Ary rehefa novahany ny tombo-kase fahafito, dia nisy fahanginana tany an-danitra tokony ho antsasaky ny ora. Ary hitako ny anjely fito izay nitsangana teo anatrehan’Andriamanitra; ary nomena trompetra fito izy. Ary nisy anjely iray hafa tonga ka nitsangana teo amin’ny alitara, nitondra lovia fandoroana ditin-kazo manitra volamena; ary nomena ditin-kazo manitra be dia be izy, mba hanatitra izany mbamin’ny vavaky ny olo-masina rehetra eo ambonin’ny alitara volamena izay teo anoloan’ny seza fiandrianana. Ary ny setroky ny ditin-kazo manitra, izay niaraka tamin’ny vavaky ny olo-masina, dia niakatra teo anatrehan’Andriamanitra avy teny an-tanan’ilay anjely. Ary noraisin’ilay anjely ny lovia fandoroana ditin-kazo manitra ka nofenoiny afo avy teo amin’ny alitara, dia natsipiny ho amin’ny tany izany; ary nisy feo sy kotrokorana sy helatra ary horohoron-tany. Apokalypsy 8:1–5.
Miresaka ny amin’ny firotsahan’ny afo masina avy ao amin’ny fitoerana masina any an-danitra isika, mandritra ny tantara izay hitondran’i Etazonia ny afo tsy masina hidina avy amin’ny lanitra voalohany. Ny fanambarana ny amin’izay nolazain’ny kotrokorana fito ao amin’ny Apokalypsy toko faha‑folo dia tokony ho nasiana tombo-kase mandra-pahatongan’ny fotoana saiky hifaranan’ny fotoam-pahasoavana. Ny fotoam-pahasoavana koa dia aseho ho eo an-tampon’ny hifaranany rehefa voasokatra ny tombo-kase fahafito.
Ary hoy Izy tamiko hoe: Aza asiana tombo-kase ny teny faminaniana amin’ity boky ity; fa efa akaiky ny andro. Izay tsy marina, aoka izy mbola tsy ho marina ihany; ary izay maloto, aoka izy mbola ho maloto ihany; ary izay marina, aoka izy mbola ho marina ihany; ary izay masina, aoka izy mbola ho masina ihany. Apokalypsy 22:10, 11.
Ny fanokafana ny tombo-kase fahafito dia mitranga rehefa miomana hitsoka ny fito lahy anjely.
Ary ilay anjely fito izay nanana ny trompetra fito dia niomana hitsoka izany. Apokalypsy 8:6.
Rehefa mifarana ny fotoam-pahasoavana, dia “tsy misy olona” “mahay hiditra ao amin’ny tempoly,” satria efa tapitra ny fanelanelanan’i Kristy noho ny fahotan’ny olona. Efa nikatona ny fotoam-pahasoavana, ary ny anjely fito dia asaina handraraka ny lovian’ny fahatezeran’Andriamanitra.
Ary feno setroka avy tamin’ny voninahitr’Andriamanitra sy tamin’ny heriny ny tempoly; ary tsy nisy olona nahazo niditra tao amin’ny tempoly mandra-pahatanteraky ny loza fito nentin’ny anjely fito. Ary nahare feo mahery avy tao amin’ny tempoly aho nanao tamin’ny anjely fito hoe: Mandehana amin’ny lalanareo, ka aidino amin’ny tany ny lovian’ny fahatezeran’Andriamanitra. Apokalypsy 15:8, 16:1.
Tsy misy porofo manambara fa ireo anjely fito izay mitsoka ny trompetra fito ao amin’ny Apokalypsy toko faha-sivy ka hatramin’ny faha-iraika ambin’ny folo dia hafa noho ireo anjely fito izay mandatsaka ny loza fito farany. Mifanohitra amin’izany kosa, ny toetra ara-paminaniana amin’ireo fitsarana asehon’ny trompetra fito dia mifandrindra amin’ny toerana sy ny vokatr’ireo lovia fito feno ny fahatezeran’Andriamanitra ao amin’ny toko faha-enina ambin’ny folo. Ary ho fatorana mivantana kokoa, ireo fitsarana amin’ny trompetra dia antsoina mivantana hoe loza.
Ary ny sisa tamin’ny olona izay tsy matin’ireo loza ireo dia mbola tsy nibebaka tamin’ny asan’ny tànany, mba tsy hiankohofany amin’ny demonia sy ny sampy volamena sy volafotsy sy varahina sy vato ary hazo, izay tsy mahita, na mandre, na mandeha. Apokalypsy 9:20.
Ny fanokafana ny tombo-kase fahafito dia napetraka niniana tao anatin’ny tontolon-kevitry ny fahakelezan’ny elanelana mankamin’ny fiafaran’ny androm-pahasoavana. Ny tombo-kase fahafito dia maneho ho vavolombelona faharoa ny amin’izay “nolazain” ireo kotrokorana fito, izay noraran’i Jaona sy i Paoly koa tsy hosoratana.
Ary niantso tamin’ny feo mahery izy, toy ny fieron’ny liona; ary rehefa niantso izy, dia nampamoaka ny feony ny kotro-baratra fito. Ary rehefa nampamoaka ny feony ny kotro-baratra fito, dia saiky hanoratra aho; nefa nandre feo avy tany an-danitra aho nanao hoe tamiko: Asio tombo-kase izay zavatra nolazain’ny kotro-baratra fito, ary aza soratana izany. Apokalypsy 10:3, 4.
Izay “voalaza” tamin’ireo kotrokorana fito dia nofehezina tamin’ny tombo-kase, ary ao amin’ny toko faharoa amby roa-polo, ny faminaniana izay voafehy tamin’ny tombo-kase tao amin’ny bokin’ny Apokalypsy dia tokony hovahana amin’ny tombo-kase, ary tahaka ny amin’ny tombo-kase fahafito, dia tokony hovahana izany mialoha indrindra ny hifaranan’ny fotoam-pitsapana.
Kandida White dia manondro fa ny famehezana izay “nolazain” ireo kotrokorana fito dia naneho ilay asa nataon’ilay Liona avy amin’ny firenen’i Joda ihany, tahaka ny tamin’ny nandidiany an’i Daniela hanisy tombo-kase ny bokiny mandra-pahatongan’ny andro farany. Ny bokin’i Daniela sy ny Apokalypsy dia boky iray ihany, ary ao amin’ny Apokalypsy Jesosy dia aseho ho ilay Liona avy amin’ny firenen’i Joda, rehefa manokatra ny boky izay voaisy tombo-kase fito Izy; koa ilay Liona avy amin’ny firenen’i Joda ihany no nandidy an’i Daniela hanisy tombo-kase ny bokiny mandra-pahatongan’ny andro farany. Ilay Liona avy amin’ny firenen’i Joda no manisy tombo-kase sy manokatra ny Teniny, satria Izy no Teny.
«Rehefa avy nanonona ny feony ireo kotrokorana fito ireo, dia tonga tamin’i Jaona ny didy, tahaka izay nomena an’i Daniela momba ilay boky kely hoe: “Tomboy ireo zavatra izay nolazain’ny kotrokorana fito.”» The Seventh-day Adventist Bible Commentary, boky faha-7, 971.
Ny porofo anatiny ao amin’ny bokin’i Daniela sy ny Apokalypsy dia manondro fa ny fanokafana ny tombo-kase fahafito dia vavolombelona faharoa momba ny fanokafana izay nolazain’ny kotrokorana fito. Samy manambara na ny fanokafana ny bokin’i Daniela na ny fanokafana ilay boky voaisy tombo-kase fito fa ny fahamarinana izay aseho rehefa voasokatra ny hafatra ara-paminaniana dia manana toetra miandalana. Izany no antony ilazan’ny bokin’i Daniela azy ho fitomboan’ny fahalalana, ary anehoan’ny bokin’ny Apokalypsy azy ho fanesorana tombo-kase iray manaraka ny iray hafa.
Hazavana izay mihamazava hatrany mandra-pahatongan’ny andro lavorary.
Fa ny lalan’ny marina dia tahaka ny mazava mamirapiratra, izay mihamazava hatrany mandra-pahatongan’ny andro lavorary. Ohabolana 4:18.
Rehefa voaseho ny “fahamarinana”, dia mivoatra miandalana izany.
“Raha nilaina tamin’ny vahoakan’Andriamanitra fahiny ny nampahatsiahy matetika ny amin’ny fitondrany azy tamin’ny famindram-po sy ny fitsarana, tamin’ny torohevitra sy ny fananarana, dia mitovy lanja amin’izany koa ny handinihantsika ny fahamarinana atolotra antsika ao amin’ny Teniny,—dia fahamarinana izay, raha ankatoavina, no hitarika antsika ho amin’ny fanetren-tena sy ny fankatoavana ary ny fankatoavana an’Andriamanitra. Amin’ny alalan’ny fahamarinana no hanamasinana antsika. Ny Tenin’Andriamanitra dia manolotra fahamarinana manokana ho an’ny vanim-potoana rehetra. Ny fitondran’Andriamanitra ny vahoakany tamin’ny lasa dia tokony hodinihintsika amim-pitandremana. Tokony hianarantsika ny lesona izay nokendrena hampianariny antsika. Nefa tsy tokony hionona amin’izany isika. Mitarika ny vahoakany tsikelikely Andriamanitra. Mandroso ny fahamarinana. Izay mikatsaka amim-pahatsorana dia handray mazava avy any an-danitra mandrakariva. Inona no fahamarinana? no tokony ho fanontaniantsika mandrakariva.” Signs of the Times, 26 Mey 1881.
Tamin’ny faran’ny volana Jolay 2023 no nanomboka novahana ny Tombo-kasen’ny Fanambaran’i Jesosy Kristy.
Tahaka ny tamin’ny tombo-kase fahafito sy koa ny fanononana nataon’ireo kotrokorana fito, dia voavaha ny fanambaràn’i Jesosy Kristy, mialoha kelin’ny hifaranan’ny fotoam-pitsarana. Izany no manome vavolombelona fahatelo momba ilay hafatra iray ihany, izay asehon’ny fanesorana ny tombo-kase fahafito sy ireo kotrokorana fito. Ireo fanehoana telo ireo ao amin’ny bokin’ny Apokalypsy dia vavolombelona telo izay mitambatra ka mandrafitra ny hafatry ny fanambaràn’i Jesosy Kristy. Miandalana ny famahana ireo vavolombelona telo ireo. Miandalana koa ny vokany.
“Ny fankatoavana ny lalàn’Andriamanitra no fanamasinana. Maro no manana hevitra diso momba ity asan’ny fanahy ity, nefa Jesosy nivavaka mba hohamasinina amin’ny fahamarinana ny mpianany, ary nampiany hoe: ‘Ny teninao no fahamarinana’ (Jaona 17:17). Ny fanamasinana dia tsy asa tampoka indray mandeha monja, fa asa miandalana, tahaka ny fankatoavana izay mitohy mandrakariva. Raha mbola manosika ny fakam-panahiny amintsika Satana, dia tsy maintsy hiadiana hatrany hatrany ny ady handresena ny tena; kanefa amin’ny alalan’ny fankatoavana dia hanamasina ny fanahy ny fahamarinana. Ireo izay mahatoky amin’ny fahamarinana dia, amin’ny alalan’ny fahamendrehan’i Kristy, handresy ny fahalemena rehetra eo amin’ny toetra izay nahatonga azy hovolavolain’ny toe-javatra miovaova rehetra eo amin’ny fiainana.” Faith and Works, 85.
Ny fampivelarana miandalana ny fahatakarana ny Apokalypsin’i Jesosy Kristy dia nanomboka navoaka tamin’ny faran’ny volana Jolay 2023. Ny fizotran’ny fahatakarana ireo fahamarinana izay nanomboka navoaka tamin’izany fotoana izany dia nanomboka fotoana fohy taorian’ny 18 Jolay 2020.
Ny fahamarinana izay aseho ao amin’ny hafatry ny fanokafana ny tombo-kase fahafito dia miresaka ny mariky ny lalana amin’ny Antso Amin’ny Mamatonalina. Ny Antso Amin’ny Mamatonalina teo amin’ny tantaran’ny Millerita dia fivoarana miandalana teo amin’ny fahamarinana, ary izany zava-misy izany dia azo aseho amin’ny alalan’ny famerenana ara-tantara ny asan’i Samuel Snow. Jesosy dia maneho ny hetsiky ny anjely fahatelo amin’ny alalan’ny hetsiky ny anjely voalohany, fa Izy mandrakariva no maneho ny farany amin’ny alalan’ny fiandohana.
Ny fahamarinana izay mitambatra ka mandrafitra ny hafatry ny Antso amin’ny Mamatonalina dia ny fahatakarana ny momba an’Andriamanitra, sy ny fomba anehoana ny toetrany ao amin’ny Teniny. Ireo fahamarinana ireo dia ahitana famaritana tena amin’ny an-tsipiriany ny dingana ara-tantara izay hotanterahin’ireo izay amin’ny farany hanambara ny hafatry ny Antso amin’ny Mamatonalina. Ny tantara miafina momba ireo kotro-baratra fito no mamaritra izany dingana ara-tantara izany. Ny tombo-kase fahafito dia ampahany amin’izany dingana ara-tantara amin’ny an-tsipiriany izany, nefa ny fanambarana azy dia natokana ho an’ilay vanim-potoana izay manomboka rehefa voafarana ny hafatry ny Antso amin’ny Mamatonalina, ka izany no manamarika ny fotoana ahatanterahan’ny fanisiana tombo-kase ny iray hetsy sy efatra arivo amby efatra alina. Ny fanesorana miandalana ny tombo-kase fahafito dia manomboka rehefa voavolavola tanteraka ny hafatry ny Antso amin’ny Mamatonalina, araka ny asehon’ny fivorian’ny toby tao Exeter tamin’ny fahavaratry ny taona 1844. Ireo lahatsoratra ireo dia maneho ny fanasana manokana ho anao mba ho tonga amin’ny fivorian’ny toby tao Exeter.
Rehefa sokafana ny tombo-kase fahafito, dia atsipy etỳ an-tany ny afo avy eo ambonin’ny alitara, ary misy “feo sy kotrokorana sy helatra ary horohoron-tany.” Ny “feo” dia maneho trompetra iray.
Miantsoa mafy, aza miantra; asandrato tahaka ny trompetra ny feonao, ka ambarao amin’ny oloko ny fahadisoany, ary amin’ny taranak’i Jakoba ny fahotany. Isaia 58:1.
Ny feon’ny trompetra dia manondro hafatra iray izay mampitandrina ny amin’ny fitsarana antomotra. Rehefa mandidy ny vahoakan’Andriamanitra i Isaia mba hanandratra ny feony tahaka ny trompetra, dia tokony “hiantso mafy” izy ireo. Ny hafatry ny Antso Mamatonalina dia voasokatra tsy voaisy tombo-kase fotoana fohy mialoha ny ora isehoan’ny horohoron-tany amin’ny lalàn’ny Alahady. Ny hafatry ny Antso Mamatonalina, izay voasokatra tsy voaisy tombo-kase fotoana fohy mialoha ny lalàn’ny Alahady izay ho avy tsy ho ela, no hafatra mibosesika ka manjary antso mafy. Rehefa milaza i Isaia hoe: “Miantsoa mafy,” dia manondro fitambaran’ny antso mafy ataon’ny anjely fahatelo izy, izay no feo faharoa manatevin-daharana ny hafatry ny Antso Mamatonalina. Ny hafatra mahery vaikan’ny Antso Mamatonalina dia fampitandremana momba ny trompetra fahafito, izay loza fahatelo. Tokony ho fantatry ny vahoakan’Andriamanitra fa rehefa tsofina io hafatry ny trompetra io, dia eo anatin’ny fotoana farany indrindra amin’ny fotoam-pahasoavana omena azy izy ireo. Koa ny didin’i Isaia dia fampitandremana hiomanana amin’ny fikatonan’ny fotoam-pahasoavana, fampitandremana fa ny fitsaran’ny trompetra amin’ny loza fahatelo avy amin’ny Islamo dia saika hamely an’i Etazonia noho ny nandavany ny Sabatan’Andriamanitra. Amin’ny lalàn’ny Alahady, ny Antso Mamatonalina, izay voalohany amin’ireo “feo” roa ao amin’ny Apokalypsy toko fahavalo ambin’ny folo, dia mibosesika ka manjary antso mafy, raha antsoina hivoaka kosa ireo zanak’Andriamanitra hafa izay mbola ao Babylona.
“Ny fahamarinana ho an’izao andro izao, dia ny hafatry ny anjely fahatelo, no tsy maintsy hotorina amin’ny feo mahery, izany hoe amin-kery mitombo hatrany, arakaraka ny hanatonantsika ilay fitsapana lehibe farany.” The 1888 Materials, 710.
Ny “hery mitombo” an’ilay “antso mafy” an’ny anjely fahatelo dia naseho mialoha tao Sinay, tamin’ny nanambaran’i Jehovah mihitsy ny Didy Folo. Tao amin’izany tantara izany dia nitombo hery ny trompetra, raha nihorohoro ny tendrombohitra ka nivadika setroka. Lehibe tokoa ny tahotra, ka na dia i Mosesy aza dia nangovitra mafy indrindra. Ary tamin’izany dia nanandratra ny “feony” noho ny tahotra ny vahoaka, nangataka mba hitsahatra tsy haneno intsony ny “feon’”Andriamanitra.
Ary ny fanenoan’ny trompetra sy ny feon’ny teny; feo izay nitalahoan’izay nandre mba tsy hitenenana izany teny izany aminy intsony; (Fa tsy nahazaka izay nandidiana izy ireo hoe: Na dia biby aza no mikasika ny tendrombohitra, dia hotoraham-bato izany, na holefonina amin’ny zana-tsipìka; ary nampahatahotra indrindra ny fahitana, ka hoy Mosesy: Matahotra indrindra aho sady mangovitra.) Hebreo 12:19–21.
Ny “feo” izay “reny” “izy ireo” dia maneho ny “feon’ny” hafatry ny fampitandremana ataon’ny anjely fahatelo. Tamin’ny fahoriana mahatsiravina no namaliany izany tamin’ny “feony” avy amin’izy ireo ihany. Ny feo amin’ny lalàna alahady dia asehon’ireo virijina adala koa, izay mangataka solika; ary ny feon’ireo virijina hendry dia milaza aminy mba handeha hividy ho an’ny tenany avy. Amin’ny fiafaran’ny fotoam-pitsaran’ny olombelona, ny “feo” an’ireo izay mahatsapa fa very izy, tahaka ireo virijina Adventista adala amin’ny lalàna alahady, dia hiantso ny vatolampy sy ny tendrombohitra mba hirodana aminy. Ny lalàna alahady dia tandindonin’ny nanomezana ny lalàna tao an-tendrombohitra Sinay.
“Tamin’ireo fisehoana mahagaga tamin’ny herin’Andriamanitra tamin’izany fotoana manetriketrika izany,—ny feon’ny trompetra miafina izay nihamafy sy vao mainka nampahatahotra, ny kotro-baratra nanakoako avy teny amin’ny tehezan-tendrombohitra rehetra, ny tselatra nanazava ireo havoana mafy sy manetriketrika, ary teo an-tampon’i Sinay, teo afovoan’ny rahona sy ny tafio-drivotra ary ny aizim-pito, ny voninahitr’Andriamanitra tahaka ny afo mandevona,—teo anatrehan’ireo famantarana ireo momba ny fanatrehan’i Jehovah, dia reraka noho ny tahotra ny fon’ny Isiraely, ary ny fiangonana manontolo dia “nijanona teny lavitra.” Na dia i Mosesy aza nanao hoe: “Matahotra indrindra aho ka mangovitra.” Ary avy teo ambonin’ireo zavatra mifanjevo eo amin’ny natiora dia re ny feon’i Jehovah niteny ny didy folo ao amin’ny lalàny.
“Rehefa nasehon’ilay fitaratra lehibe an’Andriamanitra tamin’ny vahoaka Isiraely ny tena toetrany marina, dia resin-tahotra mafy ny fanahiny. Ny hery mahatahotra tamin’ny tenin’Andriamanitra dia toa mihoatra noho izay zakan’ny tenany nangovitra. Niangavy an’i Mosesy izy ireo hoe: ‘Mitenena amintsika ianao, dia hihaino izahay; fa aoka tsy Andriamanitra no hiteny aminay, fandrao maty izahay.’ Rehefa naseho teo anoloany ny fitsipika lehibe momba ny marina avy amin’Andriamanitra, dia tsapan’izy ireo, tahaka izay mbola tsy nisy hatrizay, ny toetra maharikoriko sy mahafintina an’ny ota, ary koa ny helony manokana eo imason’Andriamanitra madio sy masina.” Signs of the Times, 3 Martsa 1881.
Rehefa atsipy ho amin’ny tany ny afo avy eo amin’ny alitara, dia hisy “feo sy kotrokorana sy helatra ary horohoron-tany.” Ny “kotrokorana sy helatra” dia tandindon’ny fitsaran’Andriamanitra. Amin’ny lalàn’ny Alahady, i Etazonia dia ho efa nahafeno tanteraka ny “kapoakany ny heloka,” ary “ny fivadiham-pirenena amin’Andriamanitra dia harahin’ny faharavan’ny firenena.” Feno amin’ny taranaka fahefatra ny “kapoakan’ny heloka,” satria samy mandroso mamakivaky taranaka efatra amin’ny fikomiana mihamafy ireo tandroka roa an’ilay bibidia avy amin’ny tany. Ny lalàn’ny Alahady no manamarika ny toerana anaterana ny fitsaran’Andriamanitra, izay asehon’ny “kotrokorana sy helatra,” ary aterina amin’ny taranaka fahefatra izany.
Momba ny Amorita no nilazan’i Jehovah hoe: “Fa amin’ny taranaka fahefatra no hiverenan’izy ireo atỳ indray; satria tsy mbola feno ny heloky ny Amorita.” Na dia niavaka aza io firenena io noho ny fanompoan-tsampiny sy ny fahalotoany, dia tsy mbola nofenoiny ny kapoakan’ny helony, ary Andriamanitra tsy mbola hanome didy ny handringanana azy tanteraka. Tokony hahita ny vahoaka fa aseho amin’ny fomba miharihary ny hery maha-Andriamanitra, mba tsy hananany fialan-tsiny. Ilay Mpahary be fangorahana dia vonona mbola handefitra amin’ny helony mandra-pahatongan’ny taranaka fahefatra. Ary amin’izay, raha tsy hita ny fiovana ho amin’ny tsara kokoa, dia hihatra aminy ny fitsarany.
“Amin’ny fahitsiana tsy mety diso no mbola itanan’Ilay Tsy Manam-petra kaonty amin’ny firenena rehetra. Raha mbola atolotra miaraka amin’ny antso ho amin’ny fibebahana ny famindram-pony, dia mbola hitoetra misokatra io kaonty io; kanefa rehefa tonga amin’ny isa voafaritr’Andriamanitra ny tarehimarika, dia manomboka ny fanompoan’ny fahatezerany. Mihidy ny kaonty. Mitsahatra ny fahari-po avy amin’Andriamanitra. Tsy misy intsony ny fifonana ataon’ny famindram-po ho azy ireo.” Testimonies, volume 5, 208.
Ny Rahavavy White dia manondro ireo fitsarana izay manomboka amin’ny lalàn’ny Alahady ho “fitsarana mahafaty avy amin’Andriamanitra.” Mampianatra izy fa efa tara loatra ho an’ireo Advantista Laodiseana adala, izay nanana fotoana hiomanana ho amin’ny fotoan-tsarotra tamin’ny misasakalina, nefa nandà tsy hanao izany. Io fotoana io, dia fotoanan’ny fitsarana mahafaty ho an’ireo virijina adala, kanefa “fotoan’ny famindram-po” kosa ho an’ireo izay mbola tsy nandre ny fahamarinana.
“Ô, enga anie ka hahafantatra ny andro namangiana azy ny vahoaka! Maro no mbola tsy nandre ny fahamarinana fizahan-toetra ho an’izao andro izao. Maro no mbola iasan’ny Fanahin’Andriamanitra mafy ao am-po. Ny fotoan’ny fitsaran’Andriamanitra mandringana dia fotoan’ny famindram-po ho an’ireo izay tsy mbola nanana fahafahana hianatra izay atao hoe fahamarinana. Hojeren’ny Tompo amim-pitiavana sy amim-pahalemem-panahy izy ireo. Voakitiky ny famindram-po ny fony; mbola ahinjiny hamonjy ny tànany, raha mihidy kosa ny varavarana ho an’ireo izay tsy nety niditra.” Testimonies, boky faha-9, 97.
Rehefa voasokatra ny tombo-kase fahafito dia misy “feo, sy kotrokorana, sy tselatra, ary horohorontany.” Ny “ora” izay nahatanteraka voalohany ny “horohorontany” ao amin’ny Apokalypsy toko fahiraika ambin’ny folo dia ny Revolisiona Frantsay, ary ny fahatanterahana tanteraka an’izany “ora” izany dia ny “horohorontany” ataon’ilay bibidia avy amin’ny “tany,” amin’ilay lalàna Alahady izay ho avy tsy ho ela. Ao anatin’izany “ora” izany no hisokafan’ny tombo-kase fahafito amin’ny fahafenoany. Ny hazo fijaliana dia tandindon’ny lalàna Alahady, ary nisy horohorontany lehibe teo amin’ny hazo fijaliana.
Jesosy, rehefa niantso indray tamin’ny feo mahery, dia nanolotra ny ainy. Ary, indro, ny efitra lamba tao amin’ny tempoly dia triatra nizara roa hatrany ambony ka hatrany ambany; ary nihorohoro ny tany, ary triatra ny vatolampy. Matio 25:51.
Tamin’ny hazo fijaliana no nandravana ny fanjakan’i Satana, tahaka ny handravana azy koa amin’ny lalàn’ny Alahady.
“Tsy nanolotra ny ainy i Kristy raha tsy efa tanterany ny asa izay nahatongavany hatao, ary tamin’ny fofon’ainy farany dia niantso mafy Izy hoe: ‘Vita.’ Jaona 19:30. Efa azo ny fandresena tamin’ny ady. Ny tanany ankavanana sy ny sandriny masina no nahazoany ny fandresena. Tahaka ny Mpandresy dia natsangany teo amin’ny havoana mandrakizay ny fanevany. Moa tsy nisy fifaliana va teo amin’ny anjely? Nifaly nandresy ny lanitra rehetra noho ny fandresen’ny Mpamonjy. Resy Satana, ary fantany fa very ny fanjakany.” Ilay Fitiavan’Andriamanitra, 758.
Ny horohoron-tany teo amin’ny hazo fijaliana dia fanehoana ny “fahamarinana,” izay Alfa sy Omega. Ny “fahamarinana” no fiandohana sy ny afovoany ary ny fiafarana; izany no teny hebreo izay noforonina tamin’ny fanakambanana ny litera voalohany, ny litera fahatelo ambin’ny folo ary ny litera farany amin’ny abidy hebreo. Nisy horohoron-tany tamin’ny nahafatesan’i Kristy, ary avy eo nisy horohoron-tany hafa tamin’ny fitsanganany tamin’ny maty. Teo amin’ny hazo fijaliana dia nisy horohoron-tany voalohany, avy eo ny fasana, ary avy eo ny horohoron-tany tamin’ny fitsanganany tamin’ny maty. Tamin’ireo horohoron-tany roa ireo dia samy nivoha ny fasana.
“Rehefa Jesosy, fony Izy nihantona teo amin’ny hazo fijaliana, niantso mafy hoe: ‘Vita’, dia triatra ny vatolampy, nihorohoro ny tany, ary nisokatra ny fasana sasany. Rehefa nitsangana Izy ho mpandresy ny fahafatesana sy ny fasana, raha mbola nikorontana ny tany ary namirapiratra nanodidina io toerana masina io ny voninahitr’ ny lanitra, dia maro tamin’ ny maty marina, nankatò ny fiantsoany, no nivoaka ho vavolombelona fa efa nitsangana Izy. Ireo olomasina natsangana, izay nahazo izany tombon-tsoa izany, dia nivoaka efa nomem-boninahitra. Olona voafidy sy masina tamin’ ny vanim-potoana rehetra izy ireo, hatramin’ ny famoronana ka hatramin’ ny andron’ i Kristy mihitsy aza. Koa raha nitady hanafina ny zava-misy momba ny fitsanganan’ i Kristy tamin’ ny maty ireo mpitarika jiosy, dia nofidin’ Andriamanitra ny hampiakatra antokon’ olona avy tao am-pasana mba hijoro ho vavolombelona fa efa nitsangana Jesosy, sy hanambara ny voninahiny.” Early Writings, 184.
Tamin’ny horohoron-tany voalohany dia nisokatra ny fasana, ary tamin’ny horohoron-tany farany dia nisokatra ny fasan’i Kristy. Ao amin’ny Apokalypsy toko fahiraika ambin’ny folo, ireo vavolombelona roa dia mivoaka avy ao am-pasany amin’io ora io ihany miaraka amin’ny horohoron-tany. Ny horohoron-tany dia ny lalàna Alahady, izay tandindonin’ny hazo fijaliana. Koa hisy fitsanganana amin’ny maty roa amin’ny ora anjakan’ny lalàna Alahady. Ny voalohany dia maneho ny fahaterahan’ny iray hetsy sy efatra arivo amby efatra alina, izay mitranga alohan’ny hiterahan’ilay vehivavy amim-pahoriana; ny faharoa kosa dia mitranga ao anatin’ny fiterahany amim-pahoriana. Ilay vehivavy ao amin’ny Apokalypsy toko faha-roa ambin’ny folo dia miteraka voalohany ilay zazalahy izay hanapaka ny firenena amin’ny tehina vy, nefa tsy misy fanaintainam-piterahana. Avy eo, amin’ny fotoanan’ny lalàna Alahady, dia manomboka ny fiterahany amim-pahoriana ka miteraka ilay zaza faharoa izy. Voalohany, dia miteraka an’i Elia izy, ary farany dia miteraka an’i Mosesy. Ny lalàna Alahady no ora fitsanganan’ny kambana ao amin’ny Apokalypsy toko faha-fito.
Rehefa voasokatra tanteraka amin’ny lalàn’ny Alahady ny tombo-kase fahafito, dia misy fahanginana any an-danitra mandritra ny antsasak’adiny.
“Kanefa Andriamanitra niara-nijaly tamin’ny Zanany. Nahita ny fangirifirian’ny Mpamonjy ny anjely. Hitan’izy ireo ny Tompony voahodidin’ny antokon-tafik’i Satana, ny toetrany vesaran-tahotra mangovitra sady miafina tsy takatry ny saina. Nangina ny lanitra. Tsy nisy lokanga voakitika. Raha mba azon’ny olombelona nojerena ny fahagagana namely ny antokon’ny anjely, raha nijoro tamin’alahelo mangina izy ireo ka nijery ny Ray nanasaraka ny tara-pahazavana sy ny fitiavana ary ny voninahiny tamin’ny Zanany malalany, dia ho takany bebe kokoa ny halehiben’ny fahavetavetana eo imasony ny ota.” The Desire of Ages, 693.
Ny antsasak’adiny voalohany amin’ny ora misy ny horohoron-tany dia maneho ny fahaterahana voalohany na ny fitsanganan’ny vavolombelona roa amin’ny maty. Ao anatin’izany antsasak’adiny izany no anasiana tombo-kase ny vavolombelona roa. Tsy maintsy asiana tombo-kase mialoha ny lalàna alahady izy ireo, satria izy ireo no faneva miantso ilay zaza hafa hivoaka avy ao am-pasana mandritra ny antsasak’adiny sisa. Ny zaza faharoa dia tsy afaka haverina ho velona raha tsy amin’ny fahitana lehilahy sy vehivavy mitondra ny tombo-kasen’Andriamanitra mandritra ny fahoriana ateraky ny krizin’ny lalàna alahady.
“Ny asan’ny Fanahy Masina dia ny hampiaiky izao tontolo izao ny amin’ny ota sy ny amin’ny fahamarinana ary ny amin’ny fitsarana. Ny izao tontolo izao dia tsy azo ampitandremana raha tsy amin’ny fahitana ireo izay mino ny fahamarinana hohamasinina amin’ny alalan’ny fahamarinana, ka miasa araka ny foto-kevitra ambony sy masina, mampiseho amin’ny heviny ambony sy misandratra ny tsipika mampisaraka ireo izay mitandrina ny didin’Andriamanitra sy ireo izay manitsakitsaka izany eo ambanin’ny tongony. Ny fanamasinan’ny Fanahy no manamarika ny fahasamihafana misy eo amin’ireo izay manana ny tombo-kasen’Andriamanitra sy ireo izay mitandrina andro fitsaharana sandoka. Rehefa tonga ny fizahan-toetra, dia haseho mazava tsara izay atao hoe mariky ny bibidia. Izany dia ny fitandremana ny Alahady. Ireo izay, rehefa avy nandre ny fahamarinana, dia mbola manohy mihevitra io andro io ho masina, no mitondra ny sonian’ilay lehilahin’ny ota, izay nihevitra ny hanova fotoana sy lalàna.” Bible Training School, 1 Desambra 1903.
Ny lahimatoa nateraky ny vehivavy dia ireo iray hetsy sy efatra amby efatra alina, izay voalaza ho santatra ao amin’ny bokin’ny Apokalypsy. Izy ireo no maneho ilay famantarana izay tsy maintsy fantatry ny ondry hafa mandritra ny krizy sy ny fifanandrinana amin’ny ady momba ny lalàn’ny Alahady. Izany famantarana izany dia ny Sabata, izay tohanan’ireo iray hetsy sy efatra amby efatra alina amin’ny fotoana izay tsy ara-dalàna ny manao izany. Rahavavy White dia miantso ny sainan’izy ireo hoe “faneva voaloton-dra an’i Printsy Emanoela.”
“Tao amin’ny fahitana dia nahita tafika roa nifanandrina tamin’ny ady mahatsiravina aho. Ny tafika iray dia notarihin’ny faneva nitondra ny famantarana an’izao tontolo izao; ny iray kosa dia notarihin’ny faneva voaloton-dra an’i Printsy Emanoela. Faneva maro no navela hitaritarika tao amin’ny vovoka, raha andiany misesy avy tamin’ny tafiky ny Tompo no niombona tamin’ny fahavalo, ary foko nifandimby avy tamin’ny laharan’ny fahavalo no niray tamin’ny vahoakan’Andriamanitra mpitandrina ny didy. Nisy anjely iray nanidina teny afovoan’ny lanitra nametraka ny fanevan’i Emanoela teo an-tanan’ny maro, raha nisy jeneraly mahery niantso tamin’ny feo mahery hoe: ‘Midira eo amin’ny laharana. Aoka izay mahatoky amin’ny didin’Andriamanitra sy ny fijoroana ho vavolombelon’i Kristy ankehitriny handray ny toerany. Mivoaha avy eo aminy, ka misaraha, ary aza mikasika izay maloto, dia horaisiko ianareo, ary ho Ray ho anareo Aho, ary ianareo ho zanako lahy sy zanako vavy. Aoka izay rehetra maniry, hiakatra hanampy ny Tompo, hanampy ny Tompo hiady amin’ny mahery.’” Testimonies, boky faha-8, 41.
Ny saina voaloton-dra no tsy maintsy ho hitan’ny ondry hafa an’Andriamanitra amin’ny andron’ny krizin’ny lalàn’ny Alahady. Izany saina izany dia fahazavana miposaka entin’ny iray hetsy sy efatra arivo amby efatra alina. Mena ny lokon’izany saina izany, fa saina voaloton-dra izy. Izany saina izany dia nanehoana mialoha tamin’ny adin’i Jeriko, fony Rahaba nandray sy niaro ny mpitsikilo, ary avy eo niaiky ny fankatoavany ny tafik’i Josoa tamin’ny nanantonany kofehy jaky teo ivelan’ny varavarankeliny. Rahaba dia maneho ny zanaka lahimatoa faharoan’Andriamanitra ao amin’ny krizin’ny lalàn’ny Alahady, izay mahita sy manaiky ny famantarana jaky, ka tonga eo ambanin’ny fankatoavana ny tafik’i Josoa. Ny kofehy jaky izay nampiasain’i Rahaba dia famantarana ho an’ny tafik’i Josoa mba tsy handrava ny ankohonan’i Rahaba.
Rahaba dia maneho ireo izay mbola ao Babylona amin’ny fotoan-tsarotra ateraky ny lalàna alahady, ary ny tafik’i Josoa kosa dia maneho ny lahimatoa amin’ilay iray hetsy sy efatra arivo amby efatra alina. Ny kofehy jaky no tandindon’ny Sabatan’Andriamanitra. Ny kofehy jaky dia ilay didy nomen’ireo mpitsikilo an’i Rahaba, izay tsy maintsy narahiny raha te hahazo ny fiarovan’Andriamanitra izy.
Indro, rehefa tonga amin’ny tany izahay, dia afehezo eo am-baravarankely izay nampidinanao anay ity kofehy mena jaky ity; ary ampidiro ao an-tranonao ny rainao sy ny reninao sy ny rahalahinao ary ny ankohonan-drainao rehetra. Josoa 2:8.
Ny famantarana izay tsy maintsy hitan’ireo mbola ao Babylona dia asehon’ny kofehy jaky, izay ny Sabata, nefa koa manamarika ny fanavahana ny kambana roa. Ny kambana lahimatoa no iray hetsy sy efatra alina sy efatra arivo, satria izy ireo no mitondra eo an-tanany ny fanevan’i Printsy Emanoela izay voaloton-dra.
Ary Izy no hanangana faneva ho an’ny firenena, ka hanangona ny voaroaka amin’ny Isiraely sy hampivory ny miely patrana amin’ny Joda avy any amin’ny vazan-tany efatra. Dia hiala koa ny fialonan’i Efraima, ary hofongorana ny fahavalon’i Joda; Efraima tsy hialona an’i Joda, ary Joda tsy hampahory an’i Efraima. Fa hanidina eo ambonin’ny soroky ny Filistina ho any andrefana izy; hiara-handroba ny tany any atsinanana izy; hametra-tanana amin’i Edoma sy Moaba izy; ary ny taranak’i Amona hanaiky azy. Isaia 11:12–14.
Ny lahimatoa amin’ny kambana no mitondra ny famantarana mena jaky, dia ilay kofehy mena jaky izay manamarika ny lahimatoa. Zara no lahimatoa amin’ny kambana, ary Fareza no teraka faharoa.
Ary tamin’ny andro niterahany dia, indro, nisy kambana tao an-kibony. Ary rehefa niteraka izy, ny anankiray dia namoaka ny tànany; dia nalain’ny mpampivelona ka nafatony kofehy jaky ny tànany, sady nataony hoe: Ity no nivoaka voalohany. Ary raha mbola nampiditra ny tànany indray izy, indro, ny rahalahiny no nivoaka; dia hoy izy: Ahoana no nitriatrao nivoaka? Ho aminao anie izao fitriarana izao; koa dia natao hoe Fareza ny anarany. Ary rehefa afaka izany, dia nivoaka koa ny rahalahiny, ilay nanana ny kofehy jaky tamin’ny tànany; ary natao hoe Zera ny anarany. Genesisy 38:27–30.
Zara dia midika hoe fahazavana miposaka, ary Fareza dia midika hoe mipoitra tampoka. Rehefa i Fareza, ilay kambana, mahita ny fahazavana miposaka avy amin’ny famantarana ny kofehy jaky eo an-tanan’i Zara rahalahiny kambana, dia “mipoitra tampoka” izy, na mivoaka avy ao Babylona. Ny fahafantaran’i Zara ny fahazavana miposaka avy amin’ny kofehy jaky dia manambara ny fankatoavan’ilay kambana teraka farany an’ilay kambana lahimatoa.
Ary ho avy avy any atsinanana sy any andrefana sy any avaratra ary any atsimo izy, ka hipetraka eo amin’ny fanjakan’Andriamanitra. Ary, indro, misy farany izay ho voalohany, ary misy voalohany izay ho farany. Lioka 13:29, 30.
Ny tantara miafin’ny kotrokorana fito dia manondro mariky ny lalana telo. Ny mariky ny lalana voalohany sy ny farany dia fahadisoam-panantenana. Ny vanim-potoana eo anelanelan’ny fahadisoam-panantenana voalohany sy ny hafatry ny Antso amin’ny Misasakalina no fotoana fiandrasana. Manomboka amin’ny Antso amin’ny Misasakalina, izay mariky ny lalana faharoa, ny vanim-potoana dia fotoam-pamehezana. Ny vanim-potoana izay fotoam-pamehezana dia mifarana amin’ilay fahadisoam-panantenana farany.
Ny tantara miafina momba ireo kotrokorana fito dia manondro mari-dalana telo. Ny mari-dalana voalohany sy ny mari-dalana farany dia ny fisokafan’ny fasana tamin’ny horohoron-tany. Ny fe-potoana eo anelanelan’ny fisokafan’ny fasana voalohany sy ny hafatry ny Antso amin’ny Mamatonalina no fotoana fiandrasana. Manomboka amin’ny Antso amin’ny Mamatonalina, izay mari-dalana faharoa, ny fe-potoana dia ny fotoana fanisiana tombo-kase. Ny fe-potoana izay fotoana fanisiana tombo-kase dia mifarana amin’ny fisokafan’ny fasana farany.
Ireo vavolombelona roa momba ireo dingana telo amin’ny tantara miafina an’ireo kotro-baratra fito ireo dia voamarin’ny fahafatesana sy ny fitsanganan’i Kristy tamin’ny maty koa. Ny fisokafana voalohany tamin’ny fasana dia naseho an’ohatra tamin’ny batisan’i Kristy tao amin’ny fasana an-drano; ny fasana farany dia ny hazo fijaliana. Teo anelanelan’ny batisan’i Kristy sy ny hazo fijaliana dia nanambara ny hafany i Kristy, ary izany no tandindon’ny Antso Mamatonalina. Nataony tanteraka tao anatin’ny enin-jato amby arivo sy enim-polo andro izany fanambarana izany. Rehefa afaka ny hazo fijaliana, tao amin’ny tenan’ireo mpianany, dia naverina indray nandritra ny enin-jato amby arivo sy enim-polo andro ny hafatry ny Antso Mamatonalina mandra-pahafatin’i Stefana.
Vavolombelona mba hitory ny hafatry ny Antso Amin’ny Mamatonalina nandritra ny roa ambin’ny enimpolo amby roanjato sy arivo andro ireo vavolombelona roa ao amin’ny Apokalypsy toko fahiraika ambin’ny folo. Avy eo dia novonoina izy, ary navelany teo an-dalambe nandritra ny roa ambin’ny enimpolo amby roanjato sy arivo andro, mandra-pahavelona azy indray sy hanomezana hery azy.
Hohadihadiantsika hatrany ao amin’ny lahatsoratra manaraka ireo fahamarinana ireo.
“Raha tsy misy fibebahana marina ataon’ny fanahy mankany amin’Andriamanitra; raha tsy mahavelona ny fanahy ho amin’ny fiainana ara-panahy ny fofonain’aina avy amin’Andriamanitra; raha tsy tarihin’ny foto-kevitra teraka avy any an-danitra ireo izay milaza tena ho mpampianatra ny fahamarinana, dia tsy nateraky ny voa tsy mety lo izay velona sy mitoetra mandrakizay izy. Raha tsy matoky ny fahamarinan’i Kristy ho hany antoka ananany izy; raha tsy manahaka ny toetrany, miasa amin’ny Fanahiny, dia mitanjaka izy, fa tsy mitafy ny akanjon’ny fahamarinany. Matetika ny maty no ampandaloina ho velona; fa ireo izay miezaka manatanteraka izay antsoiny hoe famonjena araka ny heviny ihany, dia tsy manana an’Andriamanitra miasa ao aminy hampaniry sy hampahatanteraka araka izay sitraky ny fahasoavany.”
“Ity saranga ity dia asehon’ilay lohasahan’ny taolana maina izay hitan’i Ezekiela tao amin’ny fahitana.” Review and Herald, 17 Janoary 1893.