Fampitandremana Mifanindran-dalana — Laharana Faharoa

Hoy ny mpaminany hoe: “Ary nahita anjely iray hafa nidina avy tany an-danitra aho, nanana fahefana lehibe; ary nohazavain’ny voninahiny ny tany. Dia niantso mafy tamin’ny feo mahery izy ka nanao hoe: Rava, rava Babylona lehibe, ka tonga fonenan’ny demonia” (Apokalypsy 18:1, 2). Io no hafatra iray ihany izay nomen’ilay anjely faharoa. Rava Babylona, “satria nampisotroiny ny firenena rehetra ny divain’ny fahatezeran’ny fijangajangany” (Apokalypsy 14:8). Inona izany divay izany?—Ny fampianarany sandoka. Nomeny an’izao tontolo izao sabata sandoka ho solon’ny Sabatan’ny didy fahefatra, ary naveriny indray ny lainga izay nolazain’i Satana tamin’i Eva voalohany tao Edena—dia ny tsy fahafatesan’ny fanahy araka ny toetrany voajanahary. Maro koa ireo fahadisoana mitovy karazana amin’izany izay naeliny hatraiza hatraiza, ka “mampianatra ny didin’olona ho foto-pampianarana” (Matio 15:9).

“Rehefa nanomboka ny asa fanompoany ampahibemaso Jesosy, dia nanadio ny Tempoly tamin’ny fanimbazimbana masina natao taminy Izy. Anisan’ny asa farany tamin’ny fanompoany ny fanadiovana faharoa ny Tempoly. Toy izany koa, ao amin’ny asa farany ho fampitandremana an’izao tontolo izao, dia antso roa miavaka no atao amin’ny fiangonana. Ny hafatry ny anjely faharoa dia hoe: ‘Rava Babylona, rava ilay tanàna lehibe, satria nampisotro ny firenena rehetra ny divain’ny fahatezeran’ny fijangajangany izy’ (Apokalypsy 14:8). Ary ao amin’ny antso mafy amin’ny hafatry ny anjely fahatelo dia misy feo re avy any an-danitra manao hoe: ‘Mivoaha ao aminy, ry oloko, mba tsy hiray ota aminy ianareo, ary mba tsy handray ny lozany. Fa tafakatra hatrany an-danitra ny fahotany, ary Andriamanitra nahatsiaro ny helony’ (Apokalypsy 18:4, 5).” Selected Messages, boky 2, 118.

Nandritra izany fotoana izany, ireo mpivavaka avy tamin’ny firenena rehetra dia nitady ny tempoly izay natokana ho amin’ny fanompoam-pivavahana amin’Andriamanitra. Namirapiratra tamin’ny volamena sy ny vato soa izy, ka fahitana feno hatsarana sy fiandrianana. Kanefa Jehovah dia tsy hita tao intsony tao amin’izany lapa kanto izany. Isiraely amin’ny maha-firenena azy dia efa nisaraka tamin’Andriamanitra. Rehefa Kristy, teo am-pamaranana ny asa fanompoany teto an-tany, nijery fanindroany farany ny tao anatin’ny tempoly, dia hoy Izy: “Indro, avela ho lao aminareo ny tranonareo.” Matio 23:38. Hatramin’izay dia nantsoiny hoe tranon’ny Rainy ny tempoly; fa raha nivoaka avy tao anatin’ireo manda ireo ny Zanak’Andriamanitra, dia nesorina mandrakizay tamin’ny tempoly izay naorina ho amin’ny voninahiny ny fanatrehan’Andriamanitra.” Asan’ny Apostoly, 145.

“Naseho ahy ny fahalianana izay nentin’ny lanitra rehetra ny asa izay efa nandeha teto ambonin’ny tany. Jesosy dia naniraka anjely mahery sy mahavita zavatra lehibe hidina mba hampitandrina ny mponina etỳ an-tany hiomana ho amin’ny fisehoany fanindroany. Hitako ilay anjely mahery niala teo anatrehan’i Jesosy tany an-danitra. Nisy hazavana mamirapiratra indrindra sy be voninahitra nandeha teo alohany. Nolazaina tamiko fa ny iraka nampanaovina azy dia ny hanazava ny tany amin’ny voninahiny sy hampitandrina ny olombelona ny amin’ny fahatezeran’Andriamanitra ho avy. Vahoaka betsaka no nandray izany hazavana izany. Ny sasany dia toa tena feno fahamaotinana lalina, fa ny hafa kosa faly sady voasariky ny hafaliana lalina. Niparitaka tamin’ny rehetra ny hazavana, nefa ny sasany dia tonga teo ambanin’ny herin’izany hazavana izany fotsiny ihany, ka tsy nandray azy tamin’ny fo manontolo. Fa izay rehetra nandray azy kosa dia nanandratra ny tavany ho any an-danitra ka nankalaza an’Andriamanitra. Maro no nofenoin’ny fahatezerana lehibe. Ireo mpitandrina sy ny vahoaka dia niombona tamin’ny ratsy fanahy ka nanohitra mafy ny hazavana izay nafafin’ilay anjely mahery. Fa izay rehetra nandray azy dia nisaraka tamin’izao tontolo izao ka niray hina akaiky indrindra.”

“I Satana sy ny anjeliny dia nikely aina tamin’ny fitadiavana hitarika hiala amin’ny mazava ny sain’izay rehetra azony natao. Ny antokon’olona izay nandà izany dia navela tao amin’ny haizina. Hitako ilay anjely nijery tamim-pahalianana lalina indrindra ny vahoakan’Andriamanitra izay nilaza ny tenany ho Azy, mba hanoratra ny toetra novolavolain’izy ireo raha nampahafantarina taminy ny hafatra avy any an-danitra. Ary raha maro dia maro tamin’izay nilaza fa tia an’i Jesosy no niala tamin’ilay hafatra avy any an-danitra tamin’ny fanamavoana, fanesoana ary fankahalana, dia nisy anjely iray nitana horonam-boky teny an-tànany ka nanao ny firaketana mahamenatra. Feno fahatezerana marina ny lanitra rehetra, satria nohamavozin’ireo mpanaraka Azy tamin’ny filazany i Jesosy.”

“Hitako ny fahadisoam-panantenan’ireo izay nitoky. Tsy nahita ny Tompony tamin’ny fotoana nandrasany izy. Tanjon’Andriamanitra ny hanafina ny ho avy sy hitondra ny olony ho amin’ny fotoana iray tsy maintsy handraisana fanapahan-kevitra. Raha tsy nisy io fe-potoana io, dia tsy ho tanteraka ny asa nokasain’Andriamanitra. Satana dia nitarika ny sain’ny maro dia maro hialoha lavitra any amin’ny ho avy. Fe-potoana iray nambara ho an’ny fisehoan’i Kristy no tsy maintsy nampitodika ny saina hikatsaka amim-pahatsorana fiomanana ho amin’ny ankehitriny. Rehefa lasa anefa ny fotoana, ireo izay tsy nandray tanteraka ny fahazavan’ilay anjely dia nikambana tamin’ireo izay nanamavo ny hafatra avy any an-danitra, ka nitodika naneso ireo izay diso fanantenana. Hitako ny anjely tany an-danitra niara-nisaina tamin’i Jesosy. Efa nanamarika ny toe-piainan’ireo izay milaza ho mpanaraka an’i Kristy izy ireo. Ny fandalovan’ilay fotoana voafaritra dia nitsapa sy nanaporofo azy ireo, ary maro dia maro no nolanjaina tamin’ny mizana ka hita fa tsy ampy. Samy nilaza mafy avokoa izy rehetra fa Kristiana izy, nefa saiky tsy nanaraka an’i Kristy tamin’ny lafiny rehetra. Faly tokoa Satana tamin’ny toetry ny mpanaraka an’i Kristy izay milaza izany fotsiny. Voafandriny izy ireo. Efa notarihiny hiala tamin’ny lalana mahitsy ny ankamaroany, ka niezaka hiakatra ho any an-danitra amin’ny lalana hafa. Hitan’ny anjely ireo madio, ireo tsy misy pentina, ary ireo masina, fa nifangaro tamin’ny mpanota tao Ziona sy tamin’ilay mpihatsaravelatsihy tia izao tontolo izao. Efa niambina ireo tena tia an’i Jesosy izy; nefa ireo ratsy fitondran-tena dia nisy fiantraikany tamin’ireo masina.”

“Ireo izay nirehitra tao am-pony ny faniriana, dia faniriana mafy hahita an’i Jesosy, dia noraran’ireo rahalahiny izay nilaza tena ho mpino tsy hiteny ny amin’ny fihaviany. Nijery ny zava-nitranga rehetra ny anjely, ary niara-niory tamin’ny sisa, izay tia ny fisehoan’i Jesosy. Nisy anjely mahery iray hafa nirahina hidina etỳ an-tany. Napetrak’i Jesosy teny an-tanany ny soratra iray, ary raha tonga etỳ an-tany izy, dia niantso hoe: Rava Babylona! rava! Ary avy eo dia hitako indray ireo izay diso fanantenana naneho endrika falifaly, sy nanandratra ny masony ho any an-danitra, nijery tamin’ny finoana sy fanantenana ny fisehoan’ny Tompony. Kanefa maro no toa mbola nitoetra tao anatin’ny fahatorotoronana, tahaka ny olona rendremana; nefa hitako teo amin’ny tarehiny ny dian’ny alahelo lalina. Ireo izay diso fanantenana dia nahita avy ao amin’ny Baiboly fa tao anatin’ny fotoana fiandrasana izy ireo, ary tsy maintsy niandry tamim-paharetana ny fahatanterahan’ny fahitana. Ilay porofo ihany izay nitarika azy ireo hiandry ny Tompony tamin’ny 1843 no nitarika azy hanantena Azy tamin’ny 1844. Hitako fa ny ankamaroany dia tsy nanana ilay hery izay nanamarika ny finoany tamin’ny 1843. Ny fahadisoam-panantenany dia efa nampangatsiahina ny finoany. Fa raha niray tamin’ny antson’ny anjely faharoa ireo izay diso fanantenana, dia nijery tamin’ny fahalianana lalina indrindra ny antokon’ny lanitra, ka nanamarika ny vokatry ny hafatra. Hitany ireo izay nitondra ny anarana hoe Kristiana nihodina tamin’ny eso sy fanamavoana hamelezana ireo izay efa diso fanantenana. Raha nivoaka avy tamin’ny molotry ny mpaneso ireo teny hoe: Tsy mbola niakatra ihany ianareo! dia nisy anjely iray nanoratra izany. Hoy ilay anjely: Maneso an’Andriamanitra izy ireo.”

“Nampahatsiahivina ahy indray ny amin’ny nakàna an’i Elia. Latsaka tamin’i Elisa ny lambany, ary ankizy ratsy fanahy (na tanora) no nanaraka azy, ka naneso sady niantso hoe: Miakara, ry sola! Miakara, ry sola! Naneso an’Andriamanitra izy ireo, ka teo no nahazoany ny saziny. Efa nianarany tamin’ny ray aman-dreniny izany. Ary izay efa naneso sy nihomehy ny hevitra ny amin’ny fiakaran’ny olomasina, dia hotsidihin’ny lozan’Andriamanitra, ka ho tsapany fa tsy zavatra madinika ny milalao amin’Andriamanitra.

“Jesosy dia naniraka anjely hafa mba hanidina haingana hamelombelona indray sy hampahery ny finoana reraka an’ny olony, ary hanomana azy ireo hahatakatra ny hafatry ny anjely faharoa, sy ny hetsika lehibe izay efa ho tanterahina tsy ho ela tany an-danitra. Hitako ireo anjely ireo nandray hery sy fahazavana lehibe avy tamin’i Jesosy, ka nanidina haingana nankany an-tany mba hanatanteraka ny iraka nampanaovina azy, dia ny hanampy ny anjely faharoa amin’ny asany. Fahazavana lehibe no namirapiratra tamin’ny vahoakan’Andriamanitra raha niantso ireo anjely hoe: Indro, avy ny Mpampakatra, mivoaha mba hitsena Azy. Dia hitako ireo izay efa diso fanantenana nitsangana, ka nirindra tamin’ny anjely faharoa, nitory hoe: Indro, avy ny Mpampakatra, mivoaha mba hitsena Azy. Ny fahazavana avy tamin’ireo anjely dia nanindrona ny haizina hatraiza hatraiza. Satana sy ireo anjeliny dia nitady hanakantsakana tsy hiparitahan’izany fahazavana izany sy tsy hahatanterahan’izany ny vokatra nokendrena. Nifanditra tamin’ny anjelin’Andriamanitra izy ireo ka nilaza taminy fa Andriamanitra dia namitaka ny olona, ary na dia tamin’ny fahazavany sy ny heriny rehetra aza, dia tsy hainy ny hampino ny olona fa ho avy Jesosy. Nohizan’ny anjelin’Andriamanitra ny asany, na dia niezaka nanentsina ny lalana aza Satana sy nitarika ny sain’ny olona hiala amin’ny fahazavana. Izay nandray izany dia toa faly indrindra. Napetrany niakatra tany an-danitra ny masony, ka naniry fatratra ny fisehoan’i Jesosy. Ny sasany kosa tao anatin’ny fahoriana lehibe, nitomany sy nivavaka. Toa nifantoka tamin’ny tenany ihany ny masony, ary tsy sahy nijery niakatra izy.”

Nisy hazavana sarobidy avy any an-danitra nampisaraka ny aizina taminy, ary ny masony, izay efa nifantoka tamim-pahakiviana teo amin’ny tenany ihany, dia natodika ho any ambony, raha ny fankasitrahana sy ny fifaliana masina kosa dia naneho ny tenany teo amin’ny endriny rehetra. Jesosy sy ny antokon’ny anjely rehetra dia nijery tamim-pankasitrahana ireo mahatoky izay niandry tamim-paharetana.

“Ireo izay nandà sy nanohitra ny fahazavan’ny hafatry ny anjely voalohany dia very ny fahazavan’ny faharoa, ary tsy afaka nandray tombontsoa tamin’ny hery sy ny voninahitra izay niaraka tamin’ilay hafatra hoe: Indro, avy ny Mpampakatra. Niala taminy Jesosy sady naneho tarehy manjombona. Nataony tsinontsinona sy nolaviny Izy. Fa ireo izay nandray ny hafatra kosa dia nofonosin’ny rahon’ny voninahitra. Niandry sy niambina ary nivavaka izy ireo mba hahalala ny sitrapon’Andriamanitra. Natahotra indrindra izy ireo sao hanafintohina Azy. Hitako Satana sy ny anjeliny nitady hanakombona io fahazavana avy amin’Andriamanitra io tsy ho azon’ny olon’Andriamanitra; kanefa raha mbola nitahiry ilay fahazavana ireo niandry, ary nampakatra ny masony hiala amin’ny tany ho amin’i Jesosy, dia tsy nanan-kery Satana hanala aminy io fahazavana sarobidy io. Ilay hafatra nomena avy any an-danitra dia nahatezitra an’i Satana sy ny anjeliny, ary ireo izay nilaza ho tia an’i Jesosy nefa nanamavo ny fihaviany dia naneso sy nanarabiraby ireo mahatoky sady matoky. Kanefa nisy anjely nanamarika ny fanesoana rehetra, ny fanivaivana rehetra, ary ny fampahoriana rehetra izay noraisin’izy ireo avy tamin’ireo rahalahiny nilaza ho mpino. Maro dia maro no nanandratra ny feony nitaraina hoe: Indro, avy ny Mpampakatra, ka nandao ny rahalahiny izay tsy tia ny fisehoan’i Jesosy, ary tsy nety handefitra mba hitoerany amin’ny firesahana ny fihaviany fanindroany. Hitako Jesosy nanalavitra ny tavany tamin’ireo izay nandà sy nanamavo ny fihaviany; ary avy eo dia nasainy ny anjely hitarika ny olony hiala eo afovoan’ny maloto, fandrao ho voaloto izy. Ireo izay nankatò ny hafatra dia nitsangana ho afaka sy niray saina. Fahazavana masina sy tsara indrindra no namirapiratra teo aminy. Nolaviny izao tontolo izao, nosintoniny niala taminy ny fitiavany azy, ary nataony sorona ny tombontsoany teto an-tany. Nafoiny ny harenany teto an-tany, ary niatrika ny lanitra ny fijeriny feno faniriana, niandry ny hahita ny Mpanafaka malalany. Fifaliana masina sy voahasina no namirapiratra teo amin’ny endriny, ka nampahafantatra ny fiadanana sy ny hafaliana izay nanjaka tao anatiny. Nasain’i Jesosy nandeha ny anjeliny ka hampahery azy, fa nanakaiky ny ora fitsapana azy ireo. Hitako fa ireo niandry ireo dia mbola tsy voazaha toetra araka izay tsy maintsy hotsapaina. Tsy mbola afaka tamin’ny fahadisoana izy ireo. Ary hitako ny famindram-po sy ny fahatsaran’Andriamanitra tamin’ny nandefasany fampitandremana ho an’ny mponin’ny tany, sy hafatra miverimberina mba hitondra azy ireo ho amin’ny fotoana iray voatondro, hitarika azy ireo handinika fatratra ny tenany, mba hialany amin’ireo fahadisoana izay nampitaina avy tamin’ny mpanompo sampy sy ny papista. Tamin’ny alalan’ireo hafatra ireo no namoahan’Andriamanitra ny olony ho eo amin’izay ahafahany miasa ho azy amin-kery lehibe kokoa, sy eo amin’izay ahafahan’izy ireo mitandrina ny didiny rehetra....”

“Raha nifarana ny fanompoan’i Jesosy tao amin’ny fitoerana masina, ka niditra tao amin’ny Indrindra Masina Izy, ary nitsangana teo anoloan’ny fiara misy ny lalàn’Andriamanitra, dia naniraka anjely mahery iray hafa ho etỳ an-tany Izy hitondra ny hafatra fahatelo. Napetrany teo an-tanan’ilay anjely ny horonam-boky iray, ary raha nidina ho etỳ an-tany tamin’ny voninahitra sy ny hery izy, dia nanambara fampitandremana mahatahotra, dia fandrahonana mahery indrindra izay mbola nentina ho amin’ny olombelona. Natao io hafatra io mba hampitandrina ny zanak’Andriamanitra sy hampiseho aminy ny ora fakam-panahy sy fahoriana izay miandry azy. Hoy ilay anjely: Hatao amin’ny ady akaiky amin’ilay bibidia sy ny sariny izy. Ny hany fanantenany hahazo fiainana mandrakizay dia ny hijanona ho mafy orina. Na dia tandindomin-doza aza ny ainy, dia tsy maintsy mitana mafy ny fahamarinana izy. Ny anjely fahatelo dia mamarana ny hafany amin’izao teny izao: Inty ny faharetan’ny olona masina; inty izay mitandrina ny didin’Andriamanitra sy ny finoan’i Jesosy. Raha namerimberina izany teny izany izy, dia nanondro ny fitoerana masina any an-danitra. Ny sain’izay rehetra mandray io hafatra io dia tarihina ho any amin’ny Indrindra Masina, izay ijoroan’i Jesosy eo anoloan’ny fiara, manao ny fifonana farany ho an’izay rehetra mbola ijanonan’ny famindram-po, ary ho an’izay nandika ny lalàn’Andriamanitra tamin’ny tsi-fahalalana. Izany fanavotana izany dia atao ho an’ny marina efa maty ary koa ho an’ny marina velona. Jesosy manao fanavotana ho an’izay maty nefa tsy nandray ny fahazavana momba ny didin’Andriamanitra, ka nanota tamin’ny tsi-fahalalana.”

“Rehefa nosokafan’i Jesosy ny varavaran’ny Iray Masina Indrindra dia hita ny fahazavan’ny Sabata, ary ny olon’Andriamanitra dia tsy maintsy hosedraina sy hotsapaina, tahaka ny nitsapan’Andriamanitra ny zanak’Isiraely fahiny, mba hahitana raha hitandrina ny lalàny izy. Hitako ny anjely fahatelo nanondro niakatra, ka naneho tamin’ireo diso fanantenana ny lalana mankany amin’ny Iray Masina Indrindra ao amin’ny fitoerana masina any an-danitra. Nanaraka an’i Jesosy tamin’ny finoana ho any amin’ny Iray Masina Indrindra izy ireo. Hitan’izy ireo indray Jesosy, ary mitsimoka indray ny fifaliana sy ny fanantenana. Hitako izy ireo nijery niverina ka namakafaka ny lasa, hatramin’ny fanambarana ny fiavian’i Jesosy fanindroany, ka nandalo tamin’ny diany mandra-pahatongan’ny fahataperan’ny fotoana tamin’ny 1844. Hitan’izy ireo fa voazava ny fahadisoam-panantenany, ary ny fifaliana sy ny fahatokiana dia mamelombelona azy indray. Ny anjely fahatelo no nanazava ny lasa sy ny ankehitriny ary ny ho avy, ary fantatr’izy ireo fa Andriamanitra tokoa no nitarika azy tamin’ny fitondrany miafina.”

“Naseho tamiko fa ny sisa dia nanaraka an’i Jesosy ho ao amin’ny fitoerana masina indrindra, ka nahita ny fiaran’ny fanekena sy ny seza famindram-po, ary voasariky ny voninahiny. Natsangan’i Jesosy ny sarom-bilany amin’ilay fiara, ka indro! ireo takela-bato, izay voasoratra teo aminy ny didy folo. Arahin’izy ireo tsikelikely ireo tenin’Andriamanitra velona; nefa mihemotra amin-kovitra izy, raha hitany fa velona eo anivon’ireo didy masina folo ny didy fahefatra, sady misy fahazavana mamirapiratra kokoa manazava azy noho ny sivy hafa, ary misy faribolan’ny voninahitra manodidina azy rehetra. Tsy mahita na inona na inona eo izy ireo izay milaza aminy fa nofoanana ny Sabata, na novana ho amin’ny andro voalohany amin’ny herinandro. Toy izao no vakiny, tahaka ny nitenenan’ny vavan’Andriamanitra azy tamin’ny fahalehibeazana manetriketrika sy mampahatahotra teny an-tendrombohitra, raha nanjelanjelatra ny tselatra ary nikotroka ny kotrokorana, ary raha nosoratana tamin’ny rantsan-tanany masina teo amin’ny takela-bato izany hoe: Henemana no hiasanao ka hataonao avokoa ny asanao rehetra; fa ny andro fahafito no Sabatan’i Jehovah Andriamanitrao. Gaga izy ireo, raha mahita ny fikarakarana natao ho an’ny didy folo. Hitany fa napetraka teo akaikin’i Jehovah ireo, voasarona sy voaaro amin’ny fahamasinany. Hitany fa nanitsakitsaka ny didy fahefatra amin’ny didy folo izy ireo, ary nitandrina andro nampitain’ny jentilisa sy ny papista, fa tsy ilay andro nohamasinin’i Jehovah. Manetry tena eo anatrehan’Andriamanitra izy ireo, ary misaona noho ny fandikan-dalàny taloha.

“Hitako fa ny ditin-kazo manitra tao anatin’ny fanatitra fandoroana ditin-kazo manitra dia nifoka setroka, raha i Jesosy nanolotra ny fieken-kelok’izy ireo sy ny vavaka nataony tamin’ny Rainy. Ary raha niakatra izany, dia nisy fahazavana mamirapiratra niorina teo ambonin’i Jesosy sy teo ambonin’ny seza famindram-po; ary ireo izay nivavaka tamim-pahatsoram-po, izay ory satria nahita ny tenany ho mpandika ny lalàn’Andriamanitra, dia voatahy, ary ny tavan’izy ireo dia nazava tamin’ny fanantenana sy fifaliana. Nandray anjara tamin’ny asan’ilay anjely fahatelo izy ireo, ka nanandratra ny feony sy nanambara ny fampitandremana manetriketrika. Kanefa vitsy ihany tamin’ny voalohany no nandray ny hafatra; nefa dia mbola nanohy tamim-pahavitrihana nitory ny fampitandremana ihany izy ireo. Avy eo dia hitako fa maro no nandray ny hafatry ny anjely fahatelo, ka nampiray ny feony tamin’ireo izay voalohany nitory ny fampitandremana, ary nanandratra an’Andriamanitra sy nankalaza Azy tamin’ny fitandremana ny Andro Fitsaharany nohamasininy.”

“Maro izay nandray ny hafatra fahatelo no tsy mbola nanana fanandramana tamin’ireo hafatra roa teo aloha. Fantatr’i Satana izany, ka nifantoka taminy ny masony ratsy mba handrava azy ireo; nefa ny anjely fahatelo dia nanondro azy ireo ho amin’ny Toerana Masina Indrindra, ary ireo izay efa nanana fanandramana tamin’ireo hafatra teo aloha dia nanoro azy ireo ny lalana ho any amin’ny fitoerana masina any an-danitra. Maro no nahita ny rojom-pahamarinana tonga lafatra ao amin’ny hafatry ny anjely, ka nandray izany tamin-kafaliana. Nanaiky izany araka ny filaharany izy ireo, ary nanaraka an’i Jesosy tamin’ny finoana ho ao amin’ny fitoerana masina any an-danitra. Naseho tamiko ireo hafatra ireo ho toy ny vatofantsika hihazona mafy ny tenan’ny mpino. Ary raha mandray sy mahatakatra izany ny tsirairay, dia voaaro amin’ny fitaka maro ataon’i Satana izy ireo.”

“Taorian’ilay fahadisoam-panantenana lehibe tamin’ny taona 1844, Satana sy ny anjeliny dia nazoto indrindra nametraka fandrika mba hampihorohoro sy hampihozongozona ny finoan’ny fiangonana. Niasa tamin’ny sain’ireo olona nanana fanandramana manokana tamin’izany zavatra izany izy. Nisy endriky ny fanetren-tena teo amin’izy ireo. Novan’izy ireo ny hafatra voalohany sy faharoa, ka natondroiny ho any amin’ny hoavy ny fahatanterahany, raha ny hafa kosa nanondro lavitra tany amin’ny lasa, ka nilaza fa efa tany no nahatanteraka azy ireny. Ireo olona ireo dia nitarika ny sain’ireo tsy mbola za-draharaha hiala, ka nampikorontana ny finoany. Ny sasany dia nandinika ny Baiboly mba hiezaka hanangana finoana ho an’ny tenany manokana, tsy miankina amin’ny fiangonana. Satana dia nifaly fatratra tamin’izany rehetra izany; satria fantany fa ireo izay niala tamin’ny vatofantsika dia azony voataonan’ny fahadisoana samihafa, ary ahofahofa amin’ny rivotry ny fampianarana isan-karazany. Maro tamin’ireo izay nitarika tamin’ny hafatra voalohany sy faharoa no nandà izany, ary nisy fisarahana sy fanaparitahana nanerana ny fiangonana. Avy eo aho dia nahita an’i Wm. Miller. Toa very hevitra izy, ary niondrika noho ny alahelo sy ny fahoriana noho ny amin’ny vahoakany. Hitany ilay antokon’olona izay niray saina sy nifankatia tamin’ny taona 1844, ka very ny fifankatiavany, ary nifanohitra. Hitany izy ireo niverina tany amin’ny toetra mangatsiaka sy nihemotra ara-panahy. Nandany ny heriny ny alahelo. Hitako ireo lehilahy mpitarika nijery an’i Wm. Miller, sady natahotra sao handray ny hafatry ny anjely fahatelo sy ny didin’Andriamanitra izy. Ary rehefa nirona hankany amin’ny fahazavana avy any an-danitra izy, dia nametraka tetika iray ireo lehilahy ireo mba hanintonana ny sainy hiala amin’izany. Hitako fa nisy hery avy amin’olombelona nampiasaina mba hitazonana ny sainy ho ao amin’ny haizina, sy hihazonana ny heriny mitaona ho eo amin’izy ireo. Farany dia nanandratra ny feony hanohitra ny fahazavana avy any an-danitra i Wm. Miller. Tsy nahomby izy tamin’ny tsy nandraisany ilay hafatra izay ho nanazava tanteraka ny fahadisoam-panantenany, ary ho nampiposaka fahazavana sy voninahitra teo amin’ny lasa, izay ho namelombelona indray ny heriny reraka, hanazava ny fanantenany, ary hitarika azy hanome voninahitra an’Andriamanitra. Fa nirona tamin’ny fahendren’olombelona izy fa tsy tamin’ny an’Andriamanitra; ary satria torotoro noho ny asa mafy nataony tamin’ny asan’ny Tompony sy noho ny fahanterana izy, dia tsy tompon’andraikitra tahaka ireo izay nanakana azy tsy hahalala ny fahamarinana. Izy ireo no tompon’andraikitra, ary eo aminy no mitoetra ny ota. Raha afaka nahita ny fahazavan’ny hafatra fahatelo i Wm. Miller, dia maro tamin’ireo zavatra izay toa maizina sy mistery taminy no ho voazava. Naneho fitiavana sy fahalianana lalina ho azy toy izany ny rahalahiny, ka nihevitra izy fa tsy ho zakany ny hisaraka amin’izy ireo. Ny fony dia nirona hankany amin’ny fahamarinana; nefa avy eo dia nijery ny rahalahiny izy. Nanohitra izany izy ireo. Moa va hahavita hisaraka amin’ireo izay niara-nijoro an-tsisiny sy nifandimby soroka taminy tamin’ny fitoriana ny fihavian’i Jesosy izy? Nihevitra izy fa tsy hitarika azy hivily lalana mihitsy izy ireo.”

“Natolotr’Andriamanitra ho eo ambanin’ny fahefan’i Satana izy, ary mba hanjakan’ny fahafatesana aminy. Nafeniny tao am-pasana izy, lavitra ireo izay nitaona azy tsy an-kijanona hiala amin’Andriamanitra. Nanao fahadisoana Mosesy raha vao hiditra ny tany nampanantenaina izy. Tahaka izany koa, hitako fa nanao fahadisoana i Wm. Miller, raha efa ho hiditra ny Kanana any an-danitra izy, tamin’ny namelany ny herin’ny fitaomany hanohitra ny fahamarinana. Ny hafa no nitarika azy ho amin’izany. Ireo hafa ireo no tsy maintsy hampamoahina amin’izany. Fa ny anjely miambina ny vovoka sarobidin’ity mpanompon’Andriamanitra ity, ary hivoaka izy amin’ny feon’ny trompetra farany.

“Nahita andian’olona iray aho izay nitsangana tamim-paharetana sy tamim-piorenana, ka tsy nety hanome vahana an’izay te hampihorohoro ny finoana efa niorina ao amin’ny tena. Nibanjina azy ireo tamin’ny fankasitrahana Andriamanitra. Naseho ahy ny dingana telo—voalohany, faharoa ary fahatelo—dia ny hafatry ny anjely voalohany sy faharoa ary fahatelo. Hoy ilay anjely: Lozan’izay hanetsika vato iray, na hampihozongozona tsimatra iray amin’ireo hafatra ireo. Zava-dehibe indrindra ny fahatakarana marina ireo hafatra ireo. Miankina amin’ny fomba andraisana azy ny anjaran’ny fanahy. Dia nentina nidina namakivaky indray aho tamin’ireo hafatra ireo, ka hitako fa novidian’ny vahoakan’Andriamanitra tamin’ny vidiny lafo tokoa ny fanandramany. Tamin’ny fijaliana be sy ny ady mafy no nahazoana izany. Tsikelikely no nitondran’Andriamanitra azy ireo, mandra-pametrany azy teo ambonin’ny lampihazo mafy sy tsy azo hozongozonina. Avy eo dia nahita olona aho, raha nanatona ilay lampihazo izy, talohan’ny niakarany teo amboniny, nandinika ny fototra. Ny sasany, tamim-pifaliana, dia niakatra teo avy hatrany. Ny hafa kosa nanomboka nitady tsiny tamin’ny fanorenana ny fototry ny lampihazo. Naniry ny hanaovana fanatsarana izy ireo, ary amin’izay dia ho lavorary kokoa ilay lampihazo, sady ho sambatra lavitra ny vahoaka. Ny sasany dia nidina niala teo amin’ny lampihazo ka nandinika azy, ary avy eo dia nahita tsiny taminy, ka nilaza fa diso ny nametrahana azy. Hitako fa saiky ny rehetra dia nitsangana mafy teo ambonin’ilay lampihazo, ka nananatra ny hafa izay efa niala teo mba hitsahatra amin’ny fitarainany, satria Andriamanitra no mpanorina lehibe, ary izy ireo dia niady taminy. Notsiahiviny ny asan’Andriamanitra mahagaga, izay nitarika azy ho eo amin’ilay lampihazo mafy; ary saiky izy rehetra, tamin’ny firaisana, no nanandratra ny masony ho amin’ny lanitra, ka tamin’ny feo mahery no nanomezany voninahitra an’Andriamanitra. Nisy vokany tamin’ny sasany tamin’ireo izay efa nitaraina sy niala teo amin’ny lampihazo izany, ka dia niakatra teo amboniny indray izy ireo tamin’ny endrika feno fanetren-tena.”

“Naverina indray aho ho amin’ny fanambarana ny fihavian’i Kristy voalohany. Jaona dia nirahina tamin’ny fanahy sy ny herin’i Elia mba hanomana ny lalana ho amin’ny fihavian’i Jesosy. Ireo izay nandà ny fijoroana vavolombelon’i Jaona dia tsy nahazo tombontsoa tamin’ny fampianaran’i Jesosy. Ny fanoherany ny fanambarana ny fihaviany voalohany no nametraka azy teo amin’ny toerana tsy hahafahany handray mora foana ny porofo mahery indrindra fa Izy no Mesia. Satana no nitarika ireo izay nandà ny hafatr’i Jaona handroso lavitra kokoa hatrany, ka handà an’i Jesosy sy hanombo azy tamin’ny hazo fijaliana. Tamin’ny nanaovany izany dia nametraka ny tenany teo amin’ny toerana tsy hahafahany mandray ny fitahiana tamin’ny andron’ny Pentekosta, izay tokony ho nampianatra azy ny lalana mankany amin’ny fitoerana masina any an-danitra. Ny triatran’ny efitra lamba tao amin’ny tempoly dia naneho fa ny fanatitra sy ny fombafomba jiosy dia tsy horaisina intsony. Efa natolotra Ilay Fanatitra Lehibe, ary efa nekena; ary ny Fanahy Masina izay nidina tamin’ny andron’ny Pentekosta dia nitondra ny sain’ny mpianatra hiala tamin’ny fitoerana masina teto an-tany ho any amin’ilay fitoerana masina any an-danitra, izay efa nidiran’i Jesosy tamin’ny ràny manokana, sady narotsany tamin’ny mpianany ny soa azo avy amin’ny fanavotany. Ny Jiosy dia navela tao anatin’ny fitaka tanteraka sy ny haizina lalina indrindra. Very taminy ny fahazavana rehetra izay mety ho azony momba ny drafi-pamonjena, nefa mbola natokiny ihany ny fanatitra sy ny sorona tsy nisy antony nataony. Tsy afaka nahazo tombontsoa tamin’ny fanelanelanan’i Kristy tao amin’ny fitoerana masina izy ireo. Efa nisolo ny teto an-tany ny fitoerana masina any an-danitra, kanefa tsy nanana fahalalana ny lalana mankany an-danitra izy ireo.”

Maro no mijery amin-tahotra ny lalana nizoran’ny Jiosy tamin’ny nandavany sy nanombohany an’i Jesosy. Ary rehefa mamaky ny tantaran’ny fanaratsiana nahatsiravina natao taminy izy, dia mihevitra fa tia an’i Kristy, ary tsy ho nandà Azy tahaka an’i Petera, na ho nanombo Azy tahaka ny Jiosy. Kanefa Andriamanitra, Izay efa nanatri-maso ny fiaraha-miory nambaran’izy ireo tamin’ny Zanany, dia efa nizaha toetra azy, ary nitondra teo amin’ny fitsapana izany fitiavana izay nambarany ho an’i Jesosy izany.

“Nanaraka tamin’ny fahalianana lalina indrindra ny lanitra manontolo ny fandraisana ilay hafatra. Kanefa maro amin’izay milaza fa tia an’i Jesosy, sady mandatsa-dranomaso rehefa mamaky ny tantaran’ny hazo fijaliana, no tsy nandray ny hafatra tamin’ny hafaliana, fa voahetsiky ny fahatezerana ka naneso ny vaovao mahafaly ny amin’ny fihavian’i Jesosy, ary nilaza izany ho fitaka. Tsy nety niombona tamin’izay tia ny fisehoany izy, fa nankahala azy ireny sy namoaka azy hiala tao amin’ny fiangonana. Ireo izay nandà ny hafatra voalohany dia tsy afaka nahazo tombontsoa tamin’ny faharoa, ary tsy nahazo tombontsoa tamin’ilay antso tamin’ny misasakalina, izay natao hanomanana azy hiditra miaraka amin’i Jesosy amin’ny finoana ao amin’ny Toerana Masina Indrindra ao amin’ny fitoerana masina any an-danitra. Ary noho ny nandavany ireo hafatra roa teo aloha, dia tsy mahita hazavana ao amin’ny hafatry ny anjely fahatelo izy, dia ilay hafatra izay mampiseho ny lalana mankany amin’ny Toerana Masina Indrindra. Hitako fa ny fiangonana ara-bakiteny, tahaka ny nanomboan’ny Jiosy an’i Jesosy tamin’ny hazo fijaliana, dia nanombo ihany koa ireo hafatra ireo tamin’ny hazo fijaliana; koa noho izany dia tsy manana fahalalana ny amin’ny fihetsika natao tany an-danitra izy, na ny amin’ny lalana mankany amin’ny Toerana Masina Indrindra, ary tsy afaka mandray tombontsoa avy amin’ny fanelanelanan’i Jesosy ao. Tahaka ny Jiosy, izay nanolotra ny fanatitra tsy mahasoa nataony, dia atolony koa ny vavaka tsy mahasoa ataony ao amin’ilay efitra izay efa nilaozan’i Jesosy; ary Satana, faly amin’ny famitahana ireo izay milaza tena ho mpanaraka an’i Kristy, dia mamatotra azy ao amin’ny fandriky ny tenany, sady miseho ho manana toetra ara-pivavahana, ka mitarika ny sain’ireo izay milaza tena ho Kristiana ho any aminy, ary miasa amin’ny heriny sy ny famantarany ary ny fahagagana mandaingany. Ny sasany dia fitahiny amin’ny fomba iray, ary ny sasany amin’ny fomba hafa. Manana fitaka samihafa voaomana izy mba hisy fiantraikany amin’ny saina samihafa. Ny sasany mijery fitaka iray amin-korontan-tsaina sy tahotra, nefa kosa mandray mora foana ny hafa. Mamitaka ny sasany amin’ny alalan’ny fanahy mivavaka amin’ny maty i Satana. Tonga koa izy tahaka ny anjelin’ny mazava, ary mampiely ny heriny manerana ny tany. Hitako fa nisy fanavaozana sandoka teny rehetra eny. Faly tafahoatra ny fiangonana, ka nihevitra fa Andriamanitra no niasa tamim-pahagagana ho azy, kanjo fanahy hafa no nanao izany. Ho levona izany ka hamela izao tontolo izao sy ny fiangonana ho amin’ny toe-javatra ratsy kokoa noho ny teo aloha.”

“Hitako fa Andriamanitra dia manana zanaka tso-po eo amin’ireo Advantista amin’ny anarana fotsiny, sy eo amin’ireo fiangonana lavo; ary ny mpitory sy ny vahoaka dia mbola hantsoina hivoaka avy ao amin’ireo fiangonana ireo, alohan’ny handrotsahana ny loza, ary handray ny fahamarinana amim-pifaliana izy. Fantatr’i Satana izany, ary alohan’ny antso mafy ataon’ilay anjely fahatelo dia manetsika hafanam-po ao amin’ireo fikambanana ara-pivavahana ireo izy, mba hiheveran’ireo izay nandà ny fahamarinana fa Andriamanitra no miaraka aminy. Manantena izy ny hamitaka ny tso-po, ka hitarika azy hihevitra fa Andriamanitra dia mbola miasa ho an’ireo fiangonana. Kanefa hamirapiratra ny mazava, ary ny olona rehetra izay tso-po dia hiala amin’ireo fiangonana lavo, ka hijoro miaraka amin’ny sisa.” Spiritual Gifts, volume 1, 151–172.