Isika dia efa nampitandremana mialoha fa ny “adi-hevitra tranainy” dia hatsangana indray amin’ny andro farany.
Ao amin’ny tantara sy ny faminaniana, ny Tenin’Andriamanitra dia maneho ny fifanandrinana naharitra ela teo amin’ny fahamarinana sy ny fahadisoana. Mbola mitohy izany fifanandrinana izany. Izay zavatra efa nisy dia haverina indray. Havela hovelomina indray ireo adihevitra taloha, ary hisy fampianarana vaovao hitranga tsy an-kijanona. Selected Messages, boky 2, 109.
Tsy isalasalana fa ireo adihevitra fahiny ireo dia fikasana satanika hanimba ny anjara asan’i Roma Maoderina, satria i Roma papaly amin’ny andro farany no mametraka ny fahitana. Misy ohatra maromaro momba izany zava-misy izany eo amin’ny tantaran’ny Advantisma. Ny voalohany dia ilay adihevitra teo amin’ny Protestanta sy ny Millerita araka ny naseho teo amin’ny tabilao mpisava lalana tamin’ny 1843. Ny hany fanondroana teo amin’ilay tabilao masina mpisava lalana tamin’ny 1843, izay “notarihin’ny Tompo ka tsy tokony hovaina,” izay tsy fanondroana mivantana ny fahamarinana ara-paminaniana ao amin’ny tenin’Andriamanitra, dia ny fanehoana ilay adihevitry ny Millerita tamin’ny Protestanta tamin’izany fotoana izany. Nampitovin’ny Protestanta tamin’i Antiokosy Epifanes ny “mpandroba amin’ny firenenao” ao amin’ny Daniela toko faha-iraika ambin’ny folo, andininy faha-efatra ambin’ny folo, fa fantatry ny Millerita fa Roma izany.
“164 Fahafatesan’i Antiochus Epiphanes, izay mazava ho azy, tsy nitsangana hanohitra ny Andrianan’ny andriana, satria efa 164 taona no nahafatesany talohan’ny nahaterahan’ny Andrianan’ny andriana.” Tabilao Pioneer 1843.
Taorian’izany dia nisy ny adihevitra teo amin’i James White sy Uriah Smith momba ny famantarana marina ilay “mpanjakan’ny avaratra” ao amin’ny Daniela toko fahiraika ambin’ny folo. Marina i James tamin’ny namantarany ilay “mpanjakan’ny avaratra” ao amin’ny andininy farany amin’ny Daniela toko faha‑11 ho Roma papaly, na araka ny iantsoako azy hoe Roma maoderina. Nandresy lahatra i Smith fa ilay “mpanjakan’ny avaratra” ao amin’ny Daniela toko faha‑11, andininy faha‑36, dia Frantsa tsy mino an’Andriamanitra.
“ANDININY 36. Ary ny mpanjaka hanao araka izay sitrapony; ary hanandratra ny tenany izy ka hanalehibe ny tenany ho ambonin’ny andriamanitra rehetra, ary hiteny zava-mahagaga manohitra ny Andriamanitry ny andriamanitra, ary hambinina mandra-pahatanteraky ny fahatezerana; fa izay efa voatendry dia tsy maintsy hotanterahina.
“Ny mpanjaka ampidirina eto dia tsy afaka manondro ilay hery iray ihany izay vao avy noresahina farany teo; dia ny fahefana papaly; satria tsy hifanaraka amin’izany fahefana izany ireo famaritana manokana ireo raha ampiharina aminy.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 292.
Nampiditra ny “hevitry ny tenany manokana” i Smith rehefa nilaza hoe: “Ny mpanjaka ampidirina eto dia tsy azo ilazana fa ilay hery ihany izay vao noresahina farany; izany hoe, ny fahefana papaly; fa tsy hifanaraka ny famaritana raha ampiharina amin’izany hery izany.” Tsy mba diso velively ny Tenin’Andriamanitra, ary diso araka ny fitsipi-pitenenana ny mampiasa tolo-kevitry ny olombelona handavana ny firafitra mazava ara-pitsipi-pitenenana ao amin’ilay andalana. Milaza ilay andininy hoe “ary ny mpanjaka,” izay mitaky fa ilay mpanjaka tondroina dia ilay mpanjaka ihany izay aseho ao amin’ilay andalana teo aloha. Tsy misy porofo momba ny fisian’ny mpanjaka vaovao, ary manamafy i Smith fa ilay “hery ihany izay vao noresahina farany” dia ny “fahefana papaly.” Ekeny ao amin’ny bokiny fa hatramin’ny andininy fahatelopolo amby iray ka hatramin’ny andininy fahatelopolo amby dimy dia ny fahefana papaly no resahina, ary satria tsy misy porofo ara-pitsipi-pitenenana manondro mpanjaka vaovao ao amin’ny andininy fahatelopolo amby enina, dia ny hany ataony dia ny milaza fa ireo andininy manaraka ny andininy fahatelopolo amby dimy dia tsy maneho ireo toetra ara-paminaniana ananan’ny fahefana papaly. Koa dia ampidiriny araka izany ny heviny momba an’i Frantsa.
Rehefa miresaka ny andininy faha-efapolo i Smith, ny sehatra ara-paminaniana diso izay naoriny tamin’ny fanazavany manokana no manery azy hamantatra ady an-dafy telo, izay, araka ny vinavinany, no anondroany an’i Egypta ho mpanjakan’ny atsimo, izay ao amin’ilay andininy no “manosika” an’i Frantsa, ary i Torkia kosa no anondroany ho mpanjakan’ny avaratra izay tonga hamely an’i Frantsa koa. Izany fanampin-kevitry ny olombelona izany no manangana modely ara-paminaniana iray izay mahatonga an’i Smith hamantatra Armagedona ara-bakiteny, izay i Torkia no miroso mankany Jerosalema, ka manamarika ny famaranan’ny fotoam-pitsarana ny olombelona, raha mitsangana i Mikaela. Boky maro teo amin’ny tantaran’ny Advantisma no efa nosoratana, ka namantatra araka ny tokony ho izy ny fitaka amin’ny fampiharana tahaka izany.
Tsy tanjon’ity lahatsoratra ity ny hiresaka ny vokatry ny fanazavana manokan’i Uriah Smith, fa ny hamantatra fotsiny ny adihevitra naterak’izany rehefa nanomboka nampandroso ny fanazavana manokany izy; satria raha nanohitra ny heviny diso i James White, dia tonga tsipika hafa indray teo amin’ny fifandirana tao amin’ny Advantisma izany, izay nanafihan’ny fampiharana diso ny famantarana marina an’i Roma.
Nisy koa ny adihevitra naharitra ela momba ny “fanatitra isan’andro” ao amin’ny bokin’i Daniela, tamin’izay nandrayan’ny Advantisma Laodikeana ny fomba fijery protestanta nihemotra, ka namantatra ny “fanatitra isan’andro” ao amin’ny bokin’i Daniela ho fanompoan’i Kristy ao amin’ny fitoerana masina, mifanohitra amin’ilay fahamarinana fototra efa niorina fa ny “fanatitra isan’andro” dia tandindon’i Roma jentilisa.
«Dia hitako avy eo, momba ny “isan’andro” (Daniela 8:12), fa ny teny hoe “fanatitra” dia nampidirin’ny fahendren’olombelona, ka tsy anisan’ny Soratra, ary nomen’ny Tompo ny fahatakarana marina momba izany ireo izay nitory ny antson’ny ora fitsarana. Fony mbola nisy firaisana, talohan’ny taona 1844, saiky niray hevitra tamin’ny fahatakarana marina ny amin’ny “isan’andro” ny rehetra; fa tao anatin’ny fisavorovoroana hatramin’ny 1844 kosa dia nisy hevitra hafa noraisina, ka fanamaizinana sy fisafotofotoana no nanaraka. Tsy efa fitsapana intsony ny fotoana hatramin’ny 1844, ary tsy ho fitsapana intsony mandrakizay izany.» Early Writings, 74.
Tamin’ny fotoanan’ny farany, tamin’ny 1989, raha novahana ny tombo-kasen’ny andininy enina farany ao amin’ny Daniela toko faha-iraika ambin’ny folo, dia nekena tamin’izay fa ny mpanjakan’ny avaratra dia Roma papaly, araka izay efa nofaritan’i James White taloha teo amin’ny adiheviny tamin’i Uriah Smith. Nampiharin’i White ny fomba fiasa atao hoe “andalana mifandimby” raha namaly ny hevi-diso nentin’i Smith izy. Nanambara i White fa raha Roma avokoa ny fahefana farany aseho ao amin’ny Daniela toko faharoa, sy ny fahefana farany aseho ao amin’ny Daniela toko fahafito, ary ny fahefana farany aseho ao amin’ny Daniela toko fahavalo, dia araka ny fijoroana vavolombelona telo andalana no maha-Roma ilay fahefana tonga amin’ny farany ao amin’ny Daniela toko faha-iraika ambin’ny folo, fa tsy araka ny filazan’i Smith hoe Torkia izany.
Ny hetsika ara-paminaniana an’ilay anjely fahatelo, izay nanomboka tamin’ny taona 1989, dia niatrika, fotoana fohy taorian’ny 11 Septambra 2001, adihevitra momba ny Joela toko voalohany. Ao anatin’ireo andininy dimy voalohany, vavolombelona roa—voalohany, ny amin’ny taranaka, ary avy eo, ny amin’ny bibikely—no manondro fandringanana miandalana nampiharina tamin’ny Advantisma tamin’ny alalan’i Roma. Ny “mpisotro toaka” ao amin’ny faminaniana, araka an’i Isaia, dia ireo “olona mpanebaka izay manjaka ao Jerosalema.” Mifoha izy ireo amin’ny taranaka fahefatra sy farany. Fandringanana ara-panahy io fandringanana miandalana io, satria i Jerosalema amin’ny andro farany no resahina, ary hatramin’ny fikomiana tamin’ny 1863 no ho miakatra, dia nisotro sy nandray tsikelikely ny fotopampianaran’i Roma ny Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito Laodikiana.
Ny tenin’i Jehovah izay tonga tamin’i Joela, zanak’i Petoela. Henoy izao, ianareo anti-panahy, ary atongilano ny sofinareo, ianareo rehetra mponina amin’ny tany. Efa nisy toy izao va tamin’ny andronareo, na tamin’ny andron’ny razanareo aza? Ambarao amin’ny zanakareo izany, ary aoka ny zanakareo hilaza amin’ny zanany, ary ny zanany kosa amin’ny taranaka hafa indray. Izay navelan’ny valala mpandripaka dia lanin’ny valala; ary izay navelan’ny valala dia lanin’ny valala mpanimba; ary izay navelan’ny valala mpanimba dia lanin’ny sompanga. Mifohaza, ianareo mpisotro mahamamo, ka mitomania; ary midradradradrà, ianareo rehetra mpisotro divay, noho ny divay vaovao; fa nesorina tsy ho azon’ny vavanareo izany. Joela 1:1–5.
Taorian’ny nianjeran’ireo trano lehibe tao New York City, dia fantatra fa nanomboka “niparitaka” tamin’izay ny ranonorana farany, ary ny fifanandrinana ao amin’ny Habakoka toko faharoa, izay efa tanteraka teo amin’ny tantaran’ny Millerita, dia nanomboka indray. Ny amin’ny fomba fanao ara-paminaniana marina no nifotoran’izany fifanandrinana izany.
Hijanona eo amin’ny toeram-piambenako aho, ka hametraka ny tenako eo ambonin’ny tilikambo, ary hiambina hahita izay holazainy amiko sy izay havaliko raha voatsikera aho. Ary Jehovah namaly ahy ka nanao hoe: Soraty ny fahitana, ary ataovy mazava eo amin’ny vato fisaka, mba hahafahan’izay mamaky azy mihazakazaka. Fa mbola ho amin’ny fotoana voatendry ihany ny fahitana; kanefa amin’ny farany dia hiteny izy ka tsy handainga; na dia miadana aza izany, andraso ihany; fa tena ho avy tokoa izany, ka tsy hahemotra. Indro, ny fanahiny izay miavonavona dia tsy mahitsy ao anatiny; fa ny marina ho velona amin’ny finoany. Eny koa, satria manota amin’ny divay izy, dia olona mpiavonavona ka tsy mitoetra ao an-tranony; izay manalava ny faniriany tahaka ny fasana, ary tahaka ny fahafatesana izy ka tsy mety afa-po, fa manangona ny firenena rehetra ho azy sy mamory ny olona rehetra ho aminy. Habakoka 2:1–5.
Ny fizahan-toetra ao amin’ny Habakoka toko faharoa dia naneho mialoha ny fizahan-toetra ny hetsiky ny iray hetsy sy efatra arivo sy efatra alina, izay nanomboka rehefa nidina ilay anjely mahery ao amin’ny Apokalypsy toko fahavalo ambin’ny folo tamin’ny 11 Septambra 2001. Ary tamin’izany no niantombohan’ny fifanolanana teo amin’ireo izay niorina teo ambonin’ny fanorenan’ny Advantisma, izay aseho eo amin’ny tabilao navelan’ny mpisava lalana tamin’ny 1843, sy ireo izay ao amin’ny Habakoka no mandika lalàna “amin’ny divay,” ary izay “mpimamo” ao amin’i Joela, izay avy eo “nifoha,” nefa ny “divay vaovao” dia voakapa tsy ho eo amin’ny “vavany.”
Ny teny hebreo nadika hoe “notsaraina” ao amin’ny andininy voalohany dia midika hoe “niady hevitra tamin’”. Ny adihevitra nomena ireo mpiambina Millerita dia naseho teo amin’ny tabilao pioniera 1843, izay novokarina tamin’ny volana Mey 1842 ho fanatanterahana ireo andininy ireo. Nisy antokon’olona iray izay niaina tamin’ny finoany ka nifanditra momba ny hafatry ny fahamarinana ankehitriny ara-paminaniana ho an’izany fotoana izany, tamin’ny antokon’olona hafa izay nandika lalàna noho ny divay. Ireo no mamo resahin’i Joela, izay mifoha ka mahita fa ny divay, tandindon’ny foto-pampianarana, dia nesorina tsy ho eo am-bavany. Ireo no mamo an’i Efraima resahin’i Isaia, izay manjaka ao Jerosalema nefa tsy mahazo ny boky voaisy tombo-kase.
Lozan’ny rehareha, dia ny mamo amin’i Efraima, izay ny hatsaran-tarehiny be voninahitra dia voninkazo malazo, sady mipetraka eo an-tampon’ny lohasaha lonaka an’ireo resin-divay! Indro, ny Tompo manana iray mahery sy matanjaka, izay tahaka ny tafio-drivotra misy havandra sy rivodoza mpandrava, tahaka ny safodrano avy amin’ny rano be mahery mihoatra, no hampidina izany ho amin’ny tany amin’ny tanana. Ny satroboninahitry ny rehareha, dia ny mamo amin’i Efraima, dia hohitsahin’ny tongotra.... Mitsangàna, ka gaga; miantsoa mafy, eny, miantsoa: mamo izy, nefa tsy amin’ny divay; mirenireny izy, nefa tsy amin’ny toaka mahery.... Koa henoy ny tenin’i Jehovah, ianareo lehilahy mpaniratsira, izay manapaka ity firenena izay any Jerosalema ity. Fa Jehovah efa nandatsaka taminareo ny fanahin’ny torimaso lalina, ka efa nanakimpy ny masonareo Izy; ny mpaminany sy ny lehibenareo, dia ny mpahita, no nosaronany. Ary ny fahitana rehetra dia tonga aminareo tahaka ny tenin’ny boky voaisy tombo-kase, izay atolotry ny olona anankiray mahay mamaky ka ilazana hoe: Mba vakio ity, hoy izaho aminao; ary hoy izy: Tsy mahazo aho, fa voaisy tombo-kase izy; ary ny boky dia atolotra an’izay tsy mahay mamaky, ka ilazana hoe: Mba vakio ity, hoy izaho aminao; ary hoy izy: Tsy mahay mamaky aho. Isaia 28:1–3, 14; 29:9–12.
Ny adihevitra ao amin’i Habakoka, eo amin’ireo mpimamo ao Efraima sy ireo izay mandeha amin’ny finoana ny Tenin’Andriamanitra ara-paminaniana, dia faritana manokana ho adihevitra momba ny fomba fiasa marina mifanohitra amin’ny fomba fiasa diso ao amin’ny fijoroana vavolombelon’i Isaia; fa ambaran’i Isaia fa ny fomba fiasa hoe “andalana manampy andalana” no mahatonga ireo mpimamo ho tafintohina sy hiditra amin’ny faneken’ny fahafatesana.
Nefa diso koa izy noho ny divay, ary nivily lalana noho ny toaka mahery; ny mpisorona sy ny mpaminany dia diso noho ny toaka mahery, levon’ny divay izy, ary nivily lalana noho ny toaka mahery; diso fahitana izy, ary tafintohina amin’ny fitsarana. Fa ny latabatra rehetra dia feno loa sy fahalotoana, ka tsy misy toerana madio. Iza no hampianariny fahalalana? ary iza no hampahafantariny ny fampianarana? ireo izay voasara-nono, sy nesorina tamin’ny nono. Fa didy tsy maintsy atao an-didy, didy an-didy; tsipika an-tsipika, tsipika an-tsipika; kely etỳ, ary kely erỳ; fa amin’ny molotra miambakambaka sy amin’ny fiteny hafa no hitenenany amin’ity firenena ity. Izy ireo no nilazany hoe: Ity no fitsaharana izay hahafahanareo mampitsahatra ny reraka; ary ity no famelombelomana; nefa tsy nety nihaino izy. Fa ny tenin’i Jehovah dia tonga taminy ho didy an-didy, didy an-didy; tsipika an-tsipika, tsipika an-tsipika; kely etỳ, ary kely erỳ; mba handehanany ka hianjera miamboho, sy ho torotoro, sy ho voafandrika, ary ho voasambotra. Koa henoy ny tenin’i Jehovah, ianareo mpaniratsira izay manapaka ity firenena izay any Jerosalema ity. Satria hoy ianareo: Efa nanao fanekena tamin’ny fahafatesana izahay, ary tamin’ny fiainan-tsi-hita no nifanaovanay; raha mandalo ny kapoka tondra-drano, dia tsy hahatratra anay izany; fa ny lainga no nataonay fialofana, ary ny fitaka no niafenanay. Isaia 28:7–15.
Avy eo Isaia dia manondro izay napetrak’Andriamanitra tao anatin’ny adihevitr’i Habakoka, izay hitondra fitsarana amin’ireo mpisotro toaka; ary izany dia ilay vato fehizoro, ny “impito” ao amin’ny Levitikosy 26, izay no faminaniana momba ny fotoana voalohany izay notarihin’i Gabriela sy ireo anjely ho takatr’i William Miller.
Koa izao no lazain’i Jehovah Tompo: Indro, mametraka vato ao Ziona Aho ho fanorenana, dia vato voazaha toetra, vato fehizoro sarobidy, fanorenana mafy orina; izay mino dia tsy ho taitra. Ary ny fitsarana no hataoko ho famolaina, ary ny fahamarinana ho plôma; ary ny havandra no hamafa ny fialofan’ny lainga, ary ny rano hanototra ny fitoerana miafina. Ary ho foana ny fanekenareo tamin’ny fahafatesana, ary tsy haharitra ny fifanekena nataonareo tamin’ny helo; raha mandalo ny famelezana manafotra, dia ho voahitsakitsany ianareo. Isaia 28:16–18.
Fotoana fohy taorian’ny nitarihan’ny Tompo ny olony hiverina amin’ireo lalana fahiny, nanomboka tamin’ny 11 Septambra 2001, dia nisy vondrona iray izay nandray anjara tamin’ilay hetsika ka nanapa-kevitra fa ireo bibikely efatra ao amin’i Joela dia maneho ny silamo amin’ny loza fahatelo. Rehefa nohasokafana ho an’ny olon’Andriamanitra tamin’izany taranaka farany izany ny metodôlôjia hoe “tsipika anampy tsipika”, dia nisy fitsipika manan-danja eo amin’ny faminaniana voamarika. Io fitsipika io dia ny fampiharana in-telo ny faminaniana, ary ilay vondrona izay nanapa-kevitra fa ireo taranaka efatra ao amin’i Joela dia maneho ny silamo amin’ny loza fahatelo, dia nampihatra tamin’ny fomba diso ny fitsipiky ny fampiharana in-telo ny faminaniana mba hanohanana ny fampiharany diso.
Avy eo, tamin’ny vanim-potoana 2014, dia navela hiditra tao anatin’ity hetsika ity Satana niaraka tamin’ny fandaharan’asa “woke” momba ny firaisan’ny samy lehilahy na samy vehivavy, izay niainga avy any Grande-Bretagne sy Aostralia, ka nanorina ny fanafihany tamin’ny fandikana diso ny tantara aseho ao amin’ny Daniela toko faha-iraika ambin’ny folo andininy voalohany ka hatramin’ny fahadimy ambin’ny folo. Ireo mpitarika mpomba ny firaisan’ny samy lehilahy na samy vehivavy izay niditra an-tsokosoko sy nanafika ity hetsika ity dia niafara tamin’ny filazana fa ilaina amin’ny Advantisma ny miala tsiny amin’ny papa any Roma, noho ny fiampangana diso hono nataony tamin’ilay antikristy, dia ny papa any Roma. Ny tanjon’ity fanafihana ity dia ny hamono ity hetsika ity, ary indrindra indrindra dia ny hiteraka fisafotofotoana eo amin’ilay andalana mihitsy (Daniela 11:1–15) izay ahafantarana ireo “mpandroba ny olonao”.
Ireo adihevitra rehetra ireo dia fiezahan’i Satana hampisafotofoto ny tandindon’i Roma papaly. Tsy misy zava-baovao etỳ ambanin’ny masoandro, araka ny nambaran’ilay lehilahy hendry indrindra izay mba velona teto. Ankehitriny dia miorina indray amin’ny famantarana an’i Roma ny adihevitra, izay aseho amin’ny tandindona hoe: “ny mpandroba amin’ny firenenao.” Ny fandikana vaovao sy tsy miankina dia milaza fa “ny mpandroba amin’ny firenenao” dia i Etazonia, ary amin’ny fanaovany izany dia mazava fa tsy fantany fa io no adihevitra mitovy indrindra tamin’ilay adihevitra voalohany teo amin’ny Millerita sy ny Protestanta, sy ilay fitenenana tranainy lazaina fa an’i John Heywood, mpanoratra tamin’ny taonjato fahenina ambin’ny folo, manao hoe: “Tsy misy jamba tahaka ireo izay tsy mety hahita.” Ary fiovan-teny iray hafa amin’io andian-teniny io dia hoe: “Tsy misy marenina tahaka ireo izay tsy mety handre.” Azo inoana indrindra fa ny ankamaroany tsy mahalala fa i Heywood no ilazana io andian-teny io, ary tsy azony koa fa ny andian-tenin’i Heywood dia nalaina avy tamin’ireo andininy ao amin’ny Baiboly, toy izay hita ao amin’i Jeremia sy Isaia ary notononin’i Jesosy ao amin’ny Testamenta Vaovao.
Henoy izao, ry vahoaka adala sady tsy manan-tsaina, izay manana maso nefa tsy mahita, ary manana sofina nefa tsy mandre. Jeremia 5:21.
Ny “ratsy fanahy” ao amin’i Daniela sy ireo “virijina adala” ao amin’i Matio no tsy mahafantatra ny “fitomboan’ny fahalalana”. Ny fitomboan’ny fahalalana tamin’ny taona 1989 dia voalohany indrindra ny fanekena fa ireo andininy enina farany ao amin’ny toko fahiraika ambin’ny folo ao amin’ny Daniela no manondro ny fiakarana sy ny fianjerana farany an’ny fahefana papa, na araka ny nanamarihako azy hoe Roma Maoderina. Ireo andininy ireo dia manondro an’i Etazonia, nefa ny fifandraisan’i Etazonia amin’ny fahefana papa ihany no asehony. Ny “ratsy fanahy” sy ny “adala” dia ampitahaina amin’ny “hendry”, ary ny hendry amin’ny andro farany dia manana fahatakarana ny fitomboan’ny fahalalana tamin’ny taona 1989. Ny adala dia ireo manana maso, nefa tsy mahita, ary manana sofina, nefa tsy mandre.
Ary henoko koa ny feon’ny Tompo nanao hoe: Iza no hirahiko, ary iza no handeha ho antsika? Dia hoy izaho: Inty aho; iraho aho. Ary hoy Izy: Mandehana, ka lazao amin’ity firenena ity hoe: Mihainoa tokoa, nefa aza mahafantatra; ary mijere tokoa, nefa aza mahatsapa. Ataovy matavy ny fon’ity firenena ity, ary ataovy mavesatra ny sofiny, ka akimpio ny masony; fandrao hahita amin’ny masony izy, sy handre amin’ny sofiny, ary hahafantatra amin’ny fony, ka hiova fo, dia ho sitrana. Isaia 6:8–10.
Ny vahoaka itenenana ao amin’ny Isaia toko faha-enina dia ireo izay milaza fa ao anatin’ny hafatry ny “fahamarinana ankehitriny” izay tonga tamin’ny 11 Septambra 2001; satria ny Isaia enina no manamarika fa mitranga izany andalan-teny izany amin’ny fotoana izay “feno ny voninahitry ny Tompo ny tany”. Nazavain’ny voninahitr’Andriamanitra ny tany rehefa nidina ilay anjely ao amin’ny Apokalypsy valo ambin’ny folo, tamin’ny fotoana nandravana ireo trano lehibe tao an-Tanànan’i New York tamin’ny fikasihan’Andriamanitra.
Tamin’ny taona nahafatesan’i Ozia mpanjaka dia hitako koa ny Tompo nipetraka teo ambonin’ny seza fiandrianana, avo sy nasandratra; ary ny morontongotr’akanjony nameno ny tempoly. Teo amboniny nisy serafima nitsangana; samy nanana elatra enina avy izy; tamin’ny roa no nanaronany ny tavany, ary tamin’ny roa no nanaronany ny tongony, ary tamin’ny roa no nanidinany. Ary niantso ny iray ho amin’ny iray ka nanao hoe: Masina, masina, masina, Jehovah, Tompon’ny maro; heniky ny voninahiny ny tany rehetra. Ary nihozongozona ny fanambanin’ny tokonana noho ny feon’ilay niantso, ary feno setroka ny trano. Isaia 6:1–4.
Nampifandray ny fanambaran’ilay anjely tamin’ilay tranga izay manamarika ny fotoana hamenoan’ilay anjely ao amin’ny Apokalypsy toko fahavalo ambin’ny folo ny tany amin’ny voninahiny i Ranabavy White.
“Rehefa handefa an’i Isaia hitondra hafatra ho an’ny olony Andriamanitra, dia navela hijery tamin’ny fahitana ho ao amin’ny masina indrindra ao anatin’ny fitoerana masina aloha ilay mpaminany. Tampoka teo dia toy ny nasandratra na nesorina ny vavahady sy ny efitra lamba anatiny tao amin’ny tempoly, ka navela hibanjina tao anatiny izy, dia tao amin’ny masina indrindra, izay na dia ny tongotry ny mpaminany aza tsy mahazo miditra. Niseho teo anatrehany ny fahitana an’i Jehovah mipetraka eo ambonin’ny seza fiandrianana avo sady asandratra, ary ny voninahitry ny fahalehibiazany nameno ny tempoly. Nanodidina ny seza fiandrianana ny serafima, tahaka ny mpiambina manodidina ny Mpanjaka lehibe, ary taratry ny voninahitra nanodidina azy ireo izy. Raha nanakoako tamin’ny feo lalina feno fiankohofana ny hiran’ny fiderany, dia nangovitra ny andrin’ny vavahady, toy ny voahozongozon’ny horohoron-tany. Ireo anjely ireo, izay ny molony tsy voaloton’ny ota, dia nandraraka fiderana ho an’Andriamanitra. ‘Masina, masina, masina, Jehovah, Tompon’ny maro,’ hoy ny antsony; ‘heniky ny voninahiny ny tany rehetra.’ [Jereo Isaia 6:1–8.]”
“Ny serafima manodidina ny seza fiandrianana dia feno tahotra masina sy fanajana lalina tokoa eo am-pijerena ny voninahitr’Andriamanitra, ka tsy mijery ny tenany amin-kafaliana na dia indray mipi-maso akory aza izy. Ho an’ny Tompon’ny maro ny fiderany. Rehefa mibanjina ny ho avy izy ireo, amin’izay ho feno ny voninahiny ny tany rehetra, dia mifamaly avy amin’ny iray ho amin’ny iray ny hira fandresena amin’ny feo mirindra hoe: ‘Masina, masina, masina, ny Tompon’ny maro.’” Gospel Workers, 21.
Isaia, izay maneho ny vahoakan’Andriamanitra mandritra ny fotoanan’ny fanisiana tombo-kase izay nanomboka tamin’ny 11 Septambra 2001, dia nomena hafatra ho entiny amin’ny vahoaka izay nanana maso nefa tsy nifidy ny hahita, ary nanana sofina nefa tsy nifidy ny hihaino. Jesosy, amin’ny maha-Alfa sy Omega Azy, dia maneho amin’ny fiafaran’ny fotoanan’ny fanisiana tombo-kasen’ny iray alina amby efatra arivo sy iray hetsy ny fiandohana. Amin’ny farany dia hisy indray iraka iray asehon’i Isaia izay hitondra hafatra amin’ny vahoaka izay misafidy ny tsy hahita sy tsy hihaino. Izany hafatra izany no hamoaka ny fanadiovana farany ny iray alina amby efatra arivo sy iray hetsy. Io hafatra io dia ny tenin’ny Fahamarinana, izay entina avy amin’ny fijoroana ho vavolombelona ara-paminanian’Andriamanitra. Io fijoroana ho vavolombelona ara-paminaniana io no “fahitana” izay aorina amin’ny hery aseho ho “ny jiolahin’ny vahoakanao”.
Ao amin’ny lahatsoratra manaraka dia horaisintsika tsirairay avy ireo fifanolanana ireo ka hapetratsika mifanindry, araka ny fomba andalana eo ambonin’ny andalana. Ny andalan’ny Millerita, ny andalan’i Smith sy White, ny andalan’ny “isan’andro”, ny andalan’ny “mpanjakan’ny avaratra” tamin’ny 1989, ny andalan’ny bibikely ao amin’i Joela, ary ny fifanolanana ankehitriny. Fifanolanana enina taloha ireo, izay rehefa dinihina araka ny andalana eo ambonin’ny andalana dia manohana mazava ny fahamarinan’ny fifanolanana voalohany izay aseho eo amin’ny tabilao pioniera 1843. Izany fahamarinana izany dia hoe i Roma no “mpandroba amin’ny firenenao”, izay manandra-tena, ary lavo, ary mampiorina ny fahitana.
“Hitako fa ny tabilao 1843 dia notarihin’ny tanan’ny Tompo, ary tsy tokony hovaina izany; fa ny tarehimarika dia araka izay niriny; fa ny tanany dia teo amboniny ka nanafina fahadisoana iray tao amin’ny sasany amin’ireo tarehimarika, mba tsy hisy hahita izany, mandra-panaisotra ny tanany.” Early Writings, 74.
Ny fandavana ny fahamarinana eo amin’io tabilao io dia fandavana miaraka amin’izay koa ny fahefan’ny Fanahin’ny Faminaniana; ary ny tabilao dia manambara fa i Roma, fa tsy i Etazonia, no mametraka “ny fahitana”, dia ilay fahitana izay ampianarin’i Solomona antsika fa raha tsy misy izany “fahitana” izany dia ho very ny olon’Andriamanitra.
“I Satana dia ... manindry tsy an-kijanona ny sandoka — mba hampivily hiala amin’ny fahamarinana. Ny famitahana farany indrindra hataon’i Satana dia ny hanafoana tsy hisy heriny ny fijoroana vavolombelon’ny Fanahin’Andriamanitra. ‘Raha tsy misy fahitana, dia ringana ny olona’ (Ohabolana 29:18). Hiasa amim-pahakingana i Satana, amin’ny fomba samihafa sy amin’ny alalan’ny fitaovana samihafa, mba hampihorohoro ny fitokisan’ny vahoaka sisa amin’Andriamanitra amin’ny fijoroana vavolombelona marina.”
“Hisy fankahalana hateraka hanohitra ny Testimonies izay satanika. Ny asan’i Satana dia ny hampihozongozona ny finoan’ny fiangonana azy ireny, noho izao antony izao: Satana dia tsy afaka hahita lalana mazava toy izany hampidirana ny fitaka ataony sy hamatorana ny fanahy ao anatin’ny famitahany, raha toa ka henoin’ny olona ny fampitandremana sy ny fananarana ary ny torohevitrin’ny Fanahin’Andriamanitra.” Selected Messages, boky 1, 48.
“Iray izay mahita izay ao ambanin’ny ivelany, izay mamaky ny fon’ny olona rehetra, dia milaza ny amin’ireo izay nahazo fahazavana lehibe hoe: ‘Tsy ory na talanjona izy ireo noho ny toe-piainany ara-pitondrantena sy ara-panahy.’ Eny, nifidy ny lalany ihany izy, ary ny fanahiny no finaritra amin’ny zava-betavetany. Izaho kosa dia hifidy ny famitahany, ary hahatonga ny zavatra atahorany hanjo azy; satria raha niantso Aho, tsy nisy namaly; raha niteny Aho, dia tsy nihaino izy; fa nanao ratsy teo imasonao izy, ary nifidy izay tsy sitrako.’ ‘Andriamanitra hampandeha fitaka mahery ho amin’izy ireo, mba hinoany lainga,’ satria ‘tsy nandray ny fitiavana ny fahamarinana izy mba hovonjena,’ ‘fa nankasitraka ny tsi-fahamarinana.’ Isaia 66:3, 4; 2 Tesaloniana 2:11, 10, 12.”
Nanontany ilay Mpampianatra avy any an-danitra hoe: “Inona no fitaka mahery kokoa afaka mamitaka ny saina noho ny fihamboana fa manorina eo ambonin’ny fanorenana marina ianareo ary ankasitrahan’Andriamanitra ny asanareo, kanefa raha ny marina dia manao zavatra maro araka ny tetik’izao tontolo izao ianareo ka manota amin’i Jehovah? Endrey, fitaka lehibe izany, famitahana mahasarika izay mahazo ny saina, rehefa ny olona izay efa nahalala ny fahamarinana indray mandeha dia mandiso ny endriky ny toe-panahy araka an’Andriamanitra ho ny fanahiny sy ny heriny; rehefa heveriny fa manan-karena sy nitombo fananana ary tsy misy tsy ampy izy, nefa raha ny marina dia mila ny zavatra rehetra izy.” Testimonies, boky faha-8, 249, 250.