Panium — Nomery Valo ambin’ny folo

Andeha isika ankehitriny handinika ny sasany amin’ireo hevitra ateraky ny andininy faha-roambinifolo ao amin’ny Daniela toko faha-iraika ambin’ny folo, ary aorian’izany, hampiditra ny tsipika telo misy “250” taona ao anatin’ny tantaran’ny andininy faha-iraika ambin’ny folo ka hatramin’ny faha- dimy ambin’ny folo, izay tanteraka tamin’ny adin’i Panium tamin’ny 200 tal. J.K. Ny tsipika misy “250” taona izay nanomboka tamin’ny 457 tal. J.K. dia mifarana amin’ny 207 tal. J.K. eo afovoan’ilay vanim-potoana izay manomboka amin’ny adin’i Raphia ary mifarana amin’ny adin’i Panium. Ny “250” taona ao amin’ny tsipik’i Néron dia mifarana amin’ny tantara misy dingana telo an’i Constantin, asehon’ny taona 313, 321 ary 330. Ny “250” taonan’i Etazonia dia mifarana amin’ny 4 Jolay 2026.

Ny taranak’i Nero dia maneho ny tantaran’ny sarin’ilay bibidia amin’ny fotoam-pitsapana, voalohany tany Etazonia, ary avy eo eo amin’izao tontolo izao. Ny tsipika manomboka amin’ny 457 tal. J.K. dia mametraka an’i Trump eo amin’ny antsasa-dalana ara-tafika eo anelanelan’ny ady roa. Ny vanim-potoana izay miainga amin’ny 1776 dia manamarika koa antsasa-dalana ho an’ny fiadidiana farany an’i Trump. Mba hametrahana ireo tsipika ireo amin’ny toerany marina dia hodinihintsika aloha ny andininy faha-roa ambin’ny folo sy ny faharavan’i Rosia sy Putin. Avy eo ny tsipika telo misy “250” taona, ary avy eo ny tsipiky ny Tarana-mpanjaka Hasmoneana. Rehefa voapetraka ireo tsipika ireo dia hampifanaraka an’i Petera amin’i Panium isika. Rehefa tafapetraka ireo tsipika ireo dia tokony ho hainantsika ny mamantatra ny fomba tokony hanitsiana sy hitoriana ny hafatry ny 18 Jolay 2020, ary fa izany no hafatry ny bokin’i Joela.

Ny tantara izay nanatanteraka ny andininy fahairaika ambin’ny folo tamin’ny adin’i Raphia dia mifanaraka amin’ny tantaran’i mpanjaka Ozia. Rehefa nodiovina sy nohamafisina i Isaia mba hanambara ny hafatry ny ranonorana farany, dia tamin’ny taona nahafatesan’i Ozia no nahatongavan’ny fiantsoana azy.

Ny fahafatesan’i Ozia dia nialohavan’ilay fikomiana nasehony, izay nitovy sy nifanaraka tamin’ny fikomian’i Ptolemaiosy taorian’ny fandresena tamin’ny ady tao Raphia. Ozia sy Ptolemaiosy dia tandindon’ny mpanjaka any atsimo iray izay niavonavona ny fony, ka mikomy amin’ny fitadiavana hanambatra ny fahefam-panjakana sy ny fahefan’ny fiangonana. Rehefa nanandrana nampiray ny fiangonana sy ny fanjakana i Ozia, dia ny habokana teo amin’ny handriny no naneho mialoha ny mariky ny bibidia.

Avy eo, Ozia dia maneho fahafatesana miandalana nanomboka tamin’ny fotoan’ny fikasany fikomiana hampifangaro ny fiangonana sy ny fanjakana. Avy eo dia maneho fiaraha-mitantana tsy mahomby miaraka amin’ny zanany mandritra ny iraika ambin’ny folo taona izy. Ozia dia velona iraika ambin’ny folo taona taorian’ny fikomiany. Ny fiandohan’ny fikomiany dia tandindon’ny lalàna Alahady, izay ampiraisina ny fiangonana sy ny fanjakana ary ampiharina ny mariky ny bibidia. Iraika ambin’ny folo taona tatỳ aoriana dia maty izy, ka maneho ny fiafaran’ny fanapahany amin’ny maha-mpanjakan’ny fanjakana atsimon’i Joda azy, izay ilay tany be voninahitra, dia i Etazonia.

Amin’ny fifandraisana ara-paminaniana amin’i Ptolemaiosy, Ozia dia misolo tena an’i Joda, ilay tany be voninahitra sy ny Protestantisma nihemotra, fa i Ptolemaiosy kosa dia misolo tena an’i Egypta, izay hery dragona, ka ny fivavahany dia spiritisma. Rehefa heverina ho tsipika mitovy lenta ireo mpanjaka roa ireo, Ozia dia mitsahatra tsy ho fanoharana ny amin’ilay tany be voninahitra, ary miaraka izy roa dia tonga famantarana ny firenena roa. Egypta sy Joda dia tandindon’ny fivavahan’ny spiritisma sy ny Protestantisma nihemotra. Izy ireo dia famantarana ny fanjakana sy ny fiangonana. Ny fitondrana ara-panjakana sy ny fitondrana ara-piangonana izay asehon’izy ireo, rehefa atambatra ho famantarana iray, dia mirakitra firenena roa, tahaka ny Medianina sy Persiana, tahaka ny Egypta sy Sodoman’i Frantsa, tahaka ny tandroka Repoblikana sy Protestanta an’i Etazonia, tahaka ny fanjakana avaratra sy atsimon’ny Isiraely sy Joda, ary koa tahaka an’i Roma jentilisa sy Roma papaly. Amin’ny maha-famantarana ny fanjakana roa azy, dia ampifandraisina ara-paminaniana izy ireo amin’ny alalan’ny tempoly tao Jerosalema, izay samy nitadiavan’i Ozia sy Ptolemaiosy hanao fanatitra tao amin’ny tempoly tao Jerosalema. Firenena roa izay samy miodina eo amin’ilay fitoerana masina iray ihany.

Zava-dehibe ny mahatsikaritra fa ny fikomian’ireo mpanjaka roa tonta dia nifandray tamin’ny tempoly tao Jerosalema, izay tandindon’ny tempoly izay nahitan’i Daniela an’i Kristy ao amin’ny toko fahafolo. Ny tantaran’ireo mpanjaka roa ireo dia mifanojo amin’ny Ady Okrainiana, ary amin’izany no anombohany ny fijoroany ho vavolombelona amin’ny taona 2014. Samy nasandratra izy roa noho ny fandresena ara-tafika, izay asehon’ny ady tao Rafia ao amin’ny andininy fahairaika ambin’ny folo. Rafia no manamarika ny sisintanin’ny fanjakana fahenina ao amin’ny faminaniana ara-Baiboly sy ny firaisana telo sosona amin’ny lalàn’ny Alahady. Izy ihany koa no sisin-tanin’ny fiovan-toeran’ny fiangonana mpiady ho amin’ny fiangonana mpandresy.

Taorian’ny taona 2014, ilay mpanjaka manan-karena indrindra dia nanambara ny fikasany hirotsaka hofidiana ho filoha amin’ny taona 2015. Tamin’ny taona 2020 dia ilay mpanjaka manan-karena indrindra, izay maneho ny tandroka Repoblikana, no nandray ny ratra nahafaty azy izay mbola hositranina any aoriana. Tamin’ny taona 2022 dia nihamafy ny Ady Okrainiana. Avy eo dia niverina i Trump ho fahatanterahan’ny andininy faha-telo ambin’ny folo, tamin’ny fifidianana tamin’ny taona 2024. Tamin’ny volana Jolay 2023, dia nisy feo niantso tany an-efitra nanako. Tamin’ny 31 Desambra 2023 dia natsangana tamin’ny maty ny tandroka Protestanta, tahaka izany koa ny tandroka Repoblikana tamin’ny fifidianana tamin’ny taona 2024, rehefa niverina i Trump, ary avy eo tamin’ny taona 2025 dia nifarana ny fitsapana fototra tamin’ny fahatongavan’ny fitsapana momba ny tempoly.

Ny fahamarinana izay voaisotra tombo-kase tamin’ny 1989 dia lafiny roa. Ny fifanandrifian-javatra ara-paminaniana momba ireo hetsika fanavaozana sy ireo andininy enina farany ao amin’ny Daniela 11 dia voaisotra tombo-kase tamin’io fotoana io ihany. Misy fitsipika ara-paminaniana sasantsasany izay nampiasaina mba hanorenana ny hafatra voalohany ao amin’ny andininy faha-40. Ny sasany amin’ireo fahamarinana ireo ihany no fanalahidin’ny tantara miafina ao amin’io andininy io ihany, izay nahitana ireo vatosoa ara-paminaniana ireo. Hanome ohatra iray aho.

Tamin’ny taona 1989, dia tsy nisy fahatakarana niray saina tao amin’ny Advantisma momba izay asehon’ireo andininy enina farany ao amin’ny Daniela. Izany tsy fisian’ny firaisan-kevitra izany dia nisy lafiny roa. Tsy nisy marimaritra iraisana momba ny hevitry ny andininy. Ireo izay nilaza ho manana fahatakarana momba ireo andininy ireo dia nampiseho hevitra olombelona, nafangaro tamin’ny teôlôjian’ny Protestanta nihemotra sy ny Katolisisma, dia ilay lova ara-zokiny noraisiny avy tamin’ireo razambeny tamin’ny fikomiana tamin’ny 1863, fony izy ireo nanatanteraka ny anjara asan’ilay mpaminany tsy nankatò tao amin’ny fikomiana fototra natsangan’i Jeroboama. Ireo hevitra manokana momba izay hevitry ny andininy ireo dia fandikana manokana ihany, raha ny tsara indrindra. Ny heviny momba ireo andininy ireo dia na nifanohitra tamin’ny fampiharana fototra ara-paminaniana, ary matetika koa nifanohitra tamin’ilay fototra tena izy izay izy ireo ihany no namaritra momba ireo andininy.

Ny zavatra hitantsika tao amin’ireo andininy ireo dia fahatakarana mirindra sy tsy miova momba ireo andininy enina rehetra. Ny firindran’ny hafatra izay hitantsika no nampahery ahy haneho ny fahatakarako, na dia fantatro aza fa nandà izay takatro ny Advantisma manontolo. Ny zavatra takatsika momba ireo andininy ireo dia navoaka voalohany tamin’ny taona 1996, ary ny fahatakarana napetraka teo dia vao mainka nihanatanjaka hatrany araka ny nirosoan’ny fotoana nandritra ny telopolo taona!

Raha heverinao ny filazana voalohany indrindra ao amin’ilay gazetiboky The Time of the End, dia hitanao ao amin’ny Testimonies, boky faha-9, pejy faha-11 izany. Dimy taona talohan’ny 9/11, dia manomboka amin’ny 9/11 ilay gazetiboky. Anisan’ireo fahatakarana izay nampahery ahy ny fahazoana fa tamin’ny “fotoan’ny farany” ao amin’ny andininy faha-efapolo, dia hery ara-panahy, fa tsy hery ara-bakiteny, ireo mpanjakan’ny avaratra sy atsimo. Tamin’izany fotoana izany, dia efa fantatro fa nilaza i Sister White fa ny bokin’i Daniela sy ny Apokalypsy dia boky iray ihany, ary ilay tsipika faminaniana iray ihany izay ao amin’i Daniela dia raisin’i Jaona ao amin’ny Apokalypsy. Hitako izany tao amin’ny Apokalypsy toko faha-11, izay tanteraka teo amin’ny tantara manodidina ny fotoan’ny farany tamin’ny 1798; ny fanazavan’i Sister White momba io toko io dia mampianatra mazava fa i Frantsa dia Ejipta ara-panahy, ary mazava tahaka izany koa no nilazany fa ao amin’ny Apokalypsy toko faha-17, ilay vehivavy janga mitaingina ny bibidia dia Babylona ara-panahy.

Ny fanondroan’i Sister White an’ireo hery roa ireo dia hita ao amin’ny The Great Controversy, ary ireo fanamarihana ireo dia mampifamatotra ny fijoroana vavolombelon’i Jaona sy i Daniela. Ny famaritana ny mpanjakan’ny atsimo ao amin’ny toko fahiraika ambin’ny folo ao amin’ny Daniela dia ny hery izay mifehy an’i Egypta, ary ny mpanjakan’ny avaratra kosa dia ny hery izay mifehy an’i Babylona. Rehefa niara-niasa ny Baiboly sy ny Fanahin’ny Faminaniana mba hanorina fahamarinana iray tamin’ny fampiraisana ny Daniela sy ny Apokalypsy mba hanaporofoana izany hevitra izany, dia zavatra tsy ho azoko na oviana na oviana natolotra ho an’izay teolojiana diso fitarihana, na ho an’izay mpitarika voatendry samirery sady diso fitarihana ao amin’ny asa fanompoana iray mamelona tena.

Mba hahatakatra an’i Ptolemy sy Ozia ho tandindon’ny adin’i Rafia sy ny fiantraikany izay miseho rehefa miavonavona ny fony, dia tsy maintsy fehezin’ny zava-misy fa i Ptolemy dia maneho ny herin’ny dragona izay mandresy ny hery solontenan’i Roma, kanefa avy eo resy amin’ilay hery solontena izay efa nandresy an’i Ptolemy tao amin’ny andininy faha‑folo sy tamin’ny 1989. Natao tamin’ny fikasana mazava ireo fanavahana ara-tantara ireo ary manan-danja lehibe.

Uzia dia mandray ny mariky ny bibidia rehefa manandrana mampiray ny fiangonana sy ny fanjakana izy; Uzia no tany be voninahitra, ary ny tany be voninahitra dia anisan’ny tohan-kevitra lehibe tany am-piandohan’ny hafatra tamin’ny 1989. Ny tany be voninahitra ve dia i Etazonia, sa ny fiangonana Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito? Ireo izay tamin’izany dia nifikitra tamin’ilay hevitra diso fa ny tany be voninahitra dia ny fiangonana Advantista, mbamin’izay rehetra mbola manao izany ihany—dia hilaza fa ny tendrombohitra masina be voninahitra ao amin’ny andininy faha-45 dia mazava fa fiangonan’Andriamanitra, ka izany dia midika ho azy ireo fa ny tendrombohitra sy ny tany dia tandindona iray ihany. Fisainana mahazatra araka ny lojikan’olombelona, heveriko.

Ozia no tany be voninahitra, ary Ptolémée no Egypta. Ozia, amin’ny maha-tany be voninahitra azy, dia manana tandroka roa, dia ny Protestantisma sy ny Repoblikanisma. Ny fisehoan’i Ptolémée eo amin’ny lafiny politika dia ny kaominisma sy ireo endriny samihafa, ary ny fisehoan’i Ptolémée eo amin’ny lafiny fivavahana dia ny spiritisma sy ireo endriny samihafa. Toetra iray mampiavaka ny herin’ny dragona ny maha-fikambanam-pirenena azy; fa ny mpaminany sandoka, izay ilay tany be voninahitra, dia firenena tokana manana tandroka roa.

Daniela toko folo sy iray andininy faha-efapolo dia nametraka fa i Etazonia no hery solontenan’ny fahefan’ny papa tamin’ny fotoana nifaokan’ny Firaisana Sovietika tamin’ny taona 1989. Mifanaraka amin’ny anjara asan’ilay bibidia manan-tandroka roa avy amin’ny tany ao amin’ny Apokalypsy telo ambin’ny folo izany fahamarinana izany, satria iray ihany ireo boky roa ireo.

Ny Apokalypsy toko faha-telo ambin’ny folo dia manondro an’i Etazonia ho hery misolo tena ny Fanjakana Papaly, satria ilay bibidia avy amin’ny tany dia “mampihatra ny fahefana rehetra an’ilay” bibidia avy amin’ny ranomasina izay tonga “teo anatrehany.” Ao amin’ny andininy faharoa, ilay dragona, dia i Roma jentilisa, no nanome ny Fanjakana Papaly ny heriny sy ny sezany ary fahefana lehibe. Ny teny nadika hoe “hery” dia midika hoe hery; kanefa ao amin’ny andininy faha-roa ambin’ny folo dia teny hafa no nadika hoe “hery,” izay midika hoe “fahefana natolotra.”

Etazonia no hery misolo tena ny papa, izay efa nasehon’i Roma jentilisa ho tandindona, sady izy no nanome ny fanohanany ara-tafika sy ara-toekarena ho an’ny papa araka izay voalaza ao amin’ny andininy faharoa. Tamin’ny fanaovany izany, dia Roma jentilisa no tandindon’i Etazonia, izay hanome koa ny “kalesiny sy ny sambony ary ny mpitaingin-tsoavaliny” mba hanao ny asa maloton’ny fahefan’ny papa.

Rehefa tanteraka teo amin’ny tantara ireo ady telo ao amin’ny andininy faha‑folo sy faha‑iraika ambin’ny folo ary faha‑dimy ambin’ny folo, dia teo amin’ny ady tsirairay avy Antiochus Magnus. Izany zava‑misy izany no manamarika fa ny fahefana aseho amin’ireo ady telo ireo dia fahefana solon’ny bibidia, satria Antiochus no eo mandrakariva, ary Antiochus tamin’ny 1989 dia ny fahefana solon’i Etazonia.

Ireo ady telo izay mitarika ho amin’ny lalànan’ny Alahady ao amin’ny andininy fahenina ambin’ny folo dia mitondra ny sonian’ny Alfa sy Omega, ary koa ny rafitry ny fahamarinana. Etazonia no hita ao amin’ny ady voalohany sy ny ady fahatelo, ka izany no manamarika ny alfa sy omega ao amin’ny ady voalohany sy ny ady farany. Ireo ady telo izay mitarika ho amin’ny lalànan’ny Alahady ao amin’ny andininy fahenina ambin’ny folo dia mitondra koa ny sonian’ny fahamarinana. Ny fahefana mpisolo tena an’i Okraina Nazi no ady eo afovoany izay maneho ny fikomian’ny mari-pamantarana afovoany ao amin’ny rafitry ny teny hebreo hoe fahamarinana. Ireo ady telo ireo dia maneho ny taona 1989 ka hatramin’ny lalànan’ny Alahady, izay midika fa maneho ny “tantara miafina” ao amin’ny andininy fahaefapolo izy ireo.

Andininy faha-iraika ambin’ny folo ao amin’ny Apokalypsy toko faha-iraika ambin’ny folo dia manondro ny taona 2023 ho fotoana izay itsanganan’ny tandroka roa amin’ny maty. Daniela toko faha-iraika ambin’ny folo, andininy faha-iraika ambin’ny folo, dia manondro io vanim-potoana ara-tantara io indrindra. Mifanaraka amin’ny taona 2023 ny tsipiky ny faminaniana anatiny sy ny tsipiky ny faminaniana ivelany. Ny tsipika anatiny dia ilay “zavatra” izay takatr’i Daniela, ary ny tsipika ivelany kosa dia ilay “fahitana” izay takany.

Ny fitsapana momba ny tempoly izay asehon’i Daniela dia nanomboka tamin’ny andro faharoa amby roapolo, ary roa amby roapolo taona taorian’ny 9/11—izay fotoana nidiran’i Isaia tao amin’ny tempoly—dia mitondra anao ho amin’ny 2023. Isaia dia manondro ny fahafatesan’i Ozia taorian’ny niainany tamin’ny habokana nandritra ny iraika ambin’ny folo taona tamin’ny 9/11. Ny asa fananganana ny tempoly dia ahitana, voalohany, ny fametrahana ny fanorenana, ary avy eo ny fananganana ny tempoly sy ny fametrahana ny vato fehizoro ambony, izay avy eo mitondra ho amin’ny fitsapana fahatelo, asehon’ny fetin’ny trompetra ao amin’ny tsipik’i Levitikosy toko faha-roa amby roapolo. Ny asa anatiny momba ny filazantsara mandrakizay dia tanterahina mandritra ny tantaran’ny tsipika ivelany. Ao amin’ny andininy faha-iraika ambin’ny folo, Putin dia natao tandindon’i Ptolemaiosy, ary mpanjaka Ozia dia manome vavolombelona faharoa ho an’ilay fanoharana momba ny mpanjakan’ny atsimo izay asandratra amin’ny alalan’ny fahombiazana ara-tafika, ary avy eo dia miezaka mampiditra ny tenany ao amin’ny sehatry ny fivavahana.

Uriah Smith dia miresaka ny tantaran’i Ptolemy Philopator sy ny fiezahany hanatitra fanatitra tao amin’ny tempolin’i Jerosalema.

Ny fandresen’i Ptolemaiosy Philopatora ara-tafika tao Raphia tamin’ny 217 talohan’i Kristy dia tsy nampahery an’i Ptolemaiosy, fa nahatonga “ny fony hiavonavona.” Ny fandresena amin’ny Ady Okrainiana dia tsy hampahery an’i Putin, fa “hanandratra ny fony,” tahaka ny nahatonga ny fahombiazana ara-tafika ny mpanjaka Ozia hanandratra ny fony.

Mpanjaka roa avy any atsimo, izay niavonavona ny fony noho ny fandresena ara-tafika, no niezaka hiditra tao amin’io tempoly io ihany ka hanolotra fanatitra, nefa ny mpisorona ihany no nahazo alalana hanao izany. Tamin’ireo toe-javatra roa ireo, dia nanohitra ny fiezahan’ireo mpanjaka mpiavonavona ireo ny mpisorona. Ny mpanjaka anankiray avy eo dia nanomboka famaliana namely ny Jiosy, ary ny iray kosa voan’ny habokana teo amin’ny handriny.

Tamin’ny taona 2014, ny globalista tany Eorôpa sy ny fitondran’i Obama no nanomboka revolisiona miloko tamin’ny firenen’i Okraina. Tamin’ny taona 2022, Rosia no nanomboka fanafihana iray izay hiafara amin’ny fandresen’i Putin sy Rosia; asehon’i Ptolemaiosy sy Ozia, ireo mpanjakan’ny atsimo. Milaza ny andininy faha-roa ambin’ny folo fa aorian’ny fandresen’i Putin, “dia hasandratra ny fony; ary handresy sy handrava alinalina maro izy; nefa tsy hampahatanjaka azy izany.” Avy eo ny tantara dia manoratra ny firodanan’ny fanjakany miandalana.

Ny faharavana nandroso tsikelikely no nitarika ho amin’ny fahafatesany; ary tamin’ny fotoana namalian’i Antiochus the Great ny fahareseny tao Raphia, dia tsy i Ptolemy Philopator intsony no niadian’i Antiochus, fa zaza mbola tanora izay mpanapaka an’i Egypta tamin’izany fotoana izany no natrehiny. Ny zaza dia tandindon’ny taranaka farany; koa amin’ny ambaratonga iray, ilay mpanjaka zaza resin’i Antiochus tao Panium dia ny taranaka faran’ny fanjakan’ny atsimo. Amin’ny lafiny azo tsapain-tanana, ilay mpanjaka zaza dia maneho fahalemena eo anatrehan’ny tanjak’i Antiochus.

Ny manoritra ny dingana faran’i Rosia dia manoritra ny dingana faran’ny mpanjaka ara-paminaniana avy any atsimo. Toetra ara-paminaniana iray ananan’ilay mpanjaka ara-panahy avy any atsimo, izay tonga teo amin’ny tantara ara-paminaniana tamin’ny fotoanan’ny farany tamin’ny 1798, dia ny fomba ihatongavany amin’ny farany. Toetra ara-paminaniana koa izany ananan’ny mpanjaka avy any avaratra sy ny mpaminany sandoka. Ny tsirairay amin’ireo hery telo mitarika izao tontolo izao ho any Armagedona dia manana fiafarana izay voafaritra manokana ao amin’ny Tenin’Andriamanitra. Izay rehetra hitranga amin’i Putin sy Rosia dia efa naseho mialoha tamin’ireo tsipika talohan’ny mpanjaka avy any atsimo.

Ny ohatra momba ny faharavan’ilay mpanjakan’ny atsimo ara-panahy dia nasehon’ny tandindon’ny faharavan’ilay mpanjakan’ny atsimo ara-panahy voalohany, dia i Frantsa tsy mino an’Andriamanitra nandritra ny vanim-potoanan’ny Revolisiona. Ny faharavan’ny fanjakan’ny atsimo dia ahitana koa ny faharavan’ny mpanjakan’ny atsimo. Ny faharavan’i Napoléon dia mifanandrify amin’ny faharavan’i Frantsa, ary mifanaraka amin’ny faharavan’ilay fanjakan’ny atsimo manaraka, dia i Rosia. Rosia, amin’ny maha-mpanjakan’ny atsimo amin’ny andro maoderina azy, dia nanomboka tamin’ny revolisiona, tahaka an’i Frantsa, izay, amin’ny maha-mpanjakan’ny atsimo azy, dia nanomboka tamin’ny revolisiona.

Ny revolisiona dia toetra mampiavaka ny dragona, izay tandindon’ny mpanjakan’ny atsimo. Ny dragona, izay tandindona fototry ny mpanjakan’ny atsimo, dia Satana; ary rehefa manandrana manao revolisiona izy amin’ny faran’ny arivo taona, dia midina avy any an-danitra ny afo ka mandevona azy. Ny fikomiany tany an-danitra tany am-piandohana no alfa-n’ny fikomiany eo amin’ny famaranana ny arivo taona.

Tamin’ny taona 1798, i Frantsa dia nandray ara-paminaniana ny seza fiandrianana amin’ny maha-mpanjaka ara-panahin’ny atsimo azy nandritra ny Revolisiona frantsay. Io revolisiona io dia namely namakivaky ireo firenena tao Eoropa ka nony farany dia tonga tamin’ny Revolisiona rosiana, izay vetivety dia narahin’ny Revolisiona Bolshevika tamin’io taona io ihany.

Ny Revolisiona Rosiana tamin’ny taona 1917 dia nisy dingana lehibe roa: ny Revolisiona tamin’ny Febroary (izay nanongana ny fanjakana mpanjaka Tsarista, namarana ny fitondrana jadona, ary nanorina governemanta vonjimaika teo anivon’ny vanim-potoanan’ny fahefana roa sosona niaraka tamin’ny Sovieta) sy ny Revolisiona tamin’ny Oktobra (antsoina koa hoe Revolisiona Bolshevika, izay nisamboran’ny Bolshevika teo ambany fitarihan’i Lenin ny fahefana tamin’ny alalan’ny fanonganam-panjakana, ka nitarika ho amin’ny fanorenana ny fitondrana Sovietika sy ny lalana mankany amin’ny sosializma/kaominizma).

Ao anatin’ny fanadihadiana ara-tantara sy ny teôrian’ny revolisiona (indrindra avy amin’ny fomba fijery Marxista tahaka an’i Trotsky, Luxemburg, ary ireo hafa manao fitoviana), ny Revolisiona Frantsay (1789–1799) dia matetika heverina ho manasongadina na manome modely ny fizotry ny zava-nitranga tany Rosia. Ireo dingana roa tamin’ny Revolisiona Frantsay izay nanasongadina ireo dingana Rosiana ireo dia:

Ireo fitoviana ireo dia manasongadina ny fomba izay matetika arahin’ny revolisiona lamina iray: fikomiana midadasika voalohany manohitra ny fitondrana taloha (tarihin’ny hery antonony/saranga bôrjoazy), arahin’ny fakàn-kery henjana kokoa ataon’ny radikaly mba “hamonjena” sy hampandalina ny revolisiona eo anivon’ny krizy. Ny Bolsheviks tenany aza dia ninia naka ny ohatra frantsay ho fototra, ka nihevitra ny fikomiana tamin’ny Oktobra ho mitovy amin’ny fanonganam-panjakana nataon’ny Jacobins—ilaina mba hisorohana ny fanoherana ny revolisiona sy hanatanterahana ny fahafaha-mitranga rehetra ao amin’ny revolisiona.

Ity tandindon-javatra ity dia hita ao amin’ny asa soratra tahaka ny History of the Russian Revolution nosoratan’i Trotsky (izay mampitaha mazava ny dingan’ny fahefana roa tao Rosia amin’ny fironana mitovy amin’izany tany Frantsa) sy ao amin’ny soratr’i Rosa Luxemburg momba ny zava-nitranga tany Rosia, izay ambarany fa ny vanim-potoana voalohan’ny Revolisiona Rosiana (Martsa–Oktobra) dia manaraka ny rafitra nasehon’ny revolisiona frantsay (sy anglisy), ka ny fakàn’ny Bolshevika ny fahefana dia mifanandrify amin’ny fiakaran’ny Jakobina.

Jesosy mandrakariva hatrany ny farany amin’ny fiandohana, ary ny faharavan’i Napoléon amin’ny maha-mpanjaka ara-panahy voalohany avy any atsimo azy dia nanaraka ireo famantarana eny an-dalana tamin’ny fiandohan’ny revolisiona, ka tamin’izany no nanehoany mialoha ny faharavan’ny Firaisana Sôvietika.

Ny faharavan’i Napoléon miandalana (dingana isaky ny dingana) dia mifanaraka akaiky amin’ny fitotonganana nisesy sy ny firodanan’ny Firaisana Sôvietika tamin’ny 1991, ao anatin’io rafitra tipôlôjika io ihany izay efa nanehoan’ireo dingana roa tamin’ny Revolisiona Frantsay mialoha ny dingana tamin’ny Revolisiona Rosiana tamin’ny Febroary sy Oktobra 1917. Mivelatra hatrany amin’ny vanim-potoanan’ny fanamafisana taorian’ny dingana radikaly (Bonapartisma) sy ny fikororosy tsy azo ialana izany fitoviana izany. Avy amin’ireo fironana ara-tantara ankapobeny sy avy amin’ireo famakafakana marksista izany (indrindra ny an’i Trotsky ao amin’ny The Revolution Betrayed sy ireo asa mifandraika aminy), izay mihevitra an’i Napoléon ho arketipin’ny Bonapartisma: fitondrana jadona an’olona tokana mipoitra aorian’ny tampon’ny radikalisman’ny revolisiona, mandanjalanja eo anelanelan’ny saranga, mitahiry ireo tombony ara-drafitra fototra nentin’ny revolisiona (sady manafoana ny firosoany demokratika), manangana empira manokan’olona sy miaramila-birao, mihoa-pefy, ary avy eo iharan’ny firodanana miandalana izay mitarika ho amin’ny famerenana amin’ny laoniny ampahany ny filaminana taloha.

Taorian’ny dingana radikaly Jacobinina sy ny fanehoan-kevitra Thermidoriana (1794), ny Directory tsy niorina tsara (1795–1799), ny fanonganam-panjakana nataon’i Napoléon tamin’ny 18 Brumaire (1799) no nanorina ny Consulat, ary avy eo ny Fanjakana (1804). Nandrafitra ho fehezan-dalàna sy nanondrana ny zava-bita revolisionera burzôazy izy (Fehezan-dalàna Napoléonika, fanafoanana ny tombontsoa feodaly, fanjakana matanjaka voafoibe mafy), kanefa nampanaiky izany ho eo ambanin’ny fitondrana jadona, ny voninahitra ara-tafika, ary ny sangany vaovao.

Taorian’ny dingana radikaly Bolshevika/Oktobra sy ireo fanandramana sovietika tany am-piandohana, dia niditra ny fihenan-toetra ara-birao (indrindra nanomboka tamin’ny tapaky ny taona 1920). Ny fanamafisan’i Stalin ny fitondrany dia nandresy ny Fanoherana Ankavia, nametraka an-tery ny “sosialisma ao amin’ny firenena iray,” ary namorona fitondrana jadona ara-polisy/miaramila-araka ny rafitra ara-birao. Ny toekarena voalamina sy ny fananan-tany sy fananana hafa natao ho fananam-pirenena (izay fototry ny zava-bitan’i Oktobra) dia voatahiry, nefa navadika ho fitaovan’ny saranga manan-tombontsoa, ka nilaozana ny iraisam-pirenena.

Amin’ireo tranga roa ireo, ny hery revolisionera dia “nampangatsiahina” ka navily ho amin’ny fahefan’ny fanjakana sy ny fanitarana eo ambanin’ny olona tokana na rafitra tokana iray (Trotsky dia niantso mazava ny fitondran’i Stalin ho endrika iray amin’ny “Bonapartisma Sovietika,” izay akaiky kokoa ny Empiran’i Napoléon noho ny Konsilàta).

Ity no fifanarahana fototra—ny fitotonganana dia tsy zava-nitranga tampoka indray mandeha, fa andiam-pihalemenana nifanesy nateraky ny fanitarana tafahoatra, ny fifanohitohizana anatiny, ny fandraisana an-tanana ady lalina tsy ahitana fivoahana, ny fahaverezan’ny fifehezana ny faritra manodidina, ny fanavaozana tsy nahomby, ary ny fandravana/famerenana amin’ny laoniny farany.

Samy nanehoan’ilay “empira” (French Continental System mifanandrina amin’ny Soviet Eastern Bloc/fitaoman’ny COMECON), dia mitriatra avy ao anatiny mankany ivelany izy, mihafaingana ny fahalòvana ao anatiny, mamoaka amin’ny farany ny fahabangana sy ny tsy fisiany votoaty ny krizy farany, ary miverina manamafy ny tenany indray ireo hery ara-tsosialy taloha (fanjakam-panjaka/kapitalisma). Hita fa tsy maharitra ny Bonapartisma—“piramida miorina eo amin’ny tendrony,” araka ny nambaran’i Trotsky—satria miorina eo ambonin’ny famoretana ny fototra demokratikan’ny revolisiona izy, nefa koa miaro (kanefa manodinkodina) ny fototra ara-toekareny eo anivon’ny tsindry ivelany feno fankahalana. Ny firodanan’ny Firaisana Sovietika dia tsy “tampoka” raha jerena amin’ny fomba fijery lavitr’ezaka, fa famaranana ny fahalòvana anatiny nihamandroso tsikelikely; tahaka izany koa, ny empiran’i Napoléon dia tsy nanjavona indray alina, fa nihasimba tamin’ny alalan’ny faharesena nifanesy mandra-pahatongan’ny famerenana amin’ny laoniny.

Ny fiandohana sy fiafaran’i Frantsa ary ny Firaisana Sovietika dia mifanaraka amin’ny fijoroana vavolombelon’i mpanjaka Ozia sy Ptolemaiosy. Ptolemaiosy IV Philopator dia nandresy tanteraka tamin’ny Adin’i Raphia (217 tal. J.K.) tamin’ny mpanjakan’ny avaratra (Antiokosy III), nefa “tsy hahazo hery amin’izany izy”—manao fihavanana izy fa tsy manohy manararaotra ny fandresena, miverina amin’ny rendrarendra sy ny fanandratantena, ary avy eo (araka ny fitantarana voatahiry ao amin’ny 3 Makkabeo 1–2) dia nitsidika an’i Jerosalema i Ptolemaiosy taorian’ny fandreseny. Rehefa niavonavona ny fony, dia nikasa hiditra tao amin’ny Masina Indrindra izy ka hanolotra fanatitra ny tenany—fihetsika fakana fahefana sy fihantsiana manohitra an’Andriamanitra marina. Nokapohin’ny fitsaran’Andriamanitra izy (fahalemena mahazo ny tenany), afa-baraka, ary nivadika ho fanenjehana ny vahoakan’Andriamanitra. Taorian’izany dia nanjary fanjakana nidina tsikelikely ny fanjakany: fahalotoam-pitondrantena, fikomiana anatiny, ary fahaverezan-kery mandra-pahafatiny. Izany no fitaratra marina indrindra an’i mpanjaka Ozia (2 Tantara 26:16–21), izay niavonavona ny fony taorian’ny fahombiazana ara-tafika, ary avy eo niditra tao amin’ny tempoly handoro ditin-kazo manitra (naka an-keriny ny anjara asan’ny mpisorona) ka voan’ny habokana teo amin’ny handriny, izay fitsarana hita maso sy ampahibemaso. Hatramin’izay dia niaina nitokana i Ozia, voaesotra hiala amin’ny tranon’i Jehovah, mandra-pahafatiny—fahafatesana miadana sy maharitra fa tsy fandringanana tampoka.

Samy mpanjaka avy any atsimo izy roa tonta, ka ny fireharehany dia miseho amin’ny fidiran-tsy nahazoan-dalana ao amin’ny tempoly any Jerosalema, izay arahina fiafarana miandalana sy mandrendrika tsikelikely, fa tsy faharavana tampoka eo no ho eo. Io no lasitra ara-tandindona ho an’ny “mpanjakan’ny atsimo” rehetra any aoriana.

Amin’“ny fotoanan’ny farany” (1798), i Frantsa tsy mino an’Andriamanitra (ilay hery izay vao avy nampiseho ny toetra ara-panahin’i Egypta—fandavana an-karihary an’Andriamanitra, araka ny ao amin’ny Apokalypsy 11:8) no manosika ny mpanjakan’ny avaratra (ny Fanjakana Papaly) amin’ny alalan’ny fakàna ny Papa ho babo. I Napoléon no fanehoana ara-tafika an’izany fanosehana izany. Mitondra ny satroboninahitry ny atsimo i Frantsa amin’ny 1798, satria manandratra ilay fanahy tsy mino an’Andriamanitra ihany izay nentin’i Egypta fahiny.

Fa tahaka ny tsy nahafahan’i Ptolémée “nanararaotra tanteraka ny fandreseny”, dia tsy nahahazona na nampiely tanteraka ny tombony azony koa ny dingana mahery vaikan’ny Revolisiona frantsay. Mandroso mankany amin’ny hafa ny satroboninahitry ny atsimo, raha mivelatra ho amin’ny fahamatorana ny filozofian’ny tsy finoana an’Andriamanitra ka mahita feo vaovao eo amin’ny fitondram-panjakana.

Ireo telo ireto dia tsy kisendrasendra; fiafarana miandalana izy ireo—samy maneho dingana mandroso kokoa eo amin’ny làlan’ny mpanjakan’ny atsimo mankany amin’ny faharavany miadana tsikelikely. Napoléon—ilay tandindona lehibe voalohany taorian’ny 1798. Rehefa nandresy tany Ejipta (ny atsimo ara-bakiteny) izy, dia nihoatra ny fetrany (ny fampielezan-kevitra tany Rosia tamin’ny 1812 dia loza nanamarika ny fiandohan’ny andiana faharesena nahazo ny fanjakany manodidina tsikelikely (1813–1814)), dia niaritra faharesena farany (Waterloo 1815), ary natao sesitany indroa. Napoléon dia maneho fahafatesana miandalana, mizara dingana—mitovy tanteraka amin’i Ptolemée sy Ozia.

Lenin dia naka ny satroboninahitra tamin’ny Revolisiona Oktobra 1917. Ny “tosika” Bolshevika dia manohy ny ady amin’ny filaminana taloha (anisan’izany ny fahefana ara-pivavahana). Kanefa tsy afaka mampiorina ny tenany ny dingana mahery vaika; ny fahasalaman’i Lenin manokana dia mihamalemy aloha loatra, ary manomboka miroso amin’ny fitondrana an-taratasy ny rafitra.

Staline, ilay mpanambatra (Bonapartisma sovietika), dia “mampivaingana” ny revolisiona ho fanjakam-panjakana miaramila sy birokrasika, mitahiry ireo tombontsoa fototra azo (toekarena nasiônalisina, ilay tandindona manohitra ny feodalisma mifanandrify amin’ny Code-n’i Napoléon), kanefa mampitodika ny fahefana ho any anatiny (fanadiovana) sy ho any ivelany (fanitarana). Kanefa asandratry ny avonavona tsy mino an’Andriamanitra ny fo; tsy afaka tokoa ny rafitra “manararaotra amin’ny fahafenoany ny fandreseny.” Fielezana mihoatra ny fetra (Afghanistan mifanandrify amin’i Rosia tamin’i Napoléon), fitotonganan’ny rafitra, fanavaozana tsy nahomby (perestroika no ezaka farany natao tamim-pahamendrehana very fanantenana), fahaverezan’ireo satelita (1989–90 = fahaverezan’ny “mpiara-dia”), ary firodanana farany (1991).

Tsy fiankohofana tampoka no naharavan’ny Firaisana Sôvietika—fa nandroso tsikelikely izany, araka indrindra ny nikorosoan’ny fanjakam-panjakan’i Napoléon tsikelikely, ary araka ny nihemoran’ny fanjakan’i Ptolémée sy i Ozia taorian’ilay fotoana nireharehany tamin’ny tempoly. Ny mpanjaka “ara-panahy” avy any atsimo (ny tsy finoana an’Andriamanitra amin’ny endrika fitondram-panjakana) dia nandray ny fitsarana naharitra nanjo azy koa: nofongorana avy ao anatiny, tsy nahavita nitana intsony ny lainga, ka voafafa tao anatin’ny hetsika mifanohitra nataon’ny mpanjaka avy any avaratra (ny fiverenan’ny fahefan’ny Fiadidiana Papaly tao anatin’ilay banga).

Ny Revolisiona Frantsay (dingana roa) dia tandindon’ny Revolisiona Rosiana (Febroary sy Oktobra/Bolsevika). Ny Bonapartisma Napoleôniana sy ny fahalavoany miandalana dia tandindon’ny fanamafisana stalinista sy ny fahalavoana miandalana sovietika. Izany rehetra izany dia ny fisehoan-javatra maoderina amin’ny tsipiky ny mpanjakan’ny atsimo ao amin’ny Daniela 11, manomboka amin’ny tsy fahombiazan’i Ptolemaios tao Rafia sy ny fireharehany tamin’ny tempoly, mandalo amin’ny fahotana mitovy nataon’i Ozia sy ny fiafarany miadana, ka hatrany Frantsa tamin’ny 1798 sy ny mpandova tsy mino an’Andriamanitra azy (vanim-potoanan’i Lenin–Stalin) izay tsy nahatanjaka ny tenany tamin’ny fandreseny.

Lenin, ilay mpanorina radikaly na mpisambotra fahefana (mifanandrify amin’ny fiakaran’ny Jacobin/Bolshevik; ny dingan’ny “fanosika” taorian’ny 1917 dia mitovitovy amin’ny Consulat tany am-boalohany an’i Napoléon taorian’i Brumaire). Stalin kosa no mpampiorina Bonapartista (mpanorina ny empira Sovietika, fanadiovana, fandresena tamin’ny Ady Lehibe Faharoa, tampon’ny Ady Mangatsiaka; niandratra ny fony tao amin’ny tsy finoana an’Andriamanitra, nefa tsy nahavita tanteraka ny “hanamafy” ny fandresena mandritra ny fotoana maharitra—manomboka ny fivelarana tafahoatra).

I Khrushchev no mpitarika tamin’ilay vanim-potoanan’ny “fanalefahana” taorian’ny tampony (1953–1964): manameloka an’i Stalin (Kabary Miafina 1956), mampiharihary kolikoly sasantsasany, manandrana fanavaozana voafetra, nefa tsy mahavaha ny fifanoherana ara-drafitra ao amin’ilay rafitra. Izany dia mifanandrify amin’ny dingana “Thermidoriana” na fiandohan’ny fitotonganana—mihamalefaka ny fampihorohoroana raha mbola mitoetra ny fototra tsy mino an’Andriamanitra, kanefa mihalefy ny voninahitra sy ny haja (ohatra, ny fanalam-baraka tamin’ny Krizy Balafomanga tao Kiobà tamin’ny 1962 dia mifanandrify amin’ireo fihemorana madinika nahazo an’i Napoléon talohan’ireo lehibe kokoa).

I Gorbachev no ilay mpanavao fatra-pitady vahaolana (1985–1991), ka ny perestroika (fanavaozana rafitra) sy ny glasnost (fisokafana) no ezaka farany nataony mba “hamonjena” ny rafitra; nefa ireo ihany no nanafaingana ny firodanany—fahaverezan’ny Vondrona Tatsinanana (Rindrin’i Berlin, 1989), fikomiana anatiny. Ity no marika mazava indrindra amin’ny “fiafarana mandroso tsikelikely”: tahaka ireo ezaka fanitsiana tatỳ aoriana nataon’i Napoleon talohan’ny fanafihana tamin’ny 1814, na ny fihenan-kery mbola nitohin’i Ptolemaiosy/Ozia taorian’ny fireharehana tao amin’ny tempoly. Ny fifanarahana/fivorian’i Gorbachev tamin’ny Papa Joany Paoly II (mpanjakan’ny avaratra) tamin’ny 1989 dia maneho ny faharesena ara-panahy—ny tsy finoan’Andriamanitra nentin’ny mpanjakan’ny atsimo dia milefitra eo anatrehan’ny fiverenan-kery maha-papa.

Ieltsin no tarehim-paharavana farany (nanomboka tamin’ny 1991) izay nitarika ho amin’ny fanoherana ny fanonganam-panjakana tamin’ny Aogositra 1991, tonga filohan’i Rosia, nanara-maso ny faharavan’ny URSS (Desambra 1991), ny fanaovana tsy miankina amin’ny fanjakana amin’ny alalan’ny “shock therapy”, ary ny famerenana amin’ny laoniny ny kapitalisma. Izy no maneho ny fiafarana mikorontana sy ny “famerenana amin’ny laoniny” ampahany ireo singa talohan’ny revolisiona (kapitalisma oligarkika, tahaka ny fiverenan’ny Bourbon taorian’i Napoléon). Voafafa ny lapan’ny mpanjaka any atsimo, ka tanteraka ny fandresena tahaka ny tadio ataon’ny avaratra araka ny Daniela 11:40 (ny Papa amin’ny alalan’ny fiaraha-miasa amin’i Etazonia).

Ny tandindona ara-paminaniana dia manasongadina fitsarana mitaredretra sy mizotra tsikelikely, fa tsy fahalavoana tampoka, tahaka ny nandresen’i Ptolemaiosy IV tao Raphia izay nitarika ho amin’ny fireharehana, fidirana an-keriny tao amin’ny tempoly, fikapohan’Andriamanitra, ary faharavana miadana; ny fanokanan’i Ozia noho ny habokàna mandra-pahafatiny; ary ny faharesena nifanesy tamin’i Napoléon (Rosia, Leipzig, Paris, Elba, Waterloo). Ny tsipika Sovietika dia manondro ny tampon-kery teo ambanin’i Stalin, ny fonganan-kery nandroso tsikelikely nandritra ny “thaw” tamin’ny andron’i Khrushchev izay mampiharihary ny triatra ao amin’ny rafitra. Avy eo ny fitotonganan-javatra tamin’ny andron’i Brezhnev, ary avy eo ny fanavaozana nataon’i Gorbachev, dia tonga mpanafaingana; ny andron’i Yeltsin no mamita ny famafan-javatra (rava ny USSR, mifarana ny endrika ara-panjakana nentin’ny tsy finoana an’Andriamanitra). Ny hoe “niandratra ny fony” dia miseho manerana io tsipika io (fihantsiana tsy mino an’Andriamanitra), nefa tsy misy “mahavita manararaotra tanteraka ny fandresena.”

Ny fiafaran’ireo mpanjaka any atsimo dia miseho miandalana; ny faharavan’i Satana dia nanomboka teo amin’ny hazo fijaliana, ary amin’ny farany dia halefa ho any an-tsesitany mandritra ny 1 000 taona izy, ary avy eo dia ho faty.

Ao amin’ny lahatsoratra manaraka dia hotohizantsika ny fandinihantsika momba ilay mpanjaka any atsimo ao amin’ny Daniela toko faha‑iraika ambin’ny folo, andininy faha‑iraika ambin’ny folo ka hatramin’ny faha‑dimy ambin’ny folo.

Ny gazetiboky *Ny Fotoanan’ny Farany* dia navoaka tamin’ny 1996 ary maneho ny faminaniana avy ao amin’ny bokin’i Daniela izay novahana ny tombo-kaseny tamin’ny 1989. Vao haingana izay, novakin’i ChatGPT io gazetiboky io ary nangatahana izy handinika ny andraikitry Okraina ao amin’ny tantaran’ny andininy faha-efapolo araka ny aseho ao amin’ilay gazetiboky. Izao manaraka izao no famakafakana ny gazetiboky izay efa voarakitra ampahibemaso nandritra ny telopolo taona. Ny andalan-teny voalohany avy amin’ny asa soratr’i Ellen White ao amin’ilay gazetiboky dia *Testimonies*, boky faha-9, 11.

Ao anatin’ny famelabelarana ara-paminaniana ao amin’ilay gazety momba ny Daniela 11:40–45, i Okraina dia resahina mifandray amin’ny firodanan’ny Firaisana Sovietika sy ny tolona teo amin’ny Fanjakana Papa (mpanjakan’ny avaratra) sy ny kaominisma tsy mino an’Andriamanitra (mpanjakan’ny atsimo). I Okraina dia aseho ho sehatra lehibe ara-pivavahana sy ara-jeopolitika nandritra ny dingana famaranana tamin’ireo ady ankolaka, indrindra mikasika ny Fiangonana Katolika Okrainiana sy ny fanomezan-dalàna azy taorian’ny am-polony taona maro nisian’ny famoretana teo ambanin’ny fitondrana Sovietika.

Ny gazetiboky dia maneho an’i Okraina ho anisan’ny fahatanterahan’ny faminaniana mivelatra kokoa ao amin’ny Daniela 11:40, ka milaza ny famongorana manafotra ataon’ny fiombonan’i Vatikana sy Etazonia amin’ny mpanjakan’ny atsimo. Okraina dia aseho ho porofon’ny fahalemen’ny tsy finoana an’Andriamanitra sôvietika sy ny fiverenan-kery indray amin’ny herin’ny Katolika any Eoropa Atsinanana.

Ilay gazety dia mampianatra fa ny mpanjakan’ny atsimo dia ny tsy finoana an’Andriamanitra, izay naseho voalohany tamin’i Frantsa (1798) ary tatỳ aoriana tamin’i Rosia Sovietika. Ny mpanjakan’ny avaratra kosa dia ny fahefana maha-papa, ary ny Daniela 11:40 dia mamaritra ady ara-panahy izay nanomboka tamin’ny 1798 ka nifarana tamin’ny faharavan’ny Firaisana Sovietika tamin’ny 1989. Miseho ao anatin’io toe-javatra io i Okraina ho anisan’ny vondrona Sovietika izay voafafa tsy hisy intsony ho fahatanterahan’ny Daniela 11:40. Asehon’ilay boky navoaka fa ny faharavan’ny Firaisana Sovietika no dingana voalohany tamin’ny fanasitranana ny fery mahafatin’ny fahefana maha-papa (Apokalypsy 13).

Ny gazety dia ahitana antontan-taratasy tsy ara-pivavahana momba ny fanenjehana ny Katolika teo ambanin’ny fitondrana sovietika.

Avy amin’ny gazety Time, 4 Desambra 1989:

I Okraina dia fantatra ho faritra lehibe iray izay nanafoanan’ny kaominisma ny Katolisisma.

Ny nifantohan’ny adihevitra momba an’i Okraina indrindra dia ny fanomezana sata ara-dalàna ny Fiangonana Katolika Okrainiana, izay efa voarara hatry ny ela.

Avy ao amin’ny Gazety Life, Desambra 1989:

Avy amin’ny U.S. News & World Report, 11 Desambra 1989:

Ny gazety dia maneho izany ho porofon’ny fihenan’ny fifehezana ateista sy ny famerenana amin’ny laoniny ny fahefana katolika. Izy io dia faritana ho vokatry ny tsindry ara-diplaomatika nataon’ny Vatikana mivantana, ary apetraka ho dingana lehibe eo amin’ny fahatanterahan’ny Daniela 11:40, ka aseho i Okraina ho ohatra hita maso amin’ny fiverenan’ny fitaoman’ny Fanjakana Papaly ao amin’ny faritany komonista teo aloha.

Ny firodanan’ny kaominisma dia tsy fiovana ara-politika fotsiny, fa faharesena ara-panahy nahazo ny tsy finoana an’Andriamanitra, fandrosoana ara-jeopolitika ho an’ny Fanjakana Papaly, ary fiandohan’ny fiverenan’ny Fanjakana Papaly ho amin’ny fanjakazakana maneran-tany. I Okraina dia lasa tranga fandalinana momba ny fandravana ny famoretana ara-pivavahana nataon’ny Sovietika sy fandresena stratejika azon’i Roma tao Eoropa Atsinanana. Izy io dia maneho ny fiovana hita maso avy amin’ny tsy finoana an’Andriamanitra nampiharina an-tery ho amin’ny famerenana amin’ny laoniny ny fahefana katolika, ary ny fanomezan-dalàna ny Fiangonana Katolika Okrainiana dia raisina ho fanamafisana ara-paminaniana fa ny mpanjakan’ny avaratra dia namely sy nifaoka ny mpanjakan’ny atsimo “tahaka ny tafio-drivotra.”

Ikraina dia mifanaraka amin’ny dingana faha-3 sy faha-4, ho ampahany amin’ny fifindrana eo anelanelan’ny tsy finoana an’Andriamanitra sovietika sy ny fiverenan’ny herin’ny Papa.

Fanahin’ny Faminaniana

Gazety laika

Okraina dia resahina mifandray amin’ireto:

Ukraine dia fiarovana mafy nisy ny Katolisisma voageja teo ambanin’ny tsy finoana an’Andriamanitra sovietika. Ny fanomezana ara-dalàna ny Fiangonana Katolika Okrainiana dia nanambara ny fahalemen’ny mpanjakan’ny atsimo. Ny fiantraikan’ny Vatikana tao Ukraine dia naneho ny fiverenan’ny herin’ny Papa, ary ny fiovan-toetra ara-pivavahana tao Ukraine dia nanompo ho porofo azo tsapain-tanana fa tanteraka ny Daniela 11:40. Ny zava-nitranga manodidina an’i Ukraine dia namorona ampahany tamin’ny dingana voalohany tamin’ny fanasitranana ny ferin’ny fahafatesan’ny Papa. Koa dia aseho i Ukraine, tsy ho toy ny zava-nitranga ara-politika mitoka-monina, fa ho marika ara-paminaniana ao anatin’ny fihetsiketsehana farany ao amin’ny Daniela 11.