Ang adyáng pagsúbok ng mga anghel, na nagsimulâ kay Lucifer sa ikatlóng langit na inilalarawan sa Apocalipsis kabanata dose, ay sumasagisag sa adyáng pagsúbok ng mga tao at mga anghel, na nagwawakás sa unang langit. Nang si Satanas at ang kaniyang mga anghel ay pinalayas mula sa ikatlóng langit, nagbukas si Satanas ng isang bagong larangan ng labanan sa halamanan ng Eden. Gaya ng sa digmaan sa ikatlóng langit na kinasasangkutan ni Lucifer, ang Diyos ay nagtakda rin ng isang panahon ng pagsúbok para sa sangkatauhan. Ang digmaan sa unang langit na taimtim na nagsisimula sa malapit nang dumarating na batas ng Linggo ay kumakatawan sa wakas ng panahon ng pagsúbok para sa sangkatauhan.
Ao amin’ny toko faha‑roambinifolo sy faha‑telo ambin’ny folo ao amin’ny Apokalypsy dia aseho ny dragona sy ny bibidia ary ny mpaminany sandoka. Araka ny fanao mahazatra, ireo hery telo ireo dia heverina fa maneho indrindra ny tantara lasa momba azy telo ireo; kanefa i Jaona dia nasaina hanoratra ny “zavatra izay mbola ho avy,” ary ny bokin’ny Apokalypsy manontolo dia miresaka ny amin’ny “andro farany,” koa dia ampiharinay ny foto-kevitra ara-Baiboly fa ny farany dia asehon’ny fiandohana, ka ny tandindona ao amin’ny Apokalypsy dia ampiharina ho fahamarinana ankehitriny, fa tsy fahamarinana lasa.
I Satana dia efa voafaritra, na tamin’ilay ady natombony tany amin’ny lanitra fahatelo, na tamin’ilay ady voalohany nentiny teo amin’ny olombelona tao amin’ny saha Edena, ho nampiasa “famosaviana” mba hampitana ny fifandraisana voaolanany, mba hanatanterahany ny adiny.
“Naka fanahy an’i Adama voalohany tao Edena Satana, ary niady hevitra tamin’ilay fahavalo Adama, ka tamin’izany dia nomeny tombony izy. Nampiharin’i Satana tamin’i Adama sy Eva ny herin’ny fanajamban-tsainy, ary izany hery izany no niezahany hampiharina tamin’i Kristy. Fa rehefa voatonona ny tenin’ny Soratra Masina, dia fantatr’i Satana fa tsy nananany izay mety hahazoany fandresena izy.”
“Ang mga lalaki ug mga babaye dili angay magtuon sa siyensiya kon unsaon pagbihag sa mga hunahuna niadtong mga nakig-uban kanila. Kini mao ang siyensiya nga gitudlo ni Satanas. Kinahanglan natong batokan ang tanang butang nga sama niini. Dili kita angay manghilabot sa mesmerismo ug hipnotismo—ang siyensiya niadtong usa nga nawad-an sa iyang unang kahimtang ug gipapahawa gikan sa mga sawang sa langit.” Mind, Character and Personality, 713.
Ny “siansa izay ampianarin’i Satana” dia efa nohamafisin’ireo mpivarotra maneran-tany, ary tanterahina amin’ny alalan’ny “lalambe goavan’ny fampahalalana” amin’ny “andro farany.” Satana no rain’ny lainga, ary ireo goavambe eo amin’ny haino aman-jery dia tsy vitan’ny hoe mampiroborobo ny lainga ihany, fa manivana ny fahamarinana koa izy, manara-dia ireo izay heveriny ho mpivadi-pinoana, ary mampiasa ny endrika fampisainana lalina indrindra sy mandroso indrindra izay efa nampiharina teo amin’ny tantaran’ny planeta tany. Ny ady izay nanomboka tany amin’ny lanitra fahatelo dia manasongadina ity toetran’ny adin’i Satana ity, mba hahatonga ireo mahatoky velona amin’ny fotoana hanombohan’ny adin’ny lanitra voalohany ho efa nampitandremana mialoha amin’ny alalan’ny fahalalana mialoha. Rehefa takatsika fa ny foibe fanaraha-maso ny tambajotra maneran-tany sy ny “lalambe goavan’ny fampahalalana” dia tantanina sy fehezina any Etazonia, dia mahazo fijery isika ny amin’ny hevitr’izany hoe i Etazonia no mampidina afo avy any an-danitra ka mamitaka izao tontolo izao manontolo. Ny “afo” ao amin’ny bokin’ny Apokalypsy dia maneho hafatra.
Ny tandindona ao amin’ny Apokalypsy toko fahatelo ambin’ny folo, ary andininy fahatelo ambin’ny folo, dia nalaina avy amin’ny ady teo an-tendrombohitra Karmela, izay tsy nahafahan’ny mpaminanin’i Bala sy ny mpaminanin’ny ala masina niantso afo hidina avy any an-danitra hanamafisana fa i Bala sy Astarta dia andriamanitra marina. I Bala, izay andriamanitra lahy, ary i Astarta, izay andriamanitra vavy, dia maneho ny sarin’ilay bibidia, dia ny fitambaran’ny fiangonana sy ny fanjakana izay tsy masina. Ireo no mpaminanin’i Jezebela, izay tao anatin’ny fifandraisana tsy masina tamin’i Ahaba. Ireo vavolombelona ara-paminaniana roa ireo momba ny sarin’ilay bibidia ao amin’ny tantaran’ny Tendrombohitra Karmela dia manondro ny anjara asan’i Etazonia amin’ny fananganana voalohany sarin’ny rafitra papaly ao Etazonia, ary avy eo maneran-tany. Ny “afo” tao Karmela no tokony ho porofon’izay tena Andriamanitra marina. Naneho fanambarana avy any an-danitra izay nanondro ilay Andriamanitra marina izany, ary io olana io ihany koa no mitoetra rehefa mampidina afo avy any an-danitra i Etazonia.
Ao amin’ny bokin’i Isaia, Andriamanitra, Izay manambara ny farany hatramin’ny voalohany, dia miteny amin’ilay toe-javatra mihitsy tao an-tendrombohitra Karmela fahiny, ary koa amin’ilay toe-javatra ara-paminaniana izay aseho rehefa mampidina afo avy any an-danitra i Etazonia.
Arosoy ny adinareo, hoy Jehovah; ento ny antonyreo mahery, hoy ny Mpanjakan’i Jakoba. Aoka izy hitondra izany ka hampiseho amintsika izay hitranga; aoka izy hilaza ny zavatra taloha, izay izy, mba hodinihintsika sy hahafantarantsika ny farany; na hambarany amintsika ny zavatra ho avy. Asehoy ny zavatra izay ho avy rahatrizay, mba hahafantaranay fa andriamanitra ianareo; eny, manaova soa, na manaova ratsy, mba ho talanjona izahay ka hibanjina izany miaraka. Indro, tsinontsinona ianareo, ary tsinontsinona ny asanareo; fahavetavetana izay mifidy anareo. Efa nanangana anankiray avy any avaratra Aho, ka ho avy izy; avy amin’ny fiposahan’ny masoandro no hiantsoany ny anarako; ary ho tonga amin’ny mpanapaka izy tahaka ny amin’ny feta, ary tahaka ny mpanefy vilany manitsakitsaka ny tanimanga. Iza no nanambara hatramin’ny voalohany, mba hahafantarantsika? ary fahiny, mba hilazantsika hoe: Marina izy? Eny, tsy misy mampiseho; eny, tsy misy manambara; eny, tsy misy mandre ny teninareo. Ny voalohany dia hilaza amin’i Ziona hoe: Indreo, indreo izy! ary hanome an’i Jerosalema Aho izay mitondra teny soa mahafaly. Isaia 41:21–27.
Ao amin’ny adin’ny lanitra voalohany izay hatomboka amin’ilay lalàna Alahady ho avy tsy ho ela, dia havela ny Etazonia, ary koa i Satana tenany, “hampiseho” ny “antony” ananany, ary hampidina afo avy any an-danitra izy ireo amin’ny fiezahana hanaporofo fa ny andriamanitr’i Jezebela no Andriamanitra marina. Ho terena izao tontolo izao hanaiky ny mariky ny andron’ny fanompoam-pivavahana an’io andriamanitra io. Ny afo izay ampidinina avy any an-danitra, amin’ny alalan’ilay “lalam-be ambony fampitam-baovao” ho an’ny olombelona rehetra, dia asan’ny “tsy misy”, ary izay mifidy ny hafatra ampitaina amin’ny alalan’izany fitaovana izany dia “fahavetavetana.”
Ao anatin’izany ady izany, ny iray hetsy sy efatra amby efapolo arivo, ary aorian’izany ny vahoaka betsaka, no ho vavolombelon’Andriamanitra amin’ny adihevitra momba izay Andriamanitra marina. Ny hafatra ampitaina avy amin’ny lafiny roa tonta amin’ilay ady dia aseho ho “afo.” Hangonina ny firenena rehetra mba hamaritana izay Andriamanitra marina, ary hisy karazana vavolombelona roa mba hampiorina ny “marina.”
Aoka hivory ny firenena rehetra, ary aoka hangonina ny vahoaka: iza amin’izy ireo no mahay manambara izany sy mampahafantatra antsika ny zavatra taloha? Aoka havoakany ny vavolombelony mba hohamarinina izy; na aoka izy hihaino ka hanaiky hoe: Marina izany. Ianareo no vavolombeloko, hoy Jehovah, sy ny mpanompoko izay nofidiko, mba hahafantaranareo sy hinoanareo Ahy ary hahazoanareo fa Izaho no Izy; talohako tsy nisy Andriamanitra noforonina, ary aoriako tsy hisy koa. Izaho, dia Izaho, no Jehovah; ary afa-tsy Izaho dia tsy misy Mpamonjy. Izaho no nanambara sy namonjy ary naneho, fony tsy nisy andriamani-kafa teo aminareo; koa ianareo no vavolombeloko, hoy Jehovah, fa Izaho no Andriamanitra. Isaia 43:9–12.
Ny fanehoana farany an’i Tendrombohitra Karmela dia manana vavolombelona ho an’i Satana sy vavolombelona ho an’Andriamanitra. Ny fampisehoana dia natao hanaporofoana hoe iza no tena Andriamanitra marina, kanefa inona no tokony hotsarovan’ny vavolombelona mahatokin’Andriamanitra ho vavolombelonina?
Izao no lazain’i Jehovah, Mpanjakan’ny Isiraely sy Mpanavotra azy, dia Jehovah Tompon’ny maro hoe: Izaho no Voalohany, ary Izaho no Farany; ary tsy misy Andriamanitra afa-tsy Izaho. Ary iza, tahaka Ahy, no hiantso sy hanambara izany ary handahatra izany eo anatrehako, hatrizay nanendrenako ny firenena fahiny? Ary aoka hasehony aminy ny zavatra ho avy sy izay mbola ho tonga. Aza matahotra hianareo, ary aza mangovitra; moa tsy efa nolazaiko taminao va izany hatramin’izany andro izany sy nambarako? Eny, hianareo no vavolombeloko. Misy Andriamanitra va afa-tsy Izaho? Eny, tsy misy Vatolampy; tsy mahalala iray aza Aho. Izay rehetra manao sarin-javatra voasokitra dia zava-poana avokoa; ary ny zava-tsoa tiany indrindra tsy hitondra soa; ary izy tenany ihany no vavolombelony; tsy mahita izy, na mahalala, mba ho menatra. Isaia 44:6–9.
Ny mahatoky ao amin’ny fifanandrinana farany eo amin’ny Tendrombohitra Karmela dia tokony hijoro ho vavolombelon’ny fahamarinana fa Andriamanitra no Voalohany sy ny Farany. Izy no Andriamanitra izay “nanendry ny vahoaka fahiny,” mba hampahafantarana ny “zavatra ho avy.” Ny vavolombelon’Andriamanitra dia tokony hanambara ny Fanambaran’i Jesosy Kristy izay novahana ny tombo-kaseny mialoha indrindra ny ady farany eo amin’ny Tendrombohitra Karmela.
Ny hafatry Satana momba ny Tendrombohitra Karmela dia aseho ho afo midina avy any an-danitra.
Ary manao fahagagana lehibe izy, ka mampidina afo avy any an-danitra ho amin’ny tany eo imason’ny olona, Apokalypsy 13:13.
Io andininy io dia mamaritra ny fahagagana tanterahin’i Etazonia amin’ny alalan’ny siansa maoderina momba ny hipnotisma, izay ampitaina amin’ny olombelona amin’ny alalan’ny “lalambe goavan’ny fampahalalam-baovao.” Nefa io andininy io koa dia miresaka ny fisehoan’i Satana tenany rehefa maka tahaka an’i Kristy izy.
“Ilay anjely izay miray amin’ny fanambarana ny hafatry ny anjely fahatelo dia hampahazava ny tany rehetra amin’ny voninahiny. Asa maneran-tany sy manana hery tsy fahita no voalaza mialoha eto. Ny hetsika Adventista tamin’ny 1840–44 dia fanehoana be voninahitra ny herin’Andriamanitra; ny hafatry ny anjely voalohany dia nentina tany amin’ny toby misionera rehetra eran-tany, ary tany amin’ny firenena sasany dia nisy ny fahalianana ara-pivavahana lehibe indrindra izay efa hita tany amin’ny tany rehetra hatramin’ny Fanavaozana tamin’ny taonjato fahenina ambin’ny folo; nefa mbola hihoatra lavitra izany ny hetsika mahery eo ambanin’ny fampitandremana farany ataon’ny anjely fahatelo.
“Ny asa dia hitovy amin’ny tamin’ny Andron’ny Pentekosta. Tahaka ny nanomezana ny ‘orana aloha’, dia ny firotsahan’ny Fanahy Masina tamin’ny fanokafana ny filazantsara, mba hampaniry ny voa sarobidy, dia toy izany koa no hanomezana ny ‘orana aoriana’ amin’ny famaranana azy mba hampahamasaka ny vokatra. ‘Ary amin’izany dia ho fantatsika, raha maharitra hahalala an’i Jehovah isika; ny fivoahany dia voavoatra tahaka ny maraina; ary ho avy amintsika tahaka ny ranonorana Izy, dia tahaka ny orana aoriana sy ny orana aloha amin’ny tany.’ Hosea 6:3. ‘Koa mifalia, ry zanak’i Ziona, ary miravoravoa ao amin’i Jehovah Andriamanitrareo; fa nomeny anareo araka ny antonony ny orana aloha, ary hampilatsahiny ho anareo ny ranonorana, dia ny orana aloha sy ny orana aoriana.’ Joela 2:23. ‘Ary amin’ny andro farany, hoy Andriamanitra, no handrotsahako ny Fanahiko amin’ny nofo rehetra.’ ‘Ary izay rehetra hiantso ny anaran’ny Tompo no hovonjena.’ Asan’ny Apostoly 2:17, 21.”
“Ny asa lehibe ataon’ny filazantsara dia tsy hifarana amin’ny fanehoana kely kokoa ny herin’Andriamanitra noho izay nanamarika ny fiandohany. Ireo faminaniana izay tanteraka tamin’ny firotsahan’ny ranonorana aloha tamin’ny fanokafana ny filazantsara dia mbola ho tanteraka indray amin’ny ranonorana aoriana amin’ny famaranany. Ireo no ‘andro famelombelomana’ izay nantenain’ny apostoly Petera mialoha, raha hoy izy: ‘Koa mibebaha hianareo, ka miverena, mba hovonoina ny fahotanareo, raha tonga avy amin’ny tavan’ny Tompo ny andro famelombelomana; ary Izy haniraka an’i Jesosy.’ Asan’ny Apostoly 3:19, 20.”
“Ireo mpanompon’Andriamanitra, izay ny tavany nohazavain’ny famirapiratan’ny fanokanana masina, dia hirohotra hiala amin’ny toerana iray ho any amin’ny toerana hafa hanambara ny hafatra avy any an-danitra. Amin’ny alalan’ny feo an’arivony, eran’ny tany rehetra, no hanomezana ny fampitandremana. Hisy fahagagana hatao, hositranina ny marary, ary ny famantarana sy ny zava-mahagaga dia hanaraka ny mino. Satana koa miasa, amin’ny fahagagana fitaka, eny, mampidina afo avy any an-danitra eo imason’ny olona aza. Apokalypsy 13:13. Amin’izany no hampijoroana ny mponina amin’ny tany handray ny lafiny hiorenany.” Ilay Hery Mifanandrina Lehibe, 611, 612.
Rehefa tonga amin’ny fotoana hiantsoan’i Satana afo hidina avy any an-danitra isika, dia “ho voatery hijoro amin’ny toerana hisafidianany ny mponina ambonin’ny tany.” Amin’izany andro izany, ny vavolombelon’Andriamanitra “dia hirohotra avy amin’ny toerana iray ho any amin’ny toerana hafa hanambara ny hafatra avy any an-danitra. Amin’ny alalan’ny feo an’arivony, manerana ny tany rehetra, no hanomezana ny fampitandremana.” Ny asa hotanterahin’ny vavolombelon’Andriamanitra “dia hitovy amin’izay natao tamin’ny Andron’ny Pentekosta,” rehefa ilay “anjely izay miray amin’ny fanambarana ny hafatry ny anjely fahatelo no hanazava ny tany rehetra amin’ny voninahiny.” Tamin’ny Pentekosta, ny afo no tandindon’ny firotsahan’ny Fanahy Masina, ary ny afo koa no tandindon’ny firotsahan’ny fanahy maloton’i Satana.
Aorian’ny anehoan’i Jaona ny iray hetsy sy efatra arivo sy efatra alina ary ny vahoaka betsaka ao amin’ny Apokalypsy toko faha‑fito, dia asehony ny fisokafan’ny tombo-kase fahafito sy farany. Ny tombo-kase farany na fahafito dia maneho ny famahana ny Apokalypsin’i Jesosy Kristy, ary io ihany no faminaniana ao amin’ny bokin’ny Apokalypsy izay tokony hovahana mialoha indrindra ny hifaranan’ny fotoam-pitsarana. Ny tombo-kase fahafito, ny kotrokorana fito, ary ny Apokalypsin’i Jesosy Kristy dia tandindon’ny fahamarinana iray ihany avokoa, izay sokafana mialoha indrindra ny hifaranan’ny fotoam-pitsarana. Ny Apokalypsin’i Jesosy Kristy dia manasongadina ny toetran’i Kristy sy ny heriny mahary amin’ny maha-Alfa sy Omega Azy. Ny kotrokorana fito dia manondro ny tantara izay ametrahana tombo-kase ny iray hetsy sy efatra arivo sy efatra alina, ary ny tombo-kase fahafito kosa dia manondro ny fidinan’ny Fanahy Masina mandritra ny tantara izay itsanganan’ireo vavolombelona roa amin’ny maty sy andraisany ny hery mahary avy amin’ny “fahamarinan’Andriamanitra,” izay ampitaina avy amin’ny Ray ho amin’ny Zanaka, ho amin’i Gabriela, ho amin’ny mpaminany, ho an’ireo izay misafidy hamaky sy hihaino ary hitandrina ny hery voarakitra ao anatiny.
Ary rehefa nosokafany ny tombo-kase fahafito, dia nisy fahanginana tany an-danitra tokony ho antsasak’adiny. Ary hitako ny anjely fito izay nitsangana teo anatrehan’Andriamanitra; ary nomena trompetra fito izy ireo. Ary nisy anjely iray hafa tonga ka nitsangana teo amin’ny alitara, nitondra fitondrana emboka volamena; ary nomena emboka betsaka izy, mba hanolony izany miaraka amin’ny fivavahan’ny olo-masina rehetra eo ambonin’ny alitara volamena izay teo anoloan’ny seza fiandrianana. Ary ny setroky ny emboka, izay niaraka tamin’ny fivavahan’ny olo-masina, dia niakatra teo anatrehan’Andriamanitra avy tamin’ny tanan’ilay anjely. Ary nalain’ilay anjely ny fitondrana emboka, ka nofenoiny afo avy teo amin’ny alitara, ary nazerany tamin’ny tany izany; dia nisy feo maro sy kotrokorana sy helatra ary horohoron-tany. Apokalypsy 8:1–5.
Ao amin’ireo andininy ireo, “anjely fito” no “nitsangana teo anatrehan’Andriamanitra” nitondra “trompetra fito.” Ireo anjely fito mitondra trompetra ireo dia noheverina araka ny tokony ho izy, araka ny fanao mahazatra, ho maneho ny fitsaran’Andriamanitra namely an’i Roma noho ny fampiharana an-tery ny fitsaohana ny Alahady. Roma mpanompo sampy, teo ambanin’i Constantin, no namoaka ny lalàna Alahady voalohany tamin’ny taona 321, ary tamin’ny taona 330 dia nozaraina ho atsinanana sy andrefana ny fanjakany. Nanomboka teo dia naneno ny trompetra efatra voalohany, ary izy ireny dia naneho ireo hery ara-tantara izay nentina namely ny fanjakany, ka tamin’ny taona 476 dia nahatonga ny tanànan’i Roma ho eo amin’ny toerana izay tsy nisy mpitondra romana nanapaka azy intsony, dia ilay tanàna izay tandindon’ny herin’i Roma sy ny voninahiny. Rehefa nandany ny lalàna Alahady ny fahefana papaly tao amin’ny Konsilin’i Orléans tamin’ny taona 538, dia najoro i Mohammed hitondra fitsarana hanohitra ny fiangonana romana, araka ny asehon’ny trompetra fahadimy sy fahenina, izay loza voalohany sy faharoa koa, ary naneho ny finoana silamo. Na dia marina aza ny fahatakarana nentin-drazana momba ireo trompetra ireo, dia faritan’ilay andalana izay anehoana azy ao amin’ny Apokalypsy toko fahasivy ho “loza.”
Ary ny sisa tamin’ny olona izay tsy matin’ireo loza ireo dia mbola tsy nibebaka tamin’ny asan’ny tanany, mba tsy hiankohofany amin’ny demonia sy amin’ny sampy volamena sy volafotsy sy varahina sy vato ary hazo, izay tsy mahita, na mandre, na mandeha akory; ary tsy nibebaka koa izy tamin’ny famonoan’olona nataony, na tamin’ny fanaovany ody, na tamin’ny fijangajangany, na tamin’ny fangalarany. Apokalypsy 9:20, 21.
Ny fahatanterahana lavorary sy farany ny amin’ireo trompetra fito dia ireo loza fito farany ao amin’ny Apokalypsy toko fahenina ambin’ny folo. Na dia fandinihana tsotra fotsiny aza ny toetra ara-paminaniana momba ireo trompetra fito ao amin’ny Apokalypsy toko fahasivy, dia mampiseho fa manana toetra mifanandrify amin’ireo loza fito farany izy ireny. Ny fanokafana ny tombo-kase fahafito dia miseho eo amin’ny tantara amin’ny fotoana izay efa hifarana ny fotoam-pahasoavana, ary ny fahatezeran’Andriamanitra, izay asehon’ireo loza fito farany, dia efa haraidraika.
Rehefa i Kristy, amin’ny maha-Liona avy amin’ny firenen’i Joda Azy, no “namaha ny tombo-kase fahafito”, dia nisy anjely tonga ka nitsangana teo amin’ny alitara, nitondra lovia fandoroana ditin-kazo manitra volamena; ary nomena Azy ny ditin-kazo manitra be dia be mba hanolorany izany miaraka amin’ny fivavaky ny olo-masina rehetra teo ambonin’ny alitara volamena izay teo anoloan’ny seza fiandrianana. Ary ny setroky ny ditin-kazo manitra, izay niaraka tamin’ny fivavaky ny olo-masina, dia niakatra teo anatrehan’Andriamanitra avy tamin’ny tanan’ilay anjely.” Ny fidinan’ny Fanahy Masina tamin’ny Pentekosta dia nialohavan’ny vavaka niraisan’ny mino izay nivory tao Jerosalema.
“Ny fifohazan’ny tena toe-panahy araka an’Andriamanitra eo amintsika no lehibe indrindra sady maika indrindra amin’ny zavatra rehetra ilaintsika. Ny fikatsahana izany no tokony ho asantsika voalohany. Tsy maintsy misy ezaka mafy atao mba hahazoana ny fitahian’ny Tompo, tsy noho Andriamanitra tsy vonona hanome ny fitahiany amintsika, fa satria isika no tsy mbola voaomana handray izany. Ny Raintsika any an-danitra dia vonona kokoa hanome ny Fanahy Masiny ho an’izay mangataka aminy noho ny ray aman-dreny eto an-tany vonona hanome fanomezana tsara ho an’ny zanany. Fa asantsika kosa, amin’ny alalan’ny fiaiken-keloka sy fanetren-tena sy fibebahana ary vavaka mafana, no manatanteraka ny fepetra izay nampanantenain’Andriamanitra hanomezany antsika ny fitahiany. Ny fifohazana dia tsy azo antenaina raha tsy ho valin’ny vavaka.” Selected Messages, boky 1, 121.
Ny fanokafana ny tombo-kase fahafito dia manondro ny fanisiana tombo-kase ny iray hetsy sy efatra alina sy efatra arivo. Ny fanisiana tombo-kase dia atomboky ny vavaka, nefa tsy noho ny asan’ny vavaka fotsiny, fa noho ny vavaka manokana iray. Io vavaka manokana io dia aseho ao amin’ny bokin’i Daniela, izay, mazava ho azy, koa no bokin’ny Apokalypsy.
Jaona ao amin’ny Apokalypsy sy Daniela ao amin’ny bokiny dia maneho ny iray hetsy sy efatra alina amby efatra arivo amin’ny “andro farany.” Amin’ny “andro farany,” ireo izay ho vavolombelon’Andriamanitra mandritra ny adin’ny lanitra voalohany dia hitondra fanambarana momba ilay faminaniana izay voavaha tombo-kase mialoha kelin’ny hifaranan’ny fotoam-pahasoavana. Izany dia aseho ho ny tombo-kase fahafito ao amin’ireo andininy izay dinihintsika ankehitriny. Ny vavaka izay miakatra miaraka amin’ilay anjely mitondra ny “lovia fandoroana ditin-kazo manitra volamena” dia asehon’ny vavak’i Daniela ao amin’ny toko fahasivy amin’ny bokiny. Izany vavaka izany dia vavaka manokana, izay nalahatr’i Mosesy mifandray amin’ny faminanian’ny “impito.” Misy lafiny roa izany vavaka izany, ary i Daniela dia mametraka ny tontolon-kevitry ny vavany misy lafiny roa amin’ny voambolana hoe “ny ozona” sy “ny fianianana” araka an’i Mosesy. Ny bokin’i Daniela sy ny Apokalypsy dia boky iray ihany, ary ireo tsipika faminaniana mitovy izay ao amin’ny bokin’i Daniela dia averina raisina ao amin’ny bokin’ny Apokalypsy.
Ny vavaka izay miteraka ny fandatsahan’ny afo masina ao amin’ny fihetsik’ilay anjely mahery ao amin’ny Apokalypsy toko fahavalo ambin’ny folo, dia ny vavak’i Daniela momba ny “impito.” Izany no vavaka izay nampidina an’i Gabriela avy any an-danitra mba hanazava ny faminaniana tamin’i Daniela. Rehefa nifarana ny vavaka nataony, izay mandrakotra ny andininy roapolo voalohany ao amin’ny Daniela toko fahasivy, dia nidina i Gabriela tamin’ny fotoana fanaovana ny fanatitra hariva. Ny vavaka miakatra izay raisin’ilay anjely mitondra ny lovia fandoroana volamena dia vavaka miakatra amin’ny filentehan’ny masoandro, amin’ny harivan’ny “andro farany.”
Ary raha mbola niteny sy nivavaka ary niaiky ny fahotako sy ny fahotan’ny oloko Isiraely aho, sady nanolotra ny fifonako teo anatrehan’i Jehovah Andriamanitro noho ny tendrombohitra masin’Andriamanitro, dia eny, raha mbola niteny tamin’ny fivavahana aho, dia ilay lehilahy Gabriela, izay efa hitako tamin’ny fahitana tany am-piandohana, no nalefa hanidina faingana ka nanendry ahy tamin’ny andro fanaovana ny fanatitra hariva. Daniela 9:20, 21.
Ny vavak’i Daniela dia fiaiken-keloka tsy ny fahotany ihany, fa ny fahotan’ny vahoakan’Andriamanitra koa. Ny vavany no santionan’ny vavaka fibebahana mifandray amin’ny “impito” ao amin’ny Levitikosy enina amby roa-polo.
Ary izay sisa tavela aminareo dia ho reraka tsikelikely noho ny helony any amin’ny tanin’ny fahavalonareo; ary koa noho ny heloky ny razany dia ho reraka tsikelikely miaraka amin’ireo izy. Raha manaiky ny helony izy, sy ny heloky ny razany, mbamin’ny fahadisoany izay nandikany tamiko, ary koa ny nandehanany nifanohitra tamiko; ary fa Izaho kosa dia nandeha nifanohitra taminy koa ka nitondra azy ho any amin’ny tanin’ny fahavalony; raha amin’izany ny fony tsy voafora ka manetry tena, ary ekeny amin’izay ny famaizana noho ny helony: dia hotsarovako ny fanekeko tamin’i Jakoba, ary koa ny fanekeko tamin’i Isaka, ary koa ny fanekeko tamin’i Abrahama no hotsarovako; ary hotsarovako ny tany. Levitikosy 26:39–42.
Taorian’i Moses naneho ny famaizana mifandray amin’ilay “fito heny”, izay antsoiny hoe “adi-hevitry ny fanekena” an’Andriamanitra, dia asehony izay tokony hataon’ny olon’Andriamanitra raha sy rehefa tonga saina izy fa andevo any amin’ny tanin’ny fahavalo, tahaka an’i Daniela. Ilainy, araka izay nasehon’i Daniela, ny miaiky ny fahotany, ary koa ny fahotan-drainy.
Rehefa atolotr’ireo izay voantso ho isan’ny efatra arivo amby efatra alina sy iray hetsy ity vavaka manokana ity, dia horaisin’ilay anjely mitondra lovia fandoroana volamena “ny lovia fandoroana, ka” hofenoiny “afo avy eo amin’ny alitara izany, ary hatsipiny amin’ny tany; dia nisy feo, sy kotrokorana, sy tselatra, ary horohoron-tany.” Ny afo masina, izay maneho ny hafatry ny “fahamarinana” mifanohitra amin’ilay hafatra sandoka momba ny “afo”, izay ampidinin’i Etazonia sy Satana avy any an-danitra, dia miseho amin’ny ora isehoan’ilay “horohoron-tany” izay lalàn’ny Alahady.
Ao amin’ny bokin’i Zakaria dia ampahafantarina antsika fa Zerobabela no nametraka na ny fanorenana fototra na ny vato fehizoron’ny tempoly, tao anatin’ny tantaran’ny fanorenana indray ny tempoly sy Jerosalema taorian’ny fiverenana avy tamin’ny fanandevozana izay anisany Daniela.
Dia namaly ka niteny tamiko hoe: Izao no tenin’i Jehovah ho an’i Zerobabela, manao hoe: Tsy amin-kery, na amin’ny hery, fa amin’ny Fanahiko, hoy Jehovah, Tompon’ny maro. Iza moa ianao, ry tendrombohitra lehibe? Ho tonga lemaka eo anatrehan’i Zerobabela ianao; ary hamoaka ny vato fehizorony izy miaraka amin’ny fihobiana hoe: Fahasoavana, fahasoavana anie ho aminy. Ary tonga tamiko koa ny tenin’i Jehovah nanao hoe: Ny tanan’i Zerobabela no nametraka ny fanorenan’ity trano ity; ny tanany koa no hahavita izany; ary ho fantatrareo fa Jehovah, Tompon’ny maro, no naniraka ahy ho aminareo. Fa iza no nanao tsinontsinona ny andron’ny zavatra madinika? Fa hifaly ireo ka hahita ny pilao eny an-tanan’i Zerobabela mbamin’ireo fito; izy ireo no mason’i Jehovah, izay mivezivezy eran’ny tany rehetra. Zakaria 4:6–10.
Zerobabela dia midika hoe “taranak’i Babylona”, ary tandindon’ny hafatry ny anjely faharoa izy, izay rehefa natambatra tamin’ny hafatry ny Antso Mamatonalina, no nametraka ny “fototra” tamin’ny fiandohan’ny hetsika Advantista. Zerobabela koa dia maneho ny famerimberenana ny hafatry ny anjely faharoa ao amin’ny hetsika famaranan’ny Advantisma, ao amin’ny hetsiky ny Future for America, rehefa apetraka ny “vato fehizoro”.
Faly izao tontolo izao noho ny amin’ireo vavolombelona roa izay novonoina teo amin’ny lohasahan’ny taolana maina, teo amin’ny lalana izay antsoina hoe “lalam-be ambony indrindra momba ny vaovao.” Rehefa naverina ho velona ireo vavolombelona roa ireo dia raiki-tahotra izao tontolo izao, ary nifaly ny lanitra. Zakaria, tahaka ny mpaminany rehetra, dia manondro ny “andro farany” rehefa mifaly ny vahoakan’Andriamanitra. Ampahafantarin’i Zakaria antsika fa mifaly izy ireo amin’ny fitsanganan’ireo vavolombelona roa, rehefa mahita “ireo fito” izy ireo. “Ireo fito” dia ilay teny hebreo ihany nadika hoe “impito” ao amin’ny Levitikosy faha-enina amby roapolo. Ny fihetsiky ny anjely voalohany no nametraka ny vato fanorenan’ny “impito” an’i Mosesy, ary izany “fahamarinana” izany koa no tokony ho vato fehizoron’ny fihetsiky ny anjely fahatelo, na dia nolavina tamin’ny taona 1863 aza izany.
Rehefa ekena sy tanterahina ary ampiharina amin’ilay vavaka roa sosona sahaza izany, dia hatsipy amin’ny tany ny afo marina, tahaka izay nitranga tamin’ny Pentekosta.
Hohazavainay hatrany ao amin’ny lahatsoratra manaraka ny amin’ny fanokafana ny tombo-kase fahafito.