Isika dia nanorina teo ambonin’ny faminaniana farany nataon’i Isaia, izay manomboka ao amin’ny toko faha-efapolo, amin’ny fanondroana ny fotoana fiandrasana izay natomboka tamin’ny fahadisoam-panantenana tamin’ny 18 Jolay 2020. Nampifanarahanay tamin’ireo izay maty tao amin’ny lohasahan’ny taolana maina tao amin’ny toko faha-37 ao amin’i Ezekiela ny fahafatesan’ireo vavolombelona roa ao amin’ny Apokalypsy. Mitady izahay, amin’ny alalan’ny famerimberenana, hampiorina ny filaharana tena voafaritra tsara amin’ireo fisehoan-javatra mifandray amin’ny fitsanganan’ireo izay novonoina teny an-dalambe tamin’ilay bibidia niakatra avy tao amin’ny lavaka tsy hita noanoa.
Rehefa ampifanarahana ireo andalan-teny ara-paminaniana ireo isika, dia manokatra ireo ampahany ao amin’ny Apokalypsy izay tsy mbola voamarika hatrizay, satria ity hafatra ity no fanokafana ny Apokalypsin’i Jesosy Kristy izay mitranga mialoha indrindra ny hifaranan’ny fotoam-pitsapana ho an’ny olombelona. Manao izany asa izany isika, fa “efa antomotra ny fotoana.” Amin’ny fanokafana ireo fahamarinana ao amin’ny Apokalypsy izay eo am-pahatanterahana ankehitriny, dia tanterahintsika indrindra ilay asa izay nofaritana ho asan’i Jaona ao amin’ny Apokalypsy. Nomena baiko izy hanoratra ny zavatra izay efa hitany, dia ireo zavatra izay nisy tamin’izany fotoana izany, ary tamin’ny fanoratana ireo zavatra ireo dia niara-nanoratra ihany koa ny zavatra izay ho avy i Jaona.
Soraty izay zavatra efa hitanao sy izay zavatra misy ankehitriny ary izay zavatra mbola ho avy aorian’izao. Apokalypsy 1:19.
Angamba ny fahatakarany nentin-drazana momba ny bokin’ny Apokalypsy no sakana ara-tsaina lehibe ho an’ny Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito. Rehefa manaiky fahamarinana efa voaorina ny olona iray, nefa tsy mahita fa natao hivelatra tsikelikely ao anatin’ny fotoana izany fahamarinana efa voaorina izany, dia mety hihamafy ho lovantsofina na fanao ny fahatakarany marina tany am-boalohany momba ny fahamarinana. Ilay fahamarinana izay niova ho lovantsofina dia mety indrindra hiteraka ilay fahajambana aseho ao amin’ny hafatra ho an’i Laodikia. Mbola fahamarinana ihany ilay fahamarinana tany am-boalohany, nefa ny tsy fahafahana mahita fa mivelatra tsikelikely ao anatin’ny fotoana ny fahamarinana no miteraka fahajambana. Tsy ny fahamarinana no anton’ny fahajamban’izy ireo; ny fahajambana dia famantarana fotsiny ihany ny antony. Ny antony dia ireo sofina izay tsy mety mihaino, ireo maso izay tsy mety mahita, ary ny fo izay tsy mety hiova fo ao amin’ireo izay afa-po amin’ny tenany ao anatin’ny fampiononan’ny lovantsofina sy ny fanao.
“Kristy tao amin’ny fampianarany dia naneho fahamarinana fahiny, izay Izy tenany no nihavian’izany, dia fahamarinana izay efa nolazainy tamin’ny alalan’ny patriarka sy ny mpaminany; nefa ankehitriny kosa dia nampiharin’ny Fahazavana vaovao taminy Izy. Hafa tokoa ny nisehoan’ny heviny! Tondra-pahazavana sy ara-panahy no nentin’ny fanazavany. Ary nampanantena Izy fa ny Fanahy Masina no hanazava ny mpianatra, mba hivelatra mandrakariva aminy ny tenin’Andriamanitra. Ho azony aseho amin’ny hatsarana vaovao ny fahamarinany.”
“Hatramin’ny nampitenenana ny teny fampanantenana voalohany momba ny fanavotana tao Edena, dia ny fiainan’i Kristy sy ny toetrany ary ny asany maha-Mpanelanelana Azy no nodinihin’ny sain’olombelona. Kanefa ny saina rehetra izay niasan’ny Fanahy Masina dia samy nampiseho ireo lohahevitra ireo tamin’ny fahazavana vaovao sy mamelombelona. Ny fahamarinana momba ny fanavotana dia mahazo fivelarana sy fanitarana tsy tapaka. Na dia tranainy aza izy, dia vaovao mandrakariva, ka manambara tsy an-kijanona amin’izay mitady ny fahamarinana voninahitra lehibe kokoa sy hery mahery kokoa.”
“Amin’ny vanim-potoana rehetra dia misy fivelaran’ny fahamarinana vaovao, hafatr’Andriamanitra ho an’ny vahoakan’izany taranaka izany. Ilaina avokoa ny fahamarinana taloha rehetra; ny fahamarinana vaovao dia tsy miankina amin’ny taloha, fa famelabelarana azy. Raha tsy amin’ny fahazoana ny fahamarinana taloha ihany no ahafahantsika mahafantatra ny vaovao. Rehefa naniry hanokatra tamin’ny mpianany ny fahamarinan’ny fitsanganany tamin’ny maty Kristy, dia nanomboka ‘hatramin’i Mosesy sy ny mpaminany rehetra’ Izy ka ‘nanazava taminy tao amin’ny Soratra Masina rehetra ny zavatra momba Azy.’ Lioka 24:27. Nefa ny mazava mamirapiratra ao amin’ny fivelarana vaovao an’ny fahamarinana no manome voninahitra ny taloha. Izay mandà na tsy miraharaha ny vaovao dia tsy tena manana ny taloha. Fa aminy dia very ny heriny mahavelona ka tonga endrika tsy misy aina fotsiny ihany izany.”
“Misy ireo milaza fa mino sy mampianatra ny fahamarinana ao amin’ny Testamenta Taloha, kanefa mandà ny Vaovao. Fa amin’ny fandavany tsy handray ny fampianaran’i Kristy, dia asehony fa tsy mino izay nolazain’ny patriarka sy ny mpaminany izy. ‘Raha nino an’i Mosesy hianareo,’ hoy Kristy, ‘dia ho nino Ahy koa; fa Izy no nanoratra Ahy.’ Jaona 5:46. Noho izany dia tsy misy hery marina akory ao amin’ny fampianarany na dia ny Testamenta Taloha aza.”
“Maro izay milaza fa mino sy mampianatra ny filazantsara no ao anatin’ny fahadisoana mitovy amin’izany. Ailiny ny Soratra Masina ao amin’ny Testamenta Taloha, izay nambaran’i Kristy hoe: ‘Ireo no manambara Ahy.’ Jaona 5:39. Rehefa mandà ny Taloha izy, dia mandà ny Vaovao koa amin’ny tena izy; fa samy ampahany amin’ny fitambaran-javatra iray tsy azo sarahina izy roa ireo. Tsy misy olona afaka maneho araka ny marina ny lalàn’Andriamanitra raha tsy miaraka amin’ny filazantsara, na ny filazantsara raha tsy miaraka amin’ny lalàna. Ny lalàna no filazantsara tonga nofo, ary ny filazantsara no lalàna voaseho mivelatra. Ny lalàna no faka, ary ny filazantsara no voninkazo manitra sy ny voany izay entiny.” Christ’s Object Lessons, 127.
Izay milaza fa mino ny taloha, nefa mandà ny vaovao, dia mihatra amin-kery bebe kokoa amin’ireo Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito izay milaza fa mino ny Baiboly manontolo, nefa mandà ny asa soratry ny Fanahin’ny Faminaniana. Ao amin’ny Apokalypsy, Jaona dia tandindon’ny vahoakan’Andriamanitra amin’ny andro farany izay enjehina noho ny fanekeny ny Baiboly sy ny Fanahin’ny Faminaniana.
Izaho Jaona, izay rahalahinareo koa sady mpiara-miombona aminareo amin’ny fahoriana sy amin’ny fanjakana ary amin’ny faharetan’i Jesosy Kristy, dia tany amin’ilay nosy atao hoe Patmo aho noho ny tenin’Andriamanitra sy noho ny filazana an’i Jesosy Kristy. Apokalypsy 1:9.
Raha eken’ny olona ny fijoroana vavolombelon’i Jesosy, izay Fanahin’ny Faminaniana, dia ny asa soratr’i Ellen White, dia io andalan-teny teo aloha avy amin’ny asa sorany io no manondro ny raharaha izay resahiko. Nanoratra izy fa ny “fahamarinana momba ny fanavotana dia azo velarina sy ampitomboina mandrakariva. Na dia tranainy aza izy ireny, dia vaovao mandrakariva, sady manambara tsy tapaka amin’izay mikatsaka ny fahamarinana voninahitra lehibe kokoa sy hery mahery vaika kokoa,” ary koa fa ao amin’ny “taona rehetra dia misy fivelarana vaovao amin’ny fahamarinana, dia hafatr’Andriamanitra ho an’ny vahoakan’izany taranaka izany.”
Na dia marina aza ny fahatakarana mahazatra momba ny bokin’ny Apokalypsy izay mety hotanan’ny Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito iray amin’ny ankapobeny, dia vavolombelon’ny andro farany ny bokin’ny Apokalypsy manontolo. Ampiharintsika ankehitriny ny fahamarinana iray izay vao esorina ny tombo-kaseny ankehitriny, ary izany fahamarinana izany dia tsy ho fantatr’ireo izay tsy manaiky fa ny andininy rehetra ao amin’ny bokin’ny Apokalypsy dia anisan’ny Fanambaran’i Jesosy Kristy izay esorina ny tombo-kaseny amin’ny andro farany.
Ny fahatakarana izay nohazonin’ny Advantisma momba ny Apokalypsy toko faha-iraika ambin’ny folo, fa fahatanterahan’ny Revolisiona Frantsay izany, dia marina, ary Sister White dia manohana izany fomba fijery marina izany. Kanefa io fahamarinana io dia tantara fotsiny ihany, izay voarakitra mba hanoharana ny andro farany. Ny bokin’ny Apokalypsy manontolo dia fehezin’io toe-javatra ara-paminaniana io.
Manorina eo ambonin’ny tantara miafin’ireo kotrokorana fito isika ho tari-dalana hampifandray an’i Ezekiela toko fahafito amby telopolo, Isaia toko fahaefapolo ary Apokalypsy toko fahiraika ambin’ny folo miaraka amin’ny fanoharana momba ny virijina folo ao amin’ny Matio toko fahadimy amby roapolo. Andalana ara-paminaniana iray hafa izay manohana ny fampiharana ilay filaharana ara-paminaniana momba ny fisehoan-javatra resahintsika dia hita ao amin’ny andalan’i Kristy, izay ahitana vavolombelona faharoa koa. Telo-polo taona Jesosy fony Izy natao batisa ka tonga Jesosy Kristy, satria ny hoe “Kristy” ao amin’ny teny grika ao amin’ny Testamenta Vaovao, na “Mesia” ao amin’ny teny hebreo ao amin’ny Testamenta Taloha, dia midika hoe Ilay voahosotra.
Izany teny izany, hoy izaho, dia fantatrareo, izay niely eran’i Jodia rehetra, ka niainga tany Galilia taorian’ny batisan’i Jaona izay notoriny; dia ny amin’ny nanosoran’Andriamanitra an’i Jesosy avy any Nazareta tamin’ny Fanahy Masina sy tamin-kery; ary Izy dia nandehandeha nanao soa sady nanasitrana izay rehetra nampahorina noho ny devoly; fa Andriamanitra nomba Azy. Asan’ny Apostoly 10:37, 38.
Nandritra ny telopolo taona, Jesosy dia niomana hosorana, ary rehefa voahosotra tamin’ny batisany Izy, dia Izy, amin’ny maha-Kristy Azy, no nanolotra ny hafany nandritra ny telo taona sy tapany ara-paminaniana. Avy eo dia novonoina Izy, napetraka tao am-pasana, natsangana tamin’ny maty, ary avy eo niakatra tany an-danitra. Ny fiandohan’ny asa fanompoany, dia ny batisany, izay maneho ny fahafatesany sy ny fitsanganany tamin’ny maty; ary tamin’ny faran’ny roa ambin’ny folo amby enimpolo sy arivo andron’ny asa fanompoany dia nohomboana tamin’ny hazo fijaliana Izy, ary avy eo natsangana tamin’ny maty—fa Izy no fiandohana sy fiafarana. Ny zava-nitranga tamin’ny fahafatesany sy ny fitsanganany tamin’ny maty dia niteraka tafika mahery izay, nandritra ny telo taona sy tapany hafa, nitondra ny filazantsara ho an’ny Jiosy, ary taorian’izany ho amin’izao tontolo izao.
Ny Eglizy Katolika, izany hoe ilay antikristy ao amin’ny faminanian’ny Baiboly, dia nandalo fanomanana nandritra ny telopolo taona koa, talohan’ny nanosorana azy tamin-kery. Tamin’ny taona 508, dia “nesorina ny fanatitra isan’andro.” Sister White dia mampahafantatra antsika mivantana fa nanana ny fahatakarana marina momba ny “fanatitra isan’andro” ao amin’ny bokin’i Daniela ny Millerites, na dia teo aza ny zava-misy fa ny fiangonana Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito Laodiseana dia niverina tamin’ny fomba fijery satanikan’ny Protestanta nihemotra momba ny “fanatitra isan’andro” tamin’ny taompolo 1930.
“Dia hitako, mikasika ny ‘isan’andro’ (Daniela 8:12), fa ny teny hoe ‘fanatitra’ dia nampidirin’ny fahendren’olombelona, ka tsy anisan’ny lahatsoratra akory; ary nomen’ny Tompo ny fahazoana marina momba izany ireo izay nanandratra ny antso ny amin’ny ora fitsarana.” Early Writings, 74.
Ny “isan’andro” dia maneho ny fanompoan-tsampy, ary i Roma mpanompo sampy no hery izay nanakana sy nisakana ny fahefana maha-papa tsy hiakatra eo amin’ny seza fiandrianan’ny tany. Araka ny voavinany ao amin’ny bokin’i Daniela, ary tatỳ aoriana nohamafisin’ny tantara, ary tatỳ aoriana nasehon’ny anjely tamin’i William Miller, ary tatỳ aoriana nohamafisin’i Ellen White; tamin’ny taona 508 dia nesorina ny sakana mpanompo sampy nanohitra ny fiakaran’ny fahefana maha-papa. Tahaka an’i Kristy, nandritra ny telopolo taona no niomanan’ny antikristy handray hery tamin’ny 538. I Kristy sy ny antikristy dia samy telopolo taona niomana handray hery. Raha vantany vao nomen-kery ny fahefana maha-papa tamin’ny 538, dia nitory ny hafany momba ny fahafatesana nandritra ny telo taona sy tapany ara-paminaniana izy, tahaka an’i Kristy izay nitory ny Hafany momba ny fiainana nandritra ny telo taona sy tapany. Ireo vavolombelona roa ao amin’ny Apokalypsy toko faha-11, izay teo amin’ny tantaran’ny Revolisiona Frantsay dia naneho ny Testamenta Taloha sy ny Testamenta Vaovao, dia nomena fahefana haminany ihany koa nandritra ny telo andro sy tapany ara-paminaniana.
Ary homeko fahefana ny vavolombeloko roa Aho, ka haminany arivo sy roanjato ary enim-polo andro izy, mitafy lamba fisaonana. Apokalypsy 11:3.
Tamin’ny taona 1798, rehefa tapitra ny roa ambin’ny folo zato sy enimpolo andro ara-paminaniana, dia nandray ny ratra mahafaty ilay antikristy, tahaka ny nahafatesan’i Kristy teo amin’ny hazo fijaliana rehefa afaka roa ambin’ny folo zato sy enimpolo andro, ary tahaka ny namonoana ireo vavolombelona roa, izay maneho ny Tenin’Andriamanitra, teny an-dalambe rehefa afaka roa ambin’ny folo zato sy enimpolo andro.
Tamin’ny andro fahatelo no nitsanganan’i Kristy tamin’ny maty, ary anisan’ny lohahevitra fototry ny antikristy ao amin’ny bokin’ny Apokalypsy ny fanasitranana ny feriny mahafaty, na ny fitsanganany amin’ny maty. Tamin’ny andro fahatelo no nisehoan’ny fitsanganan’i Kristy tamin’ny maty, ary ny fitsanganan’ireo vavolombelona roa kosa dia taorian’ny telo andro sy tapany. Ny antikristy dia atsangana ara-tandindona amin’ny andro fahatelo, satria ao amin’ny vavolombelona ara-paminaniana maro, ny andro fahatelo dia tandindon’ny lalàn’ny Alahady. Amin’ny lalàn’ny Alahady, ny bibidia avy amin’ny ranomasina ao amin’ny Apokalypsy toko fahatelo ambin’ny folo dia atsangana amin’ny maty, ary ny mariky ny bibidia avy amin’ny ranomasina dia tonga fitsapana. Avy eo ny Firenena Mikambana, dia ireo mpanjaka folo ao amin’ny Apokalypsy toko fahafito ambin’ny folo, araka ny toromarik’i Etazonia, izay mpanjaka lohandohan’ireo mpanjaka folo, no hanandratra ny antikristy ho lohan’ny firaisana telo sosona, raha miakatra eo amin’ny seza fiandrianan’ny tany ny papa.
“Rehefa manatona ny krizy farany isika, dia tena zava-dehibe tokoa ny hisian’ny firindrana sy ny firaisan-tsaina eo amin’ireo fitaovan’ny Tompo. Feno tafio-drivotra sy ady ary fifandirana izao tontolo izao. Kanefa eo ambanin’ny loha iray—dia ny fahefan’ny papa—ny olona dia hiray mba hanohitra an’Andriamanitra ao amin’ny tenan’ireo vavolombelony. Io firaisana io dia asiam-pamatorana mafy amin’ilay mpivadi-pinoana lehibe. Raha mitady hampiray ireo mpiandany aminy amin’ny ady atao amin’ny fahamarinana izy, dia hiasa kosa izy hampisara-bazana sy hampiely ireo mpiaro azy. Ny fialonana, ny fisainana ratsy am-bavafoana, ny firesahana ratsy, dia atosiky ny heriny mba hiteraka fifandirana sy fisarahana.” Testimonies, boky faha-7, 182.
Rehefa hatsangana amin’ny maty ny antikristy, dia hiakatra eo amin’ny seza fiandrianan’ny tany izy ka hitarika ilay firaisana telo sosona eo am-pandrosoany ho any Armagedona, tahaka ny nitarihan’i Jezebela an’i Ahaba ho any an-tendrombohitra Karmela. Asafa mpanao Salamo dia manondro firenena folo, izay misolo tena ny Firenena Mikambana, ho fikambanam-pahavalo ratsin’ny fahavalon’Andriamanitra, izay manandratra ny “lohany,” dia ilay “fahefana papaly.”
Hiran’i Asafa, na Salamo. Aza mangina Hianao, Andriamanitra ô; aza mitony, ary aza mangina Hianao, Andriamanitra ô. Fa, indro, mitabataba ny fahavalonao; ary izay mankahala Anao dia nanandratra ny lohany. Efa niara-nisaina tamim-pitaka hamely ny vahoakanao izy, ary efa nifampidinika hamely ny voafinao. Hoy izy: Avia, ka aoka horingantsika tsy ho firenena intsony izy, mba tsy hotsarovana intsony ny anaran’Isiraely. Fa efa niara-nisaina tamin’ny fo iray izy; efa niray tetika hanohitra Anao izy: ny lain’i Edoma sy ny Isimaelita; i Moaba sy ny Hagarena; i Gebala sy i Amona ary i Amaleka; ny Filistina mbamin’ny mponin’i Tyro; i Asyra koa dia nikambana taminy; efa nanampy ny taranak’i Lota izy. Selà. Salamo 83:1–8.
Dia manidina eo afovoan’ny lanitra ny fanevan’ireo anjely telo.
Ary hitako nisy anjely iray koa nanidina teo afovoan’ny lanitra, nanana ny filazantsara mandrakizay hotorina amin’izay monina ambonin’ny tany sy amin’ny firenena rehetra sy ny fokom-pirenena sy ny samy hafa fiteny ary ny olona rehetra, nanao tamin’ny feo mahery hoe: Matahora an’Andriamanitra, ka omeo voninahitra Izy; fa tonga ny andro fitsarany; ary miankohofa eo anatrehan’Izay nanao ny lanitra sy ny tany sy ny ranomasina ary ny loharanon-drano. Ary nisy anjely iray hafa koa nanaraka, nanao hoe: Rava! rava Babylona, ilay tanàna lehibe, satria nampisotro ny firenena rehetra ny divain’ny fahatezeran’ny fijangajangany izy. Ary nanaraka azy roa lahy ny anjely fahatelo ka nanao tamin’ny feo mahery hoe: Raha misy olona miankohoka eo anatrehan’ny bibidia sy ny sariny ka mandray ny mariny eo amin’ny handriny, na eo amin’ny tanany, dia izy koa no hisotro ny divain’ny fahatezeran’Andriamanitra, izay voaendy tsy misy fangarony ao amin’ny kapoaky ny fahavinirany; ary hampijalina amin’ny afo sy solifara eo anatrehan’ny anjely masina sy eo anatrehan’ny Zanak’ondry izy. Ary ny setroky ny fampijaliana azy dia miakatra mandrakizay doria; ary tsy manam-pitsaharana andro aman’alina izay miankohoka eo anatrehan’ny bibidia sy ny sariny, ary na iza na iza mandray ny mariky ny anarany. Eto ny faharetan’ny olona masina: eto izay mitandrina ny didin’Andriamanitra sy ny finoan’i Jesosy. Apokalypsy 14:6–12.
Ny sainan’ireo anjely telo dia hanidina eo afovoan’ny lanitra amin’izany fotoana izany, nefa tsy ho ela dia hasandratry ny mpanjaka folo ao amin’ny Firenena Mikambana ho any an-danitra ny antikristy. Amin’izany ny saina dia hanambara ny hafatry ny “fahamarinana,” ary ny antikristy kosa amin’izany dia hanambara ny hafatry ny lovan-drazana sy ny fanao. Ireo anjely telo dia mampitandrina ny olombelona mba tsy handray ny mariky ny papa, nefa i Etazonia, amin’ny maha-mpaminany sandoka azy, dia hanery izao tontolo izao handray izany marika izany indrindra.
Hifarana eto isika, ary tohizantsika ao amin’ny lahatsoratra manaraka izany.