Ao amin’ilay andalana mbola hodinihintsika, izay maneho hevitra momba an’i Kristy amin’ny maha anjely midina ao amin’ny Apokalypsy toko faha‑folo, i Kristy amin’ny maha anjely mahery Azy dia mampiseho “ny anjara asany eo amin’ireo sehatra famaranana amin’ilay ady lehibe ifanandrinan’i Satana.” Ny “toerana” noraisin’i Kristy, raha nametraka ny tongony ankavanana teo ambonin’ny ranomasina sy ny tongony ankavia teo ambonin’ny tany maina Izy, dia “manambara ny heriny sy ny fahefany fara tampony amin’ny tany rehetra.” Rehefa niantso “tamin’ny feo mahery” i Kristy, dia “niantso” Izy “tahaka ny fieron’ny liona.”
I Kristy dia haneho ny fahefany tsy manam-petra ao amin’“ireo seho famaranana amin’ilay fifanandrinana lehibe,” ary rehefa maneho ny fahefany tsy manam-petra I Kristy, dia manao izany amin’ny maha-Lionan’ny fokon’i Joda Azy.
Ny Mpamonjy dia aseho eo anatrehan’i Jaona amin’ny tandindon’ny “Liona avy amin’ny firenen’i Joda” sy ny “Zanak’ondry toy ny efa voavono.” Apokalypsy 5:5, 6. Ireo tandindona ireo dia maneho ny firaisan’ny hery tsy refesi-mandidy sy ny fitiavana mahafoy tena. Ny Liona avy amin’i Joda, izay mampihorohoro tokoa ho an’ireo mandà ny fahasoavany, dia ho Zanak’ondrin’Andriamanitra ho an’ny mankatò sy mahatoky.” Asan’ny Apostoly, 589.
Ny fanehoan’i Kristy ny Tenany ho Liona avy amin’ny firenen’i Joda dia manasongadina ny asany amin’ny fanisiana tombo-kase sy amin’ny famahana ny faminaniana ara-Baiboly, araka ny fotoanany masina. Tsy ela mialoha ny hifaranan’ny fotoana famindram-po ho an’ny olombelona, rehefa “efa antomotra ny fotoana,” dia hisy famahana ny fahamarinana manokana ao amin’ny Baiboly izay manondro ireo “zavatra izay tsy maintsy ho tonga vetivety.”
Ny Fanambaran’i Jesosy Kristy, izay nomen’Andriamanitra azy mba hanehoany amin’ny mpanompony ny zavatra izay tsy maintsy ho tanteraka vetivety; ary naniraka ny anjeliny Izy ka nampahafantariny tamin’ny famantarana izany tamin’i Jaona mpanompony, izay nanambara ny tenin’Andriamanitra sy ny filazàn’i Jesosy Kristy ary ny zavatra rehetra izay hitany. Sambatra izay mamaky sy izay mihaino ny teny faminaniana ity ka mitandrina izay voasoratra ao anatiny; fa efa akaiky ny fotoana. Apokalypsy 1:1–3.
Rehefa tonga tokoa eo amin’ny tantara ilay “andro” izay “akaiky”, dia misy fitahiana ambara ho an’izay mamaky, mihaino, “ary mitandrina izay voasoratra ao anatiny.” Hafatra manokana sady hafatra voafatotry ny fotoana izy io, ka tsy fantatra raha tsy rehefa “akaiky ny andro.” Koa amin’izay fotoana izay—ary tsy mialoha izany—vao ho azon’ny olona vakina, henoina, “ary hotandremana izay voasoratra” ao amin’ny bokin’ny Apokalypsy. Rehefa “akaiky ny andro”, ilay fitahiana ambara ho an’izay “mamaky”, “mihaino” “ary mitandrina izay voasoratra ao anatiny” dia mifanaraka amin’ny fisokafan’ny bokin’i Daniela amin’ny “fotoanan’ny farany.”
Fa ianao kosa, ry Daniela, akatòny ny teny, ary asiana tombo-kase ny boky, mandra-pahatongan’ny andro farany; maro no hivezivezy etsy sy eroa, ary hitombo ny fahalalana. Daniela 12:4.
Ny “maro” izay mihazakazaka “miverimberina etsy sy eroa,” (izay maneho ny fandalinana ny Tenin’Andriamanitra) dia manao izany amin’ny “fotoan’ny farany,” rehefa voavaha ny tombo-kase amin’“ireo teny” izay “nofehezina” tao amin’“ny bokin’i” Daniela. Nefa misy sokajin-virijina hafa koa mihazakazaka miverimberina etsy sy eroa avy hatrany aorian’ny lalàna Alahady any Etazonia.
Indro, avy ny andro, hoy Jehovah Tompo, izay handefasako mosary amin’ny tany, tsy mosarin’ny mofo, na hetahetan’ny rano, fa ny fihainoana ny tenin’i Jehovah; ary hirenireny avy any an-dranomasina ho any an-dranomasina izy, ary hatrany avaratra ka hatrany atsinanana, hihazakazaka etsy sy eroa hitady ny tenin’i Jehovah, nefa tsy hahita izany. Amin’izany andro izany dia ho torana noho ny hetaheta ny virijina tsara tarehy sy ny zatovo. Ireo izay mianiana amin’ny fahotan’i Samaria ka manao hoe: Velona andriamanitrao, ry Dana; ary: Velona ny fomban’i Beri-sheba; dia ho lavo tokoa izy, ka tsy hitsangana intsony mandrakizay. Amosa 8:11–14.
Ny fahotan’i Samaria dia ilay fahotana asehon’i Ahaba sy Jezebela, Ahaba maneho an’i Etazonia ary Jezebela maneho ny fiangonana Katolika. Jezebela sy Ahaba ary ireo mpaminany sandoka tamin’ilay fifanatrehana tamin’i Elia teo an-tendrombohitra Karmela dia tandindon’ny lalàn’ny Alahady. Tamin’izany fifanatrehana izany dia nisy antokon-mpaminany roa tsy masina, dia ny mpaminanin’i Bala sy ny mpisoron’ny ala masina. Bala dia iray tamin’ireo andriamanitra nivavahana; ilay iray hafa izay nivavahana tany amin’ny ala masina dia Astarta. Bala dia andriamanitra lahy ary Astarta dia andriamanibavy. Rehefa atambatra, ilay andriamanitra lahy dia maneho ny fanjakana ary ilay vavy ny fiangonana.
Ny andriamanitra izay natsangana tany Dana dia natsangan’i Jeroboama, mpanjaka voalohan’i Samaria, izay nanangana zanak’omby volamena iray tany Betela sy tany Dana. Betela dia midika hoe tranon’Andriamanitra ary Dana dia midika hoe fitsarana; ary miaraka izy roa ireo dia maneho ny fampiraisana ny fiangonana sy ny fanjakana, izay hitranga any Etazonia mialoha ny fampiharana an-tery ny fitandremana ny Alahady. Ireo zanak’omby volamena roa ireo dia nasehon’ilay zanak’omby volamena nataon’i Arona.
Ny zanak’omby dia biby, ary ny sarivongana volamena dia sary, koa ny zanak’omby volamena nataon’i Arona sy ireo zanak’omby volamena roa nataon’i Jeroboama dia samy maneho ny firaisan’ny fiangonana sy ny fanjakana izay mitranga mialoha indrindra ny fampiharana an-tery ny lalàn’ny Alahady any Etazonia. Amin’i Jeroboama, ireo tanàna roa ireo dia manome vavolombelona faharoa ho an’ny tandindon’ny firaisan’ny fiangonana sy ny fanjakana, izay faritana ho sarin’ilay bibidia ao amin’ny bokin’ny Apokalypsy.
Ny fomban’i Beersheba dia maneho ny faneken’i Abrahama. Ny filazana voalohany ny anarana hoe “Beersheba” dia ao amin’ny Genesisy toko faha-roapolo amby iray, izay andalan-teny ampiasain’ny apostoly Paoly hanoherana ireo izay nanolo-kevitra tamin’ny androny fa tsy maintsy tazonina ny lalàna ara-pombafomba sy ny famorana mba ho voavonjy. Ampiasain’i Paoly ilay andalan-teny izay misy ny filazana voalohany an’i Beersheba. Ampiasainy izany tantara izany mba hiatrehana fanekena roa samy hafa sady mifanohitra ao anatin’ilay tantara iray ihany. Ampiasain’i Paoly ny zanaky ny vehivavy mpanompo (Isimaela) haneho fanekena iray izay mifototra amin’ny herin’olombelona, ary ampifanoheriny amin’i Isaka Isimaela, izay ampiasainy haneho fanekena iray izay mifototra amin’ny herin’Andriamanitra. Io andalan-tSoratra Masina io no fotoana voalohany ilazana an’i Beersheba, ary tatỳ aoriana teo amin’ny tantara dia nampiasain’i Paoly izany tantara izany mba hamaritana toe-javatra iray tao amin’ny tantaram-piainany manokana izay efa naseho an-tsary tao amin’ny tantaran’ny Baiboly. Nino sy nampianatra i Paoly fa miverina ny tantaran’ny Baiboly.
Na dia ampiasain’i Paoly aza ity andalan-teny avy ao amin’ny Genesisy toko faha-iraika amby roapolo ity mba hanehoana fanekena roa mifanohitra, dia ao amin’ilay andalan-teny dia misy fanekena roa nataon’Andriamanitra tamin’i Abrahama, nefa tsy ireo no fanekena roa tsoahin’i Paoly avy amin’ilay tantara. Ao amin’ilay andalan-teny dia nampanantena indray Andriamanitra fa hotanterahiny ny fampanantenany hanao an’i Abrahama ho rain’ny firenena maro amin’ny alalan’i Isaka, ary nampanantena koa Izy fa hataony rain’ny firenena lehibe Ismaela. Andalan-tSoratra Masina iray, fanekena efatra voaresaka, ary io no voalohany anononana an’i Beri-seba ao amin’ny Soratra Masina.
Koa hoy izy nanao tamin’i Abrahama hoe: Roahy hiala ity ankizivavy mpanompo ity sy ny zanany lahy; fa ny zanak’ity ankizivavy mpanompo ity tsy mba handova miaraka amin’ny zanako, dia Isaka. Ary dia nalahelo indrindra Abrahama noho izany teny izany noho ny amin’ny zanany lahy. Fa hoy Andriamanitra tamin’i Abrahama: Aoka tsy hampahory anao izany noho ny amin’ilay zaza sy noho ny ankizivavy mpanomponao; amin’izay rehetra lazain’i Saraha aminao dia henoy ny feony; fa amin’Isaka no hiantsoana ny taranakao. Ary ny zanaky ny ankizivavy mpanompo koa dia hataoko firenena, satria taranakao izy. Ary Abrahama nifoha maraina koa, dia naka mofo sy tavoahangy hoditra nisy rano ka nomeny an’i Hagara, napetrany teo an-tsorony izany mbamin’ilay zaza, dia nampandehaniny izy; ary lasa ravehivavy ka nirenireny tany an-efitr’i Beri-sheba. Genesisy 21:10–14.
Berseba dia maneho ny faneken’i Abrahama. Tao amin’io toko io ihany koa no nanaovan’i Abrahama fanekena tamin’i Abimeleka.
Ary tamin’izany andro izany dia niteny tamin’i Abrahama Abimeleka sy Pikola, lehiben’ny komandin’ny miaramilany, ka nanao hoe: Andriamanitra momba anao amin’izay rehetra ataonao; koa ankehitriny mianiana amiko eto amin’Andriamanitra fa tsy hanao fitaka amiko ianao, na amin’ny zanako, na amin’ny zanaky ny zanako; fa araka ny hatsaram-panahy izay nataoko taminao no hataonao amiko sy amin’ny tany izay nivahiniananao. Ary hoy Abrahama: Hianiana aho.
Dia nananatra an’i Abimeleka Abrahama noho ny lavadrano iray, izay nalain’ny mpanompon’i Abimeleka an-keriny. Ary hoy Abimeleka: Tsy fantatro izay nanao izany zavatra izany; ary ianao koa tsy nilaza tamiko, sady izaho tsy mba nandre izany raha tsy androany.
Ary naka ondry sy omby Abrahama ka nomeny azy tamin’i Abimeleka; ary nanao fanekena izy roa lahy. Ary natokan’i Abrahama nitokana ny zanak’ondrivavy fito tamin’ny andiany. Ary hoy Abimeleka tamin’i Abrahama: Inona no hevitr’ireto zanak’ondrivavy fito ireto, izay natokanao nitokana?
Ary hoy izy hoe: Ireo zanak’ondrivavy fito ireo dia horaisinao avy amin’ny tanako, mba ho vavolombelona amiko fa izaho no nihady ity lavadrano ity. Koa izany no nanaovany ny anaran’io tany io hoe Beri-sheba; satria teo no nifaneken’izy roa tonta tamin’ny fianianana. Dia nanao fanekena tao Beri-sheba izy ireo; ary Abimeleka niainga mbamin’i Pikola, komandin’ny miaramilany, ka niverina ho any amin’ny tanin’ny Filistina izy ireo. Ary Abrahama namboly hazo tao Beri-sheba, sady niantso tao ny anaran’i Jehovah, Andriamanitra mandrakizay.
Ary Abrahama nivahiny ela tamin’ny tanin’ny Filistina. Genesisy 21:22–34.
Berseba dia tandindon’ny faneken’Andriamanitra tamin’i Abrahama. Misy tantaran’ny fanekena maromaro voasoritra ao amin’ny Baiboly izay mampifandray an’i Berseba amin’ny faneken’i Abrahama. Ny hoe “Beer” dia midika hoe fantsakana ary ny hoe “sheba” dia midika hoe “fito.” Sheba no teny hebreo ihany izay adika hoe “impito,” izay noheverin’i William Miller araka ny tokony ho izy ho manondro ny faminaniana momba ny roa arivo sy diman-jato sy roapolo taona ao amin’ny Levitikosy enina amby roapolo. Izany no “faminaniana ara-potoana” voalohany indrindra hitany, ary izany koa no fahamarinana fototra voalohany nariana tamin’ny 1863. Ao amin’ilay andalan-teny izay adika hoe “impito” ny teny hoe “sheba” ao amin’ny andininy efatra samy hafa, ny famaizan’Andriamanitra izay asehon’ny “impito” dia antsoina hoe “ny adin’ny fanekeko.”
Ary Izaho kosa handeha hanohitra anareo, ary hamely anareo impito indray noho ny fahotanareo. Ary hitondra sabatra hamely anareo Aho, dia sabatra izay hamaly ny fandikana ny fanekeko; ary raha tafangona ao anatin’ny tanànanareo ianareo, dia hampandeha areti-mandringana eo aminareo Aho; ka hatolotra eo an-tànan’ny fahavalo ianareo. Levitikosy 26:24, 25.
Ny teny adika hoe “impito” sady maneho ny “fifandirana” ao amin’ny faneken’Andriamanitra ao amin’ny Levitikosy enina amby roapolo, izay “sheba” ao amin’ny teny hoe Beri-sheba, dia adika indroa koa ao amin’ny bokin’i Daniela: indray mandeha hoe “fianianana” izay voasoratra ao amin’ny lalàn’i Mosesy, ary indray mandeha hoe “ozona.” Na ny “fianianana” na ny “ozona” dia samy adika avy amin’ny teny hoe “sheba,” satria tsy hoe midika fotsiny hoe ‘fito’ izany, fa ahitana ao anatiny koa ny hevitry ny fanekena na “fianianana” izay, raha voadika, dia miteraka “ozona.”
Eny, Isiraely rehetra no nandika ny lalànao tamin’ny fiviliana, ka tsy nihaino ny feonao; koa naidina taminay ny ozona sy ny fianianana izay voasoratra ao amin’ny lalàn’i Mosesy, mpanompon’Andriamanitra, satria efa nanota taminy izahay. Daniela 9:11
Ny teny hoe “sheba” na fito, izay naneho ireo zanak’ondry fito natolotra teo am-pantsakana tao Beri-sheba, dia maneho ny fanekena. Ary ny faneken’Andriamanitra, na ny fianianany, dia milaza fa ny mankatò dia velona, ary ny tsy mankatò dia maty.
Bereseba dia maneho ny fanekena izay asehon’ny finoan’i Abrahama. Koa rehefa ireo “virjiny tsara tarehy” ao amin’ny Amosa toko faha-valo, izay koa ireo “virjiny adala” ao amin’ny Matio toko faha-dimy amby roapolo, ary izay koa ireo “ratsy fanahy” ao amin’ny Daniela toko faha-roa ambin’ny folo, no mianiana “amin’ny fahotan’i Samaria”, dia mianiana fankatoavana amin’ny mariky Jezebela (ny fahefana papaly) izay nijangajanga tamin’i Ahaba (ny Firenena Mikambana) ary izay manjaka amin’ny sarin’ilay bibidia (i Etazonia).
Rehefa milaza ireo “virijina tsara tarehy” ireo hoe: “Velona ny andriamanitrao, ry Dana,” dia miankohoka eo anatrehan’ilay sarin’omby kely volamena izy ireo, araka ny amantarin’ny vavolombelona roa (Arona sy Jeroboama) azy. Ilay zanak’omby volamena dia maneho ny sarin’ilay bibidia, dia ny firaisan’ny fiangonana sy ny fanjakana.
Rehefa ireo virjiny ireo ihany no milaza fa “velona” ny “fomba” ao Beri-sheba, ny teny hoe “fomba” dia midika hoe “lalana.” Io no teny iray ihany ampiasaina hamantarana ny “lalana” amin’ny “lalana fahiny” ao amin’i Jeremia 6:16. Lazain’ireo virjiny ireo fa, na dia niankohoka tamin’ny sarin’ilay bibidia aza izy sy nanaiky ny mariky ny fahefany, dia mbola zanak’i Abrahama ihany izy. Mihazakazaka fatra-panahy erỳ sy eroa ao amin’ny Tenin’Andriamanitra izy, mitady ny hafatra asehon’ny “atsinanana” sy ny “avaratra” ary avy amin’ny “ranomasina iray ho amin’ny ranomasina iray,” nefa mbola milaza ihany fa Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito izy, kanefa efa tara loatra izany.
Fa hisy vaovao avy any atsinanana sy avy any avaratra hampitahotra azy; koa hivoaka amin-katezerana lehibe izy mba handringana sy handripaka tanteraka ny maro. Ary hatsangany eo anelanelan’ny ranomasina sy ny tendrombohitra masina be voninahitra ny lain’ny lapany; nefa ho tonga amin’ny farany izy, ary tsy hisy hanampy azy. Daniela 11:44, 45.
Ireo virijina ireo dia mitady ny hafatry ireo andininy roa teo aloha ireo. Ny hafatra fampitandremana farany, izay novahana ny tombo-kaseny tamin’ny fotoan’ny farany tamin’ny taona 1989, rehefa, araka ny voalaza ao amin’ny Daniela toko faha-11, andininy faha-40, dia nofafazan’ny fahefana papaly sy Etazonia ireo “firenena” izay maneho ny Firaisana Sovietika teo aloha, no manondro ny fiakarana sy ny fianjerana faran’ny fahefana papaly. Ao amin’ireo andininy roa ireo, ny hafatra iray asehon’ny atsinanana sy ny avaratra dia mampahatezitra ny mpanjakan’ny avaratra (ny papa), ka manomboka ny fanenjehana farany; ary mifarana izany ao amin’ny andininy faha-45, rehefa mametraka ny “tabernakely” ny fahefana papaly, izay avy amin’ny teny Hebreo iray midika hoe “lay” (ny lay dia tandindon’ny fiangonana), nefa dia “ny tabernakelin’ny” “lapany,” izay maneho fanjakana. Ny toerana ametrahany ilay lay izay maneho ny fitambaran’ny fiangonana sy ny fanjakana, na araka ny iantsoan’i Jaona azy ao amin’ny Apokalypsy hoe, ny sarin’ny bibidia, dia “eo anelanelan’ny ranomasina,” amin’ny endrika milaza maro. Ireo virijina tsara tarehy dia mitady ny hafatra fampitandremana farany izay aseho ao amin’ny andininy faha-44 sy faha-45 ao amin’ny Daniela toko faha-11, ary ao amin’ny andininy manaraka avy hatrany dia mitsangana Mikaela ka mikatona ny fotoam-pahasoavana. Ary amin’izany andro izany dia milaza ny Amosa 8:14 fa ireo virijina tsara tarehy dia “ho lavo, ka tsy hiarina intsony mandrakizay.”
Rehefa milaza ho Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito ireo virijina tsara tarehy amin’izao fotoana indrindra izay iankohofany amin’ny sarin’ny bibidia, dia asehon’i Jaona ho Jiosy izay milaza ho Jiosy nefa tsy izy. Mitaky ho zanak’i Abrahama izy, nefa mandainga.
Indro, hataoko avy amin’ny synagogan’i Satana izy ireny, dia izay milaza ny tenany ho Jiosy nefa tsy izany, fa mandainga; indro, hataoko ho avy hiankohoka eo anoloan’ny tongotrao izy, ka hahalala fa Izaho efa tia anao. Apokalypsy 3:9.
Efa nanaiky ny mariky ny fahefana papaly izy ireo, ka noho izany dia nanaiky ny toetrany. Milaza ho Jiosy izy ireo, na milaza ho Advantista mpitandrina ny Sabata, kanefa avy eo dia manana ny toetran’ny papa, izay anisan’ny toetrany ny mipetraka “ao amin’ny tempolin’Andriamanitra.” Milaza ho Advantista izy ireo, na milaza ho ao amin’ny tempolin’ny Advantista, nefa tsy Advantista intsony noho ny maha-Kristiana ny papa.
Ireo izay mihazakazaka “etsy sy eroa” mitady “ny tenin’i Jehovah” dia tsy ireo “hendry” izay voatondro ao amin’ny bokin’i Daniela—fa kosa izy ireo no fantatra ho “virjiny.” Mazava fa ireo izay mirenireny, noana ary matin-ketaheta ao amin’ireo andininy ireo dia tsy “mahatakatra” ny “tenin’i Jehovah,” satria io indrindra no tadiaviny ao amin’ireo andininy ireo. Ny Tenin’i Jehovah izay aharihary mialoha indrindra ny hifaranan’ny fotoam-pahasoavana dia ny Fanambaran’i Jesosy Kristy, ary ny adala, ny ratsy fanahy, na ireo “virjiny tsara tarehy” dia ireo izay tsy nahatakatra ny fitomboan’ny fahalalana avy amin’ny bokin’i Daniela. Tsy nanana ny diloilo nilaina izy ireo mba hanohizana hankany amin’ny fampakaram-bady, araka ny ampianarin’i Matio.
Io “mosary” io dia ny fiafaran’ny fotoam-pahasoavana. Ireo “virjiny” ao amin’i Amosa izay mitady mofo (ny Tenin’Andriamanitra) sy rano (ny Fanahy Masina) ao amin’ireo andininy ireo, dia ireo “ratsy fanahy” ao amin’i Daniela izay tsy “mahatakatra”. Izy ireo koa no virjiny adala ao amin’i Matio izay mitady ny Fanahy Masina; ka izany, amin’ny vavolombelona telo mifanaraka, no manondro ireo izay mahatsapa fa efa lasa ny fahafahany hiomana ho amin’ny fanambadiana, ary tsy manana fitafiana hankanesana any amin’ny fampakaram-bady izy, satria nandà ny “hihaino” ny hafatra manokana izay aseho miharihary izao. Hatramin’ny fotoana aseho miharihary izany hafatra manokana izany ka hatramin’ny fiafaran’ny fotoam-pahasoavana no fotoan’ny antso farany ho amin’ny famonjena. Ny tonga amin’izany fotoana izany tsy voaomana dia miomana handre izao teny izao: “Tara loatra!”
“Misy izao tontolo izao mandry ao amin’ny faharatsiana, ao amin’ny fitaka sy ny fampiviliana, ao amin’ny aloky ny fahafatesana indrindra,—matory, matory. Iza no mahatsapa fijalian’ny fanahy mba hamoha azy ireo? Feo inona no mahatratra azy? Nentina ho any amin’ny ho avy ny saiko, amin’ny fotoana hanomezana ny famantarana. ‘Indro, avy ny Mpampakatra; mivoaha hitsena azy.’ Kanefa ny sasany dia efa niadana tamin’ny fahazoana ny diloilo hamenoana indray ny jirony, ary tara loatra vao ho hitany fa ny toetra, izay asehon’ny diloilo, dia tsy azo afindra.” Review and Herald, 11 Febroary 1896.
Ny tsipika ara-paminaniana asehon’ny fanoharana momba ireo virijiny folo dia mampiasa menaka ho tandindon’ny toetra, nefa ny “menaka volamena” sy ny “menaka masina” kosa dia tandindon’ny hafatry ny “Fanahin’Andriamanitra” ihany koa.
“Ireo voahosotra mijoro eo anilan’ny Tompon’ny tany rehetra dia manana ny toerana izay nomena an’i Satana fahiny amin’ny maha-keroba manarona azy. Amin’ny alalan’ireo zavaboary masina manodidina ny seza fiandrianany no itananan’ny Tompo fifandraisana mitohy amin’ny mponin’ny tany. Ny diloilo volamena dia maneho ny fahasoavana izay ampiasain’Andriamanitra hamenoana tsy tapaka ny jiron’ny mino, mba tsy hihovitrovitra sy ho faty izany. Raha tsy narotsaka avy any an-danitra tao amin’ny hafatry ny Fanahin’Andriamanitra io diloilo masina io, dia ho azon’ny herin’ny ratsy fehezina tanteraka ny olona.”
“Manala baràka an’Andriamanitra rehefa tsy raisintsika ny hafatra ampitainy amintsika. Toy izany no andavantsika ny diloilo volamena izay tiany haiditra ao amin’ny fanahintsika mba hampitaina amin’ireo izay ao amin’ny maizina. Rehefa tonga ny antso hoe: ‘Indro, avy ny mpampakatra; mivoaha hitsena azy,’ ireo izay tsy nandray ny diloilo masina, izay tsy nikolokolo ny fahasoavan’i Kristy tao am-pony, dia hahita, tahaka ireo virijina adala, fa tsy vonona hihaona amin’ny Tompony izy. Tsy manana, ao amin’ny tenany, ny hery hahazoana ny diloilo izy, ary potika ny fiainany. Fa raha angatahana ny Fanahy Masin’Andriamanitra, raha mifona isika, tahaka izay nataon’i Mosesy hoe: ‘Asehoy ahy ny voninahitrao,’ dia hararaka ao am-pontsika ny fitiavan’Andriamanitra. Amin’ny alalan’ny fantsona volamena no hampitaina amintsika ny diloilo volamena. ‘Tsy amin-kery, na amin-tsaika, fa amin’ny Fanahiko, hoy Jehovah, Tompon’ny maro.’ Amin’ny fandraisana ireo taratra mamirapiratra avy amin’ny Masoandron’ny Fahamarinana no hamirapiratan’ny zanak’Andriamanitra tahaka ny fanazavana eo amin’izao tontolo izao.” Review and Herald, July 20, 1897.
Ireo “mivezivezy etsy sy eroa” ao amin’ny Amosa dia manampy amin’ny porofo izay mamantatra ny sokajin’ny Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito izay mandà ny andraikiny “hahazo” ny hafatra manokana avy amin’ny bokin’ny Apokalypsy, izay voaseho rehefa “efa akaiky ny fotoana.”
“Isika ankehitriny dia miaina amin’ny fotoana mampidi-doza indrindra, ary tsy misy na dia iray amintsika aza tokony ho tratra aoriana amin’ny fikatsahana fiomanana ho amin’ny fihavian’i Kristy. Aoka tsy hisy hanaraka ny ohatry ny virijina adala ka hihevitra fa ho azo antoka ny miandry mandra-pahatongan’ny fotoan-tsarotra vao hahazo fiomanan-toetra hahafahany mijoro amin’izany andro izany. Ho tara loatra ny hitady ny fahamarinan’i Kristy rehefa antsoina hiditra ny vahiny ka dinihina. Ankehitriny no fotoana hitafiana ny fahamarinan’i Kristy,—dia ny fitafian’ny fampakaram-bady izay hahamety anareo hiditra amin’ny fanasan’ny fanambadian’ny Zanak’ondry. Ao amin’ny fanoharana, ny virijina adala dia aseho ho mangataka diloilo, nefa tsy mahazo izany araka ny fangatahany. Izany dia tandindon’ireo izay tsy nanomana ny tenany tamin’ny fanefena toetra hahafahany mijoro amin’ny andro misy krizy. Toy ny hoe mandeha any amin’ny namany izy ka manao hoe: Omeo ahy ny toetranareo, fa raha tsy izany dia ho very aho. Ireo izay hendry anefa tsy afaka nampita ny diloilony tamin’ny jiron’ireo virijina adala izay saiky maty. Ny toetra dia tsy azo afindra. Tsy zavatra azo vidina na amidy izy; fa zavatra tsy maintsy alaina. Ny Tompo dia nanome ny olona tsirairay fahafahana hahazo toetra marina mandritra ny ora famindram-po; nefa tsy namboariny ny lalana ahafahan’ny olombelona iray mampita amin’ny hafa ny toetra izay novolavolainy tamin’ny fandalovana zava-tsarotra, tamin’ny fianarana lesona avy amin’ilay Mpampianatra Lehibe, mba hahafahany maneho faharetana eo ambanin’ny fitsapana sy hampihatra finoana hahafahany mamindra tendrombohitra tsy hay tanterahina. Tsy azo atao ny mampita ny hanitry ny fitiavana,—ny manome amin’ny hafa fahalemem-panahy, fahakingana, ary faharetana maharitra. Tsy hain’ny fon’olombelona iray ny mandrotsaka ao amin’ny fon’ny hafa ny fitiavan’Andriamanitra sy ny fitiavana ny olombelona.”
“Kanefa ho avy ny andro, ary efa manakaiky antsika izany, izay hampisehoana ny lafiny rehetra amin’ny toetra amin’ny alalan’ny fakam-panahy manokana. Ireo izay mitoetra mahatoky amin’ny foto-kevitra, izay mampihatra finoana hatramin’ny farany, dia ireo izay efa voaporofo ho marina teo ambanin’ny fitsapana sy ny fizahan-toetra nandritra ny ora teo aloha tamin’ny fotoam-pahasoavany, ary namolavola toetra araka ny fitovian’i Kristy. Ireo izay nikolokolo fifankazarana akaiky tamin’i Kristy no ho izany, dia ireo izay, amin’ny alalan’ny fahendreny sy ny fahasoavany, no mpiombona amin’ny toetra maha-Andriamanitra. Nefa tsy misy olombelona afaka manome ho an’ny hafa fanoloran-po avy amin’ny fo sy toetra mendrika ao an-tsaina, na hanonitra ny tsy fahampiany amin’ny hery ara-pitondrantena. Isika tsirairay avy dia afaka manao zavatra betsaka ho an’ny hafa amin’ny fanomezana ohatra mitovy amin’i Kristy ho an’ny olona, ka amin’izany dia mitaona azy ireo hankany amin’i Kristy mba hahazo ny fahamarinana izay tsy ahafahany mijoro eo amin’ny fitsarana. Tokony handinika amim-bavaka ny raharaha lehibe momba ny fanorenana toetra ny olona, ary hamolavola ny toetrany araka ny modely masina.” The Youth’s Instructor, January 16, 1896.