Manorina ny Fahitana i Roma - Isa Fito Ambin’ny Folo

Ireo antsoina ho isan’ny iray hetsy sy efatra arivo amby efatra alina dia ankehitriny ao anatin’ny dingana farany amin’ny fisivanana azy, ary io dingana io dia dingam-pitsapana mifototra amin’ny fananganana ny sarin’ny bibidia. Ny dingam-pitsapana dia manomboka amin’ny tranon’Andriamanitra, fa ny fitsarana dia manomboka mandrakariva amin’ny tranon’Andriamanitra; ary aorian’izany dia atrehin’ny ondry aman’osin’Andriamanitra hafa ilay dingam-pitsapana mitovy tanteraka. Angamba ny toetra faminaniana manan-danja indrindra sy lehibe indrindra amin’ny fananganana ny sarin’ny bibidia dia izao: miseho indroa izany, voalohany any Etazonia, avy eo any amin’ny sisa amin’izao tontolo izao. Amin’ny lafiny faminaniana dia midika izany fa ny sarin’ny bibidia eo amin’izao tontolo izao no fisehoana farany amin’ny sarin’ny bibidia; koa noho izany, izay fanoharana rehetra momba ny sarin’ny bibidia izay nialoha ny sarin’ny bibidia teo amin’izao tontolo izao dia aloka fotsiny ihany izay nanondro mialoha ny tena votoatiny.

Nanomboka teo amin’ny tranon’Andriamanitra ny fitsarana tamin’ny 11 Septambra 2001. Io daty io dia efa nasehon’ny tandindon’ny 11 Aogositra 1840, rehefa nidina ilay anjely ao amin’ny Apokalypsy toko faha‑folo, nitondra boky madinika misokatra teny an‑tanany. Rehefa nidina ilay anjely ao amin’ny toko faha‑folo dia nanambara Izy fa efa nanomboka tamin’izay ny fitsarana ny Protestantisma. Izay rehetra hotsarain’Andriamanitra dia ampitandremany mialoha aloha, ary ny fanamafisana ny fomba nampiasain’i Miller tamin’ny famaritana ny fotoana dia nanampy lanja ny kajikajiny momba ny fitsarana mifandray amin’ny Fiavian’i Kristy fanindroany. Efa nanomboka tamin’ny 11 Aogositra 1840 ny fizahan‑toetra ny Protestanta, ary tamin’ny 1844 dia tonga zanakavavin’i Roma ny Protestanta. Ny vanim-potoana 1840 ka hatramin’ny 1844 dia tandindon’ny vanim-potoana manomboka amin’ny 11 Septambra 2001 ka hatramin’ny lalàna Alahady izay ho avy tsy ho ela.

Ireo vanim-potoana roa ireo dia naseho koa hatramin’ny batisan’i Jesosy, rehefa nidina ny Fanahy Masina, ka hatramin’ny hazo fijaliana. Ireo vanim-potoana telo ireo dia samy naneho mialoha tamin’ireo roapolo amby zato taona izay nomena ny tontolo talohan’ny Safodrano, nitarika ho amin’ny Safodrano. Misy mandrakariva hafatra fampitandremana izay manondro ny fitsarana amin’izany tantara manokana izany. Misy tantara masina koa izay miresaka ity vanim-potoana manokana ity amin’ny andro farany.

Nitory nandritra ny roapolo amby zato taona i Noa, dia tonga ny fitsaran’ny safo-drano. Nitory nandritra ny arivo roanjato sy enim-polo andro i Kristy, dia tonga ny fitsaran’ny hazo fijaliana. Nampaherezina ny hafatra fampitandreman’i Jaona Mpanao-batisa tamin’ny batisan’i Kristy, ary avy eo Jesosy dia notarihina ho any an-efitra nandritra ny efapolo andro. Ireo efapolo andro ireo, sy ireo fizahan-toetra telo nanaraka tamin’ny faran’ny efapolo andro, dia mampianatra fa raha vao ampaherezina ny hafatra, araka izay asehon’ny fidinan’ny tandindona masina iray, tahaka ny Fanahy Masina tamin’ny batisany, sy ny fidinan’ireo anjely roa ao amin’ny Apokalypsy toko faha-folo sy faha-valo ambin’ny folo—dia efa manomboka ny fizotry ny fizahan-toetra. Rehefa midina ny tandindona avy amin’Andriamanitra, dia ampaherezina ny hafatry ny fitsarana torina amin’ireo izay lohahevitry ny fitsarana amin’izany fotoana izany, ary ilay antokon’olona tsaraina manokana dia tafiditra ao anatin’ny vanim-potoana voafaritra iray izay mifarana ihany amin’ny fikatonan’ny fotoam-pahasoavany.

Ny andalan’i Jesosy dia mampahafantatra vanim-potoana roa amin’ny fijoroana ho vavolombelona. Ny voalohany dia ny fijoroany ho vavolombelona manokana nandritra ny enimpolo amby roanjato sy arivo andro, avy eo ny fijoroany ho vavolombelona teo anatrehan’ny mpianany nandritra ny enimpolo amby roanjato sy arivo andro hafa indray mandra-pitorahan’izy ireo vato an’i Stefana.

Ny taranak’i Noa sy i Kristy ary ny Millerita mbamin’ny iray alina sy efatra hetsy sy efatra arivo dia samy manome porofo momba ny vanim-potoana iray izay itsapana mpihaino voafaritra manokana amin’ny alalan’ny hafatra fampitandremana. Ny fanomezan-kery ny hafatra no manamarika ny fiandohan’ny fotoam-pitsapana, izay miafara amin’ny fikatonan’ny androm-pahasoavan’io mpihaino voafaritra io. Ao amin’ny tsipika ara-paminanian’i Jesosy dia vanim-potoana roa fijoroana ho vavolombelona no voafaritra. Ireo vanim-potoana roa ireo dia manondro mialoha ireo hafatra fampitandremana roa asehon’ilay anjely izay nidina tamin’ny 11 Septambra 2001 ka nahatanteraka ny Apokalypsy 18:1–3, ary narahin’ilay feo faharoa ao amin’ny andininy fahaefatra sy manaraka ao amin’ny toko fahavalo ambin’ny folo.

Ny vanim-potoana voalohany dia ny fitsarana izay manomboka amin’ny tranon’Andriamanitra, ary avy eo, amin’ilay lalàn’ny Alahady izay ho avy tsy ho ela, dia manomboka ny vanim-potoana faharoa amin’ny fitsarana miaraka amin’ny fampitandremana hivoaka avy ao Babylona. Ny tsipik’i Kristy hatramin’ny batisany ka hatramin’ny hazo fijaliana dia maneho ny vanim-potoana manomboka ny 11 Septambra 2001 ka hatramin’ny lalàn’ny Alahady any Etazonia, ary ny vanim-potoana manomboka amin’ny lalàn’ny Alahady any Etazonia ka hatramin’ilay fotoana anerenana ny firenena rehetra hanaiky ny Alahady ho Andro Maneran-tany ho amin’ny Fivavahana dia ilay vanim-potoana mifarana rehefa manaiky ny firenena farany indrindra.

Ny fe-potoana dia manomboka amin’ny lalàna Alahady any Etazonia ary mifarana rehefa miankohoka eo anatrehan’ny fahefan’ny papa ny firenena farany. Ny fiandohan’ny fe-potoana faharoa no manamarika ny fiafaran’ny fe-potoana voalohany, ary samy manana lalàna Alahady izy roa tonta, izay efa voatandindona mialoha tao amin’ny fijoroana vavolombelon’i Roma. Ny lalàna Alahady voalohany tamin’ny taona 321 dia natsangana tamin’ny alalan’ny fahefan’i Roma mpanompo sampy. Ny lalàna Alahady izay natsangana tamin’ny alalan’ny fahefan’ny fiangonana papaly dia asehon’ny taona 538. Ny lalàna Alahady any Etazonia dia 321, ary ny lalàna Alahady ampiharina amin’ilay firenena farany dia 538. Ny lalàna Alahady any Etazonia no manamarika ny fahatongavan’ny hafatra fampitandremana izay avy eo torìna amin’ny alalan’ilay faneva izay natsangan’ireo voaroaka amin’ny Isiraely.

Ang panandang iyon ay ang taong 321, at ito ang nagmamarka sa pasimula ng panahon ng pagsubok sa bawat bansa hinggil sa usapin ng Linggo. Nagtatapos ang panahong iyon kapag ang huling bansa ay yumukod sa Roma, at ang pangyayaring iyon ay inilarawan nang patiunang-tipa ng pananda ng taong 538. Ang panahon mula 321 hanggang 538 ay tinipahan ng panahon mula sa krus hanggang sa pagbato kay Esteban. Samantalang binabato si Esteban, nakita niya si Cristo na nakatayo sa makalangit na santuwaryo, na tumitipa sa panahong si Miguel ay tatayo sa katapusan ng palugit ng biyaya ng sangkatauhan.

Ny 11 Septambra 2001 dia manamarika ny fahatongavan’ilay fampitandremana ao amin’ireo andininy telo voalohany amin’ny toko fahavalo ambin’ny folo, ary voamariky ny faminaniana nambaran’ilay mpaminanivavy Ellen White izany, izay nilaza fa rehefa haetrin’ny fikasihan’Andriamanitra ireo trano lehibe ao New York City, dia ho tanteraka ireo andininy telo ireo indrindra. Voamariky ny Patriot Act koa izany, izay famantarana ho an’izay vonona hahita; fa ny foto-kevitry ny lalàna anglisy izay milaza fa tsy manan-tsiny ny olona iray mandra-pahaporofo ny helony, dia nafindra toerana ho an’ny lalàna romana, izay milaza fa meloka ny olona iray mandra-pahaporofo ny tsy maha-meloka azy.

Ny Patriot Act no nanamarika ny fiandohan’ny fitsarana ho an’ny Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito Laodiseana. Izany vanim-potoana izany dia mifarana amin’ny lalàna Alahady any Etazonia. Ireo Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito Laodiseana izay mahavita mandalo amim-pahombiazana amin’izany vanim-potoanan’ny fanivanana izany, dia avy eo no hanome ny hafatry ny fampitandremana ao amin’ny andininy fahefatra amin’ny toko faha-valo ambin’ny folo, izay mifarana amin’ilay firenena farany miankohoka amin’i Roma. Izany vanim-potoana izany dia manomboka amin’ny lalàna Alahady any Etazonia ary mifarana amin’ny lalàna Alahady farany.

Raha tsy takatsika tsara ny zava-misy fa misy sary roa ho an’ilay bibidia izay fantatra amin’ny alalan’ny vavolombelona mihoatra ny roa, dia ho diso ny fahazoantsika ny asa asehon’ireo andininy telo voalohany ao amin’ny Apokalypsy toko faha-valo ambin’ny folo, izay nanomboka tamin’ny taona 2001, sy ny asa izay manomboka ao amin’ny andininy faha-efatra amin’ny toko faha-valo ambin’ny folo.

Rehefa ampiasaintsika ny famantarana mivantana nataon-dRahavavy White ny amin’ilay anjelin’ny Apokalypsy toko fahavalo ambin’ny folo izay nidina tamin’ny taona 1888, sy ny fametrahany an’ilay anjely iray ihany ao amin’ny filaza ho avy, dia hitantsika fa ny taona 1888 dia tandindon’ny taona 2001. Ilay anjelin’ny Apokalypsy, izay manazava ny tany amin’ny voninahiny, dia nidina tamin’ny fivoriana tao Minneapolis tamin’ny taona 1888, ary nanao izany indray koa rehefa nirodana ireo trano lehibe tao New York City.

Ny vanim-potoanan’ny batisan’i Kristy ka hatramin’ny hazo fijaliana, ary ny vanim-potoana nanomboka ny 11 Aogositra 1840 ka hatramin’ny 22 Oktobra 1844, ary ny vanim-potoanan’ny roapolo amby zato taona an’i Noa, dia manome vavolombelona telo momba ny vanim-potoanan’ny fitsarana. Ny taona 1888 dia manome vavolombelona ny amin’ny fisehoan’ny fikomiana izay voarakitra tao amin’ny fivoriana tany Minneapolis, ary i Noa dia manondro ny fanesorana ny Fanahy Masina tamin’ireo izay nandà ny hafatra. Ny fikomian’ny olona talohan’ny Safodrano, ary koa ny fikomian’ny mpitondra ny fiangonana tamin’ny taona 1888, dia samy mifanaraka amin’ny tantaran’i Kora, Datana ary Abirama ao amin’ny tantaran’i Mosesy, izay nolazain’ilay anjely tamin’i Rahavavy White fa averina any Minneapolis.

Hatramin’ny Patriot Act ka hatramin’ny lalàna alahady any Etazonia no maneho ny fotoam-pitsapana ho an’ny Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito Laodiseana. Ny fikomiana manohitra ny hafatry ny fampitandremana izay manambara ny fitsarana azy ireo no mampiseho ny fanesorana ny Fanahy Masina, ary noho izany dia ny fandatsahana fahadisoam-piheverana mahery amin’ireo virijina adala ratsy fanahy amin’izany tantara izany. Ny ivon’ny fikomiana dia ilay iraka voafidy, araka ny asehon’i Noa, Mosesy, Loholona Jones sy Waggoner, ary mazava ho azy, Rahavavy White. Ny fikomiana manohitra ny hafatra fampitandremana sy ny iraka amin’izany tantara izany dia miorina amin’ny “menaka” ao amin’ny tantaran’ny fanoharana momba ireo virijina folo.

Ireo izay mitondra ny hafatra fampitandremana dia manao izany satria manana “solika” izy ireo, ary io “solika” io ihany koa no hafatra fampitandremana. Koa ny fanavahana ireo sokajy roa ireo dia vokatry ny fampiharana marina ireo fitsipiky ny fanazavana ara-paminaniana izay neken’ireo tao amin’ny hetsiky ny anjely voalohany sy faharoa, aseho ho fitsipiky ny fanazavana nataon’i Miller, ary koa ireo fitsipiky ny fanazavana ara-paminaniana neken’ny hetsiky ny anjely fahatelo.

Ny fizahan-toetra izay aseho ho “fananganana ny sarin’ilay bibidia” dia tsy maintsy ho fizahan-toetra mifandray amin’ny fomba ananganana ny sarin’ilay bibidia ao amin’ny Tenin’Andriamanitra ara-paminaniana.

Avy amin’ny Patriot Act tamin’ny 2001, izay nalain’ny Blair Bill tamin’ny 1888 ho tandindona, izay nalain’ny Fanambarana ny Fahaleovantena tamin’ny 1776 ho tandindona, izay nalain’ny batisan’i Kristy ho tandindona, izay naneho an’i Aogositra 11, 1840 ho tandindona, dia samy manohana ny fahamarinana fa ny fizotran’ny fitsarana amin’ny fotoam-pisedrana dia manomboka amin’ny hafatra fampitandremana omena hery, izay tsy maintsy raisina avy eo an-tànan’ilay anjely ary avy eo hohanina.

Ny fampianarana ara-paminaniana izay mamantatra an’i Etazonia ho ilay “mpandroba ny firenenao” dia mampifangaro hevitra maromaro amin’ny lojikany, ary matetika ireo hevitra ireo no porofo mivantana indrindra amin’ny fanorenana ireo singa momba ny fiforonan’ny sarin’ilay bibidia. Fomba iray hanehoana ny maha-ara-paminaniana ity fitsapana ity ny fampiasana ireo fitsipika fototra momba ny faminaniana mba hanaporofoana fahamarinana iray izay tsy azo takarina raha tsy ekena i Roma ho tandindona asehon’ilay “mpandroba ny firenenao.”

Ity fanoharana ity dia nalaina avy amin’ireo tsipika dimy ara-tantara ao anatin’ny Advantisma, izay nisy fifandirana momba an’i Roma amin’ny maha-tandindona azy. Ankehitriny isika dia ao amin’ny tantara farany, na fahenina, amin’ireo tantara nisy fifandirana ireo, ary ny fifandirana ankehitriny dia mitovy tanteraka amin’ilay fifandirana aseho eo amin’ny tabilao 1843.

Mora hita izany fahamarinana izany raha ampiharinao araka ny tokony ho izy ny fitsipika ara-paminaniana. Ny fitsipika ara-paminaniana iray izay mila ampiasaina dia izao: ny tandindona dia manana heviny mihoatra ny iray, ary ny hevitra ampiasainy ao anatin’ny andalan-teny iray dia tsy maintsy faritan’ilay andalan-teny ihany. Ny mpanjaka syriana, Antiochus III Magnus, no nanatanteraka ilay ady ao amin’ny andininy faha-folo amin’ny toko faha-iraika ambin’ny folo ao amin’i Daniela, ary izy no nanatanteraka ny adin’i Raphia ao amin’ny andininy faha-iraika ambin’ny folo sy faha-roa ambin’ny folo, ary izy no nanatanteraka ny adin’i Panium ao amin’ny andininy faha-dimy ambin’ny folo. Ny fifanolanana Millerita izay naseho teo amin’ny tabilao 1843 dia ny hoe ny fomba fijery protestanta diso dia nilaza fa Antiochus Epiphanes no “mpandroba,” sady mbola nihazona ihany koa ny fahamarinana fa ny “mpandroba” dia tandindon’i Roma.

Ny andininy faha-folo ka hatramin’ny faha-dimy ambin’ny folo dia tanteraka voalohany tao amin’ny tantaran’i Antiochus III Magnus; koa ireo andininy ireo, mbamin’ny fiverenan’izany ara-tantara izay nanaraka ireo andininy ireo, dia manome vavolombelona roa ny amin’ny fahatanterahan’ireo andininy ireo amin’ny andro farany; fa ny mpaminany rehetra dia niresaka mivantana kokoa ny amin’ny andro farany noho ny andro izay niainany.

Miaraka amin’izany fitsipika efa naorina izany momba ny toerana tokony hampiharana ny fijoroan’ny mpaminany, dia ananantsika koa i Sister White izay nanoratra mivantana hoe: “betsaka amin’ny tantara izay efa nitranga ho fahatanterahan’ity faminaniana ity [Daniela toko faha iraika ambin’ny folo] no haverina indray.” Antiochus III Magnus dia maneho an’i Etazonia amin’ny maha-tafika solonten’i Roma papaly azy. Ny Protestanta dia nilaza fa ny jiolahy dia nanondro mialoha Antiochus iray hafa, raha ny Millerita kosa nahalala fa Roma izany. Amin’izao fotoana izao, ny lafiny iray dia mamantatra an’i Etazonia ho ireo jiolahy, ary ny lafiny iray hafa kosa mifikitra amin’ny fahamarinana fototra.

Raha marina ny fitsipika izay manambara fa manana heviny mihoatra ny iray ny tandindona, ary ny heviny dia tokony hiorina amin’ny tontolon-kevitra ampiasana azy, dia ny famantarana an’i Etazonia ho ireo jiolahy dia mifanandrify amin’ny famantaran’ny Protestanta an’i Antiochus ho ireo jiolahy; kanefa ankehitriny i Antiochus dia tandindon’i Etazonia amin’ny andro farany.

Ny tontolon’ity andalan-teny ity dia miresaka mivantana ny fanontaniana hoe hery inona no manandra-tena mba hampiorina ny fahitana; koa ara-drariny ny manasongadina io zava-misy io. Ara-drariny izany noho ny fijoroana vavolombelona maro, satria ireo tsipika ara-tantara hafa amin’ny adihevitra mikasika an’i Roma amin’ny maha-tandindona azy dia samy manondro io zava-misy io ihany. Izany zava-misy izany dia izao: ireo izay eo amin’ny lafy diso amin’ilay raharaha dia mametraka hatrany an’i Etazonia eo amin’ny toeran’i Roma. Nefa raha tsy vonona hanaiky ianao fa manana heviny mihoatra ny iray ny tandindona, na raha mino izany ianao nefa tsy mbola ampy fahazarana ka tsy manana finoana feno amin’izany fitsipika izany, dia ho saika tsy ho hainao ny hanaraka ny lojika izay hampiharina ankehitriny.

Ny fahefana rehetra manana tandroka roa dia maneho an’i Etazonia amin’ny andro farany. Frantsa no ilay fahefana roa sosona asehon’i Sodoma sy Egypta. Ny finoana silamo koa dia tandindon’i Etazonia, fa i Etazonia no mpaminany sandoka eo amin’ny fifandraisany amin’ny fahefan’ny papa, izay i Jezebela. I Etazonia dia i Salome eo ambany fanapahan’i Herodiasa. Balaama koa dia tandindon’ny mpaminany sandoka, na dia sarotra kokoa noho ny hoe mpaminany sandoka fotsiny aza ny tantarany.

Ny faminanian’i Balama, izay voasoratra rehefa avy nitso-drano an’i Isiraely intelo izy, dia mifandray amin’ny silamo amin’ny fomba samihafa. Ny ampondra dia tandindon’ny silamo, ary tsy azo esorina amin’ny tantaran’i Balama ilay ampondra niteny. Ireo olon-kendry avy tany atsinanana, izay tonga hivavaka amin’i Jesosy zaza, dia notarihin’ny faminanian’i Balama. Ny silamo, ao amin’ireo loza telo ao amin’ny Apokalypsy toko faha-sivy, dia maneho an’i Mohammeda, ilay mpaminany sandoka.

Raha takatrareo fa mihoatra ny hevitra iray ny tandindona, dia tsy isalasalana fa ho takatrareo koa fa zava-misy maro no tena manan-danja tokoa ka aseho amin’ny alalan’ny tandindona samihafa. Ilay tandindona izay mametraka ny fahitana dia tandindon’i Roma, ary noho izany dia miharihary fa i Roma no ho lohahevitra lehibe manerana ny faminanian’ny Baiboly. Ny iray amin’ireo tandindona mahazatra sy efa miorina tsara momba an’i Roma dia ny mpanjakan’ny avaratra ao amin’ny Daniela toko faha-iraika ambin’ny folo. Ilay mpanjakan’ny avaratra izay tonga amin’ny farany nefa tsy misy hanampy azy dia ny fahefana papaly, ny fiangonana romana, ny papa any Roma, ilay lehilahin’ny ota.

Tamin’ny adihevitra nataon’i Uriah Smith dia nambara fa i Frantsa no mpanjakan’ny avaratra ao amin’ny andininy faha-enina amby telopolo, ary i Torkia no mpanjakan’ny avaratra ao amin’ny andininy faha-efapolo. Samy tandindon’i Etazonia i Frantsa sy i Torkia ao anatin’ny toe-javatra samihafa, nefa tahaka ireo Protestanta, ary tahaka izany koa amin’izao andro izao, tao amin’ny adiheviny dia nolavin’i Smith ny fahamarinana fa ny mpanjakan’ny avaratra dia tandindon’i Roma maoderina, ka nilazany fa ny tandindon’i Roma dia nasehon’ny tandindon’i Etazonia tao amin’ny firenen’i Frantsa, ary indray koa fa ny tandindon’i Roma dia tandindon’i Etazonia araka ny nanehoana izany tao amin’ny firenen’i Torkia.

Ny sehatra iresahana ankehitriny dia ahitana tsipika telo: ny tantaran’ny Millerita, ny tantaran’i Uriah Smith, ary ny eto sy ankehitriny. Ao amin’ireo fanoharana ireo tsirairay avy dia misy fifanolanana momba ny tandindon’i Roma, izay ampiharina amin’ny fomba diso noho ny tsy fahatakarana an’i Roma ho tandindon’i Etazonia.

Ny adihevitra mikasika ny “fanatitra isan’andro” ao amin’ny bokin’i Daniela dia manohana io fanamafisana io ihany, dia ny fanoherana ny fahamarinana momba ny tandindon’i Roma, na dia misy aza lafin-javatra manan-danja sasantsasany ao amin’ity tantara ity.

Ny lojikan’ny modely ara-paminanian’i Uriah Smith dia nitarika ireo mpanaraka azy hampihatra amin’ny fomba diso ny loza fahenina ao amin’ny toko faha-enina ambin’ny folo amin’ny Apokalypsy. Ny olana lehibe iray tamin’ny fampiharan’i Smith ny toko faha-enina ambin’ny folo, ankoatra ny fiezahany hampihatra ny zavatra rehetra ara-bakiteny, amin’ny vanim-potoana iray izay tokony hampiharana ny zavatra rehetra ara-panahy, dia ny tsy fahafahany mahita ny rafitra manokana amin’ilay firaisana telo sosona misy ny dragona sy ny bibidia ary ny mpaminany sandoka. Amin’ny fanoloany ny tena hevitry ny tandindona amin’ny hevitra avy amin’ny fandikana manokana, ny lojikan’i Smith dia manakana ny fahafahana hamantatra ny fomba iorenan’ilay firaisana telo sosona, ary ny fomba iorenany no “fitsapana lehibe ho an’ny vahoakan’Andriamanitra izay hamaritana ny famonjena mandrakizainy.”

Ny fampiharana diso ny tandindon’i Roma dia ezaka ataon’i Satana mba hisakanana ny vahoakan’Andriamanitra amin’ny andro farany tsy hahita, tsy i Roma maoderina ihany, fa koa ny fomba iorenan’i Roma maoderina. Ny filàna hamantarana ireo toetra ara-paminaniana mifandray amin’ny fiarahan’ny Firenena Mikambana, ny fahefana papa ary i Etazonia dia mitondra voka-dratsy mandrakizay.

Ao amin’ny bokin’i Daniela dia misy fizahan-toetra manokana izay manasongadina ny maha-zava-dehibe ny fanekena ny fifandraisan’ireo hery telo ireo, ary misy fizahan-toetra manokana iray hafa koa izay manasongadina ireo teboka ireo ihany ao amin’ny bokin’ny Apokalypsy. “Ny isan’andro” ao amin’ny bokin’i Daniela dia noheverin’i William Miller ho Roma jentilisa, raha nandinika ny 2 Tesaloniana izy. Takatr’i Miller avy amin’ny famaritana ny fifandraisana ara-paminaniana eo amin’i Roma jentilisa sy i Roma papa ao amin’ny 2 Tesaloniana fa ny teny hoe “isan’andro” dia tandindon’i Roma jentilisa, ary noho izany ny fahavetavetan’ny fandravana dia ho i Roma papa.

Ny hevi-dehibe izay asongadintsika anefa dia izao: ao amin’ny 2 Tesaloniana, ny fifandraisana misy eo amin’i Roma jentilisa sy Roma papaly dia apetraka ao anatin’ny toe-javatra iray izay mampianatra fa rehefa, ary raha, tsy takatrao ny fifandraisan’ireo fahefana roa ireo, dia mandray fampiviliana mahery ianao ka very mandrakizay.

Ity no fampitandremana mitovy amin’ny loza fahenina, izay tsy ny dragona ihany, izay i Roma jentilisa ao amin’ny 2 Tesaloniana, ary ny bibidia, izay “ilay lehilahin’ny ota” ao amin’io andalan-teny io, fa ao amin’ny toko fahenina ambin’ny folo koa dia misy ny mpaminany sandoka. Manasongadina ny maha-zava-dehibe ny fanekena ny fifandraisan’ireo fahefana mandrafitra ny firaisana telo sosona an’i Roma maoderina io andalan-teny io, izay Babylona maoderina koa.

Ny adihevitra momba ny “isan’andro” dia miresaka io adihevitra io ihany indrindra amin’ny andro farany, nefa manitatra ny famantarana izany adihevitra izany amin’ny fanampiana ny maha-zava-dehibe ny fahatakarana ny fifandraisan’ireo hery telo izay mandrafitra an’i Roma maoderina. Ny mandà tsy hahita izany fahamarinana izany dia fanomezan-toky fa fitaka mahery no ho valisoanao.

Ao anatin’izao adihevitra ankehitriny izao, ireo izay milaza fa i Etazonia no jiolahy dia toa tsy mahavita akory manaiky hahatakatra ny antony maha-zava-dehibe ny hoe i Etazonia dia aseho miverimberina ho eo ambanin’ny fahefan’ny papaly, fa tsy ho ilay fahefana papaly mihitsy. Ny fahatsapan-tena fototra iombonana dia manaiky fa ilay fahefana izay mifehy ny fifandraisana eo amin’ny politika, ny tantara, ny fanambadiana ary ny faminanian’ny Baiboly no heverina ho loha; ary ny loha no manandra-tena mba hampiorina ny fahitana, ary avy eo dia lavo.

Ny lojika izay mamantatra an’i Etazonia ho ireo jiolahy, dia tsy mahay mampihatra ny tantara izay naseho an-tsary ka tatỳ aoriana tanteraka, hatramin’ny 321 ka hatramin’ny 538. Tsy maintsy mianjera miala aloha ny tandindon’i Etazonia vao haseho ny “lehilahin’ny ota”. Ny “lehilahin’ny ota” dia haseho indray amin’ny andro farany, ary alohan’ny hisehoany dia tsy maintsy mianjera miala aloha i Etazonia.

Ang batas ng Linggo sa Estados Unidos ay hindi tumutukoy sa Estados Unidos bilang Makabagong Roma; sa halip, ipinakikilala nito na dumating na ang pambansang kapahamakan, at na ang Estados Unidos ay ganap nang nahiwalay sa katuwiran. Ang Makabagong Roma na nahahayag kapag ang Estados Unidos ay tumatalikod sa batas ng Linggo ay ang kapangyarihang papal, na noon at doon ay katatapos lamang lupigin ang kaniyang kakampi, ang bulaang propeta.

“Ny isan’andro” ao amin’ny bokin’i Daniela sy ny fifandraisany amin’ny hafatr’i William Miller, ary ny maha-zava-dehibe ny nahazoan’i Miller ny fahalalany avy ao amin’ny 2 Tesaloniana toko faharoa, ary ny fampitandremana mba hitandremana ny fitafianareo ao amin’ny loza fahenina, dia samy manondro singa avy amin’ireo fifanandrinana ireo izay miresaka olana ankehitriny.

Ny fampitandremana ao amin’ny 2 Tesaloniana toko faharoa momba ny andro farany dia mikasika antokon’olona iray izay mamantatra an’i Etazonia ho tandindona, nefa mandà tsy hotarihin’ny fahazavana izay miresaka ny fifandraisan’i Etazonia amin’i Roma papaly. Amin’ny fanaovana izany dia hahita ny fifandraisan’i Roma papaly sy Etazonia ihany izy ireo, fa koa ny Firenena Mikambana, dia ilay herin’ny dragona ao amin’ny Apokalypsy toko fahenina ambin’ny folo.

Tahaka an’i Uriah Smith, A.G. Daniells ary W.W. Prescott, izay nolazain’i Rahavavy White fa tsy mahay mandinika avy amin’ny antony mankany amin’ny vokany, dia toy izany koa ireo izay mandà tsy hotarihin’ny fitarihan’ny Tenin’Andriamanitra ara-paminaniana amin’ny fanazavany ny fifandraisan’ireo fahefana telo ireo amin’ny andro farany.

Toy ny voalohany sy ny ankehitriny ary ny adihevitra momba an’i Uriah Smith, ny adihevitra mikasika ny fifandraisan’ireo hery telo araka ny aseho ao amin’ny 2 Tesaloniana sy ny loza fahenina dia mampiseho fandikana manokana izay manondro an’i Etazonia, nefa mandà tsy hahita toetra ara-paminaniana sasany momba an’i Etazonia izay hampiharihary ny hevitra disony, ary mety hitondra azy ireo ho amin’ny mazava.

Taorian’ny 11 Septambra 2001 dia nipoitra ny adihevitra momba ireo bibikely efatra ao amin’i Joela. Ny marina dia hoe ireo bibikely ireo dia naneho fihenan’ny toe-panahy miandalana tao amin’ny fiangonana Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito Laodiseana tamin’ny alalan’ny fampidirana ny teôlôjia katolika sy protestanta nihemotra tamin’ny finoana. Ary indray, ny fampiharana marina ireo bibikely efatra dia i Roma, saingy ny fandikana manokana dia nilaza fa ny finoana silamo izany, izay tandindon’ny mpaminany sandoka, ary noho izany dia tandindon’i Etazonia. Tsipika mifanindry amin’ny tsipika, ireo adihevitra avy amin’ny tantaran’ny Advanta izay vao noresahintsika dia samy miteny ny fahamarinana iray ihany.

Ny lafy diso, araka ny vavolombelona efatra, dia manondro ny Etazonia ho ireo jiolahy; ary araka ny vavolombelona roa kosa, diso ny fahatakaran’ny lafy diso ny Etazonia amin’ny maha-tandindona azy. Ireo kandidàn’Andriamanitra amin’ny andro farany izay tokony ho isan’ny iray hetsy sy efatra alina amby efatra arivo dia eo anatin’ny fizahan-toetra ara-paminaniana ankehitriny. Tsy fizahan-toetra tanterahina amin’ny fandatsahana ny vatonareo fotsiny ho an’ity lafy ity na iry lafy iry izany. Fizahan-toetra izay tsy azo andehanana marina araka ny tokony ho izy izany raha tsy ampiharina amim-pahitsiana ireo fitsipika ara-paminaniana. Mba hampahafantaran’ny Liona avy amin’ny firenen’i Joda ny olony amin’ny andro farany fa tsy mandalina lalina ampy izy ireo, dia navelany hampidirina ireo hevi-diso.

Ny fisian’ny heresia nipoitra tao anatin’ity hetsika ity dia manambara fa malemy noho izay tokony ho izy ny fahaizantsika manokana momba ny fitsipiky ny fandikana ara-paminaniana. Roma no mametraka ny fahitana, ary ny fahitana ny andro farany dia ny fiakarana sy ny fianjerana farany an’ny mpanjakan’ny avaratra. Io “mpanjaka” io dia ilay “lehilahin’ny ota” ihany koa, ary ilay “lehilahin’ny ota” dia ilay “zava-miafin’ny tsi-fahamarinana”, ary ilay “ratsy fanahy” koa. Izy no antikristy, aseho ho tandindon’ny “jiolahin’ny vahoakanao” izy, ary izy no “loha” an’i Roma ankehitriny.