Ny adihevitra farany tiako ampiraisina amin’ireo fanaporofoana ara-tantara hafa momba ny tandindon’i Roma ao anatin’ny tantaran’ny Advantista dia ny bokin’i Joela. Taorian’ny 11 Septambra 2001 no niseho izany adihevitra izany, ary raha tsy dinihina ny toe-javatra tamin’izany vanim-potoana izany dia mety hisy teboka madinika nefa manan-danja ho diso tanteraka. Mba hametrahana ireo toe-javatra ireo ao anatin’ny tontolony dia ilaina ny mandinika ny tantaran’ny Millerita. Tamin’ny 11 Aogositra 1840 no nahatanteraka ny faminaniana momba ny fotoana ao amin’ny Apokalypsy toko faha-sivy, andininy faha-dimy ambin’ny folo.

Ary novahana ireo anjely efatra, izay efa voaomana ho amin’ny ora iray sy andro iray sy volana iray ary taona iray, mba hamono ny ampahatelon’ny olona. Apokalypsy 9:15.

Ny andininy dia manondro ny “ora iray, sy andro iray, sy volana iray, ary taona iray,” ho mitovy amin’ny telonjato iraika amby sivifolo taona sy dimy ambin’ny folo andro. Ireo anjely efatra ireo dia nisolo tena ny fotoana nitsanganan’ny finoana silamo teo amin’ny fahefana ka nitondrany ady namely an’i Roma, nanomboka tamin’ny 27 Jolay 1449. Ny teboka fanombohana dia nofaritana tamin’ny fampiasana ny teboka fiafaran’ny faminaniana ara-potoana hafa naharitra dimampolo amby zato taona. Ny faminaniana ara-potoana voalohany, naharitra dimampolo amby zato taona, dia naseho tao amin’ny tantaran’ny loza voalohany, izay trompetra fahadimin’ny Apokalypsy toko faha-sivy koa. Rehefa nifarana tamin’ny 27 Jolay 1449 ny faminaniana naharitra dimampolo amby zato taona, dia nanomboka ilay faminaniana ara-potoana izay dinihintsika ankehitriny, ary telonjato iraika amby sivifolo taona sy dimy ambin’ny folo andro tatỳ aoriana dia nifarana tamin’ny 11 Aogositra 1840 ilay faminaniana.

I William Miller dia nahatakatra fa ireo hery ao amin’ny Apokalypsy sivy dia maneho ny finoana silamo; ary talohan’ny datin’ny 11 Aogositra 1840, dia nisy Millerita iray antsoina hoe Josiah Litch namoaka faminaniana iray mifototra amin’ny faminaniana izay nanondro fa amin’ny taona 1840 dia hitsahatra ny Fanjakana Ambony Ottoman. Folo andro talohan’ny 11 Aogositra 1840, dia nohatsarain’i Litch sy nohavaoziny ny faminaniany mba hanondroana tsy ny taona hahatanterahan’ilay faminaniana ihany, fa ny taona sy ny andro ary ny volana mihitsy. Sister White dia maneho hevitra momba ny fiantran’ny faminanian’i Litch teo amin’ny tontolo ara-pivavahan’ireo Millerita rehefa tanteraka ilay zava-nitranga.

“Tamin’ny taona 1840 dia nisy fahatanterahan’ny faminaniana iray hafa niavaka izay nampihetsi-po ny fahalianan’ny olona maro. Roa taona talohan’izany, Josiah Litch, iray tamin’ireo mpitory filazantsara lehibe nitory ny fiavian’i Kristy fanindroany, dia namoaka fanazavana momba ny Apokalypsy 9, ka naminany ny fianjeran’ny Fanjakana Ottoman. Araka ny kajikajiny, io fahefana io dia ho resy... amin’ny 11 Aogositra 1840, izay fotoana azo antenaina haharavan’ny fahefana Ottoman ao Constantinople. Ary izany, mino aho, dia ho hita fa toy izany tokoa.”

“Tamin’ilay fotoana voafaritra indrindra, i Torkia, tamin’ny alalan’ny masoivohony, dia nanaiky ny fiarovan’ireo hery mpiara-dia ao Eoropa, ka noho izany dia nametraka ny tenany teo ambanin’ny fifehezan’ireo firenena kristiana. Ilay zava-nitranga dia nanatanteraka marina tokoa ilay faminaniana. Rehefa fantatra izany, dia maro be no resy lahatra ny amin’ny fahamarinan’ireo foto-kevitry ny fandikana faminaniana noraisin’i Miller sy ireo namany, ary tosika mahatalanjona no nomena ny hetsika momba ny fiavian’i Kristy. Olona nanam-pahaizana sy ambony toerana no niray tamin’i Miller, na tamin’ny fitoriana na tamin’ny famoahana an-tsoratra ny heviny, ary hatramin’ny 1840 ka hatramin’ny 1844 dia niitatra haingana ny asa.” The Great Controversy, 334, 335.

Ny fankatoavany io zava-nitranga io dia efa notafihina imbetsaka nandritra ny taona maro tamin’ny fomba isan-karazany nataon’ireo Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito Laodiseana. Tahaka ny amin’ny “fito heny” sy “ny fanatitra isan’andro”, ny fanafihana ity fahamarinana ity dia fandavana ny fanorenana araka ny anehoana azy eo amin’ireo vato fisaka roa masina, ary koa ny fahefan’ny Fanahin’ny Faminaniana. Marolafy ny antony niasan’i Satana handrava ny fitokisana amin’ity tantara ity.

Ny faminanian’i Litch dia nampiasa “ireo foto-kevitry ny fandikana ara-paminaniana noraisin’i Miller.” Nomena fahazavan-tsaina momba ny singan’ny fotoana ara-paminaniana i Miller, ary izay rehetra misalasala fa ny hafatr’i Miller dia niorina tamin’ny fotoana ara-paminaniana, dia mila mandinika fotsiny ireo tabilao navelan’ireo mpisava lalana tamin’ny 1843 sy 1850 mba hanamafisana fa marina izany. Talohan’ny 11 Aogositra 1840, ireo izay nanohitra ny faminanian’i Miller momba ny fiverenan’i Kristy dia nilaza fa tsy azo ampiasaina ny fotoana ara-paminaniana mba hahafantarana ny fotoana hiverenan’i Kristy. Matetika izy ireo no nampiasa ny filazan’ny Baiboly momba ny tsy fahafantarana ny andro na ny ora, mba hanoherana ny hafany sy ny asany.

Fa ny amin’izany andro sy ora izany dia tsy misy mahalala, na dia ny anjelin’ny lanitra aza, fa ny Raiko ihany. Fa tahaka ny tamin’ny andron’i Noa, dia ho tahaka izany koa ny fihavian’ny Zanak’olona. Fa tahaka ny tamin’ny andro talohan’ny safodrano, raha nihinana sy nisotro izy ireo, nampaka-bady sy namoaka-vavy, mandra-pahatongan’ny andro nidiran’i Noa tao amin’ny sambofiara, ary tsy nahalala izy ireo mandra-pahatongan’ny safodrano ka nanaisotra azy rehetra; dia ho tahaka izany koa ny fihavian’ny Zanak’olona. Ary amin’izany dia hisy roa lahy any an-tsaha; ny anankiray horaisina, ary ny anankiray havela. Matio 24:36–40.

Na eo aza izany andalan-teny izany, dia nahita porofo ara-Baiboly be loatra ny Millerita mba hanohanana ny faminaniany, ka nanohy sy niasa araka ny fitsipika iray izay nofaritan’i Sister White tatỳ aoriana.

“‘Tsy misy olona mahalala ny andro na ny ora’ no hevitra nentina matetika indrindra nandrosoin’ireo nandà ny finoana ny fiavian’i Kristy. Izao no Soratra Masina: ‘Fa ny amin’izany andro sy ora izany dia tsy misy mahalala, na dia ny anjelin’ny lanitra aza, afa-tsy ny Raiko ihany.’ Matio 24:36. Fanazavana mazava sy mirindra momba io andininy io no nomen’ireo izay niandry ny Tompo, ary naseho mazava koa ny fampiasana diso nataon’ireo nanohitra azy. Ireo teny ireo dia nolazain’i Kristy tamin’ilay resaka tsy hay hadinoina nataony tamin’ny mpianany teo an-tendrombohitra Oliva, rehefa niala tao amin’ny tempoly Izy tamin’ny farany. Nanontany Izy ireo hoe: ‘Inona no ho famantarana ny fihavianao sy ny faran’izao tontolo izao?’ Dia nomen’i Jesosy famantarana izy, ary hoy Izy: ‘Rehefa hitanareo izany rehetra izany, dia fantaro fa efa akaiky Izy, eo am-baravarana indrindra.’ Andininy 3, 33. Ny tenin’ny Mpamonjy iray dia tsy azo atao handrava ny teniny hafa. Na dia tsy misy olona aza mahalala ny andro na ny ora hahatongavany, dia nampianarina isika sady takiana amintsika ny hahalala rehefa akaiky izany. Ary mbola ampianarina koa isika fa ny fanaovana tsinontsinona ny fampitandremany, sy ny fandavana na ny tsy firaharahiana hahalala rehefa akaiky ny fiaviany, dia ho loza mahafaty ho antsika tahaka ny nahazo ireo izay velona tamin’ny andron’i Noa noho ny tsy fahalalany ny fotoana nahatongavan’ny safodrano. Ary ilay fanoharana ao amin’io toko io ihany, izay mampifanohitra ny mpanompo mahatoky sy ny mpanompo tsy mahatoky, ary manambara ny fitsarana hihatra amin’ilay nilaza tao am-pony hoe: ‘Maharitra ela ny fiverenan’ny Tompoko,’ dia mampiseho amin’ny fomba ahoana no hijeren’i Kristy sy hanomezany valisoa ireo izay hitany miambina sy mampianatra ny fihaviany, ary ireo izay mandà izany. ‘Koa amin’izany miambena hianareo,’ hoy Izy. ‘Sambatra izany mpanompo izany, raha avy ny tompony ka hahita azy manao izany.’ Andininy 42, 46. ‘Koa raha tsy miambina hianao, dia ho avy aminao toy ny mpangalatra Aho, ary tsy ho fantatrao izay ora hihaviako aminao.’ Apokalypsy 3:3.” Ilay Fiadiana Lehibe, 370.

Rehefa tanteraka ny faminanian’i Litch, dia nisy lehilahy “manam-pahaizana sy manana toerana niara-niray tamin’i Miller, na tamin’ny fitoriana na tamin’ny famoahana ny heviny, ary hatramin’ny 1840 ka hatramin’ny 1844 dia niely haingana ny asa.” Nomena hery ny hafatr’i Miller rehefa nohamarinina ho fitsipika manan-kery ireo fitsipiny momba ny fandikana ny faminaniana. Ho valin’ny fahatanterahan’ilay faminaniana ara-potoana, tsy vitan’ny hoe nohamafisina ireo fitsipik’i Miller, ka maro no nanatevin-daharana ny hetsika Millerita, fa izay tena nanan-danja ara-paminaniana koa dia ilay fitsipika voalohany tamin’ireo fitsipik’i Miller no efa nohamarinina. Ary koa, ny zava-misy fa ny fanamafisana dia tontosa tamin’ny fampiharana faminaniana iray momba ny loza faharoa amin’ireo loza telo, izay koa no trompetra fahadimy sy fahenina ary fahafito.

Ny fanomezam-pahefana ny hafatr’i Miller dia nanjary iray amin’ireo famantarana lehibe indrindra teo amin’ny hetsika fanavaozana Millerita. Efa voatandindon’ny batisan’i Jesosy izany. Nanamarika izy fa efa natomboka ny dingan’ny fizahan-toetra farany ho an’ny vahoakan’ny fanekena teo aloha (ny Protestanta). Nanjary ivon’ny fanafihan’i Satana nanohitra ny hetsika sy ny hafatra Millerita manontolo izany.

“Izay fanontaniana rehetra azon’i Satana atsangana ao an-tsaina mba hamoronana fisalasalana momba ny tantara lehibe mikasika ny dia nodiavin’ny vahoakan’Andriamanitra tamin’ny lasa dia mahafaly ny fiandrianany satanika ka fahatafintohinana amin’Andriamanitra. Ny filazana ny fiavian’ny Tompo tsy ho ela amin-kery sy voninahitra lehibe eto amin’izao tontolontsika izao dia fahamarinana, ary tamin’ny taona 1840 dia nisy feo maro natsangana ho amin’ny fanambarana izany.” Manuscript Releases, volume 9, 134.

Tamin’ny 11 Septambra 2001 dia tonga teo amin’ny tantara ara-paminaniana ny loza fahatelo. Io zava-nitranga io dia nanamafy ny fitsipika fototra amin’ny fandikana ny faminaniana izay noraisin’ny hetsiky ny anjely fahatelo izay nanomboka tamin’ny 1989. Ny fahamarinana voalohany izay nosokafana tamin’ny iraky izany hetsika fanavaozana izany dia nosokafana tamin’ny 1989, ary tsy ny andininy enina farany ao amin’ny Daniela toko faha-11 izany. Fa ny fahamarinana milaza fa ny hetsika fanavaozana rehetra dia mifanaraka sy mihazakazaka mifanitsy amin’ny samy izy, ary tokony hatambatra andalana eo ambonin’ny andalana izy ireny mba hahafantarana ireo toetra mampiavaka ny hetsiky ny iray hetsy sy efatra alina sy efatra arivo, izay hetsiky ny anjely fahatelo. Ny famelabelarana ampahibemaso voalohany indrindra izay nataoko dia tamin’ny fivorian’ny lasy tamin’ny 1994, na angamba 1995. Tsy momba ny andininy enina farany ao amin’ny Daniela toko faha-11 ilay famelabelarana, fa momba ireo tsipika fanavaozana izay mihazakazaka mifanitsy amin’ny samy izy.

Rehefa tanteraka tamin’ny 11 Septambra 2001 ny faminanian’ny finoana silamo momba ny loza fahatelo, dia nifanandrify tamin’ny 11 Aogositra 1840 izany. Tamin’ny 1840, ny faminaniana momba ny loza voalohany sy faharoa dia nanamafy ny hafatry ny Millerites, ary tamin’ny 11 Septambra 2001 kosa, ny faminaniana momba ny loza fahatelo dia nanamafy ny hafatry ny Future for America. Ny fanekena izany zava-misy izany dia nitondra olona marobe ho ao amin’ilay hetsika, izay teo aloha dia olona iray no tena nisongadina indrindra tao. Avy eo dia nanjary notafihin’ny fanoherana ny hafatry ny hetsika sy ny iraka nitondra izany, tahaka ny nahatonga ny tantaran’ny 1840 ho ivon’ny fanafihan’i Satana nandritra ireo am-polony taona nanaraka.

Ireo izay nanatevin-daharana ny hetsika Future for America dia nandray ireo fitsipiky ny fandikana ara-paminaniana izay nangonin’ilay mpitondra hafatra ao amin’izany tantara izany. Ny iray amin’ireo fitsipika ireo, angamba ny manan-danja indrindra amin’izy rehetra, dia sady mbola fitsipiky ny fampiharana in-telo ny faminaniana. Tonga tamin’ny fahatakarana ilay mpitondra hafatra fa misy fahamarinana ara-paminaniana sasantsasany izay naseho tamin’ny fahatanterahana telo voafaritra manokana. Noho ny finoana fa naverina tao amin’ny tantaran’ny iray hetsy sy efatra amby efapolo arivo ny tantaran’ny Millerita, dia hita fa ny 11 Aogositra 1840 dia tandindon’ny 11 Septambra 2001, ary fa ireo tsipika fanavaozana masina hafa koa dia nanana izany mari-dalana izany indrindra.

Ny porofon’ny famerenana ny tsipika rehetra momba ny fanavaozana masina ao anatin’ny tsipiky ny anjely fahatelo dia novelarin’ny Liona avy amin’ny fokon’i Joda avy eo. Hita fa tahaka ny nanatanterahan’ny tantaran’ny Millerita ny fanoharana ny amin’ny virijina folo araka ny litera tsirairay indrindra, dia toy izany koa no nanatanterahan’ny tantaran’ny Future for America izany.

“Matetika aho no asaina mandinika ny fanoharana ny amin’ny virijina folo, dimy tamin’ireo no hendry, ary dimy no adala. Efa tanteraka sy mbola ho tanteraka hatramin’ny litera farany io fanoharana io, satria manana fampiharana manokana amin’izao andro izao izy, ary tahaka ny hafatry ny anjely fahatelo, dia efa tanteraka izy ary mbola hitohy ho fahamarinana ankehitriny mandra-pahatapitry ny andro.” Review and Herald, 19 Aogositra 1890.

Ny kotrokorana fito ao amin’ny Apokalypsy toko faha‑10 dia nekena ho manondro ny fanandraman’ny Millerita nanomboka tamin’ny 11 Aogositra 1840 ka hatramin’ny 22 Oktobra 1844, ary koa ny tantaran’ny 11 Septambra 2001 ka hatramin’ny lalàn’ny Alahady izay ho avy tsy ho ela.

“Ilay fahazavana manokana nomena an’i Jaona, izay naseho tamin’ny alalan’ny kotrokorana fito, dia fanehoana an-tsoratra mialoha ny zava-nitranga izay hiseho eo ambanin’ny hafatry ny anjely voalohany sy faharoa....”

“Rehefa ireo kotrokorana fito ireo nanao ny feony, dia tonga tamin’i Jaona ny didy, tahaka izay nomena an’i Daniela ny amin’ilay boky kely hoe: ‘Asio tombo-kase ireo zavatra izay nambaran’ny kotrokorana fito.’ Ireo dia mifandray amin’ny zava-mitranga amin’ny ho avy, izay haseho amin’ny filaharany.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, boky faha-7, 971.

Nekena fa i Sister White dia nilaza mivantana fa ny fihetsiky ny anjely fahatelo dia mifanaraka amin’ny fihetsiky ny anjely voalohany sy faharoa.

«Andriamanitra dia nanome ny hafatry ny Apokalypsy 14 ny toerany ao amin’ny filaharan’ny faminaniana, ary ny asany dia tsy tokony hitsahatra mandra-pahatongan’ny famaranana ny tantaran’ity tany ity. Ny hafatry ny anjely voalohany sy faharoa dia mbola fahamarinana ho an’izao andro izao, ary tokony hizotra mifanindran-dalana amin’ity manaraka ity. Ny anjely fahatelo dia manambara ny fampitandremany amin’ny feo mahery. “Rehefa afaka izany zavatra izany,” hoy Jaona, “dia nahita anjely iray hafa nidina avy tany an-danitra aho, nanana fahefana lehibe, ary nohazavain’ny voninahiny ny tany.” Ao amin’io fahazavana io dia miray ny fahazavan’ireo hafatra telo rehetra.» The 1888 Materials, 803, 804.

Ny fihetsiky ny anjely voalohany sy faharoa dia mifanindran-dalana amin’ny fihetsiky ny anjely fahatelo. Ny faminaniana izay nanome hery ny fihetsiky ny anjely voalohany sy faharoa dia nohamafisin’ny fahatanterahan’ny faminanian’ny fotoana momba ny loza voalohany sy faharoa; ary ny fanomezan-kery ny fihetsiky ny anjely fahatelo dia nohamafisin’ny fahatanterahan’ny faminaniana momba ny loza fahatelo.

Tahaka ny tamin’ny 11 Aogositra 1840, raha nohamafisina ny hafatr’i Future for America, dia “maro be no resy lahatra ny amin’ny maha-marina ireo foto-kevitry ny fandikana ara-paminaniana noraisin’i” Future for America, ary “nomena hery manosika mahagaga ny hetsika adventista.” “Niray hina tamin’i” Future for America “ireo lehilahy manam-pahaizana sy manan-kaja,” “na tamin’ny fitoriana na tamin’ny famoahana an-tsoratra” ny hafatra ara-paminanian’i Future for America. Ilay fitsipika manokana an’i Future for America izay nanamafy mazava tsara fa ny 11 Septambra 2001 dia fahatanterahan’ny faminaniana dia “fampiharana in-telo ny faminaniana.”

Rehefa raisintsika ny fomba fijery fototra momba ny Islamo ny amin’ny loza voalohany sy ny loza faharoa, araka ny aseho eo amin’ireo tabilao masina roa, miaraka amin’ny fijoroana an-tsoratra nataon’ireo izay nampianatra ny hafatra, dia fantatsika ireo toetra ara-paminaniana manokana mifandray amin’ny loza voalohany sy ny loza faharoa. Mampianatra miverimberina, amin’ny fomba samihafa, ny Baiboly fa ny fahamarinana dia aorina eo ambonin’ny fijoroan’ny roa. Ny toetra ara-paminaniana an’ny loza voalohany, rehefa ampiarahina amin’ny toetra ara-paminaniana an’ny loza faharoa, no mampiorina ny toetra ara-paminaniana an’ny loza fahatelo. Tena voafaritra mazava tokoa ilay fampiharana intelo ny Islamo amin’ny famantarana ny fahatongavan’ny loza fahatelo tamin’ny 11 Septambra 2001, ka tsy azo atao ny tsy hahita izany, na dia maro aza no mifidy ny hanakimpy ny masony manoloana ny porofo.

Ny fampiharana avo telo heny ny faminaniana dia nametraka tamin’ny fomba mafy orina fa tonga tamin’ny 11 Septambra 2001 ny loza fahatelo. Tamin’izay no nahitana fa ilay fitsipika dia nifandray mivantana tamin’ny hafatry ny anjely faharoa, izay, tamin’ny andron’ny Millerita ary koa amin’ny andron’ny efatra arivo sy iray hetsy amby efatra alina, no vanim-potoana izay androtsahana ny Fanahy Masina. Ireo tantara roa ireo dia samy fahatanterahan’ny fanoharana momba ireo virijina folo, ary ao amin’ilay fanoharana dia ny hafatry ny Antso amin’ny Misasakalina no isehoan’ny fanavahana ny hendry sy ny adala, ary eo ihany koa no anomezana hery ny hafatry ny anjely faharoa.

“Tamin’ny efa ho fiafaran’ny hafatry ny anjely faharoa dia nahita fahazavana lehibe avy any an-danitra aho, namirapiratra teo amin’ny vahoakan’Andriamanitra. Ny taratr’io fahazavana io dia toa namirapiratra tahaka ny masoandro. Ary reko ny feon’ny anjely niantso mafy hoe: ‘Indro, avy ny Mpampakatra; mivoaha hifanena Aminy ianareo!’”

“Ity no antso tamin’ny misasakalina, izay tokony hanome hery ny hafatry ny anjely faharoa. Nisy anjely nirahina avy tany an-danitra mba hamoha ireo olomasina kivy sy hanomana azy ho amin’ilay asa lehibe eo anoloany. Tsy ireo lehilahy nanan-talenta indrindra no voalohany nandray izany hafatra izany. Nisy anjely nirahina ho any amin’ireo manetry tena sy feno fanoloran-tena, ary nanosika azy ireo hanandratra ny antso hoe: ‘Indro, avy ny Mpampakatra; mivoaha ianareo hitsena Azy!’” Early Writings, 238.

Ao amin’ny tantaran’ny anjely voalohany sy faharoa, ny firotsahan’ny Fanahy Masina dia tanterahina amin’ny alalan’ny Antso Amin’ny Misasakalina izay miray amin’ny hafatry ny anjely faharoa. Averina izany ao amin’ny tantaran’ny anjely fahatelo.

“Nirahina hanampy ilay anjely mahery avy any an-danitra ny anjely, ary nandre feo aho izay toa naneno hatraiza hatraiza hoe: Mivoaha avy ao aminy, ry oloko, mba tsy ho mpiray amin’ny fahotany hianareo, ary mba tsy handray ny lozany; fa tafakatra hatrany an-danitra ny fahotany, ary tsaroan’Andriamanitra ny helony. Toa fanampin’ny hafatra fahatelo io hafatra io, ary niray taminy, tahaka ny niraisan’ny antso tamin’ny misasakalina tamin’ny hafatry ny anjely faharoa tamin’ny taona 1844. Nitoetra teo amin’ireo olona masina niaritra sy niandry ny voninahitr’Andriamanitra, ary tsy natahotra izy ireo nanome ny fampitandremana farany manetriketrika, nitory ny fahalavoan’i Babylona, sady niantso ny olon’Andriamanitra hivoaka avy ao aminy; mba hahafahany mandositra ny loza mahatahotra hanjo azy.” Spiritual Gifts, volume 1, 195.

Raha ny amin’ny fampiharana avo telo heny ny faminaniana, ny hafatry ny anjely faharoa dia maneho fampiharana avo telo heny ny faminaniana, satria ao amin’ireo tantara roa ireo ny hafatra dia i Babylona lavo indroa.

Ary nisy anjely iray hafa nanaraka, nanao hoe: Rava Babylona, rava ilay tanàna lehibe, satria nampisotroiny ny firenena rehetra ny divain’ny fahatezeran’ny fijangajangany. Apokalypsy 14:8.

Ilay anjely mahery ao amin’ny Apokalypsy toko faha‑folo dia nidina niaraka tamin’ny fahatanterahan’ny faminaniana momba ny loza voalohany sy faharoa tamin’ny 11 Aogositra 1840, ary tamin’ny fanaovany izany dia naneho mialoha ny fidinan’ilay anjely mahery ao amin’ny Apokalypsy toko faha‑valo ambin’ny folo tamin’ny 11 Septambra 2001. Ary avy eo ilay anjely izay mampahazava ny tany amin’ny voninahiny dia nanao fanambarana.

Ary niantso tamin’ny feo mahery izy ka nanao hoe: Rava! rava Babylona lehibe, ary tonga fonenan’ny demonia sy fitobian’ny fanahy maloto rehetra ary tranom-borona ho an’ny vorona maloto sy maharikoriko rehetra. Apokalypsy 18:2.

Ny hafatry ny anjely faharoa ao amin’ny toko fahefatra ambin’ny folo, sy ny anjely mahery ao amin’ny toko fahavalo ambin’ny folo, dia manondro fa efa indroa no lavo Babylona, ary io hafatra io no manondro an’i Babylona amin’ny andro farany. Manondro an’i Babylona amin’ny andro farany izy, satria ny fianjeran’i Babylona indroa teo aloha, tamin’ny andron’i Nimroda, sy tamin’ny andron’i Nebokadnezara hatramin’i Belsazara, no mametraka ireo toetra ara-paminaniana amin’ny fianjeran’ilay vehivavy janga ao amin’ny Apokalypsy fito ambin’ny folo izay voasoratra eo amin’ny handriny hoe: “Babylona Lehibe.” Ny hamantarana izany fianjeran’i Babylona amin’ny andro farany izany dia mitaky ny vavolombelona roa avy amin’ireo fianjeran’i Babylona roa teo aloha, satria ny hafatry ny andro farany dia hoe: lavo Babylona, lavo izy. Rehefa nidina ilay anjely mahery, tamin’ny fotoana nampidinana ireo trano lehibe tao New York City noho ny fikasihan’Andriamanitra, dia tamin’ny fanambarany no nanambarany ny fitsipiky ny fampiharana intelo ny faminaniana. Ilay fampiharana intelo ny faminaniana izay nametraka ny 11 Septambra 2001 ho fahatanterahan’ny Tenin’Andriamanitra ara-paminaniana dia ny fampiharana intelo an’ireo loza telo.

Tamin’izany fahatanterahana izany dia maro no niray tamin’ny hetsika Future for America, ary resy lahatra izy ireo ny amin’ireo foto-kevitry ny fandikana ara-paminaniana izay nampiasain’ny Future for America. Niverina indray ny 11 Aogositra 1840, ary tamin’izany famerimberenana izany dia tsy ny fitsipika fototry Miller no nohamafisina, dia ilay hoe ny andro iray dia misolo taona iray ao amin’ny faminanian’ny Baiboly, fa ny fitsipika fototry ny Future for America kosa dia ny hoe ny tantaran’ny Millerita momba ny hafatry ny anjely voalohany sy faharoa dia averina ao amin’ny tantaran’ny hetsiky ny anjely fahatelo.

Toa miharihary ho azy fa raha ny taona 1840 dia tonga fanafihana manokana avy amin’ny fiandrianan’i Satana, araka ny amantaràn-dRahavavy White an’i Satana, dia tokony ho niharan’ny fanafihana mitovitovy amin’izany koa ny tantaran’ny 11 Septambra 2001. Koa dia hitantsika ny teoria tsikombakomba izay manondro ny anjara asan’ny globalista, na ny Zezoita, na ny CIA, na ny fianakaviana Bush, na fitambaran’ireo hery ireo. Ireo teoria ireo, na dia misy singam-pahamarinana sasantsasany aza ao anatiny, dia natao handà ny hevitra fa fikasan-tanan’Andriamanitra no nampirodana ireo trano lehibe tao New York City, ka nanamarika ny fahatongavan’ny loza fahatelo teo amin’ny tantaran’ny hetsiky ny iray hetsy sy efatra arivo amby efatra alina.

“Ankehitriny ve tonga ilay teny izay nambarako fa hovafan’ny onjan-dranomasina mahery i New York? Tsy mbola nilaza izany mihitsy aho. Efa nilaza aho, raha nijery ireo trano lehibe naorina miakatra any aho, rihana manaraka rihana, hoe: ‘Endrey ny loza mahatahotra hiseho rehefa hitsangana Jehovah hampihorohoro mafy ny tany! Amin’izay dia ho tanteraka ny tenin’ny Apokalypsy 18:1–3.’ Ny toko fahavalo ambin’ny folo manontolon’ny Apokalypsy dia fampitandremana ny amin’izay ho tonga eto ambonin’ny tany. Kanefa tsy manana fahazavana manokana momba izay ho tonga amin’i New York aho, afa-tsy izao ihany: fantatro fa indray andro any dia harodana ireo trano lehibe any noho ny fihodinana sy fanonganana ataon’ny herin’Andriamanitra. Araka ny fahazavana nomena ahy dia fantatro fa misy fandringanana eo amin’izao tontolo izao. Teny iray avy amin’i Jehovah, fikasihana iray avy amin’ny heriny mahery, dia hirodana ireo rafitra goavana ireo. Hiseho ny toe-javatra mahatahotra, izay tsy hainay saintsainina ny halehibeny.” Review and Herald, July 5, 1906.

Ny petra-kevitra momba ny tsikombakomba, na dia tsy misy fahamarinana aza na misy ampahany amin’ny fahamarinana, dia samy manimba avokoa ny fahamarinana fa ny asan’Andriamanitra tamin’ny fitantanany araka ny famindram-pony no nahatonga ny zava-nitranga tamin’io daty io. Ireo petra-kevitra isan-karazany momba ny tsikombakomba ireo dia fanafihan’i Satana avy any ivelan’ny hetsika hanoherana ny fahamarinana; nefa niasa koa izy hanimba ny fahamarinana avy ao anatin’ilay hetsika. Ny iray amin’ireo fanafihana avy ao anatiny ireo dia miorina amin’ny fandavana an’i Roma ho lohahevitry ny bokin’i Joela.

Hodinihintsika ao amin’ny lahatsoratra manaraka izany fifanolanana izany.

Ny tenin’i Jehovah izay tonga tamin’i Joela, zanak’i Petoela. Henoy izao, ianareo loholona, ary mihainoa, ianareo mponina rehetra amin’ny tany. Efa nisy toy izao va tamin’ny andronareo, na tamin’ny andron’ny razanareo aza? Ambarao amin’ny zanakareo izany, ary aoka ny zanakareo hilaza amin’ny zanany, ary ny zanany kosa amin’ny taranaka hafa indray. Izay sisan’ny valala mpandrava dia nohanin’ny valala; ary izay sisan’ny valala dia nohanin’ny bibikely mpikiky; ary izay sisan’ny bibikely mpikiky dia nohanin’ny sompanga. Mifohaza, ianareo mpimamo, ka mitomania; ary midradradradrà, ianareo rehetra mpisotro divay, noho ny divay vaovao; fa voaesotra tsy ho eo am-bavanareo izany. Fa misy firenena miakatra hamely ny taniko, mahery sady tsy tambo isaina, izay ny nifiny dia nify tahaka ny an’ny liona, ary manana vazan’ny liona lehibe izy. Joela 1:1–6.