Ao amin’ireo andininy fito ambin’ny folo voalohany ao amin’ny Isaia toko faha-efapolo dia aseho ara-paminaniana eo amin’ny faran’ny telo andro sy tapany ireo iray hetsy sy efatra amby efatra alina, izay nandriany toy ny maty teo amin’ny arabe, raha nifaly kosa izao tontolo izao. Mifanaraka samy izy avokoa ny mpaminany rehetra, ary ny zava-mitranga ara-paminaniana izay asehony dia mifandrindra mandrakariva amin’ny an’ny mpaminany hafa, fa Andriamanitra tsy mpamorona fisafotofotoana.

Ary ny fanahin’ny mpaminany dia fehezin’ny mpaminany. Fa Andriamanitra tsy mpamorona fisafotofotoana, fa fiadanana, tahaka ny amin’ny fiangonan’ny olona masina rehetra. 1 Korintiana 14:32, 33.

Ang Manggagahum, nga gisaad ni Jesus nga ipadala sa Iyang pagkawala, gibutang diha sa labing unang mga pulong, sa labing unang bersikulo, sa kaluhaan ug unom ka mga kapitulo nga naglangkob sa katapusang propetikong asoy ni Isaias. “Lipaya ninyo, lipaya ninyo ang akong katawohan, nagaingon ang inyong Dios.” Ang lagda sa unang paghisgot nagpasiugda nga ang mosunod nga kaluhaan ug unom ka mga kapitulo pagasaboton pinasikad sa hingpit ug katapusang katumanan sa pag-abot sa Manggagahum.

Ary Izaho hangataka amin’ny Ray, ary Izy hanome anareo Mpananatra hafa, mba hitoetra aminareo mandrakizay.... Fa ny Mpananatra, dia ny Fanahy Masina, Izay hirahin’ny Ray amin’ny anarako, Izy no hampianatra anareo ny zavatra rehetra sy hampahatsiaro anareo ny zavatra rehetra izay nolazaiko taminareo. Jaona 14:16, 26.

Ny Fitomaniana amin’ny Misasakalina teo amin’ny tantaran’ny Millerita dia averina ao amin’ny tantaran’ireo iray hetsy sy efatra arivo amby efatra alina.

“Misy izao tontolo izao miroboka ao amin’ny faharatsiana, ao amin’ny fitaka sy ny famitahana, ao anatin’ny aloky ny fahafatesana mihitsy,—matory, matory. Iza no mahatsapa fangirifirian’ny fanahy mba hamoha azy ireo? Feo inona no mahatratra azy? Nentina ho any amin’ny ho avy ny saiko, tamin’izay homena ny famantarana. ‘Indro, avy ny mpampakatra; mivoaha ianareo hitsena azy.’ Nefa ny sasany dia ho ela tamin’ny fitadiavana menaka hamenoana indray ny jirony, ary rehefa tara loatra dia ho hitany fa ny toetra, izay asehon’ny menaka, dia tsy azo afindra.” Review and Herald, 11 Febroary 1896.

Apetraka ny fanontaniana hoe: “feo inona no mahay” “mamoha” ireo izay “matory”? Ny “feo” izay mamoha azy ireo ao amin’ny Isaia toko faha-efapolo dia ilay “feo” izay “miantso mafy” any an-”efitra.”

Teneno amim-pitiavana i Jerosalema, ary miantsoa aminy, fa tapitra ny adiny, voavela ny helony; satria naharay avy tamin’ny tanan’i Jehovah valiny indroa heny noho ny fahotany rehetra izy. Ilay “feo” an’ilay “miantso” any an-efitra.... Isaia 40:2, 3.

Ang mensahe ng Sigaw sa Hatinggabi ay siya ring mensahe ng huling ulan.

“Tafahoatra loatra ny fahatongavan’ny Tompo no anerenareo azy. Hitako fa ho avy [haingana tahaka] ny antso tamin’ny misasakalina ny ranonorana farany, ary amin-kery avo folo heny.” Spalding and Magan, 5.

Iray amin’ireo tandindona maro hita ao amin’ny Tenin’Andriamanitra izay maneho ny hafatry ny ranonorana farany, dia ilay tandindona izay fantatra amin’ny alalan’ny famerenana indroa ny teny na andian-teny. Ny famerenana indroa ny teny, na andian-teny, dia tandindon’ny Antso Amin’ny Mamatonalina, na ny hafatry ny ranonorana farany amin’ny andro farany. Ny tandindon’ny famerenana indroa ny hoe “ampionòny ianareo,” dia mametraka ny fanokafana ny Isaia toko faha-efapolo ao amin’ny fotoan’ny fiandrasana, rehefa tsy maintsy fantarina ary avy eo ambara ilay hafatra aseho ho Antso Amin’ny Mamatonalina ao amin’ny fanoharana ny amin’ireo virijina folo. Amin’izany fotoana izany, Kristy no mandefa ny Mpananatra mba hampifoha ireo virijina matory, izay aseho ara-paminaniana ho matory, ary ao amin’ny andalan-teny ara-paminaniana sasany dia aseho ho matory, dia ny torimason’ny fahafatesana. Ny andininy voalohany ao amin’ny Isaia efapolo, dia apetraka ara-paminaniana telo andro sy tapany ara-tandindona ‘aorian’ ny fahadisoam-panantenana tamin’ny 18 Jolay 2020, satria amin’izay no anirahana ny Mpananatra hampifoha ireo izay matory. Telo andro sy tapany dia tandindon’ny efitra, ary ao no anombohan’ilay “feo” “miantso mafy.”

Ny Apokalypsy toko faha-iraika ambin’ny folo, Ezekiela toko faha-fitopolo amby telopolo, Matio toko faha-dimy amby roapolo, ary ny tantaran’ny Millerita (miaraka amin’ireo mari-pamantarana mitovy amin’ny tantaran’ny Millerita izay miseho ao amin’ny hetsika fanavaozana rehetra), dia mitambatra mba hamantarana ny “dingana manokana” amin’ny famohazana ireo virijina matory. Manomboka amin’ny fotoana natory ireo virijina noho ny fahadisoam-panantenana izany dingana izany. Ny vanim-potoanan’ny fahatarana izay nanomboka tamin’ny fahadisoam-panantenana dia ekena amin’ny farany ho ilay fotoan’ny fahatarana. Ny tapany farany amin’ny fotoan’ny fahatarana dia ny fivelaran’ny hafatry ny Antso Mamatonalina. Rehefa tafapetraka ilay hafatra, dia torina izany mandra-pahatongany amin’ny fara tampony, dia ny fitsarana.

Ny iraka aseho ho ilay “feo” ao amin’i Isaia dia nanontany izay hafatra tokony hotorina. Nolazaina taminy tamin’ny teny an’ohatra izy mba hanolotra ny hafatry ny Islam. Ny hafatra ara-paminaniana momba ny Islam dia tsy azo sarahina amin’ilay lalàna Alahady ho avy tsy ho ela, satria ny Islam dia hery trompetra, ary ny trompetra fito ao amin’ny Apokalypsy dia maneho ny fitsaran’Andriamanitra amin’ireo fahefana izay mamoaka lalàna Alahady. Ireo fahefana ireo dia Roma jentilisa tamin’ny 321, tandindon’ilay dragona; Roma papaly tamin’ny 538, tandindon’ilay bibidia; ary ilay lalàna Alahady ho avy tsy ho ela any Etazonia, tandindon’ilay mpaminany sandoka.

Mifandray amin’ny famantarana izay hafatra tokony hambaran’ilay “feo” izay niantso mafy tany an-efitra, dia nisy ny teny fikasana fa tsy mba mandamoka na oviana na oviana ny tenin’Andriamanitra. Ny “teny fikasana sy toky” fa tsy mba mandamoka ny tenin’Andriamanitra dia hita ao anatin’ilay sehatra ara-paminaniana mitovy izay, ao amin’i Habakoka toko faharoa andininy faha-telo, no ambara hoe: “fa amin’ny farany dia hiteny izany, ka tsy handainga; na dia ela aza izany, andraso ihany; fa ho avy tokoa izany, tsy hitaredretra.” Ny hafatry ny Silamo dia tsy ho diso mihitsy; ho avy tokoa izany. Ny andininy farany ao amin’ny Isaia toko faha-efapolo dia miresaka ireo izay miandry ny fahitana ao amin’i Habakoka.

Fa izay miandry an’i Jehovah kosa dia hahazo hery vaovao; hisandratra amin’ny elatra tahaka ny voromahery izy; hihazakazaka izy ka tsy ho sasatra; ary handeha izy ka tsy ho reraka. Isaia 40:31.

Ny “tantara miafina” momba ireo kotrokorana fito, izay esorina ny tombo-kaseny ankehitriny, dia manondro mari-pamantarana telo izay manomboka sy mifarana amin’ny fahadisoam-panantenana. Ao anatin’izany tantara ara-tandindona izany dia misy mari-pamantarana telo, sarahin’ny fe-potoana roa. Ny fahadisoam-panantenana iray no manomboka ny fotoanan’ny fiandrasana. Ny fotoanan’ny fiandrasana dia mitondra mankany amin’ny hafatra voahitsy sy ny faminaniana momba ny Antso Amin’ny Misasakalina. Ny hafatry ny Antso Amin’ny Misasakalina no manomboka vanim-potoana iray hitoriana ny hafatry ny Antso Amin’ny Misasakalina, izay mitarika ho amin’ny fahadisoam-panantenana faharoa, izay aseho ho fitsarana. Ireo dingana telo ireo, izay sarahin’ny fe-potoana roa, dia maneho ny Alfa sy Omega, araka ny namoronana izany ao amin’ny teny hebreo hoe “fahamarinana.”

Ao amin’ny Ezekiela fito amby telopolo, Ezekiela koa dia maneho ny “feo” ao amin’ny Isaia efapolo. Manontany ny feo ao amin’ny Isaia efapolo hoe: “Inona no hotoriako?” Ary ilay “feo” ao amin’ny Ezekiela fito amby telopolo, andininy fahafito, dia “naminany araka izay” “nandidiana” azy.

Koa naminany araka izay nandidiana ahy aho; ary raha mbola naminany aho, indro, nisy feo sy fihovitrovitra, ka nifamory ny taolana, samy tamin’ny taolany avy. Ary nony nijery aho, indro, nisy hozatra sy nofo naniry taminy, ary ny hoditra nanarona azy teny amboniny; nefa tsy mbola nisy fofonaina tao aminy. Ezekiela 37:7, 8.

Ny faminanian’i Ezekiela voalohany no nampifanakaiky ny taolana sy ny nofo, nefa mbola tsy velona ireo. “Koa” i Ezekiela dia “naminany araka izay” “nandidiana azy” fanindroany. Ny faminaniana faharoa no nampisy aina ireo vatana. Ireo faminaniana roa ireo dia tandindonin’ny namoronana an’i Adama.

Ary ny Tompo Andriamanitra namorona ny olona tamin’ny vovoky ny tany, dia nofofoniny fofonaina mahavelona ny vavorony; ary dia tonga fanahy velona ny olona. Genesisy 2:7.

Ny dingana roa amin’ny fampiainana indray ireo taolana maina dia voalaza voalohany tamin’ny famoronana an’i Adama, ka manasongadina fa ny Tenin’Andriamanitra ara-paminaniana dia heriny mpamorona koa. Voalohany, Andriamanitra dia “namorona” an’i Adama, ary ny faminaniana voalohan’i Ezekiela no nampitambatra ny taolana sy ny tena; avy eo Andriamanitra dia “nitsoka fofonaina mahavelona tamin’ny vavorony; dia tonga fanahy velona ny olona.”

Ny faminanian’i Ezekiela faharoa dia natodika “tamin’ny rivotra,” fa tsy tamin’ny taolana, satria izy nolazaina mba “hilaza amin’ny rivotra,” hoe: “Avia avy amin’ny rivotra efatra, ry fofonaina, ka tsofy ireo voavono ireo, mba ho velona izy.” Ny faminanian’i Ezekiela faharoa, izay mampiaina ireo vatana maty ka tonga tafika lehibe, dia natodika, tsy tamin’ireo vatana maty, fa tamin’ny rivotra. Didy natao tamin’ny rivotra izany mba hitsoka amin’ireo vatana ireo. Ny voalohany anononana ny teny hoe “fofonaina” ao amin’ny Tenin’Andriamanitra dia tamin’ny namoronana an’i Adama, ary eo no amaritana azy ho fofonain’aina; ary izay mampiditra aina ao amin’ireo vatana maty dia avy amin’ny rivotra efatra.

“Ny anjely dia mihazona ny rivotra efatra, aseho ho toy ny soavaly mirehitra fahatezerana izay mitady hiala amin’ny fatorana ka hirohotra manerana ny tavan’ny tany rehetra, mitondra fandringanana sy fahafatesana eo amin’ny lalany.

“Hatory eo amoron’ny tontolo mandrakizay indrindra va isika? Ho donto sy hangatsiaka ary ho faty va isika? Endrey, enga anie ka hanana ao amin’ny fiangonantsika ny Fanahy sy ny fofonain’Andriamanitra voafoka ao amin’ny vahoakany isika, mba hitsanganany eo amin’ny tongony ka ho velona.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

Ny fanontaniana roa eto dia izao: hatory va isika, ary ho faty va isika? … teny roa ilazana ilay toe-piainana ara-paminaniana iray ihany. Ny hafatry ny rivotra efatra izay sakanan’ny anjely, dia ny hafatra mahatonga ny fofonain’Andriamanitra hiditra ao amin’ny maty ka hampitsangana azy ireo sy hahavelona azy. Ny hafatry ny rivotra efatra dia ny hafatry ny soavaly romotry ny finoana silamo. Ny hafatry ny rivotra efatra ao amin’ny bokin’ny Apokalypsy dia ny hafatry ny fanisiana tombo-kase. Ny hafatry ny fanisiana tombo-kase ao amin’ny Apokalypsy toko faha-7, andininy 1 hatramin’ny 3, dia ny hafatra izay manambara fa voasakana ny rivotra efatra mandra-panisy tombo-kase ny mpanompon’Andriamanitra.

Ary nony afaka izany zavatra izany dia nahita anjely efatra nitsangana teo amin’ny zorony efatry ny tany aho, nihazona ny rivotra efatry ny tany, mba tsy hitsoka amin’ny tany ny rivotra, na amin’ny ranomasina, na amin’ny hazo akory aza. Ary nahita anjely iray hafa niakatra avy tany atsinanana aho, izay nanana ny tombo-kasen’Andriamanitra velona; ary niantso tamin’ny feo mahery tamin’ireo anjely efatra izy, dia ireo izay nomena hanimba ny tany sy ny ranomasina, nanao hoe: Aza manimba ny tany, na ny ranomasina, na ny hazo, mandra-panisy tombo-kase ny mpanompon’Andriamanitsika eo amin’ny handriny. Apokalypsy 7:1–3.

Ny faminanian’i Ezekiela faharoa dia natodika tamin’ny rivotra, ary ny aina izay nentin’ny rivotra ho amin’ireo vatana dia avy tamin’ny hafatry ny rivotra efatra. Ao amin’ny andininy fahavalo ka hatramin’ny fahafolo, ao amin’ny Ezekiela fito amby telopolo, ny teny izay miseho ho “rivotra” na “fofonaina” dia ilay teny hebreo iray ihany amin’ny fisehoany tsirairay avy. Andriamanitra nofofoniny tao amin’i Adama ny fofonain’aina, ary ao amin’i Ezekiela ny fofonain’aina dia ny hafatry ny fanisiana tombo-kase ny iray hetsy sy efatra alina sy efatra arivo, izay avy amin’ny rivotra efatra. Izany hafatra izany no mitondra ny herin’Andriamanitra mahary ho amin’ireo vatana izay efa naangona tao amin’ny lohasahan’ny fahafatesana tamin’ny alalan’ny hafatra voalohany. Ny hafatry ny rivotra efatra dia ny hafatry ny finoana silamo mitondra fitsarana amin’i Etazonia noho ny lalàn’ny Alahady. Izany no hafatry ny Antso Mamatonalina.

Ny tantara miafina momba ireo kotrokorana fito dia manomboka amin’ny fahadisoam-panantenana iray, izay manomboka ny fotoan’ny fiandrasana. Ao amin’ny Apokalypsy toko faha‑iraika ambin’ny folo, rehefa novonoina tamin’ny 18 Jolay 2020 ireo mpaminany roa, dia nanomboka ny fotoan’ny fiandrasana. I Ezekiela dia isan’ny maty, raha nanontanian’ny Tompo i Ezekiela hoe: afaka velona va ireo vavolombelona roa izay maty eo amin’ny arabe?

Ny tanan’i Jehovah no tonga tamiko, ka nentiny nivoaka tamin’ny Fanahin’i Jehovah aho, dia napetrany teo afovoan’ny lohasaha izay feno taolana; ary nampandaloviny manodidina azy ireny aho; koa, indro, nisy taolana maro dia maro teo amin’ilay lohasaha malalaka; ary, indro, maina dia maina ireo. Ary hoy Izy tamiko: Ry zanak’olona, moa mahavelona indray va ireo taolana ireo? Dia namaly aho hoe: Tompo Jehovah ô, Hianao no mahalala. Ezekiela 37:1–3.

Ao amin’ny andininy fahafito, raha mitondra ny voalohan’ireo faminaniana roa i Ezekiela, dia tsotra izao ny hafatra: “Ry taolana maina, henoy ny tenin’i Jehovah.” Jaona, ao amin’ny Apokalypsy, dia manoratra hoe: “Sambatra izay mandre ny tenin’ny faminanian’ity boky ity.” Ezekiela dia maneho ireo taolana maina maty izay voatahy, dia ireo izay mandre ny didin’i Ezekiela mba hihaino ny Tenin’i Jehovah, ary ny Teniny dia Fahamarinana. Ao amin’ny toko faharoa ao amin’i Ezekiela no amaritana ny fanandraman’ireo izay mandre ny tenin’Andriamanitra.

Dia nanao tamiko hoe: Ry zanak’olona, mitsangàna amin’ny tongotrao, fa hiteny aminao Aho. Ary ny Fanahy niditra tao anatiko raha niteny tamiko Izy, ka nampitsangana ahy tamin’ny tongotro, dia reko Izay niteny tamiko. Ezekiela 2:1, 2.

Ao amin’ny Apokalypsy toko fahiraika ambin’ny folo, rehefa mandre ny Tenin’ny Tompo ireo faty, dia miditra ao anatiny ny Mpananatra ka mitsangana amin’ny tongony izy. Ny Mpananatra no mampitsangana azy amin’ny tongony.

Ary rehefa afaka telo andro sy tapany, dia niditra tao aminy ny Fanahin’aina avy amin’Andriamanitra, ka nitsangana tamin’ny tongony izy; ary tahotra lehibe no nahazo izay nahita azy. Apokalypsy 11:11.

Ny fitsanganan’ny maty dia dingana voalohany ao anatin’ny dingana roa izay manandratra azy hiala ao am-pasana mba ho tonga ilay faneva izay asandratra amin’ny fitsarana ny lalàn’ny Alahady. Rehefa mitsangana izy ireo ao amin’ny toko fahairaika ambin’ny folo, dia tonga amin’izay mahita azy ny “tahotra lehibe.”

Ary handeha ho any amin’ny fiarovany mafy izy noho ny tahotra, ary ny andrianany hatahotra ny faneva, hoy Jehovah, Izay manana ny afony ao Ziona sy ny lafaorony ao Jerosalema. Isaia 31:9

Ny hafatry ny Antso Amin’ny Misasakalina tao amin’ny tantaran’ny Millerita no ampahany faharoa amin’ny hafatry ny anjely faharoa. Ny hafatry ny anjely faharoa no nahatonga fisarahana teo amin’ny Millerita sy ny fiangonana izay nofaritana tamin’izany ho zanakavavin’i Babylona, ary nantsoina hivoaka ny mahatoky mba ho avy ka hijoro miaraka amin’ny Millerita. Nisy “vatana” iray nisy mpino natsangan’izany hafatra izany, ary avy eo ny dingana faharoa dia ny hafatry ny Antso Amin’ny Misasakalina izay niray tamin’ilay hafatra faharoa sy nanampy hery azy. Dia tonga tafika mahery ny Millerita, izay nitondra ny hafatra tahaka ny onjan-dranomasina manafotra nanerana ny tany. Izany fizotra misy dingana roa izany no feo roa ao amin’ny Apokalypsy fahavalo ambin’ny folo, ary izany no fizotra mitovy indrindra amin’ny fitsanganan’ireo taolana maina maty ao amin’i Ezekiela, izay novonoina teny an-dalambe ao amin’ny Apokalypsy fahiraika ambin’ny folo.

“Nirahina hanampy ilay anjely mahery avy any an-danitra ny anjely, ary nahare feo aho izay toa nanako eran-tany hoe: Mivoaha avy ao aminy, ry oloko, mba tsy hiray ota aminy ianareo, ary mba tsy handray ny loza manjo azy; fa tafakatra hatrany an-danitra ny fahotany, ary efa nahatsiaro ny helony Andriamanitra. Toa fanampiny ho an’ny hafatra fahatelo io hafatra io, ary niray taminy, tahaka ny niraisan’ny antso tamin’ny misasakalina tamin’ny hafatry ny anjely faharoa tamin’ny taona 1844.” Spiritual Gifts, volume 1, 195, 196.

Ny famantarana voalohany eo amin’ny tantara miafina momba ireo kotrokorana fito dia ny fahadisoam-panantenana izay manomboka ny fotoana fiandrasana. Ny fotoana fiandrasana dia fe-potoana iray izay aseho ho telo andro sy tapany, izay tandindon’ny efitra. Tamin’ny faran’ny efapolo taona nivezivezeny tany an-efitra, Josoa no nitarika tafika mahery niditra tao amin’ny Tany Nampanantenaina. Tamin’ny faran’ny telo andro sy tapany, Ezekiela dia nentina ho any amin’ny lohasahan’ny fahafatesana, ary nolazaina mba hibaiko ny faty mba “hihaino ny tenin’i Jehovah.” Ezekiela dia “feo” miantso any an-efitra. Ny baiko hihaino ny Tenin’i Jehovah dia mampivondrona ireo rantsam-batana, kanefa mbola tsy velona izy ireo, mbola tsy tafika izy ireo, mbola tsy voaisy tombo-kase izy ireo. Ny “tenin’i Jehovah” izay ambara amin’ny alalan’i Ezekiela ao amin’ny toko faharoa dia manondro fa rehefa tonga ny Mpananatra, dia mitsangana ny vahoakan’Andriamanitra, sady amin’izay indrindra no ihainony ny Tenin’i Jehovah. Nampanantena Kristy fa Izy no handefa ny Mpananatra, telo andro sy tapany taorian’ny namonoana azy ireo teny an-dalambe.

Rehefa mijoro ireo tena “mbola tsy velona,” dia homena faminaniana faharoa izy ireo. Ny “feo miantso any an-efitra” ao amin’i Isaia dia manontany hoe: inona moa ilay faminaniana izay asaina antsoiny? Ny “hafatra” izay samy nasaina nambaran’i Ezekiela sy ilay “feo” ao amin’ny Isaia toko faha-efapolo, dia ny hafatry ny Silamo. Rehefa ambara izany faminaniana izany, dia tonga velona i “Adama” ho tafika mahery. Avy eo ireo vavolombelona roa velona dia mitory ny hafatry ny fitsaran’ny Silamo amin’i Etazonia, noho ny fandalovan’ilay lalàna alahady izay ho avy tsy ho ela. Ny fitsaran’ilay lalàna alahady no famantarana fahatelo eo amin’ny tantara miafin’ny kotro-baratra fito. Rehefa tanteraka izany, dia asandratra ho saina famantarana ho any an-danitra ilay tafika, ary aseho ao amin’ny Apokalypsy efatra ambin’ny folo.

“Nahazo fanandramana momba ny hafatry ny anjely voalohany sy faharoa ary fahatelo aho. Ny anjely dia aseho ho manidina eo afovoan’ny lanitra, mitory amin’izao tontolo izao hafatra fampitandremana, ary misy fiantraikany mivantana amin’ny olona velona amin’ny andro farany amin’ny tantaran’ity tany ity izany. Tsy misy mandre ny feon’ireo anjely ireo, satria tandindona izy ireo, maneho ny olon’Andriamanitra izay miasa mifanaraka amin’ny tafiky ny lanitra. Ny lehilahy sy ny vehivavy, izay nohazavain’ny Fanahin’Andriamanitra sy nohamasinina tamin’ny alalan’ny fahamarinana, no mitory ireo hafatra telo araka ny filaharany.” Selected Messages, book 2, 387.

Ny faneva izay asandratra dia ilay anjely fahatelo manidina eo afovoan’ny lanitra, mampitandrina ny olombelona tsy hanaiky ny mariky ny bibidia. Ny tafika mahery dia mbola manohy manolotra izany hafatra izany amin’izao tontolo izao, mandra-pitsangan’i Mikaela sy hifaranan’ny fotoam-pahasoavan’ny olombelona.

Hotohizintsika ao amin’ny lahatsoratra manaraka ireo hevitra ireo.

Ary tamin’ny misasak’alina dia nisy antso hoe: Indro, avy ny mpampakatra; mivoaha mba hitsena azy ianareo. Matio 25:6.