Ny fahavetavetana maha-rava izay nolazain’i Daniela mpaminany dia famantarana ho an’ny Kristiana amin’ny vanim-potoana telo samy hafa mba handosirany. Nandositra ny Kristiana tao Jerosalema rehefa nahita ny fanevan’ny tafika romana nanodidina an’i Jerosalema tamin’ny taona 66 taor. J.K. Ny Kristiana tamin’ny faramparan’ny taonjato fahadimy sy ny fiandohan’ny taonjato fahenina dia nandositra ho any an-efitra rehefa nahita ilay lehilahin’ny ota tao amin’ny tempolin’Andriamanitra nilaza fa izy no Andriamanitra. Tamin’ny 1888 dia nisy andiana lalàna momba ny Alahady natolotry ny Senatera Blair tao amin’ny Kongresin’i Etazonia. Nantsoina hoe volavolan-dalàna Blair ireny volavolan-dalàna ireny, ary ezaka natao hamaritana ny Alahady ho Androm-pivavaham-pirenena izany. Ny fanompoam-pivavahana amin’ny Alahady dia mariky ny bibidia, mariky ny fahefan’ny papa, ary ny Lalàmpanorenan’i Etazonia dia manohitra mivantana ny fampiharana fivavaham-pirenena iray ho fitsapana ho an’ny olom-pirenen’i Etazonia.
Izany zava-misy izany no navela hiala tao amin’ilay fampiharana diso mifandray amin’ny fanondroana an’i Etazonia ho Roma ankehitriny. Ny fampiharana in-telo ny faminaniana dia manana fitsipika manokana izay mifehy ny fampiharana azy. Ireo fitsipika ireo dia manambara fa ny toetra faminaniana amin’ny fahatanterahana voalohany dia tsy maintsy atambatra amin’ny toetra faminaniana amin’ny fahatanterahana faharoa, mba hanorenana ny toetra faminaniana amin’ny fahatanterahana fahatelo.
Ny fampitandremana handositra dia fampitandremana handositra ny fanenjehana ho avy. Tamin’ny andron’i Kristy, izany fanenjehana izany dia ny fandravana an’i Jerosalema sy ny tempoly tamin’ny taona 70. Ny famantarana fampitandremana ny amin’izany fanenjehana antomotra izany dia nomena tamin’ny taona 66 taor. J.K. Ny fampitandremana handositra tamin’ny faramparan’ny taonjato fahadimy sy ny fiandohan’ny taonjato fahenina dia nofaritan’i Paoly ho ny fahafantarana ny fihemorana niala tamin’i Pergamosa ara-paminaniana, izay naneho an’i Roma jentilisa. Tsy maintsy hisy fihemorana aloha, mba haseho ilay lehilahin’ny ota izay hanambara ny tenany ho Andriamanitra. Ao amin’ny tantara manakaiky ny taona 538, i Roma jentilisa izay nanakana, na araka ny nambaran’i Paoly hoe “mihazona”, dia nesorina; ary raha nihemotra i Pergamosa ka tonga ny famantarana handositra, dia nitarika ny mahatoky hisaraka amin’ny firaisana amin’ny fiangonana papaly izany. Ary tamin’ny 538, tao amin’ny Konsily tao Orléans, ny fahefana papaly dia namoaka lalàna momba ny Alahady, ka nanomboka ny enimpolo amby roanjato sy arivo taona fanenjehana papaly.
Ny vavolombelona roa voalohany dia manondro mazava fa ny fahatanterahana fahatelo amin’ilay fampitandremana handositra nomen’i Kristy dia nialoha ny fanenjehana tena izy. Tonga marina telo taona sy tapany taorian’ny nanombohan’ny fahirano nataon’i Cestius tamin’ny taona 66 taor. J.K. ny fandravana an’i Jerosalema, ka izany no nahafahan’ny Kristiana nandositra mialoha ny horohoron’ny fahirano faharoa izay natsangan’i Titus sy nifarana tamin’ny fandravana ny tempoly sy ny tanàna. Talohan’ny taona 538, dia nisaraka tamin’ny fiangonan’i Roma papaly ny Kristiana, ary araka ny faminaniana dia nandositra ho any an-efitra, izay maneho ny fandravana an’i Jerosalema ara-panahy.
Fa ny kianja izay eo ivelan’ny tempoly dia avelao hiala, ary aza refesina; fa nomena ny Jentilisa izany; ary ny tanàna masina dia hohitsakitsahiny roa amby efa-polo volana. Ary homeko hery ny vavolombeloko roa, ka haminany arivo sy roanjato ary enim-polo andro izy, mitafy lamba fisaonana. Apokalypsy 11:2, 3.
Ao amin’ireo fanoharana roa momba ny fampitandremana handositra, ny fampitandremana dia mialoha ny fanenjehana, ary ny fanenjehana dia asehon’i Roma, na jentilisa na papa, izay manitsakitsaka an’i Jerosalema, na ara-bakiteny na ara-panahy. Ny fampitandremana handositra ho an’ny Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito dia ny volavolan-dalàna Blair tamin’ny 1888. Tamin’ny fahatanterahana voalohany teo amin’ny tantaran’i Roma jentilisa dia tokony handositra hiala avy ao Jerosalema ny Kristiana, ary tamin’ny fahatanterahan’i Roma papa dia nandositra nankany an-efitra ny Kristiana. Ho an’ny Advantisma, ny fampitandremana dia ny handositra ho any ambanivohitra.
“Tsy izao no fotoana tokony hamehezan’ny olon’Andriamanitra ny fony, na hanangonany ny hareny eto amin’izao tontolo izao. Tsy lavitra intsony ny fotoana izay, tahaka ireo mpianatra voalohany, hanerena antsika hitady fialofana any amin’ny toerana lao sy mitokana. Tahaka ny nanaovan’ny fahirano an’i Jerosalema nataon’ny tafika romana ho famantarana ny handosiran’ny Kristianina tany Jodia, dia ho fampitandremana ho antsika koa ny fakàn’ny firenentsika fahefana amin’ny alalan’ny didy manery ny sabata papaly. Amin’izay vao ho fotoana hialana amin’ireo tanàna lehibe, ho fiomanana amin’ny hialana amin’ireo tanàna madinika, ho any amin’ny fonenana mangina any amin’ny toerana mitokana eny an-tendrombohitra.” Testimonies, boky faha-5, 464.
“Ny fandraisan’ny firenentsika fahefana amin’ilay didy manery ny sabatan’ny papa dia ho fampitandremana ho antsika,” dia tanteraka rehefa ilay fahavetavetana mahatonga fandravana, mifanaraka amin’ny tenin’i Marka, dia “nitsangana teo amin’izay tsy tokony hisy azy.” Tamin’ny taona 1888, ny Kongresin’i Etazonia dia nandinika lalàna iray izay nifanojo mivantana tamin’ny singa fototra iray ao amin’ny Lalàm-panorenana, ary tamin’izay fotoana izay dia tokony hiala tao an-tanàna ny Advantista mitandrina ny andro fahafito ka hifindra any ambanivohitra.
“Tsy nisy na dia Kristianina iray aza ringana tamin’ny fandravana an’i Jerosalema. Efa nomen’i Kristy fampitandremana ny mpianany, ary izay rehetra nino ny teniny dia niambina ny famantarana nampanantenaina.... Tsy niandry ela izy ireo fa nandositra ho any amin’ny toerana azo antoka—dia ny tanànan’i Pella, any amin’ny tanin’i Perea, any an-dafin’i Jordana.” The Great Controversy, 30.
Ny toetra ara-paminaniana ao amin’ilay voalohany amin’ireo famantarana fampitandremana handosirana dia maneho ny fahatanterahana fahatelo sy farany. Indraindray ireo toetra ara-paminaniana ireo dia mamoaka fahatanterahana roa sosona ao anatin’ilay fahatanterahana fahatelo. Ohatra iray amin’izany ny Elia telo. Ny tsipik’i Elia tamin’ny fifanandrinany tamin’i Jezebela sy Ahaba ary ireo mpaminanin’i Bala, atambatra amin’ny toetran’i Jaona Mpanao Batisa, ilay Elia faharoa, tamin’ny fifanandrinany tamin’i Herodiasa sy Heroda ary Salome, dia mampiorina fa amin’ny andro farany, satria ny fahatanterahana fahatelo sy farany amin’ny fampiharana in-telo dia mandrakariva ao amin’ny andro farany, Elia sy Jaona dia maneho sokajin’olona roa amin’ny vahoakan’Andriamanitra. Ny sokajy iray izay asehon’i Elia dia tsy maty, ary ny sokajy iray hafa izay asehon’i Jaona kosa dia maty. Ireo sokajy roa ireo dia aseho koa ao amin’ny Apokalypsy toko fahafito ho ny iray hetsy sy efatra amby efatra alina, izay tsy maty, sy ny vahoaka betsaka, izay maty.
Ao amin’ireo Babylona telo dia misy singa mitovitovy amin’ny hafatra ara-paminaniana, dia izao: ny Babylona voalohany dia asehon’i Nimroda, fa ny Babylona faharoa kosa dia asehon’ireo mpanjaka voalohany sy farany, dia Nebokadnezara sy Belsazara. Nebokadnezara dia maneho ireo ao Babylona izay hovonjena, ary Belsazara kosa ireo ao Babylona izay ho very.
Amin’ny andro farany dia misy lalàna alahady roa izay lohahevitry ny faminanian’ny Baiboly. Ny voalohany dia ilay lalàna alahady ho avy tsy ho ela any Etazonia, ary ny faharoa dia ilay lalàna alahady ampiharina an-tery amin’izao tontolo izao manontolo. Ireo lalàna alahady roa ireo dia efa nasehon’ny tandindona tamin’ilay lalàna alahadin’i Roma jentilisa, rehefa tamin’ny taona 321 i Constantin no nampihatra ny lalàna alahady voalohany, ary narahin’ilay lalàna alahadin’i Roma pápaly tamin’ny 538 izany. Roma jentilisa dia iray amin’ireo tandindona ara-paminaniana maromaro izay mialoha lalana an’i Etazonia, ary ilay lalàna alahady tamin’ny 321 dia tandindon’ilay lalàna alahady ho avy tsy ho ela any Etazonia. Ilay lalàna alahady pápaly tamin’ny 538 kosa dia tandindon’ilay lalàna alahady ampiharina amin’izao tontolo izao manontolo. Ilay fomba fijery diso izay manao hoe i Etazonia dia tandindonin’ireo jiolahy ao amin’ny Daniela iraika ambin’ny folo dia miezaka mampiasa ilay lalàna alahady ho avy tsy ho ela any Etazonia ho porofo hilazana fa ilay lalàna alahady any Etazonia dia manaporofo fa i Etazonia no Roma maoderina, nefa tsy raharahiany fa mbola misy lalàna alahady iray hafa izay ampiharina an-tery amin’ny firenena rehetra eran-tany amin’ny alalan’ilay firaisan-telo sosona misy ny dragona sy ny bibidia ary ny mpaminany sandoka.
Raha ny lalàna momba ny Alahady any Etazonia no manondro fa i Etazonia no Roma Maoderina, dia inona kosa no tondroin’ilay lalàna maneran-tany momba ny Alahady? Ireo Roma telo dia manondro fa io Roma Maoderina io, izay telo sosona, dia hampihatra lalàna roa samy hafa momba ny Alahady. Ny voalohany dia any Etazonia ary nanehoana tandindona azy tamin’ny lalàna momba ny Alahady navoakan’i Constantin tamin’ny taona 321, ary ny faharoa dia maneran-tany manontolo, araka ny nanehoana tandindona azy tamin’ny lalàna papaly momba ny Alahady tamin’ny 538. Ny fampiasana ny lalàna momba ny Alahady any Etazonia ao anatin’ny tontolon’ny fampiharana in-telo ny faminaniana mba hilazana fa ilay lalàna momba ny Alahady no manaporofo hoe iza no Roma Maoderina, dia fanaovana tsinontsinona ireo toetra ara-paminaniana naorin’i Roma jentilisa sy Roma papaly. Misy lalàna roa samy hafa momba ny Alahady amin’ny andro farany, ary samy tsy porofo ahafantarana fa ny mpandroba ny vahoaka dia i Etazonia na iray aza amin’ireo. Rehefa asolo tena amin’ny fomba diso ny fijoroana vavolombelon’i Roma jentilisa sy Roma papaly mba hanohanana fandikana manokan’olona, araka ny atao amin’izao fotoana izao, dia mampiseho izany fa ireo izay mitady hanohana ny fandikana manokan’izy ireo dia tsy mahatakatra ny tandindona sy ny tena fanatanterahana azy.
Ny Roma jentilisa dia tandindon’i Etazonia, ary ny Roma papaly kosa dia manambara mialoha ny Roma maoderina. Miaraka amin’ity fampiharana diso ny fampiharana in-telo ny faminaniana ity, sy ny filazana fa izay ampianarina dia apetraka ao anatin’ny tontolon-kevitry ny “tandindona sy fanatanterahana”, dia eo koa ny tsy fahombiazan’ny famaritana ny “fahavetavetana mahatonga fandravana” araka izay anehoana azy ao anatin’ny tontolon-kevitry ny fampiharana in-telo ny faminaniana.
Nanomboka tamin’ny taona 66 ka hatramin’ny taona 70 taor. J.K., jeneraly romana roa no nanafika an’i Jerosalema. Samy nanomboka tamin’ny fahirano izy roa tonta, dia i Cestius sy i Titus; nefa iray ihany no niala vetivety tamin’ny fahirano, ka izany, araka ny fitondran’Andriamanitra, no nahafahan’ny Kristiana nandositra. Ny fahirano voalohany notarihin’i Cestius no nahafantaran’ny Kristiana fa izany no famantarana fampitandremana mba handosirana. Rehefa tonga i Titus mba hanohy ny ady tamin’i Jerosalema tamin’ny taona 70 taor. J.K., dia nanomboka tamin’ny fahirano izy ary tsy nitsahatra raha tsy rava i Jerosalema sy ny tempoly. Misy dingana roa ao amin’ny fampitandreman’i Jesosy. Voalohany, ny famantarana handosirana; ary aorian’izany, ny fanenjehana. Tamin’ny fahatanterahan’izany fampitandremana izany tamin’ny taonjato fahadimy sy fahenina, dia nisaraka tamin’ilay fiangonana romana efa simba noho ny fahalovana ny Kristiana talohan’ny taona 538, ary avy eo dia nanomboka ny fanenjehana.
Mazava tsara i Paoly fa ny tantara rehetra voarakitra momba an’i Isiraely fahiny dia nosoratana ho an’izay velona amin’ny andro farany, ary ireo tantara rehetra ireo dia tandindona, na dia ny teny Grika hoe “typos,” izay midika hoe tandindona, aza no nadika hoe “ensamples” ao amin’ny fanolorany mahazatra io fahamarinana io.
Ary izany zavatra rehetra izany dia nanjo azy ireo ho fanoharana; ary voasoratra izy ireny ho fampitandremana ho antsika, izay efa tratran’ny faran’izao tontolo izao. 1 Korintiana 10:11.
Ny tantara ao amin’ny toko faha‑folo, izay ampiasain’i Paoly hametrahana ny tontolon-kevitr’ity fahamarinana ity, dia tsy tantaran’ny Isiraely fahiny nanao ny marina.
Kanefa tsy sitrak’Andriamanitra ny maro tamin’izy ireo; fa ringana tany an-efitra izy. Ary izany zavatra izany dia natao ho fanoharana ho antsika, mba tsy hitsiriritantsika zava-dratsy, tahaka ny nitsiriritan’ireo koa. Ary aza mba mety ho mpanompo sampy ianareo, tahaka ny sasany tamin’izy ireo; araka ny voasoratra hoe: “Ny olona nipetraka hihinana sy hisotro, dia nitsangana hilalao.” Ary aoka tsy hijangajanga isika, tahaka ny nijangajangan’ny sasany tamin’izy ireo, ka lavo telo arivo amby roa alina tao anatin’ny indray andro. Ary aoka tsy haka fanahy an’i Kristy isika, tahaka ny naka fanahy Azy koa ny sasany tamin’izy ireo, ka nofongoran’ny menarana. 1 Korintiana 10:5–9.
Ny tantara masina dia firaketana ny fahamarinan’Andriamanitra eo amin’ny olony sy ny tsy fahamarinana koa; nefa amin’izy roa tonta dia mbola tandindona ho an’ny olon’Andriamanitra velona amin’ny andro farany ihany izany tantara izany. Ny tantaran’ny fikomiana tao Minneapolis tamin’ny 1888 dia firaketana ny tsy fahamarinana, na dia eo aza izay lazain’ny mpahay tantara Adventista. Lalina loatra ilay fikomiana ka tapa-kevitra hiala tamin’ilay fivoriana i Ellen White, ary nijanona ihany izy satria nisy anjely nilaza taminy fa adidiny ny mijanona sy manoratra an-tsoratra ilay fikomiana izay fitoviana amin’ny fikomian’i Kora, Datana ary Abirama ao amin’ny tantaran’i Mosesy. Tamin’izany fivoriana izany dia nidina ilay anjely mahery ao amin’ny Apokalypsy toko faha-valo ambin’ny folo, saingy nolavina ny hafatra nentiny.
Io tantara io dia naneho mialoha ny 11 Septambra 2001, raha nampianjera ireo trano vaventy tao an-Tanànan’i New York. Tafiditra tao amin’izany tantara izany ny volavolan-dalàna momba ny lalàna alahady voalohany izay nokasaina hatolotr’i Senatera Blair. Tsy nahomby ny ezaka nataony hanery ny fankalazana ny Alahady ho Androm-pivavahana Nasionaly, nefa anisan’ny tantara masina naneho mialoha ny andro farany izany. Ny volavolan-dalàn’i Senatera Blair no fampitandremana handosirana ny tanàna. Talohan’ny taona 1888, fony Rahavavy White niresaka ny amin’ny maha-ilaina ny monina ivelan’ny tanàna, dia tamin’ny filaza ny ho avy no nitenenany. Nampitodiny tany amin’ny fotoana iray akaiky amin’ny ho avy izany, izay tsy maintsy hifindran’ny olon’Andriamanitra any ambanivohitra. Taorian’ny 1888, ny firesahana rehetra nataon-dRahavavy White momba ny maha-ilaina ny fiainana any ambanivohitra dia nametraka ny toroheviny tao anatin’ny toe-javatra fa efa tonga ny fotoana tokony honenana any ambanivohitra. Ny volavolan-dalàn’i Blair tamin’ny 1888 no famantarana ny fampiharana ny Alahady, araka ny nambaran’i Lioka, tao amin’ny toerana izay tsy tokony hisiany. Tsy tokony hampidirina tao amin’ny Kongresin’i Etazonia ny fampiharana ny Alahady, satria fandavana fitsipika fototra iray ao amin’ny Lalàm-panorenana izany.
Ny tantaran’ny 1888 dia voarakitra mba ho tandindon’ny tantara ara-paminaniana izay nanomboka tamin’ny 11 Septambra 2001. Ny Blair Bill tamin’ny 1888 dia tandindon’ny Patriot Act tamin’ny 2001. Izany no fampitandremana izay nialoha ny tena fampiharana ny mariky ny bibidia. Tsy misy na iza na iza izay manaraka an’i Kristy tokony hitoetra ao an-tanàna aorian’ny 11 Septambra 2001. Izany no fahirano ara-paminaniana izay nanoro ny olon’Andriamanitra handositra. Ary tahaka ny misy lalàna alahady roa izay lohahevitry ny modely ara-paminaniana momba ny andro farany, araka izay asehon’ny lalàna alahadin’i Roma jentilisa sy i Roma papaly, dia samy ialohavan’ny fampitandremana handositra ireo lalàna alahady roa ireo.
Ho an’ireo izay milaza tena ho Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito, dia tokony ho fantatr’izy ireo araka ny faminaniana fa ny Patriot Act no famantarana handosirana ny tanàna ho any ambanivohitra mialoha ny lalàna Alahady izay ho avy tsy ho ela. Io lalàna Alahady io ihany no famantarana ho an’ny andian’ondrin’Andriamanitra hafa izay mbola ao Babylona mba handositra hiala ao Babylona mialoha ny fampiharana ny Alahady izay hampiharina amin’ny firenena rehetra.
“Rehefa i Amerika, ilay tany misy fahafahana ara-pivavahana, no hiray amin’ny Fanjakana papaly amin’ny fanerena ny feon’ny fieritreretana sy ny fanerena ny olona hanome voninahitra ny sabata sandoka, dia hotarihina hanaraka ny ohany ny vahoaka amin’ny firenena rehetra ambonin’ny tany.” Testimonies, boky faha-6, 18.
Tahaka ny fanambarana amin’ny fampiharana in-telo an’ireo Elia telo izay mampiorina fa misy sokajin’olona roa amin’ny vahoakan’Andriamanitra amin’ny andro farany, dia toy izany koa ny fampiharana in-telo an’i Roma no manondro fa misy lalàna alahady roa miavaka tsara. Ireo izay maniry hilaza fa i Etazonia no “mpandroba avy amin’ny vahoakanao,” ary noho izany ny anjara asa ara-paminaniana ananan’i Etazonia no mampiorina ny fahitana, dia manolotra hevitra fa ilay lalàna alahady ho avy tsy ho ela any Etazonia no fahavetavetana mahatonga fandravana izay nofaritan’i Kristy ho fampitandremana ho an’ny olony mba handositra ny fanenjehana ho avy. Tsy mahavaka ny fahasamihafana misy eo amin’ny fahirano, izay famantarana fampitandremana handosirana, sy ny fahirano faharoa izay maneho ny fotoana hanombohan’ny fampiharana tena izy ny lalàna alahady iray ny fanenjehana amin’ny andro farany izy ireo. Tsy voaresiny ny fahasamihafana izay miorina amin’ny vavolombelona roa fa hisy lalàna alahady roa miavaka tsara hanatanteraka ny faminaniana amin’ny andro farany. Amin’ny fanaovany izany dia iadiany hevitra fa ilay lalàna alahady ho avy tsy ho ela any Etazonia no ilay fampitandremana aseho amin’ny hoe fahavetavetana mahatonga fandravana, izay nolazain’i Daniela mpaminany, ary izany tokoa izy, nefa tsy araka ny famaritany azy.
Ny lalànan’ny Alahady any Etazonia no fampitandremana ho an’ny andian’ondrin’Andriamanitra hafa izay mbola ao Babylona mba handositra hiala amin’ny firaisany. Koa izany dia fampitandremana ny amin’ilay lalànan’ny Alahady ho avy izay hampiharina amin’ny firenena rehetra.
“Ny firenena vahiny dia hanaraka ny ohatry ny Etazonia. Na dia izy aza no mitarika eo alohany, dia mbola ho tonga amin’ny olontsika any amin’ny faritra rehetra eto amin’izao tontolo izao ihany io krizy io.” Testimonies, volume 6, 395.
Ny filazany dia hoe ny lalànan’ny Alahady any Etazonia no manondro an’i Etazonia ho ilay tandindona izay mampiorina ny fahitana ara-paminaniana; kanefa, ao anatin’ny tontolon-kevitry ny fampitandremana mba handosirana nomen’i Kristy, io lalànan’ny Alahady io dia maneho fampitandremana maneran-tany ho an’ireo mpiasa amin’ny ora fahiraika ambin’ny folo mba handositra hiala avy any Babylona.
Rehefa miresaka momba ilay fampitandremana handosirana i Rahavavy White, dia ny olan’ny lalàna alahady izay manenika izao tontolo izao manontolo no resahiny. Izany hetsika izany dia manomboka amin’ny lalàna alahady any Etazonia. Ambarany mazava fa ny lalàna alahady any Etazonia no fampitandremana momba ny fanenjehana ho avy.
“ଯେତେବେଳେ ଭଗବାନଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥାଙ୍କୁ ଉଲଂଘନ କରି ପାପାସତ୍ତାର ସଂସ୍ଥାକୁ ବଳପୂର୍ବକ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରାଯାଇବା ପାଇଁ ଆଦେଶ ଜାରି ହେବ, ସେତେବେଳେ ଆମ ଜାତି ନିଜକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠାରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ କରିଦେବ। ଯେତେବେଳେ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟଧର୍ମ ଖାଇଁକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ରୋମୀୟ ଶକ୍ତିର ହାତ ଧରିବା ପାଇଁ ନିଜ ହାତ ବଢ଼ାଇବ, ଯେତେବେଳେ ସେ ଅଗାଧ ଗର୍ତ୍ତକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ଆତ୍ମବାଦ ସହିତ ହସ୍ତମିଳାପ କରିବ, ଯେତେବେଳେ ଏହି ତ୍ରିମୁଖୀ ସଂଘର ପ୍ରଭାବତଳରେ ଆମ ଦେଶ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ଓ ଗଣତାନ୍ତ୍ରିକ ଶାସନରୂପେ ନିଜ ସଂବିଧାନର ପ୍ରତ୍ୟେକ ସିଦ୍ଧାନ୍ତକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିଦେବ, ଏବଂ ପାପାଳୀୟ ମିଥ୍ୟାଶିକ୍ଷା ଓ ଭ୍ରମବାଦର ପ୍ରସାର ପାଇଁ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବ, ତେବେ ଆମେ ଜାଣିପାରିବୁ ଯେ ଶୟତାନଙ୍କ ଅଦ୍ଭୁତ କାର୍ଯ୍ୟଚାଳନାର ସମୟ ଆସିପହଞ୍ଚିଛି ଏବଂ ଶେଷ ସନ୍ନିକଟ।”
“Toy ny fanatonan’ny tafika romana izay famantarana ho an’ny mpianatra ny fandringanana mananontanona an’i Jerosalema, dia toy izany koa no ahazoan’ity fihemorana amin’ny finoana ity ho famantarana ho antsika fa efa tratra ny fetran’ny fahari-pon’Andriamanitra, fa efa feno ny refin’ny heloky ny firenentsika, ary efa hiala manidina ny anjelin’ny famindrampo ka tsy hiverina intsony. Amin’izany fotoana izany dia hatsipy ao anatin’ireo toe-javatra feno fahoriana sy tebiteby izay nofaritan’ny mpaminany ho andron’ny fahorian’i Jakoba ny vahoakan’Andriamanitra. Ny fitarainan’ireo mahatoky izay nenjehina dia miakatra any an-danitra. Ary tahaka ny ran’i Abela izay niantso avy tamin’ny tany, dia misy feo koa miantso amin’Andriamanitra avy amin’ny fasan’ny martiry, avy amin’ny fasandranomasina, avy amin’ny zohin-tendrombohitra, avy amin’ny lava-pasana ao amin’ny trano fitokana-monina: ‘Mandra-pahoviana, Tompo ô, masina sy marina, no tsy hitsaranao sy hamalianao ny ranay amin’izay monina ambonin’ny tany?’” Testimonies, boky faha-5, 451.
I Sister White dia manondro ny lalànan’ny Alahady any Etazonia, ary manambara izany ho “famantarana” fa tapitra ny fotoam-pahasoavana fizahan-toetra ho an’i Etazonia. Kanefa ny vahoakan’Andriamanitra any amin’ny firenena hafa maneran-tany koa dia tsy maintsy hatrehina amin’io fitsapana io ihany. Misy fe-potoana manomboka amin’ny lalànan’ny Alahady any Etazonia ka hatramin’ny ijoroan’i Mikaela sy ny fikatonan’ny fotoam-pahasoavana ho an’ny olombelona. Rehefa mikatona izany, dia “manidina miala ny anjelin’ny famindrampo.”