Ny taolana maina izay mandry maty eny an-dalambe, ka mandre ny “feo” an’ilay miantso any an-efitra, dia manao izany satria efa tonga ny Mpananatra, ho fahatanterahan’ny teny fikasan’i Jesosy ny amin’ny handefasany Azy. Tamin’ny fahadisoam-panantenana voalohany niainan’ny Millerita, dia tonga tamin’ny fahatakarana ny Millerita fa tao amin’ny fotoana fihataran’ny fanoharana ny amin’ny virijina izy ireo.
“Ireo izay diso fanantenana dia nahita tao amin’ny Baiboly fa tao anatin’ny fotoana fiandrasana izy ireo, ary tsy maintsy niandry tamim-paharetana ny fahatanterahan’ny fahitana. Ilay porofo ihany izay nitarika azy ireo hiandry ny Tompony tamin’ny 1843 no nitarika azy ireo hanantena Azy tamin’ny 1844.” Spiritual Gifts, boky 1, 153.
Ireo izay nasehon’ny Millerita ho tandindona dia mamerina ny fanandraman’ny fahadisoam-panantenana voalohany, ary rehefa manao izany izy ireo, dia tsy maintsy mahatakatra fa izy ireo koa dia ao amin’ny fotoana fiandrasana ao amin’ny fanoharan’ny virijina. Ny herin’ny Mpananatra ihany no ahafahany mahita izany fahamarinana izany. Izany fahafantarana izany, izay entin’ny Mpananatra, dia asehon’ilay faminaniana voalohany izay nandidiana an’i Ezekiela hotorina tamin’ny lohasahan’ny taolana maina sy maty.
Ary hoy Izy tamiko hoe: Maminania amin’ireto taolana ireto, ka lazao aminy hoe: Ry taolana maina, henoy ny tenin’i Jehovah. Izao no lazain’i Jehovah Tompo amin’ireto taolana ireto: Indro, hampiditra fofonaina ao anatinareo Aho, ka ho velona ianareo; ary hasiako ozatra ianareo, ary hampaniriko nofo aminareo, ary hosaronako hoditra ianareo, ary hampiditra fofonaina ao anatinareo Aho, ka ho velona ianareo; dia ho fantatrareo fa Izaho no Jehovah. Koa naminany araka izay nandidiana ahy aho; ary raha mbola naminany aho, indro, nisy feo sy horohoro, ary nifamotoana ny taolana, samy tamin’ny taolany avy. Ary raha nijery aho, indro, nisy ozatra sy nofo naniry taminy, ary ny hoditra nandrakotra azy teo amboniny; nefa tsy mbola nisy fofonaina tao aminy. Ezekiela 37:4–8.
Ny “tabataba” dia maneho ny Fanahy Masina. Amin’izay fotoana izay dia mila mahafantatra ny virijina fa ao anatin’ny fotoana fiandrasana izy ireo. Be dia be ny toromarika ara-Baiboly momba izay tokony hataon’ireo diso fanantenana rehefa mahafantatra fa ao anatin’ny fotoana fiandrasana izy ireo. Ampianarin’i Jeremia fa tsy tokony hiverina na oviana na oviana any amin’ny “fiangonan’ny mpaneso” izy ireo, izay, ao amin’ny hafatra ho an’i Filadelfia, dia ny synagogan’i Satana. Tsy maintsy manavaka ny sarobidy amin’ny vetaveta koa izy ireo. Ny sarobidy, ampitahaina amin’ny vetaveta, dia manana hevitra roa sosona.
Nianarako ho ahy manokana io fanavahana ara-paminaniana io taona maro lasa izay, rehefa nampihatra ny nofin’i William Miller aho. Nofaritako araka ny marina ho fahamarinana avy amin’ny tenin’Andriamanitra ireo vatosoa, ary ireo vatosoa sandoka ho fampianaran-diso voahozongozona. Taorian’izany dia nampahafantarina ahy fa i James White koa dia nanao fampiharana ny nofin’i William Miller, ary tamin’ny fampiharany dia nofaritany ho vahoaka mahatokin’Andriamanitra ireo vatosoa, ary ireo vatosoa sandoka ho mpiaiky ny fahamarinana amin’ny lainga. Rehefa nandinika izay nampianarin’i James White momba ilay nofy aho, dia tsapako fa samy marina izahay roa tonta. Ireo vatosoa dia afaka maneho ny mahatokin’Andriamanitra, ary ireo vatosoa hosoka kosa, ny tsy mahatoky; nefa ireo vatosoa dia afaka maneho koa ny fahamarinana avy amin’ny tenin’Andriamanitra, ary ireo vatosoa hosoka dia afaka maneho fampianaran-diso. Nampihatra ny nofin’i Miller tamin’ny tantara niainan’i James White tamin’izany fotoana izany i James White, fa izaho kosa nanatona ilay nofy ho tantaran’ny andro farany. Miaraka, ireo fampiharana roa ireo dia manambara fa ny olona dia tonga izay inoany, ary raha misafidy hifikitra amin’ny fampianaran-diso izy, dia hofafan’ilay lehilahy mitondra borosy famafana vovoka hivoaka eo am-baravarankely izy ireo, miaraka amin’ireo fampianarana izay nifamatotra taminy. Izay hanintsika no maha-izy antsika.
Rehefa tonga amin’ny fotoana fiandrasana ireo diso fanantenana, araka an’i Jeremia dia tokony hanavaka ny sarobidy amin’ny vetaveta izy ireo.
“Ahoana no mahatonga ny olona izay miady amin’ny fitondram-panjakan’Andriamanitra hahazo ny fahendrena izay asehony indraindray? Satana mihitsy no nampianarina tany amin’ny kianjan’ny lanitra, ary manana fahalalana ny amin’ny tsara tahaka ny amin’ny ratsy izy. Afangarony ny sarobidy sy ny vetaveta, ary izany no manome azy hery hamitaka. Fa satria Satana nitafy fitafian’ny famirapiratry ny lanitra, moa horaisintsika va izy ho anjely mazava? Ny mpaka fanahy dia manana ny solontenany, izay nampianarina araka ny fombany, nentanin’ny fanahiny, ary nampifanarahana amin’ny asany. Hiara-miasa aminy va isika? Horaisintsika va ny asan’ny solontenany ho zava-dehibe ilaina amin’ny fahazoana fanabeazana?” Ministry of Healing, 440.
Ny zava-tsarobidy sy ny zava-dratsy dia maneho ny fahamarinana sy ny fahadisoana. Maneho karazan’olona roa ihany koa izany.
“‘Nefa mafy orina ny fanorenan’Andriamanitra, ka manana izao tombo-kase izao: Fantatry ny Tompo izay Azy. Ary koa: Aoka izay rehetra manonona ny anaran’i Kristy hiala amin’ny tsi-fahamarinana. Fa ao amin’ny trano lehibe dia tsy misy fanaka volamena sy volafotsy ihany, fa misy fanaka hazo sy tanimanga koa; ary ny sasany ho amin’ny voninahitra, fa ny sasany ho amin’ny fahafaham-baraka.’ Ny ‘trano lehibe’ dia maneho ny Fiangonana. Ao amin’ny Fiangonana no ahitana ny ratsy fanahy mbamin’ny sarobidy. Ny harato alatsaka any an-dranomasina dia manangona ny tsara sy ny ratsy.” Review and Herald, February 5, 1901.
Nampianarina an’i Jeremia fa raha hiverina izy, dia tsy maintsy hisaraka amin’ireo virijina adala, ary tsy maintsy hisaraka koa amin’ireo fampianarana diso ananan’ireo virijina adala. Ny efatra amby efapolo arivo amby iray hetsy dia ireo izay tonga amin’ny firaisan-tsaina tanteraka. Jeremia dia maneho ny asa izay tsy maintsy tanterahin’ireo izay voaantso hofehezina amin’ny alalan’ny hafatra faharoan’i Ezekiela momba ny rivotra efatra, raha toa ka ho “vavan’Andriamanitra” izy ireo, rehefa miteny ny fahitana. Niteny ny fahitana teo amin’ny tantara Millerita rehefa tonga ny fitsarana, ary miteny eo amin’ny tantaran’ny efatra amby efapolo arivo amby iray hetsy izany rehefa miteny ilay bibidia avy amin’ny tany, ka tonga ny fitsaran’ny loza fahatelo. Amin’izany fotoana izany, ireo izay nahatanteraka ny asa izay asehon’i Jeremia dia asandratra ho mpiambina ho an’Andriamanitra.
Rehefa alefan’ny Tompo ny Mpananatra mba hamoha ireo diso fanantenana avy amin’ny fahafatesany, dia ampahafantariny ny asam-panadiovana izay tsy maintsy tanterahin’izy ireo raha te ho mpitondra ny teniny amin’ny fotoan-tsarotry ny lalàn’ny Alahady izy ireo. Mifanaraka amin’ny torohevitr’i Jeremia i Isaia.
Endrey ny tongotr’izay mitondra teny soa mahafaly eny an-tendrombohitra, dia izay mitory fihavanana; izay mitondra teny soa mahafaly ny amin’ny zava-tsoa, izay mitory famonjena; izay manao amin’i Ziona hoe: Manjaka Andriamanitrao! Hanandratra ny feony ny mpiambina anao; hiara-mihira amin’ny feo iray izy; fa hifampijery mifanatri-tava izy, raha hampody an’i Ziona indray Jehovah. Miravoravoa, mihira miaraka, ianareo toerana lao ao Jerosalema; fa Jehovah efa nampionona ny olony, efa nanavotra an’i Jerosalema Izy. Isaia 52:7–9.
Izay “mitondra teny soa mahafaly” sy “manao filazana fiadanana sy famonjena” dia manandra-peo “miaraka,” fa “hahita mifanatrika” izy.
“Naseho tamiko koa ny hafa vitsivitsy izay mampiray ny herin’ny fitaomany amin’ireo izay efa nolazaiko, ary miara-manao izay rehetra azony atao izy ireo mba hampiala amin’ny tena sy hampiteraka fisafotofotoana; ary ny fitaomany dia mampiditra ny fahamarinan’Andriamanitra amin’ny laza ratsy. Jesosy sy ny anjely masina dia mampiakatra sy mampiray ny vahoakan’Andriamanitra ho amin’ny finoana iray, mba hananan’izy rehetra saina iray sy fitsarana iray. Ary raha entina ho amin’ny firaisan’ny finoana izy ireo, mba hahita mitovy maso ny amin’ireo fahamarinana lehibe sy manan-danja ho an’izao andro izao, dia miasa Satana mba hanohitra ny fandrosoan’izy ireo. Jesosy dia miasa amin’ny alalan’ny fitaovany mba hanangona sy hampiray. Satana kosa miasa amin’ny alalan’ny fitaovany mba hanaparitaka sy hampisaraka. ‘Fa, indro, Izaho hibaiko, ary hanivana ny taranak’Isiraely any amin’ny firenena rehetra, tahaka ny fanivana vary amin’ny sivana, nefa tsy hisy voam-bary iray akory hianjera amin’ny tany.’”
“Andriamanitra dia mitsapa sy manaporofo ny olony ankehitriny. Ny toetra amam-panahy dia amboarina. Ny anjely dia mandanja ny hasarobidin’ny fitondran-tena ara-môraly, ary mitahiry an-tsoratra amim-pahatokiana ny asa rehetra ataon’ny zanak’olombelona. Eo amin’ireo olona milaza ho vahoakan’Andriamanitra dia misy fo simba; nefa hotsapaina sy hozahan-toetra izy ireny. Ilay Andriamanitra izay mamaky ny fon’ny olona rehetra dia hampiharihary ireo zavatra miafina ao amin’ny maizina, izay matetika no tsy ahiahiana akory, mba hesorina ireo vato mahatafintohina izay nanakana ny fandrosoan’ny fahamarinana, ary mba hananan’Andriamanitra vahoaka madio sy masina hanambara ny didiny sy ny fitsarany.
“Ny Kapitenin’ny famonjena antsika dia mitarika ny olony tsikelikely, manadio sy manomana azy ireo ho amin’ny fampiakarana, ary mamela any aoriana ireo izay mirona hihataka amin’ny tena vatana, izay tsy manaiky hotarihina, ary afa-po amin’ny fahamarinany ihany. ‘Koa raha maizina ny mazava izay ao anatinao, manao ahoana re ny halehiben’izany haizina izany!’ Tsy misy fitaka lehibe kokoa afaka mamitaka ny sain’ny olombelona noho ilay mitarika ny olona hilefitra amin’ny toe-panahy matoky tena, ka hino fa marina izy sy ao amin’ny mazava, nefa izy mihataka amin’ny vahoakan’Andriamanitra, ary ny mazava izay kolokoloina ao aminy dia haizina.” Testimonies, volume 1, 332, 333.
Ny andian-teny hoe “mitondra vaovao mahafaly” dia averina indroa ao amin’ny andalan-tenin’i Isaia mba hamantarana ny tantaran’ilay Antso amin’ny Misasakalina, tahaka izany koa ireo andininy mialoha izay mitarika ho amin’ny fanoritsoritan’i Isaia ny firaisana tanteraka rehefa sarahina amin’ny ratsy ny sarobidy.
Mifohaza, mifohaza ianao; tafio ny herinao, ry Ziona; tafio ny fitafianao tsara tarehy, ry Jerosalema, ilay tanàna masina; fa hatramin’izao dia tsy hisy intsony hiditra ao aminao ny tsy voafora sy ny maloto. Ahintsano hiala aminao ny vovoka; mitsangàna, ary mipetraha, ry Jerosalema; vahao ny fatoran’ny vozonao, ry zanakavavin’i Ziona babo. Isaia 52:1, 2.
I Jeremia dia maneho ireo izay tao amin’ny fahadisoam-panantenana voalohany ka manaiky fa ao amin’ny fotoana fiandrasana izy ireo. I Isaia kosa mandidy ireo olona ireo ihany mba “hifoha, hifoha.” Mifoha izy ireo ary amin’ny farany tonga amin’ny toerana izay tsy hisy intsony ny tsy voafora sy ny maloto ao amin’ny fiangonan’Andriamanitra, fa ho efa nahatanteraka ny asa fanavahana ny sarobidy sy ny tsinontsinona izy ireo. “Ny Tompo dia maniry ny fiangonany hodiovina, alohan’ny hiharan’ny fitsarany amin’ny fomba miharihary kokoa amin’izao tontolo izao.”
“Isika dia manakaiky haingana ny fiafaran’ny tantaran’ity tany ity. Efa tena akaiky ny farany, akaiky lavitra noho izay heverin’ny maro, ary tsapako fa voatery manentana ny vahoakantsika aho ny amin’ny maha-ilaina ny hitadiavana ny Tompo amin-kafanam-po. Maro no matory, ary inona no azo lazaina hampifoha azy amin’ny torimasony araka ny nofo? Tian’ny Tompo hodiovina ny fiangonany, alohan’ny hihavian’ny fitsarany hihatra amin’ny fomba misongadina kokoa amin’izao tontolo izao.”
“Iza no mahazaka ny andron’ny fihaviany? ary iza no hahajoro raha miseho Izy? fa tahaka ny afon’ny mpandrendrika Izy, ary tahaka ny savonin’ny mpanasa lamba; ary hipetraka tahaka ny mpandrendrika sy mpanadio volafotsy Izy; ary hodioviny ny zanak’i Levy, ka hodioviny tahaka ny volamena sy ny volafotsy izy, mba hanaterany fanatitra ho an’i Jehovah amin’ny fahamarinana.”
“Kristy dia hanaisotra ny fitafiana fihatsarambelatsihy rehetra. Tsy misy fampifangaroana ny marina amin’ny sandoka mahay mamitaka Azy. ‘Fa Izy dia tahaka ny afon’ny mpandrendrika,’ manavaka ny soa amin’ny ratsy, ny tain-drendrika amin’ny volamena.
“Toy ny Levita, ny vahoaka nofidin’Andriamanitra dia natokany ho Azy mba hanao ny asany manokana. Ny Kristiana marina rehetra dia mitondra ny mari-pahafahana maha-mpisorona. Omena voninahitra izy amin’ny andraikitra masina haneho amin’izao tontolo izao ny toetran’ny Rainy any an-danitra. Tokony hitandrina tsara ny teny izy hoe: ‘Koa amin’izany aoka ho tanteraka hianareo, tahaka ny fahatanterahan’ny Rainareo Izay any an-danitra.’”
“Fa ianareo izay matahotra ny anarako kosa dia hiposaka aminareo ny Masoandron’ny Fahamarinana, ka hisy fanasitranana ao amin’ny elany; ary hivoaka ianareo ka hitombo tahaka ny zanak’omby avy ao am-pahitra. Ary hanitsakitsaka ny ratsy fanahy ianareo; fa ho lavenona eo ambanin’ny faladian-tongotrareo izy amin’ny andro hanaovako izany, hoy Jehovah, Tompon’ny maro.”
“‘Tsarovy ny lalàn’i Mosesy mpanompoko, izay nandidiako azy tany Horeba ho an’ny Isiraely rehetra, dia ny didy sy ny fitsarana. Indro, Izaho haniraka an’i Elia mpaminany ho aminareo, dieny tsy mbola tonga ny andron’i Jehovah, ilay lehibe sady mahatahotra; ary izy hampody ny fon’ny ray ho amin’ny zanaka, ary ny fon’ny zanaka ho amin’ny rainy, fandrao ho avy Aho ka hamely ny tany amin’ny ozona.’” Review and Herald, 8 Novambra 1906.
Ireo mitana ny foto-pampianarana sandoka dia ho sarahina ao amin’ilay tantara izay manomboka amin’ilay “feo” miantso mafy any an-efitra. Ireo izay mandà tsy hamela ny hery mahary an’Andriamanitra hamokatra fanandramana manokana voamasina dia ho sarahina amin’ilay “volamena” ao amin’ilay tantara izay manomboka amin’ilay “feo” miantso mafy any an-efitra. Hijanona ho Laodiseana izy ireo, eo indrindra amin’ilay teboka izay i Laodisea mihoatra ho Filadelfia.
Ny asa fanavahana ny sarobidy amin’ny vetaveta dia saika asa tanteraka ataon’ilay iraky ny fanekena, izay tonga tampoka hanadio ny zanak’i Levy; kanefa tsy maintsy mandray anjara isika.
Koa amin’izany, ry malalako, tahaka ny efa nanoavanareo mandrakariva, tsy tamin’ny fanatrehako ihany, fa mainka kokoa ankehitriny amin’ny tsy fanatrehako, tanteraho amin’ny fahatahorana sy hovitra ny famonjenareo. Fa Andriamanitra no miasa ao anatinareo, na ny fikasana na ny fanaovana, araka ny sitrapony tsara. Ataovy ny zavatra rehetra tsy amin’ny fimonomononana sy ny fifandirana, mba ho tsy manan-tsiny sy tsy misy fitaka ianareo, dia zanak’Andriamanitra tsy manan-tsiny, eo afovoan’ny taranaka miolakolaka sy ratsy fanahy, izay anelanelanareo no hamirapiratanareo tahaka ny fanazavana eo amin’izao tontolo izao. Filipiana 2:12–15.
Nolazaina tamin’i Jeremia fa tsy maintsy sarahiny ny sarobidy amin’ny tsinontsinona, raha naniry ho mpitondra tenin’Andriamanitra izy amin’ny fitsarana ho avy. Ny zava-misy fa i Jeremia dia nihaino ny torohevitr’Andriamanitra nataony taminy dia naneho fa efa azo teo ny fanatrehan’ny Mpananatra, raha nifidy handray ny asa izy.
Ny asa fananana ny famonjena dia asa fiaraha-miasa, asa iarahana manatanteraka. Tsy maintsy misy fiaraha-miasa eo amin’Andriamanitra sy ny mpanota mibebaka. Ilaina izany ho amin’ny fanorenana ireo fitsipika mahitsy ao amin’ny toetra amam-panahy. Ny olombelona dia tsy maintsy manao ezaka mafy mba handresena izay manakana azy tsy hahatratra ny fahatanterahana. Kanefa miankina tanteraka amin’Andriamanitra izy mba hahomby. Ny ezaka ataon’ny olombelona samirery dia tsy ampy. Raha tsy misy ny fanampian’ny hery avy amin’Andriamanitra, dia tsy mahavita na inona na inona izany. Miasa Andriamanitra ary miasa koa ny olombelona. Ny fanoherana ny fakam-panahy dia tsy maintsy avy amin’ny olombelona, izay tsy maintsy misintona ny heriny avy amin’Andriamanitra. Etsy an-daniny misy fahendrena tsy manam-petra, famindram-po ary hery; etsy an-kilany kosa misy fahalemena, fahotana, tsy fahafahana tanteraka.
“Dieu dia maniry antsika hanana fifehezana ny tenantsika. Nefa tsy afaka manampy antsika Izy raha tsy misy ny fanekentsika sy ny fiaraha-miasantsika. Ny Fanahy masina dia miasa amin’ny alalan’ireo hery sy fahaiza-manao nomena ny olona. Raha ny amin’ny tenantsika samirery, dia tsy mahavita mampifanaraka ny fikasana sy ny faniriana ary ny fironana amin’ny sitrapon’Andriamanitra isika; kanefa raha ‘vonona hatao vonona’ isika, dia hotanterahin’ny Mpamonjy ho antsika izany, amin’ny ‘fandravana ny fisainana foana sy ny zavatra avo rehetra izay manandra-tena hanohitra ny fahalalana an’Andriamanitra, ary ny fampanaovana babo ny hevitra rehetra hanaiky an’i Kristy.’ 2 Korintiana 10:5.” Asan’ny Apostoly, 482.
Ny telo andro sy tapany ao amin’ny Apokalypsy toko faha-iraika ambin’ny folo, raha maty eny an-dalambe ny taolana maina, dia tandindon’ny “efitra”; ary ny “efitra” dia maneho ny “impito” ao amin’ny Levitikosy faha-enina amby roapolo. Amin’ny fiafaran’ny fanaparitahana mandritra ireo telo andro sy tapany ireo, izay voantso ho isan’ny iray hetsy sy efatra arivo amby efatra alina dia tokony “hifoha” sy “hihintsana ny vovoka.” Hoy ny Rahavavy White: “Tian’ny Tompo ny hanadiovana ny fiangonany, alohan’ny hiharan’ny fitsarany amin’izao tontolo izao amin’ny fomba miharihary kokoa.”
Mifandraika amin’ny “fiangonana voadio,” dia manondro ny fizotry ny fisarahana ao amin’i Jeremia izy, izay manaisotra ny “sarobidy hiala amin’ny ratsy.” Ampifandraisiny koa amin’ny Malakia toko fahatelo izany, izay anomanan’ny iraka iray ny lalana ho an’ilay iraky ny fanekena. Ilay iraka manomana ny lalana dia ilay “feo miantso any an-efitra” ao amin’i Isaia. Ilay iraky ny fanekena dia Kristy, izay miomana hiditra amin’ny fanekena miaraka amin’ny iray hetsy sy efatra alina sy efatra arivo, izay “tahaka” ny “Levita,” “atokan’Andriamanitra ho amin’ny asany manokana.” Avy eo dia faritany ho mpisorona izy ireo, ary tononiny i Jesosy izay manao hoe: “Koa aoka ho tanteraka hianareo, tahaka ny fahatanterahan’ny Rainareo Izay any an-danitra.”
Misy fizotry ny fanadiovana izay voamarika amin’ny faran’ny fe-potoanan’ny fiandrasana lava, satria manana asa manokana hotanterahin’ireo iray hetsy sy efatra arivo amby efatra alina ny Tompo, ary hanana fiangonana voadio Izy alohan’ny “hihatra amin’izao tontolo izao amin’ny fomba miharihary kokoa ny fitsarany.” Efa eo amin’izao tontolo izao sahady ny fitsarany, kanefa amin’ny lalàn’ny Alahady no hanombohan’ny “fitsarana mandravan’Andriamanitra” hihatra.
Ireo fitsarana ireo dia “fotoam-pamindrampo ho an’ireo izay mbola tsy nahalala ny fahamarinana na oviana na oviana.” Kanefa tsy misy famindrampo ao anatin’ireo fitsarana ireo ho an’ireo izay tsy nety niditra tao amin’ilay dingan’ny fanadiovana ilaina. Ny “fitsarana,” izay “mihatra amin’ny fomba manamarika kokoa,” dia manondro fitsarana izay famantarana. Ireo dia maneho famantarana iray, ary ny Fanahy Masina dia mampiasa ny korontana sy ny fifanjevoana aterak’ireo fitsarana ireo mba hanamarihana ny fahasamihafana eo amin’ireo izay mitandrina “ny andro fitsaharana sandoka” sy ireo izay “mitandrina amim-pieritreretana tsara ny Sabatan’ny Tompo,” satria izany ihany no fomba ahafahan’ “izao tontolo izao ampitandremana.” Ireo fitsarana izay famantarana dia sehatra iorenan’ny asa ampiasain’ny Fanahy Masina hitarihana ireo zanak’Andriamanitra izay mbola ao Babylona, mba hahafantatra ny sainan’ny iray hetsy sy efatra arivo amby efatra alina.
Fa tsy manonona fotsiny ny Malakia toko fahatelo i Ranabavy White, fa ampidiriny koa ny andininy famaranana ao amin’ny bokin’i Malakia toko fahefatra, ary indray dia manondro ny “feo” izay natao hanomana ny lalana ho an’ilay iraky ny fanekena izy. Ireo andininy famaranana ireo dia tsy momba ny fanomanana ho an’ilay iraky ny fanekena, fa momba ny fahatsiarovana ny lalàn’i Mosesy sy ny fampiverenana ny fon’ny ray ho amin’ny zanaka ary ny an’ny zanaka ho amin’ny ray. Ny “feo” aloha dia manomana an’i Kristy, amin’ny maha-ilay iraky ny fanekena Azy, ho tonga tampoka ao amin’ny Tempoliny sy hanadio ny olony diso fanantenana izay efa nofohazina, mba hahatanterahan’izy ireo ny asan’ny faneva. Avy eo Malakia dia miresaka lafiny hafa amin’ny asan’ilay “feo.”
Izy “hampitodika ny fon’ny ray ho amin’ny zanaka, ary ny fon’ny zanaka ho amin’ny rainy,” ary Izy dia hanao izany asa izany mifandraika amin’ny lalàna nomena tao Horeba. Elia, izay ihany koa no “feo” resahin’i Isaia, dia hampahafantatra ny fahotan’ny olon’Andriamanitra. Anisan’ny fizotran’ny fanadiovana izany. Iray monja ny famaritana ny ota, dia ny fandikana ny lalàna nomena tao Horeba. Jaona Mpanao-batisa no Elia, ary tafiditra tao amin’ny asany indrindra izany singa izany.
Tamin’izany andro izany dia tonga Jaona Mpanao-batisa nitory tany an-efitr’i Jodia ka nanao hoe: Mibebaha ianareo; fa efa akaiky ny fanjakan’ny lanitra. Fa izy no ilay nampilazaina an’Isaia mpaminany hoe: Feon’ny miantso mafy any an-efitra hoe: Amboary ny lalan’ny Tompo, ataovy mahitsy ny alehany. Ary Jaona nitafy akanjo volon-drameva, ary fehin-kibo hoditra no nisikina teo am-balahany; ary valala sy tantely dia no fihinany. Dia nankeo aminy Jerosalema sy Jodia rehetra ary ny tany rehetra manodidina an’i Jordana; ary nataony batisa tao Jordana ireo sady niaiky ny fahotany. Fa nony hitany fa maro tamin’ny Fariseo sy Sadoseo no tonga hanatona ny batisany, dia hoy izy taminy: Taranaky ny menarana ianareo, iza no nanoro anareo handositra ny fahatezerana ho avy?
Koa mamoaha àry ny voa mendrika ny fibebahana hianareo; ary aza mihevitra ny hanao anakampo hoe: Manana an’i Abrahama ho razantsika isika; fa lazaiko aminareo fa hain’Andriamanitra atao ny manangana zanaka ho an’i Abrahama amin’ireto vato ireto. Ary ankehitriny koa ny famaky dia efa mipetraka eo amin’ny fakan’ny hazo; koa ny hazo rehetra izay tsy mamoa voa tsara dia hokapaina ka hatsipy any anaty afo. Izaho tokoa manao batisa anareo amin’ny rano ho amin’ny fibebahana; fa Ilay avy ao aoriako no mahery noho izaho, ary tsy mendrika hitondra ny kapany aza aho; Izy no hanao batisa anareo amin’ny Fanahy Masina sy ny afo; eny an-tànany ny famoliany, ary hodioviny tsara ny famoloany, ka hangoniny ao an-tsompitrany ny variny; fa ny akofa hodorany amin’ny afo tsy mety maty. Matio 3:1–12.
I Jaona Mpanao-batisa dia tonga tao amin’ny “efitra” amin’ireo telo andro sy tapany ao amin’ny Apokalypsy toko fahiraika ambin’ny folo, fa ny mpaminany rehetra dia miresaka bebe kokoa ny amin’ny andro farany noho ny andro niainany. Nitondra hafatra hibebahana hiala amin’ny ota izy, fa efa akaiky ny fanjakan’ny lanitra, tahaka ny isehoan’ny Fanambaran’i Jesosy Kristy rehefa “efa akaiky ny andro.” I Jaona Mpanao-batisa dia maneho ny asan’ilay “feo,” fa araka an’i Jesosy, izy koa dia Elia izay ho avy.
Fa ny mpaminany rehetra sy ny lalàna dia naminany hatramin’i Jaona. Ary raha mety mandray izany ianareo, dia ity no Elia izay tokony ho avy. Izay manan-tsofina hihainoana, aoka izy hihaino. Matio 11:13–15.
Jesosy dia manondro fa ny maha-izy ara-paminaniana an’i Jaona Mpanao Batisa dia fizahan-toetra. Ambara mivantana hoe: “raha mety handray izany hianareo”. Ary avy eo Jesosy dia mamporisika ny mpianany handray izany amin’ny filazana hoe: “Izay manan-tsofina ho enti-mihaino, aoka izy hihaino.” Inona no aoka hohenoiny? Aoka izy hihaino hoe iza ilay feo tonga any amin’ny efitra farany ao amin’ny Baiboly ka manomana ny lalana ho an’ny iraky ny fanekena, mba hanomanany ny iray hetsy sy efatra arivo sy efatra alina hanao asa manokana mandritra ny fotoanan’ny fitsarana famantarana ataon’Andriamanitra.
Jaona dia nitafy “akanjo volon-drameva, sy fehin-kibo hoditra teo am-balahany; ary valala sy tantely any an-ala no fihinany.” Ny “fihinany” dia ny hafatry ny finoana silamo, fa ny teny hoe “valala” dia maneho ny finoana silamo, ary ny tantely dia ny tenin’Andriamanitra, izay mamy tao am-bavany. Ny hafatra mamy izay nohaniny dia momba ilay boriki-dia Arabo “any an-ala”, izay tandindona voalohany indrindra amin’ny finoana silamo ao amin’ny Soratra Masina. Ilay hafatra mamy momba ilay boriki-dia Arabo any an-ala, izay asehon’ny hoe “valala” koa, dia voatenona tao amin’ny fitafiany ihany koa, satria ny rameva dia tandindon’ny finoana silamo koa. Tsy fanolanana ny teny hoe “valala” ny fampiasana azy ho tandindon’ny finoana silamo, na dia mety ho ny hazo valala aza no tondroin’ny sakafo nohanin’i Jaona, fa tsy ny bibikely. Ny teny hoe “valala” dia tandindon’ny finoana silamo, ary i Jaona dia tsy nisolo tena ny fihinanana sakafo ara-batana akory, fa ny sakafony dia tandindon’ny hafatra ara-paminaniana izay nohaniny.
Ny fehikibony dia ilay “faminaniana” aseho ao amin’i Habakoka. Io faminaniana io no mampitambatra ny fahadisoam-panantenana voalohany, ny fotoan’ny fiandrasan’ireo virijina, ary ny fanorenan’ny Advantisma araka ny aseho eo amin’ireo tabilao masina. I Habakoka no fehikibo ara-paminaniana izay namatotra ireo fahamarinana rehetra ireo ho iray.
Fa ny fahitana dia mbola ho amin’ny fotoana voatendry; nefa amin’ny farany dia hiteny izy ka tsy handainga; na dia maharitra aza izy, dia andraso ihany; fa tsy maintsy ho avy tokoa izy, ka tsy hitaredretra. Indro, ny fanahiny izay miavonavona dia tsy mahitsy ao aminy; fa ny marina ho velona amin’ny finoany. Habakoka 2:3, 4.
Ny hafatra ara-paminaniana izay namatotra, tahaka ny fehikibo, ireo hafatra mandrafitra ny fampitandreman’ilay “feo,” dia ny fanoharana ny amin’ny virijina mifandraika amin’ilay fahitana izay niandry, nefa mbola hiteny. Ny fahitan’ny Antso amin’ny Misasakalina dia miteraka fanavahana eo amin’ny ratsy fanahy, izay “misandratra ny fanahiny,” sy ny sarobidy, izay hamarinina amin’ny finoana. Ny fanamarinana amin’ny finoana no fehikibo anaovan’ilay “feo.”
Ary ny fahamarinana no ho fehin-kibony, ary ny fahatokiana no ho fehin-kenany. Isaia 11:5.
Rehefa tonga ilay “feo miantso any an-efitra” tamin’ny fahadisoam-panantenana, taorian’ny fahadisoam-panantenana tamin’ny 18 Jolay 2020, dia ilay hafatra nentiny dia ilay hafatra tsy niova hatramin’ny 11 Septambra 2001. Io hafatra avy amin’i Elia ho avy io, ho an’ireo taolana maina efa maty miandry ao anatin’ny fahadisoam-panantenana, dia izao: fa ny Silamo no “fitsarana famantarana”, izay manome ny sehatra iorenan’ireo zanak’Andriamanitra hafa ao Babylona hianarany fahamarinana.
Ny lalan’ny marina dia fahitsiana; Hianao, Izay mahitsy indrindra, no mandanja ny dian’ny marina. Eny, teo amin’ny lalan’ny fitsaranao, Jehovah ô, no niandrasanay Anao; ny fanirian’ny fanahinay dia ny anaranao sy ny fahatsiarovana Anao. Tamin’ny fanahiko no naniriako Anao tamin’ny alina; eny, tamin’ny fanahiko ato anatiko no hitadiavako Anao maraina koa; fa raha eo amin’ny tany ny fitsaranao, dia hianatra fahamarinana ny mponina amin’izao tontolo izao. Isaia 26:7–9.
I Jaona Mpanao-batisa, izay Elia ho avy, no ilay “feo” ao amin’ny “efitra” mandritra ny telo andro sy tapany ao amin’ny Apokalypsy toko fahiraika ambin’ny folo. Tafiditra ao amin’ny asany ny famantarana ny taranaka fahefatra sy farany amin’ny Advantisma, izay miavonavona ny fanahiny ary mitoky amin’ny lova ara-panahin’ny razany, nefa mahatsapa fa efa antomotra ny fahatezeran’Andriamanitra. Izy ireo no taranaka fahefatra, satria efa niseho tanteraka ho taranaka mifanohitra tanteraka amin’i Kristy. Izy ireo no taranaky ny menarana, nefa mbola manondro an’i Abrahama rainy ihany mba hiadian-kevitra fa izy ireo no tena taranak’ilay Zanak’ondry. Ny taranak’ilay Zanak’ondry dia ilay taranaka voafidin’i Petera; izy ireo no manaraka ny Zanak’ondry na aiza na aiza alehany.
Mazava ho azy fa nasehon’i Jaona ny fahotan’izay tonga hihaino ny hafany, fa nibebaka sy natao batisa izy ireo. Nambarany taminy koa fa misy Iray avy ao aoriany, izay hanadio tanteraka ny famoloany. Io Olona io no iraky ny fanekena; Izy no “ilay lehilahy mpamafa loto” izay mamafa sy manary amin’ny varavarankely ny vola madinika sandoka sy ny vatosoa sandoka, ary mamerina amin’ny toerany ny vatosoa tany am-boalohany, izay avy eo mamirapiratra avo folo heny noho ny namirapiratany tamin’ny fotoana nitarihan’ny anjely an’i William Miller tamin’ny asa fanangonana ny vatosoa tany am-boalohany tao amin’ny hetsiky ny anjely voalohany.
I Jaona Mpanao-batisa dia nanao fanamelohana mivantana ny fitokisan’ny Advantista Laodikiana an’i Abrahama rainy, fa i Elia izay ho avy dia ny hampodina ny fon’ny ray ho amin’ny zanaka, ary ny an’ny zanaka ho amin’ny ray kosa. Ny foto-kevitry ny fampiharana ara-Baiboly ny voalohany sy ny farany dia aseho ao amin’izany asa izany; kanefa ao koa no ahitana ny fanafody ho an’ireo izay mahita ny tenany ao anatin’ny toe-javatra miparitaka, any amin’ny tanin’ny fahavalo, maty any an-efitra. Tsy maintsy miaiky ny fahotany izy ireo, sy ny fahotan’ny razany, ary mibebaka. Miaraka amin’ny fanekena ny fahotany sy ny fahotan’ny ray, dia tsy maintsy manaiky koa izy ireo fa tsy niara-nandeha tamin’ny Tompo nandritra ny vanim-potoanan’ny efitra naharitra telo andro sy tapany. Ambonin’izany, tsy maintsy manaiky izy ireo fa Andriamanitra dia tsy niara-nandeha taminy nandritra izany tantara izany.
Ary izay sisa tavela aminareo dia ho ringiringy amin’ny helony any amin’ny tanin’ny fahavalonareo; ary noho ny heloky ny razany koa dia ho ringiringy miaraka amin’ireo izy. Raha hibaboka ny helony sy ny heloky ny razany izy, dia ny fahadisoany izay nandikany tamiko, ary koa ny nandehanany nanohitra Ahy; ary raha Izaho koa nandeha nanohitra azy ka nitondra azy ho any amin’ny tanin’ny fahavalony; raha amin’izany ny fony tsy voafora ka mietry, ary manaiky ny famaizana noho ny helony izy: dia hotsarovako ny fanekeko tamin’i Jakoba, ary koa ny fanekeko tamin’Isaka, ary koa ny fanekeko tamin’i Abrahama no hotsarovako; ary hotsarovako ny tany. Levitikosy 26:39–42.
Ny ozona dia satria tsy nahatsiaro ny Sabatan’ny tany izy ireo.
Jaona Mpanao-batisa, izay Elia ho avy, dia tandindon’ilay “feo” any an-tany efitra ao amin’ny telo andro sy tapany ao amin’ny Apokalypsy toko fahiraika ambin’ny folo. Izy no hitarika ireo taolana maina maty mba “hahatsiaro” ny lalàn’i Mosesy tao Horeba, ary raha manao izany izy ireo, dia ilay iraky ny fanekena kosa no “hahatsiaro” ny faneken’ny razany. Kanefa raha miaiky ny fahotany sy ny fahotan-drainy ihany izy, ary vao mainka mampietry tena aza, dia tsy maintsy milaza mazava ireo fandikan-dalàna “izay nandikany” tamin’Andriamanitra izy.
Mila manaiky koa izy ireo fa nandeha “mifanohitra” tamin’Andriamanitra, ary Andriamanitra kosa nandeha “mifanohitra” taminy.
Tokony ho fantatr’izy ireo koa fa izy ireo no taolana maina maty teny an-dalambe ao amin’ny Apokalypsy toko fahiraika ambin’ny folo, satria tsy maintsy niaiky izy fa Andriamanitra no nitondra azy ho ao amin’ny tanin’ny fahavalo, ary ny tanin’ny fahavalo dia fahafatesana.
Araka an’i Jaona Mpanao Batisa, dia tsy maintsy hamaly koa izy ireo ny fanontaniana hoe iza ilay “feo” miantso mafy any an-”efitra”, fa hoy Jaona: “Iza no nananatra anareo handositra ny fahatezerana ho avy?”
Hohizorantsika ao amin’ny lahatsoratra manaraka ireo lohahevitra ireo.
Ny mpanompon’Andriamanitra dia nomena baiko hoe: “Miantsoa mafy, aza mitsitsy, asandrato ny feonao tahaka ny trompetra, ary asehoy ny oloko ny fandikan-dalàny, ary ny taranak’i Jakoba ny fahotany.” Hoy ny Tompo momba ireo olona ireo: “Mitady Ahy isan’andro izy, ary mankasitraka ny hahalala ny lalako, tahaka ny firenena izay nanao ny marina.” Indro vahoaka iray voafitaky ny tenany, mihevi-tena ho marina, ary afa-po amin’ny tenany, ka ny mpanompo dia nomena baiko hiantso mafy sy hampiseho aminy ny fandikan-dalàny. Tamin’ny vanim-potoana rehetra dia natao ho an’ny olon’Andriamanitra izany asa izany, ary ankehitriny dia ilaina mihoatra noho ny hatramin’izay teo aloha izany.” Testimonies, boky faha-5, 299.