indro, vaovao ity? Efa nisy hatramin’ny andro fahiny izany, dia talohan’ny androntsika aza. Mpitoriteny 1:9, 10.
Ny adihevitra amin’ny andro farany dia ahitana ny famerenana ireo adihevitra taloha, ary ao amin’ny Daniela toko faha-iraika ambin’ny folo no misy ilay adihevitra momba an’i Uriah Smith izay nametraka ny heviny manokana teo ambonin’ny tandindon’ny mpanjakan’ny avaratra. Tamin’ny nanaovany izany dia namorona fahatakarana ny Daniela toko faha-iraika ambin’ny folo izy izay tsy namokatra afa-tsy haizina. Amin’ireo andro farany ireo, ny adihevitra averina dia indrindra manondro ny vokatry ny fampiharana fanazavana manokana amin’ny fahamarinana efa voaorina. Izany no nataon’i Smith tao amin’ny bokiny, Daniel and the Revelation. Izany no natao tamin’ilay adihevitra tao amin’ny bokin’i Joela, ary io ihany no firindran-javatra ampiasaina rehefa andalan-tsoratra iray avy ao amin’ny The Great Controversy no manilikilika ny famaritana ao anatin’izao tontolo izao sy ao anatin’ny asa soratr’i Ellen White momba izay asehon’ny “Christendom”, miaraka amin’ny fandavana ireo fitsipika fototry ny fitsipi-pitenenana izay mampahafantatra fa ny andian-teny hoe “will pursue” dia manondro tranga iray mbola ho avy. Avy amin’izany teboka ijoroana izany, ilay hevi-diso milaza fa ny “Old World” dia ny tantaran’ny fahefan’ny papa nanomboka tamin’ny 538 ka hatramin’ny 1798, dia ampiasaina avy eo hiadiana amin’ny fahatakarana efa voaorina momba ny famaritana ny fampiharana in-telo ny faminaniana.
“Izay rehetra nofaritan’Andriamanitra tao amin’ny tantara ara-paminaniana fa hotanterahina tamin’ny lasa dia efa tanteraka, ary izay rehetra mbola ho avy araka ny filaharany dia ho tanteraka koa. Daniela, mpaminanin’Andriamanitra, dia mitsangana eo amin’ny toerany. Jaona mitsangana eo amin’ny toerany. Ao amin’ny Apokalypsy, ny Liona avy amin’ny firenen’i Joda dia nanokatra ho an’ireo mpianatra ny faminaniana ny bokin’i Daniela, ka toy izany no itsanganan’i Daniela eo amin’ny toerany. Mitondra ny fanambaràny izy, dia izay nambaran’ny Tompo taminy tao amin’ny fahitana momba ireo zava-mitranga lehibe sy manetriketrika izay tsy maintsy ho fantatsika eo am-pijoroantsika eo amin’ny tokonam-baravaran’ny fahatanterahany mihitsy.”
“Amin’ny tantara sy ny faminaniana, ny Tenin’Andriamanitra dia mampiseho ny fifanandrinana naharitra ela teo amin’ny fahamarinana sy ny fahadisoana. Mbola mitohy izany fifanandrinana izany. Izay zavatra efa nisy dia mbola haverina indray. Hovelomina indray ny ady hevitra fahiny, ary hisy teoria vaovao hipoitra mandrakariva. Nefa ny olon’Andriamanitra, izay tamin’ny finoany sy tamin’ny fanatanterahana ny faminaniana dia nandray anjara tamin’ny fanambarana ny hafatry ny anjely voalohany sy faharoa ary fahatelo, dia mahalala izay ijoroany. Manana fanandramana sarobidy kokoa noho ny volamena tsara indrindra izy ireo. Tokony hiorina mafy tahaka ny vatolampy izy, mitana mafy hatramin’ny farany ny fiandohan’ny fahatokiany.” Selected Messages, boky 2, 109.
Azo aseho mora foana fa i Rahavavy White dia mamantatra ny “fiandohan’ny fahatokian’izy ireo” nolazain’i Paoly ho ireo fahamarinana fototra iorenan’ny Advantisma. Nampianatra ny Millerita fa ny mpandroba ny olonao dia ny fahefan’ny papaly, ary hatramin’ny 1989 dia namerimberina imbetsaka ny hetsiky ny iray hetsy sy efatra amby efa-polo arivo fa io ihany no fahatakarana marina an’ilay tandindona, tahaka izay notanan’ny Millerita. Ankehitriny dia misy “teôria vaovao” momba izay maha-izy ny mpandroba ny olonao, ary namelombelona adihevitra tranainy izany amin’ny heviny hoe mampiasa famantarana diso an’ilay tandindona ara-paminaniana efa niorina mba hananganana môdely ara-paminaniana izay miorina eo ambonin’ny fasika. Na ny fanazavana manokan’i Smith izany, na ny fampiharana diso ny firenena ao amin’ny Joela toko voalohany, na ny famantarana an’i Etazonia ho Roma Maoderina; ireo fahadisoana telo ireo dia samy manafika ny fahatakarana marina an’i Roma papaly amin’ny andro farany, ary amin’ny fanaovany izany dia manafika ilay tandindona izay mametraka ny fahitana ara-paminaniana izay manambara raha ho levona sa ho velona ny olon’Andriamanitra.
Amin’ny andro ho avy, ny Romanisma any Eoropa sy ny Protestantisma mpiodina any Amerika dia “hanenjika” ireo mpitandrina ny Sabata, tahaka ny efa natao nandritra ny tantara masina manontolo.
«Hamporisihin’Andriamanitra ny olony; raha tsy mahomby ny fomba hafa, dia hisy hevi-diso hiditra eo aminy, ka hanivana azy ireny, hanasaraka ny akofa amin’ny varimbazaha. Miantso izay rehetra mino ny teniny ny Tompo mba hifoha hiala amin’ny torimaso. Efa tonga ny fahazavana sarobidy, mifanaraka amin’izao fotoana izao. Fahamarinana ara-Baiboly izany, mampiseho ny loza izay efa mananontanona antsika. Io fahazavana io dia tokony hitarika antsika ho amin’ny fandalinana mazoto ny Soratra Masina sy ny fandinihana faran’izay hentitra ireo toerana ijoroantsika. Tian’Andriamanitra hodinihina amin’ny fomba lalina sy maharitra, miaraka amin’ny vavaka sy fifadian-kanina, ny lafiny rehetra sy ny toerana rehetra ijoroan’ny fahamarinana. Tsy tokony hionona amin’ny fiheverana fotsiny sy hevitra tsy mazava momba izay mahaforona ny fahamarinana ny mpino.» Gospel Workers, 299.
Hanohy ireo hevitra ireo isika ao amin’ny lahatsoratra manaraka.