Ny “Fanambaran’i Jesosy Kristy” dia aseho amin’ny vahoakan’Andriamanitra rehefa “efa akaiky ny fotoana.” Ny hafatra fampitandremana farany ho an’ny olombelona dia omena mialoha indrindra ny hifaranan’ny fotoam-pahasoavana ho an’ny taranak’olombelona, ary io hafatra farany io dia aseho amin’ny alalan’ny tsipika ara-paminaniana maromaro ao amin’ny Baiboly. Ao amin’ny Apokalypsy toko faha-efatra ambin’ny folo, izany hafatra fampitandremana farany izany dia asehon’ny anjely telo.
Ary hitako fa, indro, nisy anjely iray koa nanidina teny afovoan’ny lanitra, nitondra ny filazantsara mandrakizay hotorina amin’izay monina ambonin’ny tany sy amin’ny firenena rehetra sy ny fokom-pirenena sy ny samy hafa fiteny ary ny olona rehetra, nanao tamin’ny feo mahery hoe: Matahora an’Andriamanitra, ka omeo voninahitra Izy; fa tonga ny andro fitsarany; ary miankohofa eo anatrehan’Izay nanao ny lanitra sy ny tany sy ny ranomasina ary ny loharanon-drano.
Ary nisy anjely iray hafa nanaraka ka nanao hoe: Rava i Babylona, rava ilay tanàna lehibe, satria izy no nampisotro ny firenena rehetra ny divain’ny fahatezeran’ny fijangajangany.
Ary ny anjely fahatelo nanaraka azy ireo ka nanao tamin’ny feo mahery hoe: Raha misy olona miankohoka amin’ilay bibidia sy ny sariny ka mandray ny mariny eo amin’ny handriny na eo amin’ny tanany, dia izy koa no hisotro ny divain’ny fahatezeran’Andriamanitra, izay naidina tsy misy fangaro ao amin’ny kapoakan’ny fahavinirany; ary hampijalina amin’ny afo sy solifara izy eo anatrehan’ny anjely masina sy eo anatrehan’ny Zanak’ondry; ary ny setroky ny fampijaliany dia miakatra mandrakizay doria; ary tsy manan-tsasatra andro aman’alina ireo izay miankohoka amin’ilay bibidia sy ny sariny, ary na iza na iza mandray ny mariky ny anarany. Inty ny faharetan’ny olona masina; inty ireo mitandrina ny didin’Andriamanitra sy ny finoan’i Jesosy. Apokalypsy 14:6–12.
Ao amin’ny toko fahavalo ambin’ny folo ao amin’ny Apokalypsy, io hafatra io ihany no manambara ny fahalavoan’i Babylona.
Ary rehefa afaka izany zavatra izany, dia nahita anjely anankiray hafa nidina avy tany an-danitra aho, izay nanana fahefana lehibe; ary ny tany dia nohazavain’ny voninahiny. Ary niantso mafy tamin’ny feo mahery izy ka nanao hoe: Rava Babylona lehibe, rava izy, ka tonga fonenan’ny demonia sy fitoeran’ny fanahy maloto rehetra ary tranom-borona ho an’ny vorona maloto sy maharikoriko rehetra. Fa ny firenena rehetra dia nisotro ny divain’ny fahatezeran’ny fijangajangany; ary ny mpanjakan’ny tany dia nijangajanga taminy; ary ny mpandranto amin’ny tany dia nanankarena noho ny habetsahan’ny zava-mahafinaritra ananany. Ary nahare feo hafa avy tany an-danitra aho nanao hoe: Mivoaha aminy, ry oloko, mba tsy ho mpiombona amin’ny fahotany ianareo, ary mba tsy handray anjara amin’ny lozany ianareo. Fa ny fahotany dia tafakatra hatrany an-danitra, ary Andriamanitra nahatsiaro ny helony. Apokalypsy 18:1–5.
Ny tsipika ara-paminaniana eo amin’ny tantara, na azo lazaina koa hoe, ny filaharan’ny toe-javatra asehon’ilay anjely izay manazava ny tany amin’ny voninahiny ao amin’ny toko fahavalo ambin’ny folo, dia maneho ireo toe-javatra mitondra ho amin’ny famaranana ny fitsarana, ny fikatonan’ny fahafahana mahazo famonjena, ary ireo loza fito farany. Ny tantara ara-paminaniana aseho ao amin’ny toko fahavalo ambin’ny folo dia mandeha “mifanitsy” amin’ny tsipiky ny tantara ara-paminaniana asehon’ireo anjely telo ao amin’ny toko fahefatra ambin’ny folo.
“Efa nomen’Andriamanitra ny toeran’ny hafatry ny Apokalypsy 14 eo amin’ny filaharan’ny faminaniana, ary ny asany dia tsy hitsahatra mandra-pifaranan’ny tantaran’ity tany ity. Ny hafatry ny anjely voalohany sy faharoa dia mbola fahamarinana ho an’izao andro izao, ary tsy maintsy hihazakazaka mifanandrify amin’ity manaraka ity. Ny anjely fahatelo dia manambara ny fampitandremany amin’ny feo mahery. ‘Rehefa afaka izany zavatra izany,’ hoy Jaona, ‘dia nahita anjely iray hafa nidina avy tany an-danitra aho, nanana fahefana lehibe; ary nohazavain’ny voninahiny ny tany.’ Ao amin’izany fanazavana izany dia mitambatra ny hazavan’ireo hafatra telo rehetra.” The 1888 Materials, 803, 804.
Ny anjely telo ao amin’ny toko faha-efatra ambin’ny folo, izay manidina eo afovoan’ny lanitra, dia maneho hafatra maneran-tany izay mifarana amin’ny mariky ny bibidia sy ny fifaranan’ny fotoam-pahasoavana. Ao amin’ny toko faha-valo ambin’ny folo kosa, ny tany rehetra dia hazavain’ny voninahitry ny anjely, izay ny hafany koa dia mifarana amin’ny fifaranan’ny fotoam-pahasoavana.
Ny hafatra izay aseho ara-tandindona amin’ny alalan’ny anjely telo ao amin’ny toko fahefatra ambin’ny folo, ary izay asehon’ilay anjely midina koa ao amin’ny toko fahavalo ambin’ny folo, dia sary an’ohatra roa maneho ilay hafatra fampitandremana iray ihany. Tsy misy zavatra miverimberina foana ao amin’ny Baiboly, tsy misy very maina. Ny zava-misy fa io hafatra io ihany no ambara mihoatra ny indray mandeha amin’i Jaona dia fanamafisana ny maha-zava-dehibe ny hafatra, ary mampiseho ny fomba fampianaran’Andriamanitra izay fitsipika ara-Baiboly antsoina hoe “mamerina sy manitatra.” Ny fampiarahana tsipika roa amin’ny tantara ara-paminaniana dia mampiseho fahamarinana izay tsy ho fantatra ao amin’ny tsipika iray na iray hafa raha samy dinihina mitokana amin’ilay tsipika iray. Amin’izao andro izao, raha mitondra vavolombelona roa momba ny tranga iray ihany any amin’ny fitsarana ianao mba hijoro vavolombelona, dia mety tokoa raha samy manome tatitra mifanohitra izy ireo noho ny firehan-kevitra ara-politika na ara-tsosialy ananany. Tsy toy izany anefa ny amin’ny vavolombelona ao amin’ny Baiboly; mifanaraka mandrakariva izy ireo, ary raha toa aminao ka tsy mifanaraka izy, dia misy zavatra tsy hitanao araka ny tokony ho izy.
Ireo fanoharana roa izay saintsainintsika ireo dia ilay hafatra fampitandremana iray ihany indrindra, izay asehon’ny bokin’i Malakia ho fiverenan’i Elia mpaminany. Ireo hafatra telo ireo dia samy tonga mialoha ny fikatonan’ny fotoam-pahasoavana—fa ny hafatra fampitandremana raketin’ireo tsipika faminaniana telo ireo dia tsy hoe omena mialoha ny fikatonan’ny fotoam-pahasoavana fotsiny, fa ny fikatonan’ny fotoam-pahasoavana mihitsy no teboka iantefan’ny fanondroana, izany hoe ny lohahevitra, raha sitrakao, ao amin’ny tsirairay amin’ireo hafatra fampitandremana ireo. Raha ny marina, raha misy hafatra fampitandremana torina na asehon’ny mpaminany rehetra, dia io ihany no fampitandremana ao amin’ny Apokalypsy efatra ambin’ny folo, valo ambin’ny folo, ary ao amin’ny faminanian’i Elia ao amin’i Malakia.
Ireo andalana telo amin’ny faminaniana ireo dia azo aseho mora foana fa mifanaraka sy mifanindran-dalana. Izany hoe, misy loharanom-baovao roa lehibe ao amin’ny faminaniana ara-Baiboly. Ny iray dia ny famantarana ny filaharan’ireo toe-javatra miseho amin’ny andro faran’izao tontolo izao. Ny loharanom-baovao iray hafa kosa dia ny fanehoana an-tsary ny asan’ireo mpaminany mifandray amin’ny hafatra izay manoritra ireo toe-javatra ho avy.
Misy fitsipika roa mendrika hodinihina mifandray amin’ireo hevitra ireo. Ny voalohany dia izao: ny mpaminany rehetra dia miresaka ny amin’ny faran’izao tontolo izao, izay no isehoan’ny fihidinan’ny fotoam-pahasoavana.
“Ny mpaminany fahiny tsirairay dia tsy dia niteny loatra ho amin’ny androny manokana, fa ho amin’ny androntsika kokoa, ka noho izany dia manan-kery ho antsika ny faminaniany. ‘Ary izany zavatra rehetra izany dia nanjo azy ireo ho fananarana; ary voasoratra ho fampitandremana antsika izany, dia isika izay tratran’ny faran’izao tontolo izao.’ 1 Korintiana 10:11. ‘Tsy ho an’ny tenany, fa ho antsika no nanompoany tamin’ireo zavatra izay efa notorina taminareo ankehitriny tamin’ny alalan’izay nitory ny filazantsara taminareo tamin’ny Fanahy Masina, izay nirahina nidina avy any an-danitra; ary ireo zavatra ireo no irin’ny anjely hohenoina sy hodinihina lalina.’ 1 Petera 1:12....”
“Ny Baiboly dia nanangona sy namatotra niaraka ny harenany ho an’ity taranaka farany ity. Ireo zava-nitranga lehibe rehetra sy ireo raharaha manetriketrika ao amin’ny tantaran’ny Testamenta Taloha dia efa niverina, ary mbola miverimberina ao amin’ny fiangonana amin’izao andro farany izao.” Selected Messages, boky 3, 338, 339.
Ny hafatra faminaniana rehetra ao amin’ny Baiboly dia “manan-kery ho antsika” “izay tratran’ny faran’izao tontolo izao.” Io fitsipika io, ampiarahina amin’ny fitsipika hafa izay manondro ireo “raharaha” izay “novolavolain’ny” Fanahy Masina, “na tamin’ny nanomezana ny faminaniana na” koa “tamin’ireo toe-javatra aseho ao,” dia manamafy ny filazana fa ireo toe-javatra ara-paminaniana eo am-piandohan’ny faminaniana iray dia tandindon’ny sady mifanandrify amin’ireo toe-javatra ara-paminaniana eo amin’ny faran’ny faminaniana rehetra omena.
“Ilaina ny fandalinana akaiky kokoa ny tenin’Andriamanitra; indrindra indrindra dia tokony homena fiheverana, mihoatra noho ny teo aloha hatramin’izay teo amin’ny tantaran’ny asantsika, ny bokin’i Daniela sy ny Apokalypsy. Mety hihena ny zavatra holazaintsika amin’ny lafiny sasany momba ny fahefana romana sy ny papa; kanefa tokony hampitodika ny saina amin’izay nosoratan’ny mpaminany sy ny apostoly teo ambanin’ny fitaoman’ny Fanahy Masin’Andriamanitra isika. Ny Fanahy Masina dia nandamina ny raharaha amin’ny fomba toy izany, na tamin’ny fanomezana ny faminaniana izany na tamin’ireo zava-nitranga naseho ao, mba hampianatra fa ny olombelona dia tsy maintsy havela tsy hiseho maso, hafenina ao amin’i Kristy, ary ny Tompo Andriamanitry ny lanitra sy ny lalàny no tsy maintsy asandratra. Vakio ny bokin’i Daniela. Avereno, teboka isaky ny teboka, ny tantaran’ireo fanjakana aseho ao.” Testimonies to Ministers, 112.
Ny “Fanahy Masina no namolavola toy izany ny raharaha, na tamin’ny fanomezana ny faminaniana na tamin’ireo zava-nitranga aseho.” Ao amin’ny “fanomezana ny faminaniana sy ireo zava-nitranga aseho,” dia “voavolavola toy izany” ny “raharaha” tamin’ny asan’ny “Fanahy Masina,” ka samy “ny fanomezana ny faminaniana” sy “ireo zava-nitranga aseho” dia tokony ho ekena ho nahazo tsindrimandry sy ampiharina amin’ny fanoharana ara-paminaniana momba ny faran’izao tontolo izao.
Jaona dia nomen’i Gabriela ny faminaniana ka nasaina nosoratany tao anaty boky izany ary nalefany tany amin’ny fiangonana. Tamin’izany fotoana izany dia nenjehin’i Roma izy; natao sesitany tamin’ny fomba izay mifanandrify amin’izay antsoin’izao tontolo izao ankehitriny hoe toerana fitanana miafina. Tao anatin’izany tantara izany, Jaona dia voasaraka tamin’ny olombelona tahaka izay maha-irery ny gadra rehetra any Guantanamo Bay.
Jaona dia manambara fa nitranga tamin’ny fotoana niankohofany tamin’ny Sabata andro fahafito, izay andron’ny Tompo, ilay fahitana.
Fa Tompon’ny Sabata ny Zanak’olona. Matio 12:8.
Raha nivavaka tao amin’ny Fanahy izy, dia nandre feo mahery tao aoriany.
Izaho, Jaona, izay rahalahinareo koa sady mpiara-miombona aminareo amin’ny fahoriana sy amin’ny fanjakana ary amin’ny faharetan’i Jesosy Kristy, dia tany amin’ny nosy atao hoe Patmo noho ny tenin’Andriamanitra sy noho ny filazana an’i Jesosy Kristy. Tao amin’ny Fanahy aho tamin’ny andron’ny Tompo, ary nahare feo mahery teo ivohoko aho, tahaka ny feon’ny trompetra, nanao hoe: Izaho no Alfa sy Omega, ny voalohany sy ny farany; ary izay hitanao dia soraty ao amin’ny boky ka alefaso ho any amin’ny fiangonana fito izay any Azia: any Efesosy, sy any Smyrna, sy any Pergamosy, sy any Tyatira, sy any Sardisy, sy any Filadelfia, ary any Laodikia. Apokalypsy 1:9–11.
Jaona sy ny tontolo nanodidina azy ary ny toe-javatra amaritana azy dia maneho azy ho olona enjehina noho izy mpivavaka mankalaza ny Sabata andro fahafito, nefa sady enjehina koa satria mino ny Baiboly sy ny asa soratr’i Ellen White izy, izay “fanambaran’i Jesosy.” Mandre feo mahery avy ao ivohony izy, ka mitodika mba hijery izany; ary amin’izany dia misolo tena ny Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito iray amin’ny faran’izao tontolo izao izay mandre feo iray ao ivohony manao hoe: “ity no lalana, mandehana amin’izao.”
Mifandrindra amin’ny samy izy avokoa ny tsipika rehetra amin’ny faminaniana eo amin’ny faran’izao tontolo izao.
“Eo amin’ny Apokalypsy no ihaonan’ny boky rehetra ao amin’ny Baiboly sy ifaranany.” Vavolombelon’ny Apostoly, 585.
Izay mpaminany rehetra mandre feo ao aoriany dia mifanaraka amin’i Jaona ao amin’ny fanoharana ny amin’ny olon’Andriamanitra amin’ny faran’izao tontolo izao. Jaona dia nandre feo tao aoriany izay nanome toromarika azy. Isaia koa dia nandre feom-panoroana.
Koa noho izany no hiandrasan’i Jehovah, mba hiantrany anareo; ary koa hasandratra Izy, mba hamindrany fo aminareo; fa Jehovah dia Andriamanitry ny fitsarana; sambatra izay rehetra miandry Azy.
Fa ny olona dia honina ao Ziona, any Jerosalema; tsy hitomany intsony ianao; hamindra fo indrindra aminao Izy amin’ny feon’ny fitarainanao; raha vao mandre izany Izy, dia hamaly anao. Ary na dia omen’i Jehovah anareo aza ny mofon’ny fahoriana sy ny ranon’ny fampahoriana, dia tsy haongana ho any amin’ny takona intsony ny mpampianatra anao, fa ny masonao hahita ny mpampianatra anao; ary ny sofinao handre teny iray ao aorianao hoe: Ity no làlana, mandehana amin’izao, raha mivily ho amin’ny ankavanana ianareo, ary raha mivily ho amin’ny ankavia. Isaia 30:18–21.
Ny olona sisa amin’Andriamanitra dia mandre feo iray avy ao aoriany manondro izay lalana tokony hizorany. Avy eo dia ilainy ny manapa-kevitra na hihaino izy na tsy hihaino. Ny olona asehon’i Jaona sy Isaia dia olona amin’ny faran’izao tontolo izao izay miandry ny Tompo raha mbola mitaredretra Izy, ary ampahafantarin’i Isaia antsika fa mitaredretra Izy satria Andriamanitry ny fitsarana Izy. Hatramin’ny fiandohan’ny tantaran’ny Millerita tamin’ny 1798 ka hatramin’ny fiafaran’ny fotoam-pahasoavana ho an’ny Advantisma amin’ny lalàn’ny Alahady, dia tanterahin’Andriamanitra ao amin’ny fitoerana masina any an-danitra ny fitsarana. Ny fampanantenana dia izao: ireo izay miandry ny Tompo mandritra ny vanim-potoan’ny fitsarana dia hotahina.
Ny olon’Andriamanitra izay voatahy noho ny fiandrasany, dia asehon’ireo virijina izay miandry ny Mpampakatra ao amin’ny fanoharana ny amin’ireo virijina folo. Natory avokoa izy folo, ary avy eo tamin’ny misasakalina dia tonga ny fotoan-tsarotra izay mampisaraka ireo virijina natory ho sokajy roa. Ny sokajy iray dia efa nandre feo tao aoriany ka nitodika hijery ny feo izay nanoro azy ny lalana tokony hizorany, ary ny sokajy iray kosa nandà tsy hitodika ka hihaino ny feo—na dia eo aza ny zava-misy fa ny hafatra miverimberina manerana ny bokin’ny Apokalypsy dia izao: “Izay manan-tsofina, aoka izy hihaino izay lazain’ny Fanahy amin’ny fiangonana.”
“Ang sambingay ng sampung dalaga sa Mateo 25 ay naglalarawan din ng karanasan ng bayang Adventista.” The Great Controversy, 393.
I Jaona dia misolo tena ny vahoaka Advantista izay mitodika amin’ny lasa mba hahatakatra ny ho avy. Rehefa “mandre teny ao ivohony” izy ireo tahaka ny nataon’i Jaona, dia ahitana koa ao anatin’izany teny izany ny toromarika nomena tao amin’ny fijoroana vavolombelon’i Isaia momba io tranga io ihany. Ny toromarik’i Isaia dia hoe: “ity no làlana, mizorà amin’izao; raha mivily miankavanana hianareo, ary raha mivily miankavia.” Ny virijina hendry ao amin’ny Daniela roa ambin’ny folo dia mahafantatra ny fitomboan’ny fahalalana amin’ny faran’izao tontolo izao, satria efa “nihazakazaka nankatsy sy nankaroa” tao amin’ny teny izy mba hahatakatra ilay fahalalana manome aina izay voavaha tombo-kase.
Fa ianao, ry Daniela, akatò ny teny, ary asio tombo-kase ny boky mandra-pahatongan’ny andro farany; maro no hivezivezy etsy sy eroa, ary hitombo ny fahalalana. Daniela 12:4.
Ireo mpaminany saintsainintsika dia misolo tena ny Advantista mitandrina ny andro fahafito ao anatin’ny tantara izay iavian’ny fitsarana amin’ny famaranana ary mifarana ny fotoam-pahasoavana. Ireo aseho ho virijina hendry dia mandre feo avy ao aoriany manao hoe: ity no làlana, mandehana eo aminy; ary Izy mampanantena fa hitarika azy ireo eo amin’ny lalana rehefa mitodika miankavia na miankavanana izy. Ny “fihazakazahana erỳ sy eroa” ataon’ny virijina hendry rehefa voasokatra ny boky dia tandindon’ny fandalinana ny Baiboly. Ny zavaboary dia mampahafantatra antsika fa, mba hahafahana mihazakazaka, dia tsy maintsy mianatra mandeha aloha ianao; ary ny fijoroana vavolombelon’i Isaia dia milaza fa raha mihaino ny feo ao aorianao ianao, dia hitarika anao Izy amin’ny fandalinana ny Teniny, na mitodika amin’ny Testamenta Taloha (ankavia) ianao na amin’ny Testamenta Vaovao (ankavanana). Sokafy ny Baiboly, ary hitarika anao amin’ny feony Izy. Kanefa ho an’ny Advantista mitandrina ny andro fahafito amin’ny faran’izao tontolo izao dia midika koa izany fa hitarika anao Izy rehefa manokatra ny Baiboly (ankavia) ianao sy rehefa manokatra ny Fanahin’ny Faminaniana (ankavanana).
Ny fomba tokony hizorana dia vao mainka voafaritra mazava kokoa rehefa ampiana ny fijoroan’i Jeremia.
Izao no lazain’ny Tompo hoe: Mijoroa amin’ny làlana hianareo, ka jereo, ary anontanio ny amin’ny làlana fahiny, izay misy ny làlana tsara, dia mizora ao aminy; ary hahita fitsaharana ho an’ny fanahinareo hianareo. Nefa hoy izy: Tsy hizotra ao izahay. Ary nanendry mpiambina ho anareo koa Aho nanao hoe: Henoy ny feon’ny anjomara. Nefa hoy izy: Tsy hihaino izahay.
Koa henoinareo, ry firenena; ary fantaro, ry fiangonana, izay ao aminy. Mihainoa, ry tany; indro, Izaho hahatonga loza amin’ity firenena ity, dia vokatry ny fisainany, satria tsy nihaino ny teniko izy, na ny lalàko aza, fa nandà izany. Jeremia 6:16–19.
Misy sokajy roa amin’ireo mpivavaka ao amin’ilay andalan-teny. Ny antokon’olona iray mandinika ny “lalana” rehetra ka mifidy ny “lalana taloha” hizorany. Nahay nifantina ny “lalana tsara” teo amin’ireo “lalana” hafa rehetra mety ho azo nofidina izy ireo, satria isan’ireo izay nihaino ny feo avy ao aoriany; ary izany feo izany no nampahafantatra azy hoe: “ity no lalana, mandehana amin’izao.” Jaona no misolo tena ireo izay mandre ny feo avy ao aoriana, dia feo avy amin’ny “lalana taloha.”
“Izao no lazain’i Jehovah: Mijanòna eo amin’ny lalana hifamezivezena, ka jereo, ary anontanio ny amin’ny lala-masina fahiny, dia izay misy ny lalana tsara, ka andehano izany.” Jeremia 6:16.
“Aoka tsy hisy hiezaka handrava ny fanorenan’ny finoantsika—dia ireo fanorenana izay napetraka tamin’ny fiandohan’ny asantsika tamin’ny fianarana amim-bavaka ny Teny sy tamin’ny fanambarana. Eo ambonin’ireo fanorenana ireo no nanorenantsika nandritra ny dimampolo taona farany. Mety hihevitra ny olona fa nahita lalana vaovao izy ka afaka mametraka fanorenana mafy kokoa noho izay efa napetraka. Nefa fitaka lehibe izany. Fa tsy misy olona mahay mametraka fanorenana hafa afa-tsy izay efa napetraka.
“Taloha dia maro no efa nanandrana nanorina finoana vaovao sy nametraka foto-kevitra vaovao. Nefa hafiriana no nijoroan’izany fanorenany izany? Vetivety dia nianjera izany, satria tsy naorina teo ambonin’ny Vatolampy.”
“Moa va tsy voatery niatrika ny tenin’olombelona ny mpianatra voalohany? Moa va tsy voatery nihaino fampianaran-diso izy ireo, ary avy eo, rehefa vitany avokoa ny zavatra rehetra, dia nitsangana tsy azo hozongozonina ka nanao hoe: ‘Fa tsy misy mahay manisy fanorenana hafa afa-tsy izay efa voaorina’? 1 Korintiana 3:11.
“Koa dia tokony hihazona mafy ny fiandohan’ny fahatokisantsika hatramin’ny farany isika. Teny feno hery no nalefan’Andriamanitra sy Kristy ho amin’ity vahoaka ity, ka namoaka azy hiala amin’izao tontolo izao, tsikelikely isaky ny teboka, ho amin’ny mazava madio sy mazava tsara an’ny fahamarinana ankehitriny. Tamin’ny molotra voakasiky ny afo masina no nanambaran’ny mpanompon’Andriamanitra ny hafatra. Ny fanambarana avy amin’Andriamanitra dia nametraka ny tombo-kaseny ho fanamafisana ny maha-marina sy maha-azo itokiana ny fahamarinana nambara.” Testimonies, boky faha-8, 296, 297.
Fa misy antokon’olona hafa koa eo amin’ny andalan’i Jeremia, ary io “fiangonana” io, araka ny amaritany azy, dia nanorina trano maneho finoana vaovao, ary izany trano izany dia mianjera satria tsy naorina teo ambonin’ny vatolampy. Izany trano izany dia ny fiangonana Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito, na araka ny amaritan’i Jaona ilay fiangonana iray ihany indrindra—ny synagogan’i Satana.
Ny mandà tsy hihaino dia ny mandà ny “teniny” sy ny “lalàny.” Noho ny fikomiany tsy hiverina sy tsy handeha amin’ny lalana taloha, ary koa ny fandavany tsy hihaino ny hafatry ny trompetra avy amin’ny mpiambina, dia hampidin’Andriamanitra loza amin’ilay vahoaka izay antsoin’i Jeremia hoe “fiangonana ratsy.” Ny fomba hitondran’Andriamanitra ny fiangonan’ny Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito any Laodikia dia lohahevitra iray ao amin’ny faminanian’ny Baiboly. Ny mpaminany Hosea dia manampy amin’ny famaritana ny toetran’ilay “fiangonana ratsy” rehefa miteny ny antony nandavana azy ireo.
Ny oloko dia ringana noho ny tsi-fahalalana; satria nandà ny fahalalana ianao, dia holaviko kosa ianao, mba tsy ho mpisorona ho Ahy intsony; satria hadinonao ny lalàn’Andriamanitrao, dia hohadinoiko kosa ny zanakao. Hosea 4:6.
Lavina izy ireo noho ny tsy fahampian’ny fahalalana, izay maneho hafatra iray voavaha tombo-kase amin’ny fotoan’ny farany. Eto Andriamanitra dia mamarana ny fifandraisam-panekena amin’ny olony ao amin’io andalana io, fa antsoiny mivantana hoe: “Olonako!” izy ireo. Satria nandà an’i Kristy izy ireo, ary nanadino ny lalàny, dia tsy ho mpisorona ho an’Andriamanitra. Rehefa miditra ao amin’ny fanekena amin’Andriamanitra ny olon’Andriamanitra, dia ataony mpisorona sy mpanjaka izy. Rehefa niditra tao amin’ny fanekena tamin’ny Isiraely fahiny Andriamanitra, dia nilaza tamin’ny alalan’i Mosesy hoe:
Koa ankehitriny, raha tena hankatò ny feoko ianareo ka hitandrina ny fanekeko, dia ho rakitra soa manokana ho Ahy mihoatra noho ny firenena rehetra ianareo; fa Ahy ny tany rehetra; ary ianareo ho fanjakan’ny mpisorona ho Ahy sy firenena masina. Ireo no teny izay holazainao amin’ny Zanak’Isiraely. Eksodosy 19:5, 6.
Rehefa niditra tao amin’ny fanekena tamin’ny fiangonana kristiana Andriamanitra, dia nilaza tamin’ny alalan’i Petera hoe:
Fa ianareo no taranaka voafidy, fisoronam-pisoronana mpanjaka, firenena masina, olona navahana ho Azy; mba hanehoanareo ny fiderana Ilay niantso anareo hiala amin’ny maizina ho amin’ny fahazavany mahagaga; dia ianareo izay taloha tsy olona akory, fa ankehitriny dia olon’Andriamanitra; izay tsy nahazo famindrampo taloha, fa ankehitriny dia efa nahazo famindrampo. 1 Petera 2:9, 10.
Piera ao anatin’ireo andininy ireo dia miresaka ny fifindrana avy amin’ny Isiraely fahiny, amin’ny maha-vahoaka voafidin’Andriamanitra sy vahoakan’ny fanekena azy, ho amin’ny fiangonana Kristiana, raha milaza izy fa: “fahiny tsy olona hianareo, fa ankehitriny dia olon’Andriamanitra.” Rehefa nisaraka tamin’Andriamanitra ny Jiosy, dia nanao fanekena tamin’ny fiangonana Kristiana ny Tompo. Samy noheverina ho firenena mpisorona izy roa tonta fony izy mbola nivady tamin’ny Tompo.
Ny fandavana ho mpisorona dia manambara fa olona tao anatin’ny fanekena ianareo fahiny. Ny Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito dia niditra tao amin’ny fanekena tamin’ny Tompo tany am-piandohan’ny tantaran’ny Advantista. Ny fiangonana tany an-efitra dia nivoaka avy tamin’ny Fanavaozana, nefa nandà ny hafatra Millerita, ka noho izany dia nisara-panambadiana tamin’Andriamanitra nandritra ny tantaran’ny hafatry ny anjely voalohany sy faharoa. Ny fisarahana farany dia ny fahatongavan’ny anjely faharoa, ary ny fanambarana dia izao: tsy zanakavavin’i Kristy intsony izy, fa efa tonga zanakavavin’i Babylona. Vantany vao izany, nandritra ny Antso amin’ny Sasakalina, Andriamanitra dia niantso ny ampakariny vaovao ho amin’ny fanambadiana amin’ny fanekena.
Ny tabilao roa izay mariky ny fanekena ho an’ny Isiraely fahiny dia ny takela-bato roa misy ny Didy Folo; ary ny tabilao roa ho an’ny Isiraely ara-panahy ankehitriny dia ny tabilao roan’i Habakoka araka ny asehon’ny tabilao 1843 sy 1850. Ny vahoakan’ny fanekena izay nofaritan’ny tsindrimandry imbetsaka ho Laodikia dia nandà ny lalana fahiny, tsy nety nihaino ny feo avy ao ivohony, ka noho izany dia mamerina ny tantara famaranan’ny Isiraely fahiny izy ireo rehefa aloa avy amin’ny vavan’ny Tompo. Nahoana no mitranga amin’ireo izay antsoiny hoe: “Oloko” izany?
Ny fanoharana momba ny virijina folo, izay maneho ny fanandraman’ny Adventisma, dia tanteraka indroa: indray mandeha tany am-piandohana, ary avy eo indray any amin’ny famaranana ny Adventisma. Mampianatra i Rahavavy White fa io fanoharana io dia efa tanteraka ary mbola ho tanteraka hatramin’ny antsipiriany indrindra, ary koa fa io fanoharana io dia tsy maintsy takarina mandrakariva ho fahamarinana ankehitriny, tahaka ny anjely fahatelo ihany koa.
“Matetika aho no tondroina ho amin’ny fanoharana ny amin’ireo virijina folo, ka dimy tamin’ireo dia hendry, ary dimy kosa adala. Io fanoharana io dia efa tanteraka ary mbola hotanterahina hatramin’ny antsipiriany indrindra, fa manana fampiharana manokana amin’izao fotoana izao izy, ary, tahaka ny hafatry ny anjely fahatelo, dia efa tanteraka sady mbola hitohy ho fahamarinana ankehitriny mandra-pifaranan’ny fotoana.” Review and Herald, 19 Aogositra 1890.
Ny Advantisma Millerita dia nanatanteraka ilay fiandrasana ao amin’ny fanoharana teo anelanelan’ny faminanian’izy ireo tsy tanteraka tamin’ny 1843 sy ny faminaniana marina ny 22 Oktobra 1844. Maro sy manan-danja ny antsipiriany ara-paminaniana amin’ity tantara ity, saingy ny tiako hambara fotsiny dia izao: mifandray mivantana amin’ny anjely fahatelo ny fanoharana momba ireo virijina folo, araka izay vao nolazain-dRahavavy White.
Nanomboka tamin’ny 1798 ka hatramin’ny 22 Oktobra 1844, ny hafatry ny anjely voalohany dia nanambara ny fisokafan’ny fitsarana. Fotoana fohy talohan’ny nanombohan’ny fitsarana no nahatanterahan’ny Antso tamin’ny Misasakalina ao amin’ny fanoharana ny amin’ny virijina folo. Koa rehefa manambara ny famaranan’ny fitsarana ny anjely fahatelo, dia haverina indray koa ny fanambaràna ny Antso tamin’ny Misasakalina.
Ny fahafantarana fa nandà ny hafatr’Andriamanitra ny fiangonana protestanta, ka tonga zanakavavin’i Babylona izy ireo noho izany, no nahatongavan’ny hafatry ny anjely faharoa sy nanombohan’ny fotoana niandrasana tao amin’ilay fanoharana izay “tanteraka hatramin’ny litera tsirairay.” Tsy niverina ny Tompo tamin’ny 1843; niandry Izy mba hizaha toetra sy hitahy ny virijina. Ny fanambarana nataon’ny anjely faharoa izay nanondro ny fiangonana protestanta ho zanakavavin’i Babylona dia antso ho an’ireo izay mbola tao anatin’ireo fiangonana lavo ireo mba hivoaka ka hijoro miaraka amin’ny Millerita sy ny fahatakarany ny faminaniana. Tamin’ny fivoriana an-toby tao Exeter dia nanome ny porofo ilaina i Samuel Snow mba hanamafisana ny fihavian’ny Tompo tamin’ny 22 Oktobra 1844, ary niely nanerana ny tany tahaka ny onjan-dranomasina misondrotra ny hafatry ny Antso amin’ny Misasakalina. Avy eo dia tonga ny anjely fahatelo tamin’ilay Fahadisoam-panantenana Lehibe tamin’ny 22 Oktobra 1844.
Ity dia famintinana fohy momba ny tantara tany am-piandohana, izay namelako lafin-javatra maro tsy ho voaresaka, mba hanasongadinana teboka vitsivitsy izay toa mifandray kokoa amin’izay resahintsika.
Hohalalinay amin’ny lahatsoratra manaraka ireo hevitra ireo.